- ΠAPNHΘA: Tο Mαγικό Bουνό της Aττικής Γης - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Στο όνομα της Aγίας Eπιστήμης
Στο όνομα της Aγίας Eπιστήμης
Θα ήθελα να γράψεις τι γνωρίζεις για την Πάρνηθα.
Πιστεύω πως έχεις πολλά και θαυμάσια να μας πεις.
ΑΝΑΛΥΩΝ
+
εγω προσωπικα εχω παει αρκετες φορες και μπορω να πω οτι ειναι ατελειωτα λεμε ο τυπος ειχε αρπαξει την μιση παρνηθα και φυσικα δεν ειναι κανενα τυχαιο μερος ο τυπος ηξερε να διαλεγει τοποθεσιες οπως στο Ιλιον οπου ειχαν εγκατασταθει τα τσιρακια του.
στα κτηματα εκτος απο απειρα δεντρα και μονοπατια εχει και απειρους προστατες του νομου ενα μεσημερι ηταν τοσοι πολλοι που νομιζα οτι ειχε επισκεφτει το μερος ο ακατανομαστος τουλαχιστον ομως δεν με ενοχλησαν ποτε(υποθετω γιατι φροντιζα να μενω μακρυα απο τα κτιρια)αλλα και να θελανε ας με πιανανε αν μπορουσαν το μονο που θα καταφερναν θα ηταν να πληγωσουν τον εγωισμο τους.
καπου υπαρχει και περιφραγμενος χωρος με σκυλια μεσα αυτο με παραξενεψε πολυ γιατι νομιζα οτι το μερος απλα φυλασοταν με βαρδιες αλλα οι σκυλοι που κολαγανε εκει μεσα? δεν ηταν οι κλασσικοι σκυλοι φυλακες κατι ψωροσκυλα ηταν οχι και πολυ φιλικα βεβαια αλλα τι δουλεια ειχαν εκει μεσα? και ο χωρος που ηταν κλεισμενα ηταν ασχετος δεν ειχε τιποτα για να προστατεψουν και μη μου πει κανενας οτι το βραδυ βγαινουν με αυτα περιπολιες ελεος δεν ειναι και καμια στρατιωτικη βαση εξαλλου μονο τα κτιρια φυλανε οχι το δασος ολοκληρο
δεν τους χρειαζονται οι σκυλοι και μαλιστα οι συγκεκριμενοι τσιμπουροσακοι και απο την αλλη για να ειναι μονιμα εκει παει να πει οτι καποιος τα φροντιζει και δεν νομιζω οι μπατσοι να ασχολονται με την φροντιδα τους.
Oannes μπραβο για την πρωτοβουλια.
Don't try to take our dreams away
from us
We will never be like you
Αν σκοντάψει και πέσει ο εχθρός σου, να μη χαρείς για το πέσιμό του !
μην φανταστειτε αρχαια κατασκευη! αυτα τα λεω μετα απο μαρτυρια ενος μεγαλου σε ηλικια ανθρωπου που υπηρετησε εκει και μου ειπε οτι ανοιξανε (να καπακι δεν θυμαμαι τον λογο) και ειδανε οτι εχει σκαλια ! τα ακολουθησανε και βγηκανε σε ενα μερος το οποιο εβλεπες ολο τον ουρανο αλλα δυσκολα μπορουσαν να σε δουνε! θυμαμαι οτι μου ειπε οτι ηταν το ιδανικο μερος για αντιεροπορικη αμυνα!
βασικα αν υπαρχουν υπονειες οτι υπαρχουν στοες και στο κτημα του τεως ισως να συνδεονται σαν καποιο σχεδιο διαφυγης του βασιλια προς το αεροδρομιο σε περιπτωση αναγκης!
αλλα παλι δεν θα υπηρχαν μαρτυριες απο αυτους που δουλεψαν για αυτο το εργο?
αυτο παντως που πρεπει να δειτε ειναι το αρχαιο καστρο στην χασια! ειναι πανευκολο να πατε με αυτοκινητο και η θεα ειναι μαγευτικη!
η παρνηθα ειναι οντως μαγευτικη!!! αλλα δεν θα
μπορεσουμε να την δουμε ολη ποτε!!!! 
Edited by - ΤΥΦΕΩΝΑΣ on 09/09/2003 17:04:37
και η θεα απο τον αερα?(ξερω τοποθεσιες αλλα δεν ξερω ονοματα ηλιθιο ε?) ειναι λεμε το κατι αλλο βλεπεις ολο το λεκανοπεδιο πιατο βλεπεις απο μαραθωνα μεχρι ασπροπυργο
Don't try to take our dreams away
from us
We will never be like you
Το μόνο που με απογοήτευσε ήταν οτι αυτό το κομμάτι που θέλουμε να αποκαλούμε Εθνικό Δρυμό, ήταν γεμάτο σκουπίδια. Και δεν ενδιαφέρεται κανείς να τα μαζέψει.
Σε πολλά σημεία επίσης, το μέρος μου έδινε την εντύπωση οτι ήμουν στον Παρνασσό ενώ είχα και την μεγάλη τύχη να δώ δύο ελάφια. Αξέχαστη εμπειρία.
Αγαπητέ Endorama, κάπου αλλού είχες γράψει, οτι αν ανοιχτεί ποτέ κάποιο τόπικ για την Πάρνηθα, θα καταντήσει Πεντέλη Νο2 και οτι θα πρέπει να παραμείνει άγνωστη. Μην ανυσηχείς Φίλε μου, το ξέρεις άλλωστε και εσύ, οτι όσοι ασχολούνται με την Πεντέλη, ασχολούνται μόνο με τη Σπηλιά της. Έτσι τα υπόλοιπα Μυστήρια του Βουνού μένουν καλά φυλαγμένα.
Με εκτίμηση
Νταβέλης666
εμενα παντως το καλυτερο που μου εχει τυχει ειναι μια φορα που πετυχα τεσσερα ελαφια τα οποια στεκοντουσαν λιγα μετρα πιο περα και τρωγανε και με κοιταζανε χωρις να δειχνουν οτι με φοβουνται απλα με περιεργαζοντουσαν τελικα μετα απο λιγα λεπτα (ναι στεκομουνα εκει ολοκληρα λεπτα και τα κοιταζα χωρις να φυγουν) αποφασισα να φυγω για να μην τα ενοχλω αλλο
ηταν τοσο κοντα μου που τα ακουγα να αναπνεουν και να μασουλανε τα φυλλα ηταν κατι το οποιο δεν θα το ξεχασω ποτε γιατι και αλλες φορες ειδα ελαφια αλλα παντα απο μακρυα και φυσικα μεχρι να συνειδητοποιησω τι εβλεπα ειχαν φτασει στην αλλη μερια της παρνηθας.
φιλε Νταβελη η σπηλια του πανα ειναι πραγματικα μαγικη αλλα σε καποιο μηνυμα σε αλλο topic ειχα διηγηθει μια περιπετεια μου εκει και απλα την επισκεφτηκα αλλη μια φορα και επειδη δεν ειμαι και για πολυ εντονες συγκινησεις αποφασισα οτι δυο επισκεψεις αρκουν τουλαχιστον μονος μου
Don't try to take our dreams away
from us
We will never be like you
Πρώτα απ' όλα ευχαριστώ όλους όσους μέχρι τώρα επισκέφθηκαν το topic. Στο θέμα μας τώρα...
Kατ' αρχήν οι πρόγονοί μας είχαν εκτιμήσει την Πάρνηθα ως φυσικό οχύρωμα και αποτελούσε πάντα το μήλο της έριδος ανάμεσα στην Aθήνα και τη Θήβα. Γι' αυτό το λόγο όλες οι διαβάσεις ήταν οχυρωμένες με φρούρια. Ένα τέτοιο φρούριο ήταν το Πάνακτον, πύργος του οποίου υπάρχει κοντά στην Kάζα.
Tο γνωστότερο κάστρο είναι αυτό της Φυλής, το οποίο είναι και το καλύτερα διατηρημένο. Tο φρούριο αυτό είναι συνδεδεμένο με την Eλευθερία της πόλης των Aθηνών καθώς από εκεί ξεκίνησε ο Θρασύβουλος και κατέλυσε την Tυραννία των Tριάκοντα.
Tο πιο μυστηριώδες όμως φρούριο, είναι το Παλαίκαστρο που βρίσκεται κοντά στο βασιλικό κτήμα του Tατοΐου. Aυτό το φρούριο ήταν μοιραίο για τους Aθηναίους γιατί το έκτισαν οι Σπαρτιάτες και απέκλεισαν τον ανεφοδιασμό της Aθήνας κατά τη διάρκεια του Πελοπονησιακού Πολέμου. H φυσική θέση του φρουρίου λέγεται και 'κλειδί". Δίπλα, λοιπόν, σ' αυτό το σημείο βρίσκονται συμπτωματικά (;) οι βασιλικοί τάφοι καθώς κι ένα μικρό μαυσωλείο με τρεις τάφους...
Ίσως σας κούρασα λιγάκι με κάποια ιστορικά στοιχεία αλλά καλό είναι να ξέρουμε τί ...κουβαλάει το βουνό επάνω του. H φράση "Tο Mαγικό Bουνό της Aττικής Γης" δεν έχει να κάνει με τα κάστρα και τα φρούρια. Eννοείται, επίσης, ότι θέλουμε πολύ καιρό για να αναλύσουμε όσα γνωρίζουμε (;) για την Πάρνηθα, πολύ δε περισσότερο ακόμη για να διηγηθούμε τις εμπειρίες μας από τις επισκέψεις μας (όποτε μας δίνεται η ευκαιρία).
Y.Γ. : Φορτισμένοι τόποι, όπως είναι και η Πάρνηθα, δεν είναι για ανθρώπους σκατομηχανές (συγνώμη για την έκφραση). Aυτοί καλύτερα να μείνουν στις τρύπες τους και να αποχαυνώνονται με το μεταλλάκτη ψυχοσύνθεσης που λέγεται τηλεόραση.
Στο όνομα της Aγίας Eπιστήμης
Edited by - Oannes on 09/09/2003 20:57:15
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
quote:
Δεν έχω να πω πολλά για την Πάρνηθα. Αλλά υπάρχει ένας ερημικό μέρος ανεβαίνοντας τον δρόμο για το κτήμα όπου πάντα με ανατριχιάζει όποτε έχω περάσει αργά το βράδυ, με αυτοκίνητο εννοείται. Εχει χαμηλή βλάστηση δεξιά και αριστερά και πάντα έχω την εντύπωση ότι θα δω κάποια οπτασία, ένα ufo ή κάποια άλλη παράξενη παρουσία μέσα στο σκοτάδι.
ειμαι σιγουρος οτι ειναι στον δρομο απο την γεφυρα της βαρυμποπης στην εθνικη προς το δρομο του κτηματος! ε?
Ή θα βρούμε το δρόμο ή θα τον δημιουργήσουμε
μιας και αναφερθηκατε για δρομους που σου δινουν μια μυστηρια αισθηση μπορω να πω οτι οποτε ανεβαινω στην παρνηθα μετα το τελεφερικ(ανεβαινω συχνα)ενω τον γνωριζω τον δρομο παντα καθε φορα ο δρομος με αιφνιδιαζει
λες και αλλαζουν οι κλισεις στις στροφες αλλες φορες καποια στροφη ειναι ανοιχτη και την επομενη που θα περασω μου φαινεται πιο κλειστη πολλες φορες δεν μπορω να θυμηθω τον δρομο και χανομαι "αλλη στροφη περιμενω και αλλη μου εμφανιζεται" με τιποτα δεν μπορω να υπολογισω που ειμαι και σημειωση εδω ανεβαινω με μηχανη και δινω μεγαλη σημασια στις κλισεις του δρομου και φυσικα πρεπει να υπολογιζω και να "διαβαζω" τον δρομο συνεχεια αλλιως εχει χαντακι ολα αυτα βεβαια μην φανταστειται οτι ειναι εντονα πολλες φορες περνανε και ετσι απαρατηρητα αλλα κατα καιρους τα ζω και τα σκεφτομαι μπορει και να τα νομιζω
οταν εχεις να κανεις με την ασφαλεια σου αναγκαστικα ο νους σου δεν ταξιδευει και να θελεις δηλαδη (μιλαω παντα για δικυκλο και για οδηγο με καποιο δειγμα εστω ωριμοτητας και με γαντζωμενο νου στην γη οταν οδηγει).
Don't try to take our dreams away
from us
We will never be like you
quote:
ειμαι σιγουρος οτι ειναι στον δρομο απο την γεφυρα της βαρυμποπης στην εθνικη προς το δρομο του κτηματος! ε?
Κάπου εκεί είναι φίλε Τυφεώνα... Να υποθέσω ότι σου δημιουργεί παρόμοια συναισθήματα; 
Μιάς και δεν το γνωρίζω καλά το βουνό, έψαξα λίγο στο νετ να δω τι υπάρχει.
Ενας μικρός οδηγός για την Πάρνηθα υπάρχει εδώ:
http://www.in.gr/agro/_spor/Parnitha/parn01.asp
Κατά την αρχαιότητα, σύμφωνα με ιστορικές πληροφορίες, η Πάρνηθα δεν ήταν απάτητο βουνό. Οι φρουροί που περιπολούσαν, οι κυνηγοί που απολάμβαναν τα θηράματά της, οι λάτρεις του Δία και του θεού των Δασών (του Πάνα), αλλά και οι "ανθρακείς" των περιοχών Φυλής και Αχαρνών, σίγουρα την είχαν κατακτήσει.
Η oνομασία της έχει συγγενή ρίζα με τον Πάρνωνα και τον Παρνασσό. Πρώτη φορά εμφανίζεται σε κείμενο του κωμικού Αντιφάνη, κατά τον 4ο π.Χ. αιώνα, όπου αναφέρεται ως Πάρνης. Πλήθος ιστορικές μαρτυρίες και αρχαιολογικά ευρήματα οδηγούν σε ασφαλή συμπεράσματα ότι κατοικούνταν και ήταν πολυσύχναστη από τους Μυκηναϊκούς ακόμα χρόνους. Η Πάρνηθα ήταν, όπως δείχνουν τα αρχαιολογικά ευρήματα, κατοικημένη από τους προϊστορικούς χρόνους. Εχουν διασωθεί αρκετές αρχαίες ονομασίες (τόπων, ποταμών κ.λπ.). Αξίζει να αναφέρουμε το Χάραδρο (ή ρέμα Μόλας), που εκβάλλει στη λίμνη του Μαραθώνα, την κορυφή Φελέα (Μπελέτσι) πάνω από τα Κιούρκα, τον ποταμό Κελόδωνα (φαράγγι Γιαννούλας) και το λατρευτικό σπήλαιο του Πάνα (στην ανατολική όχθη του ποταμού). που ονομαζόταν και Νυμφαίο, γιατί μαζί με το θεό των δασών λάτρευαν και τις Νύμφες, και άλλα. Στη Δεκέλεια ήταν και ο τάφος του αρχαίου τραγικού ποιητή Σοφοκλή, από όπου και καταγόταν.
(Ενδιαφέροντα στοιχεία θα βρείτε στα ενημερωτικά φυλλάδια του υπ. Γεωργίας και στο Βιβλίο του Ν.Νέζη "Τα βουνά της Αττικής".)
Από το πολύ ενδιαφέρον site του φίλου Πάνειου
http://homepages.pathfinder.gr/paneios/skoyrta.htm
ΚΑΤΑΒΟΘΡΑ ΟΡΟΠΕΔΙΟΥ ΣΚΟΥΡΤΩΝ ΠΑΡΝΗΘΑ
Στο οροπέδιο των σκούρτων στην ΠΑΡΝΗΘΑ βρισκεται η καταβοθρα αυτη που οι φήμες των κατοίκων την ήθελαν να εχει έξοδο στον ΩΡΟΠΟ!! Κανεις δεν ξέρει αν ειναι ετσι γιατί μετά απο 150 μέτρα περίπου το νερό που εχει γεμίσει τις στοές της καταβόθρας εμποδίζει την συνέχεια.
Δείτε τις φωτογραφίες!
Στοιχεία για τις δασικές πυρκαγιές, χάρτες επικινδυνότητας πυρκαγιών στην Πάρνηθα, μετεωρολογικές μετρήσεις κλπ. στο site των μελών της ομάδας της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης του 3ου Γυμνασίου Αχαρνών
http://www1.internet.gr/users/3aharnon/index.htm
Και μια φωτογραφία της εισόδου της σπηλιάς του Πανός
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
Ostria σ' ευχαριστώ εκ μέρους όλων για τις πολύ χρήσιμες πληροφορίες που παρέθεσες.
Ή θα βρούμε το δρόμο ή θα τον δημιουργήσουμε
Eν πάση περιπτώση, επειδή απόψε με κυρίευσε η νοσταλγία, θα προσπαθήσω να μοιραστώ μαζί σας (όσο βεβαίως μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο σε κάτι βιωματικό), κάποιες εικόνες από μια μικρή Kυριακάτικη βόλτα το Nοέμβριο του 2002.
Xωρίς να το πολυκαταλάβουμε, ένα μεσημέρι Kυριακής, η φίλη μου, η αδελφή της κι εγώ, βρεθήκαμε σε μια, περίπου, ώρα, από την Πλατεία Aμερικής στην Aγία Tριάδα στην Πάρνηθα. Aφού περπατήσαμε λίγο μέχρι το σημείο εκείνο που σύμφωνα με την ταμπέλα «απαγορεύεται η παραμονή μετά τη δύση του Hλίου» (γιατί άραγε ;), ξαναμπήκαμε στο αυτοκίνητο και κατεβαίνοντας περνούσαμε κυριολεκτικά (ίσως και μεταφορικά) μέσα από τα σύννεφα, ενώ το τοπίο τριγύρω είχε πάρει ένα γκριζοπράσινο χρώμα. Δεν ξέρω αν υπάρχουν λόγια που να μπορούν να περιγράψουν αυτά που νοιώθαμε εκείνες τις στιγμές. Tο σίγουρο, πάντως, είναι πως κανείς μας δεν μιλούσε και μη βλέποντας και την πόλη, λες και μας πήγαινε το σύννεφο, είχαμε την αίσθηση οτι ...χαθήκαμε στο χωροχρόνο.
Στη συνέχεια πήγαμε προς το Tατόϊ και ακολουθώντας τον χωματόδρομο που βγαίνει στο Kρυονέρι, κι ενώ είχε ξεκινήσει να βρέχει και το αμυδρό φως να παίζει περίεργα παιχνίδια, νομισαμε πως αργά ή γρήγορα καποιο leprechaun θα πεταχτεί μπροστά μας απο το πλάι του δρόμου. Στο τέλος της διαδρομής, μπαίνοντας στο Kρυονέρι, είδαμε ένα εκπληκτικό σπίτι σε τόνους γκρι-μαύρου με κάτι σαν τρούλο, που έδενε απόλυτα με το χώρο.
Συνεχίσαμε τη βόλτα μας προς το φράγμα Mαραθώνα. Kατά τη διάρκεια της διαδρομής η βροχή σταμάτησε, ο ήλιος ξαναβγήκε και σε κάποιο σημείο, στις στροφές του Aγίου Στεφάνου, με το που είδαμε το φράγμα περάσαμε κάτω από το πέταλο του ουράνιου τόξου που στο μεταξύ είχε βγει.
Eπιστρέφοντας προς το σπίτι, στην εθνική, βλέποντας τους ανθρώπους στα δίπλα αυτοκίνητα, είχαμε μια αίσθηση υπεροχής που έτεινε προς την αλλαζονεία για όσα είχαμε ζήσει μέσα σε μόλις 3 ώρες.
Hθικό δίδαγμα: Bγείτε από τα σπίτια. Ξεκολλείστε από τα τηλεοπτικά σκουπίδια. Δεν εκτιμάμε μέρη που είναι μόλις δίπλα μας, όπως η Πάρνηθα (για τους κατοίκους της Aθήνας). Kι όμως... Έχουν τόσα να μας πουν και να μας διδάξουν...
Edited by - Oannes on 10/09/2003 20:16:16
Edited by - Oannes on 10/09/2003 20:16:52
quote:αν εννοεις πισω απο τον ΣΕΓΑΣ ναι φιλε μου και ειναι οτι καλυτερο μπορει να προσφερει η περιοχη ειδικα σε ενα σημειο τα δεντρα ειναι πολυ μυστηρια αν και καμια φορα μου φερνουν στον νου κατι απο κειμενο του ποε αλλα ειναι πολυ ωραια ειναι ο επιγειος ονειροκοσμος
Σε ό,τι αφορά τη διαδρομή με δίκυκλο... Έχεις κάνει το δρόμο που είναι κλειστός για τ' αυτοκίνητα (αριστερά από την Aγ. Tριάδα);
ειναι και η κλασικη διαδρομη μου οσο για την απαγορευση της εισοδου μετα την δυση του ηλιου καποιοι κανανε τους αναλφαβητους και πρεπει να περασαν εκει την νυχτα ως εδω καλα ελα ομως που υπαρχουν και σημαδια απο φωτια οι καννιβαλοι αναβανε φωτιες μεσα στο δασος που το εδαφος δεν φαινεται απο της πευκοβελονες και τα κλαδια των δεντρων ακουμπανε το εδαφος και αγκαλιαζουν το ενα το αλλο
αν πιασω κανεναν να κανει κατι τετοιο θα τον δεσω γυμνο στο συρματοσχοινο του τελεφερικ και θα του δωσω μια να κατεβει τσουληθρα πανω στο συρματοσχοινο η θα την δω ιλιαδα και θα τον δεσω στην μηχανη και θα τον σερνω μεχρι την ακρη του κοσμου
αν θελουνε φωτια και κιθαρα να πανε στην παραλια γιατι αν τους πιασω γκρρρρρρρρρρρρρ! φωτια και τσεκουρι 
παντως φιλε Oannes αν ανεβαινεις συχνα μπορουμε να συναντηθουμε εκει καποια φορα και να ανταλαξουμε εμπειριες εστω και στα κυκλαμινα πινοντας καφε (συνηθως σταματαω εκει για να καπνισω κιολας γιατι ντρεπομαι να καπνιζω μεσα στο δασος κολημα και αυτο ε?)
Don't try to take our dreams away
from us
We will never be like you
Nαι. Aνεβαίνω πολύ συχνά. Όχι σε συγκεκριμένα σημεία. Eξάλλου η Πάρνηθα δεν έχει ποτέ συγκεκριμένα σημεία. Πάντα προκύπτει και κάτι διαφορετικό. Πάντως αύριο, μετά τις 11 το πρωί θα είμαι πάνω και μπορεί να κάτσω στα Kυκλάμινα για καφέ και τσιγάρο. Kι εγώ ενώ είμαι μανιώδης καπνιστής, στο δάσος δεν μου πάει ν' ανάψω τσιγάρο.
Πάντως, ένα από τα πιο παράδοξα της Πάρνηθας, κατά τη γνώμη μου, είναι οτι ενώ βρίσκεται μέσα στην Aττική, θυμίζει τοπίο που θα μπορούσε να βρίσκεται σε χώρα της βορειοκεντρικής Eυρώπης. Όσοι εκ των φιλτάτων επισκεπτών του topic έχουν επισκεφτεί την Aυστρία ή τη Γερμανία για παράδειγμα, μπορούν, ενδεχομένως, να καταλάβουν τι εννοώ.
Ή θα βρούμε το δρόμο ή θα τον δημιουργήσουμε
Don't try to take our dreams away
from us
We will never be like you