- ΜύΘου Ιστορίες ή Ιστορίες για ...αγρίους ή και αχρείους - "Μουσείο" Απολιθωμένων Θεμάτων/Συζητήσεων...
Αγαπητά και Σεβαστά μέλη οποιασδήποτε βαθμίδος και οποιασδήποτε σχολής
Αγαπητή και Σεβαστή Διοίκηση του Esoterica.gr
Παρά το γεγονός ότι δεν γνωρίζω το esoterica, όπως προσφάτως μού επεσημάνθη, ανοίγω αυτό το topic, προκειμένου να δύναται, έκαστος εκ των μελών επιθυμεί, να συγγράφει ελευθέρως και αβιάστως, την όποια ιστορία επιθυμεί.
Υπάρχουν αξιόλογοι συγγραφείς εδώ, με αστείρευτο ταλέντο, οι οποίοι είναι σε θέση να κάνουν την Επανάσταση (...τί λέξη κι αυτή) - για να μην πω ότι την κάνουν ήδη - ενάντια σε ένα περιέργως διαμορφωμένο εκδοτικό χώρο, ένα ζήτημα το οποίο σηκώνει μεγάλη συζήτηση που περιλαμβάνει σαφώς και πολιτικές προεκτάσεις που μάλλον δεν αφορούν ένα forum αυτής της θεματολογίας.
Αν για οποιαδήποτε λόγο, οι ιδιοκτήτες του esoterica θεωρούν ότι το topic παραβαίνει τους ισχύοντες κανονισμούς ή ενδέχεται να λειτουργήσει εμπρηστικώς, παρακαλώ να επικοινωνήσουν μαζί μου στο e-mail που αναγράφεται στο προφίλ του λογαριασμού μου.
quote:
ένα ζήτημα το οποίο σηκώνει μεγάλη συζήτηση που περιλαμβάνει σαφώς και πολιτικές προεκτάσεις
?
για ψιλό-explain please...
bitch and bites
quote:
ΜύΘου Ιστορίες ή Ιστορίες για ...αγρίους ή και αχρείους
Καλημέρα εκδότη μου,
Πολύ χαίρομαι για το θέμα σου. Ακροβατώντας στο χορτόσχοινο του μυθιστορήματος και του ντοκουμέντου, καλό θα ήταν να θεσμοθετηθεί το όριο (αν υπάρχει) για τους κατ' επάγγελμα ιθαγενείς Ιαχούδες (από την τελευταία ιστορία του Γκούλιβερ)
Τα δέοντα,
Τανούκι Καράμπελας Deva Parinito
υ.γ Να δούμε τι θα πεις όταν θα σκάσει μύτη η Αφροδιτούλα με τα ποιήματά της στο θέμα σου...
Edited by - 16thThief on 23/11/2005 10:52:34
quote:
ή ενδέχεται να λειτουργήσει εμπρηστικώς,
Μάλλον είναι σίγουρο οτι θα συμβεί αυτό, Oannes...
In anticipation of my resurrection...
quote:
Μάλλον είναι σίγουρο οτι θα συμβεί αυτό, Oannes...
Επί του θέματος φίλε. Αν δεν έχεις τι να πεις, μην λες βλακείες...
Deva
quote:quote:
ή ενδέχεται να λειτουργήσει εμπρηστικώς,Μάλλον είναι σίγουρο οτι θα συμβεί αυτό, Oannes...
μμμ...και γιατί πάλι, εγώ, έχω την αίσθηση ότι αυτή ακριβώς είναι και η πρόθεση του θεματοθέτη?????
μήπως εγώ κύριε, μήπως εγώ κύριε?
bitch and bites
αντί να καλωσορίσω αυτή την προσπάθεια του σεβαστού μέλους oannes, αφήνοντας περιθώρια να δούμε όλοι πως θα εξελιχτεί το θέμα τον πήραμε απ' τα μούτρα τον άνθρωπο...
επανορθώνω λοιπόν με ένα τραγουδάκι :
κι είναι πάντοτε ωραία, η ελπίδα για παρέα
η καρδιά σου να μη βάζει, ούτε πίκρα ούτε μαράζι
τράβα μπρος και μη σε μέλλει, τράβα μπρος και μη σε νοιάζει
Τράβα μπρος κι όσα έρθουν κι όσα πάνε τράβα μπρος και του κεφαλιού σου κάνε
Τράβα μπρος πριν η νιότη σου να φύγει, τράβα μπρος η ζωή μας είναι λίγη
Τράβα μπρος και μη σε νοιάζει, μια νυχτώνει μια χαράζει
και ο κόσμος είναι σφαίρα, που γυρίζει νύχτα μέρα
μη λυπάσαι δεν αξίζει, τίποτα όσο νομίζεις
τράβα μπρος και μη σε νοιάζει, σφαίρα είναι και γυρίζει
Τράβα μπρος κι όσα έρθουν κι όσα πάνε...
Τράβα μπρος και μη σε νοιάζει, η ζωή μας όλο αλλάζει
και δεν ξέρεις τι θα βγάλει, απ’ τη μια στιγμή στην άλλη
και ας τραγούδησε και γέλα, κάνε κάθε είδους τρέλα
τράβα μπρος και μη σε νοιάζει, τράβα μπρος και χαμογέλα
Τράβα μπρος κι όσα έρθουν κι όσα πάνε...
Εμπρός στον Ετσι που Χάραξε ο Τέτοιος!
την καλημέρα μου
Galadriel
bitch and bites
Πολύ θα 'θελα να δω και Το MOZ όμως φίλε Oannes στο θέμα σου...
Το θέμα, δεν ανοίκει στη υποενότητα "Η ΨΥΧΗ". Περισσότερο για το "Απόψεις, Προτάσεις" το κόβω. Ιδίως αν έχει πολιτικές προεκτάσεις
Γιατί το άνοιξες σ' αυτήν την υποενότητα 
Deva Parinito
Edited by - 16thThief on 23/11/2005 11:04:53
Είθισται ένας πρόλογος σε κάποιο βιβλίο. Ομολογώ ότι δυσκολεύομαι στους προλόγους. Καραδοκεί ωστόσο πάντα η άποψη ότι ο πρόλογος "μπάζει" τον αναγνώστη στο πνεύμα ενός βιβλίου. Δεν είναι αυτός ο στόχος μου όμως. Δεν θέλω να "μπάσω" κανέναν σε κανένα νόημα. Θα προσπαθήσω, χωρίς να υπόσχομαι, να αφήσω τον κέρσορα να τρέξει ελεύθερα πάνω στον επεξεργαστή κειμένου μου, φιλοδοξώντας να αφήσω τον αναγνώστη να βγάλει μόνος τα όποια συμπεράσματά του. Εκείνο όμως που οφείλω να τονίσω είναι ότι πάσα ομοιότης με υπαρκτά πρόσωπα και καταστάσεις είναι συμπτωματική. Εξαρτάται, βεβαίως, πάντα κατά πόσο πιστεύει κανείς στις συμπτώσεις. Αλλά αυτό είναι άλλο θέμα που ανήκει στην κατηγορία εκείνη των βιβλίων που ασχολούνται με τη σχέση του χώρου και του χρόνου.
Ενα Ευχαριστώ από βάθους καρδιάς σε όλους όσους και όσες ενέπνευσαν τους ήρωες αυτού του βιβλίου. Ανθρωποι που "ζουν ανάμεσά μας". Εσύ, εγώ, ο καθένας.
quote:
Εσύ, εγώ, ο καθένας.
Ξέχασες το "ο κανένας" εκδότη μου...
Τανούκι Καράμπελας
quote:
συγγραφείς εδώ, με αστείρευτο ταλέντο, οι οποίοι είναι σε θέση να κάνουν την Επανάσταση
quote:
περιλαμβάνει σαφώς και πολιτικές προεκτάσεις
quote:
Αν για οποιαδήποτε λόγο, οι ιδιοκτήτες του esoterica θεωρούν ότι το topic παραβαίνει τους ισχύοντες κανονισμούς ή ενδέχεται να λειτουργήσει εμπρηστικώς, παρακαλώ να επικοινωνήσουν μαζί μου στο e-mail που αναγράφεται στο προφίλ του λογαριασμού μου.
quote:
οφείλω να τονίσω είναι ότι πάσα ομοιότης με υπαρκτά πρόσωπα και καταστάσεις είναι συμπτωματική.
quote:
Εξαρτάται, βεβαίως, πάντα κατά πόσο πιστεύει κανείς στις συμπτώσεις
quote:
Ενα Ευχαριστώ από βάθους καρδιάς σε όλους όσους και όσες ενέπνευσαν τους ήρωες αυτού του βιβλίου. Ανθρωποι που "ζουν ανάμεσά μας". Εσύ, εγώ, ο καθένας.
bitch and bites
Edited by - galadriel on 23/11/2005 11:21:22
όταν γίνεται αναφορά σε "αχρείους" (στα γαλλικά η αντίστοιχη έκφραση είναι "ρουφιάνοι"), γνωρίζουμε στην συνέχεια της ιστορίας ποιος θα κρατάει το ρόλο του Χιράμ?
ακόμα καλύτερα, του Σολωμόντα?
και τελικώς η μύηση θα επιτευχθεί?
χμ... ίσως αυτή η απορία είναι για το "Χαμένοι στη Μετάφραση"...
bitch and bites
Όταν ξεκίνησα την ιστορία με τον Τανούκι, εμπνευσμένος από τον μυθάληθο του Τομ Ρόμπινς "Villa Ingognito", το esoterica ήταν ό,τι έπρεπε. Ο Ρόμπινς πρώτος διαπίστωσε το ψεύτικο μουστάκι του κόσμου και έφτιαξε μια Ιστορία, για την λεγεώνα του "εγώ" και για το προσωπείο των ανθρώπων. Η σύλληψη είναι εκπληκτική και προσπάθησα να αντιστοιχίσω το τι συνέβαινε στο esoterica σε συνδυασμό με τις προσωπικότητες που γνώρισα από κοντά, με ακριβώς το ίδιο το σκεπτικό του Ρόμπινς σχετικά με το "ινγκόγνιτο" των μελών του.
Το γεγονός αυτό μου έδωσε το δικαίωμα να ενσωματώσω αληθή και ζωντανά περιστατικά που μου συνέβησαν, που βίωσα με μέλη του esoterica, με τρόπο όμως μυθιστορηματικό, αφήνοντάς μου ανοιχτό το ενδεχόμενο, πάντα να επικαλούμαι το γεγονός του μύθου. Έτσι, κανείς δεν θα μπορούσε να μου πει πως Θίγω κανέναν. Είχα και έχω πάντα το άλλοθι του μυθιστορήματος. Η παγίδα μου όμως ήταν και είναι η εξής : Ο αναγνώστης θα πρέπει να βρει, ποια από όσα λέω είναι αληθινά περιστατικά και ποια ανήκουν στην φαντασία μου.
Το "δισκοπότηρο του Ρέουτ" – που στο τέλος φαντάζομαι πως θα γίνει "Δισκοπότηρο του Ρε-Ουστ! ", ξεκίνησε από σένα εκδότη μου, που πήγαινες σε αρκετά από τα γυναικεία μέλη του φόρουμ (όσα σου έδιναν την ευκαιρία να τα γνωρίσεις από κοντά) και τους έλεγες "Είσαι το δισκοπότηρό μου !". Σκέφτηκα πως αν τούτο το δισκοπότηρο έχει τόση σημασία, γιατί να μην το χρησιμοποιήσω ως "έπαθλο" για το κυνήγι μιας παρέας ? Αφού στο esoterica ψάχνετε γκόμενες και γκόμενους (δεν το βρίσκω κακό, κι εγώ τώρα με κάποιο μέλος του φόρουμ είμαι αλλά δεν είναι απλώς η γκόμενά μου, αλλά η γυναίκα μου), γιατί να μην το φτιάξω έναν μυθάληθο ? Στην ουσία αυτό γίνεται, και είχε δίκιο ο jonniebegood όταν προχθές στο τηλέφωνό του, μου το υπενθύμησε.
Παρ' ότι φυσικά "το δισκοπότηρο" ήταν δική σου πατέντα, το ίδιο έλεγαν και η ΑΤΜΑ με τον Ryche, σε κατ' ιδίαν συναντήσεις μου μαζί τους, το ίδιο έλεγε και το Moz. Όταν ο Ryche, μου έδειξε περί τίνος πρόκειτε, συγκλονίστηκα και ομολογώ πως μου άρεσε η "αποκωδικοποίηση" της έννοιας, τουλάχιστον έτσι όπως την είδα μέσα από κάποια εικόνα. Ναι, φαντάζει όμορφο αυτό, αλλά εξακολουθεί να βρίσκεται στο ενδιάμεσο του μύθου & της πραγματικότητας. Αυτό εκμεταλλεύτηκα.
Έχω να σου πω κι άλλα εκδότη μου, αν αυτό το θέμα συνεχιστεί και δεν κλειθωδεί από τους ταμπουρωμένους. Πρόχειρα τα γράφω αυτά, σαν "Πρόλογο", όπως λες...
Τανούκι Καράμπελας Deva Parinito
Edited by - 16thThief on 23/11/2005 11:57:37
Όπως καταλαβαίνεις λοιπόν εκδότη μου, το παραπάνω προλογίσιο ποστ μου, λειτουργεί ως αγχολιτικό προληπτικό χαπάκι, ιδίως μετά από τις τελευταίες σου "επιτυχίες". Γνωρίζω λοιπόν ακριβώς τι επιθυμείς να κάνεις, γιατί πολύ απλά, το έχω κάνει εγώ πολύ πιο πριν από εσένα. Άσε λοιπόν τις μπαρούφες περί "συμπτωματικής ομοιότητας των προσώπων" και μίλα ξεκάθαρα και ειλικρινά, αν μπορείς, για μια φορά. Έλα, δεν είναι δα και τόσο δύσκολο αυτό ! Έτσι, εκδοταρά μου ?
Άγγελος Deva Parinito
Πρόσωπο με Πρόσωπο φίλε μου, συνήγορε των πτωχών πλην τίμιων κορασίδων.
Πρόσωπο με Πρόσωπο και με τον οποιονδήποτε και την οποιαδήποτε.
Δεν έχω να κρύψω ή να φοβηθώ κάτι.
Περί Δισκοπότηρου δε, να σου πω ότι αυτά που μου πλασαρίστηκαν ως τοιαύτα (ενδεχομένως από βιολογική ανασφάλεια) ή και μού φάνηκαν ως τοιαύτα (αν προτιμάς), τα απέρριψα και απομακρύνθηκα, με λάθος τρόπο (πάλι αν προτιμάς) και αυτή είναι η αιτία της προσπάθειάς σου να ασχοληθείς μαζί μου. Ναι, άγεσαι και φέρεσαι, αυτό σου λέω ξεκάθαρα, αν δεν το κατάλαβες και αδικείς τον εαυτό σου.
Συνιστώ την προσεκτική ανάγνωση της συνέχειας του βιβλίου μου, κάτι που θα κάνω κι εγώ για τα υπόλοιπα.
Υ.Γ. Το Δισκοπότηρο μου, γελάει με όλο αυτό το μπάχαλο και απορεί γιατί συνεχίζω να γράφω εδώ μέσα. Ελα ντε?
Υπάρχει ένα κοινό μυστικό το οποίο θέλω να σας εκμυστηρευτώ…
Είχα και έχω την εντύπωση (να το πω;), φαντασίωση (να το πω;)… Τέλος πάντων την τρέλλα να πιστεύω ότι είμαι συγγραφέας (ουπς μου ξέφυγε!), κάποια στιγμή το ταλέντο μου (επιτέλους) αναγνωρίστηκε όταν ένας εκδότης (γυναικών και βιβλίων, όπως έλεγε και ο φίλτατος Ράμογλου…. με έμφαση στο πρώτο, παρά στο δεύτερο) με πλησίασε και μου πρότεινε το 50% του νεοσύστατου (όχι απλά στα μπετά, αλλά μόνο σαν ιδέα στο μυαλό του) εκδοτικού του οίκου…
Τώρα που το ξανασκέφτομαι, υπάρχουν δύο λογικές εξηγήσεις για την επιλογή (εμένα δηλαδή) του εκδότη….
Είτε αναγνώρισε το ταλέντο μου και ήθελε να με "δέσει" για να έχει την αποκλειστική τιμή… Είτε ήθελε να με τραβήξει μακρυά από τη συγγραφή για το καλο των απανταχού αναγνωστών…
Χμ… πόσο μου αρέσει ο αυτοσαρκασμός….
Τώρα πάμε στην ιστορία και στον τρόπο διήγησης της
Σ'αυτό το σημείο νιώθω υποχρεωμένη να τονίσω ότι οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα πράγματα και καταστάσεις είναι πέρα για πέρα αληθινή γιατί όπως έλεγε κι ο σύντροφος Φώσκολος όλα είναι βγαλμένα από τη ζωή….
Υπάρχουν τρεις τρόποι/δρόμοι που μπορώ να ακολουθήσω για να πω αυτά που θέλω.
α. Ο φλύαρος δρόμος
β. Ο λιτός και μετρημένος δρόμος
γ. Ο δρόμος της σιωπής
Λοιπόν, αποσύρομαι για να κάνω την επιλογή μου και επιστρέφω δριμύτερη
Σας φιλώ σταυρωτά
Τhe She Mantis
Είμαι ζενίθ, είμαι ναδίρ
Ανάβω γίνομαι πυρσός
Πνίγω το ψέμα μες στο φως
quote:
Υ.Γ. Το Δισκοπότηρο μου, γελάει με όλο αυτό το μπάχαλο και απορεί γιατί συνεχίζω να γράφω εδώ μέσα. Ελα ντε?
Το δισκοπότηρό σου ? Το νόμιμο ή το παράνομο ?
Και ποιο είναι ρε παραμυθά το δισκοπότηρό σου ?
Moz Deva Parinito
ΖΕ(ι)Ν και ΒΑΣΙΛΕΥΕΙ
υ. γ. Όπως βλέπετε αγαπητοί μου, το όνομά μου έχει την εξής θαυμαστή και ανισόρροπη ιδιαιτερότητα να γίνεται : "Ο ΕΝΑΣ, Ο ΚΑΘΕΝΑΣ κι o ΚΑΝΕΝΑΣ", ακριβώς γιατί είμαι και μπορώ να γίνω, ο ένας, ο κανένας κι ο καθένας από εσάς. Τι έχεις να πεις εκδοταρά μου ?
Ο πραγματικός εαυτός σου, το όνομά σου δεν ξέρει. Και σ' αυτό είμαστε όλοι ίδιοι ταλεντάρα μου. Μην συνεχίζεις όμως να με προκαλείς, γιατί είμαι περισσότερο ελεύθερος από όσο μπορείς να κατανοήσεις και να φανταστείς.
Έτσι δεν είναι Κυριακή ? – Κυριακή ? – ναι, Κυριακή κοντή γιορτή εκδότη μου, Κυριακή κοντή γιορτή...
Edited by - 16thThief on 23/11/2005 13:18:31
quote:
και αδικείς τον εαυτό σου
Ο εαυτός μου δεν υπάρχει. Δεν έχω λοιπόν κανέναν να αδικήσω ή να δικαιώσω.
Γράψε όμως το μυθιστόρημά σου ταλεντάρα μου για να δούμε και τον οίστρο σου, για να βγούμε κι απ' το κλείστρο σου...
M@z Deva Parinito
Edited by - 16thThief on 23/11/2005 13:25:26
quote:
Πρόσωπο με Πρόσωπο
Δεν έχω πρόσωπο.
Με ποιον λοιπόν θα συνομιλήσεις ?
Deva
Μήν ανησυχείς (-είτε) δεν θα αρχίσω να μυθιστοριογραφώ εδώ μέσα, αλλά θα παρακολουθώ...(γράφοντας??? μπορώ?)
Μία διαπίστωση μόνο, επειδή μου βγήκε σε πρόσφατη αυτο-ψυχανάλυση: καταλαβαίνετε ελπίζω εσείς (εμείς) όλοι οι επίδοξοι 'συγγραφείς' την αλλαζονεία του να νομίζεις οτι έχεις 'δικαιώματα' πάνω στους ήρωές σου (αληθινούς και μή)... Ειδικά όταν βλέπουμε τους πάντες ως ήρωες ενός βιβλίου που ακόμα δεν γράφτηκε... Οποιος έχει κάνει την δική του αυτο-ψυχανάλυση θα καταλαβαίνει τί εννοώ!
Α, λές να είναι πρόλογος αυτός για short story? Μάλλον θα το κάνω σαν τον Μάρκο (Τουέιν, ντε), και θα περιμένω αντιδράσεις (ή αντιδράσεις ΜΟΥ στην μή αντίδρασή ΣΑΣ), για να δώ πώς θα συνεχίσω την ιστορία μου (άν την συνεχίσω)... "Πάμε εκ του ασφαλούς καλύτερα" δηλαδή, κι αυτός θα είναι και ο 'επίδοξος' τίτλος του επίδοξου short story, που είναι στην αναμονή για μήτρα...