- ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ " Ο τελευταίος των χριστιανών " - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Ξέρω πως ο Μακαριότατος είναι καλοφαγάς,
αλλά το μενού ξεπέρασε κάθε προσδοκία.
Αντιγράφω...

- Συμφωνία από γαρίδα...
- Σολομό...
- Καραβίδα και χτένια με μουσελίνα φάβας και ντρέσινγκ λεμονιού...
- Ντομάτες και πιπεριές γεμιστές με ρύζι,σταφίδες και κουκουνάρι...
- Φιλέτο μοσχαρίσιο...
- Μινεστρόνε από εξωτικά φρούτα και σορμπέ μάνγκο...
( Από τα "ΝΕΑ" )

Σε παρακαλώ πές μου άν θέλεις κάτι...
Πέρασες εσύ ποτέ, με ψωμί κι αλάτι..;

"Συμφωνία με γαρίδα", Τί ακριβώς σημαίνει..;
"χτένια", Ποιά χτένια..; Έχει σχέση με τα γένια..;
Ρε παιδιά, τί είναι "Μουσελίνα φάβας"..;
"Ντρέσινγκ", αυτή θα πρέπει νά΄ναι αρχαιοελληνική λέξη.
Καλά το "κουκουνάρι" το έφαγε..;
"Μινεστρόνε" Αυτό από τους Βατικανούς το έμαθε.
"Σορμπέ μάνγκο",έχει κάποια σχέση με την παλιά διαθήκη..;

Μου θύμισε "χάρρυ κλύν"...Το χαβιάρη μαύρο...το κρασί παλιό...
ο αστακός ψόφιος...φτώχεια καταραμένη.
Δεν μπορεί, πρέπει να είχε καλεσμένο και τον Θεό,
αλλιώς μόνοι τους δεν μπορούσαν να τα φάνε όλα αυτά.
Τρώγεται το κουκουνάρι..; Δεν το ήξερα..!

quote:

---

Μου θυμίζεις τον καλό μου καθηγητή της ιστορίας (πρίν πολλές δεκάδες χρόνια στο εξωτερικό) , ο οποίος μετά το πέρας του μαθήματος , αφού συζητούσε μαζί μας για ιστορικά θέματα εκτός της σχολικής ύλης , μας τόνιζε οτι τα σχολικά βιβλία δεν μας δίνουν την γνώση , αλλά τον τρόπο για να την αποκτήσουμε , και γι' αυτό θα έπρεπε να την αναζητήσουμε στα βιβλία εκτός του σχολείου .

---

Χρόνια πολλά και καλή χρονιά σε όλους/ες.Εύχομαι το νέο έτος να έχει υγεία για όλους μας,μπόλικη αγάπη(και αυτό μέσα στο πρόγραμμα είναι),λιγότερο φανατισμό,περισσότερη ανθρωπιά,λίγη περισσότερη ανοιχτομυαλιά και περισσότερη μελέτη.Φιλιά σε όλους!!!!

Το κείμενο αυτό θα ήθελα, εξαρχής, να το αφιερώσω στο φίλο μου το Συνοδινό για τους ωραίους μύθους και λογοπαίγνια που κατασκευάζει.

Το αφιερώνω, επίσης και σε όσους προσπαθούν, μετά μανίας, να αλλοιώσουν την ιστορία του έθνους μας, εφευρίσκοντας και πλάθοντας ιστορίες που θέλουν την Εκκλησία μας να έχει αναλάβει ρόλο τελείως αντίθετο από τον πραγματικό της, πρωταγωνιστικό, ρόλο στην απελευθέρωση του Γένους μας.

Όπως θα διαβάσετε και εσείς, γίνεται λόγος για τον παππού μου τον Μακρυγιάννη – ναί Συνοδινέ και Μαράκι, αυτόν που εσείς δεν γνωρίζετε καν ποιος ήταν και τον συγχέετε, ίσως, με κάποιον ποδοσφαιριστή της τρίτης εθνικής κατηγορίας!

«Οἱ Ἕλληνες, τὸ 1940-41, ἀπομακρύνουν τὰ ἰταλικὰ στρατεύματα ἀπὸ τὰ ἑλληνοαλβανικὰ σύνορα» (Ἱστορία Στ΄ Δημοτικοῦ, σελ. 109)
ἄλλως, Ἡ νεοεποχήτικη παιδαγωγικὴ τεμπελοβλακεία
ΚΩΣΤΑΣ Γ. ΖΟΥΡΑΡΙΣ
ἐκδότης τῆς «Μακεδονίας» καὶ τινῶν ἀκόμη
Ἀντίβαρο, Δεκέμβριος 2006

«Παρακάτου εἶναι ἕνας χορὸς ὅπου γένεται. Ἕνας μὲ σκουτιὰ φράγκικα χορεύει μ’ ἕναν Ἕλληνα (…) Ὁ φραγκοφορεμένος θέλει τὸν δικό του χορό, ὁ Ἕλληνας τὸν δικό του καὶ θὰ μαλώσουνε ὁγλήγορα, ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ μάθη ἕνας τοῦ ἄλλου τὸ χορό».
(Μακρυγιάννη ἀπομνημονεύματα)

Οἱ Ἕλληνες λοιπόν, τὸ 1940-41 «ἀπομακρύνουν» τὰ ἰταλικὰ στρατεύματα. Πῶς; Μὲ τηλεβόα ἢ μὲ τηλεβόλα; Μὲ ἐντομοαπωθητικό, ἴσως; Μὲ τοῦ βιβλίου τῆς ἔκτης τοῦ δημοτικοῦ τὴν ἀερομυθία ἢ μὲ «ἀέρα», «ἀέρα»; Ἀνάμεσα στὰ ρήματα, τὰ χιλιάδες, τὰ «ἀπομακρύνσεως σημαντικά» καὶ τὰ πολέμου ἐνδεικτικά, ναί, αὐτὸ τὸ «ἀπομακρύνουν» διάλεξαν τέσσερις ἐρίγδουποι ἐμπειρογνώμονες τοῦ Παιδαγωγικοῦ (;) Ἰνστιτούτου (;) τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας (;) καὶ τὸ ἐνέκριναν τρεῖς «κριτές-ἀξιολογητές»-φωστῆρες τοῦ καθ’ ἡμᾶς γνόφου τῆς εἰσαγομένης ἀγνωσίας.

«Στὶς 27 Αὐγούστου τοῦ 1922 ὁ τουρκικὸς στρατὸς μπαίνει στὴ Σμύρνη. Χιλιάδες Ἕλληνες συνωστίζονται στὸ λιμάνι, προσπαθῶντας νὰ μποῦν στὰ πλοῖα…» (Ἱστορία Στ΄ Δημοτικοῦ, σελ. 100).
Τί ἔγινε ρὲ παιδιά; Τελικῶς μπῆκαν; Μὴ σπρώχνεστε… Ὅλοι θὰ μπεῖτε! Ἀνάγωγοι! Καλέ, ἡ μαμά σας δὲν σᾶς ἔμαθε τρόπους; Γιατὶ σπρώχνεστε;

«…νὰ μποῦν στὰ πλοῖα καὶ νὰ φύγουν γιὰ τὴν Ἑλλάδα…».

Ἡ συναρπαστικὴ περιγραφὴ τελειώνει ἐδῶ, μὲ ἀποτέλεσμα, οἱ ἐν βουλιμία πληροφορίας ἀναγνῶστες, νὰ ἔχουν μείνει, sur leur faim....

Τελικῶς, φύγανε γιὰ τὴν Ἑλλάδα, αὐτοὶ οἱ Ἕλληνες ποὺ συνωστίζονται στὸ λιμάνι τῆς Σμύρνης; Πῶς ἔφυγαν; Bussiness class, charter; Ὡς ὑποβρύχιοι ἁλιεῖς ἢ ὡς ὑποβρύχια πτώματα;

Άϊ σιχτίρ… ὅπως θὰ ἔλεγε καὶ ὁ Κεμάλ, ὁ ὁποῖος, οὐδαμοῦ τοῦ ρυπαρογραφήματος αὐτοῦ ἀναφέρεται, ὅπως ἡ ἔρευνα καὶ ἡ ἐπιστήμη ἔχει ἀποφανθεῖ ὁριστικῶς περὶ αὐτοῦ, δηλαδή, ὡς ὁ γενοκτόνος τοῦ Μικρασιατικοῦ Ἑλληνισμοῦ. Ὥστε ἔτσι, γιὰ τοὺς φωστῆρες καὶ γιὰ τὴν ἀρχιφωστῆρα τοῦ κοπροδόχου αὐτοῦ ἀγλαΐσματος, οἱ Ἕλληνες, στὶς 27 Αὐγούστου τοῦ 1922, ἐκεῖ στὴν τριῶν χιλιάδων ἐτῶν ἀποβάθρα τῆς ἑλληνικῆς Σμύρνης, «συνωστίζονται», γιὰ νὰ πάνε Ἀργοσαρωνικό-μπλοὺμ καὶ τούμπαλιν. Μ’ αὐτὸ τὸ «συνωστίζονται» τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας βρίζει τὸν παπποῦ μου, τὴν γιαγιά μου, τὴν μητέρα μου, πρόσφυγες τῆς Μικρασιατικῆς καταστροφῆς. Μ’ αὐτὸ τὸ ἐμετικὸ «συνωστίζονται» πέντε ἑκατομμύρια Ἑλλήνων, ποὺ εἴμαστε ἀπόγονοι τῶν σφαγιασθέντων ἀπὸ τοὺς Τούρκους, νοιώθουμε στὰ σπλάχνα μας μέσα, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας καθυβρίζει τὴν ἱερὴ μνήμη τῶν ἀδικοχαμένων.

Αἰδώς, γυρολόγοι τῆς ἀμερικανικῆς νέας τάξης πραγμάτων, ἐξυπνάκηδες, δηθενάδες, ποὺ βουλιάξατε στὸ τίποτε τοῦ δῆθεν σας καὶ στὸ δῆθεν τοῦ τίποτε… Σᾶς λείψανε τὰ ῥήματα ρέ; Λείψανα ὀδωδότα καὶ πεφυσιωμένα τῶν εἰσαγωμένων ἐντολῶν!

Ὥστε ἔτσι! Ἀπευθύνεστε σὲ παιδιὰ ἕντεκα-δώδεκα χρόνων καὶ αὐτὴ τὴν εἰκόνα τοὺς δίδετε: οἱ Ἕλληνες, πάντοτε ἀνυπόμονοι, «συνωστίζονται» στὴν ἀποβάθρα τῆς Σμύρνης! Καὶ ὁ στρατευμένος λαὸς τῶν Ἑλλήνων τὸ 1940, «ἀπομακρύνει» τοὺς Ἰταλοὺς ἀπὸ τὴν Πίνδο, σὲ ἄλλα χειμέρια, γιὰ νὰ ξεχειμάσουν. Προφανῶς στὸ Chamonix… Ἢ μήπως στὸ Cran; Καὶ δὲν μπορῶ νὰ καταλάβω: δὲν μποροῦσαν οἱ Ἀρχὲς στὴ Σμύρνη, νὰ μοιράσουν δελτία προτεραιότητος γιὰ τὴν ἐπιβίβαση τῶν συνωστιζομένων; Αὐτό, γιατὶ δὲν τὸ ἐπισημαίνουν μὲ τὴ δέουσα ἐπιστημονικὴ ἐγκυρότητά τους, οἱ ὡς ἄνω προμνησθέντες «κριτές-ἀξιολογητές», καθηγητὲς καὶ λοιποὶ ἐκφωνητὲς τῆς ἀμερικανικῆς νέας τάξης; Δελτία προτεραιότητος, ρὲ παιδιά! Θὰ εἴχε λυθεῖ τὸ πρόβλημα τῆς ἐπιβιβάσεως τῶν ἐπὶ τρεῖς χιλιάδες ἔτη Ἑλλήνων τουριστῶν, ἐπὶ τῆς Μικρασιατικῆς ἀκτῆς!!! Δομο-λειτουργικὴ ἀπροσωπία, παιδαγωγικὴ ἀφασία καὶ ἀνεπιστήμων ἀσυναρτησία.

Ὁ μαῦρος ὁ Γκούρας ἀναστέναξε καὶ μοῦ λέγει: «Ἀδελφὲ Μακρυγιάννη, σὲ καλὸ νὰ τὸ κάμη ὁ Θεός, ἄλλη φορὰ δὲν τραγούδησες τόσο παραπονεμένα…

-Εἴχα κέφι τοῦ εἶπα, ὁποῦ δὲν τραγουδήσαμεν τόσον καιρόν».
(Μακρυγιάννη ἀπομνημονεύματα).

Εἶναι κατάφωρη, ἀκόμη καὶ διὰ τυφλοῦ ὀφθαλμοῦ ὑπονομευτικὴ κρυψιβουλία, ἡ ὁποία συνέταξε τὸ παιδαγωγικὸ αὐτὸ ἔκτρωμα, εἰς βάρος ὅλων τῶν παιδιῶν μας, ὅσων θὰ περάσουν ἀπὸ αὐτὴν τὴν προκρούστειον κλίνην τοῦ βιβλίου τῆς ἔκτης δημοτικοῦ: μὲ αὐτὴν τὴν μπαγιάτικη, θύραθεν πλύση ἐγκεφάλου, τῆς δῆθεν «ἀντικειμενικότητας», θὰ πουλήσουν στὰ ἀνύποπτα παιδιά μας, μέσα σ’ ἕναν ὠκεανὸ χασμουρητῶν, ὅλη τὴ σαβούρα ποὺ ὁργανώνεται ἀπὸ τὰ think tank τῆς νέας τάξης πραγμάτων. (ὅπου τὸ tank περισσεύει καὶ εἶναι βεβαίως ἀνύπαρκτο τὸ think).

Ἡλίου φαεινότερον: τὰ παιδιά, δὲν πρέπει νὰ ἀποκτοῦν αὐτοσυνειδησία! Τὰ παιδιά, θὰ κινηθοῦν μέσα σὲ ἕνα πολτῶδες μάγμα ἀδιαφοροποιήτων γεγονότων, ὅπου ὅλα, φύρδην-μίγδην, μέσα σὲ ἕνα τίποτα ἀσημαντότητας, θὰ ἔχουν σημασία ἀσήμαντη. Δὲν εἴμασταν ποτὲ στὴ Μικρὰ Ἀσία. Δὲν τὴν χτίσαμε ἐμεῖς. Κι ἄν τὴν χτίσαμε δὲν ἔχει σημασία. Μᾶς σφάξανε. Καὶ αὐτὸ δὲν ἔχει σημασία. Δὲν τὸ λέμε στὰ παιδιά. Οἱ Τοῦρκοι δὲν εἶναι Τοῦρκοι. Ὑπῆρξαν Ὀθωμανοί, δηλαδή, τώρα ὑπάρχουν μόνο ὡς Τοῦρκοι, ἀπόντες δηλαδή, ἀπὸ τὰ «γεγονότα» ποὺ διέπραξαν ἢ δὲν διέπραξαν οἱ Ὀθωμανοί.

Κι ὅμως, ὁ δυτικὸς ἀνθρωπισμὸς γιὰ τὸν ὁποῖο κόπτονται οἱ συνοικιακοὶ αὐτοὶ στοχαστὲς τοῦ Παιδαγωγικοῦ Ἰνστιτούτου τῶν Ἀθηνῶν, ἐπιμένει, διὰ μέσου π.χ. τοῦ Tollin, ἠρωϊκοῦ κομμουνάρου τῆς Κομμούνας τῶν Παρισίων, ὅτι οἱ ἄνθρωποι ἀποκτοῦν νόημα καὶ ἀξιοπρέπεια καὶ ἐλευθερία, μόνον μέσα στὶς «φυσικὲς κοινότητές» τους. Αὐτὴν τὴν «φυσικὴ κοινότητα» τοῦ Ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ, μὲ ἀντιπαιδαγωγικὴ ὅσον καὶ βλακώδη λύσσα, προσπαθεῖ νὰ ξερριζώσει ἀπὸ τὰ τρυφερὰ παιδιά μας, ἡ ἄμουσος συμπαιγνία, ποὺ κακοτέχνησε τὸ βιβλίο τῆς ἔκτης δημοτικοῦ.

Κάνουν ὅτι δὲν καταλαβαίνουν αὐτὲς οἱ κυρίες καὶ οἱ κύριοι, ὅτι παιδάκια ἕντεκα-δώδεκα χρόνων, δὲν μποροῦν νὰ συνεπαρθοῦν, νὰ κατανοήσουν καὶ νὰ ταξινομήσουν τὸν κόσμο γύρω τους, ἄν ὁ κόσμος αὐτός, δὲν προσωποποιεῖται μὲ πρόσωπα ἔνσαρκα. Μὲ πρόσωπα ζωντανά, τυρρανισμένα ἐκθαμβωτικῆς ὀμορφιᾶς καὶ λάμπουσας ἀσχήμιας, μὲ πρόσωπα ποὺ θὰ μιλοῦνε πρόσωπο μὲ πρόσωπο μὲ τὰ παιδιά μας: ὁ Καραϊσκάκης, ὁ Μακρυγιάννης, ὁ Ἄρης Βελουχιώτης, ὁ προδότης γελοῖος Μαυροκορδάτος, τὸν ὁποῖον ἐμφανίζουν, οἱ ἀρειμάνιοι, ὡς ἰσόκυρον τοῦ Κολοκοτρώνη (ἴσου μεγέθους φωτογραφίες ἀμφοτέρωθεν)! Τὸ κατάπτυστο αὐτὸ κουρελούργημα, σκοπὸ ἔχει μία νέα πνευματικὴ γενοκτονία εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνισμοῦ! Ποῦ εἶναι ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἔνσαρκοι ἥρωες τῶν γεγονότων; Π.χ. στὴ σελίδα 44 τοῦ ἐπονειδίστου αὐτοῦ ὀνείδους, μὲ τίτλο «Πολεμικὲς ἐπιχειρήσεις: 1821-1824», οἱ μηδενογνώμονες αὐτοὶ συγγραφεῖς, κατορθώνουν νὰ μὴν ἀναφέρουν οὔτε ἕνα ὄνομα! Καὶ πιστεύουν, ὅτι παιδιὰ τῆς ἡλικίας αὐτῆς, θὰ ἐνδιαφερθοῦν γιὰ τὶς ἀφηρημένες λέξεις μὲ τὶς ὁποῖες οἱ ἐπαΐοντες αὐτοὶ βομβαρδίζουν τὰ τρυφερά τους μυαλουδάκια! Τὸ μόνο ὄνομα βέβαια, ἐκεῖ, εἶναι ὁ φιλέλλην Δράμαλης! «Μετὰ οἶας ἀνεπιστημοσύνης καὶ μαλακίας, πέπρακται»… Μιὰ ποῦ ἔκανε τόσα ἔξοδα τὸ σεβαστὸν ὑπουργεῖον Παιδείας μ’ αὐτὸ τὸ βιβλίο, δὲν τὸ στέλνει νὰ μπαζώσει τὴν ὑποθαλασσία; Ἐκεῖ ἄλλωστε, τὸ βιβλίο ἔχει μιὰ ἐλπίδα νὰ συναντήσει τοὺς Ἔλληνες ποὺ «συνωστίζονται»… στὴν ἀποβάθρα τῆς Σμύρνης τὸ 1922 καὶ ἔκτοτε ἀγνοεῖται, ἀπὸ τὸ βιβλίο, ὁ προορισμός τους…

Ἀργολόγοι, ὑπομείοντες τοῦ Παιδαγωγικοῦ Ἰνστιτούτου. Πύξ-λὰξ ἔξω!

(Μακεδονία, 17/12/2006)

quote:

---

Όπως θα διαβάσετε και εσείς, γίνεται λόγος για τον παππού μου τον Μακρυγιάννη – ναί Συνοδινέ και Μαράκι, αυτόν που εσείς δεν γνωρίζετε καν ποιος ήταν και τον συγχέετε, ίσως, με κάποιον ποδοσφαιριστή της τρίτης εθνικής κατηγορίας!

---

quote:

---

"χτένια", Ποιά χτένια..; Έχει σχέση με τα γένια..;

---

quote:

---

quote:

---

Όπως θα διαβάσετε και εσείς, γίνεται λόγος για τον παππού μου τον Μακρυγιάννη – ναί Συνοδινέ και Μαράκι, αυτόν που εσείς δεν γνωρίζετε καν ποιος ήταν και τον συγχέετε, ίσως, με κάποιον ποδοσφαιριστή της τρίτης εθνικής κατηγορίας!

---

Βλέπω ότι το πνεύμα των Χριστουγέννων δεν έκανε κανένα θαύμα με την απαράδεκτη συμπεριφορά σου,τις ειρωνείες σου και τις προσβολές σου.Πάρε το παράδειγμα κάποιων ομοιδεατών σου και μάθε να σέβεσαι και να κάνεις πολιτισμένο διάλογο.Μην ρίχνεις εντελώς πια το επίπεδο..Επίσης,δεν ξέρεις τίποτα και για κανέναν μας,αν ξέρουμε τον Μακρυγιάννη,ή όχι.Και αν κάποιος είναι ανιστόρητος,είναι πασιφανές ότι είσαι εσυ.Γι'αυτό,άμα δεν ξέρεις να μην μιλάς.
Όσο για αυτό που παρέθεσες,να μάθεις να κάνεις copy paste,γιατί μας βγαίνει ιερογλυφικό και δυσανάγνωστο...

---

Παραβλέπω το γεγονός πως δεν έχεις γράψει για το συγκεκριμένο θέμα καμία προσωπική άποψη ή πρόταση παρά αναμασάς γνώμες άλλων (τους οποίους συνήθως δεν γνωρίζεις, όπως για παράδειγμα οι δύο μαϊντανοί τις γνώμες των οποίων παρουσίασες σε άλλο topic). Παρεπιπτόντως οι απόψεις αυτές δεν έχουν έστω δημοσιευθεί σε κάποιο επιστημονικό ή σχετικό με την εκπαίδευση έντυπο παρά σε άσχετες ιστοσελίδες (όπως για παράδειγμα η παραπάνω άποψη που την αντέγραψες από το forum του Αγίου Όρους το οποίο μάλλον αποτελεί και τη μόνη "επιστημονική" πηγή για την ενημέρωσή σου σε θέματα εκπαίδευσης.

Επί της ουσίας τώρα. Ο Ζουράρις, είναι μεν καθηγητής Πολιτειολογίας στο Πανεπιστήμιο και επιφανής πνευματικός άντρας της χώρας, αλλά αυτό δεν τον κάνει ειδικό σε θέματα εκπαίδευσης και διδακτικής προσέγγισης ειδικά στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, με τον ίδιο τρόπο που δεν τον κάνει ειδικό στις ηλεκτρικές εγκαταστάσεις. Η γνώμη του, μπορεί να είναι σεβαστή σαν γνώμη αλλά για το περιεχόμενό της είναι κατ'εμέ ανόητο. Αγνοώντας προφανώς τόσο τις εκπαιδευτικές ανάγκες όσο και την εκπαιδευτική πραγματικότητα, καταλήγει σε συμπεράσματα τα οποία είναι παντελώς αυθαίρετα.

Για την ενημέρωσή σου Ψηλέ και την ενημέρωση των διαφόρων "επαϊόντων" και μη:

1. Ο σκοπός της διδασκαλίας της Ιστορίας καθώς και των Φυσικών Επιστημών στο Δημοτικό Σχολείο δεν είναι η μάθηση της επιστημονικής γνώσης αλλά η γνωριμία του μαθητή μ'αυτήν. Αυτός είναι και ο λόγος που τα ίδια θέματα διδάσκονται και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση αλλά με λεπτομέρειες.

2. Τα προηγούμενα σχολικά βιβλία αναφερόταν με μεγάλη λεπτομέρεια (ονόματα, χρονολογίες, τοποθεσίες) στα γεγονότα της επανάστασης και των διαφόρων πολέμων, με αποτέλεσμα οι μαθητές να μη μαθαίνουν. Τα προηγούμενα σχολικά βιβλία οδηγούσαν τους μαθητές σε σύγχυση με τις αναρίθμητες λεπτομέρειες με αποτέλεσμα να χάνουν όχι μόνο το δέντρο αλλά και το δάσος.

3. Το αίτημα αλλαγής των σχολικών εγχειριδίων από την εκπαιδευτική κοινότητα ήταν έντονο και μετράει πάνω από 10 χρόνια.

4. Η προσέγγιση των ιστορικών θεμάτων γίνεται διαθεματικά και όχι γραμμικά, εστιάζει δε στο γεγονός αυτό καθ'αυτό κι όχι στις άχρηστες για την ηλικία αυτή λεπτομέρειες.

5. Οι μόνες φωνές αντίδρασης στα νέα σχολικά εγχειρίδια προέρχονται από το Χριστόδουλο (αντέδρασε από άμβωνος) και τους λοιπούς επίσημους και ανεπίσημους εκφραστές του (ο Ζουράρις ΔΕΝ αποτελεί εξαίρεση) επειδή από τα νέα εγχειρίδια απουσιάζουν παντελώς οι εκκλησιαστικοί μύθοι, με το κουτόχορτο των οποίων τρεφόταν επί δεκαετίες η ελληνική νεολαία.

Όσο για τη φράση του Ζουράρι "¶ϊ σιχτίρ… ὅπως θὰ ἔλεγε καὶ ὁ Κεμάλ, ὁ ὁποῖος, οὐδαμοῦ τοῦ ρυπαρογραφήματος αὐτοῦ ἀναφέρεται, ὅπως ἡ ἔρευνα καὶ ἡ ἐπιστήμη ἔχει ἀποφανθεῖ ὁριστικῶς περὶ αὐτοῦ, δηλαδή, ὡς ὁ γενοκτόνος τοῦ Μικρασιατικοῦ Ἑλληνισμοῦ." οι λόγοι που δεν μνημονεύεται ο Κεμάλ σαν σφαγέας του Ελληνισμού, είναι προφανείς. Για να μη δυσαρεστηθεί το τουρκικό ορθόδοξο Πατριαρχείο που τον τιμά κάθε 31 Αυγούστου σαν εθνικό ήρωα κατά την "Ημέρα του Αρχιστρατήγου" και που είναι επίσημη αργία γι'αυτό.

quote:

---

5. Οι μόνες φωνές αντίδρασης στα νέα σχολικά εγχειρίδια προέρχονται από το Χριστόδουλο (αντέδρασε από άμβωνος) και τους λοιπούς επίσημους και ανεπίσημους εκφραστές του (ο Ζουράρις ΔΕΝ αποτελεί εξαίρεση) επειδή από τα νέα εγχειρίδια απουσιάζουν παντελώς οι εκκλησιαστικοί μύθοι, με το κουτόχορτο των οποίων τρεφόταν επί δεκαετίες η ελληνική νεολαία.
macedon

---

quote:

---

Εγώ επιμένω στο Μακρυγιάννη ενώ εσύ επιμένεις σε κάποιους καθηγητές που κατηγορούν τον κλήρο, και σε ικανοποιεί αυτό.

---

Και θα απευθύνω και μια φιλική προειδοποίηση στον αρχιεπίσκοπο:να προσέχει πολύ καλά τι τρώει..Οι γαρίδες είναι τίγκα στη χοληστερόλη και ο σολωμός κάθεται βαρύς στο στομάχι.Μη μας πάθει και τίποτα ο "χριστιανός"....

" Είναι δυνατό, αυτοί που δεν έκαναν απολύτος τίποτε για να φτάσει η χώρα μας εκεί που είναι σήμερα, να διεκδικούν θέση τιμητή, διχάζοντας τον λαό μας, σε μια εποχή που η εθνική ενότητα, είναι προϋπόθεση αν θέλουμε να αντέξουμε τις καταστροφικές προκλήσεις των καιρών..;
Επαναστατώ και πάλι, γιατί νιώθω ότι κυνδινεύει η χώρα μου, την οποία έμαθα να συνδέω με τα ιδανικά της ελευθερίας και της θυσίας για την πατρίδα "
( από τα ΝΕΑ )

Ο ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
ΣΤΗΝ "ΚΑΤΟΧΗ" ΣΤΟΝ "ΕΜΦΥΛΙΟ" ΚΑΙ ΤΗΝ "ΧΟΥΝΤΑ"...
" Είναι δυνατό, αυτοί που δεν έκαναν απολύτος τίποτε για να φτάσει η χώρα μας εκεί που είναι σήμερα, να διεκδικούν θέση τιμητή, διχάζοντας τον λαό μας, σε μια εποχή που η εθνική ενότητα, είναι προϋπόθεση αν θέλουμε να αντέξουμε τις καταστροφικές προκλήσεις των καιρών..;
Επαναστατώ και πάλι, γιατί νιώθω ότι κυνδινεύει η χώρα μου, την οποία έμαθα να συνδέω με τα ιδανικά της ελευθερίας και της θυσίας για την πατρίδα "

-------------------------------------------------------------

Mε αυτά που μεταφέρεις φίλτατε, μας θυμίζεις, ότι οι ομοϊδεάτες και συνοδοιπόροι του στην πρώην σοβιετική αυτοκρατορία και της χώρες επιρροής της, δεν αρκέστηκαν μόνο σε δημοσιεύσεις λίβελων κατά της Εκκλησίας, αλλά την δίωξαν απηνώς.
Φυλάκισαν δε βασάνισαν, εκτόπισαν και θανάτωσαν τους λειτουργούς της.

Ο λαός όμως άλλα αποφάσισε. Σαν νοικοκύρης αποκατάστησε την εκκλησία του και τιμώρησε τους διώκτες της.

quote:

---

Πρός ΨΗΛΟ...
Κι εγώ πικράθηκα,τότε,Ψηλέ για την συνεργασία του με τον Μητσοτάκη. Όχι και προδοσία όμως.Ήταν μια νόμιμη κυβέρνηση και για τους δικούς του λόγους,έκανε αυτή την επιλογή. Στη χώρα μας η προσφορά του,έχει εκτιμηθεί απ΄όλους, και το τι λέει, έχει πάντα βαρύτητα.

---

Κατ'εμέ ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα που του έγινε θεωρώντας πως έτσι μπορεί να προσφέρει στον ελληνικό λαό από ένα διαφορετικό πόστο.

Μακάρι να υπήρχαν περισσότεροι που να έβαζαν στην άκρη τις κομματικές τους πεποιθήσεις και να πρόσφεραν όποτε μπορούσαν απ'όπου μπορούσαν.