Ἐγὼ ὁ ἀδήν ἐξ εὐωνύμων ὁ ὤν ἐν τῷ Ἄλφᾳ καὶ ἄλφων ἐν τῷ Ὠμέγᾳ, ὁ γραμματεύς τῆς Δικαιοσύνης ὁ φυλάττων πᾶσαν προφητείαν καὶ ὁδηγήσων ὑμᾶς εἰς τὴν ἐν Χριστῷ Ἐλευθερίαν.

Ὅταν δὲ ἔλθῃ ἐκεῖνος, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁδηγήσει ὑμᾶς εἰς πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν. (Ἰω. 16:13)

Ὁ προφήτης καὶ Μέγας Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, Ἐθνάρχης ἀληθής, ὁ ὁποῖος ἔζησε κατὰ τὸν 18ον αἰῶνα καὶ ἐφονεύθη μαρτυρικῶς ὑπὸ τῶν τουρκαλβανῶν, εἶχε προφητεύσει:

«Θὰ ἔλθῃ πρῶτα ἕνα κράτος Ψευτορωμαίϊκο, μὴ τὸ πιστέψετε· θὰ φύγη πίσω. Τὸ πραγματικὸ Ῥωμαίϊκο θὰ ἔλθῃ ἀργότερα καὶ καλότυχος ὅποιος ζήση σὲ ἐκεῖνο τὸ βασίλειο, θὰ τρώῃ μὲ χρυσᾶ κουτάλια» (Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός)

Εἴρηκα ὑμῖν (ΕνΩΧ 9.4.2013): «Τὸ γὰρ τρέχον Ἑλλαδικὸν κράτος οὔκ ἐστιν Ἑλληνικόν, ἀλλὰ τὰ συμφέροντα τῶν φίλων καὶ συμμάχων ὑπηρετεῖ εἰς βάρος τῶν Ἑλλήνων καὶ εἰς βάρος πάσης τῆς οἰκουμένης. Οἱ δὲ Ἕλληνες νῦν ὀφείλουσιν ὅπως νοήσωσι καὶ συνειδητοποιήσωσι τοῦτο ἀμέσως, ἵνα τερματίσωσι τὴν ἐπὶ ἕξ αἰώνας αἰχμαλωσίαν αὐτῶν ὑπὸ τῶν πονηρῶν καὶ τῶν βαρβάρων».

Καὶ τώρα συνοπτικῶς καὶ ἐν τῇ καθομιλουμένη σᾶς λέγω ὅτι πρέπει ὅλοι σας νὰ μάθετε τὴν πραγματικὴν Ἱστορίαν τῆς νεωτέρας Ἑλλάδος, τὴν ὁποίαν δὲν σᾶς τὴν παρουσιάζουν, καὶ ὅταν ὑποχρεώνονται νὰ σᾶς ποῦν κάτι, σᾶς λέγουν ψέμματα καὶ ἀνακρίβειες, παρουσιάζοντες τὸ μαῦρο ὡς ἄσπρο, τὶς ἀποτυχίες ὡς ἐπιτυχίες (“success story!”), καὶ τοὺς προδότες ὡς Ἐθνάρχες(!):

†††

Το 1821 οι Έλληνες επαναστάτησαν κατά των Τούρκων, οι οποίοι επί τέσσερεις αιώνες προσπάθησαν να τους εξαφανίσουν χωρίς, βέβαια, επιτυχία. Κατά το έτος αυτό υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας ήταν ο Έλλην Ιωάννης Καποδίστριας και τσάρος ο Αλέξανδρος Α΄. Η Ρωσία δεσμευόταν από την διεθνή συνθήκη της Ιεράς Συμμαχίας, συνθήκη με την οποία οι ισχυροί της Ευρώπης ενίσχυαν την καθεστηκυία τάξη σε βάρος των επαναστατημένων, κυρίως δηλαδή σε βάρος των Ελλήνων. Ο Καποδίστριας παρουσίαζε στον τσάρο μυστικές συνεννοήσεις (έγγραφες!) των υπολοίπων εταίρων (Αγγλία, Γαλλία, Αυστρία, Πρωσία) από τις οποίες γινόταν φανερό ότι η Ιερά Συμμαχία είχε σαν κύριο σκοπό τον έλεγχο της Ρωσίας από τους άλλους τέσσερεις μέσω της πολυφωνικής πλειοψηφίας (4 προς 1) και την κατεύθυνση των εξελίξεων σε βάρος των συμφερόντων της Ρωσίας και της Ελλάδας. Ο τσάρος δεν έδινε σημασία σε αυτά τα στοιχεία(!), με αποτέλεσμα ὁ Καποδίστριας να ζητήσει την παραίτησή του από υπουργός Εξωτερικών, λίγους μήνες μετά το ξέσπασμα της Ελληνικής επανάστασης.

Και ενώ οι Ρώσοι δεν επενέβησαν και δεν βοήθησαν καθόλου τους επαναστατημένους Έλληνες, οι Αγγλογάλλοι στάθηκαν στο πλευρό του Σουλτάνου και έκαναν ό,τι μπορούσαν και ό,τι πέρναγε απ’ το χέρι τους για να στηρίξουν την τουρκική κατοχή σε βάρος των Ελλήνων.

Στην αρχή βοήθησαν φανερά τους Τούρκους, εφοδιάζοντας τα παραθαλάσσια κάστρα τους στις περιπτώσεις πολιορκίας από τους επαναστάτες (Αίγιο, Αμφιλοχία, Ναύπλιο κλπ).

Στην συνέχεια έστειλαν κάποιους «Έλληνες», μάλλον «ελληνόφωνους», πολιτικούς (Μαυροκορδάτος, Νέγρης, Κωλέττης κά), οι οποίοι είχαν σπουδάσει σε σχολές της Δύσης, και εκμεταλλευόμενοι την επιτευχθείσα από την Τουρκοκρατία έλλειψη παιδείας των επαναστατών, τους τοποθέτησαν επικεφαλής των Ελλήνων.

Οι «πολιτικοί» αυτοί αυτοδιορίστηκαν και στρατηγοί(!), οδηγώντας τους επαναστάτες από ήττα σε ήττα και συκοφαντώντας τους πραγματικούς στρατηγούς, τους οπλαρχηγούς των επαναστατών.
Ταυτοχρόνως οι Άγγλοι παρέχουν δάνεια προς τους Έλληνες(!), δάνεια τα οποία υπογράφουν και διαχειρίζονται οι «πολιτικοί», με τα οποία στρατολογούν δικούς τους και τους στρέφουν εναντίον των άλλων Ελλήνων επαναστατών.

Και ενώ είχαν στείλει τον λόρδο Βύρωνα να δανειοδοτήσει τους Έλληνες, αυτός βλέποντας τί κάνει ο Μαυροκορδάτος, συγγράφει εναντίον της δανειοδοτήσεως και λέγει ότι τα χρήματα αυτά θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για τον απελευθερωτικό αγώνα και όχι για πολιτικές σκοπιμότητες! Οι Άγγλοι στέλνουν αμέσως έναν στρατιωτικό γιατρό (van Millingen), ο οποίος του προκαλεί σηψαιμία και θάνατο.
Χρησιμοποιώντας τα δάνεια αυτά για δικό τους όφελος, οι «πολιτικοί» συκοφαντούν και πολεμούν τους οπλαρχηγούς των Ελλήνων επαναστατών, τους κατηγορούν και τους φυλακίζουν!

Η επανάσταση τελικώς ηττάται το 1825, με την άφιξη στην Πελοπόννησο του τακτικού στρατού και στόλου του Ιμπραήμ, ο οποίος στελεχωνόταν κατά πλειονότητα από Αιγύπτιους και Αιθίοπες στρατιώτες και Γάλλους αξιωματικούς. Από τον Φεβρουάριο του 1825 μέχρι τον Οκτώβριο του 1827 εφαρμόσθηκε ύστερα από έγκριση του Σουλτάνου εκτεταμένο πρόγραμμα λεηλασιών, βιασμών και σφαγών στην Πελοπόννησο, σύμφωνα με την εισήγηση και υπό την επίβλεψη των Γάλλων αξιωματικών.

Ευτυχώς για τους Έλληνες το 1826 πέθανε ο τσάρος Αλέξανδρος και νέος τσάρος έγινε ο Νικόλαος (ο Α΄, ο Μέγας). Από τις πρώτες ενέργειές του ήταν να στείλει τελεσίγραφο στον Σουλτάνο απαιτώντας να απελευθερωθεί αμέσως ένα κομμάτι γης που θα αποτελέσει το κράτος των Ορθοδόξων, το Ελληνικό κράτος, αλλιώς θα αναλάμβανε ο Ρωσικός στρατός. Ο Σουλτάνος τρομοκρατημένος ζητάει βοήθεια από τους Άγγλους. Οι Άγγλοι έρχονται σε επαφή με τους Ρώσους και τους καλούν σε διαπραγματεύσεις.
Δύο συναντήσεις γίνονται στο Λονδίνο και την Αγία Πετρούπολη, Ιανουάριο και Ιούνιο του 1827, ερήμην των Τούρκων και των Ελλήνων!

Όποιος θέλει να καταλαβαίνει την νεοελληνική Ιστορία σωστά, ας μη ξεχνάει ποτέ το γεγονός αυτό:

Για λογαριασμό των Τούρκων διαπραγματεύτηκαν οι Άγγλοι,
ενώ για λογαριασμό των Ελλήνων διαπραγματεύτηκαν οι Ρώσοι.

Οι Άγγλοι δήλωσαν ότι δέχονται να γίνει νέο κράτος υπό τον όρο να δοθεί η διοίκηση σε αυτούς, αλλιώς θα βοηθούσαν στρατιωτικά τους Τούρκους σε περίπτωση επίθεσης του ρωσικού στρατού. Ο τσάρος για να αποφευχθεί η γενικευμένη στρατιωτική σύρραξη, απεδέχθη τον όρο αυτόν.

Όταν ο Σουλτάνος πληροφορήθηκε την συμφωνία και εκλήθη να αφήσει ελεύθερη την Πελοπόννησο, αρνήθηκε και δήλωσε ότι δεν αναγνωρίζει την συμφωνία, στην οποία αυτός δεν συμμετείχε. Εν τω μεταξύ σε όλο αυτό το διάστημα συνεχιζόταν η εφαρμογή του προγράμματος λεηλασιών και σφαγών και βιασμών των Ελληνίδων από τους Αιγυπτίους και Αιθίοπες του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο.

Οι Άγγλοι στην προσπάθειά τους να πείσουν τον Σουλτάνο ότι είναι καλύτερο να συμμορφωθεί παρά να πολεμήσει με τους Ρώσους καθυστερούσαν αλλά με την πίεση του τσάρου υποχρεώθηκαν να στείλουν τελικά τον Οκτώβριο τον συμμαχικό στόλο υπό τον Ναύαρχο Κόδριγκτον για να εκδιώξει τον Ιμπραήμ από την Πελοπόννησο. Ο Κόδρινγκτον φαίνεται ότι δεν είχε καταλάβει καλά τις αγγλικές προθέσεις και, επειδή ο στόλος του Ιμπραήμ προέβη και σε προκλητικές ενέργειες εναντίον του, διέταξε γενική επίθεση του συμμαχικού στόλου κατά των Τουρκοαιγυπτίων, με αποτέλεσμα μέσα σε ένα απόγευμα κοντά στην Πύλο της Μεσσηνίας να διαλυθεί ο τουρκικός στόλος και στρατός με 15.000 νεκρούς και 30.000 τραυματίες. Η σύγκρουση αυτή, γνωστή ως Ναυμαχία του Ναυαρίνου, έληξε στις 5 το απόγευμα της 20ης Οκτωβρίου 1827, στιγμή ολικής εκλείψεως του ηλίου, στιγμή κατά την οποία εγεννήθη το νέο Ελλαδικό κράτος ή Ψευτορωμαίικο.

Απολύεται ο ναύαρχος Κόδριγκτον επειδή προκάλεσε σοβαρή ζημιά στον στόλο του Ιμπραήμ! Ο Άγγλος πρωθυπουργός χαρακτηρίζει τη Ναυμαχία «ατυχές γεγονός», θεωρώντας ότι οι φίλοι Τούρκοι θα έπρεπε να έχουν πεισθεί χωρίς χρήση όπλων. Η αγγλική πρεσβεία στην Κωνσταντινούπολη ζητεί συντετριμμένα συγγνώμη, προκαλώντας την ειρωνική απάντηση του Σουλτάνου.

Μέσα στη σύγχυση της απελευθερώσεως το 1828, με εισήγηση του Κολοκοτρώνη και παρά την έντονη αντίδραση του Μαυροκορδάτου, εκλέγεται από την εθνοσυνέλευση των Ελλήνων ως κυβερνήτης της Ελλάδος ὁ διεθνούς φήμης διπλωμάτης, συντάκτης του σημερινού Ελβετικού Συντάγματος, ειδικός απεσταλμένος της Ρωσίας στη Νότιο Αμερική, πρώην υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας και δεξί χέρι του προηγούμενου Τσάρου Αλεξάνδρου Α΄, ὁ ευρύτατης αποδοχής δραστήριος πατριώτης εκ Κερκύρας, ὁ λαοφιλής Ιωάννης Καποδίστριας, κατά παράβαση της Ρωσοαγγλικής συμφωνίας ως μη επιλεγείς από τους Άγγλους.

Οι Άγγλοι εξανίστανται και δημιουργούν συνέχεια προβλήματα στον κυβερνήτη, τα οποία κορυφώνονται τον Αύγουστο του 1831 με την Ανταρσία της Ύδρας! Ελληνικά κυβερνητικά πλοία πυρπολούνται υπό την παρουσία αγγλικού στόλου δια χειρός Ανδρέα Μιαούλη (αργότερα δήλωνε «Να μου κοβόταν το χέρι») με αίτημα την απόσχιση της Ύδρας από το νέο Ελληνικό κράτος! Ένα μήνα μετά, ο κυβερνήτης δολοφονείται, σε μια εξαιρετικά στημένη δολοφονία, όμοια με την περίπτωση του προέδρου Κένεντυ το 1963. Ρώσος πρέσβης: «100% αγγλική η χειρ που όπλισε τον πραγματικό αυτουργό»!

Από το 1827 έχουν περάσει σχεδόν 187 χρόνια, κατά τα οποία το Ψευτορωμαίικο καλά κρατεί. Η μόνη διαφοροποίηση από την αρχική ανάληψη της διοίκησης από τους Δυτικούς, έγινε το 1947 με την μεταβίβαση της διοίκησης από τους Άγγλους στους Αμερικανούς, το οποίο συνέβη μετά τον Β΄ Π.Π. και σε μια σειρά ακόμη χώρες, στις οποίες μέχρι τότε ασκούσαν την διοίκηση οι Άγγλοι.

Στα 187 αυτά χρόνια σημειώνεται μια σταθερή κακοδιοίκηση των Ελλήνων, μια διαρκής κακοποίηση κάθε ευγενούς προσπάθειας και κάθε φιλόδοξου αναπτυξιακού σχεδίου. Σημειώνεται μια μόνιμη υπονόμευση κάθε παραγωγικής απόπειρας, κάθε δημιουργικού σχεδιασμού είτε αυτός αφορά στην οργάνωση του κράτους, είτε στην οικονομική παραγωγή της Ελλάδος, είτε στην παιδεία των Ελλήνων.

Κάθε 30, 40 ή 50 χρόνια οργανώνεται και διενεργείται μια μεγάλη καταστροφή σε βάρος της Ελλάδας, είτε οικονομική, είτε πολεμική, είτε εθνική. Η πτώχευση του λαού, η κατασπατάληση των εθνικών πόρων σε μίζες και άχρηστα έργα, η καταλήστευση του δημόσιου πλούτου από ξένες ή εδρεύουσες στο εξωτερικό εταιρείες, η διαρκής υποβάθμιση της κοινωνικής αγωγής και παιδείας, η μετανάστευση των καλύτερων Ελλήνων στο εξωτερικό, η χειροτέρευση των κοινωνικών δομών και αντανακλαστικών, φαίνεται ότι αποτελούν τις βασικές και μόνιμες επιδιώξεις του Ψευτορωμαίικου.

Τα 187 –μέχρι σήμερα– χρόνια του Ψευτορωμαίικου έρχονται να προστεθούν στους 4 αιώνες σκλαβιάς που προηγήθηκαν, δημιουργώντας ένα ντροπιαστικό και επονείδιστο παρόν Αιχμαλωσίας των Ελλήνων, διαρκείας 6 αιώνων. Αυτό το διαρκές παρόν Αιχμαλωσίας είναι το χειρότερο και αμαυρότερο διάστημα στην πολυχιλιετή και πολυκύμαντη Ιστορία των Ελλήνων.

Οι επιμέρους επιδιώξεις του Ψευτορωμαίικου είναι ολόιδιες με τις επιδιώξεις της Τουρκοκρατίας: η κατοχή και καταπάτηση ελληνικών εδαφών, η καταλήστευση του ελληνικού φυσικού πλούτου και του ελληνικού υπεδάφους, η φορολογική υποδούλωση και κυριολεκτική αιχμαλωσία των Ελλήνων, η φυσική – δημογραφική και ηθική μείωση του Ελληνισμού, η αλλοίωση και συκοφάντηση της ένδοξης Ελληνικής Ιστορίας, η υφαρπαγή και ιδιοποίηση του ενδοξότατου αρχαίου και βυζαντινού Ελληνικού Πολιτισμού, το σταμάτημα παραγωγής και η καταστροφή του σύγχρονου Ελληνικού Πολιτισμού, η υπονόμευση της ενότητας των Ελλήνων και η διαρκής υποδαύλιση της διχόνοιας και του εθνικού διχασμού, η αλλοίωση και κατάλυση της Ελληνικής παιδείας, της Ελληνικής Γλώσσας και των Ελληνικών παραδόσεων.

Οι μόνες διαφορές του Ψευτορωμαίικου από την Τουρκοκρατία δεν βρίσκονται στις επιδιώξεις και στα αποτελέσματα, αλλά αποκλειστικώς στην εικόνα, στην εμφάνιση, στην βιτρίνα, δηλαδή στις μεθόδους που χρησιμοποιούνται και στους τρόπους εφαρμογής.

Η Τουρκοκρατία εμφανιζόταν σαν κατοχή άλλου έθνους και στηριζόταν στον αυταρχισμό, στην ωμή βία, στην δημογραφική εξόντωση μέσω κυρίως απροκάλυπτων σφαγών, στην φυλετική χειροτέρευση μέσω κυρίως βιασμών και αρπαγών των ομορφότερων γυναικών, και στα παιδομαζώματα, όπου τα παιδιά των Ελλήνων εκπαιδεύονταν να μισούν και να σφάζουν τους Έλληνες ως Γενίτσαροι.

Το δε Ψευτορωμαίικο εμφανίζεται σαν ανεξάρτητο κράτος του Ελληνικού έθνους και στηρίζεται στον κεκαλυμμένο αυταρχισμό, στις κρυφές, μεμονωμένες ή μαζικές, εξοντώσεις ή δολοφονίες με μυστικά συμβόλαια όπου ο ηθικός αυτουργός δεν αποκαλύπτεται, στην δημογραφική εξόντωση μέσω κυρίως έντασης της πενίας, στην φυλετική χειροτέρευση μέσω κυρίως μετακινήσεως πληθυσμών, και στην στρεβλή ανάπτυξη των παιδιών –αντί για παιδομαζώματα– διότι από τα ελληνικά σχολεία και από την ελληνική τηλεόραση διδάσκεται πχ ότι οι Οθωμανοί ήταν καλοί αφέντες των Ελλήνων, ενώ κακοί και αμόρφωτοι και γελοίοι (πλιατσικολόγοι και κατσαπλιάδες) ήταν μόνον οι Έλληνες επαναστάτες, ακούγεται συνέχεια η Τούρκικη γλώσσα σε σειρές τουρκομπαρόκ πολυτέλειας και σοροπιασμένης ερωταγάπης, και σταθερά προωθείται η περιβόητη «ελληνοτουρκική φιλία».

Τα φιρμάνια του σουλτάνου έχουν αντικατασταθεί από τις (κρυφές) εντολές του πρέσβη, οι πασάδες και αγάδες από τους πολιτικούς και τους κρατικούς λειτουργούς, οι κοτζαμπάσηδες από τους τραπεζίτες και τους μεγαλοεργολάβους, και όλοι αυτοί μαζί συνεχίζουν να εργάζονται πυρετωδώς για την γενική μείωση του Ελληνισμού, για την συκοφάντηση και την απαιδευσία του Έλληνα, για την σταθερή χειροτέρευση και τον τελικό αφανισμό του Έθνους.

Η «ελληνοτουρκική φιλία» είναι η κεντρική ιδέα πάνω στην οποία βασίζεται το Ψευτορωμαίικο: είναι η εξωτερική πολιτική που είναι υποχρεωμένο το νέο Ελλαδικό κράτος και οι ηγέτες του να εφαρμόζουν από την αρχή της σύστασής του. Η υποχρέωση αυτή πηγάζει από το «καταστατικό ίδρυσής του» δηλαδή από την δημιουργία του και την ανάληψη της διοίκησης από τους Δυτικούς «φίλους και συμμάχους». Η δημιουργία και ύπαρξη του Ελλαδικού κράτους είναι για την εξωτερική πολιτική των Δυτικών μια μόνιμη ΜΑΥΡΗ ΤΡΥΠΑ, μια διαρκής δυσάρεστη κατάσταση, στην οποία υποχρεώθηκαν να συναινέσουν για να μη δυσαρεστήσουν και προκαλέσουν την επίθεση της Ρωσίας κατά της φίλης τους Οθωμανίας. Η Τουρκία ανέκαθεν και νυν εξακολουθεί να είναι η πραγματική τους φίλη, η ευνοημένη τους ερωμένη, το αγαπημένο τους παιδί, το πολύτιμο πρωτοπαλίκαρό τους στην περιοχή, ως το σημαντικότερο (και σταθερότατο, όπως αποδεικνύεται) ανάχωμα στην ρωσική επεκτατικότητα.

Αυτήν την ΜΑΥΡΗ ΤΡΥΠΑ προσπαθούν οι Δυτικοί φίλοι και σύμμαχοι ΝΑ ΤΗΝ ΚΛΕΙΣΟΥΝ (με «ελληνοτουρκικές φιλίες» αλλά και με καταστροφές των Ελλήνων πχ Μικρασιατική) και, αν όχι, να την σμικρύνουν και, αν όχι, να την κρατούν όσο γίνεται σε μεγαλύτερη αδράνεια και, αν όχι, τουλάχιστον να μη την μεγαλώσουν. Η μοναδική φορά που υποχρεώθηκαν να μεγαλώσουν την Μαύρη Τρύπα αυτή, ήταν στους Βαλκανικούς πολέμους, όταν η παρακμασμένη Οθωμανία υποχρεώθηκε (από Σερβία και Βουλγαρία) να εγκαταλείψει τα Βαλκάνια και τότε οι φίλοι και σύμμαχοι υποχρεώθηκαν να δώσουν ένα μέρος των εδαφών στην Ελλάδα για να μη πέσουν αυτά στα «μακρυά χέρια» της Ρωσίας. Στην προσπάθειά τους λοιπόν να κρατήσουν αυτήν την Μαύρη Τρύπα όσο πιο μικρή γίνεται, οι Δυτικοί φίλοι και σύμμαχοι κάνουν ό,τι είναι δυνατόν για να κρατήσουν ΜΑΚΡΥΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΡΩΣΟΥΣ. (Οι δύο αυτές Εκκλησίες είναι οι αγαπημένες του Κυρίου, και ο αντίχριστος καταλαβαίνει τί σημαίνει αυτό πολύ καλύτερα από εσένα που τώρα διαβάζεις αυτές εδώ τις γραμμές. Εσύ καταλαβαίνεις ότι οι Δυτικοί δεν θέλουν την επέκταση της Ρωσίας, χωρίς βέβαια να ξέρεις ποτέ την πραγματική αιτία, επειδή η εκάστοτε επικαλούμενη «αιτία» –δηλαδή το εκάστοτε χρησιμοποιούμενο πρόσχημα– από καιρού εις καιρόν αναιδώς αλλάζει, προσαρμοζόμενη στο «πολιτικώς ορθόν» της εποχής εκείνης!)

Από την αρχή λοιπόν του Ψευτορωμαίικου (αλλά ακόμη και πριν απ’ αυτό, κατά την Τουρκοκρατία αλλά και κατά την Επανάσταση) συντελείται ΑΔΥΣΩΠΗΤΟΣ ΔΙΩΓΜΟΣ ΤΩΝ ΡΩΣΟΦΙΛΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ. Μετά τον ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1770 και τις επακολουθήσασες σφαγές των Ελλήνων (Ορλωφικά), μέχρι και ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός κατηγορήθηκε για πράκτορας των Ρώσων!

Οι Ρωσόφιλοι οπλαρχηγοί διώκονται από τους Δυτικόφιλους «πολιτικούς» κατά την διάρκεια της Επανάστασης. Ο Κολοκοτρώνης φυλακίζεται, ο Καραϊσκάκης συκοφαντείται. (Καραϊσκάκης προς Μαυροκορδάτο: «Έγραψες σε χαρτί ότι είμαι προδότης. Εγώ θα σου το γράψω στο κούτελο»).

Η Βαυαροκρατία κατεδίωξε με λύσσα τους Έλληνες επαναστάτες, βεβαίως αυτούς που ανήκαν στο Ρωσόφιλο κόμμα. Τους λοιδόρησε, τους κτύπησε, τους φυλάκισε, τους σακάτεψε, έκανε ό,τι μπορούσε για να τους εξοντώσει. Αυτούς που ανήκαν στο Αγγλόφιλο και στο Γαλλόφιλο κόμμα, δεν τους πείραξε κανείς.

Όταν ο βασιλεύς Όθων έγινε Φιλέλλην και άρχισε να ενοχλεί την Οθωμανία, οι Άγγλοι ζήτησαν να υπογράψει ότι δεν πρόκειται να ζητήσει ποτέ ούτε σπιθαμή οθωμανικού εδάφους, έναντι της παραχωρήσεως των Επτανήσων στην Ελλάδα. Η απάντησή του «Δεν πρόκειται ποτέ να γίνω προδότης του έθνους μου!» σε συνδυασμό με την απόφαση της Αμαλίας να φέρει ως διάδοχο έναν ανιψιό της, γεννημένο στην ορθόδοξη Ρωσία, οδήγησαν στην αντικατάσταση του Όθωνα. Η εκθρόνισή του στο Ναύπλιο το 1862 (ἡ λεγόμενη «επανάσταση του Ναυπλίου»!) εορτάζεται από το Ψευτορωμαίικο μέχρι σήμερα!

Οι Άγγλοι αντιδρούσαν λυσσαλέα στην ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα. Μετά την Επανάσταση του 1895 και τα επαναλαμβανόμενα αιτήματα των Κρητικών για Ένωση, τα οποία συναντούσαν την σθεναρή αντίδραση του Ελλαδικού κράτους(!), τοποθετείται αρμοστής στην Κρήτη ο «αγαπημένος ανιψιός» του Άγγλου βασιλέως, αλλά και προσωπικός φίλος του τσάρου Νικολάου Β΄, πρίγκηψ Γεώργιος, ο οποίος όμως, όπως και η πανσλαβιστική Ρωσία, πρεσβεύει την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα. Ο Βενιζέλος έρχεται ευθύς εξ αρχής(!) σε ρήξη με τον πρίγκηπα και προβαίνει σε πολλές αντιδραστικές ενέργειες με αποκορύφωμα το κίνημα στη Θέρισο (1905). Ἡ λεγόμενη «επανάσταση της Θερίσου» (όχι εναντίον των Τούρκων, όχι εναντίον των Άγγλων, αλλά εναντίον του Έλληνος αρμοστή!), οργανωμένη από τους Άγγλους με πρωταγωνιστή τον Βενιζέλο, τιμάται ποικιλοτρόπως από το Ψευτορωμαίικο μέχρι και σήμερα!

Κατά την μοιρασιά του κόσμου που έγινε μεταξύ Στάλιν και Ρούζβελτ/Τσώρτσιλ και επικυρώθηκε με την συμφωνία της Γιάλτας (1945), η Ελλάδα δόθηκε (ξανά) στους Δυτικούς. (Στάλιν: «Με την Ελλάδα τους έπαιρνα ό,τι ήθελα!»). Στην Ελλάδα τότε οι φίλοι της κομμουνιστικής Ρωσίας ήταν οργανωμένοι στο ΚΚΕ και τον ΕΛΑΣ. Οι Άγγλοι, αφού πρώτα εισέβαλαν με τον στρατό τους και κατέλαβαν την Αθήνα, στην συνέχεια πήραν στις γραμμές τους όλους τους δοσίλογους των Ναζί και στελέχωσαν με αυτούς τον νέο «εθνικό κορμό» του Ψευτορωμαίικου. Με αυτόν τον νέον εθνικό κορμό οργάνωσαν και ξεκίνησαν διώξεις και δολοφονίες των Ρωσόφιλων, που τελικά κατέληξαν στον εμφύλιο πόλεμο, με τραγικές συνέπειες διαρκείας για τον Ελληνισμό.

Ο Κωστάκης Καραμανλής προσέγγισε την μετακομμουνιστική και πωλήτρια φυσικού αερίου Ρωσία για ανάπτυξη των εμπορικών συνεργασιών, για δημιουργία μεγάλου διαμετακομιστικού αγωγού φυσικού αερίου που θα παρέκαμπτε την Τουρκία και τις πετρελαϊκές εταιρείες, για δημιουργία πολεμικής βιομηχανίας που θα παρέκαμπτε τα οπλικά συστήματα των Δυτικών νταβατζήδων, οι οποίοι μέχρι τότε είχαν συνηθίσει να χρεώνουν την Ελλάδα με δεκαπλάσιες τιμές για τα μεταχειρισμένα ή ελαττωματικά οπλικά συστήματα που της φόρτωναν. Η λυσσασμένη αντίδραση των αμερικανών στην οποία συμπεριλαμβάνεται και το κάψιμο της μισής Ελλάδας το 2007, κατέληξε σε συμφωνία το 2009, όπου ο Πούτιν εφαρμόζοντας την συμβουλή του Στάλιν («Με την Ελλάδα τους έπαιρνα ό,τι ήθελα!») ξαναπούλησε την Ελλάδα στους Δυτικούς. Οι Δυτικοί μόλις πήραν την Ελλάδα ξαναοργάνωσαν το Ψευτορωμαίικο (που είχε αρχίσει να τους ξεφεύγει και να δρα υπέρ των Ελλήνων) βάζοντας για τιμωρία τους απείθαρχους Έλληνες σε κατάσταση πτωχεύσεως, διαλύσεως, απογνώσεως και αυτοκτονίας, χρεώνοντας αυθαίρετα την Ελλάδα με όσα ήθελαν (μάλλον «όσα τους έλειπαν») και δημιουργώντας συνθήκες καταστροφής χειρότερες από μεταπολεμικές, βάζοντας όμως μπροστάρηδες τους πάντα πρόθυμους και φασιστορρεπείς Γερμανούς. Επίσης βάλθηκαν ξανά να καταστρέψουν την Παιδεία και όλες τις κοινωνικές παροχές, και άρχισαν περιχαρείς να δημοσιεύουν μελέτες που αποφαίνονται ότι «οι Έλληνες το έτος 2100 δεν θα ξεπερνούν τα 2,5 εκατομμύρια».

Τέλος, άρχισαν τις διώξεις όλων όσοι είχαν συνεργασθεί ή επιθυμούσαν την συνεργασία με τους Ρώσους. Τον Καραμανλή τον απομόνωσαν στην Ραφήνα και του απαγόρευσαν να (ξανα)μιλήσει για οτιδήποτε, τους Τσοχατζόπουλο, Π. Ψωμιάδη, Παπαγεωργόπουλο, Παπαντωνίου, Σημίτη τους κυνηγούν ή και τους φυλακίζουν για διάφορες αιτίες και αφορμές, όλες αληθείς μεν αλλά η πραγματική είναι η συνεργασία με τους Ρώσους και η αγορά από αυτούς εξοπλισμού ή οπλισμού. Του Καρατζαφέρη του διέλυσαν το κόμμα αμέσως μόλις άρχισε να σηκώνει τους τόνους για συνεργασία με την Ρωσία, την Χρυσή Αυγή την χαρακτήρισαν εγκληματική οργάνωση αμέσως μόλις ζήτησε συνεργασία με την Ρωσία.

Μην ψάχνετε να βρείτε αν τα παραπτώματα ή εγκλήματα όλων αυτών είναι πραγματικά: Κατά κανόνα είναι πραγματικά -όταν δεν είναι άντε ν’αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφας- αλλά δεν είναι αυτά η πραγματική αιτία διώξεώς τους. Με τέτοια ανάλογα ή χειρότερα παραπτώματα βαρύνονται σχεδόν όλοι οι «εκπρόσωποι του έθνους» σε αυτό το Ελλαδικό κράτος, ακριβώς για να τους «έχουν στο χέρι» και να τους βγάζουν από τη μέση εύκολα σε περίπτωση που δείξουν απειθαρχία προς τα συμφέροντα των δυτικών φίλων και συμμάχων.

Πρώτιστη Αρχή του «Ελλαδικού Κράτους» ή Ψευτορωμαίικου:
Οι Ρώσοι, είτε ως ορθόδοξοι (1770–1871), είτε ως πανσλαβιστές (1871–1917), είτε ως κομμουνιστές (1917–1991), είτε ως πωλητές φυσικού αερίου (1991–σήμερα), πρέπει να αποφεύγονται μετά βδελυγμίας!
[u]
Οι Ρωσόφιλοι Έλληνες ασχέτως τίτλου, ασχέτως ιδεολογίας, ασχέτως θρησκείας, ασχέτως διατροφικών ή άλλων προτιμήσεων, αυτοί που μιλούν για Ελληνορωσική συνεργασία πρέπει να διώκονται, ενώ αυτοί που υλοποιούν τέτοια συνεργασία πρέπει να εξοντώνονται.

Με αυτό το Ψευτορωμαίικο καταφέρνουν για σχεδόν δύο αιώνες να κοροϊδεύουν τους Έλληνες, να τους πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο, να τους ληστεύουν και να τους διαλύουν και να τους καταστρέφουν και να τους σφαγιάζουν και να τους λένε ότι έχουν Δημοκρατία(!), και να τους πείθουν ότι για όλα τα κακά που παθαίνουν, φταίνε οι ίδιοι και μόνον οι ίδιοι («Όλοι μαζί τα φάγαμε» και «Εσείς τους εκλέξατε»). Η σκληρή αλήθεια είναι ότι τα έφαγαν (και τα τρώνε) όλα μόνοι τους, και ότι ΔΕΝ τους εκλέξατε εσείς, εσείς απλώς διαλέξατε μεταξύ αυτών που ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΑΥΤΟΙ ΕΚΛΕΓΟΥΝ.

Τα τελευταία εβδομήντα χρόνια, δύο φορές που ο ελληνικός λαός ήθελε να εκλέξει ΑΛΛΟΝ από αυτόν που ΑΥΤΟΙ (οι «ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ») ΗΘΕΛΑΝ, την πρώτη το 1944 (ΚΚΕ, ΕΑΜ) έριξαν την Ελλάδα σε εμφύλιο πόλεμο οι Άγγλοι, και την δεύτερη το 1967 (Ε.Κ., Γ. Παπανδρέου) επέβαλαν στρατιωτική δικτατορία οι Αμερικανοί.

Και μην πέφτετε στην παγίδα τους και λέτε «οι Βλάκες», «οι Ηλίθιοι», «οι Άσχετοι», ή «μα τίποτα δεν ξέρουν αυτοί;», «δεν υπάρχει κάποιος να καταλαβαίνει;». Αντιμετωπίζοντάς τους σαν ασχέτους ή χαζούς, το μόνο που κάνετε είναι να τους αθωώνετε. Αυτό θέλουν και αυτοί: δεν θέλουν να καταλάβετε ότι όλα αυτά που κάνουν δεν είναι χαζομάρες, αλλά είναι [u]μελετημένες και προσεκτικά επιλεγμένες ενέργειες οι οποίες εντάσσονται σε ένα μακροχρόνιο και «επιστημονικό» σχέδιο ρεζιλέματος και χειροτέρευσης των Ελλήνων και του Ελληνισμού, μέχρι τελικού αφανισμού.

Για όλους τους παραπάνω λόγους σας καλώ στο εξής, όταν αναφέρεστε σε αυτό το σύγχρονο κράτος, την ΝΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, να ΜΗ το λέτε «Ελληνικό» ή «Ελλαδικό κράτος», αλλά να το αποκαλείτε, [u]σύμφωνα με την Θέληση του Μεγάλου Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, «ΨΕΥΤΟΡΩΜΑΙΪΚΟ».

†††

Ἐγώ ὁ μάρτυς Παναγίου Ἰωάννου ὁ ἀμήν, ὁ πρόδρομος τῆς Ἀποκαλύψεως, ὁ φέρων τὸν Λόγον Ἐν ᾯ Χριστός καὶ τὸ πραγματικὸ Ῥωμαίϊκο.

Εὐλογημένον τὸ μέγα γένος τῶν Ἑλλήνων ὅτι τοῦτο ἐν Χριστῷ ἀνίκατον καὶ αἰώνιον.

Εὐχαριστῶ τὸν Παμμέγιστον Θεόν καὶ τοὺς Ἀγγέλους Αὐτοῦ διὰ τὴν πρόοδον τοῦ Ἔργου Του ἐπὶ ταῖς χώραις τοῦ θρόνου καὶ τῶν παραθρόνων του σατανᾶ, προσεύχομαι διὰ τὴν ἔτι περαιτέρω δυνάμωσιν.

Ἄξιαι γὰρ αἱ ὑποκάτω τοῦ θυσιαστηρίου ψυχαί τῶν ἐσφαγμένων διὰ τὸν Λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ διὰ τὴν μαρτυρίαν τοῦ Ἀμνοῦ ἰδεῖν τὸ αἷμα αὐτῶν ἐκδικεῖσθαι ἐκ τῶν κατοικούντων ἐπὶ τῆς γῆς.

Λόγος Ἐν ᾯ Χριστός, Γνῶσις Δωρεάν καὶ Ἄτη Κυρίου, Καλὴ Χρονιά καὶ Εὐτυχία στοὺς Εὐσεβεῖς Νοήμονες[/b], Ὄλεθρος στοὺς ἀνοήτους ἀσεβεῖς.

Καὶ Μόνον Ἄξιον τὸ ἀρνίον τὸ ἐσφαγμένον ἀπὸ καταβολῆς κόσμου, λαβεῖν τὴν δόξαν καὶ τὴν τιμήν καὶ τὴν σοφίαν καὶ τὸν πλοῦτον καὶ τὴν δύναμιν καὶ τὴν ἰσχύν καὶ τὴν εὐλογίαν.

Ἀμήν

††† Ἰάειρος ἐκ Θεοῦ
PDF:

ΩΡΙΩΝΑΣΜέλος

31/12/2013, 17:28:34

Τς! τς! τς!

"Οσο μαθαίνω τους θεούς πιστεύω στους ανθρώπους"