- ΠAPNHΘA: Tο Mαγικό Bουνό της Aττικής Γης - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Μετά την πρωινή μου αφήγηση για τον Καλόγερο της Πάρνηθας έρχομαι να σας θυμίσω πως είναι χειμώνας. Μια και έχουμε συνηθίσει λοιπόν, τον χειμώνα να κάνουμε την βολτούλα μας προς την φύση. Είναι καιρός νομίζω, για όσους δεν τα γνωρίζουν, να ανακαλύψουν τα πανέμορφο βουνά της μαγικής Πάρνηθας!
Μπορούμε να την γνωρίσουμε από πολλές τοποθεσίες. Όπως, από Αυλώνα που έχει μεν χωματόδρομο, αλλά με λίγη καλή προσπάθεια θα φθάσουμε ως την Χασιά, περνώντας όλη τη δυτική πλευρά μέσα από λιβάδια, δάση με έλατα και πεύκου, πηγές. Εάν πάλη θέλουμε, ανεβαίνουμε από Μαγούλα για Δερβενοχώρια και δεξιά για Χασιά από δρόμο με άσφαλτο να γνωρίσουμε τις νότιες πλαγιές της, με την καταπληκτική ορεινή φύση. Ακόμα και να ανεβούμε από τις Αμυγδαλιές, Μετόχι για Αγ, Τριάδα Κυκλάμινα ή πίσω από τον Ξενία, λίγο πιό πάνω από το ΣΕΓΑΣ, που είναι το ελατοδάσος των Γιγάντων. Μιά πάρα πολύ όμορφη ορεινή τοποθεσία που δεν είναι γνωστή.
Ας προχωρίσουμε μέσα στο ορείνο τοπίο της Αττικής φύσης, ας κάνουμε μια γνωριμία με το μαγικό βουνό. Ακόμα και από την Δεκέλεια για Κατσιμίδι όπου ο δρόμος προχωρά τις ανατολικές παρυφές της.
Άντε λοιπόν ας γνωρίσουμε το βουνό...
Καλές διαδρομές.
Σας χαιρετώ.
ΟΧΙ, ΔΕΝ είσαι μόνη σου στον αγώνα που δίνεις. Θα έχεις πάντα την συμπαράσταση μου γιατί μπορώ και κατανοώ ΑΠΟΛΥΤΑ τον Ιερό Δεσμό σου με το Τρισμέγιστο Όρος της Πάρνηθας. Και μακάρι να το κατανοούσαν και όλα αυτά τα ανθρωπάκια που έχουν το θράσος να σε κατηγορούν.
Ξέρεις όμως κάτι ε ; Άντε, ας πούμε οτι αυτοί που έχουν βαλθεί να εξοντώσουν διά παντώς τα Ιερά Βουνά μας, τουλάχιστον είναι ειλικρινείς και στο λένε κατάμουτρα οτι "Ξέρεις κάτι ; Εγώ το βουνό σου θα το κάψω, θα το γεμίσω μπάζα και θα το χτίσω". Θέλω να πώ, ξέρεις πια τι να περιμένεις απο αυτούς. Ξέρεις με ποιούς έχεις να κάνεις.
Οι εξίσου επικίνδυνοι όμως ξέρεις ποιοί είναι ; Όλα αυτοί που μέν κατηγορούν τους προαναφερθέντες, αλλά οι ίδιοι, ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΤΟ ΠΑΡΑΜΙΚΡΟ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ ΠΟΥ ΤΟΟΟΟΣΟ ΠΙΑ ΑΓΑΠΟΥΝ ΚΑΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΕΙΤΕ ΛΕΓΕΤΑΙ ΠΕΝΤΕΛΗ, ΕΙΤΕ ΠΑΡΝΗΘΑ, ΕΙΤΕ,ΕΙΤΕ....
Μα θα μου πείς σε ποιούς αναφέρεσαι ; Θα σου πώ αμέσως. Σε όλους αυτούς τους ερευνητοκουφιογεωλογοεσωτεριστές της κακιάς ώρας, που οι ίδιοι λυπούνται για τα καμένα δάση της Πεντέλης και δεν έχουν πάει να φυτέψουν ΟΥΤΕ ΕΝΑ δεντράκι. OYTE ENA ! Και να πείς οτι στοιχίζει και τίποτα....μόνο μια μικρή τσάπα, 15 ευρώ για το πευκάκι και πέντε λεπτά απο τον "υπερπολύτιμο" χρόνο τους. Αν κάθε ένας απο εμάς το έκανε αυτό σε κάθε επίσκεψη του σε οποιοδήποτε βουνό της Αττικής, τώρα τα βουνά μας θα ήταν σε καλύτερη μοίρα. Αλλά που καιρός για χάσιμο. Ποιός νοιάζεται για το αν η Πεντέλη και ο Υμμητός έχει δάση, ή αν η Πάρνηθα αργοκαταστρέφεται απο παντώς είδους επεμβάσεις. Δώστε τους φαντάσματα, υπερφυσικά φαινόμενα, UFO κ.ο.κ και ας καούνε και τα τρία βουνά, ποιός νοιάζεται ;
Αγαπημένη μου Φίλη και Αδελφή Ζέτα, καταλαβαίνεις οτι δεν έχουμε να κάνουμε μόνο με αυτούς που ΑΝΟΙΧΤΑ ΚΑΙ ΤΙΜΙΑ έρχονται μπροστά σου και δηλώνουν οτι είναι εχθροί σου, (αυτούς πίστεψε τους εκτιμώ περισσότερο) αλλά και με αυτή την κωλοφάρα των υποτιθέμενων "εξερευνητών των μυστηρίων" που μόνο λένε,λένε και απο πράξη μηδέν. Έχω πολλά ράμματα για τη γουνίτσα τους, αλλά δεν θέλω αυτό το τόπικ να μυρίσει μπαρούτι. ΑΝ ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΚΥΡΙΟΙ ΑΓΑΠΑΤΕ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΜΑΣ, ΣΑΣ ΘΕΛΩ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΓΡΑΜΜΗ ΠΥΡΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΚΑΙ ΣΤΑ ΤΡΙΑ ΒΟΥΝΑ ΚΑΙ ΣΑΣ ΘΕΛΩ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΓΡΑΜΜΗ ΑΝΑΔΑΣΩΣΗΣ ΤΟΥ ΥΜΜΗΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΕΝΤΕΛΗΣ. ΜΠΟΡΕΙΤΕ ; ΕΧΕΙ ΚΑΛΩΣ. ΑΝ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΝΑ ΠΕΤΑΤΕ ΛΑΣΠΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΓΙΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΑΝΙΕΡΑ ΒΟΥΝΑ. ΟΧΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΩ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ "ΜΕΣΣΙΑΝΙΚΕΣ ΚΡΙΣΕΙΣ" ΟΠΩΣ ΕΙΧΑΝ ΠΕΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΠΑΛΙΟΤΕΡΑ, ΑΛΛΑ ΑΓΑΠΗ. ΜΟΝΟ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΙΛΙΟΤΑΛΑΙΠΩΡΗΜΕΝΟ ΜΑΣ ΤΟΠΟ.
Και εσύ Καλή μου Ζέτα, έχεις αυτή την Ιερή Αγάπη μέσα σου να σε κατακλύζει και για αυτό θα είμαι μαζί σου. Συνέχισε να γράφεις εδώ μέσα διότι υπάρχουν και άνθρωποι που καταλαβαίνουν αυτά που θέλεις να πείς και απο αυτούς έχεις την πιο θερμή υποστήριξη.
Να'σαι πάντοτε καλά !
Αιώνιος Χειμώνας
Αδελφέ Ε. W. χαίρε.
Άλλο ένα μήνυμα ψυχής, καρδιάς ήρθε εχθές το βράδυ, από εσένα. Ναι καλέ μου αδελφέ και ήταν μια ακόμα απόδειξη για το πόσο αγαπάς ετούτους τους ενεργειακούς τόπους.
Πέρα λοιπόν από την μεταφυσική εκπομπή της ενέργειας τους, υπάρχει και το φυσικό μέρος που έχουμε, όλοι μαζί, κακοποιήσει ασύδοτα.
Πριν τη δεκαετία του 1990 η Ιερή Πεντέλη είχε ένα πολύ μεγάλο μέρος από πανέμορφο δάσος πεύκου που σε κάποια σημεία ήταν αδύνατον να μπορέσεις να προχωρήσεις! Τώρα δυστυχώς είναι ένα γυμνό βουνό που δεν έχασε τίποτα από το μυστηριακό του κάλος, μα είναι γυμνό και έτοιμο να κατασπαρακτεί από τους διαφόρους νόμους του κράτους και επιδέξιους οικοπεδοφάγους...
Διαβάζω στα διάφορα topic ότι ακόμα ανεβαίνουν στο σπήλαιο του Νταβέλη, δικά μας παιδιά, αναζητητές του μυστηρίου για να γνωρίσουν, να ανακαλύψουν, να φωτογραφίσουν τα όποια φαινόμενα.
Άραγε αδελφέ μου εάν τους κάναμε μια πρόταση, δεν θα την δεχόντουσαν;
Να τους λέγαμε λοιπόν την απέραντη χαρά που νιώθεις καθώς γίνεσαι δημιουργός φυτεύοντας ένα δεντράκι.
Κάποτε εκεί ψηλά, στο Μεσιανό νερό, της μαγικής Πάρνηθας είχα θάψει ένα κουκούτσι από βερίκοκο και τον άλλο χρόνο βρήκα στη θέση του μια μικρούλα κορομηλιά. (Μην βιαστείτε να με μαλώσετε, είναι κάτι το φυσιολογικό, αν η κορομηλιά είχε εμβολιασθεί σαν βερικοκιά.) Τι χαρά ήταν εκείνη θέε μου;
Έστω, να αγοράσουνε κάνα φακελάκι με διάφορους σπόρους από θάμνους και καθώς περιδιαβαίνουν να το σκορπίσουν γύρω τους. Είναι η πιο κατάλληλη επόχή, μιά και έχουμε μπροστά μας τον χειμώνα και τα νερά που θα φέρει.
Η φύση έχει πλέων την ανάγκη μας, αλλά και εμείς εξαρτόμαστε ολοκληρωτικά από αυτήν! Ας μας γίνει βίωμα, μέσα στην έρευνα της έσω αναζήτησης, ότι ένα φυσικό περιβάλον, δεν είναι μια απλή ρομαντική ομορφιά, είναι η συνέχιση της ζωής που δεν έχει άλλους παράγωντες να λειτουργήσει παρά μόνο το αυτό φυσικό περιβάλον.
Η οικολογία στις ημέρες μας δεν είναι τρόπος ζωής για ελάχιστους "τρελους", είναι ένας συμαντικός κανόνας ζωής που λίγο πολύ, όλοι παραβλέπουμε με ελαφριά την συνείδηση.
Και ξέρεις αδελφέ μου εκείνοι που μας βρίζουν, από τα γραπτά τους διαπιστώνω, ότι τουλάχιστον έχουν γραμματικές γνώσεις. Και με πονά γιατι ναι μεν έχουν το θράσος να μας βρίσουν, αλλά ζουν την δυστυχία να μην έχουν αγαπήσει τον εαυτό τους και κατ' έπακταση τη φύση μια και είμαστε κομμάτι της.
Με τούτα αδελφέ μου σε χαιρετώ
Σας χαιρετώ.
Αγαπημένοι μου φίλοι ο άσωτος δημιουργός του topic επανήλθε... Και με χαρά διαπιστώνει οτι η δάδα δίδεται καλώς απο ανθρώπους όπως η zezmperg και ο Eternal Winter στους αναγνώστες. Συνεχίζουμε ακάθεκτοι...
Ανεβείτε και νοιώστε τις δονήσεις αυτού του υπέροχου τόπου με καθαρή καρδιά και τόλμη, με τάξη στο περπάτημα και πειθαρχία στις αναπνοές, αλλά πάνω απο όλα με σεβασμό. Η ανταμοιβή μεγάλη...
osiris_myth καλώς όρισες κι εσύ στην παρέα μας
Φίλοι της μαγικής Πάρνηθας σας χαιρετώ.
Μιάμιση ημέρα έλειψα, (για ανάβαση στον Ταϋγετο) από Αθήνα και κατάλαβα πόσο πολύ εθισμένη είμαι με το esoterica.gr.
Έ νομίζω πως θα πρέπει λοιπόν, να κάνω κάποια "ασκησούλα" για να βάλω την "τρέλα μου" σε μια σειρά...
Αμ το άλλο, μόλις ήρθα στο σπίτι (04:00π.μ.) κατακουρασμένη να ανοίξω το p.c., για να δώ όλα τα νέα μηνύματα, στα topic που παρακολουθώ;
Και στα e-mail, τρια κακόψυχα όπως πάντα, να μου λένε για το topic της μαγικής Πάρνηθας πως κούρασε, πως μονολογώ κ.τ.λ.
Καλοί μου φίλοι είναι αλήθεια πως μονολογώ, ίσως, μα το topic δεν κούρασε, υπάρχουν αρκετοι που το παρακολουθούν, δείτε μόνο πως κάθε εβδομάδα ανεβαίνουν το νούμερα κατα εκατοντάδες των επισκέψεων!
Εσείς με κουράσατε και με κάνετε να εμένω σε τούτο το θέμα που αγαπώ.
Λοιπόν μέσες-άκρες, "καλοί μου φίλοι", διαπιστώνω ότι και σε 'σάς αρέσει το topic, αλλά έτσι για αντίδραση παίζετε μαζί μας. Πως αλλιώς να το εκλάβω, όταν δεν έχω γράψει για μια ημέρα, εσείς να ψάχνεστε!
Ήταν όμορφα στον Ταϋγετο, την Τετάρτη κάναμε μια μικρή ανάβαση και εχθές ανεβήκαμε στον Πρ. Ηλία (κορυφή), όπου ο πάρα πολύ καλός καιρός, μας έκανε να δούμε τα Κύθηρα!
Μα μωρέ όλα ωραία και καλά με τον Ταϋγετο, (μιλήσαμε και για Λιαντήνη, για Λυκούργο), αλλά Ιερή Πάρνηθα δεν είναι, δεν έχει εκείνο το γλυκό συναίσθημα που σε καταλαμβάνει όταν αρχίζεις να ανηφορίζεις για την όποια κορφούλα της, για την όποια μαγική περιοχή της.
Αχ Endorama, που είσαι;
Δεν είναι η αγάπη που έχω εγώ για την Ιερή Πάρνηθα, τούτη η αίσθηση του παράξενα εμφανιζομένου συναισθήματος μόλις πατήσεις τα χωματά της. Πολλοί μου το έχουν εξομολογηθεί, που ανεβαίνουν το Ιερό βουνό για να απολαύσουν την Ιερή μυσταγωγία της ενέργειας που εκπέμπει! Φεύγω για δουλειά ,το απόγευμα εάν αντέχω θα τα πούμε πάλη.
Σας χαιρετώ.
τελικα δεν προλαβα να παω εκει που λεγαμε στο τηλεφωνο δεν με επαιρνε ο χρονος
μια βολτιτσα ομως την εκανα στης μαγικες κορφουλες και ηταν πολυ ωραια και αφου ειχα να ανεβω αρκετο καιρο (ασχημος καιρος,γριπη) ηταν ακομα καλυτερα.
χθες με την Avallon πηγαμε στο χωραφακι του τεως και ηταν καταπληκτικα ειχε φερει μαζι της και το "αρμα μαχης" με το μωρο το οποιο ηταν πολυ πολυ ηρεμο "τοσο ηρεμο μωρο δεν εχω ξανασυναντησει" ειμαι σιγουρος οτι οταν μεγαλωσει δεν θα αφησει βουνο για βουνο
αυτα τα λιγα εγιναν οσο ελειπες ειπαμε την επομενη φορα να παμε στην πηγη της κορομηλιας
Don't try to take our dreams away
from us
We will never be like you
οπου ειδα κατι πολυ θεαματικο
συννεφα τα οποια καλυπταν ολο το λεκανοπεδιο
βεβαια εχω ξαναδει συννεφα να σκεπαζουν το λεκανοπεδιο ομως σημερα ηταν διαφορετικα ηταν δεν σχηματιζαν διαφορα σχηματα ηταν σαν χιονισμενη πεδιαδα και καποιες κορυφες στον οριζοντα που ηταν πανω απο τα συννεφα εμοιαζαν με νησακια ηταν σαν ονειρο
και μιας και ειχα την φωτογραφικη μαζι μου αρχισα να τραβαω φωτογραφιες ωσπου μου τελειωσε το film ετσι αποφασισα να φυγω μετα απο λιγο
στον γυρισμο ομως εκανα δεξια και κατευθηνθηκα στον ΣΕΓΑΣ οπου μεσα στο γηπεδο ηταμ μια ελαφινα με το μικρο ελαφακι και ετρωγαν αδιαφοροντας για την παρουσια μου και αρχισαν να "ποζαρουν" κατι το οποιο το κανουν παντα μα παντα (μα συνεχεια βρε παιδι μου?) οταν δεν εχω film ή φωτογραφικη μαζι μου και μαλιστα ηταν πολυ κοντα τοσο που εβλεπα τα ματια τους ολοκαθαρα
εκανα ενα κυκλο μεσα στο δασος και εφυγα στον γυρισμο ομως ειδα καποιον που μπηκε στο γηπεδο για να τρεξει(καλη φαση) και τα ελαφια δεν αντεδρασαν καθολου απλα στεκοντουσαν εκει και μας κοιταζαν
φευγοντας και απο εκει και φτανοντας χαμηλα στον "ελεγχο" εκανα δεξια στον χωματοδρομο ο οποιος περναει μπροστα απο το αεροπλανο και εκει τι να δω? ακριβως στην ακρη του δρομου ενα αρσενικο ελαφι ετρωγε και δεν μου εδωσε καμια σημασια δεν εκανε ουτε ενα βημα πιο περα περασα σχεδον απο διπλα του μαλλον μυριστηκε οτι δεν εχω film
παντως τοσο χαμηλα δεν εχω ξαναδει ελαφι μιλαμε τωρα για λιγο πιο πανω απο το τελευταιο ταβερνιο και ομολογω οτι φοβηθηκα για την ασφαλεια του ομως τι να εκανα? σκεφτηκα να το τρομαξω μπας και ανεβει πιο ψηλα ομως σκεφτηκα οτι μπορει να τρεξει προς τον δρομο οποτε θα τα εκανα σκτα και το αφησα στο ενστικτο του δεν ηταν και πολυ μικρο ελπιζω να καταλαβαινε σε τι κινδυνο βρισκοταν
Don't try to take our dreams away
from us
We will never be like you
Endorama πραγματικά σε ζήλεψα για τούτες τις βόλτες σου!
Τί ήθελα εγώ βρε παιδί μου στο Ταϋγετο; Αφού τα έχω πει με τον εαυτό μου εδώ και καιρό...Δεν μου πάει πια το στιλ, (ανεβαίνουμε στο βουνό για να φτάσουμε την κορυφή..) της ορειβασίας. Αχ, το Ιερό βουνό πόσο μου έλειψε, εκείνες τις στιγμές, καθώς ανεβαίναμε τον επιβλητικό και όμορφο Ταϋγετο.
Όλο ξεχνούσα για το που ανηφόριζα και έψαχνα να βρω γνωστές πολυαγαπημένες περιοχές και να μην υπάρχει, καλέ μου φίλε, το έντονο γνώρισμα των εναλλαγών στα συναισθήματα.
Δεν μπορώ να εκφράσω με τα λόγια, όσο κιαν το προσπαθώ, την "παράξενα" θετική ενέργεια που εκρέει από την Ιερή Πάρνηθα. Χρόνια τώρα είμαι κοινωνός τούτου του μεταφυσικού γεγονότος!!!
Τις προάλλες που είχα βρεθεί στο σπήλαιο των Νυμφών-Πάνα, το μυαλό με ταξίδευσε συνεπαρμένο απο την δύνη της ενέργειας, σε δρώμενα αρχαίων εποχών. Είδα κορίτσια να χορεύουν, να τραγουδούν, να θυσιάζουν στις Νύμφες και στο Πάνα, κομμάτια από εντόσθια του ζώου που είχαν πάει για σπονδή. Λες και είμουν μέρος του συνόλου τους, λες και ζούσα την δική τους ευτυχία...Και το μυαλό με βύθιζε σ' ένα μακρίτερο παρελθόν όπου τον ίδιο τόπο, να τον δω, αρκετά διαφορετικό από τώρα!!!
Ιέριες της Μυνωικής θρησκείας να ζούνε την ένταση μιας τελετουργίας. Γυμνόστηθες με πλούσια διαδήματα στο κεφάλι και στο μπούστο, να έχουν περιέλθει σ' ένα ιερό χορό!
Δεν ξέρω εάν η φαντασία ή η ενέργεια μου πρόσφεραν το θέαμα, τούτο το ταξίδη στο χρόνο, μα ήταν μια ακόμα εμπειρία στην σχέση μου με το μαγικό βουνό.
Σας χαιρετώ.
Μια Κυριακή ξημέρωσε, μια όμορφη βόλτα προς την Πάρνηθα, προς την φύση, θα ήταν ότι πρέπει για να ξεμουδιάσει το μυαλό από τα προβλήματα.
Σας χαιρετώ.
Τελικά η ζωή ξέρει να παίζει παιχνίδια, ή μάλλον οι καρμικές σχέσεις μας "παίζουν", κατά πως εκείνες μεταφυσικά εργάζονται...
Δεν μπορώ να εξηγήσω αλλιώς, τις συμπτώσεις που με δένουν με ένα γνωστό περιοδικό εσωτερικής ύλης.
Πριν καιρό, είχα διαβάσει σε κάποιο άρθρο του, για μια περιοχή της Ιερής Πάρνηθας και κάποιο μεταφυσικό γεγονός που είχαμε ζήσει μια παρέα από τέσσερα παιδιά τον Μάη του 1976. Φυσικά δεν γραφόταν το δικό μας γεγονός. Αφού κανεις μας δεν είχε επαφές με το περιοδικό, μα ούτε και κανείς μας γνώριζε τον συγγραφέα του άρθρου όπου είναι ένας αξιόλογος άνθρωπος, λάτρης της φύσης, εξερευνητής της κοίλης Γης και αγωνιστής του πνεύματος. Καθαρά πιστεύω από μια σύμπτωση.
Τώρα μια αλλή μία σύμτωση, με το τευχός του Δεκεμβρίου με κάνει να αναφωνήσω, πως κάτι γίνεται εδώ!
Διάβασα σήμερα σε άρθρο πάλη, αξιόλογου ερευνητή στο ίδιο περιοδικό, που είναι σαν να ζωγραφίζουν την δική μου εικόνα, ετούτη που απορρέει από τα μεταφυσικά γεγονότα που σας έχω αφηγηθεί, τα ακόλουθα:
<<Έτσι ανεζήτησα ξανά τη Μαριώ,η οποιά τα τελευταία χρόνια έχει εγκατασταθεί στα βόρεια προάστια της Αθήνας για να έχει πιο άμεση πρόσβαση στο αγαπημένο της βουνό, την Πάρνηθα, που βρίθει κυριολεκτικά από κάθε είδους παράξενα και ανεξήγητα φαινόμενα, ίσως περισσότερο και από την Πεντέλη.....>>Και συνεχίζει πάρα κάτω ο αρθρογράφος...<<Τότε, λίγο μετά την εξοδό μας από την πύλη, η νέα γυναίκα με το έμπειρο βλέμμα, τής επί πολλά χρόνια, ορειβάτιδος και περιπατήτριας των δασών.....>> Και λίγο πιο κάτω...<<Όταν η Μαριώ είδε...η πρώτη της αντίδραση ήταν να πει: <Αυτά τα ξέρω, έχει και στην Πάρνηθα, όποτε θες να σε πάω να τα δεις!>.>> Και γράφει το περιοδικό πως θα ακολουθήσει σχετικό άρθρο για την Πάρνηθα.
Καλοί μου φίλοι επειδή πιστεύω, ότι πιθανών να νομίσετε πως η περιγραφούσα Μαριώ είμαι εγώ, θα πρέπει να αποκαταστήσω την αλήθεια της σύμπτωσης.
Όχι φίλοι μου, θα είναι μια άλλη γυναίκα που αγαπά το μαγικό βουνό, όπως εγώ και φυσικά θα θέλει να το διαφυλάξει από κάθε κίνδυνο που έρχεται μετά από την εκθεση των μεταφυσικών γεγονότων στα Μ.Μ.Ε. Υπάρχουν πολλά κρυμμένα μυστικά εκεί πάνω και σας έχω εξομολογηθεί ελάχιστα.
Σας χαιρετώ.
Καθώς περνούσα απο το υπέροχο πευκόδασος της Πάρνηθας, κάτι μέσα μου με πίεζε αφόρητα. Δεν το είχα προσέξει κάν τις άλλες φορές. Όλο το μέρος, όπου κι'αν κοιτούσα, μου θύμιζε το παρελθόν ενός άλλου τόπου. "Δεν είναι δυνατόν", έλεγα μέσα μου, είναι ίδιο με εκείνο το μέρος. Η πίεση που ένιωθα δεν άντεξε άλλο. Ξέσπασα. "Θεέ μου, αυτή είναι η Πεντέλη του 1993, έτσι όπως την επισκέφθηκα την πρώτη φορά" έλεγα μέσα μου και δεν πίστευα πως μπορεί να ήταν τόσο τραγικά όμοια. Η εικόνα αυτή ήταν η αφορμή να μου χαλάσει ολόκληρη η ημέρα. Με την ψυχολογία μου γεμάτη τσιμεντόλιθους, συνέχισα να ανεβαίνω. Περνώντας απο τα Κυκλάμινα, ήλπιζα να δώ εκείνη τη γνώριμη και ευγενική φυσιογνωμία του Oannes, όμως τίποτα. Συνέχισα να ανεβαίνω ελπίζοντας οτι θα δώ μια συμπαθητική ξανθιά γυναίκα με το μωράκι της να περπατάει σε κάποιο μονοπάτι. Πάλι τίποτα. Συνέχισα να ανεβαίνω ελπίζοντας να δώ κάποια γνώριμη μοτοσυκλέτα. Τίποτα ξανά. Φτάνωντας στο Μπάφι διατηρούσα ακόμα μια τελευταία ελπίδα να δώ τη Μεγάλη μου Αδελφή. "Δεν ήρθα τη σωστή μέρα" σκέφτηκα όταν ξαφνικά άκουσα μια γυναικεία φωνή να λέει : "Ζέτα έλα απο'δώ, έλα απο'δώ". Μα τι διαβολική σύμπτωση. Τι συγχρονικότητα. Μόλις έφερα το όνομα αυτό στο νού μου και ξαφνικά το ακούω μέσα απο τα έλατα! Το θεώρησα καλό σημάδι. Με μιάς το ηθικό μου εκτινάχθηκε στα ύψη. Έτρεξα να προλάβω τις δύο γυναίκες, καθώς ετοιμαζόντουσαν να περπατήσουν σε ένα μονοπάτι. Πρός μεγάλη μου απογοήτευση όμως, έπεσα πάνω σε μια απλή και εντελώς φυσική συνωνυμία.
Αποφάσισα τελικά να ανέβω σε ένα ύψωμα να στείλω ένα χαιρετισμό στο Όρος της Αθηνάς, όμως...ακόμα κι'αυτό, είχε χαθεί πίσω απο τα σύννεφα....
Απο 'μένα, αντίο σας.
ειναι ενα βουνο που απο μικρος ειναι μεσα μου βλεπετε ειχα την τυχη να μεγαλωσω και να ζω απο κατω του στον δημο αχαρνων!
αυτο που ηθελα να σας πω ειναι οτι η το σαββατο η την κυριακη που μας ερχετε 29/30 του μηνος θα ανεβω με κατι φιλους να παμε ενα μικρο μονοπατι . αν καποιοι θελετε μπορουμε να βρεθουμε καποια ωρα \λιγο πριν το μεσημερι κατα τις 12 η 1 η ωρα στο καταφυγιο του μπαφι να γνωριστουμε να φαμε καμμια φασολαδα και να μιλησουμε γενικα για τις διαδρομες του!
οποιοι θελουν ας μουστειλουν ενα εμαιλ να ανταλλαξουμε τηλεφωνα η απλα ας πουνε εδω
ποιοι θελουν και τι ωρα .
http://www.bet-with-me.gr/ghiolvas.mp3 Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΓΚΙΟΛΒΑ!!!
quote:αν με ειχες προειδοποιησει θα με εβλεπες σιγουρα αν και ανεβηκα σημερα ομως το απογευμα κατα της 4.00 πεντε παρα
Συνέχισα να ανεβαίνω ελπίζοντας να δώ κάποια γνώριμη μοτοσυκλέτα.
quote:!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! δεν νομιζω υπαρχουν και αυτοι που δεν ανεβηκαν ποτε ομως ουτε αυτοι ειναι απλα αυτοι που αξιζουν αυτον τον τιτλο ειναι αυτοι που δεν σεβονται τιποτα.
μόνο πέντε φορές ο γελοίος
σημερα λοιπον που ανεβηκα επειδη δεν με επαιρνε ο χρονος αρκεστικα στις εγκαταστασεις του αερα και τον σεγας
εκει ειδα αρκετο κοσμο και μαλιστα ουτε ενας "κρετινος" το χαρηκα πολυ αυτο ισως τελικα αυτοι που δεν σεβονται τιποτα να ειναι ελαχιστες εξαιρεσεις.
καθως ανηφοριζα προς της εγκαταστασεις του αερα ειδα να κατεβαινουν 3 μοτοσυκλετιστες
δεν εχω ξαναδει εκει παρεα να κανει βολτες και πηγα να "παιξω" με τα φωτα για χαιρετισμο αλλα μεσα στην εκπληξη μου δεν προλαβα τουλαχιστον ομως τους προλαβα στην καθοδο και τους χαιρετησα.
φιλε Τυφεωνα θα το κανονισουμε αλλα δεν μπορω να σου πω με σιγουρια απο τωρα αν θα μπορω δεν θελω να υποσχεθω και τελευταια στιγμη να το αναβαλω γιατι χαλαει και τα σχεδια
Don't try to take our dreams away
from us
We will never be like you
Αδελφέ μου, λάτρη του Ιερού όρους της Πεντέλης χαίρε.
quote:
Σήμερα, είπα να να μην πάω στο Όρος της Αθηνάς, αλλά να επισκεφθώ την Ιερή Πάρνηθα μιάς και έχω πατήσει το πόδι μου εκεί, μόνο πέντε φορές ο γελοίος. Είχα πάρα πολύ καιρό να ανέβω στο ένδοξο Βουνό σας Αδέλφια μου και έτσι με τίποτα δεν περίμενα αυτό που θα επακολουθούσε.
Καθώς περνούσα απο το υπέροχο πευκόδασος της Πάρνηθας, κάτι μέσα μου με πίεζε αφόρητα. Δεν το είχα προσέξει κάν τις άλλες φορές. Όλο το μέρος, όπου κι'αν κοιτούσα, μου θύμιζε το παρελθόν ενός άλλου τόπου. "Δεν είναι δυνατόν", έλεγα μέσα μου, είναι ίδιο με εκείνο το μέρος. Η πίεση που ένιωθα δεν άντεξε άλλο. Ξέσπασα. "Θεέ μου, αυτή είναι η Πεντέλη του 1993, έτσι όπως την επισκέφθηκα την πρώτη φορά" έλεγα μέσα μου και δεν πίστευα πως μπορεί να ήταν τόσο τραγικά όμοια.
Αδελφέ μου E.W., πόσο δίκιο έχεις για άλλη μία φορά. Οι ομοιότητες είναι πάρα πολλές, τόσο απο φυσική άποψη στους πευκόφυτους τόπους, όσο και από ενεργειακής εκπομπής!
Ξέρεις τα συναισθήματα καλλιεργούνται και με τις κατάλληλές εξωτερικές συνθήκες. Πως λοιπόν να μην ξεσπάσεις ζώντας τόσο έντονα την ΙΔΙΑ εικόνα και δεχόμενος την θετική ενέργεια που από την "αδελφή" Πάρνηθα έρεε, αφού ήδη έχεις εντρυφήσει στην ψυχή σου, μαθητεύσει, στην ομοούσια "αδελφή" της Πεντέλη;
Τούτοι οι Ιεροί τόποι για μας, είναι ζωντανοί οργανισμοί. Είτε κάποιοι μπορούν να το αισθανθούν, είτε όχι.
Εχθές το βράδυ μιλούσα στο τηλέφωνο με τον Oannes, κάτι αποφασίζαμε. Εκεί λοιπόν και δυό ομοφώνως συνειδιτοποιήσαμε πως είσαι ένας ακρογωνιαίος λίθος για την ύπαρξη του topic, μα και για την αποκάλυψη της μεταφυσικής αλήθειας που παρουσιάζουν τα δύο μαγικά βουνά της Αττικής Γης και που μας δόθηκε η ευκαιρία να τα παρουσιάσουμε από τα forums του esoterica.gr.
Δεν έχει καμιά σημασία εάν εμείς πληγωνόμαστε από στενόμυαλους και κακόπιστους ανθρώπους, άλλωστε εμάς μας δόθηκε η ευλογία των Θεών του αιώνιου Ελληνικού Πνεύματος!
Έκανα πολλά χρόνια για να καταλήξω στην αυτή τελική σκέψη. Δεν ήθελα να το παραδεκτώ, δεν πίστευα καν, πως οι αρχαίοι Ελληνικοί "μύθοι" περί κοσμογονίας, εμπεριείχαν ζωντανές αιώνιες αλήθειες....
quote:
Η εικόνα αυτή ήταν η αφορμή να μου χαλάσει ολόκληρη η ημέρα. Με την ψυχολογία μου γεμάτη τσιμεντόλιθους, συνέχισα να ανεβαίνω. Περνώντας απο τα Κυκλάμινα, ήλπιζα να δώ εκείνη τη γνώριμη και ευγενική φυσιογνωμία του Oannes, όμως τίποτα. Συνέχισα να ανεβαίνω ελπίζοντας οτι θα δώ μια συμπαθητική ξανθιά γυναίκα με το μωράκι της να περπατάει σε κάποιο μονοπάτι. Πάλι τίποτα. Συνέχισα να ανεβαίνω ελπίζοντας να δώ κάποια γνώριμη μοτοσυκλέτα. Τίποτα ξανά. Φτάνωντας στο Μπάφι διατηρούσα ακόμα μια τελευταία ελπίδα να δώ τη Μεγάλη μου Αδελφή. "Δεν ήρθα τη σωστή μέρα" σκέφτηκα όταν ξαφνικά άκουσα μια γυναικεία φωνή να λέει : "Ζέτα έλα απο'δώ, έλα απο'δώ". Μα τι διαβολική σύμπτωση. Τι συγχρονικότητα. Μόλις έφερα το όνομα αυτό στο νού μου και ξαφνικά το ακούω μέσα απο τα έλατα! Το θεώρησα καλό σημάδι. Με μιάς το ηθικό μου εκτινάχθηκε στα ύψη. Έτρεξα να προλάβω τις δύο γυναίκες, καθώς ετοιμαζόντουσαν να περπατήσουν σε ένα μονοπάτι. Πρός μεγάλη μου απογοήτευση όμως, έπεσα πάνω σε μια απλή και εντελώς φυσική συνωνυμία.
Αποφάσισα τελικά να ανέβω σε ένα ύψωμα να στείλω ένα χαιρετισμό στο Όρος της Αθηνάς, όμως...ακόμα κι'αυτό, είχε χαθεί πίσω απο τα σύννεφα....
Η όμορφη ξανθιά της παρέας με το μωρούλι, βρίσκετε Θεσσαλονίκη. Εγώ είμουν στη δουλειά και ο Oannes τρέχει για το επαγγελματικό του αύριο, όσο για τον Endorama, σου απάντησε. Λυπήθηκα που δεν είχαμε την ευκαιρία να συναντηθούμε, (πιστεύω να γίνει εντός της εβδομάδας), μα να θυμάσαι, πως τις ημέρες που έχει κόσμο επάνω, προσπαθώ να βρίσκομε σε περιοχές άγνωστες στους πολλούς.
Ένα μήνυμα έπρεπε να μας στείλεις, ας είναι.
quote:
Απο 'μένα, αντίο σας.
Τώρα ετούτο τι είναι και πως να το εκλάβω;
Έτσι απλά αδελφέ μου σε χαιρετώ.
Σας χαιρετώ.
[/quote]
ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΑΘΩ ΚΑΤΙ.ΞΕΚΙΝΗΣΑΜΕ ΠΟΛΥ ΠΡΙΝ ΤΟ ΤΕΛΕΦΕΡΙΚ.ΔΗΛ. ΣΕ ΕΝΑ ΣΗΜΕΙΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΚΥΡΙΟΣ ΠΟΥ ΠΟΥΛΑΕΙ ΜΕΛΙΑ ΣΤΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ.ΗΘΕΛΑ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΜΑΘΩ ΠΩΣ ΛΕΓΕΤΑΙ Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΑΡΧΙΖΕΙ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΦΤΑΝΕΙ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΣΠΗΛΙΑ.ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΝΟΜΑΣΙΑ.ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΚΟΜΑ. ΥΠΑΡΧΕΙ ΧΑΡΤΗΣ ΤΩΝ ΜΟΝΟΠΑΤΙΩΝ ΤΗΣ ΠΑΡΝΗΘΑΣ?
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
quote:
ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΑΘΩ ΚΑΤΙ.ΞΕΚΙΝΗΣΑΜΕ ΠΟΛΥ ΠΡΙΝ ΤΟ ΤΕΛΕΦΕΡΙΚ.ΔΗΛ. ΣΕ ΕΝΑ ΣΗΜΕΙΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΚΥΡΙΟΣ ΠΟΥ ΠΟΥΛΑΕΙ ΜΕΛΙΑ ΣΤΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ.ΗΘΕΛΑ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΜΑΘΩ ΠΩΣ ΛΕΓΕΤΑΙ Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΑΡΧΙΖΕΙ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΦΤΑΝΕΙ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΣΠΗΛΙΑ.ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΝΟΜΑΣΙΑ.ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΚΟΜΑ. ΥΠΑΡΧΕΙ ΧΑΡΤΗΣ ΤΩΝ ΜΟΝΟΠΑΤΙΩΝ ΤΗΣ ΠΑΡΝΗΘΑΣ?
Σας χαιρετώ.
Καλή μου φίλη Sanny καλώς ήρθες στη παρέα των εραστών της μαγικής Πάρνηθας.
Ναι η φύση της Πάρνηθας, έχει να προσφέρει τρομερές εμπειρίες στον οδοιπόρο, στον περιπατητή, στον ορειβάτη. Εύχομαι να την γνωρίσεις καλλίτερα, διότι εξ ήσου όλες οι περιοχές της είναι μαγευτικές.
Τώρα έρχομαι να απαντήσω στα ερωτηματά σου.
1ον) Η περιοχή που ξεκίνησε η πορεία σας λέγετε Αμυγδαλιές και εάν ανεβήκατε από το μονοπάτι που στα αριστερά σας είχε κάποιο ρέμα, στην αρχή της πορείας σας και μετά απο περίπου μιά ώρα περάσατε ένα εκκλησάκι. Τότε ανεβήκατε από το μονοπάτι του Αγ. Γεωργίου και η πεδιάδα που λές, λέγετε Κούμπουλα ή διάσελο Αγ. Γεωργίου σε υψ. 978μ. Κατόπιν πήγατε από το μονοπάτι στο διάσελο Πάνα (πέτρινο τοπίο) και σε λιγάκι κατηφορίσατε για το σπήλαιο του Πάνα, Νυμφων.
Τώρα με το σπήλαιο τα μπέρδεψα λίγο. Έχει βάθος 70μ. και θεωρείται μεγάλο...Δεν μας είπες, εάν κατεβήκατε μια λίθινη απότομη πλάκα περί τα 20μ., όπου υπάρχουν σκαλισμένες εσοχές επάνω της. Εάν είναι έτσι, ναι βρεθήκατε στο σπήλαιο.
2ον) Υπάρχουν χάρτες για την Πάρνηθα, αλλά και τρια αξιόλογα βιβλία με πλούσια ύλη για τα μονοπάτια και όλο το βουνό είναι:
1.) Τα βουνά της Αττικής. Συγγραφέας, Νίκος Νέζης.
2.) Μεγάλο οδοιπορικό στην Πάρνηθα. Συγγραφέας, Χαράλαμπος Κουγιουμτζέλης. Εκδόσεις, Πύρινος Κόσμος.
3.) Τα μονοπάτια της Πάρνηθας. Συγγραφέας,Αντώνης Καλογήρου. Εκδόσεις, ROAD.
Με τούτα σε χαιρετώ.
Σας χαιρετώ.
ΝΑΙ ΚΑΤΕΒΗΚΑΜΕ ΑΠΟ ΑΥΤΗ ΤΗ ΠΛΑΚΑ. ΑΥΤΑ ΤΑ ΣΚΑΛΑΚΙΑ ΠΟΙΟΣ ΝΑ ΤΑ ΕΧΕΙ ΦΤΙΑΞΕΙ ΑΡΑΓΕ?
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΚΑΝΕ ΕΝΤΥΠΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΟΙΕΣ ΑΛΛΕΣ ΕΣΟΧΕΣ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΣΤΟΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΤΟΙΧΟ ΤΟΥ ΣΠΗΛΑΙΟΥ, ΣΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ. ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ ΟΤΙ ΕΧΟΥΝ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΕΟ ΠΑΝΑ.
ΕΜΑΘΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΟΛΟΙΠΗ ΠΑΡΕΑ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΠΑΕΙ ΕΚΕΙ ΞΑΝΑ ΠΡΙΝ 1 ΧΡΟΝΟ ΠΕΡΙΠΟΥ ΟΤΙ ΕΚΕΙ ΕΙΧΑΝ ΒΡΕΙ ΕΝΑ ΒΩΜΟ,ΙΣΩΣ, ΚΑΙ ΚΕΡΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΑ ΠΕΡΙΕΡΓΑ. ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΔΕΙΧΝΕ ΟΜΩΣ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΑΠΟ ΣΑΤΑΝΙΣΤΕΣ. ΙΣΩΣ ΑΠΟ ΛΑΤΡΕΙΣ ΤΩΝ ΔΩΔΕΚΑ ΘΕΩΝ. ΙΣΩΣ ΝΑ ΚΑΝΩ ΚΑΙ ΛΑΘΟΣ.
ΤΥΦΕΩΝΑ Καλώς ήρθες και εσύ στην παρέα μας. Όντως, μεγάλωσες και ζεις σε ένα πολύ όμορφο τόπο. Είσαι από τους τυχερούς της παρέας.
Να είσαι καλά.
Μπορεί το Σαββάτο να έρθω στο Μπάφι.
quote:
ΑΚΡΙΒΩΣ ΟΠΩΣ ΤΑ ΛΕΣ ΦΙΛΗ ΜΟΥ.ΝΑΙ ΚΑΤΕΒΗΚΑΜΕ ΑΠΟ ΑΥΤΗ ΤΗ ΠΛΑΚΑ. ΑΥΤΑ ΤΑ ΣΚΑΛΑΚΙΑ ΠΟΙΟΣ ΝΑ ΤΑ ΕΧΕΙ ΦΤΙΑΞΕΙ ΑΡΑΓΕ?
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΚΑΝΕ ΕΝΤΥΠΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΟΙΕΣ ΑΛΛΕΣ ΕΣΟΧΕΣ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΣΤΟΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΤΟΙΧΟ ΤΟΥ ΣΠΗΛΑΙΟΥ, ΣΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ. ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ ΟΤΙ ΕΧΟΥΝ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΕΟ ΠΑΝΑ.ΕΜΑΘΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΟΛΟΙΠΗ ΠΑΡΕΑ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΠΑΕΙ ΕΚΕΙ ΞΑΝΑ ΠΡΙΝ 1 ΧΡΟΝΟ ΠΕΡΙΠΟΥ ΟΤΙ ΕΚΕΙ ΕΙΧΑΝ ΒΡΕΙ ΕΝΑ ΒΩΜΟ,ΙΣΩΣ, ΚΑΙ ΚΕΡΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΑ ΠΕΡΙΕΡΓΑ. ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΔΕΙΧΝΕ ΟΜΩΣ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΑΠΟ ΣΑΤΑΝΙΣΤΕΣ. ΙΣΩΣ ΑΠΟ ΛΑΤΡΕΙΣ ΤΩΝ ΔΩΔΕΚΑ ΘΕΩΝ. ΙΣΩΣ ΝΑ ΚΑΝΩ ΚΑΙ ΛΑΘΟΣ.
Καλή μου Sanny, οι εσοχές που πατούμε για να κατέβουμε στη λίθινη πλάκα, είναι φτιαγμένες τα 120 τελευταία χρόνια. Οι πρόγόνοι μας είχαν άλλη είσοδο για το κατέβασμα στο σπήλαιο και η οροφή του σπηλαίου έφτανε έως 29 μέτρα πιο μπροστά από την σημερινή είσοδο, όπως μας λέει, ο αρχαιολόγος Σκιάς που το 1900 μ.Χ., έκανε ανασκαφές εκεί. Στο πλάτωμα που βρεθήκατε μετά από το κατέβασμα της πλάκας και που τώρα έχει ένα μεγάλο Πλατάνι, επεκτεινόταν την αρχαία εποχή η οροφή του σπηλαίου όπου κάποια στιγμή μέσα στον χρόνο κατέρευσε και εκεί που σήμερα μπαίνουμε ήταν ο πρώτος λατρευτικός Μινωικός τόπος που βρέθηκαν πολλά Μινωικά κτερίσματα και που αργότερα έγινε το άνδρο των Νυμφών και του Πάνα.
Οι διάφορες εσοχές δεξιά και αριστερά της εισόδου είναι από την αρχαία εποχή. Τα μικρά τετράγωνα μαρτυρούν, ένα είδος ξύλινου πατώματος πως συγκρατούσαν ενώ τα μεγάλα με την κωνική πάνω μεριά ήταν για λατρευτικούς σκοπούς.
Καλή μου όταν, το τόσο σημαντικό σπήλαιο παραμένει αφύλακτο, όλα μπορούν να συμβούν από μαγείες εώς βωμούς για ενδογήινους-εξωγήινους!!!
Μακάρι να γνώριζαν όλοι, πόσο συμαντικό απ' όλες τις απόψεις, είναι ετούτο το σπήλαιο όπου αρχαιολογικά δεν έχει εξερευνηθεί όλο, καθώς και παλαιοντολογικά.
Με τούτα σας χαιρετώ.
Υπάρχει από την δυτική πλευρά της Ιερής Πάρνηθας κάποια διαδρομή που ξεκινά από τα Σκούρτα (Δερβενοχώρια) για να ανέβεις έως το Κλημέντι. Είναι μια άγνωστη διαδρομή μα αρκετά όμορφη. Την περπατούν ελάχιστοι διότι έχει την δυσκολία να μην υπάρχει τακτική συγκοινωνία και μέχρι σε ένα σημείο εάν το θέλετε, μπορείτε να πάτε με ιδιωτικό μέσο, αλλά μετά, πως θα γυρίσετε πίσω να πάρετε το αυτοκίνητο; Εκτός κι αν σας πάει άλλος οδηγός.
Θα σας την παρουσιάσω μαζί με ένα μεταφυσικό γεγονός που μας συνέβηκε αφού εκείνη τη φορά, είμαστε τρία άτομα.
Η Διαδρομή ξεκινά από το κύριο χωματόδρομο δεξιά,(πορεία ανατολική) λίγο πριν φθάσουμε στο χωριό Σκούρτα.
Προχωρούμε στον χωματόδρομο που δεξιά και αριστερά μας είναι όλο κτήματα με αμπέλια και άλλες καλλιέργειες, μετά από πορεία τριών περίπου χιλιομέτρων μέσα στο χωματόδρομο, φτάνουμε στο εκκλησάκι του Αγ Δημητρίου, (εώς εδώ, τον Αγ.Δημήτρη μπορεί να σας φέρει το αυτοκίνητο.) Από εκεί θα κάνουμε δεξιά (πορεία ανατολική) στον πρώτο χωματόδρομο που θα βρούμε και που είναι, σε όχι τόσο καλή κατάσταση όσο ο προηγούμενος που βαδίζαμε. Μετά από 700μ., ο χωματόδρομος καταλήγει σε μια πάρα πολύ όμορφη πευκόφυτη περιοχή που θα βρούμε το εκκλησάκι του Αγ. Ιωάννη του Ευαγγελιστή. Πίσω από το εκκλησάκι του Αγ. Ιωαννου (εκεί που τελιώνει ο χωματόδρομος) ξεκινά το μονοπάτι χωρίς όμως σήμανση, δηλαδή, δίχως ορειβατικά σημάδια. Το μονοπάτι στην αρχή κατηφορίζει στην κοίτη ενός ρέματος ( Μπαλίκεμπα ρέμα ) όπου την διασχίζει (νότια πορεία) και περνά απέναντι για να προχωρήσουμε (ανατολική τώρα πορεία) στις παρειές της κορυφής Πρ. Ηλία παράλληλα με το ρέμα. Μετά από τέσσερα ρεματάκια που θα ανεβοκατεβούμε μέσα σε πυκνό πευκοδάσος και πάντα παράλληλα με το ρέμα Μπαλίκεμπα και πάντα από το μονοπάτι, θα φθάσουμε σε ένα μεγαλήτερο ρέμα που χωρίζει τις κορυφές Πρ. Ηλία και Καραμανλή. Αφού διασχίσουμε την κοίτη του, αρχίζει το μονοπάτι, (πορεία νότια) και τώρα έχουμε δεξιά μας την κορυφή Πρ. Ηλία, για να μας ανεβάσει στη Μεγάλη Λάκα. Το μονοπάτι προχωρά σχεδόν όλη την διαδρομή της ανάβασης μέσα στη κοίτη του ρέματος έως το διάσελο της Μεγάλης Λάκας. Από εκεί το μονοπάτι ακολουθεί πορεία ανατολική, μέσα στη Μεγάλη Λάκα, ανάμεσα στις κορυφές, αριστερά μας η Καραμανλή και δεξιά μας η Λέντριζα, όπου μας οδηγεί στην πηγή Μπίκεζα. Από την πηγή θα πάρουμε τον μισοσβησμένο χωματόδρομο (νότια πορεία) και που καταλήγει στα 500μ. σε έναν άλλο χωματόδρομο όπου θα τον ακολουθήσουμε αριστερά (πορεία ανατολική) για να φθάσουμε στα 1000μ. στο Κλημέντι.
Είναι μια διαδρομή πολύ "αγνή" και με πάρα πολλές εναλλάγες στα τοπία.
Και τώρα το μεταφυσικό γεγονός:
Καθώς ανεβαίναμε το ρέμα για την Μεγάλη Λάκα και οι τρεις αισθανθήκαμε ελαφριές δονήσεις, κάτι σαν να γινόταν σεισμός μικρής έντασης. Ως προς στιγμής τα χάσαμε, ήμαστε σε ένα δύσκολο σημείο της διαδρομής. Μα ευτυχώς δεν συνεχίστηκε το φαινόμενο ετούτο και συνεχίσαμε την ανάβαση. Λίγο πιο πάνω όμως, να ξανά οι δονήσεις με μεγαλύτερη ένταση. Μα που όμως τίποτα, δεν έδειχνε για σεισμό στη φύση γύρω μας, τα πουλιά κελαηδούσαν, δεν υπήρχε κανένας πανικός πέρα από ετούτο που εμείς αισθανόμαστε. Φτάνοντας σχεδόν τρέχοντας στη Μεγάλη Λάκα, όπου το τοπίο είναι με χαμηλή φύση, είδαμε μια γριά με ένα γαϊδούρη να μαζεύει χόρτα. Λίγο περίεργο, γιατι η περιοχή τούτη είναι πολύ μακριά από χωριά. Δεν το σκεφτήκαμε όμως έτσι, αλλά μάλλον χαρήκαμε που είδαμε κάποιον άνθρωπο. Την πλησιάσαμε και αφού την χαιρετίσαμε τη ρωτήσαμε για το σεισμό. <<Όχι,>> μας είπε, <<εγώ είμαι πολλά χρόνια εδώ και δεν άκουσα κανένα σεισμό...>>. <<Καλά γιαγιά>> της είπαμε και την χαιρετίσαμε συνεχίζοντας την πορεία μας. Δεν είχαμε πάει ούτε 10μ. και η άλλη κοπέλα γύρισε προς τα πίσω. Μην βλέποντας την γριά, άρχισε να φωνάζει πως η γριά είναι φάντασμα!!!
Πράγματι εκεί το άνοιγμα είναι πάρα πολύ μεγάλο και είναι ακατόρθωτο να εξαφανιστεί ή να κρυφτεί μέσα στο δάσος, μια γριά με το γαϊδούρη της σε λιγότερο από ένα λεπτό.
Αφού ακολούθησε τρίτος πανικός με το γεγονός της γριάς, κάτσαμε για να συνέλθουμε και να σκεφτούμε τι θα κάναμε. Τότε θυμηθήκαμε πως αν κατεβέναμε το ρέμα του Κρύου Πηγαδιού, αφού εκεί κοντα βρισκόμαστε, θα βγαίναμε στο δρόμο που εκείνη την εποχή ασφαλτοστρώνανε, για την Χασιά. Έτσι πράξαμε και πολύ αργά το απόγευμα φτάσαμε στην Χασιά κουρασμένοι και συνάμα πανικόβλητοι. Εγώ όμως, ξαναέκανα μόνη την διαδρομή μετά από λίγο καιρό, χωρίς κανένα μεταφυσικό γεγονός και χάρηκα πάρα πολύ γιατί είναι μία διαδρομή που αγαπώ αφάνταστα.
Σας χαιρετώ.
Θέλω να πιστεύω οτι το αφιέρωμα στην Πάρνηθα, σύμφωνα με προαναγγελία περιοδικού αναζήτησης, αφ' ενός θα είναι τόσο σοβαρό όσο αρμόζει σ αυτόν τον υπέροχο τόπο αφ' ετέρου θα γίνει αναφορά στις πηγές. Εν αναμονή λοιπόν και ας ελπίσουμε οτι δεν θα παρουσιαστεί το γνωστό φαινόμενο του ...clopy-right.
Εχουν γνώση οι φύλακες...