- National Treasure - The Official Movie Site - ΝΕΑ - Μέσα από το Διεθνές Internet

Eδώ μπορείτε να δείτε την επίσημη ιστοσελίδα της ταινίας:

http://disney.go.com/disneypictures/nationaltreasure/splash.html

Αχ, αυτό το Hollywood...

.
.

ΕνΩΧ 14 Νοεμβρίου 2014

Θεός ἀεὶ παρών!

Ἰησοῦς Χριστός ὁ Ἀμνός καὶ Υἱός τοῦ Θεοῦ, ὁ Μέγας Ἀρχιερεύς καὶ Σωτήρ καὶ Μεσσίας.

Συμφέρει ὑμῖν ἵνα ἐγὼ ἀπέλθω· ἐὰν γὰρ μὴ ἀπέλθω, ὁ παράκλητος οὐκ ἐλεύσεται πρὸς ὑμᾶς· ἐὰν δὲ πορευθῶ, πέμψω αὐτόν πρὸς ὑμᾶς. (Ἰω.16:7)

Λόγος Ἐν Ὧ Χριστός, ὁ λαλῶν τὸ Ἄλφα καὶ τὸ Ὠμέγα, Γνῶσις Δωρεάν καὶ Ἄτη Κυρίου.

Ὅταν δὲ ἔλθῃ ἐκεῖνος, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁδηγήσει ὑμᾶς εἰς πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν· οὐ γὰρ λαλήσει ἀφ’ ἑαυτοῦ, ἀλλ’ ὅσα ἂν ἀκούσει λαλήσει, καὶ τὰ ἐρχόμενα ἀναγγελεῖ ὑμῖν. Ἐκεῖνος ἐμὲ δοξάσει, ὅτι ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήψεται καὶ ἀναγγελεῖ ὑμῖν. Πάντα ὅσα ἔχει ὁ πατήρ ἐμά ἐστι· διὰ τοῦτο εἶπον ὅτι ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήψεται καὶ ἀναγγελεῖ ὑμῖν. (Ἰω.16:13-15)

Σας έχω ήδη αναφέρει ότι το γράμμα Ιώτα (Ι) αντιστοιχεί και συμβολίζει την Μονάδα, το Άτομο, τον μοναδιαίο οργανισμό είτε στον ενικό είτε στον πληθυντικό αριθμό. Είναι το μοναδικό γράμμα που έχει σχεδιασθεί με ένα μόνο ευθύγραμμο τμήμα, όπως το Όμικρον (Ο) είναι το μοναδικό που έχει σχεδιασθεί με μια απλή κυκλική γραμμή, και συμβολίζει το Όν, το Σύνολο, την μία και πλήρη Οντότητα η οποία εμπεριέχει και απαρτίζεται από μέλη, όπως είναι και το μαθηματικό σύμβολο του Συνόλου.

Στα ελληνικά γράμματα (και βεβαίως και στα λατινικά ελληνικά), το πρώτο κάθετο ευθύγραμμο τμήμα, συμβολίζει και σημαίνει το άτομο, την μονάδα. Αι υπόλοιπες γραμμές του γράμματος συμβολίζουν-υπονοούν-παριστάνουν την πράξη στην οποία προβαίνει το άτομο ή την δράση της οποίας υποδηλούται η διενέργεια σε ατομικό επίπεδο. ΟΛΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΥΜΒΟΛΙΖΟΥΝ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟΥΣ και έχουν σχεδιασθεί με την απλούστερη δυνατή μορφή, με τις ελάχιστες χρειαζούμενες γραμμές, δύο, τρεις ή τέσσερεις.

ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟΝ Ν

Εξ αρχής το γράμμα Νι γράφεται με το ίδιο σύμβολο, το γνωστό τρίγραμμο Ν, το οποίο έχει δύο κατακόρυφες γραμμές (ευθύγραμμα τμήματα) και μια ενδιάμεση πλάγια, που ενώνει την κορυφή της πρώτης κατακορύφου με την βάση (το χαμηλότερο σημείο) της δεύτερης. Με την πάροδο των αιώνων το σχήμα του Ν παρέμεινε σχετικά αναλλοίωτο, με την μόνη διαφορά ότι τα δύο παράλληλα κατακόρυφα ευθύγραμμα τμήματα τώρα βρίσκονται στο ίδιο ύψος, ενώ στην αρχική του μορφή το δεύτερο ευθύγραμμο τμήμα βρισκόταν σε υψηλότερο σημείο από το πρώτο, με διαφορά περίπου μισού ύψους.

Ο ΑΠΕΡΙΤΤΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΕΜΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΗ ΕΝΝΟΙΑ ΚΑΘΙΣΤΟΥΝ ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΥΜΒΟΛΑ και, αν δεχτούμε ως αληθείς και λά-βουμε σοβαρά υπόψη τις σύγχρονες επιστημονικές θεωρήσεις περί του πνευματικού και τεχνολογικού επιπέδου των ανθρώπων της κοινωνίας των κλασσικών αρχαίων χρόνων, πείθουν για την ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ από ένα ΝΟΥ ΑΝΩΤΕΡΟ του ανθρωπίνου.

ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΝΙ ΣΥΜΒΟΛΙΖΕΙ ΤΟΝ ΝΟΥ, αναπαριστώντας το άτομο (πρώτο ευθύγραμμο τμήμα), στην κεφαλή του οποίου τοποθετείται εξ αρχής, και διάγει τον βίο με ομαλώς φθίνουσα πορεία λόγω της συνεχούς βαρύνσεως υπό άθλων και αμαρτιών (δεύτερο ευθύγραμμο τμήμα), χωρίς να φθάνει στο ναδίρ, στο έδαφος (πράγμα που συμβαίνει στο σύγχρονο συμβολικά παραποιημένο «Ν»), λόγω της διαφοράς ύψους της δεύτερης κατακορύφου. Στο τέλος του βίου απότομα, σε μια στιγμή, αναχωρεί ευθέως και κατακορύφως προς τα άνω (τρίτο ευθύγραμμο τμήμα).

Η ΕΝΝΟΙΑ Ν

Ως σύμβολον του Νου, το γράμμα Νι φέρει ως έννοιες ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΝΟΥ. Η κυρία ιδιότης-ταυτότης του Νου είναι η Σκέψις, επομένως αναφερόμαστε σε όλες τις ιδιότητες της Σκέψεως.
Και ο Νους-Σκέψις έχει τις παρακάτω συγκεκριμένες χαρακτηριστικές ιδιότητες και ικανότητες:

Ρέει, Κολυμβά, Πλέει (Νάμα=πᾶν ρέον, Νηρόν> Νερό, Νηρηίδες> Νεράιδες, Ναϊάδες, Νῆσος=νησί, Νήσσα =πάπια, Ναῦς, Νηοπομπή, Ναυτικό, αγγλ Naval)

Πορεύεται, ορμά (Νέος)

Οικεί, κατοικεί (Ναίω=κατοικῶ > Ναός, Νάστης=ένοικος > Μετανάστης)

Σωρεύει-γνέθει (Νήθω=γνέθω, Νήμα, Νάσσω > Συν-νάσσω)

ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΑΡΝΕΙΤΑΙ (Νώ= όχι > αγγλ. No) (νόσος < νώ+σῶος =όχι υγιής, νόστος < νώ + στῶ =δεν στέκομαι, δεν μένω, άρα =επιστρέφω, νωθρός < νώ+θρεῖν =αυτός που δεν κάνει θόρυβο, δεν ακούγεται, νόθος = ο μη έχων θέτησιν, ο μη υιοθετημένος, ο νω-θετημένος, νωδός = ο ξεδοντιασμένος, ο φαφούτης, ο μη έχων οδόντας < νώ+ὀδούς.

Η απόλυτος άρνηση Νώ έρχεται από αρχικές εποχές της Ελληνικής γλώσσας, προ της κλασσικής αρχαιότητος και πιθανότατα προκατακλυσμιαίως, και διετηρήθη μέσω της λατινικής σε όλες τις λατινογενείς βαρβαρικές διαλέκτους. Εκ του γεγονότος αυτού –αλλά και από πλείστες άλλες ανάλογες περιπτώσεις– συνάγεται ότι η λατινική διάλεκτος διετήρησε στοιχεία αρχαιότατα της ελληνικής γλώσσας, όπως βεβαίως όλες αι διάλεκτοι που αναπτύσσονται μακριά από την μητρόπολη, συνηθίζουν να κάνουν. Αναφέρω ως παραδείγματα την Κυπριακή και την Ποντιακή Ελληνική, μέσα στις οποίες διατηρούνται αρχαιότατοι τύποι λημμάτων που δεν απαντώνται στην Ελληνική του Ελλαδικού χώρου, όπως και την Πορτογαλική του 15ου αιώνος που διατηρείται στην Βραζιλία.

ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΔΕΧΕΤΑΙ: Μόριον Νή (απολύτως καταφατικό χρησιμοποιούμενο σε όρκους : «Νή Δία» = Μα τον Δία). Επειδή το Η είναι το Ε μακρόν (το Νη προφερόταν Νεε) και στην Αττική διάλεκτο υπήρχε το ιδίωμα πολλές φορές το τονιζόμενο Η να μετατρέπεται σε (προφορά ανοικτού στόματος) ΑΙ, το Η μετετράπη σε ΑΙ και από το ΝΗ προέκυψε το μεταγενέστερο (ήδη συναντώμενο στην κοινή διάλεκτο και στην Καινή Διαθήκη) και νεοελληνικό ΝΑΙ.

Ως αρχαιότατος ο τύπος ΝΩ της απολύτου αρνήσεως και σχετικώς ξεχασμένος από την Ελληνική της κλασσικής αρχαιότητος (μόνο σε σύνθετες λέξεις, όπως τα προαναφερθέντα παραδείγματα), το μόριον ΝΗ της απολύτου καταφάσεως ίσχυσε σε ορισμένες περιπτώσεις, συγχεόμενο με το ΝΩ, δηλώνοντας άρνηση και εσφαλμένως χρησιμοποιούμενο αντί του ΝΩ.

Παράδειγμα η λέξη «νηνεμία» που σημαίνει την έλλειψη ανέμου (<νω+άνεμος), η λέξη «νέφος» που προήλθε από την αρχική «νόφος» (<νώ+φως), εξ ης εκ παραφθοράς παρήχθησαν επίσης και αι λέξεις «γνόφος» και «ζόφος», η λέξη «νήγρετος» [ύπνος =ο πολύ βαρύς ύπνος, ο αξύπνητος (νω+εγείρω)], η λέξη «νηφάλιος» [=δεν κάνει σφάλματα, δεν πίπτει κάτω < νώ + φάλλω, αρχικός τύπος του μεταγενέστερου «σφάλλω» (το οποίον εθεωρήθη σωστό, ενώ το «φάλλω» εσφαλμένο!), εξ ου αι λατινογενείς fail, fall], και άλλες.

Λόγω της συγχύσεως αυτής, υπήρξαν και περιπτώσεις όπου με την ίδια μορφή η λέξη είχε και τις δύο σημασίες, και την θετική και την αρνητική, όπως π.χ. η λέξη «νηπενθής», που σήμαινε και αυτόν που είχε πρόσφατο πένθος, αλλά και τον χαρούμενο που δεν είχε κανένα πένθος.

Επίσης πολλές λέξεις που είχαν σχηματισθεί αρχικώς με το μόριον ΝΩ, πήραν και ένα Α έμπροσθεν, θεωρούμενο στερητικό, και έτσι νομιμοποιήθηκε μια άλλη σύγχυση, να νομίζεται ανοήτως ότι το στερητικό Α «μερικές φορές(!) και για λόγους ευηχίας(!)» συνοδεύεται από ένα Ν όταν μπαίνει μπροστά από φωνήεν. Παραδείγματα: οι αρχικοί τύποι των λέξεων «νώνυμος» (νω+όνομα), «νώδυνος» (νω+οδύνη), «νωφελής» (νω+όφελος), «νώδης» (=άοσμος <νώ+ὄζω-ὄδωδα, αντιθ. ευώδης), «νώμαλος» (νώ+ομαλός) και άλλων παρομοίων, μετετράπησαν σε ανώνυμος, ανώδυνος, ανωφελής, ανώδης, ανώμαλος αντιστοίχως. Και επί πλέον βεβαίως, ουδείς ανερωτήθη διατί όλα τα Ο εν προκειμένω «ετρέποντο» εις Ωμέγα.

Εάν θέλουμε να ανακεφαλαιώσουμε τις ιδιότητες του Νου για να καταλήξουμε σε μια κεντρική έννοια του γράμματος Νι, επαναλαμβάνουμε:

Ο Νοῦς χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὶς ἰδιότητές του, πρώτη και κυρίαρχη ἡ Σκέψη, καὶ ἐν συνεχείᾳ ἡ Ροή, ἡ Κολύμβηση, ἡ Πλεύση, ἡ Πορεία, ἡ Ἐφόρμηση, ἡ Οἴκηση, ἡ Σώρευση, τὸ Γνέθειν.

Όλες οι έννοιες του Νού συνυπάρχουν στην οντότητα της Νηός, του Πλοίου, του Καραβιού.

Το Πλοίο (και το πλήρωμα που το επανδρώνει, δύναται να) ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ, ΠΛΕΕΙ, ΚΟΛΥΜΒΑ, ΡΕΕΙ, ΠΟΡΕΥΕΤΑΙ, ΕΦΟΡΜΑ, ΟΙΚΕΙΤΑΙ, και δύναται να ΣΩΡΕΥΕΙ αγαθά και να τα ΓΝΕΘΕΙ (με την έννοια της επεξεργασίας, της κατεργασίας, της χρησιμοποίησης).

Δια τούτο και χάριν ευκολότερης απομνημόνευσης, ας γνωρίζετε ότι στις περισσότερες των περιπτώσεων, ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ Ν ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΤΟΝ ΝΟΥΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΛΕΥΣΙΝ.

Λέξω ὑμῖν πλείονα ἐν τοῖς ἑπομένοις.

Ἄτη Κυρίου, Νόησις καὶ Ἀγαλλίασις τῶν Εὐσεβῶν, Ἄνοια καὶ Ὄλεθρος τῶν ἀσεβῶν.

Διὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν Ἐπανάστασιν καὶ τῶν Ἑλλήνων τὴν Ἀνάστασιν!

Ἰησοῦς Χριστός ὁ Ἄρχων ὁ ἐμός, Ὅν προσκυνήσουσι Γῆ καὶ Οὐρανός.

Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ὁ τὸν λόγον μου ἀκούων καὶ πιστεύων τῷ πέμψαντί με ἔχει ζωὴν αἰώνιον, καὶ εἰς κρίσιν οὐκ ἔρχεται, ἀλλὰ μεταβέβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν. (Ἰω.5:24)
Τρισήλιος ὁ Πατήρ, Δόξα τῷ Υἱῷ, Ἅγιε Ἀθάνατε, Ἐλέησον ἡμᾶς.

Ἀμήν.

††† Ἰάειρος ἐκ Θεοῦ

PDF: http://freepdfhosting.com/3ab8a4690d.pdf
http://pdfcast.org/pdf/symbol-n