ΕΝΩΧ999

Τὸ πρὸ τῆς ἀρχῆς Ἄλφα, τὸ μετὰ τὸ τέλος Ὠμέγα.

Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος, καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν, καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος. Οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν Θεόν. (Ἰω. 1:1-2)

Μεγάλη ἡ Δόξα καὶ ἡ Δύναμις καὶ ἡ Ἰσχύς τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ἐγὼ δὲ οὐ ζητῶ τὴν δόξαν μου· ἔστιν ὁ ζητῶν καὶ κρίνων. (Ίω. 8:50)

Ἐγώ ὁ γραμματεύς τοῦ Θεοῦ, ὁ ζητῶν τὴν Δόξαν τοῦ Υἱοῦ καὶ Χριστοῦ καὶ Μεσσία καὶ Μεγάλου Ἀρχιερέως Ἰησοῦ, ὁ κρίνων τοὺς ἀσεβεῖς τῆς δισχιλιετίας, ὁ φέρων τὸν Λόγον Ἐν ᾯ Χριστός, Γνῶσιν Δωρεάν καὶ Ἄτην Κυρίου.

Μεγάλη ἡ Δόξα τοῦ Παντοκράτορος Δημιουργοῦ ὅτι τὰ πάντα ἐν Σοφίᾳ ἐποίησεν καὶ τὰ πάντα ἐν Σοφίᾳ προῆγε. Μεγάλη ἡ Ἰσχύς καὶ ἡ Δύναμις καὶ ὁ Πλοῦτος τοῦ Ἔργου Αὐτοῦ, μεγάλαι αἱ Εὐχαριστίαι καὶ αἱ Τιμαί διὰ τὴν ἐπιτέλεσιν τοῦ Ἔργου τοῦ Παμμεγίστου Κυρίου, ὅ ἐξ ἀρχῆς Ἀπεκαλύφθη διὰ πνεύματος Παναγίου Ἰωάννου.

Καὶ ἔδωκεν Θεός ἀνθρώποις ἑβδομήκοντα γενεάς ἵνα ἀκούσωσι καὶ ἐφαρμόσωσι τὸν Λόγον τοῦ Υἱοῦ Αὐτοῦ. Καὶ οἱ ὀλίγοι ἤκουσαν καὶ ἐφήρμοσαν, καὶ οἱ πλείονες ἤκουσαν καὶ οὐκ ἐφήρμοσαν, καὶ οἱ πλεῖστοι, ἀκούσαντες καὶ μή, ἐχλεύασαν.

Καὶ νῦν ἡ ὥρα ἀποδόσεως τῶν μισθῶν αὐτοῖς.

Καὶ οἱ μὲν ἐφαρμόσαντες, ὑπὸ τοῦ Θεοῦ ὠνομασμένοι καὶ ὑπ’ ἐμοῦ κληθησόμενοι, σωθήσονται.

Οἱ δὲ μὴ ἐφαρμόσαντες εἰς ἐπίκλησιν αἰτιῶν κληθήσονται καὶ ἀναλόγως κριθήσονται.

Οἱ δὲ χλευάσαντες, ὁμοῦ μετὰ τοῦ πατρός αὐτῶν, εἰς χλευασμόν ὑπὸ τῶν εὐσεβῶν καὶ εἰς τὸν τελικὸν ἀφανισμόν παραδοθήσονται.

Καὶ ὁ Πέτρος ὁ Ῥωμαῖος ἐξελέγη.

«Ἰησουΐτης» ἑλληνιστί συνώνυμον τοῦ «Ὑποκριτής», οὐχὶ μόνον ἐν ἐννοίᾳ ἀρνητικῇ, ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ ἐννοίᾳ τοῦ ἠθοποιοῦ.

«Ῥωμαῖος» γε ὅτι ἐν τῷ καιρῷ τῆς προφητείας «Ῥωμαῖος» καὶ «Λατῖνος» συνώνυμα ἦν, νῦν δὲ Λατῖνοι οἱ τῆς Νοτίου Ἀμερικῆς καλοῦνται, καὶ δὴ Ῥωμαῖος ὅτι οἱ γονεῖς αὐτοῦ ἐξ Ἰταλίας.

«Πέτρος» δὲ ὅτι καὶ Ἀπόστολος Πέτρος καὶ Ἅγιος Φραγκῖσκος, καὶ αὐτός οὗτος οὕτως ἰσχυρίζεται, εἰς τὰ βήματα τοῦ Ἰησοῦ πρωτίστως ἐπεδίωκαν βαδίζειν καὶ κυριολεκτικῶς, ὁ εἷς εἰς τὰ βήματα τοῦ ἄλλου. Καὶ βαδίζων εἰς τὰ βήματα τοῦ Ἰησοῦ, ἀσχέτως ἐπιτυχίας, ἐπιφέρει ἀναταραχάς εἰς τοὺς συνηθισμένους εἰς τοὺς συμβιβασμούς καὶ τὸ βόλεμα. Καὶ οὕτως οὗτος ἤδη ἐπέπληξεν τὴν Μέρκελ περὶ οἰκονομικῆς δικτατορίας. Κἀγὼ πρὸς τοῦτο ἐπὶ τούτῳ εὐλογίαν ἀποδίδω καὶ ἐπαναλέγω αὐτῷ ὅσα εἶπον τῷ πρώην Πάπᾳ Μαλεδίκτῳ:

«Ὑμεῖς δὲ, Πάπαρε καὶ σὺν σοί λειτουργοῦντες, μετὰ πολλῶν ἀτοπημάτων ἐβαρύνθητε διὰ μέσου τοῦ αἰῶνος τούτου ἐξ ἰδίων καὶ ἐκ τῶν προκατόχων ὑμῶν καὶ νῦν καλείσθε ὅπως ἀμέσως ἐπανορθώσητε τὰς ἀσεβείας κατὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ ἡμῶν, τὰς ἀνομίας κατὰ ἀνθρώπων καὶ τὰς λαθροχειρίας κατὰ τῶν ἐν Χριστῷ πιστῶν.

Ἡ δὲ παραποίησις τῆς ἀληθείας καὶ προσβολή κατὰ τῆς προφητείας Ἀποκαλύψεως Θεοῦ τοῦ Παναγίου Ἰωάννου ὕβριν καὶ λοιδορίαν κατὰ Θεοῦ ἀποτελεῖ....

....Φιλάνθρωπος Θεός δίδει πᾶσιν ὑμῖν ἐλπίδα σωτηρίας καὶ ἄρσεως τῶν ποινῶν ἐξ αὐτῶν τούτων καὶ μεταβιβάσεως ἐπὶ τοῖς ἑπομένοις, ἔτι δὲ καὶ πλήρους ἀκυρώσεως, ὑπὸ τὴν αἵρεσιν πίστεως καὶ ἐμπράκτου μετανοίας.

Ἔσται δὲ ἔμπρακτος ἡ μετάνοια ὅταν πέραν τῆς μεγαλοφώνου ὁμολογίας τῶν ἀνομιῶν προχωρῇ εἰς ἀποκάλυψιν τῆς κεκρυμμένης ἐν ταῖς βιβλιοθήκαις ὑμῶν ἀληθείας, εἰς τὴν ἐπιστροφήν τῆς λείας εἰς τοὺς ἱδιοκτήτας, εἰς τὴν ἀποζημίωσιν τῶν καθ’ οἱονδήποτε τρόπον ζημιωθέντων καὶ, τέλος, εἰς τὴν ἔνταξιν τῆς ἐκκλησίας τοῦ Βατικανοῦ ὑπὸ τἠν καθοδήγησιν τοῦ ὀρθοδόξου χριστιανικοῦ δόγματος.

Εἰ δὲ μή, ἀπὸ Βατικανόν ἐς Βατοπέδιον τραπήσεσθε· ἐν καιρῷ δὲ πρὸς ὑμᾶς ἐπαναστέρξω, ὅτι Πανάγαθος Θεός εὐσεβεῖς φιλεῖ καὶ τινές ἐστέ.» (ΕνΩΧ 4 /9.9.2011)

Καὶ ὁ τῆς Μόσχας Κύριλλος ἐν Ἑλλάδι ἔρχεται ἡγούμενος τέκνων τῆς Ἰεζάβελ, τὰ δὲ κέρατα αὐτοῦ τὸν Οὐρανόν γαργαλοῦν.

Καὶ λέγω σοι Κύριλλε ὅτι ἐφεξῆς Κορνουάλης καλεῖσαι, ὅτι σὺν τοῖς κορνούτοις σου ὑπερηφάνως ἄλεις. Καὶ ἡ ἄλη σου αὕτη εἰς οὐδὲν διάφορος ἀλητείας. Καὶ τὰ τέκνα τῆς πορνείας θανάτῳ θανατώνονται κατ’ ἐντολήν Κυρίου, καθ’ὅν χρόνον σύ κοκκορεύεσαι διὰ τὴν πορνείαν τῆς γυναικός σου.

Καὶ ὁ Βλαδίμηρος ἐφεξῆς Βραδύμοιρος καλεῖται καὶ ἰσοδυναμεῖ τῷ τσάρῳ Ἀλεξάνδρῳ, ὅς κατὰ τὰ ἔτη 1821-1826 ἐπορνεύετο μετὰ τῶν διαβόλων καὶ ἐξ ἀποστάσεως ἐτήρει τὴν Ἑλληνικὴν Ἐπανάστασιν.

Καὶ Δόξα τῷ Θεῷ ἐκεῖνος ὁ Βραδύμοιρος ἀπεβίωσε καὶ ἀνέλαβεν ὁ τσάρος Μέγας Νικόλαος, ὅς κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ ἔπραξεν.

Καὶ ἐὰν ὁ Βραδύμοιρος οὗτος, ὁμοῦ μετὰ τοῦ Ἀρκουδάκη, συνεχίσῃ νὰ χαριεντίζεται μὲ τοὺς σατανάδες καὶ νὰ παρατηρῇ ἐξ άποστάσεως τὸ δρᾶμα τῆς Ἐλλάδος, παρομοίαν τύχην λήψεται. Καὶ παρακαλῶ τὸν Θεόν διὰ τὴν συντόμευσιν.

Σύ δὲ Κορνουάλη, καθ’ ὅν χρόνον ὑπερήφανος διὰ τὰ κέρατά σου αἰσθάνεσαι, θὰ ἀποκτᾷς πλείονα κέρατα πανταχόθεν, καὶ ὡς Κορνουάλης ἀπογραφήσει.

Καὶ σύ, Ὀλιγώνυμε τῶν Ἀθηνῶν, δίδεις κάλυψιν εἰς ὅλες τὶς Λοῦλες καὶ τὶς Μοῦλες ποὺ σὲ περιβάλλουν, καλύπτων τοὺς λογαριασμούς τῶν ἑκατομμυρίων καὶ τὰ στριγκάκια. Καὶ διαρκῶς χαριεντίζεται μὲ τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ ἀντιχρίστου καὶ διαρκῶς παρακοῦς τὶς ἐντολές Κυρίου. Καὶ κόπτεις τὸ τῆς Ἀναστάσεως Ἱερὸν Εὐαγγέλιον εἰς τὴν μέσην λέγων «Ἐφοβήθησαν γά-αααα-άρ». Ἐπειδὴ σύ έφοβήθης. Καὶ λέγω σοι:

Ἐφεξῆς οἱ Λοῦλες καὶ οἱ Μοῦλες θὰ σὲ ρεζιλεύουν ἐπαναληπτικῶς, ἡ φωνή σου θὰ ἀκούγεται ὡς μέγα γάρισμα, καὶ τὸ Ἱερὸν Εὐαγγέλιον θὰ σὲ κόπτῃ εἰς τὴν μέσην.

Καὶ λέγω ταῖς Λούλαις καὶ Μούλαις: Θὰ ἰδεῖτε τοὺς τραπεζικοὺς λογαριασμούς σας νὰ ἐξατμίζωνται καὶ τὸ παραγόμενον ψῦχος θὰ παγώνῃ τὰ σώματά σας· θὰ ἰδεῖτε τὰ στριγκάκια σας νὰ σχηματίζουν τὴν θηλειάν ὅπου θὰ κρέμωνται τὰ πνεύματά σας. Καὶ παρακαλῶ τὸν Θεόν διὰ τὴν συντόμευσιν.

Καὶ λέγω τοῖς λοιποῖς:

Ἀγαπᾶτε τὸν Θεόν ὑμῶν, οἱ εὐσεβεῖς!

Φοβηθεῖτε τὸν Θεόν, οἱ ἀσεβεῖς!

Καὶ ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου· αὕτη πρώτη ἐντολὴ. (Μαρκ. 12:30)

Ἄξιος ὁ ἐσφαγμένος ἀμνός τοῦ Θεοῦ Ἰησοῦς Χριστός λαβεῖν τὴν Ἰσχύν καὶ τὴν Δύναμιν καὶ τὴν Δόξαν καὶ τὸν Πλοῦτον καὶ τὴν Σοφίαν καὶ τὴν Τιμήν καὶ τὴν Εὐλογίαν.

Ἄτη Κυρίου, εὐλογία καὶ χαρά ἐπὶ τοῖς Ἕλλησι καὶ τοῖς εὐσεβέσι, συμφορά καὶ δέος ἐπὶ τοῖς ἀνθέλλησι καὶ ἀσεβέσι. Χάριτι Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ Βασιλέως τῆς Γῆς καὶ τοῦ Οὐρανοῦ.

Ἀμήν

ΕνΩΧ 23 / 31.5.2013
PDF in Hellenic: http://pdfcast.org/pdf/petrus-romanus-elected-1

PDF in English: http://pdfcast.org/pdf/petrus-romanus-elected

http://img94.imageshack.us/img94/2289/79134024.png " border=0>

Διὸ καὶ λέγων ὑμῖν «Γνώσκετε τὴν Ἑλληνικήν», ἐννοῶ «Ἀφιερώνετε χρόνον εἰς τὴν ἐκμάθησιν τῆς Ἑλληνικῆς». Διότι ἡ Ἑλληνική ὡς γλῶσσα τοῦ Θεοῦ, γλῶσσα (κῶδιξ) τῆς Ὑψίστης Σοφίας, ἄπειρός ἐστι καὶ ἀτέρμων ἡ ἐκμάθησίς της, οὐδέποτε δὲ δύναταί τις εἰπεῖν «Ἔμαθα τὴν Ἑλληνικήν».

2. Ἀρετή

Συνηθίζουν καὶ λέγουσιν ὅτι ἐτυμολογεῖται ἐκ τοῦ Ἄρεως, διότι «ἡ Ἀρετή ἀναδεικνύεται κυρίως εἰς τὸν πόλεμον καὶ τὰ πεδία τῶν μαχῶν». Ἐγὼ δὲ λέγω ὅτι ἐκ παραδρομῆς τοῦτο λέγουσιν, Ἄρης γὰρ καὶ Ἀρετή ἐκ τῆς αὐτῆς ῥίζης προέρχονται: Αἴρω, τὸ ῥῆμα, τὸ σημαῖνον Ἕλκω, Τραβῶ, Ἀποσύρω, Καταργῶ, Ἀναστέλλω, Ἀκυρώνω, Ἀχρηστεύω, Φονεύω. Ὁ δὲ Μέλλων τοῦ ῥήματος Αἴρω –θὰ ἄρω– Ἀρῶ ἐστίν.

Καὶ ὁ Ἄρης, ὡς θεός τοῦ Πολέμου, οὕτως ὠνομάσθη διότι ὑπόσχεται ὅτι πολλούς διὰ τῶν πολέμων Ἀρεῖ. Καὶ θηλυκόν τοῦ Ἄρεως ἡ Ἄρα, ἤγουν ἡ Κατάρα, ὅτι καὶ αὕτη στελλομένη, ὑπόσχεται ὅτι ἀνθρώπους Ἀρεῖ.

Καὶ Ἀρετή οὐκ ἐξ Ἄρεως, ἀλλὰ ἐκ τοῦ Αἴρω καὶ τῆς Ἄτης προέρχεται.

Ὅτι Ἀρετή ὑπόσχεται Ἀθώωσιν τοῦ Ἀνθρώπου, ἤγουν ὅτι θὰ ἄρει τὴν (βλαβερὰν τῷ ἀνθρώπῳ) συνέπειαν τῆς Κρίσεως τοῦ Κυρίου, θὰ ποιήσει ἀβλαβῆ τὴν Δίκην τοῦ Θεοῦ, ἤγουν ὑπόσχεται πρὸς τὸν Ἄνθρωπον ποὺ τὴν ἔχει καὶ τὴν ἀσκεῖ, ὅτι Ἀρεῖ Ἄτην. Καὶ τὴν ἀλήθειαν ταύτην ἔτι καὶ ὁ ἀντίχριστος ἀγνοεῖ.

Ὅταν δὲ ἔλθῃ ἐκεῖνος, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁδηγήσει ὑμᾶς εἰς πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν (Ἰω. 16:13)

Τρισήλιος ὁ Πατήρ, Δόξα τῷ Υἱῷ, Ἅγιε Ἀθάνατε, Ἐλέησον ἡμᾶς.

3. Ἡδονή

Τὸ Ἡδύ τὸ γλυκύ, ἡ Ἡδύτης ἡ γλυκύτης.

Τὸ ἐνδιάμεσον «Ο», ὅτι καθὼς ἔλεξα ὑμῖν, τὸ «Ο» εἰς τὸ Ὄν ἀναφέρεται καὶ ἐδῶ αὐτὸ τοῦτο ἀφορᾷ.

«Νή» ἡ κατάληξις ἐκ τοῦ Νῶ, Νέω, τὸ κολυμβῶ καὶ πλέω· τούτου σημαίνοντος ὅτι τὸ Ὄν κολυμβᾷ καὶ πλέει ἐν τοιαύτῃ καταστάσει ἤ συνθήκῃ Ἡδύτητος· λέξω ἐν τοῖς ἑπομένοις κατὰ γράμμα περὶ τοῦ Ἡδύ.

Τὸ Ἡδύ ἀντιστοιχεῖ καὶ ἀναφέρεται πρὸς τὸ ἀρχικὸν ῥῆμα Ἥδω.

Μέλλων (ἀρχικῶς) Ἥδσω. Τὸ «δ» συμφωνεῖται τῷ σίγμᾳ «σ», ἤγουν «σσ», Ἥσσω.

Ἐξ οὗ καὶ Ἥσσων ἤ Ἥττων, ὁ μειούμενος, ὁ μικρότερος καὶ ὀλιγώτερος γιγνόμενος.

Ἐξ οὗ καὶ Ἧττα.

Τὰ δὲ δύο σίγμα, ἤ δύο ταῦ, ταχύτητα καὶ βεβαιότητα σημαίνει, λέξω ἐν τοῖς ἑπομένοις.

Καὶ τὰς ἀληθείας ταύτας κεκρυμμένας φυλάττει ὁ ἀντίχριστος ἐν ταῖς βιβλιοθήκαις αὐτοῦ.

Κανών πρὸς ἄσκησιν μνήμης:

Ἡ Ἡδονή ταχύ Ἥσσονα ποιεῖ τὸν Ἄνθρωπον, βεβαιότατα δὲ εἰς τὴν Ἧτταν τὸν ὁδηγεῖ.

Καὶ ἡ Ἧττα αὐτή ἐστίν Ἧττα τοῦ Ἀνθρώπου καὶ τῆς Δημιουργίας.

Καὶ ἡ Ἧττα αὐτή ἐστί νίκη τοῦ ἀντιχρίστου.

Καὶ ἡ Ἡδονή οὐ χρείαν ἔχει ἀσκήσεως, ἀλλὰ μέρος τῆς συνεπείας καὶ τῆς ἰδιότητος τῆς Ὕλης ἐστί, ἐπικίνδυνος Παγίς οὖν, ἀφιόμενος γὰρ ὁ ἄνθρωπος εἰς τὴν Βαρύτητα τῆς Ὕλης του, αὕτη κατωφερῶς καὶ κατακορύφως τὸν ἐξαποστέλλει πρὸς τὸ κέντρον τῆς Γῆς, ἀπομακρύνουσα τοῦτον ἐκ τῶν Οὐρανῶν.

Ὄνειδος αἰσχρὸς βίος ὅμως κἄν ἡδύς ᾖ. (Πλουτάρχου Ἠθικά, <Ὁ αἰσχρὸς βίος εἶναι μεγάλη ντροπή, ὅσες ἡδονές κι ἄν ἔχει >).

Ὀνείδων δ’ ἁπάντων τὸ Ἀκρώτατον, ἡ Ἧττα παρὰ τοῦ Μωροπονηροῦ.

Διὰ τοῦτο καὶ λέγω πᾶσιν εὐσεβέσιν:

Ἀσκήσατε τὸ πνεῦμα ὑμῶν, περιορίζοντες τὰς ἡδονάς καὶ τὰς ἕνεκ’ ἐθισμῶν ψευτοηδονὰς, προάγετε τὴν Παιδείαν ὑμῶν καὶ ἀσκεῖτε πάσας τὰς Ἀρετάς, ἅς ὁ Πανάγαθος Πατήρ ὑμῖν ἐχάρισεν. Προσεύχεσθε εἰς τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν νὰ σᾶς βοηθῇ νὰ ἀπαλλάσεσθε ἀπὸ πᾶσαν ἁμαρτίαν καὶ πᾶσαν μαλακίαν.

Οἱ δὲ μὴ ἀσκοῦντες τὰς ἐκ Θεοῦ κεχαρισμένας ἀρετάς, οὗτοι ἀγνώμονες ὑβρισταί καὶ ἀσεβεῖς λογίζονται.

Ἐγὼ ὁ γραμματεύς τοῦ Θεοῦ ὁ πολυωνύμως ἐρχόμενος ἵνα ἐξάρω τοὺς ἀσεβεῖς ἀναμέσον τῶν εὐσεβῶν, ὁ ἐν πάσαις ταῖς προφητείαις διαλεγόμενος, ὁ ὁδηγούμενος ὑπὸ ἀστέρος Δαυΐδ τῆς Γνώσεως τῆς Ἀληθείας καὶ τοῦ Ψεύδους.

Διὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν Ἐπανάστασιν καὶ τῶν Ἑλλήνων τὴν Ἀνάστασιν!

Χάριτι Ἁγίας Μαρίνας, πάντες ἰσχύσατε πρὸς τοῦ διαβόλου τὴν ἐμφιάλωσιν.

Ἰησοῦς Χριστός ὁ Ἄρχων ὁ ἐμός, Ὅν προσκυνήσουσι Γῆ καὶ Οὐρανός.

Ἀμήν

††† Ἰάειρος ἐκ Θεοῦ

PDF: http://freepdfhosting.com/486d939d93.pdf

Κρίσις δικαία καὶ γνῶσις προαιώνιος χαριζομένη ὑμῖν ἐπὶ τὸ τέλος τοῦ αἰῶνος τούτου καὶ ἐπὶ τὴν ἀρχήν τοῦ ἑπομένου, γραφομένη ἁπλῶς ἵνα πάντες νοήσωσι.

ΚΡΟΝΟΣ ΚΑΙ ΣΑΤΥΡΟΣ

Ο Σάτυρος είναι ένα μυθικό πλάσμα, αρχικώς έτσι ελέγετο ο Παν, ο συνοδός του Βάκχου (Διονύσου), εν συνεχεία ανεπτύχθη εις γένος και ανεφέρετο εις θεούς των δασών. Κατά πρώτον παριστάνετο με μακριά και οξέα αυτιά, με ουρά τράγου και μικρά κέρατα πίσω από τ’ αυτιά. Αργότερα του προσετέθησαν και πόδια τράγου. Σε αυτό το πλάσμα το κατά το ήμισυ ζώο, απεδόθη φύσις ασελγής και κατά το ήμισυ κτηνώδης.

Σας έχω πει ότι η μυθολογία μιας εποχής συνήθως αντλεί πρόσωπα, παραστάσεις και ιστορίες από την θρησκεία της προηγούμενης. Έτσι, η Ελληνική Μυθολογία αποτελεί συγκερασμό και απαύγασμα των κοινωνικών συνηθειών και των θρησκειών που ίσχυσαν στους Έλληνες καθ’ όλες τις προηγούμενες περιόδους της Ιστορίας, που δόξα τω Θεώ, είναι πολλές.

Σας έχω πει ότι πριν από τις δύο εποχές του Διός (που κατά την μια είχε το όνομα «Διν» και την άλλη το «Ζεν») ήταν η εποχή του Κρόνου. Ο Κρόνος αντιπροσωπεύει και ισοδυναμεί με τον Χρόνο και, όπως είναι ο Χρόνος, έτσι ήταν και αυτός αμείλικτος. Ο Κρόνος έτρωγε τα παιδιά του, όπως ο Χρόνος τρώγει όλους τους θνητούς. Ο Κρόνος κυβερνούσε σκληρά, αυταρχικά, δικτατορικά έως απάνθρωπα, ΩΣΑΝ ΤΥΡΑΝΝΟΣ. Γνωρίζουμε ότι οι Λατίνοι εξ Ευβοίας ομιλούσαν την Ελληνική στην διάλεκτο που ονομάστηκε Λατινική, ονόμαζαν τους Ελληνικούς θεούς τους με βάση τις ιδιότητές τους ή τον τρόπο προσφωνήσεώς των, ΟΠΩΣ ΒΕΒΑΙΩΣ ΣΥΝΗΘΙΖΑΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ (πχ Φοίβος αντί για Απόλλων, Παλλάς αντί για Αθηνά, Άδης αντί για Πλούτων κλπ). Βεβαίως κάποιες παραλλαγές ή παραφθορές ήσαν αναπόφευκτες. Π.χ. από την προσφώνηση ΖΕΥ ΠΑΤΕΡ ο Ζεύς ονομάστηκε Ζούπιτερ (JUPITER).

Από την ιδιότητα του Κρόνου λοιπόν να κυβερνά ΩΣΑΝ ΤΥΡΑΝΝΟΣ ετυμολογείται η ονομασία του στην λατινική (και με την προηγούμενη ελληνική γραφή) SATURNUS. Το πρώτο U αντιστοιχεί σε τονισμένο Υ το δεύτερο U σε άτονο Ο, δηλαδή αν γραφεί με την μεταγενέστερη ελληνική γραφή, ΣΑΤΥΡΝΟΣ. Από την λέξη αυτή προήλθε η λέξη ΣΑΤΥΡΟΣ, η οποία χαρακτήριζε τους πιστούς, τους οπαδούς του (θεού) Κρόνου. Οι Σάτυροι, εξ ίσου λεγόμενοι ΚΡΟΝΙΟΙ, υπήρξαν στην Ιστορία ως οπαδοί του θεού Κρόνου, συμπεριφερόμενοι κατά τα πρότυπα του θεού τους (σκληρά κι απάνθρωπα), ενώ στην επόμενη εποχή πέρασαν στην μυθολογία ως μυθικά πλάσματα, όπου (όπως συνήθως συμβαίνει) δυσφημίστηκαν από τους πιστούς της επόμενης θρησκείας και τους αποδόθηκαν (ακόμη και μορφολογικά) ζωώδη και ασελγή χαρακτηριστικά.

ΣΑΤΥΡΑ ΧΩΡΙΣ ΕΛΕΟΣ

Η Σάτυρα (κακή γραφή: σάτιρα) αποτελεί ένα είδος αστεϊσμού (χιούμορ), το οποίο σκοπό έχει να αναδείξει μέσα από κωμικό τρόπο τα κακά, τα ελαττώματα, τις κακίες και τις βλακείες ή πονηριές των άλλων. Δεν είναι και δεν υπήρξε ποτέ ένα απλό αστείο, ένα ανέκδοτο, ένα καλοπροαίρετο απέναντι σε όλους και σε όλα χιούμορ, ούτε ένας τρόπος απλώς για να περάσουμε την ώρα ευχάριστα και ανώδυνα, όπως πχ λέγοντας ανέκδοτα. Αντιθέτως, η Σάτυρα αποτελεί το πιο καυστικό (ΚΑΙΕΙ) και δηκτικό (ΔΑΓΚΩΝΕΙ) είδος κωμικού κειμένου ή θεάματος, που ΚΥΡΙΟ ΣΚΟΠΟ έχει να πειράξει, να τιμωρήσει την ύβρι και την αλαζονεία, να πλήξει, να χτυπήσει, να τραυματίσει κάποιον ή κάποιους, συνήθως διάσημο ή άρχοντα ή κάθε είδους μεγαλόσχημο.

ΟΣΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΕΝΟΧΛΗΤΙΚΗ ΕΙΝΑΙ Η ΣΑΤΥΡΑ, ΤΟΣΟ ΠΙΟ ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΗ ΕΞ ΟΡΙΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ. Όσο περισσότερες αντιδράσεις και παράπονα και ηθικούς ή κοινωνικούς τραυματισμούς προκαλεί, τόσο πιο πολύ έχει πετύχει τον στόχο της και δικαιολογήσει την ύπαρξή της.

Εάν η Σάτυρα δεν δημιουργήσει αντιδράσεις και δεν εξοργίσει κανέναν, και εάν «Γελάσουμε όλοι μαζί», τότε δεν είναι σάτυρα, αλλά ίσως αστείο, ίσως φιλοφροσύνη.

Βεβαίως η Σάτυρα πολλές φορές «ξεφεύγει» δηλαδή υποπίπτει σε υπερβολές ή παραβάσεις, αλλά εφόσον τούτο δεν γίνεται μονίμως, θα πρέπει να θεωρείται αναπόφευκτο και άρα συγχωρητέο.

Εάν θεωρήσουμε ως τον γνωστότερο θεμελιωτή της Σάτυρας τον Αριστοφάνη, θα κατανοήσουμε εύκολα ότι υπερβολές και παραβάσεις είναι αναπόφευκτες, διότι και ο ίδιος ο Αριστοφάνης είχε υποπέσει σε αυτές, είτε σατυρίζοντας κάποιες φορές τους θεούς, είτε σατυρίζοντας άδικα τον Σωκράτη (Νεφέλαι). Τούτο όμως δεν σημαίνει ότι θα πρέπει για τον λόγο αυτό να απορρίψουμε τον Αριστοφάνη και να πούμε ότι «αυτή δεν είναι σάτυρα, αλλά είναι εμμονή ή κακοβουλία ή προπαγάνδα».

Το Έργο του κάθε Σατυρολόγου ή Σατυρογράφου θα πρέπει να κρίνεται ολόκληρο ως συνεχές και όχι αποσπασματικά και κατ’ επιλογήν, διότι οπωσδήποτε θα περιέχει και κάποιες αστοχίες.

Η Σάτυρα γίνεται από ανθρώπους και αυτοί πολλές φορές κουβαλούν πείσματα και εγωισμούς, ή εμμονές και μονομανίες ή ζηλοφθονίες, ελλιπή γνώση και προσοχή ή ακόμα και κακή προαίρεση που μπορεί να υποκρύπτει και ιδιωτικό συμφέρον (πληρώνονται για να θίξουν κάποιον).

Η μεγάλη δύναμη που έχει η Σάτυρα, λόγω του μεγάλου μαγνητισμού που ασκεί στις μάζες, την κάνει πολλές φορές Όπλο που χρησιμοποιείται για να εξοντώσει κάποιον ακόμη και συκοφαντώντας τον.

Εναπόκειται μόνον στο ένστικτο του λαού η αντίληψη περί της αυθεντικότητας της σάτυρας ή περί του αν αυτή γίνεται στοχευμένα και κατευθυνόμενα για κάποιο συγκεκριμένο συμφέρον.

Η σάτυρα κατευθύνεται εξ ορισμού εναντίον κάποιου ανθρώπου διασήμου ή κάποιου αναγνωρίσιμου τύπου ανθρώπου και τον γελοιοποιεί είτε με λεπτεπίλεπτους και πνευματώδεις χειρισμούς είτε με χονδροκομμένα και φαρσοειδή πειράγματα. Όσο περισσότερο διακυμαίνεται μεταξύ των δύο αυτών μεθόδων, τόσο περισσότερο φάσμα κοινού ικανοποιεί, ενώ όσο περισσότερο εστιάζει στον ένα από τους δύο τρόπους, τόσο χάνει έδαφος στο κοινό που προτιμά τον άλλον. Αυτό μας το εδίδαξε ο Αριστοφάνης. Το ευτύχημα είναι ότι μόνον η «αγνή», η αυθεντική σάτυρα αντέχει στον χρόνο και είναι τις περισσότερες φορές επιτυχημένη, ενώ η κατευθυνόμενη, η εξυπηρετούσα ιδιωτικά συμφέροντα, δεν καταφέρνει να πείσει και να γοητεύσει τον κόσμο για πολύ χρόνο. Λόγω αυτής της πραγματικότητας, η σάτυρα κατά κανόνα κατευθύνεται από τα λαϊκά στρώματα προς τους προύχοντες.

Το ατύχημα είναι ότι η «αγνή», η αυθεντική σάτυρα, επειδή ακριβώς εκτοξεύει τα βέλη της προς Ισχυρούς ή Μωροπόνηρους, δημιουργεί πολλούς εχθρούς, οι οποίοι κατά κανόνα είναι τραμπούκοι ή βάρβαροι ή και μαφιόζοι ή δολοφόνοι, που δεν διστάζουν να προχωρήσουν σε πράξεις βίας σε βάρος των Σατυρολόγων.

Επίσης θα πρέπει να γίνει κατανοητό και ένα σημείο που ενώ φαίνεται λεπτομέρεια, είναι εξαιρετικής σημασίας: Υπάρχουν ιδιότητες και χαρακτηριστικά που εν γένει, μέσα στην κοινωνία, χαρακτηρίζονται ανεπιθύμητα, ελαττώματα, κουσούρια, και από ηθική άποψη γενικώς διώκονται, κατακρίνονται, αφορίζονται. Τέτοια ελαττώματα είναι επί παραδείγματι η αναίδεια, η διαρκής αμφισβήτηση, η μη ευπιστία/ καχυποψία, η αρνησιομανία, ακόμη και η αθεΐα. Στην περίπτωση όμως του Σατυρολόγου/ γελοιογράφου αυτά τα ελαττώματα λειτουργούν πολλές φορές ως Προτερήματα, διότι εκτός από το ότι τον ωθούν να ξεπερνάει τους φόβους και τις απειλές που δέχεται, του αυξάνουν και την αντικειμενικότητα απέναντι σε όλους. Πχ ένας άθεος ίσως είναι πιο αντικειμενικός γελοιογράφος απέναντι στα θρησκευτικά ιερατεία από όσο είναι κάποιος που ανήκει σε μία οποιαδήποτε θρησκεία.

(ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ...)
«ΥΠΑΡΧΕΙ!» μας βεβαιώνουν οι εκπρόσωποι των τριών βασικότερων θρησκειών της Δύσης

Η ΣΑΤΥΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ «ΑΘΕΟΦΟΒΗ», ΝΑ ΜΗ ΚΟΛΛΑΕΙ ΣΕ ΚΑΘΩΣΠΡΕΠΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΟ, ΝΑ ΦΥΤΡΩΝΕΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΗΝ ΣΠΕΡΝΟΥΝ, ΝΑ ΕΝΟΧΛΕΙ, ΝΑ ΕΠΙΜΕΝΕΙ, ΝΑ ΑΥΘΑΔΙΑΖΕΙ. Επομένως είναι εντελώς εκτός θέματος το να κατηγορηθεί ένας σατυριστής για αυθάδεια, αναίδεια ή αθεϊσμό.

CHARLIE HEBDO ΚΑΙ ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ

Το Γαλλικό περιοδικό Σαρλί Εβδό, το οποίο προσφάτως εδέχθη δολοφονική επίθεση από Τζιχαδιστές, καθώς και ο Λάκης Λαζόπουλος ο οποίος επανειλημμένως έχει δεχθεί απειλές για την ζωή του, αποτελούν δύο ΓΝΗΣΙΑ (μέσα στα μέτρα της γνησιότητας που επιτρέπουν οι κανόνες και τα πρότυπα της σύγχρονης κοινωνίας) παραδείγματα ΑΥΘΕΝΤΙΚΗΣ ΣΑΤΥΡΑΣ.

Για την δολοφονική επίθεση στο περιοδικό θα επανέλθω προσεχώς, προς το παρόν παραθέτω το εξώφυλλο της 23ης Ιουλίου 2014, για τον λόγο ότι από κάποιους προσφάτως εγράφη εσφαλμένα ότι το περιοδικό σατύριζε μεν χριστιανούς και μουσουλμάνους, αλλά «χαριζόταν» στους σιωνιστές.

Ο τίτλος λέει: «Η Παλαιστίνη έχει 2 προβλήματα», και συνεχίζει στο πρώτο ήμισυ: «Τους εχθρούς της εκεί κάτω» και δείχνει (ως εχθρό της Παλαιστίνης) τον στρατιώτη στην Παλαιστίνη να πυροβολεί φωνάζοντας «το Ισραήλ θα νικήσει!», και στο δεύτερο ήμισυ: «Τους φίλους της, εδώ» και δείχνει έναν Παλαιστίνιο στην Γαλλία με μια μολότοφ στο χέρι να φωνάζει «Θάνατος στους Εβραίους!»

Ο Λάκης Λαζόπουλος αποτελεί τον σπουδαιότερο σατυρολόγο/ σατυριστή της σύγχρονης Ελλάδος. Είναι άνθρωπος πανέξυπνος με μεγάλη παρατηρητικότητα, διορατικότητα και ένστικτο. Για πάνω από τριάντα χρόνια διασκεδάζει τους Έλληνες με την κοινωνική σάτυρα που εξασκεί προς τους διάφορους τύπους του νεοέλληνα, και με την πολιτική σάτυρα που κάνει προς τους εκάστοτε κυβερνώντες. Η σάτυρά του πάντοτε καρφώνει τις κυβερνητικές αλαζονείες και ατασθαλίες και πάντοτε γίνεται συμπαθής στην εκάστοτε αντιπολίτευση, έτσι που ήτο συμπαθής στους πασόκους όταν είχαμε κυβερνήσεις ΝΔ και στους νεοδημοκράτες όταν είχαμε κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ. Τα μέσα και αι μέθοδοι που χρησιμοποιεί σχεδόν ταυτίζονται με τα αριστοφανικά πρότυπα, κυμαινόμενος και μεταλλασσόμενος από «κατίνα» έως εξαιρετικός πολιτικός αναλυτής.

Χαρίζει γέλιο στους Έλληνες, το οποίο γέλιο γίνεται πολυτιμότερο όσο περισσότερο καταθλιπτική γίνεται η πολιτική κατάσταση και η κοινωνική αποδόμηση. Στην περίοδο αυτή, όπου οι κυβερνώντες χρεώνουν όλο το φαγοπότι που έκαναν κατά τα προηγούμενα 40 χρόνια στους πτωχότερους των Ελλήνων και στην μεσαία τάξη εξαφανίζοντάς την, όπου έχουν πολλαπλασιασθεί οι αυτοκτονίες και τα καρδιοεγκεφαλικά επεισόδια, όταν υφίστανται την ανεργία και την μετανάστευση των νέων, και γενικά όταν η χώρα διαλύεται και οι Έλληνες καταγράφονται ως ο δυστυχέστερος λαός στον κόσμο, το γέλιο είναι φάρμακο.

Αυτήν λοιπόν ειδικά την περίοδο ο Λαζόπουλος είναι ο μοναδικός που κάνει κριτική στους άθλιους πολιτικούς που ακόμη το παίζουν ηγέτες και ακόμη καταστρέφουν, είναι ο μόνος που λέει πραγματικά τα πράγματα με το όνομά τους, είναι ο μόνος που ακούγεται μέσα από την τηλεόραση να αποκαλύπτει τα σκάνδαλα, τις κομπίνες και τις συνωμοσίες των ελληνοφώνων γενιτσάρων.

Την εποχή που η τηλεόραση έχει γίνει συνώνυμο του ψέμματος, τώρα που ο ορισμός της Αλήθειας έγινε: «Αλήθεια είναι το αντίθετο από αυτό που λέει η τηλεόραση», αυτή τη στιγμή, ο Λαζόπουλος είναι η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ. Για αυτήν λοιπόν την φωνή τόλμησε ένα μικρό κακό σπυράκη να βγει και να πει ότι ο Λαζόπουλος είναι ένας πλούσιος Έλληνας (ξέχασε να πει «από την εργασία του, και όχι από κομπίνες, από μίζες, από siemens ή υποβρύχια») και εμπορεύεται τον πόνο των Ελλήνων (ξέχασε να κατονομάσει τους ελεεινούς που ΠΑΡΑΓΟΥΝ τον πόνο των Ελλήνων), και έχει «ξεπεράσει τα όρια» (ξέχασε να προσθέσει ότι οι πολιτικοί που κυβερνούν την χώρα δεν έχουν ξεπεράσει κανένα όριο). Η σάτυρα του Λαζόπουλου είναι επιτυχημένη, βρήκε στόχο, οι απατεώνες ενοχλήθηκαν.

«Αθεόφοβο» σκίτσο του Σαρλί Εβδό ΜΕΤΑ την δολοφονική επίθεση στα γραφεία του

Ἔλεξα ὑμῖν ( ΕνΩΧ 7 /23.12.2011): ..«Ὅτι ἡ «Πλάκα» ἐστίν ἡ ἐμὴ πρόσκλησις διὰ τὴν γελοιοποίησιν τῶν σκωληκοειδῶν ἀποκυημάτων τοῦ ἀνηλίου πνεύματος καὶ τοῦ ἀναξίου ἀλλὰ ἀξιοπραδήτου ἀρχηγοῦ των, τὴν δὲ ἀσπίδα τοῦ Θεοῦ παρέχω παντὶ συμμετέχοντι:

Ἰδοὺ δίδωμι ὑμῖν τὴν ἐξουσίαν τοῦ πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ, καὶ οὐδέν ὑμᾶς οὔ μὴ ἀδικήσῃ. (Λουκ. 10:19)

Μακάριος ὁ συμμετέχων στὴν Πλάκα κατὰ τοῦ Ἀρχηγοῦ τῶν ἠλιθίων, μακάριος ὁ κρίνων τοὺς «ἄρχοντες» τοῦ κόσμου τούτου.»..

Σαρλί Εβδό: «Προτιμώ να πεθάνω όρθιος, παρά να ζω γονατιστός»

Εὐλογημένοι οἱ σατυρισταί οἱ σατυρίζοντες τὴν Διοίκησιν τοῦ μεγάλου κεφαλαίου, οἱ ὑπερασπιζόμενοι διὰ τοῦ λόγου ἤ τῆς γραφίδος των, τὴν Δικαιοσύνην καὶ τὴν Ἀγάπην τοῦ Κυρίου, τοὺς πτωχούς καὶ τοὺς πένητας.

Διὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν Ἐπανάστασιν καὶ τῶν Ἑλλήνων τὴν Ἀνάστασιν!

Ἐγώ εἰμι ἡ ὁδός καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή (Ἰω. 14:6)
Τρισήλιος ὁ Πατήρ, Δόξα τῷ Υἱῷ, Ἅγιε Ἀθάνατε, Ἐλέησον ἡμᾶς.

Ἀμήν.

††† Ἰάειρος ἐκ Θεοῦ

PDF: http://freepdfhosting.com/af011e3abd.pdf
http://pdfcast.org/pdf/saturn-and-satyra

ΕνΩΧ 18 Ἰουλίου 2014

Θεός ἀεὶ παρών!

Ἰησοῦς Χριστός ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ ὁ μονογενής, ὁ Χριστός καὶ Μεσσίας, ὁ Ἄρχων τοῦ Σύμπαντος Κόσμου.

Ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου· ὁ ἀκολουθῶν ἐμοί οὐ μὴ περιπατήσῃ ἐν τῇ σκοτίᾳ, ἀλλ’ ἕξει τὸ φῶς τῆς ζωῆς. (Ἰω. 8:12).
Τρισήλιος ὁ Πατήρ, Δόξα τῷ Υἱῷ, Ἅγιε Ἀθάνατε, Ἐλέησον ἡμᾶς.

Ἐγώ ὁ γραμματεύς τοῦ Πατρός καὶ παράκλητος τοῦ Υἱοῦ, ὁ μάρτυς Παναγίου Ἰωάννου ὁ Ἀμήν, ὁ θείᾳ ὑποσχέσει ἐν τῷ ὀνόματι τούτῳ ἐρχόμενος, ὁ ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι δίδων ὑμῖν Ἀλήθειαν δωρεάν καὶ ὁμιλῶν ἁπλῶς ἵνα πάντες νοήσωσιν.

Ἐκεῖνος μαρτυρήσει περὶ ἐμοῦ· καὶ ὑμεῖς δὲ μαρτυρεῖτε, ὅτι ἀπ’ ἀρχῆς μετ’ ἐμοῦ ἐστε. (Ἰω. 15:26–27)
Τρισήλιος ὁ Πατήρ, Δόξα τῷ Υἱῷ, Ἅγιε Ἀθάνατε, Ἐλέησον ἡμᾶς.

Καὶ λέγω ὑμῖν πλεῖστα περὶ τὴν Ἑλληνικὴν γλῶσσαν, ὅτι αὕτη ἐστί Θεῖος Κῶδιξ ἔναρθρος, ὁ δὲ ἀντίχριστος ἐκ τοῦ λόγου τούτου ἐπιδιώκει τὴν λήθην ἐπ’ αὐτήν, ὡς καὶ τὸν ἐκβαρβαρισμόν καὶ ἀφανισμόν τῶν λαλούντων αὐτήν Ἑλλήνων.

Ἡ γλῶσσα τῶν Ἑλλήνων ὡς θειοτάτη ἐστίν ἡ βελτίστη ἥ ἐλαλήθη ἐπὶ τῆς Γῆς, οὔποτε δὲ ὑπῆρξεν ἤ μέλλει νὰ ὑπάρξῃ ἔναρθρος κῶδιξ βέλτερος.

ΑΜΩ ΤΑ ΩΤΙΑ ΣΑΣ

Ἀμῶ, Ἀμίς, Ἀμᾶν

Περὶ τοῦ ῥήματος «ἀμῶ» ἔχω ἤδη εἴπει, ὅτι γνωστή ἐννοιολογικῶς ὡς «θερίζω», ἀρχικῶς ἐσήμαινεν «ἑλκύω καὶ ἑλκύομαι», νεοελληνιστί «τραβῶ καὶ τραβιέμαι», διό καὶ ἐν τῇ λατινικῇ διαλέκτῳ τῆς ἑλληνικῆς «amo» ἐσήμανεν τὸ «ἀγαπῶ» διότι ἡ ἀγάπη προϋποθέτει καὶ ἐπαυξάνει τὴν ἀμοιβαίαν ἕλξιν.

Ὡς «ἄμη» καὶ «ἀμίς» περιεγράφοντο τὰ ὄργανα καὶ ἐργαλεῖα μὲ τὰ ὁποῖα καθίστατο δυνατόν τὸ «ἀμᾶν», τὸ θερίζειν ἤ συλλέγειν ἤ ἀντλεῖν. Ως παράδειγμα σας αναφέρω την λέξιν «Πυραμίς». Ευθύς εξ αρχής το άναμμα της φωτιάς εγίνετο με την τοποθέτησιν τριών ξύλων σε όρθια επικλινή θέση με τρόπον ώστε αι κορυφές των ξύλων να συναντώνται. Το σχήμα αυτό του τριπόδου ονομάσθηκε πυραμίς επειδή «τραβούσε» το πυρ, δηλαδή εθεωρείτο απαραίτητος ο σχηματισμός αυτός για το άναμμα της φωτιάς. Στην συνέχεια, ο,τιδήποτε είχε αυτό το σχήμα, όπως τα κτίσματα της Αιγύπτου, ονομαζόταν πυραμίς.

Η λέξη «αμάν», δηλαδή το απαρέμφατο του «αμώ», σημαίνον «θερίζειν», έγινε επιφώνημα πόνου, τρόμου και αγανάκτησης από τους Έλληνες της Τουρκοκρατίας, αναφερόμενο στις σφαγές, βιασμούς και παιδομαζώματα των Ελλήνων από τους Τούρκους.

Τὸ Ω πρὸ τοῦ Ω.

Το Η και το Ω ως γράμματα, το μεν Η ως Ε μακρόν, το δε Ω ως Ο μακρόν, δημιουργήθηκαν στο Ιωνικό αλφάβητο και μερικές δεκαετίες αργότερα, προς το τέλος του 5ου αι. πΧ, υιοθετήθηκαν και από το Αθηναϊκό. Μέχρι τότε το Ε και το Ο ήσαν, όπως όλα τα φωνήεντα, δίχρονα (άλλοτε βραχέα και άλλοτε μακρά). Για το Η σας έχω μιλήσει, τώρα θα αναφερθούμε στο «Ω προ του Ω».

Πριν λοιπόν από την είσοδο του Ω στο ελληνικό αλφάβητο, το μακρόν Ο γραφόταν

είτε όπως και το βραχύ Ο, δηλαδή Ο.
είτε σαν ΟΥ, κυρίως όταν ήταν άτονο, ιδίωμα που συναντάται ακόμη και σήμερα στην προφορά συνήθως της ελληνικής επαρχίας.
είτε σαν ΑΥ. Η δίφθογγος ΑΥ, όπως αι περισσότερες δίφθογγοι, δεν είχαν την προφορά που έχουν σήμερα.

Με την έλευση του Ω, πολλές λέξεις παρουσίασαν το εξής ενδιαφέρον φαινόμενο: ενώ μέχρι τότε είχαν πάνω από δύο σημασίες, στην συνέχεια μοίρασαν τις δύο σημασίες σε δύο γραφές: στην καινούργια με Ω και στην παλαιά με την δίφθογγο ΑΥ.

Παραδείγματα:

Η λέξη «’Ωδή», με την νέα γραφή κράτησε την έννοια της φωνής εν μελωδία, του «τραγουδιού», ενώ η ίδια λέξη με την παλαιά γραφή («ΑΥΔΕ» > Αὐδή) κράτησε την έννοια του (αὐδάω–αὐδάζομαι=λαλῶ), της φωνής στον απλό έναρθρο λόγο («έμεινα άναυδος»). Η λατινική διάλεκτος της ελληνικής γλώσσας, και βεβαίως και οι άλλες λατινογενείς γλώσσες, ακολούθησαν το ίδιο φαινόμενο: Odeon το Ωδείον, Audience το Ακροατήριον.

Η λέξη «Ὤρα» με την νέα γραφή κράτησε την έννοια της φροντίδας, μέριμνας, προσοχής (θυρωρός ο φύλαξ της θύρας, κηπουρός ο φροντιστής του κήπου, αρκτούρος ο διαφυλάττων την άρκτο, ολιγωρία η απροσεξία), ενώ η ίδια λέξη με την παλαιά γραφή (Αὔρα) κράτησε την έννοια της δροσερής και υγράς πνοής, της φροντίδας δηλαδή του Θεού προς τον άνθρωπο. (Δεν πρέπει ποτέ να λησμονούμε τον πρώτο στίχο του Αγίου Ευαγγελίου μας, ότι ο Έλλην Λόγος στην αρχή ανεφέρετο κατευθείαν στον Θεό).

Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος, καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν, καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος. Οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν Θεόν. (Ἰω. 1:1–2)

Και βεβαίως υπάρχει και μια ακόμη «φροντίς» το λεγόμενον «αὖρον» (προφ. ώρον), λατ. aurum, δηλαδή ο χρυσός.

Είναι πάμπολλες αι περιπτώσεις που καταγράφονται και έτσι, φαίνεται η συνύπαρξη των δύο γραφών, ακόμη και με την ίδια έννοια:

Το αὔριον γράφεται και ὤριον.

Το θαῦμα γράφεται και θῶμα. Μη γνωρίζοντες την γραφή αυτή οι Έλληνες, νομίζουν ότι το όνομα Θωμάς είναι ξενικό.

Ο αὖλαξ (αυλάκι) γράφεται και ὦλαξ.

Το φαύσκω γράφεται και φώσκω (με τις έννοιες φέγγω, φωτίζω)

Το αυτί «οὖς–ὠτός» γράφεται και «ὦς–ὠτός» ἀλλά και «αὖς–αὐτός». Από τους τύπους αυτούς προέρχεται ο πληθυντικός τα «ὦτα» ή «ὠτία» και τα «αὖτα» ή «αὐτία» ή νεοελληνιστί «αυτιά». Η γραφή διέφερε, η προφορά ήταν ή ίδια, με μακρό Ο (Ω).

Επίσης συναντώνται αι διπλές γραφές γνωστών αντωνυμιών και επιρρημάτων: αὐτός και οὗτος, αὕτως (ὡσαύτως) και οὕτως. Ομοίως και ὠτᾶς ὠταῖς ὠτῶν αντί αὐτᾶς αὐταῖς αὐτῶν (ἐπιγραφ. Δελφῶν)

Το τραῦμα συναντάται και τρῶμα, ο τραυματίας τρωματίας, ενώ καταγράφεται ως τρῶσις ο τραυματσμός και τρώω–τιτρώσκω το τραυματίζω.

Ας αντιληφθούμε λοιπόν και τα παρακάτω:

Ο Φαῦλος (επίθετο που καταδεικνύει έλλειψη φροντίδας ή αξίας) συναντάται και σε όνομα: ο κένταυρος Φῶλος ήτο αυτός που πέθανε όταν από απροσεξία τραυμάτισε με βέλη τα πόδια του.

Η λέξη «Πῶλος» (πωλάρι–πουλάρι, νεαρόν άτομο, στην αρχή ίππος, στην συνέχεια γενικά ζώον, και τέλος και άνθρωπος) έγινε και όνομα με την παλαιά γραφή «Παῦλος». Είναι η ίδια λέξη που έγινε και κατάληξη ονομάτων κυρίως στην Πελοπόννησο («–πουλος»).

Το μαύρο χρώμα ελέγετο μέλαν. Η λέξη «μαῦρος» είναι η αρχική γραφή της λέξεως «μῶρος», που σημαίνει ο χαζός, ο βλάξ (εξ ου και χαϊδευτικά–πειρακτικά η λέξη «μωρό»).

Αξίζει να προσεχθεί ιδιαιτέρως η λέξη ΑΥΓΟ. Το ρήμα Αὐγέω/ΑΥΓΩ φέρει δύο σημαντικές έννοιες. Η μία είναι «λάμπω, ἀκτινοβολῶ, ἀπαστράπτω» (η ΑΥΓΗ), η άλλη «αὐξάνω, μεγαλώνω» (το ΑΥΓΟΝ). Ο μέλλων του ρήματος αυτού (Αυγ–σω>ΑΥΞΩ) θα γίνει άλλο ρήμα, δηλωτικό της Αυξήσεως. Ας προσεχθεί όμως ότι αι δύο αυτές έννοιες αλληλοκαλύπτονται: Στο μεν ΑΥΓΟ εμπεριέχεται η ακτινοβολία και η λάμψη της ΖΩΗΣ, στην δε ΑΥΓΗ εμπεριέχεται η αύξηση, το μεγάλωμα του ΦΩΤΟΣ και της ημέρας. ΦΩΣ και ΖΩΗ συνυπάρχουν, το δε ρήμα ΑΥΓΩ και τα παράγωγά του ΑΥΓΟΝ και ΑΥΓΗ, είναι οι φορείς αυτού του Κώδικος.

Στην Λατινική διάλεκτο της Ελληνικής το αὐγέω/ΑΥΓΩ έχει ακριβώς τις ίδιες αυτές σημασίες, και γράφεται augeo/AUGO. Η λέξις Augustus (Αύγουστος) εσήμαινε πρώτον τον Εκλαμπρώτατο, και δεύτερο αυτόν που φέρει την αφθονία, την μεγάλη αύξηση.

Η λέξη ΑΥΓΟ αρχικώς εγράφετο ΑΥFΟΝ (προφ. ΩVόν). Με την παρουσίαση του Ω απεσύρθη και το F, εγράφη λοιπόν ΩΟΝ, τέθηκε δε και μια υπογεγραμμένη στο Ω (κάτι σαν μικρό Ι), γραφόμενη ᾨόν και προφερόμενη «Ω(ι)όν». Στα λατινικά λέγεται Ovum, πολύ κοντά στην αρχική προφορά ΩVόν.

Η λέξη ΑΥΓΟΝ επανεμφανίστηκε με την έννοια του Ωού, μόλις η λέξη ᾨόν περιήλθε σε αχρησία. Η γραφή της αυτή είναι αρχαιοτάτη και αποτελεί ιεροσυλία η απόπειρα αλλαγής της, που γίνεται από τους γενίτσαρους της διοικήσεως του Ψευτορωμαίϊκου.

Η μεγάλη σύγχυση με την προφορά της διφθόγου ΑΥ και των άλλων διφθόγγων με Υ, προεκλήθη από την περίεργη συνήθεια των Ρωμαίων να γράφουν μπερδεύοντας πολλές φορές το U με το V. Για παράδειγμα, την λέξη Αύγουστος την έγραφαν AUGUSTUS αλλά και AVGVSTVS. Αυτή η σύγχυση μεταφέρθηκε στους Έλληνες κατά την περίοδο των Ρωμαϊκών χρόνων, μετά τον 2ο αι. π.Χ., και κυρίως μετά την ίδρυση της Κωνσταντινουπόλεως, όπου για 3 και πλέον αιώνες οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες προσπαθούσαν να επιβάλουν ως επίσημη γλώσσα του κράτους την Λατινική.

Και ναι μεν στην λέξη AVGVSTVS ήτο δυνατόν να γίνει αντιληπτό ότι το GV και το STVS εμπεριείχαν το U, αλλά για το AV δεν ήτο προφανές, με αποτέλεσμα να επικρατήσει η προφορά «αφ» ή «αβ».

Την σύγχυση επέτεινε και το γεγονός ότι σε ωρισμένες περιπτώσεις το F αντικατεστάθη από το Υ, πχ στην λέξη ἀFτάρ που εγράφη αὐτάρ (αγγλ. after) ή στην λέξη ΔαFίδ που εγράφη Δαυῒδ (και η οποία προέρχεται από την ελληνική διάλεκτο της αραμαϊκής –και όχι από τα εβραϊκά ως επιμένουν οι αντίχριστοι– και Θεού θέλοντος θα σας πω το νόημά της εν καιρώ).

Παραδόξως πως, η σωστή προφορά της διφθόγγου ΑΥ διετηρήθη στις λατινογενείς γλώσσες των τεχνολογικώς ανεπτυγμένων βαρβάρων, και έτσι μπορούμε να αντιληφθούμε ποιος είναι ο σωστός τρόπος εκφοράς της ελληνικής γλώσσας. Συναντούμε λοιπόν πλείστες ελληνικές λέξεις με την προφορά του μακρού Ο, του Ω:

Ταῦρος taurus/toro, κένταυρος centaur (σεντΩρ), αυθεντικός authentic (Ωθέντικ), αυτόματο automatic (Ωτομάτικ), λαῦρα laura (λΩρα), σαῦρα saur (dinosaur–DάινασΩρ), Αὔγουστος August (Ωgουστ), παύση pause (πΩζ), ἀμαύρωσις amaurosis (αμΩροσις), αὐδάω–αὐδάζομαι=λαλῶ, audeo τολμώ (να μιλήσω), audacia/audacity/audace θράσος θρασύτης, αὐστηρός–αὐστηρότης austerus, austere/austerity (Ωστέριτι) καυστικός causticus, caustic, caustique (κΩστικ), γλαυκός glaucus (gλΩκους), τραυλός trawl (τρΩλ), ολοκαύτωμα holocaustum–holocaust (hολοΚωστ), αὐδή audio audience (Ωdιενς)

Και ναι μεν καταβάλλεται μεγάλη και χιλιόχρονη προσπάθεια υπό του αντιχρίστου να αλλάξει ο Θείος κωδιξ της ελληνικής γλώσσης, αλλά Scripta manent, τα γραπτά μένουν, και έτσι εφ’ όσον διατηρείται ακέραιος ο γραπτός λόγος, μπορούμε να έχουμε τον κώδικα σωστόν. Η προφορά είναι δευτέρα εις σημασίαν, δεν παύει όμως να έχει και αυτή την αξίαν της, κυρίως στην δυνατότητα κατανοήσεως του κώδικος από την πλειονότητα του ευσεβούς λαού.

[i]Ἐγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός. Ὁ ποιμὴν ὁ καλός τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τίθησιν ὑπὲρ τῶν προβάτων· ὁ μισθωτὸς δὲ καὶ οὐκ ὢν ποιμήν, οὗ οὐκ εἰσὶ τὰ πρόβατα ἴδια, θεωρεῖ τὸν λύκον ἐρχόμενον καὶ ἀφίησι τὰ πρόβατα καὶ φεύγει· καὶ ὁ λύκος ἁρπάζει αὐτά καὶ σκορπίζει τὰ πρόβατα. Ὁ δὲ μισθωτὸς φεύγει, ὅτι μισθωτός ἐστι καὶ οὐ μέλει αὐτῷ περὶ τῶν προβάτων. Ἐγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός, καὶ γινώσκω τὰ ἐμά καὶ γινώσκομαι ὑπὸ τῶν ἐμῶν (Ἰω. 10:11–14)]/i]
Τρισήλιος ὁ Πατήρ, Δόξα τῷ Υἱῷ, Ἅγιε Ἀθάνατε, Ἐλέησον ἡμᾶς.

Βεβαιότατα και όλοι οι Έλληνες οφείλουν να αντιδρούν στις προσπάθειες των γενιτσάρων να επιβάλλουν Γραφές της Ελληνικής γλώσσης, ΣΚΟΠΙΜΩΣ ΣΤΡΕΒΛΕΣ και ΕΚ ΣΧΕΔΙΟΥ ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΕΣ, όπως πχ αφτί, αβγό, και τα λοιπά ανοσιουργήματα. Οι γενίτσαροι απλώς επιβάλλουν την θέληση του αντιχρίστου να απομακρυνθεί όσο περισσότερο γίνεται, ο ευσεβής λαός από τον Θείον Κώδικα.

Διὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν Ἐπανάστασιν καὶ τῶν Ἑλλήνων τὴν Ἀνάστασιν!

Ἰησοῦς Χριστός ὁ Ἄρχων ὁ ἐμός, Ὅν προσκυνήσουσι Γῆ καὶ Οὐρανός.

Ἀμήν.

††† Ἰάειρος ἐκ Θεοῦ

PDF: http://freepdfhosting.com/36c0a2014b.pdf
http://pdfcast.org/pdf/au-or-omega

[/size]

Ευχαριστώ για τις συστάσεις σου για την γραμματοσειρά, την πρόσεξα και ελπίζω να μη σε ξαναενοχλήσει.

Όσο για τις μουστάρδες, τα εξαπτέρυγα και τα μαύρα γάντια, έχεις δώσει εσύ ο ίδιος την απάντηση:
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "

Η δικαιοσύνη απαιτεί ό,τι κάνεις στους άλλους, να το δέχεσαι και απο τους άλλους.

Προς τους ΛΟΙΠΟΥΣ,

Έχω πολλές φορές αναφέρει ότι οι ευσεβείς θα νοήσουν τα πάντα, αλλά οι ασεβείς δεν θα καταλάβουν τίποτα.

Ο Λόγος Εν Ω Χριστός δεν απευθύνεται σε ασεβείς και ανοήτους. Ας προσπεράσουν. Υπάρχει πάντοτε η δυνατότητα κατανόησης από οποιονδήποτε προσεγγίζει με ευσέβεια και υπομονή.

Και επειδή κάποιοι συνηθίζουν όταν τους φταίει το σπουργίτι να χτυπάνε το δένδρο, τους συστήνω να είναι δικαιότεροι: Όταν συνειδητοποιείτε ότι δεν γνωρίζετε καλώς την Ελληνική, να μη τα βάζετε με αυτούς που την γνωρίζουν καλύτερα, αλλά με αυτούς που σας στέρησαν αυτήν την δυνατότητα. Χωρίς καμμία διάθεση εριστικότητας ή σνομπισμού, μακρυά από εμένα αυτές οι ηλιθιότητες, σας λέω με πλήρη σοβαρότητα και αγάπη, ότι συμπονώ και συμπάσχω με το δράμα αυτό, που δεν είναι δράμα μόνον της νεολαίας ή κάποιου προσωπικώς, αλλά ολόκληρου του ελληνισμού.

Μη ξεχνάτε το δόγμα των εχθρών της Ελλάδος:
«Οἱ Ἕλληνες εἶναι λαός δυσκυβέρνητος καὶ γιὰ νὰ μὴ δημιουργοῦν προβλήματα στὴν ἐφαρμογή τῆς ἐξωτερικῆς μας πολιτικῆς στὴν περιοχή, πρέπει νὰ κτυπηθοῦν αἱ ρίζες τους, δηλαδὴ αἱ παραδόσεις, ἡ γλῶσσα, ἡ ἱστορία καὶ ἡ θρησκεία τους». (Π. Πέτερσον, Συμβούλιο Διεθνῶν Σχέσεων, «Δόγμα Κίσσινγκερ»)

Και με βάση το παραπάνω, οφείλουμε να ακολουθούμε το δικό μας αντιδόγμα:
Αι παραδόσεις, η γλώσσα, η ιστορία και ἡ θρησκεία των Ελλήνων πρέπει να διαφυλάσσονται ως κόρη οφθαλμού
Ελπίζω και εύχομαι οι ευσεβείς και οι νοήμονες να συνηθίσετε σύντομα τον τρόπο έκφρασής μου.

Ευλογημένοι οι ευσεβείς.

PDF: http://freepdfhosting.com/69f171f28e.pdf
http://pdfcast.org/download/worse-forward.pdf

quote:

---

Μόνο που ξέχασες να καταγράψεις στην Ελληνική Ιστορία τους ΑΝΕΛ και τη ΔΗΜΑΡ ... "αμαρτία"

---

[quote=AitheroVamon]
ΕΝΩΧ999 να σε ρωτήσω απο που προέρχονται τα κείμενα,
τα οποία αναρτάς τώρα τελευταία

[/quote]

ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΩΣ ΔΙΚΑ ΜΟΥ, ΤΑ ΑΝΑΡΤΩ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΩΣ ΣΕ ΠΕΝΤΕ ΦΌΡΑ

[quote=ZALMOXIS]

Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε κάθε τι ελληνικό να λοιδορείται και να εμπαίζεται από ντόπιους και ξένους φορείς.
[/quote]

ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΛΕΓΩ ΚΑΙ ΕΓΩ.
ΜΗ ΒΙΑΖΕΣΑΙ ΝΑ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΕΙΣ.
ΔΙΑΒΑΖΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΓΩ.

ΕνΩΧ 28 Ἰουνίου 2013

Θεός ἀεὶ παρών!

Εὐλογημένοι οἱ εὐσεβεῖς, οὐαί τοῖς ἀσεβέσι.

Εὐλογημένον τὸ μέγα γένος τῶν Ἑλλήνων ὅτι τοῦτο ἐν Ἰησοῦ Χριστῷ ἀνίκατον καὶ αἰώνιον.

Λόγος Ἐν Ὧ Χριστός, Γνῶσις Δωρεάν καὶ Ἄτη Κυρίου.

Ὁ Πανηλίθιος ἀντιμαχόμενος τῷ Ἰησοῦ διοικεῖ τὴν Γῆν τῶν ἀνθρώπων διὰ τῶν πολιτικῶν συστημάτων. Τὸ «Δημοκρατικὸν πολιτικὸν σύστημα» τοῦ Ψευτοδημοκράτη Μωροπονηροῦ βασιζόμενον στὴν ὕπαρξη καὶ λειτουργία τῶν πολιτικῶν κομμάτων στηρίζεται στὴν ἀρχή τῆς Διοικήσεως διὰ τῆς διαιρέσεως τῶν διοικουμένων.

Καὶ ὅταν λέγω «ἀντίχριστος» ἤ «σατανᾶς» ἤ «πανηλίθιος» ἤ «πλουτοκράτες» ἤ «τοκογλῦφοι-τραπεζίτες» ἤ «διεθνεῖς συνωμότες» ἤ «Δανειστές μας» ἤ «διεθνεῖς ἀγορές» ἤ «φίλοι καὶ σύμμαχοι» ἤ «σατανιστικὲς στοές» ἤ «πυρρὸς ἀσπίς», νὰ γνωρίζετε ὅτι στὸν ἴδιο ἀναφέρομαι.

Ἐκ τοῦ κεφ. 2 τῆς Ἱστορίας τῆς Νεωτέρας Ἑλλάδος.

19. Πολιτικά Κόμματα

Ὁμαδικοί σχηματισμοί μὲ τὴν νομική μορφή Ὀργανισμοῦ, οἱ ὁποῖοι δημιουργοῦνται γιὰ τὴν ἐξυπηρέτηση Ὁμάδων Συμφερόντων, καὶ ἔχουν ὡς σκοπό τὴν προώθηση τῶν Συμφερόντων αὐτῶν μέσα ἀπὸ τὴν διακυβέρνηση τοῦ κράτους, ἀσχέτως ἐὰν αὐτὰ συμμετέχουν στὴν κυβέρνηση ἤ ἀντιπολιτεύονται αὐτήν.

Καλύπτουν τὴν ἐπιδίωξη ἱκανοποιήσεως τῶν συμφερόντων τους μέσα ἀπὸ συστήματα ἀξιῶν, τὰ ὁποῖα καλοῦνται «ἰδεολογίες», καὶ τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν προσχήματα τῆς πρακτικῆς τους, χωρὶς τὰ ὁποῖα δὲν θὰ μποροῦσαν νὰ ἀπευθυνθοῦν στὶς μεγάλες λαϊκές μάζες. Πλανώντας τὶς μάζες ἀποκτοῦν ὀντότητα καὶ δύναμη, τὴν ὁποία ἐξαργυρώνουν στὴν πολιτική διαπραγμάτευση πρὸς ὄφελος τῶν συμφερόντων τῆς ὁμάδος ποὺ ὑπηρετοῦν.

Ὅλα τὰ πολιτικὰ κόμματα ἔχουν τὴν «ἰδεολογία» τους, ὅλα δηλαδή ἰσχυρίζονται ὅτι ἡ ὕπαρξή τους «πηγάζει ἀπὸ τὸν λαό καὶ ὑπηρετεῖ τὸν λαό» καὶ ὅλα, μὲ τὴν βοήθεια εἰδικῶν ψευδολόγων (ἐπικοινωνιολόγων καὶ δημοσιογράφων), προσπαθοῦν νὰ παρουσιάζουν στὸν λαό ἕνα «ὅραμα», ἕνα δέλεαρ–δόλωμα, τὸ ὁποῖο παρουσιάζει τὸ ἄσπρο–μαῦρο, τὰ συμφέροντα τῆς ὁμάδος τους ὡς συμφέροντα τῶν πολλῶν, καὶ ἀποτελεῖ τὸν βασικό ἄξονα πλάνης τοῦ λαοῦ.

Εἶναι ἀστεῖο ἐὰν προσέξῃ κάποιος τὴν ἀπόπειρα τῶν δεξιῶν ἤ ἀκροδεξιῶν κομμάτων νὰ πείσουν ὅτι ὑπηρετοῦν τὰ συμφέροντα τοῦ λαοῦ, τὴν στιγμή ποὺ ὅλο τὸ ἐνδιαφέρον τους καὶ ἡ πεμπτουσία τῆς ὑπάρξεώς τους ἀποβλέπουν στὴν αὔξηση τῶν κερδῶν τῶν ὀλίγων πλουσίων, ποὺ μοιραῖα συνεπάγεται τὴν μείωση τοῦ εἰσοδήματος τῶν πολλῶν πτωχοτέρων. Διακηρύσσουν «δημοκρατία», «ἐλευθερία», «φιλελευθερισμό» καὶ ἄλλα εὔηχα καὶ ψευδεπίγραφα, πείθοντας κάποια σύνολα μικρότερων ζώων στὴ ζούγκλα ὅτι πρέπει νὰ εἶναι χαρούμενα ποὺ τὰ μεγάλα σαρκοβόρα εἶναι ἐλεύθερα νὰ τοὺς κατασπαράσσουν. Ὁμοίως κωμικοτραγικό φαίνεται τὸ γεγονός ὅτι κόμματα, τὰ ὁποῖα γιὰ πολλὲς δεκαετίες ἔδιναν αὐξήσεις στὰ εἰσοδήματα καὶ βελτίωναν τὸ βιοτικὸ ἐπίπεδο τῶν ἐργαζομένων, ὀνομαζόμενα «σοσιαλδημοκρατικά», «ἀριστερά», ἤ «σοσιαλιστικά», τώρα, σὲ πλήρη συνεργασία μὲ τὰ γνωστά ἀνέκαθεν δεξιά καὶ ἀκροδεξιά, πλειοδοτοῦν αὐτῶν σὲ μέτρα καὶ ἐνέργειες πτωχεύσεως καὶ ἐξαθλιώσεως τῶν λαῶν.

Τὰ πολιτικὰ κόμματα ποὺ συμμετέχουν στὸ Ἑλληνικὸ Κοινοβούλιο, βαρύνονται μὲ τὴν εὐθύνη προέγκρισης τῶν ὑποψηφίων βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι πρίν ἀκόμη συμπεριληφθοῦν στὰ ψηφοδέλτια θὰ πρέπει νὰ ἔχουν κριθεῖ κατάλληλοι. Τὸ μόνο κοινοβουλευτικὸ κόμμα ποὺ δὲν παίρνει ἔγκριση ἀπὸ τοὺς Φίλους καὶ Συμμάχους γιὰ τὴν κατάρτιση τῆς λίστας τῶν βουλευτῶν του εἶναι τὸ ΚΚΕ (βλ.ἀριθ.15–Πολιτική τῆς Ἀρκούδας).

Τὸ κάθε πολιτικὸν κόμμα διακηρύσσει ἕνα μέρος δικαίου ἀναμεμειγμένο μετὰ πολλῶν ἀνακριβειῶν καὶ ψεμμάτων, καὶ ἔτσι, διαρκῶς προβάλλει τὰ ψευδῶς δηλούμενα δίκαια αὐτοῦ θηρεύοντας ἀκολούθους, ἐνῷ τὴν ἴδια στιγμή κρύβει τὰ ψεύδη τὰ ὁποῖα ὑπηρετοῦν κεκρυμμένα συμφέροντα.

Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ πλανοῦν τοὺς λαούς καὶ θέτοντας μερίδες αὐτῶν ἀντιπάλους ἄλλων μερίδων, ταυτόχρονα ἀποπροσανατολίζοντας τοὺς ἀνθρώπους ἀπὸ τὰ πραγματικὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα δημιουργοῦνται ἀπὸ τὰ ἴδια ἐξυπηρετούμενα συμφέροντα. Ἔτσι καταφέρνουν καὶ κρατοῦν τὶς κοινωνίες μακρὰν τῶν ὁριστικῶν λύσεων τῶν προβλημάτων, προτείνοντας κατὰ περίπτωσιν μιάν δῆθεν λύση, ἡ ὁποία ἴσως προσφέρει μιάν προσωρινή καὶ ἐπὶ μέρους ἀνακούφιση (διάλειμμα ἀνάσας πρὶν ἀπὸ τὴν μεγαλύτερη βουτιά), ἀλλὰ κατὰ βάσιν διατηρεῖ ἄθικτα τὰ ὑπηρετούμενα ὑπὸ τῶν κομμάτων συμφέροντα. Τὸ σύνολον δὲ τῶν συμφερόντων ποὺ προβάλλονται ἀπὸ τὰ κόμματα, ἀποτελεῖ τὰ ἐγκεκριμμένα καὶ ὁλοκληρωμένα συμφέροντα τοῦ πολιτικοῦ συστήματος καὶ διὰ τοῦ τεχνάσματος τούτου τὸ πολιτικὸν σύστημα ἐπιτυγχάνει νὰ κερδίζει καὶ νὰ ἐξυπηρετεῖται. ἀκόμη καὶ ὅταν φαινομενικῶς χάνει ἤ ὑποχωρεῖ.

Γιὰ παράδειγμα, ἐὰν θέλῃ νὰ ὑποδουλώσῃ τὴν Ἑλλάδα καὶ ταυτοχρόνως νὰ κτυπήσῃ τὸν πολιτισμό της, τὴν ἱστορία της καὶ τὴν παιδεία της (δόγμα Κίσσιγκερ), ἐνθαρρύνει τὰ δεξιὰ κόμματα νὰ ἐνισχύουν καὶ τὰ διευρύνουν διάφορες ἐπαχθεῖς συμφωνίες πχ γιὰ αὔξηση δανειοδοτήσεως, χρονικὴ ἐπιμήκυνση χρεῶν καὶ γιὰ ἀπαγόρευση ἐξόδου λαθρομεταναστῶν ἀπὸ τὴν χώρα κλπ, τὰ ἀριστερά νὰ κραυγάζουν ὑπὲρ τῆς (Δημοτικιᾶς) καταστροφῆς τῆς γλώσσας καὶ νὰ μειώνουν τὴν ἱστορία τῶν Ἑλλήνων προωθώντας τὴν ἀπαιδευσία καὶ τὴν στρεβλὴ θεώρηση τῶν πραγμάτων, τοὺς «ἀναρχικούς» νὰ ἀναλαμβάνουν τραμπουκικὲς δράσεις ὑπὲρ τῆς ἀσυδότου ἐπιβαρύνσεως τῆς χώρας μὲ λαθρομετανάστες, τοὺς δὲ «χρυσαυγίτες» νὰ προβάλλουν ὡς προφίλ τοῦ Ἕλληνος τὴν συμπεριφορά τοῦ Homo Erectus καὶ τὴν ἀπόλυτη ἔλλειψη πνευματικότητος, λειτουργοῦντες ὡς ἄλλοθι τῶν ἀναρχοαριστερῶν. Ταυτόχρονα ἐλέγχοντας τοὺς συνδικαλιστές καὶ τὶς πολιτικὲς νεολαῖες, τὸ κάθε κόμμα φροντίζει νὰ ὁδηγεῖ τοὺς ἀγῶνες τῶν ἐργαζομένων καὶ τῶν νεολαιῶν σὲ ἀκρότητες (εἴτε δράσεως, εἴτε μὴ δράσεως), δυσφημίζοντας τελικά τοὺς ἐργαζόμενους καὶ τοὺς πτωχούς, ἀκόμη καὶ στὰ μάτια αὐτῶν τῶν ἰδίων.

Σὲ Ὅλες τὶς Περιπτώσεις, αὐτό ποὺ ἐφαρμόζεται ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ, ΠΑΝΤΟΤΕ, εἶναι αὐτό ποὺ ἐξυπηρετεῖ τὶς ἐπιδιώξεις τοῦ ἀνθελληνισμοῦ, ἐνῷ ὁ,τιδήποτε ἐξυπηρετεῖ τὰ συμφέροντα τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ΔΕΝ ἐφαρμόζεται.

Νέα Δημοκρατία: Παραδοσιακό «δεξιό» κόμμα, θεωρητικῶς ὑπὲρ τῶν παραδόσεων, ὑπὲρ τοῦ ἐλέγχου τῆς μεταναστεύσεως, ὑπὲρ τοῦ Μνημονίου, δηλαδὴ τῆς πτώσεως τῶν μισθῶν καὶ συντάξεων, αὔξηση τῶν κερδῶν τῶν πλουσίων καὶ ἐπέκταση (χρόνου καὶ μεγέθους) τῆς δανειοδοτήσεως.

Πασόκ: Δεξιό μαφιόζικα ψευτοαριστερό κόμμα, ὑπὲρ ἑνὸς ἀκαθορίστου καὶ διαλυτικοῦ τῶν παραδόσεων «ἐκσυγχρονισμοῦ», ἀνοιχτά σύνορα γιὰ τὴν ἔλευση καὶ κλειστά γιὰ τὴν ἀναχώρηση τῶν λαθρομεταναστῶν, ὑπὲρ τοῦ Μνημονίου καὶ ἐμφανέστατα ὑποκριτικῶς ὑπὲρ τῆς προστασίας τῶν πτωχοτέρων.

Σύριζα: Κατὰ τῶν παραδόσεων, ὑπὲρ ἑνὸς ἀκαθορίστου καὶ διαλυτικοῦ τοῦ ἔθνους «ἐκσυγχρονισμοῦ» (μπαχαλάκηδες, γκέι κλπ), κατὰ τοῦ Μνημονίου ἀλλὰ ὑπὲρ τῆς ΕΕ (ἀλλὰ οὐτοπικῶς ἐννοουμένης ὡς «Εὐρώπης τῶν Λαῶν»), ὑπὲρ τῆς διαλύσεως τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσας καὶ ὑπὲρ τῆς ἐλεύθερης λαθρομετανάστευσης.

ΚΚΕ: Ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων ὅταν δὲν εἶναι ἐργαζόμενοι στὶς δικὲς του ἐπιχειρήσεις, ὑπὲρ ἑνὸς οἰκονομικοῦ μοντέλου ποὺ ἐφαρμόστηκε γιὰ πάνω ἀπὸ ὀκτώ δεκαετίες καὶ ἀπέτυχε παταγωδῶς, κατὰ τοῦ Μνημονίου καὶ τῆς ΕΕ, ὑπὲρ τῆς διαλύσεως τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσας καὶ ὑπὲρ τῆς ἐλεύθερης λαθρομετανάστευσης.

Χρυσή Αὐγή: Κατὰ τοῦ Μνημονίου στὰ λόγια, ἀλλὰ συμφωνία στὴν ἐφαρμογή του στὶς ἀπολύσεις ἐργαζομένων, ἀντιπνευματικὰ καὶ τραμπούκικα πρότυπα γιὰ τὴν Ἑλληνικὴ νεολαία, τὰ ὁποῖα ἔχουν καὶ ἀντίκτυπο στὴν καταστροφή τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσας (ἐγέρθητο!), μῖσος γιὰ τοὺς λαθρομετανάστες ποὺ πρῶτον δὲν ξεκινάει ἀπὸ τὰ συμφέροντα τῆς χώρας, ἀλλὰ ἀπὸ προσωπικὸ ἐπίπεδο καὶ προσωπικὰ ψυχολογικὰ συμπλέγματα, καὶ δεύτερον, δὲν ἑστιάζει στὸ πρόβλημα καὶ στὸν δημιουργό του, ἀλλὰ σὲ καθένα ἀπὸ τοὺς κακομοίρηδες ξεχωριστά.

Ἀπὸ ὅλα ὅσα τὰ κόμματα αὐτά ἰσχυρίζονται ὅτι πρεσβεύουν, αὐτό ποὺ τελικά θὰ γίνει θὰ εἶναι τὸ πρόγραμμα τοῦ ἀντιχρίστου κατ’ ἐπιλογήν ἀπὸ τὸ «μενού», δηλαδή ἡ ἐφαρμογή τῶν Μνημονίων καὶ ὅλων αὐτῶν ποὺ ἔχουν περιγραφεῖ μὲ τὸ δόγμα Κίσσιγκερ.

Διὸ καὶ λέγω πᾶσιν εὐσεβέσι:

Φυλαχθεῖτε μακρὰν τῶν πολιτικῶν κομμάτων πάντες οἱ ἄνθρωποι τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, διότι πάντα ταῦτα τὸν ἀντίχριστον ὑπηρετοῦν, ἐπιφέροντα τὴν διαρκῆ χειροτέρευση τῆς πνευματικότητος τοῦ ἀνθρώπου καὶ τῶν κοινωνιῶν αὐτοῦ. Ἔστι δὲ ἡ πνευματικότης ἡ διαχωρίζουσα τὸν ἄνθρωπον ἐκ τῶν κτηνῶν, τὸν εὐσεβῆ καὶ ἀξιοπρεπῆ ἐκ τῶν σπεκουλαδόρων τοῦ Μωροπονηροῦ.

Ἐν τούτοις δὲον ὑμῖν προσέχειν ὅτι διὰ τῆς ἀποχῆς ἐκ τῶν πολιτικῶν διεργασιῶν, ὁ ἀντίχριστος ἐξυπηρετεῖται ἐξ ἴσου, διὸ καὶ ἡ ἀποχή ἐκ τῶν ἐκλογικῶν διαδικασιῶν οὔκ ἐστιν εὐλογημένη. Ὁ χρηστὸς γὰρ ἄνθρωπος ὀφείλει ἐνδιαφέρεσθαι περὶ τῶν κοινῶν καὶ προσπαθεῖν καὶ ἀγωνίζεσθαι καὶ προσφέρειν τῷ συνανθρώπῳ καὶ τῷ κοινωνικῷ συνόλῳ, καθημερινῶς ἀντιμαχόμενος τῷ ἀντιχρίστῳ.

Ὁ σατανᾶς καὶ οἱ ἀκόλουθοι αὐτοῦ οἱ διοικοῦντες τὸν κόσμον ἀποτελοῦν τὸ ἀκριβὲς ἀντίθετον τῆς ἀληθείας, τῆς εἰλικρινείας, τῆς ἐλευθερίας, τῆς δημοκρατίας. Ἐὰν μποροῦσε, θὰ εἶχε καταργήσει καὶ ἐκλογὲς καὶ δημοκρατίες. Φοράει τὸ προσωπεῖο τοῦ φιλελεύθερου καὶ τοῦ δημοκράτη ἀκριβῶς διότι ἔτσι τὰ συμφέροντά του ἐξυπηρετοῦνται καλύτερα. Διότι:

«Οὐδεὶς δοῦλος κρείττων τοῦ δοκοῦντος ἑαυτόν ἐλεύθερον εἶναι». Κανείς δὲν εἶναι πιὸ ἀποτελεσματικά ὑποδουλωμένος ἀπὸ αὐτόν ποὺ νομίζει ὅτι εἶναι ἐλεύθερος.

Ὁποτεδήποτε οἱ ἐκλογές δὲν ἔχουν τὸ ἀποτέλεσμα ποὺ ἐπιθυμεῖ, τὶς καταργεῖ. Γιὰ παράδειγμα ἀκοῦμε συνεχῶς γιὰ «δικτάτορες» οἱ ὁποῖοι ὅμως ἐκλέγονται στὶς χῶρες τους (Συρία, Τουρκία), ἀλλὰ δὲν ἀκοῦμε καθόλου γιὰ κάποιους ποὺ θεωροῦνται καλοὶ ἡγέτες, ἀλλὰ δὲν γίνονται ἐκλογές στὶς χῶρες τους (Ἀλγερία, Σαουδικὴ Ἀραβία). Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι οἱ δῆθεν «καλοί ἡγέτες» εἶναι οἱ ὑπηρετοῦντες τὸν ἀντίχριστο, ἐνῷ οἱ δῆθεν κακοί «δικτάτορες» εἶναι οἱ μὴ ὑπηρετοῦντες αὐτόν.

Σᾶς λένε ὅτι «Ἐσεῖς τοὺς ἐκλέγετε»! Τί πιὸ μεγάλο ψέμμα! Ὅποτε δὲν θελήσατε νὰ ἐκλέξετε αὐτούς ποὺ ἤθελαν αὐτοί, βγάζουν τὴν μάσκα καὶ δείχνουν τὴν μαφιόζικη-δολοφονικὴ ὀντότητά τους.

Τὰ τελευταῖα 70 ἔτη στὴν Ἑλλάδα τοῦτο συνέβη δύο φορὲς:

Τὴν πρώτην τῷ 1944, ἡ βούλησις τῶν Ἑλλήνων κατεπατήθη διὰ στρατιωτικῆς εἰσβολῆς τῶν Ἄγγλων καὶ διὰ τῆς διοργανώσεως ἐμφυλίου πολέμου, διότι ἡ πλειονότης τῶν Ἑλλήνων ἦτο ὀργανωμένη στὸ ΕΑΜ τοῦ ΚΚΕ. Δημιούργησαν μάλιστα «ἐθνικὸ» κράτος μὲ βασικὸ κορμό τοὺς δοσίλογους, τοὺς χίτες, τοὺς ταγματασφαλίτες καὶ τοὺς κουκουλοφόρους τῶν Ναζί! Δηλαδή ἔκαναν ἡγέτες τῆς χώρας μας, ὅλους αὐτούς ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχουν δικαστεῖ καὶ ἐκτελεστεῖ.

Τὴν δεύτερη τῷ 1967, ἐπεβλήθη ἑπταετής στρατιωτικὴ δικτατορία διότι οἱ Ἕλληνες θὰ ἐξέλεγαν τὸν Γ. Παπανδρέου ποὺ δὲν τὸν ἤθελαν αὐτοί, διότι δὲν ἤθελε νὰ συμμετάσχει στὰ σχέδιά τους γιὰ τουρκική εἰσβολή καὶ διχοτόμηση τῆς Κύπρου.

Ἡ συμμετοχή στὶς ἐκλογικὲς διαδικασίες εἶναι ἱερὸν καθῆκον τῶν πολιτῶν. Ἐπειδὴ ὁ ἀντίχριστος εἶναι ἐφευρετικός καὶ πολύτροπος, δὲν ὑπάρχει χρυσῆ συνταγή, ἀλλὰ ὀφείλουν ἅπαντες νὰ ἐφαρμόζουν κατὰ περίπτωσιν τὴν ἑκάστοτε μὴ συμφέρουσαν λύσιν σὲ αὐτόν.

Ξαναλέγω: Δὲν δίνουν οἱ ἐκλογές τὴν λύση. Ἁπλῶς μὲ αὐτές οἱ λαοί πρέπει νὰ πιέζουν τὸν Πονηρό νὰ ἀποκαλύπτει τὸ ἀντιδημοκρατικὸ του πρόσωπο, καὶ νὰ μὴν τὸν βοηθοῦν νὰ παρουσιάζεται ὡς Ἀρχιδημοκράτης καὶ νὰ σᾶς λέγει «Ἐσεῖς μὲ ἐκλέξατε».

Λέγω: Τὴν λύση τὴν δίνει μόνον ἡ ἧττα τοῦ Πονηροῦ. Ἡ ἧττα τοῦ Πονηροῦ εἶναι δυνατή μόνον μὲσῳ τῆς Παιδείας τοῦ Ἀνθρώπου ἐν εὐσεβείᾳ καὶ ἐν ἀγάπῃ καὶ ἐν πίστει καὶ ἐν σοφίᾳ Θεοῦ.

Ἐγὼ ὅσους ἐὰν φιλῶ, ἐλέγχω καὶ παιδεύω· ζήλευε οὖν καὶ μετανόησον. (Ἀποκ. 3:19)

Αὐξήσατε οὖν τὴν Παιδείαν τὴν ὑμετέραν καὶ τῶν πλησίον σας, δι’ ἀσκήσεως τῆς εὐσεβείας καὶ τὴς ἀγάπης καὶ τῆς πίστεως καὶ τῆς Θείας σοφίας.

Ἰησοῦς Χριστός ὁ Μέγας Ἀρχιερεύς, ὁ Ἄρχων ὁ ἐμός, ὁ Ἄρχων ὅν προσκυνήσουσι Γῆ καὶ Οὐρανός.

Διὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν Ἐπανάστασιν καὶ τῶν Ἑλλήνων τὴν Ἀνάστασιν!

Ὁ μὴ ὤν μετ’ ἐμοῦ κατ’ ἐμοῦ ἐστί, καὶ ὁ μὴ συνάγων μετ’ ἐμοῦ σκορπίζει. (Ματθ. 12:30)

Τρισήλιος ὁ Πατήρ, Δόξα τῷ Υἱῷ, Ἅγιε Ἀθάνατε, Ἐλέησον ἡμᾶς.

Ἀμήν

††† Ἰάειρος ἐκ Θεοῦ

ΕνΩΧ 30 Ἰανουαρίου 2015

Θεός ἀεὶ παρών!

Ἰησοῦς Χριστός ὁ Μέγας Ἀρχιερεύς, ὁ ἀμνός τοῦ Θεοῦ ὁ ἐσφαγμένος ἀπὸ καταβολῆς κόσμου.

Ἐγώ εἰμι ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή. Ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, κἂν ἀποθάνῃ, ζήσεται· καὶ πᾶς ὁ ζῶν καὶ πιστεύων εἰς ἐμέ οὐ μὴ ἀποθάνῃ εἰς τὸν αἰῶνα. (Ἰω.11:25–26)
Τρισήλιος ὁ Πατήρ, Δόξα τῷ Υἱῷ, Ἅγιε Ἀθάνατε, Ἐλέησον ἡμᾶς.

Ὁ μάρτυς Παναγίου Ἰωάννου ὁ Ἀμήν, ὁ λαλῶν ὑμῖν τὰ ὁρατά καὶ τὰ ἀόρατα, ὁ ὁμιλῶν ἁπλῶς ἵνα πάντες νοήσωσιν.

Ὅταν δὲ ἔλθῃ ἐκεῖνος, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁδηγήσει ὑμᾶς εἰς πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν. (Ἰω.16:13)
Τρισήλιος ὁ Πατήρ, Δόξα τῷ Υἱῷ, Ἅγιε Ἀθάνατε, Ἐλέησον ἡμᾶς.

ΠΟΙΟΙ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΗΝ ΣΑΤΥΡΑ

Ανέλυσα προηγουμένως (ΕνΩΧ 16.1.2015) την ετυμολογική προέλευση της λέξεως «Σάτυρα» καθώς και την έννοια αυτής.

Κύριος σκοπός της Σάτυρας είναι η τιμωρία της Ύβρεως, της Αλαζονείας, δηλαδή «Σάτυρα» και «Αλαζονεία» είναι αντίθετες, αντίπαλες, εχθραί αλλήλοις έννοιες. Επομένως το να συγχέεται η Σάτυρα με την Αλαζονεία και την Ύβρι, είναι τουλάχιστον άστοχο, αν μη υποβολιμιαίο και κατευθυνόμενο.

Φορείς της Αλαζονείας και της Ύβρεως είναι κατά κανόνα οι άρχοντες του κόσμου τούτου, οι απατεώνες και συνωμότες, οι μεγαλόσχημοι και ασεβείς. Επομένως αυτοί είναι που κατά το πλείστον ενοχλούνται από την Σάτυρα, που την υποσκάπτουν και την συκοφαντούν. Βεβαίως στους αλαζόνες και τους υβριστές συμπεριλαμβάνονται πλειστάκις και άνθρωποι των κατωτέρων στρωμάτων (οι λεγόμενοι «χρήσιμοι ηλίθιοι») που είτε λόγω απλής ανοησίας και ελλιπούς παιδείας, είτε λόγω μιμήσεως, είτε λόγω έλλειψης της αίσθησης του χιούμορ, είτε λόγω γενικότερων ψυχοπνευματικών συμπλεγμάτων, γαυριάζουν και εφαρμόζουν τους κανόνες συμπεριφοράς των ασεβών.

Η Σάτυρα γίνεται με μόνο εργαλείο το πνεύμα και τον λόγο, γεγονός που την κάνει διαθέσιμη στα πτωχότερα λαϊκά στρώματα, για τα οποία πολλές φορές αποτελεί όπλο εναντίον της δυστυχίας και της εξαθλίωσης που τους επιβάλλει το Μεγάλο Κεφάλαιο ή Σατανάς.

Οι ακόλουθοι του Μαμωνά, δηλαδή οι τραπεζίτες, οι πολιτικοί ηγέτες, οι δημοσιογράφοι, οι επικοινωνιολόγοι, οι εργολάβοι και οι έμποροι των ανθρωπίνων παθών και αδυναμιών, αντιδρούν στην Σάτυρα με διάφορους τρόπους, άλλοτε δείχνοντας την οργή τους και συκοφαντώντας (λέγοντας ότι η σάτυρα είναι έργο ή όργανο του... διαβόλου, ότι αποτελεί ένδειξη κοινωνικής παρακμής κλπ), άλλοτε κρύβοντας την οργή τους και «παίζοντάς το ανώτεροι», δηλαδή προσποιούμενοι ότι τους αρέσει, ότι διασκεδάζουν, και ότι συμμετέχουν και αυτοί στην «πλάκα».

Και βεβαίως η σάτυρα μπορεί να είναι και παρακμιακή, εάν ο βασικός άξονάς της δεν είναι το πνεύμα, η εμβάθυνση της νόησης και η καυστική λεπτότητα, αλλά εάν αναφέρεται στην γελοιοποίηση και την λοιδορία ανθρωπίνων ελαττωμάτων και φυσικών δυσλειτουργιών (π.χ. χωλός, τυφλός κλπ), όταν δηλαδή από πνευματική διεργασία μετατρέπεται σε «ξεκατίνιασμα» ή άδικη προσβολή («μπούλινγκ»). Αλλά τούτο αποτελεί παρακμή της σάτυρας, και όχι παρακμή της κοινωνίας (παρά μόνον εμμέσως).

Οι σατυριζόμενοι ηγέτες άλλοτε χρησιμοποιούν την εξαγορά (πληρώνουν κάποιους σατυριστές να ασχολούνται με άλλους και όχι με αυτούς) για να προσεταιρισθούν τα αποτελέσματα της σάτυρας εις βάρος των αντιπάλων τους και υπέρ αυτών των ιδίων, και άλλοτε αμύνονται ταυτίζοντας τους εαυτούς των με τον υπ’ αυτών εκπροσωπούμενο: Δηλαδή, οι πολιτικοί ηγέτες συνηθίζουν να ισχυρίζονται ότι η σάτυρα προσβάλλει τον λαό (όπως έκαναν οι πασοκονεοδημοκράτες, οι οποίοι κάθε φορά που οι Ευρωπαίοι δήλωναν ότι οι έλληνες πολιτικοί δεν είναι αξιόπιστοι, αυτοί ξεφώνιζαν ότι οι Μέρκελ και Σόιμπλε επιτίθενται και προσβάλλουν τον ελληνικό λαό!), ενώ οι θρησκευτικοί ηγέτες ΥΒΡΙΣΤΙΚΟΤΑΤΑ και με μεγάλη υποτίμηση προς τα ποίμνιά τους, ταυτίζουν τον εαυτό τους με τον Θεό, και κάθε φορά που η σάτυρα κατακεραυνώνει τις γελοιότητές τους, αυτοί ξεφωνίζουν ότι οι σατυριστές προσβάλλουν τα Θεία!

Διότι βεβαίως η σάτυρα των θεών ή του Θεού από την εποχή του Αριστοφάνη, αναφέρεται κατά το πλείστον αφ’ ενός σε πράξεις των αρχιερέων όλων των θρησκειών, αι οποίες πράξεις ΠΑΡΑΠΟΙΟΥΝ, ΠΡΟΣΑΡΜΟΖΟΥΝ στην μικρόνοια και την μικροψυχία, ΑΝΤΙΚΡΟΥΟΥΝ και ΑΝΤΙΣΤΡΑΤΕΥΟΝΤΑΙ ΤΟΝ ΛΟΓΟΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, αφ’ ετέρου στην μόνιμη τάση των ανθρώπων να αποδίδουν στον Θεό προσωπικές δικές τους, ανθρώπινες ή ζωικές, ιδιότητες και πάθη, συνήθως επιδεικνύοντας την απέραντη ηλιθιότητά τους (πχ Έλτον Τζων: «ο Χριστός ήταν ομοφυλόφιλος»!)

ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΣΑΡΛΙ ΕΒΔΟ

Το γαλλικό εβδομαδιαίο σατυρικό περιοδικό Σαρλί (Charlie Hebdo) δέχτηκε δολοφονική επίθεση στα γραφεία του στο Παρίσι την Τετάρτη 7 Ἰανουαρίου 2015 από γάλλους μουσουλμάνους τζιχαδιστές αλγερινής καταγωγής, με αποτέλεσμα 12 θανάτους εργαζομένων και δημοσιογράφων. Η γενική τοποθέτηση του Σαρλί Εβδό χαρακτηρίζεται ως αριστερίστικη, αντιεθνικιστική, αθεϊστική/αντι–αρχιερατική και ζωοφιλική/χορτοφαγική.

Αι θέσεις του διατυπώνονται μέσα από την σάτυρα και τις γελοιογραφίες του, άλλοτε με λεπτό χιούμορ και άλλοτε με φαρσοειδή, χοντροκομμένο τρόπο, εφαρμόζοντας τις αυθεντικές αριστοφανικές συνταγές, με λίγες βεβαίως αναπόφευκτες, υπερβολές ή παραβάσεις.

Το Σαρλί Εβδό πρωτοκυκλοφόρησε το 1960 ως «Χαρα–Κίρι» και έκτοτε διήγε έναν... πολυτάραχο βίο μέσα από τις συνεχείς και πανταχόθεν αντιδράσεις που προκαλούσε η σάτυρά του. Σατύριζε όλες τις θρησκείες και τις δεξιόστροφες πολιτικές, και «τα βρήκε σκούρα» πολλές φορές από τους πολιτικούς της Γαλλίας (αρκετές φορές υποχρεώθηκε σε παύση έκδοσης, ενώ το όνομα «Σαρλί» είναι ένα «εσωτερικό αστείο» και αφορά το υποκοριστικό του ονόματος του Σαρλ Ντεγκόλ), από τους Καθολικούς (επειδή επανειλημμένως σατυρίζει με δεινό τρόπο το «γκέι λόμπυ» και την κάλυψη των παιδεραστών του Βατικανού), από τους Εβραίους (κατηγορήθηκε για αντισημιτισμό) και ύστερα, και τώρα, από τους Μουσουλμάνους.

(Ο Μωάμεθ «σκασμένος» με τους φονταμενταλιστές): «Είναι σκληρό (άδικο) να αγαπιέσαι από μ..άκες»

Το τεύχος επιγράφεται Σαρία και ο Μωάμεθ λέει: «100 μαστιγιές, εάν δεν έχετε πεθάνει από τα γέλια!»

Για το παραπάνω εξώφυλλο που αναφερόταν στην Σαρία (ισλαμικός νόμος), το περιοδικό υπέστη τον Νοέμβριο του 2011 εμπρησμό των γραφείων του, ευτυχώς χωρίς ανθρώπινα θύματα.

Στην γελοιογραφία τεύχους επομένου του εμπρησμού, ένας προβληματισμένος από τα αποκαΐδια του Σαρλί Εβδό, λέει: «Εγώ δεν πιστεύω στον Θεό, αλλά ο Αλλάχ με φοβίζει».

Η μεγαλύτερη διακοπή της έκδοσης του περιοδικού σημειώθηκε από το 1981 έως το 1991. Στην επανέκδοσή του, έγινε απόπειρα από την (νέα) εκδότρια εταιρεία να επιβάλει στους συντάκτες και γελοιογράφους μια μη πολιτική (απολιτίκ), μη σατυρική, και απλώςχιουμοριστική στάση. Οι συντάκτες αντέδρασαν, «τα έσπασαν» με τον εκδότη, και εξέδοσαν μόνοι τους το 1992 εκ νέου το περιοδικό Charlie Hebdo. Η σύνδεση του περιοδικού με εβραϊκά/φαρισαϊκά συμφέροντα, φήμη η οποία κυκλοφορεί ευρέως μεν, αλλά δεν είναι εξακριβωμένη, ελέγχεται ως συκοφαντική, και πιθανότατα οφείλεται σε αυτήν την προσπάθεια «καπελώματος» που έγινε το 1991.

ΕΝΑΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ ΧΙΟΥΜΟΡΙΣΤΑΣ είναι υποχρεωμένος να βρει κάτι αστείο που να εμπεριέχει κάποια έννοια σχετική με «Ισραήλ», αλλά ό,τι και να σκεφτεί, η λέξη «Ισραήλ» ή «Ισραηλίτης», το χαλάει, το «παγώνει»...

Η δολοφονική επίθεση των φανατικών Τζιχαδιστών στο Σαρλί Εβδό ανακίνησε παγκοσμίως μεγάλη συμπαράσταση και κοινωνικό ενδιαφέρον, και όλος ο δυτικός κόσμος επέδειξε μεγάλη ευαισθησία στην ελευθερία του λόγου και της δημοσιογραφίας. Ο Γάλλος πρόεδρος Ολάντ δήλωσε ότι «οι Γάλλοι έχουμε μεγάλη παράδοση στη σάτυρα», και όλα τα διαδικτυακά «κοινωνικά μέσα» (social media, πρώτα το Twitter, μετά το Facebook, κλπ) «πήραν φωτιά».

Μέσα σε ελάχιστες ώρες κυκλοφόρησε και το σύνθημα JE SUIS CHARLIE («Είμαι ο Σαρλί»), το οποίο ΤΑΧΥΤΑΤΑ εκτυπώθηκε σε μεγάλα ταμπλό, ατομικά πλακάτ, κονκάρδες, αυτοκόλλητα κλπ, χρηματοδοτούμενα και διακινούμενα από πολλές και ποικίλες εστίες ταυτοχρόνως, τα οποία διαμοιράσθηκαν στις τέσσερεις γωνιές του πλανήτη μέχρι το ίδιο βράδυ.

• Η Γαλλική Αστυνομία απαγόρευσε τις διαδηλώσεις στο Παρίσι για τις επόμενες μέρες, εφαρμόζοντας σχέδιο έκτακτης ανάγκης, θεωρώντας ότι υπήρχε κίνδυνος για τους διαδηλωτές από την αναμενόμενη συνέχιση της δράσης των δολοφόνων.

• Η Γαλλική Κυβέρνηση –αγνοώντας την απαγόρευση της Γαλλικής Αστυνομίας– κάλεσε σε διαδήλωση την Κυριακή όλον τον λαό και όλους τους ηγέτες του Ελεύθερου Κόσμου της Νέας Παγκόσμιας Διακυβέρνησης.

Οι δύο παραπάνω αντίθετες ενέργειες αποφασίστηκαν σχεδόν ταυτόχρονα, προφανώς από διαφορετικά κέντρα αποφάσεων. Το κέντρο που πήρε την δεύτερη απόφαση πιθανότατα θεώρησε –για τους δικούς του λόγους, με βάση την δική του πληροφόρηση– ότι ουδείς κίνδυνος συνέτρεχε για τους «μεγάλους ηγέτες» και για τους πολίτες να συμμετάσχουν σε διαδήλωση στο Παρίσι, ενεργώντας σε πλήρη αντίθεση με τις εκτιμήσεις και τις αποφάσεις της γαλλικής αστυνομίας. Και ΥΠΕΡΙΣΧΥΣΕ η απόφαση του δεύτερου κέντρου.

Η αγνόηση της απόφασης της Γαλλικής Αστυνομίας, και η ΤΑΧΥΤΑΤΗ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ πολλών και περίπλοκων ενεργειών (Διαδικτυακά κοινωνικά μέσα –Σύνθημα γενικής αποδοχής – άμεση χρηματοδότηση –υλοποίηση –διακίνηση υλικών –διοργάνωση ταξιδιών και συγκέντρωσης όλων των ηγετών), αποκλείουν όλα τα άλλα και οδηγούν ΜΟΝΟΝ σε ΕΝΑ ΠΙΘΑΝΟ ΚΕΝΤΡΟ: Την μυστική υπηρεσία των ΗΠΑ.

Έτσι, διεξήχθη η μεγάλη συγκέντρωση και διαδήλωση στο Παρίσι την Κυριακή 11 Ιανουαρίου, όπου εθριάμβευσε η Υποκρισία και οι βασικότεροι φορείς αυτής.

«Μια ισχνή μειοψηφία ηγετών αμαύρωσε την πορεία στο Παρίσι» (Ελληνοφρένεια)

Στην διαδήλωση συμμετείχαν όλοι οι μεγάλοι ηγέτες της παγκοσμιοποιημένης διακυβέρνησης, οι οποίοι, όπως όλοι γνωρίζουμε, εμφορούνται από τις πανανθρώπινες ιδέες της Ελευθερίας, της Δημοκρατίας και της υπεράσπισης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, της Ελευθερίας του Λόγου, της σεξουαλικής αποχαλίνωσης και των Ίσων Δικαιωμάτων όλων των λαών. Συγκεκριμένα παρευρέθησαν μεταξύ των άλλων, οι εξής εξαίρετοι αγωνιστές και διάσημοι υποστηρικτές της Ανεξαρτησίας και της Ελευθερίας του Τύπου:

• Ο «Έλλην» πρωθυπουργός Σαμαράς, κατ’ εντολήν της κυβέρνησης του οποίου, η αστυνομία (ΜΑΤ) επανειλημμένως χτύπησε και τραυμάτισε δημοσιογράφους (οι τελευταίοι 2 τον Ιούνιο του 2013), και η κυβέρνηση του οποίου «αδυνατεί» να εξιχνιάσει την εν ψυχρώ δολοφονία του δημοσιογράφου Γκιόλια.

• Ο γενικός εισαγγελέας των ΗΠΑ, του οποίου η αστυνομία λίγες μέρες πριν, στο Φέργκιουσον, είχε χτυπήσει και συλλάβει τους δημοσιογράφους της Ουάσιγκτον Ποστ.

• Ο βασιλιάς Αμπντάλα της Ιορδανίας που έχει προσφάτως καταδικάσει παλαιστίνιο δημοσιογράφο σε 15 χρόνια καταναγκαστικά έργα.

• Εμίρηδες της Σαουδικής Αραβίας, η οποία –εκτός από τον αδιαμφισβήτητο σεβασμό που δείχνει στην ελευθερία του Τύπου– είναι παγκοσμίως διάσημη για την Δημοκρατία της, την ισοτιμία των γυναικών και την γενικότερη ισονομία της.

• Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Νετανιάχου, ο οποίος μέχρι στιγμής έχει να επιδείξει στην Γάζα μόνον επτά (αριθ.: 7) δημοσιογράφους νεκρούς, σκοτωμένους από τα ισραηλινά στρατεύματα.

• Ο υπουργός εξωτερικών της Αλγερίας Λαμαμρά, στην χώρα του οποίου αφ’ ενός κατά την τελευταία εικοσαετία έχουν καταργηθεί οι εκλογές (και βεβαίως, όλες οι δημοκρατικές δυνάμεις της δύσεως είναι σύμφωνες σε αυτό), αφ’ ετέρου ΟΧΙ ΟΛΟΙ αλλά μόνον οι ενοχλητικοί δημοσιογράφοι φυλακίζονται για μήνες, χωρίς καν να τους έχουν απαγγελθεί κατηγορίες.

• Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Νταβούτογλου, η χώρα του οποίου είναι η παγκόσμια πρωταθλήτρια στο άθλημα της φυλακίσεως δημοσιογράφων.

• Ο πρόεδρος της Παλαιστίνης Αμπάς, ο οποίος εξελέγη δημοκρατικότατα από την μυστική υπηρεσία (διότι οι εκλογές είχαν αναδείξει άλλον νικητή), και ο οποίος μόνο κατά το 2013 έχει φυλακίσει δεκάδες δημοσιογράφους επειδή... τον προσέβαλαν.

• Οι πρωθυπουργοί της Βουλγαρίας και της Γεωργίας, των οποίων οι χώρες κατέχουν τα πρωτεία παγκοσμίως στις επιθέσεις κατά δημοσιογράφων.

Όλοι οι παραπάνω δημοκρατικοί ηγέτες έδωσαν τον τόνο του παγκοσμίου πένθους, πένθος το οποίο θα πρέπει να αισθανόμαστε όλοι οι λαοί, όταν κάποιοι επιτίθενται κατά της ελευθερίας του λόγου, της έκφρασης και του Τύπου.

Ας προσεχθεί ότι το Σαρλί Εβδό ήταν ένα περιοδικό «απολύτως αντιπαθητικό» για την Γαλλική κυβέρνηση, αφού ανελέητα σατύριζε τον εκάστοτε Γάλλο πρόεδρο, αλλά επίσης ενοχλητικό και για την παγκόσμια διοίκηση, αφού ο Λευκός Οίκος το είχε χαρακτηρίσει ως «ανεύθυνη δημοσιογραφία».

Το πώς «τυγχάνει» οι στόχοι των τζιχαδιστών να είναι κατά κανόνα αντίθετοι, ενοχλητικοί και «αντιπαθείς» στην παγκόσμια διοίκηση, είναι ένα στοιχείο που χρήζει ιδιαιτέρας προσοχής και περαιτέρω διερευνήσεως.

Ένα υποψήφιο εξώφυλλο–σχέδιο για το επόμενο της επίθεσης τεύχος του Σαρλί Εβδό, παρουσιάζει τον τίτλο με μια στάμπα αίματος και δύο από τους δολοφονημένους συντάκτες του περιοδικού.

Ο μεν σφόδρα απορημένος αναρωτιέται «Λειτουργίες;; Ο εθνικός ύμνος;;; Για εμάς;!;», ο δε οδυρόμενος να λέει (αυτό που παρουσιαζόταν συνήθως να λέει ο Μωάμεθ) «Είναι σκληρό (άδικο) να αγαπιέσαι από μ..άκες...». Το προσχέδιο αυτό, προφανώς κρινόμενο ως ΜΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΟΝ, δεν προεκρίθη τελικά, αντ’ αυτού προεκρίθη ένα εξώφυλλο όπου ο Μωάμεθ παρουσιαζόταν δακρυσμένος να κρατά πλακάτ με το «Είμαι Σαρλί» και να λέγει «Όλα είναι συγχωρεμένα». Ακόμη και αυτό το τελευταίο, μετά την δημοσίευση του τεύχους, προκάλεσε αντιδράσεις και ταραχές με νεκρούς σε διάφορες υπανάπτυκτες μουσουλμανικές χώρες.

Όπως και οι πλέον χαμηλόνοες μπορούν να αντιληφθούν, αυτή η επίδειξη του παγκοσμίου πένθους και της παγκόσμιας αλληλεγγύης που έγινε με την συγκέντρωση των ηγετών στο Παρίσι, δεν είναι μια απλή εκδήλωση υποκρισίας. Είναι μια επίδειξη θράσους κατά τα πρότυπα του «γκέι πράιντ», της παρέλασης του θράσους των κιναίδων, επίδειξη που αποσκοπεί στην χειραγώγηση της σκέψης των λαών και εκπηγάζει άμεσα από την υποτίμηση της νοημοσύνης όλων των ανθρώπων.

ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΕΠΙΔΕΙΞΗ ΑΛΑΖΟΝΕΙΑΣ ΤΩΝ ΥΠΟΚΡΙΤΩΝ («Hypocrite Pride») και βεβαιότατα χαρακτηρίζεται ως ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΥΒΡΙΣ.

ΣΤΙΓΜΑ ΙΗΣΟΥ/

Και ως Υπερτάτη Ύβρις, δεν ήτο δυνατόν να παραμείνει αναπάντητη άνωθεν.

Καὶ λέγω νῦν ὑμῖν τὰ ἀόρατα, τὰ ὑπὸ τῶν πολλῶν καὶ ἀσεβῶν ἀκατανόητα.

Ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ Πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις.

Μέγιστον σῆμα ἐδόθη ἐξ οὐρανοῦ ἵνα πάντες ἀποδώσωμεν τὰ τοῦ Θεοῦ τῷ Θεῷ.

Σας έχω ήδη ερμηνεύσει τον συμβολισμό και τις εννοιολογικές σημασίες ορισμένων γραμμάτων της ελληνικής γλώσσας, και υπενθυμίζω:

Ϛ ή στ : Σημαίνει το Στίγμα και τον αριθμόν 6.

L ή Λ : Πρώτη φορά σας λέγω ότι σημαίνει την Απόλαυσιν, λέξω ὑμῖν πλείονα ἐν εὐθέτῳ χρόνῳ.

I : Σημαίνει την μονάδα (ή τις μονάδες)

Ε : Σημαίνει την Πέμψιν, ιδίως την Πέμψιν του Κυρίου (το Δελφικόν Έψιλον)

A : Όλοι μας γνωρίζουμε τι εστί το Α, μας το έχει ρητώς διευκρινίσει ο ίδιος ο Κύριος:
Ἐγώ εἰμι τὸ Α καὶ τὸ Ω, λέγει Κύριος ὁ Θεός (Ἀποκ. 1:8)

Το σύνθημα που διεμοιράσθη ανά τον κόσμον υπό της αντιχρίστου διοικήσεως «έτυχε» να είναι το:

JE SUIS CHARLIE

Αν αφαιρέσωμεν τρία γράμματα εκ τούτου, το I, το A και το L, απομένει:

JE SU S CH R IE

και ενθέτοντες το Στίγμα (ST) ΜΕΤΑΞΥ ΜΟΝΑΔΟΣ (Ι) ΚΑΙ ΠΕΜΨΕΩΣ (Ε) έχομεν:

JESUS CHRISTE, όπως γράφεται στα γαλλικά ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ.

Η δε αφαίρεσις των τριών συγκεκριμένων γραμμάτων δύναται να εννοηθεί ως

• αφαίρεσις μονάδων (Ι) που απολαμβάνουν (L) το (Α) του Θεού, ή

• αφαίρεσις της δυνατότητος απόλαυσης (L) του (Α) του Θεού από συγκεκριμένες μονάδες (Ι), ή

• αφαίρεσις από το «JE SUIS CHARLIE» του «ALI», το οποίο είναι χαρακτηριστικότατο όνομα των μουσουλμάνων.

Ἐληλακότες οὖν ὡς σταδίους εἴκοσι πέντε ἢ τριάκοντα θεωροῦσι τὸν Ἰησοῦν περιπατοῦντα ἐπὶ τῆς θαλάσσης καὶ ἐγγὺς τοῦ πλοίου γινόμενον, καὶ ἐφοβήθησαν. Ὁ δὲ λέγει αὐτοῖς· [b]Ἐγώ εἰμι· μὴ φοβεῖσθε. (Ἰω. 6:19–20)

Ευσεβείτε και προσεύχεσθε διότι ο χρόνος των προφητειών έφθασε, και ήδη τον βιώνουμε.

Μακάριοι οἱ ὀφθαλμοὶ οἱ βλέποντες ἃ βλέπετε. Λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι πολλοὶ προφῆται καὶ βασιλεῖς ἠθέλησαν ἰδεῖν ἃ ὑμεῖς βλέπετε, καὶ οὐκ εἶδον, καὶ ἀκοῦσαι ἃ ἀκούετε, καὶ οὐκ ἤκουσαν. (Λουκ. 10:23–24)

Ἰησοῦς Χριστός ὁ Ἄρχων ὁ ἐμός, Ὅν προσκυνήσουσι Γῆ καὶ Οὐρανός.

Ὅτι Μόνον Ἄξιον τὸ ἀρνίον τὸ ἐσφαγμένον ἀπὸ καταβολῆς κόσμου, λαβεῖν τὴν δόξαν καὶ τὴν τιμήν καὶ τὴν σοφίαν καὶ τὸν πλοῦτον καὶ τὴν δύναμιν καὶ τὴν ἰσχύν καὶ τὴν εὐλογίαν.

Λόγος Ἐν Ὧ Χριστός, Γνῶσις Δωρεάν καὶ Ἄτη Κυρίου, εὐλογία τοῖς εὐσεβέσιν, ὄλεθρος τοῖς ἀσεβέσιν.

Μὴ φοβοῦ· ἐγώ εἰμι ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος καὶ ὁ ζῶν, καὶ ἐγενόμην νεκρὸς, καὶ ἰδοὺ ζῶν εἰμι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, καὶ ἔχω τὰς κλεῖς τοῦ θανάτου καὶ τοῦ ᾅδου. (Ἀποκ. 1:17–18)
Τρισήλιος ὁ Πατήρ, Δόξα τῷ Υἱῷ, Ἅγιε Ἀθάνατε, Ἐλέησον ἡμᾶς.

Ἀμήν.

††† Ἰάειρος ἐκ Θεοῦ

PDF: http://freepdfhosting.com/e2d2646eab.pdf
http://pdfcast.org/pdf/stigma-jesus

Ὄλβιος ὅστις ἱστορίας ἔσχε μάθησιν (Εὐριπίδης) (Εὐτυχής αὐτός ποὺ γνωρίζει τὴν ἱστορία του)

ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΣ

Ὁ Δικομματισμός εἶναι πολιτικό σύστημα διακυβερνήσεως, τὸ ὁποῖο ἔχει καθιερωθεῖ νὰ θεωρεῖται ὡς τὸ πλέον ἐπιτυχημένο γιὰ τὴν διακυβέρνηση τῶν λαῶν τῶν συγχρόνων «Δημοκρατιῶν» μέσῳ τοῦ διχασμοῦ καὶ τῆς παραπλανήσεως. Ἔχει δοκιμασθεῖ ἀπὸ τὸν 18ο αἰώνα στὴν Ἀγγλία καὶ ἔχει χαρακτηρισθεῖ «αὐτόματος πιλότος» διακυβερνήσεως.

Τὸ Σύστημα τοῦ Δικομματισμοῦ συνίσταται στὴν ὕπαρξη δύο κομμάτων (καὶ σὲ παραλλαγή, σὲ ἄλλα εὐρωπαϊκὰ κράτη: δύο ὁμάδων κομμάτων) καὶ τὴν ἐναλλαγή αὐτῶν στὴν κυβέρνηση καὶ στὴν ἀντιπολίτευση, ὅπου τὸ μὲν στὴν κυβέρνηση ὑπηρετεῖ πιστά τὶς ἐντολές τῆς Μυστικῆς Ὑπηρεσίας–Στοᾶς–Ἐντολέων–Ἀφεντικῶν–Νταβατζήδων–Φίλων καὶ Συμμάχων, τὸ δὲ στὴν ἀντιπολίτευση διατυπώνει –ὑποχρεωτικά(!)– διαρκῶς φραστικὲς ἀντιρρήσεις καὶ λέγει αὐτὰ ποὺ θέλει νὰ ἀκούσῃ ὁ λαός, γιὰ νὰ κλέψῃ τὴν ψῆφο στὶς ἑπόμενες ἐκλογές, ὁπότε θὰ κάνῃ τὰ ἴδια μὲ τὸν προκάτοχο–συνεταῖρο του.

Κοινὸ χαρακτηριστικό σὲ ὅλες τὶς περιπτώσεις δικομματισμοῦ στὴν Ἑλλάδα, εἶναι ἡ πιστὴ ἐξυπηρέτηση τῶν συμφερόντων τῶν φίλων καὶ συμμάχων στὴν γεωγραφικὴ μας περιοχή, στὸ δὲ ἐσωτερικό οὐδεμία ὑποχρέωσις καλῆς διακυβερνήσεως ὑφίσταται, ἀντιθέτως στὶς πλεῖστες τῶν περιπτώσεων παρουσιάζουν ἀνταγωνισμό κακῶν διακυβερνήσεων ἐφαρμόζοντες πολιτικές ὁδηγίες χειροτερεύσεως τῆς θέσεως τῆς Ἑλλάδας καὶ τῶν Ἑλλήνων, καὶ ἡ ἀντιπαλότης περιστρέφεται περὶ τοῦ ποῖος ἦταν ὁ λιγώτερο κακός.

Ἡ διατήρηση τοῦ δικομματισμοῦ ἀπαιτεῖ νὰ λαμβάνονται μέτρα πρὸς ἐνίσχυση τῶν δύο κομμάτων ἤ σχηματισμῶν, τὰ ὁποῖα μέτρα ἄλλοτε ἐκφράζονται μὲ τὴ συναίνεση καὶ ἄλλοτε μὲ τὴν πόλωση. Σὲ ὅλες τὶς περιπτώσεις ποὺ παρουσίασε ἐνισχυμένη δύναμη ἕνα πραγματικά ἐχθρικὸ πρὸς αὐτούς κόμμα, τὸ ΚΚΕ, ὁ δικομματισμός δημιούργησε ἀμέσως ἔντονη πόλωση μὲ διάφορες, συναινετικά ἤ μή, διαμορφωμένες προφάσεις, ἡ ὁποία πόλωση πάντοτε ἐνίσχυε τὸν δικομματισμό καὶ μείωνε τὴ δύναμη τοῦ «ἐχθροῦ».

Ἡ πόλωση (ἔνταση τοῦ δικομματισμοῦ) εἶναι ἕνα ἐργαλεῖο διοίκησης ποὺ βασίζεται στὸ ἀρχαῖο μοντέλο «διαίρει καὶ βασίλευε»· ἄν καὶ εἶναι ἕνα σκηνοθετημένο πολιτικό τοπίο, δὲν σημαίνει ὅτι δὲν ἔχει θύματα· ἀντιθέτως ὅσα περισσότερα θύματα ἔχει, τόσο ἀληθέστερη προσομοιάζει καὶ τόσο βεβαιώτερα ἐπιτυχημένη θεωρεῖται. Σὲ κάποιες ἔκτακτες περιστάσεις μάλιστα, ἁπλῶς καὶ μόνο γιὰ τὴν ἐνίσχυση τοῦ Δικομματισμοῦ (δηλαδὴ γιὰ τὴν ὁμαλὴ συνέχιση τῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν συμφερόντων τους), δὲν δίστασαν νὰ προκαλέσουν καὶ πραγματικὸ Ἐθνικὸ Διχασμό, μὲ τραγικὲς συνέπειες γιὰ τὸ Ἔθνος τῶν Ἑλλήνων.

Ἡ συναίνεση ἀπὸ τὴν ἄλλη, προτιμᾶται σὰν λύση ὅταν δὲν ὑπάρχει ὁρατὸς κίνδυνος ἀπὸ κάποιον τρίτο πόλο καὶ ταυτόχρονα οἱ κυβερνῆτες ἐπιθυμοῦν νὰ ἐφαρμόσουν γρήγορα τὰ προγράμματά τους, ὅπως συμβαίνει στὶς σημερινές συγκυρίες. Ἡ συναίνεση ἔχει τὴν ἔννοια τῆς ἐξασφάλισης τῆς ἀπαραίτητης κοινοβουλευτικῆς πλειοψηφίας καὶ παρουσιάζεται εἴτε μὲ τὴν ἐπίσημη σύμπραξη τῶν δύο μεγάλων κομμάτων, πράγμα σπανιώτερον, εἴτε μὲ ἀποστασίες μεμονωμένων βουλευτῶν καὶ δημιουργία νέων μικρότερων κομμάτων κλπ.

Τὸ κλειδί τῆς ἐπιτυχίας τοῦ δικομματισμοῦ στὴν Ἑλλάδα εἶναι ὅτι οἱ «ἔξυπνοι» Ἕλληνες δὲν μποροῦν νὰ ἀντιληφθοῦν ὅτι ἡ λεγόμενη ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευση εἶναι καὶ αὐτή μέρος τῆς ΙΔΙΑΣ κυβέρνησης. Συγκεκριμένα, στὴ λεηλασία τοῦ πλούτου τῆς Ἑλλάδος ποὺ ἀναλογεῖ στὰ δύο κόμματα, ἔχει συμφωνηθεῖ τὸ μὲν κυβερνόν νὰ λαμβάνῃ τὰ 2/3, τὸ δὲ ἀντιπολιτευόμενο τὸ 1/3. Ὅποιος ἀκολουθεῖ καὶ ὑποστηρίζει τὸ ἕνα ἀπὸ αὐτά, μοιραῖα γίνεται ἀρωγός καὶ ὑποστηρικτής καὶ τοῦ ἑτέρου συνεταίρου.

Ὁ κύκλος τοῦ δικομματισμοῦ λήγει κατὰ κανόνα βιαίως, ὅταν ὁ εἷς ἐκ τῶν δύο παύσῃ νὰ ἐλέγχεται ἀπὸ τοὺς φίλους καὶ συμμάχους καὶ ἀρνηθῇ ἐντολήν. Ὁ δικομματισμός στὴν Ἑλλάδα κυβερνᾷ τὴν χώρα ἀπὸ τὸ ἔτος 1864 ἔχοντας κάνει τέσσερεις «κύκλους».

1ος κύκλος 1863–1880
1881–1909 Βούλγαρης (ὁ λαϊκιστής) – Κουμουνδοῦρος (ὁ σοβαρός)
Δηλιγιάννης (ὁ λαϊκιστής) – Τρικούπης (ὁ σοβαρός)
Ὁ 1ος κύκλος κλείνει μὲ τὸ κίνημα στὸ Γουδῆ, κίνημα «ἀγανακτισμένων» στρατιωτικῶν, ποὺ σύντομα ποδηγετεῖται ἀπὸ τὴ μυστικὴ ὑπηρεσία.
2ος κύκλος 1913–1936 Φιλελεύθερο Κόμμα: Βενιζέλος, Σοφούλης, οἱ «προοδευτικοί»
Λαϊκὸ κόμμα: Γούναρης, Τσαλδάρης, Μεταξᾶς, οἱ «συντηρητικοί» ἤ «Κωνσταντινικοί»
Ὁ 2ος κύκλος κλείνει μὲ τὴν δικτατορία Μεταξᾶ, κοινοβουλευτικὸ πραξικόπημα, ἐπειδὴ πέθανε ὁ Βενιζέλος καὶ δὲν διέθεταν ἄλλην ἐγγυημένη ἐναλλακτικὴ λύση (ὁ Σοφούλης «τοὺς ξέφυγε» καὶ ὑπέγραψε συμφωνία μὲ τὸ ΚΚΕ).
3ος κύκλος 1952–1967 Δεξιά – Κέντρο. Ἀρχὴ μὲ Παπάγο–Πλαστήρα, συνέχεια μὲ Κ. Καραμανλῆ (ΕΡΕ) – Γ. Παπανδρέου (Ἕνωση Κέντρου)
Ὁ 3ος κύκλος κλείνει μὲ τὴν χούντα τοῦ 1967, στρατιωτικὸ πραξικόπημα κατωτέρων ἀξιωματικῶν τῆς μυστικῆς ὑπηρεσίας, ἐπειδὴ «τοὺς ξέφυγε» ὁ Παπανδρέου καὶ ἀρνήθηκε τὴν ἀνάκληση τῆς Μεραρχίας ἀπὸ τὴν Κύπρο.
4ος κύκλος 1974–2011 Νέα Δημοκρατία (Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς – Μητσοτάκης – μικρὸς Καραμανλῆς), οἱ «φιλελεύθεροι»
ΠΑΣΟΚ (Ἀνδρέας Παπανδρέου – Σημίτης – μικρὸς Παπανδρέου), οἱ «σοσιαλιστές»
Ὁ 4ος κύκλος κλείνει μὲ ἐκλογικὸ καὶ κοινοβουλευτικὸ πραξικόπημα (ἐκλογές μὲ πρωτοφανῆ ψέμματα καὶ ἐντελῶς ἀντίθετες, συνωμοτικὲς πράξεις, κυβέρνηση καὶ πρωθυπουργός ποὺ κανένας δὲν ψήφισε) καὶ τὴν παράδοση τῆς ἐξουσίας στοὺς ξένους τραπεζίτες.

Ὁ δικομματισμός εἶναι ἴσως τὸ κορυφαῖο παράδειγμα συστήματος διακυβερνήσεως ποὺ ἄν καὶ θεωρεῖται μᾶλλον καλό, γιὰ τὴν Ἑλλάδα ἔχει ἀποδειχθεῖ καταστροφικό, ἀποδεικνύοντας ὅτι δὲν ὑπάρχουν ἐκ προοιμίου καλὰ ἤ κακὰ συστήματα, ἀλλὰ μόνον καλοὶ ἤ κακοὶ ἄνθρωποι (καὶ Ὁμάδες ἀνθρώπων ἤ Στοές) ποὺ ἀναλόγως τῶν συμφερόντων τους, ἐφαρμόζουν τὰ ὅποια συστήματα καλῶς ἤ κακῶς. Στὴν Ἑλλάδα ἔχει καταστροφικὰ ἀποτελέσματα διότι οἱ φίλοι καὶ σύμμαχοι, ποὺ ἐλέγχουν τὸ παιχνίδι, αὐτό ἔχουν ἐπιλέξει: κυβερνοῦν ἀποικιοκρατικά (Τσῶρτσιλ: «Φερθεῖτε ὡς σὲ κατεχόμενη χώρα») καὶ διορίζουν ἤ παύουν τοὺς πολιτικοὺς ὑπαλλήλους τους, ἀναλόγως τῆς ὑπακοῆς ποὺ ἐπιδεικνύουν στὶς ἐντολές. Δὲν ἰσχύει γιὰ αὐτοὺς τοὺς πολιτικοὺς ὑπαλλήλους ὅτι «δὲν καταλαβαίνουν», οὔτε εἶναι χαζοί ἤ βλάκες ἤ ἠλίθιοι[/u[, ὅπως τοὺς συμφέρει νὰ νομίζῃ γιὰ αὐτούς ὁ δυσαρεστούμενος λαός· εἶναι ἁπλῶς ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι ἀκολουθοῦν πιστά τὶς ἐντολές καὶ ἐκτελοῦν προσεκτικά καὶ μὲ ἐπιτυχία τὴν δουλειά ποὺ τοὺς ἀναθέτουν τὰ ἀφεντικά τους.

4Η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

Ἀπὸ τὰ καθεστῶτα ποὺ μεσολάβησαν ἀνάμεσα στοὺς κύκλους τοῦ Δικομματισμοῦ στὴν Ἑλλάδα, ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον παρουσιάζει αὐτό ποὺ ἔχει μείνει γνωστό ὡς «4η Αὐγούστου».

Τὴν 4η Αὐγούστου τοῦ 1936 σημειώθηκε Κοινοβουλευτικὸ Πραξικόπημα (δηλαδὴ ἡ Βουλή «τῶν Ἑλλήνων» ψήφισε τὴν διάλυσή της καὶ τὴν ἐγκαθίδρυση δικτατορίας!) γιὰ τὴ «σωτηρία τῆς πατρίδος (σωτηρία πολλοστή) ἀπὸ τὴν Φαυλοκρατία», καὶ ἐγκαθίδρυσε τὴν Δικτατορία τοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ. Ἐπειδὴ ἡ ἐπιβολή τῆς Δικτατορίας τῆς 4ης Αὐγούστου ὑπῆρξε μία μοναδικὴ περίπτωση στὴν νεώτερη Ἑλληνικὴ Ἱστορία, ἀξίζει νὰ προσεχθεῖ ἰδιαίτερα ὡς πρὸς τὰ κίνητρα, τὶς μεθόδους καὶ τὶς ἐπιδιώξεις της.
Ἡ Δικτατορία αὐτή ἐπιβλήθηκε μετὰ ἀπὸ μία μεγάλη περίοδο ἀπαξίωσης καὶ ταπείνωσης τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους. Εἶχε προηγηθεῖ ἡ μεγάλη Ἐθνικὴ καταστροφή τοῦ 1922, τὸ κίνημα τοῦ Πάγκαλου τῷ 1924, πολλὰ κινήματα ἀπὸ τὸ 1932 ἕως τὸ 1936. Ἡ ὅλη πολιτικὴ κατάσταση ἦτο διαρκῶς ῥευστή, καὶ ὑπῆρχε ἀμφιβολία στὴν μυστικὴ ὑπηρεσία ἐὰν θὰ μποροῦσε νὰ ἐλέγξει ὅλα τὰ κινήματα.

Ἡ Δικτατορία αὐτή ἐπιβλήθηκε κατὰ τὴν στιγμή τῆς ἀπόλυτης ἀπαξίωσης τοῦ Δικομματισμοῦ καὶ τῶν πολιτικῶν ἡγεσιῶν, σὲ μιὰ περίοδο ποὺ ὁ λαός δὲν πίστευε στὶς πολιτικὲς λύσεις ποὺ τοῦ προσέφεραν (παράβαλε: πρῶτος στὶς δημοσκοπήσεις ὁ Κανένας).

Ἡ Δικτατορία αὐτή ἐπιβλήθηκε ἀναίμακτα καὶ εἰρηνικά καὶ χωρὶς στρατιωτικὸ κίνημα (Μοναδικὸ φαινόμενο στὴν νεοελληνικὴ Ἱστορία) καὶ μὲ αὐτήν διενεργήθηκε ἡ μερικὴ παύση, ἡ προσωρινὴ ἀπόσυρση ἀπὸ τὴν διοίκηση τοῦ κράτους ἑνὸς μέρους ἀπὸ τοὺς «πολιτικούς ἐκπροσώπους τοῦ λαοῦ» γιὰ νὰ ἐπανέλθουν μετά «καθαροί» (πχ Σοφούλης, Σοφ. Βενιζέλος, παράβαλε Κων. Καραμανλῆς πρὸ τοῦ 1967 καὶ Γιωργάκης Παπανδρέου τώρα).

Ἡ Δικτατορία αὐτή ἐπιβλήθηκε μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Βενιζέλου, ὁ ὁποῖος συμφώνως πρὸς ὅλες τὶς ἀναφορές –διοικητικές καὶ ἱστορικές– τῶν φίλων καὶ συμμάχων, ὑπῆρξε τὸ μεγάλο στήριγμα τῆς Ἀγγλικῆς (Δυτικῆς) πολιτικῆς στὴν χώρα καὶ τὴν περιοχή.

Ἡ Δικτατορία αὐτή ἐφαρμόσθηκε μὲ προεδρικὰ διατάγματα καὶ μονομερεῖς ἀποφάσεις τῶν ὀλίγων, καὶ νόμους ποὺ δὲν ἐψηφίζοντο ἀπὸ κοινοβούλιο ἀλλὰ ἀποτελοῦσαν ἀπόφασιν δοτῶν ἀρχόντων.

Ἡ ἐπιβολή τῆς Δικτατορίας τῆς 4ης Αὐγούστου μᾶς διδάσκει ὅτι οἱ «δημοκράτες» πολιτικοί ποὺ στελεχώνουν τὸν Δικομματισμό, ΔΕΝ ΔΙΣΤΑΖΟΥΝ νὰ ψηφίσουν τὴν ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ τῆς ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ὅταν ὁ Δικομματισμός ἀπὸ ὁποιαδήποτε αἰτία δὲν μπορεῖ νὰ ἐξυπηρετήσει τὰ συμφέροντα τῶν Δυτικῶν Προστατῶν τους, χρησιμοποιώντας ΠΑΝΤΟΤΕ ὡς πρόσχημα μιὰν ΔΗΘΕΝ, μιὰν ὑποτιθέμενη καὶ ΨΕΥΔΗ ΑΠΕΙΛΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.

Σὲ σύγκριση μὲ τὴν σημερινή κατάσταση, οἱ ὁμοιότητες εἶναι πολλές:

Σήμερα ἐπίσης ἡ κοινοβουλευτικὴ τάξις ἔχει καταργηθεῖ, οἱ σημαντικὲς ἀποφάσεις παίρνονται στὸ πόδι ἀπὸ κάποιους ἀόρατους, ἡ Βουλή δὲν ψηφίζει ἤ ψηφίζει ἐκ τῶν ὑστέρων ἤ ψηφίζει νόμους ποὺ στὴν συνέχεια κρίνονται παράνομοι καὶ ἀντισυνταγματικοί.

Ἡ μεγαλύτερη νομοθετικὴ ἐργασία διεκπεραιώνεται μέσῳ προεδρικῶν διαταγμάτων τὰ ὁποῖα ὑπογράφει ἕνας ἄβουλος Παπούλης ὑπαλληλάκος, τὰ ὁποῖα οὔτε κἄν συζητοῦνται στὴν Βουλή ἤ –ἐὰν συζητηθοῦν– συζητοῦνται ὑπὸ τὴν ἀπειλή τῆς ἄμεσης διαγραφῆς τοῦ διαφωνοῦντος.

Σήμερα ἐπίσης ὁ Δικομματισμός ἔχει ἀπαξιωθεῖ στὴν συνείδηση τοῦ λαοῦ, «δέν τραβάει», δὲν πείθει κανένα, καὶ τὰ Δύο κόμματα ποὺ παριστάνοντας τοὺς ἀντιπάλους γιὰ τέσσαρες δεκαετίες ὑπηρέτησαν πιστά τὰ συμφέροντα τῶν Δυτικῶν ἔχουν ὑποχρεωθεῖ νὰ «ἑνώσουν τὰ κομμάτια τους» καὶ ὅ,τι ἀπέμεινε ἀπὸ δαῦτα, δηλαδὴ νὰ ἑνωθοῦν στὴν προσπάθειά τους γιὰ νὰ στηρίξουν μιὰν κυβέρνηση ποὺ θὰ συνεχίσει νὰ ὑπηρετεῖ τὰ συμφέροντα τῶν Δυτικῶν.

Ἡ «Θεωρία τῶν Δύο Ἄκρων» ὑπηρετεῖ τὴν Ἰδέα τῆς ὁποιασδήποτε ἐν συνεχείᾳ ἐπιλογῆς ἐκτροπῆς, εἴτε κοινοβουλευτικῆς εἴτε ἄλλης, δεδομένου ὅτι θὰ μποροῦν νὰ ἐπικαλεστοῦν ὅτι «ἡ Ἑλλάς κινδυνεύει ἀπὸ τὴν Διακυβέρνηση κάποιου Ἀκραίου». Καὶ μάλιστα ὄχι μόνον ἡ Ἑλλάς, ἀλλὰ καὶ ἡ Εὐρώπη καὶ... Ὁλόκληρος ὁ Κόσμος! (Παράβαλε τὸν «πανικό» στὰ διεθνῆ χρηματιστήρια ὅταν ὁ Τζέφρυ μίλησε γιὰ δημοψήφισμα στὴν Ἑλλάδα!) Τὰ βασικὰ «Ἄκρα» ἐν προκειμένῳ εἶναι ἀφ’ ἑνὸς ἡ πτέρυγα Λαφαζάνη τοῦ Σύριζα, ἀφ’ ἑτέρου ἡ Χρυσῆ Αὐγή. Ἡ πτέρυγα Λαφαζάνη τοῦ Σύριζα ἔχει ἤδη ἀρχίσει νὰ συκοφαντεῖται σοβαρά, θὰ προσπαθήσουν νὰ τὴν διαγράψουν στὴν ἀρχή κομματικά καὶ, ἄν δὲν τὰ καταφέρουν, στὴν συνέχεια φυσικά. Ἡ Χρυσῆ Αὐγή εἶναι εὔκολη λεία λόγῳ τῆς ναζιστικῆς ἰδεολογίας της καὶ τῆς χαμηλῆς νοημοσύνης πλείστων τῶν στελεχῶν της, ἐκρίθη δὲ ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ δίωξή της ἀπὸ τὴν στιγμή ποὺ ἄρχισε νὰ διακηρύσσει τὴν ἀνάγκη συνεργασίας τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν Ῥωσσία.

Ἡ συνεργασία καὶ ἡ ἀνάγκη συνεργασίας τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν Ῥωσσία, εἶναι ἡ παράμετρος ἡ ὁποία ἀπὸ τὴν ἀρχή τῆς συστάσεως αὐτοῦ τοῦ Ἑλλαδικοῦ Κράτους (τοῦ Ψευτορωμαίϊκου), ἀνηλεῶς διώκεται καὶ τιμωρεῖται. Κωστάκης Καραμανλῆς, Τσοχατζόπουλος, Π. Ψωμιάδης, Παπαγεωργόπουλος, ἀλλὰ καὶ Σημίτης ποὺ ὑπέγραφε σὰν ἀρχηγός τοῦ ΚΥΣΕΑ, διώκονται ὄχι γιὰ τὴν ὅποια ἀπάτη ὄντως ἔκαναν, ἡ ὁποία χρησιμοποιεῖται ὡς βασικὴ αἰτία νομικῆς διώξεως, ἀλλὰ στὴν πραγματικότητα γιὰ τὴν ἀπόπειρα προώθησης τῆς ἑλληνορωσσικῆς συνεργασίας, τὴν ἀγορά ῥωσσικῶν ὅπλων ἤ ἐξοπλισμοῦ κλπ. Ὅσοι ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες πολιτικούς ΔΕΝ διώκονται δὲν σημαίνει ὅτι δὲν ἔκαναν ἀπάτες, ἁπλῶς σημαίνει ὅτι ἦσαν πάντοτε πιστοί στὰ Δυτικὰ συμφέροντα, δηλαδὴ ὅτι ἀγόραζαν τὰ μεταχειρισμένα ἤ ἐλαττωματικὰ Δυτικὰ Ὅπλα στὴν τετραπλάσια ἕως δεκαπλάσια τιμή ἀπὸ αὐτήν τῶν καινούργιων καὶ ἄψογων ῥωσσικῶν, ὅτι ἀγόραζαν τὰ Δυτικὰ Φάρμακα στὴν ἑπταπλάσια τιμή ἀπὸ τὸν μέσον ὅρο τῆς ἀγορᾶς, κλπ.

[u]Κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ καθεστῶτος τῆς 4ης Αὐγούστου διενεργήθησαν ἀνηλεεῖς διώξεις (ρετσινόλαδο, φυλακίσεις, ἐκτοπίσεις, δολοφονίες) τῶν κομμουνιστῶν, οἱ ὁποῖοι ἦσαν οἱ μόνοι ποὺ ἐπρέσβευαν τὴν Συνεργασία μὲ τὴν Ῥωσσία. Τώρα διενεργοῦνται ἀνηλεεῖς διώξεις (ἀκραία συκοφάντηση, χλευασμός, ἐκτοπίσεις κατ’ οἶκον, φυλακίσεις κλπ) ὅσων προωθοῦν ἤ πρεσβεύουν τὴν Συνεργασία μὲ τὴν Ῥωσσία, ἀσχέτως ὀνόματος ἤ ἰδεολογικῆς προσεγγίσεως.

Ἄξιον ἰδιαιτέρας προσοχῆς καὶ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΜΑΘΗΜΑ γιὰ ὅλους ἀποτελεῖ τὸ γεγονός ὅτι ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΥΝΕΒΑΙΝΕ ΚΑΙ ΠΡΟ ΤΟΥ 1917, πρὶν τὴν μπολσεβικικὴ ἐπανάσταση: ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΙ ΗΣΑΝ ΠΑΝΤΟΤΕ ΟΙ ΡΩΣΣΟΦΙΛΟΙ.

Ὁ βασικώτερος ὑποστηρικτὴς τῆς Δυτικῆς πολιτικῆς, αὐτός ποὺ αὐθαίρετα καὶ ἀντίθετα μὲ τὴν θέληση ὅλου τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, πραξικοπηματικά ὑπέγραψε ὅλα τὰ χαρτιά τῶν Δανειστῶν καὶ ὡδήγησε νομικά ἁλυσοδεμένη τὴν Ἑλλάδα στὴν σημερινὴ κατάσταση, ὁ Τζώρτζ–Τζέφρυ Παπανδρέου ἔχει ἀποτραβηχτεῖ γιὰ νὰ μὴ συμμετέχει ἐνεργά στὴν ἐξελισσόμενη συνταγματικὴ ἐκτροπή, γιὰ νὰ διατηρηθεῖ «καθαρός» καὶ νὰ μπορεῖ νὰ ἐπανέλθει ἀργότερα ὡς «σωτήρας».

Οἱ ὁμοιότητες τῆς σημερινῆς καταστάσεως μὲ τὶς συνθῆκες ποὺ ἴσχυσαν πρὶν ἤ κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ καθεστῶτος τῆς 4ης Αὐγούστου δημιουργοῦν τὴν βεβαιότητα ὅτι οἱ Δυτικοὶ «φίλοι καὶ σύμμαχοι» γιὰ ἄλλη μιὰ φορά δυστυχῶς μὲ τὴν συναίνεση τῆς Ῥωσσίας, ἐπιφυλάσσουν στοὺς Ἕλληνες δύσκολα τὰ ἑπόμενα χρόνια, χρονικὴ περίοδο ποὺ θὰ μπορεῖ νὰ καταγραφεῖ ὡς μιὰ ἀκόμη κατωφερής ἤ καταστροφικὴ ἐξέλιξη γιὰ τὸν Ἑλληνισμό.

Αὐτὸ τὸ «σκαλοπάτι πρὸς τὰ κάτω» εἶναι ἀκόμη ἕνα, ἀπὸ τὰ προσχεδιασμένα γιὰ κάθε 30–50 χρόνια, ποὺ διενεργοῦνται καὶ ἐφαρμόζονται στὴν προσπάθεια ἀφανισμοῦ τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἀπὸ τοὺς Δυτικοὺς «φίλους καὶ συμμάχους» γιὰ ὅσο διαρκεῖ τὸ Ψευτορωμαίϊκο, δυστυχῶς μὲ τὴν συναίνεση τῆς Ῥωσσίας.

Ἐκλογὲς κοινοβουλευτικές στὸ Ψευτορωμαίϊκο θὰ ξαναγίνουν μόνον ὅτε καὶ ἐὰν τὰ Δυτικὰ συμφέροντα εἶναι ἀπολύτως ἐξασφαλισμένα.

«Θὰ ἔλθῃ πρῶτα ἕνα κράτος Ψευτορωμαίϊκο, μὴ τὸ πιστέψετε· θὰ φύγῃ πίσω. Τὸ πραγματικὸ Ῥωμαίϊκο θὰ ἔλθῃ ἀργότερα καὶ καλότυχος ὅποιος ζήσῃ σὲ ἐκεῖνο τὸ βασίλειο, θὰ τρώῃ μὲ χρυσᾶ κουτάλια» (Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός)
Μέγας Ἅγιος Ἀξιος ὁ ἀληθής Ἐθνάρχης καὶ προφήτης Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός εἰς τοὺς αἰώνας.
Τρισήλιος ὁ Πατήρ, Δόξα τῷ Υἱῷ, Ἅγιε Ἀθάνατε, Ἐλέησον ἡμᾶς.

Ἄτη Κυρίου, Εὐλογία καὶ ἀγαλλίασις πάντων εὐσεβῶν, ὄλεθρος τῶν ἀσεβῶν.

Ὅτι ἦλθεν ἡ ἡμέρα ἡ μεγάλη τῆς ὀργῆς αὐτοῦ, καὶ τίς δύναται σταθῆναι; (Ἀποκ. 6:17)

Ἐγὼ ὁ ἤδη νεκρός καὶ νεκρός νομιζόμενος, ὁ μαρμαρωμένος.
Ἰησοῦς Χριστός ὁ Ἄρχων ὁ Ἐμός, Ὅν προσκυνήσουσι Γῆ καὶ Οὐρανός.

Ὄψονται εἰς ὃν ἐξεκέντησαν. (Ἰω. 19:37)
Τρισήλιος ὁ Πατήρ, Δόξα τῷ Υἱῷ, Ἅγιε Ἀθάνατε, Ἐλέησον ἡμᾶς.

Πανάξιος ὁ Ἀμνός ὁ ἐσφαγμένος ἀπὸ καταβολῆς κόσμου, λαβεῖν τὴν τιμήν καὶ τὴν εὐλογίαν καὶ τὴν σοφίαν καὶ τὴν δόξαν καὶ τὴν ἰσχύν καὶ τὴν δύναμιν καὶ τὴν εὐχαριστίαν.

Ἀμήν.

††† Ἰάειρος ἐκ Θεοῦ

PDF: http://pdfcast.org/pdf/democracy-and-dictatorship

http://truth.freeforums.org/viewtopic.php?f=569&t=16054

Παραθέτω ένα δείγμα.

Σᾶς λένε ὅτι «Ἐσεῖς τοὺς ἐκλέγετε»! Τί πιὸ μεγάλο ψέμμα! Ὅποτε δὲν θελήσατε νὰ ἐκλέξετε αὐτούς ποὺ ἤθελαν αὐτοί, βγάζουν τὴν μάσκα καὶ δείχνουν τὴν μαφιόζικη-δολοφονικὴ ὀντότητά τους.

Τὰ τελευταῖα 70 ἔτη στὴν Ἑλλάδα τοῦτο συνέβη δύο φορὲς:
Τὴν πρώτην τῷ 1944, ἡ βούλησις τῶν Ἑλλήνων κατεπατήθη διὰ στρατιωτικῆς εἰσβολῆς τῶν Ἄγγλων καὶ διὰ τῆς διοργανώσεως ἐμφυλίου πολέμου, διότι ἡ πλειονότης τῶν Ἑλλήνων ἦτο ὀργανωμένη στὸ ΕΑΜ τοῦ ΚΚΕ. Δημιούργησαν μάλιστα «ἐθνικὸ» κράτος μὲ βασικὸ κορμό τοὺς δοσίλογους, τοὺς χίτες, τοὺς ταγματασφαλίτες καὶ τοὺς κουκουλοφόρους τῶν Ναζί! Δηλαδή ἔκαναν ἡγέτες τῆς χώρας μας, ὅλους αὐτούς ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχουν δικαστεῖ καὶ ἐκτελεστεῖ.

Ἡ συμμετοχή στὶς ἐκλογικὲς διαδικασίες εἶναι ἱερὸν καθῆκον τῶν πολιτῶν. Ἐπειδὴ ὁ ἀντίχριστος εἶναι ἐφευρετικός καὶ πολύτροπος, δὲν ὑπάρχει χρυσῆ συνταγή, ἀλλὰ ὀφείλουν ἅπαντες νὰ ἐφαρμόζουν κατὰ περίπτωσιν τὴν ἑκάστοτε μὴ συμφέρουσαν λύσιν σὲ αὐτόν.

Ξαναλέγω: Δὲν δίνουν οἱ ἐκλογές τὴν λύση. Ἁπλῶς μὲ αὐτές οἱ λαοί πρέπει νὰ πιέζουν τὸν Πονηρό νὰ ἀποκαλύπτει τὸ ἀντιδημοκρατικὸ του πρόσωπο, καὶ νὰ μὴν τὸν βοηθοῦν νὰ παρουσιάζεται ὡς Ἀρχιδημοκράτης καὶ νὰ σᾶς λέγει «Ἐσεῖς μὲ ἐκλέξατε».

Λέγω: Τὴν λύση τὴν δίνει μόνον ἡ ἧττα τοῦ Πονηροῦ. Ἡ ἧττα τοῦ Πονηροῦ εἶναι δυνατή μόνον μὲσῳ τῆς Παιδείας τοῦ Ἀνθρώπου ἐν εὐσεβείᾳ καὶ ἐν ἀγάπῃ καὶ ἐν πίστει καὶ ἐν σοφίᾳ Θεοῦ.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΥΓΙΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΕΥΣΕΒΕΙΣ.

Ας αντιδιαστείλουμε όμως στο μέτρο των δυνάμεών μας, την αγαθότητα από την αγαθιάρικη σκέψη, αυτήν που χαρακτηρίζει τους «αγαθιάρηδες» ή «απονήρευτους» ή «μπουνταλάδες».

Αν μας ρίξουν στα λιοντάρια, δεν χρειάζεται να πέσουμε σαν κότες.

ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΝΑ ΠΕΣΟΥΜΕ ΣΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ. Το οφείλουμε στον εαυτό μας, το οφείλουμε στον Δημιουργό μας.

Και ο Άνθρωπος διαφέρει από την κότα ως προς το Πνεύμα πρωτίστως.

Και το Πνεύμα δεν σου δόθηκε για να το αφήνεις αχρησιμοποίητο, για να το αχρηστεύεις. ΕΧΕΙΣ ΗΘΙΚΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ να το δουλεύεις, και να σκέφτεσαι πώς μπορείς να αμυνθείς στις επιθέσεις που σου κάνει ο αντίχριστος, πώς μπορείς να βοηθήσεις τους συνανθρώπους σου, πώς μπορείς να κάνεις δύσκολη την ζωή των Νεοταξιτών, πώς να προβάλλεις στο μέτρο των δυνάμεών σου διαρκώς εμπόδια και να προκαλείς καθυστερήσεις στην επιβολή της παγκοσμιοποίησης.

Μη ξαναμιλήσεις για αποχή. Η αποχή είναι αυτό που ΕΠΙΔΙΩΚΟΥΝ οι απατεώνες, είναι ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ τρόπος για να πείθουν τις αντίθετες φωνές να εξαφανίζονται, ανώδυνα, αθόρυβα, ανέξοδα, αναίμακτα. Αντί να τους υποχρεώσεις να σε σκοτώσουν, τους κάνεις δώρο την αυτοκτονία σου.

Αυτό που μας μένει είναι να προσπαθούμε καθημερινά να υποχρεώνουμε τους απατεώνες να δείχνουν το πραγματικό τους πρόσωπο, να ξεσκεπάζουμε την υποκρισία τους, να τους στερούμε κάθε δυνατότητα να το παίζουν αγαπητοί, καλοί, δημοκράτες, θεοσεβούμενοι, ανθρωπιστές.

Δεν καταλαβαίνεις ότι από το να κάνεις αποχή, είναι πολύ προτιμώτερο να τους υποχρεώσεις να ασκήσουν βία ή να κάνουν νοθεία; Ή ακόμη-ακόμη να γίνει αυτό που έγινε, που μετατράπηκε το ΟΧΙ σε ΝΑΙ, και έτσι ΟΛΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ότι οι μαφιόζοι έκαναν πραξικόπημα;

Ναι στην καθημερινή προσευχή, όχι όμως στην απραξία, όχι στην εγωϊστική και βολική δικαιολογία «εγώ κάνω την προσευχή μου και έτσι, έχω ολοκληρώσει τις υποχρεώσεις μου στον πόλεμο κατά της αντίχριστης Νέας Τάξης, έχω τελειώσει με τις υποχρεώσεις μου προς τον συνάνθρωπο».

Το ΠΑΡΑΜΙΚΡΟ που βρίσκεις διαθέσιμο και μπορείς να το χρησιμοποιήσεις εναντίον της άνετης και γρήγορης επιβολής της Νέας Τάξης, ΟΦΕΙΛΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΣ. Το οφείλεις στον εαυτό σου, στον συνάνθρωπό σου, στον Θεό.

Ελπίζω να θεωρήσεις την απάντησή μου χρήσιμη.

Θέλω παρεμπιπτόντως να εκφράσω την χαρά μου που ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ στο φόρουμ αυτό, βρέθηκαν άνθρωποι που διάβασαν, που κατάλαβαν, και που εξέφρασαν εμπεριστατωμένα και ΕΥΣΕΒΩΣ την άποψή τους και τις όποιες αντιρρήσεις τους. Δόξα τω Θεώ.

Ευλογημένοι οι Ευσεβείς,

Η Μεγαλόχαρις της Υπεραγίας Θεοτόκου ας προστατεύη και ας δίδη δύναμιν εις πάντας τους Ευσεβείς όπως αποκρούωσιν επιτυχώς και νικηφόρως τας επιβουλάς και τας επιθέσεις των ασεβών.

Ουαί τοις ασεβέσιν, ότι ηλιθιότης και ασέβεια ταυτόσημον.

ΕνΩΧ 31 Ἰουλίου 2015

Θεός ἀεὶ παρών!

Ἰησοῦς Χριστός ὁ Μέγας Ἀρχιερεύς τῆς Θρησκείας τῶν Εὐσεβῶν ἁπάντων τοῦ μέλλοντος αἰῶνος.

Ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ παρελεύσονται, οἱ δὲ ἐμοὶ λόγοι οὐ μὴ παρελεύσονται. (Μαρκ.13:31)
Τρισήλιος ὁ Πατήρ, Δόξα τῷ Υἱῷ, Ἅγιε Ἀθάνατε, Ἐλέησον ἡμᾶς.

Λόγος Ἐν Ὧ Χριστός, ἡ Ἀλήθεια τοῦ Φωτός, Γνῶσις Δωρεάν καὶ Ἄτη Κυρίου.

Ὅταν δὲ ἔλθῃ ἐκεῖνος, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁδηγήσει ὑμᾶς εἰς πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν. (Ἰω. 16:13)

Ὁ γραμματεύς τοῦ Πατρός καὶ παραστάτης τοῦ Υἱοῦ, ὁ λαλῶν ἁπλῶς ἵνα πάντες νοήσωσιν, ἐν Πνεύματι Ἀληθείας.

Εἰ τὰ ἐπίγεια εἶπον ὑμῖν καὶ οὐ πιστεύετε, πῶς ἐὰν εἴπω ὑμῖν τὰ ἐπουράνια πιστεύσετε; (Ἰω.3:12)

ΠΑΙΔΙΚΗ ΧΑΡΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΚΟΖΑ ΝΟΣΤΡΑ

Πολλές φορές μια ομάδα παιδιών καταστρώνει σχέδια μεγαλεπήβολα, σχέδια ονειροπόλα, που περιλαμβάνουν πολέμους ή μάχες με δράκους και εξωγήινους, με συμμορίες και μαφιόζους, πάντοτε με αντιπάλους δυνατότερους, τους οποίους όμως πάντοτε καταφέρνουν και κατατροπώνουν. Αυτά τα όνειρα έρχονται να τα ενισχύσουν και πολλές ανάλογες ιστορίες μυθικών προσώπων, όπως του Δαβίδ με τον Γολιάθ, του Ηρακλή με την Λερναία Ύδρα, του Οδυσσέα με τον Κύκλωπα, κ.ά.

Όσα παρακολουθούμε στην πολιτική σκηνή της Ελλάδος τους τελευταίους μήνες αποτελούν ιδιαίτερη περίπτωση στην νεώτερη παγκόσμια ιστορία, αλλά ταυτοχρόνως παρουσιάζουν και πολλές ομοιότητες με την παιδική νοοτροπία και τους μύθους αυτούς, αλλά και με ανάλογα γεγονότα της ευρωπαϊκής ιστορίας των τελευταίων τριών αιώνων.

Η ΠΑΙΔΙΚΗ ΧΑΡΑ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ

Ο Σύριζα σαν κόμμα ανέκαθεν κάλυπτε ένα μικρό ποσοστό του ελληνικού λαού, κυμαινόμενος σε ποσοστό μεταξύ 3 και 5,5 τοις εκατό. Το ΚΚΕ εσωτερικού, που ήταν η μήτρα και κύριος ιδρυτικός φορέας του σημερινού Σύριζα συμπεριελάμβανε κατά κύριο λόγο διανοούμενους και θεωρητικούς αριστερούς της αστικής τάξης, αυτούς που οι άλλοι κομμουνιστές περιέγραφαν ως «κομμουνιστές του σαλονιού». Το γεγονός ότι πολλές και διαφορετικές (μέχρι και αντίθετες) τάσεις της Αριστεράς ενσωματώνονται μέσα στον Σύριζα, τον καθιστούσε ανέκαθεν εύκολο στην εισχώρηση πρακτόρων της μυστικής υπηρεσίας, και άρα ευάλωτο στις διαθέσεις της. Με το «πάτημα ενός κουμπιού» ο Σύριζα μπορεί την άλλη μέρα να αλλάξει πρόσωπο, να μεταλλαχτεί, ή να διαλυθεί. Ήταν (και εν μέρει εξακολουθεί να είναι) το ευκολότερα ελεγχόμενο από την μυστική υπηρεσία κόμμα της αριστεράς.

Ήταν εξ αρχής φορέας ουτοπικών και ιδεαλιστικών θεωριών, οι οποίες και δεν έπειθαν τους Έλληνες να τον ακολουθήσουν. Οι θεωρίες αυτές ΔΕΝ συνοδεύονταν από πράξη, εξαντλούνταν στα λόγια, και στο γεγονός αυτό συνέτεινε το ότι το κόμμα αυτό ουδέποτε εκλήθη να κυβερνήσει.

Εκλήθη να κυβερνήσει από τα άλλα αστικά κόμματα στις μνημονιακές περιόδους, μετά το 2011, διότι ήθελαν να τον κάνουν συνένοχο στο έγκλημα κατά του ελληνισμού. Τελικώς εκλήθη από τους Έλληνες να κυβερνήσει τον Ιανουάριο 2015, στις βουλευτικές εκλογές που ο λαός ελαχιστοποίησε τα ποσοστά όλων των κομμάτων που είχαν μέχρι τότε υπηρετήσει τα μνημόνια των δανειστών.

Οι κυριώτερες από τις θεωρίες που πρεσβεύει ο Σύριζα, επιγραφικά καταγράφονται ως «η Ευρώπη των Λαών», «η αυτοδιάθεση του ανθρώπου» και η «ελεύθερη μετανάστευση».

Η ουτοπικότητα των βασικών αυτών θεωριών και άρα η προκαλούμενη σύγχυση και αποπροσανατολισμός ενός μέρους του λαού, καθιστούσαν το κόμμα αυτό χρήσιμο για τη Νέα Τάξη.

Επιπλέον, ο ρομαντισμός και η παιδιάστικη αφέλεια των θεωριών του Σύριζα αντικατοπτρίζονται και στην μέχρι τώρα πράξη του, φάνηκαν κυρίως κατά την διάρκεια των διαπραγματεύσεων, όπου νομίζοντας ότι η απέναντι πλευρά αποτελείται από αγαθούς και καλοπροαίρετους –σαν κι αυτόν– συνομιλητές, εδήλωνε προς τον ελληνικό λαό ότι είναι δυνατόν να καταλήξουν σε θετικό υπέρ των Ελλήνων αποτέλεσμα, ότι «θα παίζουμε τον ζουρνά και οι αγορές θα χορεύουν πεντοζάλι» και άλλες τέτοιες παιδιάστικες φαιδρότητες.

Η παιδιάστικη προδιάθεση ενετάθη από την ενδυματολογική πρόταση, που παρουσίασαν τα στελέχη του, η οποία είχε εντόνως τα χαρακτηριστικά της επαναστατημένης εφηβείας.

Η ΕΥΡΩΠΗ «ΤΩΝ ΛΑΩΝ»

«Η Ενωμένη Ευρώπη είναι σήμερα αδύνατον να υπάρξει και, αν υπάρξει, θα είναι βαθύτατα αντιδραστική» (Λένιν). Επειδή οι θεωρητικοί του Σύριζα ευθύς εξ αρχής αποδοκίμαζαν την πρακτική και συνεπώς(;) και τις θεωρίες του Λένιν, ουδέποτε το έμαθαν αυτό.

Όπως όλοι γνωρίζουμε, η Ενωμένη Ευρώπη είναι αποτέλεσμα αποφάσεων που ελήφθησαν από τις βασικώτερες ευρωπαϊκές Στοές, της Αγγλίας, της Γαλλίας και της Γερμανίας, με την συναίνεση –για να μη πούμε: με την καθοδήγηση– της σιωνιστικής στοάς των ΗΠΑ. Στον βαθμό που κάποιος μπορεί να πιστέψει ότι οι Στοές αυτές ενδιαφέρονται για τα λαϊκά συμφέροντα, στον ίδιο βαθμό μπορεί επίσης να πιστέψει ότι οι Λαοί είναι αυτοί που μπορούν να έχουν τον πρώτο λόγο στην Ενωμένη Ευρώπη. Εάν δεν μπορείς να καταλάβεις ότι την Ευρώπη την έφτιαξαν τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα των χωρών αυτών, δεν μπορείς επίσης να αντιληφθείς ότι η Ε.Ε. υπάρχει για να υπηρετεί τα συμφέροντα των αστικών τάξεων κυρίως των χωρών αυτών, και βεβαίως, εάν ποτέ έβλεπαν ότι η Ένωση αυτή δεν τους εξυπηρετεί, θα την διέλυαν αμέσως.

Η πίστη στην «Ευρώπη των Λαών» που διακατέχει ως εμμονή τον Σύριζα, εκπηγάζει από πολλές πτυχές και παρουσιάζει παρενέργειες, που αξίζει να λάβει κανείς υπόψη του, αν θέλει να συνειδητοποιήσει το μέγεθος της υπευθυνότητας της πολιτικής του.

Αγνοεί το γεγονός ότι η Ενωμένη Ευρώπη προωθήθηκε σαν ιδέα και εφαρμόστηκε από τις κυρίαρχες Στοές των μεγάλων δυτικών κρατών (Αγγλία–Γαλλία–Γερμανία–ΗΠΑ)

Αθωώνει τις κυρίαρχες Στοές και αποπροσανατολίζει δίνοντας υπόσχεση στον λαό ότι δήθεν μπορεί να καταφέρει να μετατρέψει την Ευρώπη από αντιλαϊκή ένωση (συνεργασία των μεγαλοαστικών τάξεων) σε φιλολαϊκή, αγνοώντας ακόμη και την πλούσια εμπειρία αποτυχίας αναλόγων (και σοβαροτέρων) προσπαθειών, όπως οι μεγάλες επαναστάσεις του 19ου αιώνα.

Παραβλέπει απολύτως τις γεωπολιτικές και στρατιωτικές ισορροπίες, οι οποίες ισχύουν στην Ευρώπη και παγκοσμίως, μετά τον Β΄Π.Π. και την έκτοτε σιωνιστική καθυπόταξη της Γερμανίας, παρέχοντας κρυψώνα και άλλοθι στον ρόλο των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η μεγαλύτερη υπηρεσία που προσφέρει η θεωρία της Ελεύθερης μετανάστευσης στην Νέα Τάξη είναι ότι αποπροσανατολίζει τον λαό από τις εστίες και τις αιτίες δημιουργίας της μαζικής μετανάστευσης και τον προσανατολίζει μόνο στην αντιμετώπιση των συνεπειών, ουσιαστικά ΑΘΩΩΝΟΝΤΑΣ, δίνοντας άσυλο σε όσους ληστεύουν, βομβαρδίζουν και καταδυναστεύουν τα πτωχότερα κράτη.

Η Επανάσταση των Εφήβων

Οι συνηθισμένοι άνθρωποι κατά την διάρκεια της εφηβείας τους επαναστατούν εναντίον ηθών, συνηθειών και θεσμών του κατεστημένου. Η επανάσταση αυτή περιλαμβάνει απαραιτήτως κάποιον ανατρεπτικό λόγο, και σχεδόν πάντα μια νέα ενδυματολογική άποψη, νέες προτάσεις και ιδέες πάνω στο ντύσιμο. Τον τελευταίο αιώνα η εφηβική επανάσταση στρέφεται κυρίως κατά της γραβάτας, και περιλαμβάνει και διάφορες αλλαγές με βάση κάποια νέα μόδα. Ο λόγος που σχεδόν πάντα ο πρώτος στόχος στις επαναστάσεις αυτές είναι η γραβάτα είναι ότι το συγκεκριμένο αξεσουάρ έχει ταυτιστεί με τον καθωσπρεπισμό και την διοίκηση, δηλαδή με το κατεστημένο και την αντεπανάσταση.

Επειδή το ένδυμα και η εξωτερική εμφάνιση αποτελούν μια μορφή επικοινωνίας με το περιβάλλον, οι έφηβοι δίνουν με τις ενδυματολογικές αυτές προτάσεις τους το μήνυμα της ασυμβατότητάς τους με την καθεστηκυία τάξη, ενώ σε πολιτικό και κομματικό επίπεδο μπορούν με το ντύσιμό τους να δηλώνουν το κόμμα, παράταξη, ιδεολογία, όπου εντάσσονται.

Στην νεώτερη πολιτική σκηνή της Ελλάδος αυτήν την ενδυματολογική επανάσταση εφηβικού θυμικού και ιδιοσυγκρασίας, την είδαμε πρώτη φορά το 1981 από το Πασόκ στο εσωτερικό πεδίο (κατάργηση γραβάτας, ζιβάγκο, κασκόλ) και τώρα ξανά από τα παιδιά του Σύριζα σε πανευρωπαϊκό πεδίο (κατάργηση γραβάτας, ανοικτό πουκάμισο, αμπέχονο).

Όταν μια επανάσταση σηματοδοτείται κυρίαρχα από αλλαγές στο ντύσιμο και στην εξωτερική εμφάνιση, ανακύπτει το ερώτημα μήπως εξαντλείται η επαναστατικότητα σε αυτά, και δημιουργείται αμέσως η υπόνοια των «επαναστατημένων νειάτων», δηλαδή της επανάστασης χάριν της επανάστασης, δηλαδή μιας επανάστασης, η οποία προϊούσης της ηλικίας είναι καταδικασμένη να ακολουθήσει τον δρόμο του συμβιβασμού και του κατεστημένου, όπως έχει γίνει με εκατομμύρια άλλες ανάλογες «επαναστάσεις».

Ιδρύεται το κόμμα «ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ»

Το κόμμα των ΑΝΕΛ δημιουργήθηκε αρχικά από την αποχώρηση/διάσπαση του Καμμένου και άλλων βουλευτών από το συστημικό κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Οι πλείστοι των βουλευτών του και ο διοικητικός του μηχανισμός ανήκε στο σύστημα, αρχικά υπηρετούσε το σύστημα, παρά τις αντινεοταξικές λεκτικές διακηρύξεις. Το γεγονός αυτό ενισχύει την άποψη ότι οι ΑΝΕΛ δημιουργήθηκαν και αρχικά λειτούργησαν με την στήριξη και την συμμετοχή της μυστικής υπηρεσίας. Οι σχεδιασμοί αυτοί όμως άλλαξαν μετά τον διενεργηθέντα ανασχεδιασμό του Πολιτικού Σκηνικού και κυρίως μετά την υπόθεση Χαϊκάλη.

Ο ΑΝΑΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΚΗΝΙΚΟΥ

Η μυστική υπηρεσία ενυπάρχει και δρα μέσα σε όλα τα πολιτικά κόμματα και οργανώσεις, σε άλλα περισσότερο και σε άλλα λιγότερο, άλλα τα ελέγχει απολύτως (όταν ο αρχηγός είναι μέλος της) και άλλα εν μέρει («προς ενημέρωση και επηρεασμό»).

Στον Σύριζα υπήρχαν προ Παπαδήμου, πολλοί περισσότεροι έμπιστοι της υπηρεσίας, όπως και στο ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη, όπως και στους ΑΝΕΛ στην αρχική τους περίοδο.

Με τον ΑΝΑΣΧΕΔΙΑΣΜΟ του πολιτικού σκηνικού που αποφασίστηκε και εφαρμόστηκε κατά την περίοδο Παπαδήμου, προέκυψαν αλλαγές στα πολιτικά κόμματα με κύριο χαρακτηριστικό την ενίσχυση κάποιων κομμάτων και την αποδυνάμωση άλλων.

Οι κινήσεις που έγιναν σύμφωνα με τον ανασχεδιασμό αυτόν, απέβλεπαν ουσιαστικά στην ενίσχυση του μνημονιακού μπλοκ, και ήσαν:

Η διάλυση του κόμματος του Καρατζαφέρη και η μεταφορά των ελεγχομένων βουλευτών από το ΛΑΟΣ στην Νέα Δημοκρατία.

Η απόσυρση των ελεγχομένων βουλευτών από τον Σύριζα και η δημιουργία της ΔΗΜΑΡ.

Η απόσυρση των ελεγχομένων βουλευτών από τους ΑΝΕΛ ενισχύοντας κυρίως τη ΝΔ.

Κύριος –αν όχι μοναδικός– σκοπός της Νέας Τάξης, που επιδιώκεται με την επανεγκαθίδρυση κυβέρνησης πολιτικών (Σύριζα–ΑΝΕΛ), είναι η πλήρης απαξίωση όλου του πολιτικού προσωπικού, και ειδικώτερα της Αριστεράς, που θεωρείται σοβαρότερος αντίπαλος.

Εν συντομία: «Σαμαράς»

Ο Ξεσαμάρωτος Γάιδαρος (χάριν συντομίας: «Σαμαράς»), πονηρός ων, κάτι είχε καταλάβει για την επερχόμενη απαξίωση όλου του πολιτικού προσωπικού, και για τον λόγο αυτό παρουσιαζόταν μέχρι και την περίοδο Παπαδήμου, ως κάθετα αντιμνημονιακός μάγκας («Εγώ θα τα σκίσω τα μνημόνια!»). Μόλις ορίστηκε πρωθυπουργός, με μια βιρτουόζικη τούμπα («Ουδείς αναμάρτητος!») ζήτησε συγγνώμη από τους Ευρωπαίους εταίρους και δανειστές και βάλθηκε να λέει το ένα ψέμμα πάνω στο άλλο κοροϊδεύοντας συνεχώς τον λαό και προσπαθώντας να εφαρμόσει το εκ των προτέρων γνωστό για την αποτυχία του υφεσιακό πρόγραμμα που επέβαλλαν οι δανειστές, που προφανή κυρίαρχο στόχο είχε και έχει την πλήρη αποδυνάμωση και καταλήστευση της Ελλάδας.

Το μόνιμο ψέμμα που έλεγαν οι εφαρμοστές των μνημονίων ήταν το «Του χρόνου βγαίνουμε στις αγορές/βγαίνουμε από το μνημόνιο»:

Το 2010 ο Παπακωνσταντίνου είπε «το 2011 βγαίνουμε στις αγορές».

Το 2011 ο Παπαδήμος είπε «το 2012 βγαίνουμε από το μνημόνιο».

Το 2012 ο Βενιζέλος είπε «το 2013 βγαίνουμε στις αγορές».

Το 2013 ο Στουρνάρας είπε «το 2014 βγαίνουμε στις αγορές».

Το 2014 ο χάριν συντομίας «Σαμαράς» είπε «το 2015 βγαίνουμε από το μνημόνιο».

Ότι όταν ο χάριν συντομίας «Σαμαράς» δήθεν «διαπραγματευόταν» με τους ευρωπαίους, η Ε.Ε. ήταν ευάλωτη, γεγονός που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί εναντίον της (και υπέρ της Ελλάδας) από τον δήθεν διαπραγματευτή «ακατονόμαστο», ο οποίος όμως ούτε που διενοήθη να κάνει κάτι τέτοιο.

Η υπόθεση Χαϊκάλη

Η μυστική υπηρεσία τοποθετεί πράκτορες μέσα σε όλα τα κόμματα και τις οργανώσεις, αλλού ευκολότερα και εμφανέστερα, αλλού κρυφίως και δυσκολότερα, εξαρτάται από τον βαθμό που ελέγχεται το συγκεκριμένο κόμμα. Εάν για παράδειγμα ο αρχηγός είναι δικός τους, ένα απλό τηλεφώνημα είναι αρκετό για την τοποθέτηση κάποιου πράκτορα. Εάν όμως δεν είναι, τότε πρέπει να πάνε μέσω άλλων διαθεσίμων οδών, πχ μιας εταιρείας προσλήψεων προσωπικού, ή μιας εταιρείας δημοσκοπήσεων κλπ. Οι πράκτορες αυτοί έχουν συγκεκριμένα καθήκοντα, κάποιοι από αυτούς αναλαμβάνουν το «καθήκον» να δημιουργούν διαφθορά (corruption maker ή corruption hitman, ελληνιστί διαφθορέας). Οι διαφθορείς παρουσιάζονται ως επιχειρηματίες ή εμπειρογνώμονες και προσπαθούν να κάνουν τα στελέχη του κόμματος, κυρίως τους βουλευτές, συμμέτοχους σε υποθέσεις ελέγξιμες ή βρόμικες, έτσι ώστε να τους «κρατάνε στο χέρι» και ανά πάσα στιγμή να μπορούν να τους αχρηστεύσουν, εάν αυτοί πάνε κόντρα στις επιθυμίες της μυστικής υπηρεσίας και στις διαταγές.

Οι επαγγελματίες πολιτικοί υφίστανται τον έλεγχο αυτό ήδη από τον καιρό της υποψηφιότητάς των για βουλευτές. Έτσι, όταν γίνονται βουλευτές, είναι ήδη προεγκεκριμένοι και ήδη δεμένοι χειροπόδαρα και έρμαια των διαθέσεων των πραγματικών κυβερνητών.

Ο συγκεκριμένος πράκτωρ Αποστολόπουλος, κατ’ επίφαση επιχειρηματίας, είχε εμφυτευθεί πρώτα στο ΠΑΣΟΚ, μετά στη ΝΔ και τέλος στους ΑΝΕΛ. Ο Χαϊκάλης έχοντας ενσκήψει στην πολιτική από το θέατρο ως μετεωρίτης, δεν είχε προλάβει να ελεγχθεί και να αποκτήσει «ποινικό μητρώο», γεγονός που ο πράκτορας ανέλαβε να δημιουργήσει, προτείνοντάς του να συμμετέχει σε υποθέσεις τοκογλυφίας, δωροληψίας και αποστασίας. Όταν ο Χαϊκάλης και ο Καμμένος κατήγγειλαν την περίπτωση στην Αστυνομία, ο πράκτορας ειδοποιήθηκε και δεν πήγε στο ραντεβού.

Όπως όλοι γνωρίζουμε, η Αστυνομία και όλη η Δημόσια Διοίκηση και κυρίως τα ένοπλα σώματα είναι διάσπαρτα από πράκτορες του «βαθέος κράτους» ή «παρακράτους» ή «μυστικής υπηρεσίας».

Η διάθεση των Καμμένου–Χαϊκάλη να καταγγείλουν τον πράκτορα, πιστοποιεί την πρόθεση των ΑΝΕΛ να απαλλαγούν από τον εναγκαλισμό της μυστικής υπηρεσίας και της Νέας Τάξης.

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ

Η Κυβέρνηση Σύριζα–ΑΝΕΛ προέκυψε από το πουθενά, δηλαδή από μια καλή διαπροσωπική σχέση που έχουν ο Τσίπρας με τον Καμμένο.

Όταν κάτι προκύπτει από το πουθενά, ας γνωρίζετε ότι προέρχεται είτε από την μυστική υπηρεσία, είτε από τον Θεό. Οι περιπτώσεις να οφείλεται σε απλή σύμπτωση, είναι εξαιρετικώς σπάνιες.

Η Κυβέρνηση Σύριζα είναι αυτή που μέχρι πριν τις εκλογές εξενεύριζε μέχρι ύβρεως όλους τους μνημονιακούς συντελεστές, εσωτερικούς και εξωτερικούς.

Η συγκυβέρνηση ΑΝΕΛ είναι αυτή που μετά τις εκλογές εκνευρίζει μέχρι ύβρεως όλους τους μνημονιακούς συντελεστές, εσωτερικούς και εξωτερικούς.

ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ Η ΠΑΝΟΥΡΓΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΤΙΠΑΛΑΙΨΕΙΣ ΤΟΝ ΣΑΤΑΝΑ σε πολιτικό επίπεδο. Και οι Έλληνες έχουμε τα διαφορετικά μεν αλλά φωτεινά παραδείγματα αφενός του παππού μας Οδυσσέα, αφετέρου της Αγίας Μαρίνας. Βασικά προαπαιτούμενα της πανουργίας είναι να μη κολλάς σε στερεότυπα και ιδεοληψίες (με τα οποία διευθύνουν την σκέψη σου και τις αποφάσεις σου, π.χ. δεξιός–αριστερός, «άλλο έθνος και άλλο λαός», ο «ελεύθερος» δυτικός κόσμος, οι «μεγάλοι Εθνάρχες» Βενιζέλος–Καραμανλής και πάμπολλα άλλα), και βεβαίως να μπορείς να αποκρούεις την μελετημένα αυξανόμενη προπαγάνδα με την οποία καθημερινώς σε στοχεύουν.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ «ΑΛΗΘΕΙΑ»;

Ας μη λησμονούμε ποτέ τις ακόλουθες ΒΑΣΙΚΕΣ αρχές της σύγχρονης πολιτικής πραγματικότητας:

Αλήθεια είναι το Αντίθετο από αυτό που λέει η Τηλεόραση.

Μνημονιακές και Νεοταξικές δυνάμεις είναι ένα και το αυτό.

Ό,τι προτείνουν οι νεοταξίτες υπηρετεί το «πολιτικώς ορθόν», δηλαδή την πολιτική που επιβάλλεται από την Νέα Τάξη, τους τραπεζίτες, τον αντίχριστο.

Το βασικώτερο εργαλείο της προπαγάνδας της Νέας Τάξης είναι η Τηλεόραση, γι’ αυτό οι άνθρωποι στους οποίους δίνονται οι άδειες τηλεοπτικών καναλιών, είναι απολύτως επιλεγμένοι.

Όποιον παρουσιάζουν οι νεοταξίτες σαν σωστό και σπουδαίο ή σαν μεγάλο πατριώτη, ηγέτη και εθνάρχη, είναι δικός τους και απατεώνας, δηλαδή ένας εθελόδουλος εθνοπροδότης.

Όποιον παρουσιάζουν οι νεοταξίτες σαν κακό ή ανόητο ή προδότη, είναι κατά πάσα πιθανότητα ΑΓΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΣΩΣΤΟΣ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΚΑΛΟΣ ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ.

Με βάση τις παραπάνω ΑΔΗΡΙΤΕΣ ΛΟΓΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ, συνάγουμε το συμπέρασμα ότι οι Βαρουφάκης, Λαφαζάνης, Κωνσταντοπούλου, Καμμένος, αποτελούν βασικούς πυλώνες του αντινεοταξισμού στην σημερινή κυβέρνηση του Ψευτορωμαίικου.

Η επίθεση Λάσπης κατά όλων αυτών, την οποία εξαπέλυσαν οι μνημονιακές δυνάμεις από την πρώτη στιγμή που αυτοί παρουσιάστηκαν στην πολιτική σκηνή, ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΥ, αποτελεί κατ’ ουσίαν βραβείο αξιοπρέπειας, ευσυνειδησίας και τιμιότητας αυτών, και έτσι θα πρέπει όλοι οι Έλληνες να το αντιλαμβανόμαστε. Από τον Βαρουφάκη απηλλάγησαν εύκολα, εάν απαλλαγούν και από τους άλλους, η Νέα Τάξη θα έχει καταγάγει ακόμη μία νίκη.

Βαρουφάκης και Διαπραγματεύσεις

Ο Βαρουφάκης, από χαρακτήρα ροκ–σταρ, γεννημένος με πολλά προτερήματα και ένα πασιφανές ελάττωμα: να μη μπορεί να κρατήσει το στόμα του κλειστό. Διαπρεπής οικονομολόγος σε δυτικά πανεπιστήμια, αναλαμβάνοντας υπουργός οικονομικών και την ευθύνη των διαπραγματεύσεων, στηρίχτηκε στις θεωρίες του και με βάση αυτές, τρέλανε τους ευρωπαίους ομολόγους του.

Τους τρέλανε διότι αφενός οι θεωρίες του είναι ρηξικέλευθες, πρωτότυπες, καινοτόμες, αφετέρου οι περισσότεροι από αυτούς δεν είναι οικονομολόγοι, γνωρίζουν ελάχιστα από Οικονομία, αλλά γνωρίζουν πολύ καλά να εκτελούν πιστά τις εντολές που παίρνουν χωρίς αντιρρήσεις. Μερικοί από αυτούς έχει αποδειχθεί ότι διαθέτουν πλαστά ή καθόλου πτυχία, παρ’ όλα αυτά εξακολουθούν να κατέχουν τις θέσεις, προφανώς λόγω άλλων «ευδοκίμων υπηρεσιών». Αφού λοιπόν τους ζάλισε με τις οικονομολογικές του γνώσεις και θεωρίες, τους ενεργοποίησε όλα τα συμπλέγματα κατωτερότητός των, και τους προκάλεσε την ζηλοφθονία, την δυσφορία, την οργή και την μήνι, με αποτέλεσμα η παρουσία του να γίνει ανεπιθύμητη στην σύγκληση της ευρωομάδας (eurogroup).

Ο Βαρουφάκης αποτελεί απόδειξη και χαρακτηριστικότατη περίπτωση της παιδικής αφέλειας του Σύριζα, να πιστεύουμε δηλαδή ότι οι Ευρωπαίοι δεν είναι μόνον δανειστές, αλλά είναι φίλοι μας, και αν καταφέρουμε να τους αποδείξουμε ότι έχουμε δίκαιο, αυτοί θα το αναγνωρίσουν, θα μας ζητήσουν συγγνώμη και θα μας βοηθήσουν να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες. Η δοξασία αυτή ισοδυναμεί με την πεποίθηση ότι η Μαφία λειτουργεί με βάση τους νόμους του Θεού και της Δικαιοσύνης.

Μόλις ο Τσίπρας υποχώρησε στην απαίτηση των δανειστών να αποσύρει τον Βαρουφάκη, αμέσως τα πτωματοφάγα όρνεα και οι ύαινες των σκουπιδοκάναλων και της τρόικας εσωτερικού επέπεσαν να τον φάνε. Για την συνολική κατάσταση της χώρας φταίει ο Βαρουφάκης! Για την καταστροφή της χώρας δεν φταίει κανείς άλλος παρά μόνον ο επί πέντε μήνες υπουργός οικονομικών! Να παραπεμφθεί αμέσως σε δίκη για εσχάτη προδοσία (όπως ο Κολοκοτρώνης), να καταδικαστεί, να εκτελεστεί! «Την κεφαλή του επί πίνακι», διότι τόλμησε να διαπραγματευτεί, τόλμησε να φέρει αντίρρηση στους ξένους πάτρωνες! Τόσο μίσος του είχαν μαζεμένο!

Βρέθηκε μάλιστα και ένα παλληκάρι–παιδί του λαού, που –σε μια κρίση ευφυΐας– έτρεξε να προλάβει να κάνει πρώτος μήνυση κατά του Βαρουφάκη για την βλάβη που αυτός προκάλεσε! Άραγε αυτό το παιδί του λαού (το «χαρά γεμάτο») έχει μηνύσει και άλλους για τον ίδιο λόγο, ή πιστεύει ότι κανένας άλλος δεν έχει βλάψει την χώρα παρά μόνον ο Βαρουφάκης;

Ο Βαρουφάκης με τις σωστές οικονομολογικές του θεωρίες, οι οποίες υποστηρίχτηκαν από σχεδόν όλους τους σημαντικούς οικονομολόγους, δυσκόλεψε τους μαφιόζους αφενός αποκαλύπτοντας τα καταστροφικά τους σχέδια, αφετέρου αποδεικνύοντας σε αυτούς την μικρότητά τους και την ψεύτικη και επίπλαστη ειλικρίνεια, δημοκρατικότητα, σοβαρότητα και υπευθυνότητά τους, ενώ με την αφέλειά του τους παρείχε την δυνατότητα να απαλλαγούν εύκολα από αυτόν.

Κινήθηκε με κίνητρο την υπεράσπιση των συμφερόντων της πατρίδας του και όχι για ίδιον όφελος. Το ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΟ μίσος των απατεώνων κατά του Βαρουφάκη ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ότι ο Βαρουφάκης είναι πατριώτης, οι θεωρίες του σωστές, και αξίζει την αγάπη μας και την ευλογία μας.

Η Σάρα, η Μάρα και το δημοψήφισμα

Μετά από πέντε μήνες διαπραγματεύσεων ο Τσίπρας επιτέλους κατάλαβε ότι χάνει το παιχνίδι και απεφάσισε να προσφύγει στον λαό, αφού η «προσφυγή στην Λαϊκή Ετυμηγορία» αποτελεί ένα ακόμη από τα ιδεολογικά στερεότυπα του Σύριζα.

Το ερώτημα, όπως όλος ο λαός πλην ΚΚΕ κατάλαβε, ετίθετο εκ μέρους των ευρωπαίων, ως εξής:

«Αποφασίσαμε να σας σκοτώσουμε! –Ναι ή Όχι;»

Όλοι οι υπεύθυνοι της καταστροφής της Ελλάδας παρουσιάστηκαν για να πιέσουν απειλητικά τους πολίτες να ψηφίσουν «Ναι», με σκοπό αφ’ ενός αυτοί να πάρουν συγχωροχάρτι–παραγραφή για ό,τι έχουν κάνει– αφ’ ετέρου να σώσουν την χώρα από την κατάντια που οι ίδιοι προκάλεσαν με το διαρκές και αδιάλειπτο κατά τα προηγούμενα 40 χρόνια «σώσιμό» της, όταν πυρετωδώς έχτιζαν ένα σαθρό πελατειακό κράτος προς ίδιον όφελος, έκλεβαν με την σέσουλα, χρέωναν με άσκοπα και τοκογλυφικά δάνεια, κατέστρεφαν όλες τις παραγωγικές δραστηριότητες, τροφοδοτούσαν και ενίσχυαν τα κυκλώματα, τις μίζες και την διαφθορά, και υπονόμευαν κάθε σωστή οικονομική απόφαση ή πρωτοβουλία.

Ο Καμίνης, ο Μπουτάρης και το Κακό Συναπάντημα ενώθηκαν με τους άρτι ξεθαμμένους βρυκόλακες του εκσυγχρονισμού και της οικογενειοκρατίας, και σύσσωμος ο πρώην δικομματισμός και νυν τρόικα εσωτερικού, ομού μετά της τρόικας εξωτερικού, συναγωνίστηκαν σε εκτόξευση απειλών, καταστροφολογία και τρομοκράτηση του κόσμου, προκειμένου να πειθαναγκάσουν τον ελληνικό λαό να δώσει την συναίνεσή του στην τελική του εξόντωση.

Ο λαός –δόξα τω Θεώ– δεν τους άκουσε και προέκρινε το ΟΧΙ με συντριπτική πλειοψηφία. Και ναι μεν ο εν συντομία «Σαμαράς» υπεχρεώθη σε άτακτη παραίτηση, ο Τσίπρας όμως παρουσιάστηκε πριν καλά–καλά βγουν τα αποτελέσματα, και δήλωσε ότι το ΟΧΙ σημαίνει ΝΑΙ.

Αυτή η αυτόματη μετατροπή του ΟΧΙ σε ΝΑΙ ουσιαστικά προκάλεσε και την παραίτηση Βαρουφάκη, αφού αυτός είχε δηλώσει την προηγουμένη ότι, αν έβγαινε ΝΑΙ, δεν θα υπέγραφε την συμφωνία και θα παραιτείτο.

Ο ελληνικός λαός αντί να δει τον Τσίπρα να κάνει σημαία του το «ΟΧΙ» και να υπερασπίζεται τα συμφέροντα της Ελλάδας, τον είδε να κάθεται σε μια καρέκλα με ομοτράπεζους τους αρχηγούς της τρόικας εσωτερικού, και να παίρνει εξουσιοδοτήσεις (=εντολές) από αυτούς! Στην συνέχεια τον είδε να κάθεται με ομοτράπεζους τους αρχηγούς της τρόικας εξωτερικού και να γυρνάει στην Ελλάδα με μια συμφωνία χειρότερη από αυτήν που μόλις είχε καταψηφιστεί!

Το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων, το χειρότερο «τρίτο μνημόνιο», ήταν ευθύς εξ αρχής απολύτως αναμενόμενο για όσους έχουν επίγνωση των διεθνών συνθηκών και των σχεδιασμών της παγκοσμίου διοικήσεως, και δεν σκέφτονται με την παιδική αφέλεια του Σύριζα.

Το προκύψαν όμως καλό από αυτήν την πεντάμηνη διαδικασία είναι η παίδευση και η αφύπνιση του ελληνικού λαού, το ρίξιμο της μάσκας των δραχμοφονιάδων μαφιόζων «φίλων και συμμάχων και εταίρων και δανειστών», και το γεγονός της ανακίνησης όλων των λαών της Ευρώπης και των φιλελληνικών διαδηλώσεων με πλακάτ «ΟΧΙ», όπου όλοι φωνάζουν «Όξι, όξι, όξι».

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ

Η τρόικα εσωτερικού ανυπομονεί να ξαναπάρει την κυβέρνηση και της τρέχουν τα σάλια όταν πιστεύει ότι πλησιάζει η ώρα, που η κυβέρνηση Σύριζα–ΑΝΕΛ καταρρέει.

Η τρόικα εξωτερικού είναι πιο πρακτική, και απλώς επιθυμεί να εφαρμοστούν τα σχέδιά της χωρίς αντιρρήσεις, ασχέτως εάν αυτός που κυβερνά είναι δεξιός ή αριστερός ή ο,τιδήποτε.

«Δώσε μου τον έλεγχο του νομίσματος μιας χώρας και δεν με ενδιαφέρει ποιος κυβερνά» (Ρότσιλντ)

Η τρόικα εσωτερικού ονομάζει «αριστερή παρένθεση» την πτώση της κυβέρνησης Σύριζα–ΑΝΕΛ ενώ η τρόικα εξωτερικού ονομάζει «αριστερή παρένθεση» την άμεση επανέναρξη της πολιτικής των μνημονίων, δηλαδή την στήριξη του Ευρώ, και την συνέχιση της ΠΤΩΧΕΥΣΗΣ των Ελλήνων, της ΑΛΛΑΓΗΣ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ στην επικράτεια (μετανάστευση των Ελλήνων στο εξωτερικό και έλευση –και μόνιμη εγκατάσταση– στην Ελλάδα άλλων εξαθλιωμένων πληθυσμών), και της ΚΑΤΑΛΗΣΤΕΥΣΗΣ της χώρας.

Αυτά που έχουν βάλει στο μάτι περισσότερο από όλα, είναι το ΟΙΚΟΠΕΔΟ (καταβαράθρωση των πραγματικών αξιών των τεμαχίων γης) και τα ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΑ ΚΟΙΤΑΣΜΑΤΑ.

Δηλαδή η «αριστερή παρένθεση», κατά τον ορισμό και τις επιθυμίες της Τρόικας εξωτερικού, κατά τα φαινόμενα έχει ήδη επισυμβεί.

Η ΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ (το ΟΧΙ που έγινε ΝΑΙ), θυμίζει τις στροφές που κάνουν ΠΑΝΤΟΤΕ όλες οι τοποθετημένες αντιπολιτεύσεις όταν γίνονται κυβέρνηση. Υπό μιαν έννοια δηλαδή, ίσως ο Τσίπρας να αποτελεί ακόμη έναν τοποθετημένο από τη Νέα Τάξη «ηγέτη», ο οποίος στην αρχή και μέχρι να επιβληθεί, «το παίζει» ασυμβίβαστος και επαναστάτης. Την εκδοχή αυτή βιάστηκαν να πρεσβεύσουν η Χρυσή Αυγή και το ΚΚΕ, το δεύτερο μάλιστα δεν είχε πει ποτέ κάτι διαφορετικό.

ΠΑΡ’ ΟΛΑ ΑΥΤΑ, προς χάριν δικαίας κρίσης, οφείλουμε να παρατηρήσουμε ότι:

Οι διαπραγματεύσεις με τους Ευρωπαίους δανειστές, που έλαβαν χώρα είτε με Βαρουφάκη είτε χωρίς, έδωσαν πραγματικά την εντύπωση όχι μόνο μέσα στην Ελλάδα αλλά σε όλη την Ευρώπη και σε όλον τον κόσμο, ότι οι Έλληνες διαπραγματεύτηκαν σκληρά. Το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης από τους πλείστους παρατηρητές ανά τον κόσμο δεν θεωρήθηκε αποτυχία των Ελλήνων, αλλά πραξικόπημα σε βάρος των Ελλήνων.

Ο Τσίπρας και η διαπραγματευτική ομάδα εξάντλησε όλα τα όπλα που θεωρητικώς διέθετε, και μάλιστα χρησιμοποίησε –έστω και με καθυστέρηση– τα δύο λογιζόμενα έως εκείνη την στιγμή ως «υπερόπλα»: Πρώτον την μη αποπληρωμή δόσης του ΔΝΤ, και δεύτερον το δημοψήφισμα.

Ο Τσίπρας όπως φαίνεται, επισταμένως εξέτασε όλες τις εναλλακτικές πιθανότητες υποστήριξης και χρηματοδότησης, ερχόμενος επανειλημμένως σε επαφή με τους Αμερικανούς, τους Κινέζους και τους Ρώσους. Ο τελικός του συμβιβασμός συνεπώς δεν οφείλεται αποκλειστικά στους εκβιασμούς των δυτικών, αλλά πιθανότατα κυρίως στην άρνηση των ανατολικών να βοηθήσουν.

Ο Καμμένος δήλωσε ότι «δεν θα κάνουμε την χάρη στους εχθρούς μας να αποτελέσουμε μια κυβερνητική παρένθεση» και επισφράγισε λέγοντας «Θα τους ταράξουμε στη νομιμότητα!». Ας γίνει κατανοητό εδώ, ότι η «νομιμότητα» αποτελεί μιαν ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΕΜΜΟΝΗ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗΣ ΜΑΦΙΑΣ, είναι μονίμως κομμένη και ραμμένη στα μέτρα των συμφερόντων της Νέας Τάξης και αποτελεί επαρκή δικαιολογία για χίλια δυο εγκλήματα κατά της δημοκρατίας.

Οι φωτιές του Ιουλίου ξεκίνησαν την ημέρα του ανασχηματισμού, είχαν πολλές ομοιότητες με τις φωτιές του 2007 (έναρξη μέσα στη νύχτα, εμπρηστικοί μηχανισμοί, πολλές ταυτόχρονες εστίες κλπ), και αποδεικνύουν ότι ο νταβατζής δεν είναι ικανοποιημένος από την συνολική στάση της κυβέρνησης. Ευτυχώς (για) το ΚΚΕ εν προκειμένω κατάλαβε(!) ότι όφειλε να κινητοποιηθεί –έστω για την πυρόσβεση– ασχέτως αν δεν κατάλαβε τίποτε για τις πραγματικές αιτίες.

Μια εύκολη «λύση» στο «πρόβλημα» που έχει ο νταβατζής, είναι να γίνουν γρήγορα εκλογές, ΠΡΙΝ ΠΡΟΛΑΒΟΥΝ ΟΙ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΝΑ ΒΓΑΛΟΥΝ ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ, με τις οποίες εκλογές είτε θα φτιάξουν αυτοδύναμη κυβέρνηση Σύριζα είτε θα τον υποχρεώσουν να συγκυβερνήσει με τα Ποτάμια και τα λοιπά Λύματα, πετάγοντας έξω τους ΑΝΕΛ, πετάγοντας έξω τους Λαφαζάνηδες, και πετάγοντας έξω την Κωνσταντοπούλου. Έτσι ο Τσίπρας θα απαλλαγεί από τις αντιστάσεις που βρίσκει, τα επιχειρήματα και τα προσχήματα, ώστε να γίνει πλήρως συστημικός.

ΕΜΕΙΣ ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ;

Ο Λαός στις εκλογές και στο δημοψήφισμα τήρησε την στάση που έπρεπε να τηρήσει.

Σας έχω ερμηνεύσει τις προφητείες και ξαναλέγω ότι εμείς δεν χρειάζεται να περιμένουμε κάτι καλό από τους ανθρώπους και δη τους πολιτικούς, αλλά οφείλουμε να πιστεύουμε ακραδάντως και με όλη την δύναμη της ψυχής μας στον Λόγο και τις Υποσχέσεις του Θεού, και να ακολουθούμε τις οδηγίες που μας έδωσε ο Εθνάρχης και Μέγας Άγιος και προφήτης Κοσμάς ο Αιτωλός:

Να φύγουμε από τα αριστερά βουνά, δηλαδή να ψηφίζουμε πάντοτε αριστερά (όπως η Αριστερά κατά περίσταση καθορίζεται, διότι εν Ελλάδι «αριστερά» εξ ορισμού σημαίνει την αντίθεση με την κρατούσα Στοά, εν προκειμένω την αντίθεση με την Νέα Τάξη της Παγκοσμιοποίησης), δηλαδή να ψηφίζουμε πάντοτε αντιμνημονιακά, αντινεοταξικά.

Να ΜΗ μαρτυρούμε τίποτε για τις προθέσεις μας στα «στρατεύματα που έρχονται από τα τρία στενά μπουγάζια Κρα, Κράψη και Μουζίνα» διότι θα μας βλάψουν. Και σας εξήγησα ότι πρόκειται περί των δημοσιογράφων, των επικοινωνιολόγων–δημοσκόπων και των πολιτικών–επιχειρηματιών. Και σας είπα ότι δεν πρέπει να λέμε σε αυτούς τι σκεφτόμαστε και τι ψηφίζουμε, και μακάριος αυτός που λέγει ψέμματα στους εκπροσώπους του ψεύδους.

††† Ἰάειρος ἐκ Θεοῦ

Θεός Ἀεὶ Παρών!

Ὁ Παμμέγιστος Δημιουργός τοῦ παντός, ὁ Ἄναρχος καὶ Ἀτέρμων.

Καὶ ὁ ζῶν, καὶ ἐγενόμην νεκρὸς, καὶ ἰδοὺ ζῶν εἰμι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, καὶ ἔχω τὰς κλεῖς τοῦ θανάτου καὶ τοῦ ᾅδου. (Ἀποκ. 1:18)

Ἰησοῦς Χριστός ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ ὁ ὑπὲρ σωτηρίας Ἀνθρώπου σταυρωθείς· Αὐτῷ πᾶσα ἡ Εὐγνωμοσύνη εἰς τοὺς αἰώνας τῶν αἰώνων.

Ἐγώ εἰμι ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή· ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, κἂν ἀποθάνῃ, ζήσεται (Ἰω. 11:25-26)

Ἐγώ ὁ ἀγράμματος εἰς ὅν ὁ Θεός τὰ γράμματά του ἔδωκεν, ἵνα κομίσω ἀνθρώποις τὸν Λόγον Ἐν ᾯ Χριστός, ὁδηγούμενος ὑπὸ τοῦ ἀστέρος Δαυΐδ τῆς Ζωῆς καὶ τοῦ Πολέμου.

Λόγος Ἐν ᾯ Χριστός, Ἄτη Κυρίου καὶ Γνῶσις Δωρεάν.

Καὶ εἶπε πρός με· αὕτη ἡ ἀρά ἡ ἐκπορευομένη ἐπὶ πρόσωπον πάσης τῆς γῆς, διότι πᾶς ὁ κλέπτης ἐκ τούτου ἕως θανάτου ἐκδικηθήσεται, καὶ πᾶς ὁ ἐπίορκος ἐκ τούτου ἐκδικηθήσεται. (Ζαχαρίας 5:3)

Τρισήλιος ὁ Πατήρ, Δόξα τῷ Υἱῷ, Ἅγιε Ἀθάνατε, Ἐλέησον ἡμᾶς.

Εὐλογημένον τὸ μέγα γένος τῶν Ἑλλήνων, τὸ Πατρῶον Γένος, ὅ ὁ Θεός Πατήρ ἐποίησεν, ἵνα τοῦτο ἐν Χριστῷ ἀνίκατον καὶ αἰώνιον ᾖ, καὶ ἐπὶ αἰώνας φέρῃ κώδικα Θεοῦ, γλῶσσαν Ἑλληνικήν.

Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ· Ἀμὴν ἀμήν λέγω σοι, ἐὰν μὴ τις γεννηθῇ ἄνωθεν, οὐ δύναται ἰδεῖν τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ. (Ἰω. 3:3)

Καὶ εἴρηκα ὑμῖν ὅτι ἡ Ἑλληνική ὁμιλουμένη ἤ γραπτή, γλῶσσά ἐστι κατασκευασμένη ὑπὸ τοῦ Θεοῦ κοὐχὶ ὑπὸ ἀνθρώπων. Καὶ οἱ Ἕλληνες μόνοι τὴν διεφύλαξαν ἐν τοῖς αἰῶσι ὡς ἱεράν καὶ πολύτιμον. Διὸ καὶ Κύριος Παντοκράτωρ νῦν, ἐπὶ τῷ καιρῷ τῆς πληρώσεως πασῶν τῶν προφητειῶν –καὶ ἐπὶ τῷ σκοπῷ πληρώσεως ἁπασῶν τῶν προφητειῶν– ἀπέσταλκέ με ἵνα τοὺς Ἕλληνας διὰ τῆς ἀληθείας ἐλευθερώσω.

Οὐ δύναμαι ἐγὼ ποιεῖν ἀπ’ ἐμαυτοῦ οὐδέν· καθὼς ἀκούω κρίνω, καὶ ἡ κρίσις ἡ ἐμή δικαία ἐστίν· ὅτι οὐ ζητῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμόν, ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με πατρός. (Ἰω. 5:30)

Τρισήλιος ὁ Πατήρ, Δόξα τῷ Υἱῷ, Ἅγιε Ἀθάνατε, Ἐλέησον ἡμᾶς.

Καὶ δίδω τοῖς Ἕλλησι τὰ σύμβολα τοῦ Θεοῦ, καὶ νῦν δίδω τὸ Ἰῶτα.

Ὅτι τὸ Ἰῶτα ἀνέκαθεν ἐξεφέρετο καὶ ἕως σήμερον ὁμοίως ἐκφέρεται, ὡς «Ι».

Καὶ σημαίνει τὸ ἁπλούστερον ἐξ ὧν δύναται σχηματικῶς σημαίνειν, ἤγουν τὴν Μονάδα.

Ἡ δὲ γραφικὴ παράστασις αὐτοῦ τὴν Μονάδα προσομοιάζει, ὡς ὁ ἀριθμός «Ἕν», διὸ καὶ οἱ Λατῖνοι, Ἕλληνες ἐξ Εὐβοίας, καὶ ἐπεὶ τῷ καιρῷ ἐκείνῳ οἱ Ἕλληνες τὰ γράμματα τοῦ ἀλφαβήτου ἐχρησιμοποίουν ὡς ἀριθμούς, τοῦτο ἐχρησιμοποίησαν εἰς τὴν ἀρίθμησιν, ὡς τὸν ἀριθμόν «Ἕνα».

Διὸ καὶ Φόβος καὶ Πόνος ἀσκούμενοι ἐπὶ Μονάδος ἤ Μονάδων, Φοῖβος καὶ Ποινή γίγνονται.

Καὶ λέξω ὑμῖν πλείονα ἐν τοῖς ἑπομένοις. Ἐπὶ τοῦ παρόντος ἐπαναλέγω ὅτι Φοῖβον καὶ Ποινάς φέρω ἐπὶ τῶν ἀσεβῶν καὶ μωρῶν καὶ ἀχρείων ἀκολούθων τοῦ Πανηλιθίου δαίμονος.

Οὐδέν οὕτως ποιεῖ μωρούς, ὡς ἡ πονηρία. (Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος).

Ὅτι ὁ δαίμων οὗτος τὰς ἐντολάς τοῦ Κυρίου παρακούων, ἐκ καλοῦ καὶ ἱκανοῦ δαίμονος ἐξέπεσεν ἐς δράκοντα κακάσχημον καὶ ἀνίκανον. Καὶ λέγω αὐτόν ἀνίκανον, διότι οὐ δύναται ποιεῖν τι ὠφέλιμον, παρὰ μόνον κακόν καὶ καταναλωτικόν, δηλαδὴ ὅ,τι δύναται ποιεῖν καὶ ὁ πλέον βλάξ καὶ ἀνίκανος ὀργανισμός μονοκύτταρος. Καὶ κατήντησεν οὕτως διότι οὔ μονον τὰς ἐντολάς παράκουσεν, ἀλλὰ καὶ ἐνόμισεν ὅτι τὸν Υἱόν τοῦ Θεοῦ δύναται νικῆσαι· τόπερ ἐστίν ὅ τὸν στέφει ὡς Βασιλέα καὶ Μεγαλειότατον τῶν Ἠλιθίων.

Καὶ εἴρηκα ὑμῖν ὅτι οἱ ἀκόλουθοι ἐτούτου δίς πανηλίθιοι εἰσίν.

«Οἱ δὲ ἀκόλουθοι αὐτοῦ καίτοι δὶς ἠλίθιοι οὔκ εἰσιν ἠλιθιώτεροι αὐτοῦ· τοῦτό γαρ ἐν ἀλγέβρᾳ ἑρμηνεύεται, ὅτι δίς τὸ μηδέν οὐκ ἰσοῦται πλέον μηδενός· ὁ γὰρ πανηλίθιος πατήρ αὐτῶν μετὰ τοῦ ἀπολύτου μηδενός ταυτίζεται.» (ΕνΩΧ 5 /19.9.2011)

Ὅτι πολλοὶ πλάνοι εἰσῆλθον εἰς τὸν κόσμον, οἱ μὴ ὁμολογοῦντες Ἰησοῦν Χριστὸν ἐρχόμενον ἐν σαρκί· οὗτός ἐστιν ὁ πλάνος καὶ ὁ ἀντίχριστος. (Ἰω. Β΄ 1:7)

Εἴρηκα τοῖς ἀσεβέσι καὶ τοῖς βλαξί πᾶσιν:

«Ἐχθροί ἐμοῦ Ἀντίχριστοι καὶ Ἀνθέλληνες. Ἀκόλουθοι Ἀντιχρίστου Σατανᾶ ἐν Ἑλλάδι καὶ ἐν ταῖς χώραις τῆς ἀλλοδαπῆς, κατὰ τὸ ἐμὸν ἔργον, ἀποδοκιμασθῶσι, σατυρισθῶσι, προπηλακισθῶσι, ὀνειδισθῶσι καὶ τὸν ὕπνον των ἀπολέσουσι, κατάπτυστοι δὲ καὶ ἅμα καταγέλαστοι οὗτοι γενήσονται... ...νῦν δ’ἐστίν ἡ Ὥρα ἵνα οἱ σφαγιασταί ἀδικήσωσι καὶ σφαγιάσωσιν ἀλλήλους τε καὶ ἀδικηθῶσι καὶ σφαγιασθῶσιν ὑπ’ Ἀγγέλων Θεοῦ καὶ ἵνα χλευασθῶσιν ὑπὸ τῶν ἐπὶ Γῆς ταπεινοτάτων.» (ΕνΩΧ 1/ 28.7.2011)

Διότι τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ τὸ πέρας ἥκει, ἰδοὺ ἡμέρα Κυρίου· εἰ καὶ ἡ ράβδος ἤνθηκεν, ἡ ὕβρις ἐξανέστηκε· καί συντρίψει στήριγμα ἀνόμου καὶ οὐ μετὰ θορύβου οὐδὲ μετὰ σπουδῆς. (Ἰεζεκιήλ 7:9-11)

Τρισήλιος ὁ Πατήρ, Δόξα τῷ Υἱῷ, Ἅγιε Ἀθάνατε, Ἐλέησον ἡμᾶς.

Λέγει αὐτῷ ἡ γυνή· Οἶδα ὅτι Μεσσίας ἔρχεται ὁ λεγόμενος Χριστός· ὅταν ἔλθῃ ἐκεῖνος, ἀναγγελεῖ ἡμῖν πάντα· λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· Ἐγώ εἰμι, ὁ λαλῶν σοι. (Ἰω 4:25-26)

Καὶ ὁ Χριστός καὶ Μεσσίας Ἰησοῦς ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ ἀνήγγειλεν ἀνθρώποις τὰ πάντα, πλὴν ὀλίγων ἅτινα οὐκ ἐβαστάζατε ἀκούειν τότε, καὶ ἅτινα νῦν ἐνέτειλεν ἐμέ ἵνα εἴπω ὑμῖν.

Ἔτι πολλὰ ἔχω λέγειν ὑμῖν, ἀλλ’ οὐ δύνασθε βαστάζειν ἄρτι· ὅταν δὲ ἔλθῃ ἐκεῖνος, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁδηγήσει ὑμᾶς εἰς πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν· οὐ γὰρ λαλήσει ἀφ' ἑαυτοῦ, ἀλλ' ὅσα ἂν ἀκούσῃ λαλήσει, καὶ τὰ ἐρχόμενα ἀναγγελεῖ ὑμῖν. Ἐκεῖνος ἐμὲ δοξάσει, ὅτι ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήψεται καὶ ἀναγγελεῖ ὑμῖν. (Ἰω. 16:12-14)

Τρισήλιος ὁ Πατήρ, Δόξα τῷ Υἱῷ, Ἅγιε Ἀθάνατε, Ἐλέησον ἡμᾶς.

Καὶ ὅσα ἀκούω λαλῶ καὶ ὅσα μοὶ δίδονται ἀποδίδω ὑμῖν ἐν πνεύματι ἀληθείας, καὶ ὑπὲρ Δόξης Ἰησοῦ καὶ Παμμεγίστου Δημιουργοῦ καὶ ὑπὲρ Ἀναστάσεως Ἑλλήνων τὸν βίον καὶ τὴν ψυχήν ἐμοῦ τίθημι.

Ἐν γὰρ τούτῳ ὁ λόγος ἐστίν ὁ ἀληθινὸς, ὅτι ἄλλος ἐστίν ὁ σπείρων καὶ ἄλλος ὁ θερίζων. (Ἰω. 4:37)

Λόγον Θεοῦ κομίζω τοῖς νοήμοσι καὶ τοῖς εὐσεβέσι.

Μακάριοι οἱ νοήμονες ὅτι οὗτοι ἐν εὐσεβείᾳ πρὸς Σωτηρίαν ὁδηγηθήσονται.

Ἰδοὺ ὁ Θεός μου σωτήρ μου Κύριος, πεποιθὼς ἔσομαι ἐπ᾿ αὐτῷ καὶ σωθήσομαι ἐν αὐτῷ καὶ οὐ φοβηθήσομαι, διότι ἡ δόξα μου καὶ ἡ αἴνεσίς μου Κύριος καὶ ἐγένετό μοι εἰς σωτηρίαν. ( Ἡσαΐας 12:2)

Καὶ οὐδὲν καὶ οὐδὲνα φοβεῖσθε οἱ εὐσεβεῖς, ἀλλ’ ἐν Ἀγάπῃ ἐστέ, διότι Κύριος ὁ Παντοκράτωρ τὰ πάντα ἐλέγχει καὶ ὑμᾶς φιλεῖ· καὶ ὑμεῖς ἀγαπῶντες Αὐτόν, ἐν Αὐτῷ ἐστέ κοὐδὲν κακόν εὑρίσκει ὑμᾶς.

Τὰς βασικὰς δὲ ἐντολάς Αὐτοῦ τηρεῖτε ἐν ἀπολύτῳ πιστότητι καὶ ἐν θερμοτάτῃ πίστει:

Ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ διανοίᾳ σου· αὕτη ἐστὶ πρώτη καὶ μεγάλη ἐντολή. Δευτέρα δὲ ὁμοία αὐτῇ· ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν· ἐν ταύταις ταῖς δυσὶν ἐντολαῖς ὅλος ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται κρέμανται. (Ματθ. 22:37-40)

«Οὕς δ’ἄν προστατεύω, βοηθοῦντας καὶ ἐν Χριστῷ πιστούς, οὗτοι τὰς ἰδίας ἐμὰς ἀσπίδας ἀπολαύωσι καὶ τὰς αὐτὰς ποινάς κατ’ ἀσεβούντων πνευμάτων τε κἀνθρώπων ὁρίζωσι. - Ἀσπὶς δ’ ἐμή, οὐχὶ ἐμοῦ τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλὰ ἀσπίς Θεοῦ ἐστί.» (ΕνΩΧ 1 /28.7.2011)

Ἀσκεῖτε τὴν Ἀγάπην καὶ τὴν Πίστιν σας καὶ διορθώνετε τὴν ὀλιγοπιστίαν σας, οἱ εὐσεβεῖς· μελετᾶτε καὶ πιστεύετε τὸν Λόγον τοῦ Ἰησοῦ καθημερινῶς καὶ μὴ ἐπιτρέπετε οὐδεμιὰν ἀμφιβολίαν.

Ἰδοὺ δίδωμι ὑμῖν τὴν ἐξουσίαν τοῦ πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ, καὶ οὐδὲν ὑμᾶς οὐ μὴ ἀδικήσῃ. (Λουκ. 10:19)

Ὦ εὐσεβεῖς, προσεύχεσθε καθημερινῶς διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ ἐμοῦ ἔργου, τὴν Ἀνάστασιν τοῦ γένους τῶν Ἑλλήνων καὶ τὸ τελειότερον τῆς ἐπιτελέσεως τοῦ Οἴκου τοῦ Κυρίου!

Τρισήλιος ὁ Πατήρ, Δόξα τῷ Υἱῷ, Ἅγιε Ἀθάνατε, Ἐλέησον ἡμᾶς.

Ἐγὼ ὁ Ἠνίοχος τῆς Βίας τῶν Οὐρανῶν καὶ τῆς Προσευχῆς τῶν Ἀνθρώπων, ὁ ἐκ Θεοῦ τιμωρός, ὁ ὠρός τῆς τιμῆς τῆς Δημιουργίας, ὁ προβοκάτωρ Θεοῦ ὁ προβοκάρων τοὺς προβοκάτορας, ὁ τρομοκράτωρ Θεοῦ ὁ τρομοκρατῶν τοὺς τρομοκράτας, ὁ σπεκουλάτωρ Θεοῦ ὁ σπεκουλάρων κατὰ τῶν σπεκουλαδόρων τῆς τροφῆς καὶ τῆς ὑγείας καὶ τῆς παιδείας, ὁ ἐνδεδυμένος τὰ μέλανα ἵνα τοὺς μελανοψύχους ἐπιμελανήσω.

Καὶ πτωχόν καὶ πένητα κατεδυνάστευσε καὶ ἅρπαγμα ἥρπασε καὶ ἐνεχυρασμὸν οὐκ ἀπέδωκε καὶ εἰς τὰ εἴδωλα ἔθετο τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ, ἀνομίαν πεποίηκε, μετὰ τόκου ἔδωκε καὶ πλεονασμὸν ἔλαβεν, οὗτος ζωῇ οὐ ζήσεται, πάσας τὰς ἀνομίας ταύτας ἐποίησε, θανάτῳ θανατωθήσεται, τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐπ᾿ αὐτὸν ἔσται. (Ἰεζεκιήλ 18:12-13)

Τρισήλιος ὁ Πατήρ, Δόξα τῷ Υἱῷ, Ἅγιε Ἀθάνατε, Ἐλέησον ἡμᾶς.

Ἐγὼ ὁ ἐν πολλοῖς ὀνόμασιν Ἐκκαλῶν καὶ Ἀπέλλων καὶ Ἐπιτελῶν τὸν Οἶκον τοῦ Παμμεγίστου καὶ Παντοκράτορος Θεοῦ ἐπὶ τοῖς θεμελίοις τοῦ Λόγου τοῦ Υἱοῦ καὶ Σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Αἱ χεῖρες Ζοροβάβελ ἐθεμελίωσαν τὸν οἶκον τοῦτον, καὶ αἱ χεῖρες αὐτοῦ ἐπιτελέσουσιν αὐτόν (Ζαχαρίας 4:9)

Τρισήλιος ὁ Πατήρ, Δόξα τῷ Υἱῷ, Ἅγιε Ἀθάνατε, Ἐλέησον ἡμᾶς.

Ἐγὼ ὁ Κεκρυμμένος τοῦ Θεοῦ ὁ μὴ ἐκβάλλων φωνήν ἐν ταῖς πλατείαις, ὁ ἔχων τὸν Μωροπόνηρον καὶ πάντας τοὺς ἄρχοντας τῆς Γῆς, τοὺς δούλους τοῦ Χαμένου ἐτούτου, γεγραμμένους ὑποκάτω τῶν ἀποκρύφων μου, ὁ προκαλῶν αὐτούς ἀποδεῖξαι τὰ «φιλάνθρωπα» καὶ «δημοκρατικὰ» «αἰσθήματά» των. Ἐγὼ ὁ παῖς ὁ Tremȇdus ὁ προκαλῶν αὐτοὺς τοὺς γελοίους καὶ ἀνικάνους καὶ κακεργέτας καὶ τρομοκράτας τῶν ἀνθρώπων, ἐπὶ τῷ ἕκτῳ μου δακτύλῳ καθίσαι καὶ χαρὰν λάγναν μεγάλην σεαυτοῖς λαύειν.

Ἰδοὺ ὁ παῖς μου, ὃν ᾑρέτισα, ὁ ἀγαπητός μου, εἰς ὃν εὐδόκησεν ἡ ψυχή μου· θήσω τὸ Πνεῦμά μου ἐπ' αὐτόν, καὶ κρίσιν τοῖς ἔθνεσιν ἀπαγγελεῖ· οὐκ ἐρίσει οὐδὲ κραυγάσει οὐδὲ ἀκούσει τις ἐν ταῖς πλατείαις τὴν φωνὴν αὐτοῦ· κάλαμον συντετριμμένον οὐ κατεάξει καὶ λίνον τυφόμενον οὐ σβέσει, ἕως ἂν ἐκβάλῃ εἰς νῖκος τὴν κρίσιν· καὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ ἔθνη ἐλπιοῦσι. (Ἡσαΐας 42:1-4, Ματθ. 12:17-21)

Τρισήλιος ὁ Πατήρ, Δόξα τῷ Υἱῷ, Ἅγιε Ἀθάνατε, Ἐλέησον ἡμᾶς.

Ἐγὼ ὁ ἄνθρωπος ὁ ἀνάξιος βλέμματος, ὁ ἐν πάσαις ταῖς προφητείαις διαλεγόμενος, ἐκ τῆς πενίας τῶν Ἑλλήνων καὶ ἐκ τῶν ἁγίων μαρμάρων τῶν συντετριμμένων ὡς λίθοι σφενδόνης βασιλεύς τῶν Ἑλλήνων ἀνιστάμενος ὑπὸ Θεοῦ, ἵνα πληρωθῶσιν αἱ πρῶται καὶ αἱ ἔσχαται τῶν προφητειῶν.

Κύριος παντοκράτωρ ὑπερασπιεῖ αὐτούς, καὶ καταναλώσουσιν αὐτούς, καί καταχώσουσιν αὐτούς ἐν λίθοις σφενδόνης καὶ ἐκπίονται αὐτούς ὡς οἶνον καὶ πλήσουσιν ὡς φιάλας θυσιαστήριον· καὶ σώσει αὐτούς Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, ὡς πρόβατα λαὸν αὐτοῦ, διότι λίθοι ἅγιοι κυλίονται ἐπὶ γῆς αὐτοῦ. (Ζαχαρίας 9:15-16)

Τρισήλιος ὁ Πατήρ, Δόξα τῷ Υἱῷ, Ἅγιε Ἀθάνατε, Ἐλέησον ἡμᾶς.

Ἐγὼ ὁ Ἀπορρίπτων τὰ ἔθνη τὰ ῥυπαρά καὶ βάρβαρα καὶ μιαίνοντα τὴν Γῆν καὶ τὴν Δημιουργίαν Πᾶσαν, τὰ ἔθνη ἅ ὑπερηφάνως ἐπιδεικνύουσιν ὡς δημιουργίαν των, τὰς κλοπάς καὶ τὰς καταστροφάς καὶ τὰς γενοκτονίας, τὰ ἔθνη ἅ νῦν ἀθετοῦσι καὶ καθυβρίζουσι τὸν Θεόν Πατέρα καὶ τὸν Υἱόν Αὐτοῦ.

Ὑμεῖς ἐκ τοῦ πατρός τοῦ διαβόλου ἐστέ, καὶ τὰς ἐπιθυμίας τοῦ πατρὸς ὑμῶν θέλετε ποιεῖν· ἐκεῖνος ἀνθρωποκτόνος ἦν ἀπ’ ἀρχῆς, καὶ ἐν τῇ ἀληθείᾳ οὐκ ἔστηκεν, ὅτι οὔκ ἐστιν ἀλήθεια ἐν αὐτῷ. (Ἰω. 8:44)

Ἐγὼ ὁ ἐφιάλτης τῶν ἀσεβῶν καὶ ἀντιχρίστων, ὁ θέτων αὐτούς ἐν ἐφιδρώσει καὶ ἀϋπνίᾳ καὶ ἀκρατείᾳ, ὁ κατὰ τὰς Θείας ἐντολάς προκαλῶν αὐτοῖς καταστροφάς καὶ ἀσθενείας καὶ ἀπωλείας συγγενῶν καὶ ἰδίων.

Οὐαί τοῖς ἀνοήμοσιν ὅτι οὗτοι ἐν ἐγωϊσμῷ καὶ ἀσεβείᾳ πρὸς Ἀφανισμόν ἄγονται.

Οὐαί οἱ λέγοντες τὸ πονηρὸν καλόν καὶ τὸ καλὸν πονηρόν, οἱ τιθέντες τὸ σκότος φῶς καὶ τὸ φῶς σκότος, οἱ τιθέντες τὸ πικρὸν γλυκὺ καὶ τὸ γλυκὺ πικρόν.( Ἡσαΐας 5:20)

Τρισήλιος ὁ Πατήρ, Δόξα τῷ Υἱῷ, Ἅγιε Ἀθάνατε, Ἐλέησον ἡμᾶς.

Καὶ λέγω τοῖς ἀσεβέσι πᾶσι:

[size=150]
ΦΟΒΗΘΕΙΤΕ ΚΥΡΙΟΝ ΤΟΝ ΘΕΟΝ ΤΟΝ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΑ,
ΚΑΙ ΤΟΝ ΥΙΟΝ ΛΟΓΟΝ ΙΗΣΟΥΝ ΧΡΙΣΤΟΝ, ΤΟΝ ΜΕΣΣΙΑΝ.[/size]

Ἰδοὺ γὰρ ἡμέρα Κυρίου ἔρχεται ἀνίατος θυμοῦ καὶ ὀργῆς θεῖναι τὴν οἰκουμένην ἔρημον καὶ τοὺς ἁμαρτωλοὺς ἀπολέσαι ἐξ αὐτῆς. (Ἡσαΐας 13:9)

Συγκεντρώσατε περιττώματα ζώων καὶ ὑμῶν, ποιήσατε ἐξ αὐτῶν λοφίσκους, καὶ κρυφθεῖτε ἐντός αὐτῶν! Ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ μόνος τρόπος ὅπως παρατείνητε τὸν βίον ὑμῶν, οἱ ἄγγελοι γὰρ διασκεδάσουσιν ἐπὶ τῇ τοιαύτῃ ἐμφανίσει ὑμῶν καὶ χαρισθήσονται ὑμῖν· ἵνα καθυστερήσητε τὸν θάνατον ὑμῶν τὸν πρῶτον ἐφ’ ὅσον καιρόν ἐπιθυμεῖτε ἕως τὴν ἁλυσόδεσιν τοῦ πατρὸς ὑμῶν! Ὅτι ὁ θάνατος ὑμῶν ὁ δεύτερος ἐστί βέβαιος καὶ ταυτόχρονος ἅμα τῷ πρώτῳ.

Πινοκίωσις καὶ Ἀκράτεια καὶ Ψυχρὸς Ἱδρώς ἐπὶ πάντων τῶν γελοίων πιθηκοειδῶν, ἅτινα τὸν Σικχαμένον ἀκολουθοῦντα δοκοῦσιν ὅτι ἄξιά ἐστι! Ὦ, ἀκόλουθοι τοῦ Ἀρχιδιαβόλου! Ἡ ψυχή ὑμῶν τῆς κακίας ἐπὶ τὸ πρόσωπον ὑμῶν ἀναγλυφήσεται. Ἡ ἀκράτεια τοῦ σώματος ὑμῶν μετ’ ἀκρατείας τοῦ πνεύματος συνοδευθήσεται. Καὶ αἱ ψυχαί μετὰ τῶν σωμάτων ὑμῶν ἐν τῷ αὐτῷ βόθρῳ ῥιφθήσονται.

Ἰδοὺ ἐγὼ ὀρύσσω βόθρον, λέγει Κύριος παντοκράτωρ, καὶ ψηλαφήσω πᾶσαν τὴν ἀδικίαν τῆς γῆς ἐκείνης ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ. (Ζαχαρίας 3:9)

Τρισήλιος ὁ Πατήρ, Δόξα τῷ Υἱῷ, Ἅγιε Ἀθάνατε, Ἐλέησον ἡμᾶς.

Ἐγὼ ὁ μηδαμινὸς ἄνθρωπος, ὁ Ἕλλην ὁ οὔτις καὶ οὐδαῖος, ὁ φορέσων τῷ Σατανᾷ τὸν μανδύαν τὸν ψυχιατρικόν· ὁ Ἕλλην ὁ μαρμαρωμένος ὁ ἐκ Θεοῦ κινούμενος, ὁ μαρμαρώσων τοῖς ἀσεβέσι πάντα τὰ ἐντόσθια· ὁ ἐν Ἰησοῦ σαλός, ὁ σαλώσων τοὺς ἐγκεφάλους τῶν ξεσαλωμένων προὐχόντων τῆς γῆς, τῶν εἰδώλων τοῦ Μαμωνᾶ καὶ ὑβριστῶν τοῦ Δημιουργοῦ καὶ τῆς Δημιουργίας, τῶν ἐν ἀδικίαις καὶ ἐν συνωμοσίαις καὶ ἐν δολοφονίαις πλουτισάντων εἰς βάρος τῶν πτωχοτάτων καὶ πενετάτων.

«Δόξα καὶ εὐχαριστία Παμμεγίστῳ Θεῷ καὶ Ἀγγέλοις Αὐτοῦ ὅτι ὁ θρόνος τοῦ Σατανᾶ ἐσείσθη.» (ΕνΩΧ 3/27-8-2011)

Καὶ σεισθήσεται καὶ ἐπανασεισθήσεται καὶ καυθήσεται καὶ ἐπανακαυθήσεται καὶ ἐπαναπλημμυρήσεται· κοὐχὶ μόνον ὁ θρόνος κοὐχὶ μόνον οἱ παράθρονοι, ἀλλὰ πάντες καὶ εἷς ἕκαστος τῶν βλακιστάτων ἀσεβῶν τῶν ἀντικειμένων τῷ Παντοκράτορι.

Ἐν δὲ ταῖς Ἁγίαις Γραφαῖς ὁ ἑκάστοτε θρόνος τοῦ Σατανᾶ ὡς Βαβυλών ὁρίζεται.

Καὶ ἔσται Βαβυλών, ἣ καλεῖται ἔνδοξος ἀπὸ βασιλέως Χαλδαίων, ὃν τρόπον κατέστρεψεν ὁ Θεὸς Σόδομα καὶ Γόμορρα· οὐ κατοικηθήσεται εἰς τὸν αἰῶνα χρόνον, οὐδὲ μὴ εἰσέλθωσιν εἰς αὐτήν διὰ πολλῶν γενεῶν, (Ἡσαΐας 13:19-20)

Τρισήλιος ὁ Πατήρ, Δόξα τῷ Υἱῷ, Ἅγιε Ἀθάνατε, Ἐλέησον ἡμᾶς. [/size]
[size=150]
ΦΟΒΗΘΕΙΤΕ ΑΣΕΒΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΙ, ΤΟ ΠΑΡΤΥ ΕΛΑΒΕ ΤΕΛΟΣ![/size]

Καὶ ὅ,τι προλάβετε καὶ ἁρπάξετε αὐτὲς τὶς μέρες, θὰ σᾶς στείλει πιὸ βαθειά στὰ ἔγκατα τῆς Γῆς!

Τὸ πνεῦμα σας ἤδη κεκριμένον καὶ σικχαμένον, δυσωδίαν καὶ ἀηδίαν παράγει πρὸς τὸν Οὐρανόν.

Ὑμεῖς καὶ τὰ τέκνα ὑμῶν αἰνόμοροι, ἀπ’ ἄρτι μέχρι τέλους ἐν συμφοραῖς καὶ δυστυχίᾳ, ἐν ἀσθενείαις καὶ κατάραις τελευτήσετε πάντες οἱ ἀσεβεῖς.

Συγχώρεσιν δίδει ἄν ὑμῖν ὁ Υἱὸς Ἰησοῦς Χριστός Μόνος.

Ὄψονται εἰς ὃν ἐξεκέντησαν. (Ἰω. 19:37)

Τρισήλιος ὁ Πατήρ, Δόξα τῷ Υἱῷ, Ἅγιε Ἀθάνατε, Ἐλέησον ἡμᾶς.

«Ὁ βλασφημῶν ἐμέ ἐντός μηνός ὑπὸ πάντων καταπτυσθήσεται. Ὁ ἀπαξιῶν ἤ πλαστογραφῶν ἤ πλαστοπροσωπῶν ἐμέ τὰς φρένας ἀπολέσει ἀμέσως ἐπὶ ἡμέρας ἑπτά, τὸ δεύτερον ἐπὶ μῆνα, ὁ δὲ τὸ τρίτον ὑπότροπος ἀπολέσει αὐτάς ἐσαεί. Ὁ διώκων ἐμέ διωχθήσεται ὑπὸ τῶν ἀγγέλων τοῦ Θεοῦ. Ὁ ἐνεργῶν ἐπὶ τῆ ἐμῆ συλλήψει ἀπολέσει ὅρασιν ἤ καὶ ἰσορροπίαν ἤ καὶ φρένας αὖθις ἐπὶ τριήμερον, ὁ ὑπότροπος ἐπὶ μῆνα, ὁ τό τρίτον δέ μονίμως. Ὁ ἐπιθυμῶν κακόν ποιῆσαι ἐμοί, αὐθημερόν ἴδιον κακόν οὗτος εὑρήσεται ἐν τῆ οἰκίᾳ αὐτοῦ, μόνος δέ ὑπαίτιος τοῦ κακοῦ αὐτὸς οὗτος ὁρίζεται. Ὁ κινῶν με ἀποκτεῖναι, πάραυτα ἀποκτανθήσεται. Ὁ ἐπὶ κακόν ἐγγίζων με ὁμοίως.» (ΕνΩΧ 1 /28.7.2011)

Ἐγὼ ὁ μάρτυς Παναγίου Ἰωάννου ὁ ἀμήν, ὁ τὴν βίαν τῶν Οὐρανῶν ἐπιφέρων κατὰ τῶν ἀσεβῶν, πᾶς δ’ὁ γελῶν μὲ τοὺς λόγους αὐτούς πρὸς ἄμεσον προσωπικὸν ξινισμόν καὶ δυστυχίαν ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ ἄγεται.

Καὶ εἴ τις αὐτοὺς θέλει ἀδικῆσαι, πῦρ ἐκπορεύεται ἐκ τοῦ στόματος αὐτῶν καὶ κατεσθίει τοὺς ἐχθροὺς αὐτῶν· καὶ εἴ τις θελήσει αὐτοὺς ἀδικῆσαι, οὕτω δεῖ αὐτὸν ἀποκτανθῆναι. (Ἀποκ. 11:5)

Τρισήλιος ὁ Πατήρ, Δόξα τῷ Υἱῷ, Ἅγιε Ἀθάνατε, Ἐλέησον ἡμᾶς.

Πάντες Ἕλληνες καὶ πάντες εὐσεβεῖς ὀφείλουσιν ἀκολουθεῖν ἐν Ἀγάπῃ τὸν Λόγον Ἐν ᾯ Χριστός διὰ τὴν Σωτηρίαν τοῦ Κόσμου ἐν Θεῷ καὶ τὴν Νίκην κατὰ τοῦ Μωροπονηροῦ.

Διὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν Ἐπανάστασιν καὶ τῶν Ἑλλήνων τὴν Ἀνάστασιν!

[u]Ὁ μὴ ὤν μετ’ ἐμοῦ κατ’ ἐμοῦ ἐστί, καὶ ὁ μὴ συνάγων μετ’ ἐμοῦ σκορπίζει.[/b] (Ματθ. 12:30)

Ἄτη Κυρίου, Εὐλογία Θεοῦ καὶ Ἀγαλλίασις τῶν Εὐσεβῶν, Ἐμετός Θεοῦ καὶ Ὄλεθρος ἐπὶ τῶν ἀσεβῶν.

Πρὸς Δόξαν καὶ Δικαίωσιν πάντων τῶν Ἁγίων τῶν φονευθέντων διὰ τὸν Λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν μαρτυρίαν τοῦ Ἀρνίου, καὶ πάντων τῶν μαρτύρων τῶν σφαγιασθέντων διὰ τὴν ἀξιοπρέπειαν τῶν Ἑλλήνων καὶ τὴν ἐξέλιξιν τοῦ Ἀνθρώπου καθ’ ὁμοίωσιν Θεοῦ. Ἡ δὲ δικαίωσις Αὐτῶν ἀπαιτεῖ κάθαρσιν, ἤγουν τὴν ῥοήν ἐπὶ τῆς Γῆς τοῦ αἵματος τῶν ἐλεεινῶν καὶ τρισαθλίων ἀκολούθων τοῦ Μεγαλοκιναίδου.

Τρισήλιος ὁ Πατήρ, Δόξα τῷ Υἱῷ, Ἅγιε Ἀθάνατε, Ἐλέησον ἡμᾶς.

Πρὸς Δόξαν Πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Μεγάλου Ἀρχιερέως τοῦ Σταυρωθέντος ὑπὲρ τῶν προβάτων, ὅτι πανάξιον τὸ Ἀρνίον τὸ ἐσφαγμένον ἀπὸ καταβολῆς κόσμου, λαβεῖν τὴν δύναμιν καὶ τὴν ἰσχύν καὶ τὴν τιμήν καὶ τὴν σοφίαν καὶ τὴν εὐλογίαν καὶ τὴν δόξαν καὶ τὴν εὐχαριστίαν.

Πάντες Ἅγιοι Ἄγγελοι τοῦ Τριγραμμάτου Θεοῦ, ἐνεργήσατε!

Τρισήλιος ὁ Πατήρ, Δόξα τῷ Υἱῷ, Ἅγιε Ἀθάνατε, Ἐλέησον ἡμᾶς.

Ἀμήν

ΕνΩΧ 25 / 14.6.2013

PDF in Hellenic: http://pdfcast.org/pdf/love-suits-to-godly

PDF in English: http://pdfcast.org/pdf/fear-suits-to-ungodly

ΕΥΛΟΓΙΑ ΣΤΟΥΣ ΕΥΣΕΒΕΙΣ

ΕνΩΧ 20 Μαρτίου 2015

Θεός ἀεὶ παρών!

Ἰησοῦς Χριστός ὁ Ἄρχων τοῦ Σύμπαντος, ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ καὶ Φῶς τοῦ Κόσμου.

Ἐγὼ φῶς εἰς τὸν κόσμον ἐλήλυθα, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ ἐν τῇ σκοτίᾳ μὴ μείνῃ. (Ἰω.12:46)

Παναγίου Ἰωάννου ὁ μάρτυς ὁ ἀμήν, Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Μεσσία ὁ παράκλητος, ὁ λαλῶν ἁπλῶς ἵνα πάντες νοήσωσιν.

Ὅταν δὲ ἔλθῃ ἐκεῖνος, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁδηγήσει ὑμᾶς εἰς πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν· οὐ γὰρ λαλήσει ἀφ' ἑαυτοῦ, ἀλλ’ ὅσα ἂν ἀκούσει λαλήσει, καὶ τὰ ἐρχόμενα ἀναγγελεῖ ὑμῖν. (Ἰω. 16:13)

Λόγος Ἐν Ὧ Χριστός, ἡ Ἀλήθεια ἡ ἀπόκρυφος, Γνῶσις Δωρεάν καὶ Ἄτη Κυρίου.

Ὅπως πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ τοῦ προφήτου λέγοντος· ἀνοίξω ἐν παραβολαῖς τὸ στόμα μου, ἐρεύξομαι κεκρυμμένα ἀπὸ καταβολῆς κόσμου. (Ματθ. 13:35)
Τρισήλιος ὁ Πατήρ, Δόξα τῷ Υἱῷ, Ἅγιε Ἀθάνατε, Ἐλέησον ἡμᾶς.

Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ «ΡΩ»

Το γράμμα «Ρω», με την εκφορά «Ρρ» φέρει αφ’ εαυτού τον ήχο της Ροής. Το γράφω «Ρρ» για να γίνει αντιληπτό ότι η ήχησή του στην αρχή των λέξεων δεν ήτο όπως πχ στα αγγλικά όπου μετά βίας ακούγεται ή στα γαλλογερμανικά όπου ακούγεται ως σκληρό νεοελληνικό «γ», αλλά ήταν δασύ (πυκνό), δηλαδή σχεδόν διπλό ή πολλαπλό, όπως ακριβώς προφέρεται τώρα στα σύγχρονα ισπανικά. Για τον λόγο αυτό στο πολυτονικό σύστημα το Ρω είναι το μοναδικό σύμφωνο που, όταν ήταν στην αρχή της λέξεως, έπαιρνε δασεία: « Ῥ ».

Επίσης, θα πρέπει να γίνει συνειδητό, ότι οι Έλληνες δεν έγραφαν χωρίς λόγο. Δεν υπήρχε λόγος να γράφουν διφθόγγους και διπλά φωνήεντα ή σύμφωνα, εάν δεν προφέρονταν με ιδιαίτερο τρόπο ή δεν είχαν κάποιαν συγκεκριμένη χρησιμότητα στην κατανόηση ή στην ποιότητα του εκφερομένου ήχου. Η δασεία του αρχικού «Ῥ» σήμαινε δασύτητα στην προφορά, η οποία διετηρείτο και όταν η λέξη γινόταν σύνθετη. Μόνο που τότε –προς αποφυγήν …παρεξηγήσεων– το «Ρ» διπλασιαζόταν: Ανάρρωση, Επιρροή, Διαρροή, Απορρόφηση.

Το ρήμα «Ῥῶ» στην αρχική Ελληνική έφερε συγκεκριμένες έννοιες που όλες τους έχουν σχέση με την Ροή, αποτέλεσε δε την ρίζα πολλών ρημάτων και λέξεων με έννοιες σχετικές με την Ροή.

Σας υπενθυμίζω ότι η Ροή πρωτοπαρουσιάστηκε ως θεότητα μέσω του δεύτερου (χρονικά) ζεύγους θεών, δηλαδή του Κρόνου και της Ρέας. Ο Κρόνος σήμαινε τον Χρόνο, ενώ η Ρέα την Ροή.

Ο φιλόσοφος Ηράκλειτος, ο οποίος επικλήθηκε «σκοτεινός» επειδή οι χαμηλόνοες δεν μπορούσαν να καταλάβουν τα νοήματά του, είχε πει «τὰ πάντα ῥεῖ», δηλαδή ότι το παν, το σύμπαν, βρίσκεται σε μια διαδικασία ροής. Επίσης είχε πει ότι «δίς εἰς τὸν αὐτὸν ποταμόν οὐκ ἄν ἐμβαίῃς», δηλαδή δεν είναι δυνατόν να μπεις δύο φορές στον ίδιο ποταμό, με την έννοια βεβαίως ότι τα ύδατα του ποταμού που βρίσκονται σε συνεχή ροή, δεν είναι ποτέ τα ίδια.

Η σημασία της Ροής κατ’ αρχήν λοιπόν έχει να κάνει με δύο βασικά μεγέθη: τον Χρόνο και την Κίνηση. Στην συνέχεια αφορά και όλα τα παρεπόμενα από τα δύο αυτά μεγέθη, όλες τις συνέπειες και τα αποτελέσματα των φαινομένων αυτών.

Ως σημαντικότερα αποτελέσματα των μεγεθών αυτών κρίνονται αρχικώς τα οφθαλμοφανέστερα, αυτά που ο άνθρωπος μπορεί εύκολα να αντιληφθεί, χωρίς ιδιαίτερη εμβάθυνση. Αυτά προφανώς είναι τα σχετιζόμενα με την Ύλη, δηλαδή οι συνέπειες που υφίσταται η Ύλη από την Ροή.

Το ρήμα «Ῥῶ» λοιπόν, στην αρχική Ελληνική έφερε τις εξής συγκεκριμένες έννοιες:

1. Ρέω (ροή, ρυάκι, ρείθρον, ρεύμα, αγγλ river, γαλ. rive, rivière)

2. Λέγω (ρήσις, ρητό, ρήμα, ρήτωρ)

3. Φθείρω (ρωγμή, ραγίζω, ρυτίδα, ράκος, αγγλ wreck=ναυάγιο)

4. Υγιαίνω (ρώμη, ρώσις <ανά>ρρωσις)

Για να γίνει κατανοητή η έννοια, σας λέγω ότι το γράμμα Ρω φέρει την σημασία της φαινομενικής διαδικασίας της Ενέργειας: Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ (ΡΟΗ) ΑΝΑΛΙΣΚΕΤΑΙ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΏΝΤΑΣ ΔΥΝΑΜΗ (ΡΩΜΗ) ΚΑΙ ΦΘΟΡΑ (ΡΩΓΜΗ).

Ας θυμάστε λοιπόν την ΡΟΗ, που ΠΑΡΑΓΕΙ την ΡΩΜΗ και την ΡΩΓΜΗ.

Η έννοια του «Λέγω» έχει προκύψει από την προσομοίωση της ΡΟΗΣ του ΛΟΓΟΥ με την ΡΟΗ της ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ή του ύδατος: Καὶ ἡ φωνὴ αὐτοῦ ὡς φωνὴ ὑδάτων πολλῶν (Ἀποκ. 1:15)

Στα νεοελληνικά σύνθετα ρήματα, οπουδήποτε το «Ρω» συναντάται ως κατάληξη, ενυπάρχουν οι αρχικές έννοιες του «ΡΩ»: χαίρω, φέρω, δέρω, κυρώ (επικυρώ, ακυρώ), αίρω (εξαίρω), αιρώ (διαιρώ, αναιρώ), πορώ (εμπορώ >μπορώ), φθείρω κλπ.

ΤΑ ΣΥΜΒΟΛΑ ΤΟΥ «ΡΩ»

Τα σύμβολα του ήχου της Ροής είναι παρόμοια, και χαρακτηρίζονται από την όρθια κατακόρυφη γραμμή, που σας έχω πει ότι σημαίνει την μονάδα, και το βέλος ( > ) που δείχνει κατεύθυνση προς τα εμπρός και σχηματίζει τρίγωνο βασιζόμενο πάνω στο άνω μισό της όρθιας γραμμής.

Το βέλος αυτό υποδηλώνει τον ΧΡΟΝΟ και την ΚΙΝΗΣΗ προς τα εμπρός, δηλαδή την ΡΟΗ, και υπάρχει και στα δύο σύμβολα του «Ρω».

Η διαφορά των δύο «ΡΩ» είναι η γραμμή (ευθύγραμμο τμήμα) που ξεκινά από την κάτω κορυφή του τριγώνου και πηγαίνει πλαγίως έως χαμαί, μη ξεπερνώντας (σε απόσταση από την μοναδιαία γραμμή) την εμπρόσθια κορυφή του τριγώνου. Το παλαιότερο «Ρ», το οποίο διεσώθη στην λατινική ελληνική γραφή, συμπεριελάμβανε αυτή την γραμμή, το νεώτερο, που έμεινε στο νέο ελληνικό αλφάβητο, όχι. Η γραμμούλα αυτή προς τα κάτω, δηλώνει ακριβώς ΤΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΡΟΗΣ, ουσιαστικά την ΑΝΑΛΩΣΗ, προσφέροντας αφενός στο σύμβολο καλύτερο «πάτημα»–δύναμη (ΡΩΜΗ), αφετέρου (κατευθυνόμενο χαμαί) την απώλειαν ενεργείας (ΡΩΓΜΗ).

Θα μπορούσε λοιπόν κανείς να συνάγει ότι από εννοιολογική άποψη το αρχικό σύμβολο «R» είναι ΠΛΗΡΕΣΤΕΡΟ, υπό την έννοια ότι συμπεριλαμβάνει και τις φαινομενικές συνέπειες της Ροής (Ρώμη και Ρωγμή) και όχι μόνον την Κίνηση αυτής.

Παρ’ όλα αυτά τελικώς προεκρίθη το σύμβολον «Ρ» ως σύμβολον της Ροής και του ήχου αυτής, ένεκα των εξής δύο βασικών επιχειρημάτων:

Το σύμβολον «R» υποδηλώνει μεν σαφέστερα τις οφθαλμοφανείς συνέπειες της Ροής, δηλαδή την Ρώμη και την Ρωγμή, αλλά ΔΕΝ συμπεριλαμβάνει την ΑΠΟΚΡΥΦΗ αλλά ΣΗΜΑΝΤΙΚΩΤΕΡΗ έννοια της ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗΣ της ενεργείας, μέσω της οποίας η ΡΟΗ ΔΙΑΤΗΡΕΙΤΑΙ ΑΕΝΑΩΣ.
Μὴ φοβοῦ· ἐγώ εἰμι ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος καὶ ὁ ζῶν, καὶ ἐγενόμην νεκρὸς, καὶ ἰδοὺ ζῶν εἰμι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, καὶ ἔχω τὰς κλεῖς τοῦ θανάτου καὶ τοῦ ᾅδου. (Ἀποκ. 1:17–18)
Τρισήλιος ὁ Πατήρ, Δόξα τῷ Υἱῷ, Ἅγιε Ἀθάνατε, Ἐλέησον ἡμᾶς.

Το σύμβολον «Ρ» αντικατέστησε ηχητικά και εννοιολογικά στην λατινική ελληνική γραφή το αρχικό σύμβολο «Π», το οποίο όμως εκρίθη ότι αποδίδει απολύτως την έννοιάν του και ώφειλε να διατηρηθεί κατά το δυνατόν απαράλλακτο, όπως δηλαδή έχει διαφυλαχθεί στο ελληνικό αλφάβητο.
Ἐλήλυθεν ἡ ὥρα ἵνα δοξασθῇ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου. (Ἰω. 12:23)
Τρισήλιος ὁ Πατήρ, Δόξα τῷ Υἱῷ, Ἅγιε Ἀθάνατε, Ἐλέησον ἡμᾶς.

PDF: http://freepdfhosting.com/0fa30b93e4.pdf
http://pdfsr.com/pdf/r-.pdf