- το σημαδι του Θεου - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Ευτυχώς που δεν γεννήθηκα το μεσαίωνα γιατί θα με έκαιγαν ζωντανό οι
τόσο ευγενικοί "ΠΑΠΑΔΕΣ"...

Jordano Bruno

Αν ο Θεός (που δεν υπάρχει) απαγορεύει το Σεξ, τότε είναι ένας βλάκας θεός, για βλάκες ...

quote:

---

Ευτυχώς που δεν γεννήθηκα το μεσαίωνα γιατί θα με έκαιγαν ζωντανό οι τόσο ευγενικοί "ΠΑΠΑΔΕΣ"...

---

DaAtheist δεν θα ήσουν μόνος σου θα καιγάν πολλούς από μας!!!!
Σημάδι του θεού;;;; ειλικρίνα πρώτη φορά ακούω κάτι τέτοιο...

Κι οι καλόγεροι έχουν!
Για να κατουράνε

Στο θέμα μας τώρα.
Ποιό σημάδι, ποιανού θεού ψάχνουμε εδώ πέρα; Έτσι για να ξέρουμε δηλαδή. Διότι . . . τί θα γίνει αν κατά λάθος τα μπερδέψουμε και τους θυμώσουμε;

Ελεύθερος

φιλικά,

Άραγε πόσο δίκιο μπορεί να είχε ο Spinoza όταν δήλωνε πως .. «οι άνθρωποι κρίνουν τα πράγματα σύμφωνα με τη διαμόρφωση του εγκεφάλου τους» .

Εγκέφαλος, ένα κομμάτι «κρέας/ζελατινοειδούς ιστού …» 1.300, 1.500 γραμμάριων που αποτελείται από 100 δισεκατομμύρια νευρώνες, καθένας από τους οποίους δημιουργεί από 1.000-10.000 συνάψεις με γειτονικούς νευρώνες .
Ένα κομματάκι του εγκέφαλου, με μέγεθος ενός κόκκου άμμου περιέχει 100.000 νευρώνες, 2.000.000 νευράξονες, και 1.000.000.000 συνάψεις που «συνομιλούν» .

Κάποτε είχα διαβάσει ότι τα νευρικά κύτταρα του εγκεφάλου, εάν είχαν τον όγκο κόκκων άμμου θα γέμιζαν την καρότσα ενός φορτηγού…

Άραγε με δεδομένη την πολυπλοκότητα του εγκέφαλου, με ποια σειρά θα μπορούσαμε να κατανοήσουμε τις λειτουργίες του ;

Νους και εγκέφαλος, συνείδηση και εγκέφαλος, «φαντάσματα» μέλη, συναισθησία, οπτικές ψευδαισθήσεις, θρησκευτικές εμπειρίες «νευροθεολογία», σύνδρομο της ευφυούς ιδιωτείας «Kim Peek» και δεκάδες παραδείγματα προβλημάτιζαν και προβληματίζουν την επιστήμη εδώ και πολλά χρόνια .

Άραγε μήπως τα πάντα είναι «αυθαίρετα» δημιούργημα αυτού του γνωστού, άγνωστου που ονομάζουμε εγκέφαλος ή ακόμα και από όλα αυτά που «γνωρίζουμε» για τον εγκέφαλο, κατά πόσο θα μπορούμε να μας επηρεάσει και να δούμε με μια άλλη οπτική γωνία κάθε διαμορφωμένη αντίληψη που έχουμε ή που μας έχουνε πλάσει ; …

ΣΥΝΑΙΣΘΗΣΙΑ

Συναισθησία ονομάζεται η νευρολογική ανάμιξη των αισθήσεων, δηλαδή η συναισθησία είναι προϊόν διασταυρούμενων καλωδιώσεων (συνάψεων) στον εγκέφαλο .

Ένας άνθρωπος που χαρακτηρίζεται από συναισθησία είναι δυνατό, για παράδειγμα, να "ακούει" τις οσμές, να "ακούει" του χρώματα, να "βλέπει" τους ήχους και να "μυρίζει" τους ήχους.
Το συχνότερο είδος συναισθησίας είναι το να βλέπει κανείς ήχους και το να συνδυάζει αυτόματα αριθμούς με συγκεκριμένα χρώματα, ο όρος συναισθησία δεν χρησιμοποιείται αποκλειστικά για την ταυτόχρονη ενεργοποίηση των βασικών αισθήσεων, αλλά και για την διέγερση αισθήσεων ως αποτέλεσμα γνωστικών επεξεργασιών.

Δηλαδή να βιώνουν τον «κόσμο» με εκπληκτικούς τρόπους, καθώς κατοικούν σε μια μυστηριώδη χώρα (για εμάς του «φυσιολογικούς»), στα σύνορα μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας .
Για αυτούς η αφή, η γεύση, η ακοή, η όραση, και η όσφρηση, αντί να διακρίνονται μεταξύ τους, συγχέονται .

Η συναισθησία είναι γνωστή στους επιστήμονες από το 1880, όταν ο francis Galton, δημοσίευσε ένα άρθρο στο Nature για το φαινόμενο αυτό .
Η πλειονότητα όμως των ερευνητών το απέρριψε, θεωρώντας το είτε απάτη είτε παρενέργεια της χρήσης παραισθησιογόνων ουσιών, καθώς το LSD και η μεσκαλίνη μπορούν να παράγουν παρόμοια αποτελέσματα .

Γνωρίζουμε περισσότερες από 50 παραλλαγές συναισθησίας, ενώ τα άτομα που έχουν μια εξ αυτών μπορεί να έχουν και άλλες .
Η εμφάνισή της είναι σε μεγάλο βαθμό κληρονομική και συχνότερη στις γυναίκες και στα «δημιουργικά» άτομα, η συχνότητα εμφάνισής της είναι πιθανόν 1 άτομο στους 2.000 ανθρώπους .

Η συναισθησία δεν είναι επικίνδυνη για το άτομο και μιας και δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί πλήρως, οι περισσότεροι συναισθητικοί απλά μαθαίνουν να ζουν με αυτή την ιδιαιτερότητα, συνήθως χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Παρόλα αυτά η κατάσταση αυτή μπορεί να γίνει ιδιαίτερα ενοχλητική για το άτομο.
Σημαντικό είναι και το γεγονός πως η συναισθησία είναι αρκετά πιθανό να χαθεί με την πάροδο του χρόνου. Έχει βρεθεί πως ενώ πολλοί ενήλικες έχασαν τις συναισθητικές ικανότητες που είχαν ως παιδιά, κανένας ενήλικος δεν ανέφερε πως ανέπτυξε σταδιακά συναισθησία ενώ δεν την είχε ως παιδί .

Ακόμα εξίσου ενδιαφέρων είναι και η ικανότητα κάποιων ανθρώπων που υποστηρίζουν ότι μπορούν να δουν τις «χρωματιστές» αύρες κάποιων ανθρώπων, (μια ικανότητα που ήταν αρκετά συχνή στον μυστικισμό ανά τους αιώνες), που όπως καταλαβαίνετε δεν είναι δύσκολο να φανταστούμε ότι σε μια άλλη κοινωνία ή σε άλλους χρόνους, θα δινόταν πιθανότατα μια μεταφυσική ερμηνεία .

Αν και αρκετοί άνθρωποι που ισχυρίζονται να κατέχουν τέτοιες δυνάμεις μπορεί να είναι τσαρλατάνοι, είναι επίσης πιθανό μερικοί να έχουν γεννηθεί με το χάρισμα της συναισθησίας, μπορεί δηλαδή απλά να έχουν μια εγκεφαλική ιδιομορφία και όχι κάποια ιδιαίτερη ψυχοδυναμική ικανότητα .

Το 1887 για πρώτη φορά περιγράφτηκε το σύνδρομο της ευφυούς ιδιωτείας από τον Langnon Down, δίνοντας τον ορισμό του επισήμανε ότι συνδέεται με εξαιρετικές ικανότητες μνήμης .

Αναφέρθηκε μάλιστα και στην περίπτωση ενός ασθενή που μπορούσε να απαγγείλει κατά λέξη την ιστορία της παρακμής και πτώσης της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας του Edward Gibbon .

Από τότε σχεδόν όλες οι καταγραμμένες περιπτώσεις ευφυών ιδιωτών διακρίνονται από μοναδικά χαρακτηριστικά μνημονικής ικανότητας σε κάποιον συγκεκριμένο τομέα .

Οι δεξιότητες που αναδείχνει το σύνδρομο ιδιοφυΐας είναι περιορισμένες και συνήθως εδράζονται στο δεξιό ημισφαίριο του εγκεφάλου. Είναι κυρίως ικανότητες που δε σχετίζονται με σύμβολα και το χειρισμό τους, αλλά αφορούν την τέχνη και τις οπτικές και κινητικές λειτουργίες. Περιλαμβάνουν τη μουσική, τη ζωγραφική, την αριθμητική, ορισμένα είδη υπολογισμών και μια πλειάδα άλλων ικανοτήτων, όπως η έφεση στη μηχανική και τις κατασκευές. Αντίθετα, οι ικανότητες που εδράζονται στο αριστερό ημισφαίριο είναι εκείνες που εμπεριέχουν αλληλουχίες, λογική και χρήση συμβόλων.

Μια από της πιο γνωστές περιπτώσεις ευφυούς ιδιωτείας είναι η ιδιαίτερες ικανότητες του 54χρονου Kim Peek .

Ο Κιμ γεννήθηκε στις 11 Νοεμβρίου του 1951, το κεφάλι του είναι αρκετά μεγάλο και στο πίσω μέρος του είχε μια εγκεφαλοκήλη, ένα εξόγκωμα στο μέγεθος μιας μπάλας του μπέιζμπολ το οποίο διαλύθηκε αυτογενώς .

Ακόμα πιο εντυπωσιακή όμως είναι η απουσία του μεσολόβιου, της ευμεγέθους δεσμίδας νευρικών ινών που συνδέει το αριστερό με το δεξιό ημισφαίριο του εγκεφάλου ( παρόμοια περίπτωση και με τον εγκέφαλο του Αϊνστάιν) .

Ο εγκέφαλος του Κιμ παρουσιάζει ανωμαλίες στο αριστερό ημισφαίριο, κοινό χαρακτηριστικό σε πολλούς ευφυείς ιδιώτες .

Είναι ικανός να ανασύρει μια πληροφορία από την νοητική του βιβλιοθήκη με την ταχύτητα που μια μηχανή αναζήτησης ερευνά το Δυαδίκτυο, για αυτό του είχαν δώσει και το παρατσούκλι «Κιμ-πιούτερ» .

Διάβασε το The hunt for red october του Tom Clancy σε 1 ώρα και 25 λεπτά .
Όταν 4 μήνες μετά ερωτήθηκε για το βιβλίο, θυμόταν το όνομα του Ρώσου ασυρματιστή, ενώ ανέφερε και την ακριβή σελίδα όπου περιγραφόταν ο χαρακτήρας και παρέθεσε διάφορα αποσπάσματα κατά λέξη .
Ο κιμ ξεκίνησε να απομνημονεύει βιβλία από 18 μηνών, καθώς του τα διάβαζαν .

Μέχρις στιγμής έχει αποστηθίσει 9.000 βιβλία, διαβάζει μια σελίδα σε 8 με 10 δευτερόλεπτα και τοποθετεί τα απομνημονευμενα βιβλία ανάποδα στην «βιβλιοθήκη του», ώστε να επισημάνει ότι βρίσκονται πλέον στον νοητικό «σκληρό δίσκο» .
Διατηρεί στην μνήμη του πληροφορίες για δεκαπέντε τουλάχιστον τομείς ενδιαφέροντος, μεταξύ των οποίων η παγκόσμια και η αμερικάνικη ιστορία, τα σπορ, ο κινηματογράφος, η γεωγραφία, τα διαστημικά προγράμματα, η λογοτεχνία, καθώς και η κλασική μουσική .

Το πιο ασυνήθιστο μάλιστα είναι πως μολονότι μεσήλικας, φαίνεται να αναπτύσσει μια νέα δεξιότητα, ενώ πριν περιοριζόταν στην συζήτηση γύρω από την μουσική, τα τελευταία δυο χρόνια μαθαίνει και να παίζει .
Το παραπάνω είναι αρκετά δύσκολα αν σκεφτεί κανείς ότι ο Κιμ έχει αρκετές σοβαρές αναπτυξιακές διαταραχές καθώς έχει έναν κάπως λοξό τρόπο βαδίσματος, δεν μπορεί να κουμπώσει μόνος του τα ρούχα του, δεν μπορεί να αντεπεξέλθει σε καθημερινές δουλειές και δυσκολεύεται αρκετά σε αφηρημένες έννοιες .

Η NASA είχε προτείνει την κατασκευή ενός υψηλής ευκρίνειας, τρισδιάστατου ανατομικού μοντέλου του εγκέφαλου του Κιμ .
Ο R. Boyle διευθυντής του τεχνολογικού κέντρου BioVis της NASA, λέει ότι το σχέδιο αυτό αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου εγχειρήματος που αποσκοπεί στην υπέρθεση και συγχώνευση απεικονιστικών δεδομένων από όσο περισσότερους εγκεφάλους, για αυτό και ο εγκέφαλος του Κιμ εχει ιδιαίτερη αξία .

Πηγή : Ατομικές διαφορές, μεγάλες αποκλίσεις .
Αποκωδικοποιώντας τα μυστικά του εγκεφάλου .

Εξαιρετικό το θέμα που έχεις ανοίξει.
Πρέπει να παραδεχθώ ότι ενώ με ενδιαφέρει πάρα πολύ, οι γνώσεις μου γύρω από αυτό είναι μηδαμινές (για να μην πω μηδενικές ).

Εντυπωσιάστηκα από την περιγραφή της "Συναισθησίας", όπως επίσης και "του Συνδρόμου της ευφυούς ιδιωτείας".

Χωρίς να θέλω να χαλάσω την ροή της ανάπτυξης του θέματος που κάνεις, Θα σου καταθέσω δυο απορίες μου για το τι είναι, επιτέλους, αυτό το θαύμα που λέγεται "ανθρώπινος εγκέφαλος".

Οποτεδήποτε μπορείς, αν έχεις στοιχεία πάνω σ'αυτά που θα σου γράψω παρακάτω, δώσε μου τη γνώμη σου γι'αυτές μου τις απορίες-ερωτήσεις:

1) Η σκέψη και η συνείδηση, ιδιότητες που αναφέρουν στο ανθρώπινο εγώ τις εντυπώσεις, τα συναισθήματα, τις βουλήσεις, δίνουν την ψευδαίσθηση πως είναι ανεξάρτητες από την ύλη, μολονότι συνδέονται μέσα στον Άνθρωπο, μ'έναν υλικό φορέα - τον εγκέφαλο .
Αυτό οφείλεται στο γεγονός πως ο Άνθρωπος δεν έχει την αίσθηση ότι σκέφτεται ;

2) Η σκέψη, παρ'όλο ότι είναι δικιά μας, μας δίνει μερικές φορές την εντύπωση πως είναι ξένη για μας κι'ότι έρχεται από κάπου αλλού κι'όχι από μας τους ίδιους !
Είναι πλάνη, νομίζω αυτό.
Όμως εύγγλωττα δεν μας την υποβάλλει το δισυπόστατο της υλοπνευματικής μας φύσης ;

Φιλικά

Κηφεύς

Η αλήθεια είναι πως και εγώ είμαι «παρθένος»… πάνω σε αυτό το κομμάτι, μιας και ασχολούμαι λίγο καιρό, αλλά η αλήθεια είναι ότι με έχει μαγέψει πολύ…

quote:

---

Κηφεύς-1) Η σκέψη και η συνείδηση, ιδιότητες που αναφέρουν στο ανθρώπινο εγώ τις εντυπώσεις, τα συναισθήματα, τις βουλήσεις, δίνουν την ψευδαίσθηση πως είναι ανεξάρτητες από την ύλη, μολονότι συνδέονται μέσα στον Άνθρωπο, μ'έναν υλικό φορέα - τον εγκέφαλο .
Αυτό οφείλεται στο γεγονός πως ο Άνθρωπος δεν έχει την αίσθηση ότι σκέφτεται ;

2) Η σκέψη, παρ'όλο ότι είναι δικιά μας, μας δίνει μερικές φορές την εντύπωση πως είναι ξένη για μας κι'ότι έρχεται από κάπου αλλού κι'όχι από μας τους ίδιους !
Είναι πλάνη, νομίζω αυτό.
Όμως εύγγλωττα δεν μας την υποβάλλει το δισυπόστατο της υλοπνευματικής μας φύσης ;

---

Προσωπικά όλα αυτά που αναφέρεις … «σκέψη και η συνείδηση.. εντυπώσεις, τα συναισθήματα, τις βουλήσεις.. κλπ» θα τα έλεγα με μια λέξη Νου .

Μια ακολουθία σκέψεων, συναισθημάτων, εμπειριών, συνειδητών και μη καταστάσεων που συγκροτούν την νοητική μας ζωή .

Όλες αυτές οι τεράστιες ποικιλίες ερεθισμάτων που δέχεται ο εγκέφαλος μας διεγείροντας κάθε φορά και διαφορετικά νευρικά κύτταρα .

Μάλιστα λέγεται από επιστήμονες που έχουν μελετήσει απομονωμένα νευρικά κύτταρα του εγκέφαλου (νευρώνες) , πως έχουν συγκεντρώσει ενδείξεις ότι υπάρχει η περίπτωση κάθε διαδικασία που γίνεται να μην είναι το νευρικό κύτταρο, αλλά υποκυτταρικές δομές στο εσωτερικό του.

Όπως καταλαβαίνεις αν αληθεύει κάτι τέτοιο, τότε η πολυπλοκότητα του εγκεφάλου υπερβαίνει τα όρια και της πιο τολμηρής επιστημονικής φαντασίας, με δεδομένο το σημερινό τεχνολογικό επιστημονικό επίπεδο .
Ακόμα και όλα αυτά που μας κάνουν και αναρωτιόμαστε περί νου, συνείδησης κλπ, ίσως να εδράζονται σε τέτοιες απρόσιτες περιοχές .

Όπως και αν θυμάμαι καλά πριν κάνουμε μια X ασυνείδητη ή συνειδητή σκέψη, πχ να κουνήσουμε ένα μέλος του σώματος, η εντολή έχει δοθεί από πριν στον εγκέφαλο περίπου 150 χιλιοστά του δευτερολέπτου .
Δηλαδή αν μπορώ να την ερμηνεύσω σωστά αυτή την διαδικασία, όχι ότι ο άνθρωπος δεν έχει την αίσθηση ότι σκέφτεται ή ότι υπάρχει η εντύπωση πως η σκέψη είναι ξένη προς εμάς , αλλά με κάποιον παράξενο τρόπο η «επεξεργασία» γίνεται πριν από την σκέψη…

Όσο για το δισυπόστατο που αναφέρεσαι (ύλη/πνεύμα) είναι ένα ερώτημα που αιώνες τώρα απασχολεί την φιλοσοφία, ψυχολογία, ακόμα και την νευροφυσιολογία .

Ειδικά από τον Καρτέσιο και μετά το πρόβλημα της σχέσης του σώματος με τον Νου έχει απασχολήσει παρά πολύ, σύμφωνα με την θεωρία του δυϊσμού ο άνθρωπος αποτελείται από μια «υλική πραγματικότητα» που μπορεί να ερευνηθεί επιστημονικά, και από τον Νου, που δεν επιδέχεται οποιαδήποτε επιστημονική προσέγγιση εξαιτίας της εξ ορισμού πνευματικής υφής του. Επίσης υπάρχει το πρόβλημα ότι η επιστήμη εξετάζει αντικειμενικά φαινόμενα, ενώ η συνείδηση είναι φαινόμενο καθαρά προσωπικό .

Από την μια έχουμε τα νοητικά αντικείμενα, όπως οι σκέψεις και τα συναισθήματα μας και από την άλλη τα φυσικά αντικείμενα, που έχουν μάζα και εκτείνονται στον χώρο αλληλεπιδρώντας αιτιακά με άλλα φυσικά αντικείμενα .

Όπως καταλαβαίνεις αυτή η θεωρία είναι ένα «πρόβλημα» που ακόμη και μετά από τόσους αιώνες οι περισσότεροι μένουμε κολλημένοι υποβαθμίζοντας είτε το ένα (ύλη), είτε το άλλο (πνεύμα) .

Και όμως ίσως το νοητικό και το υλικό να είναι ένα και αυτό .

Μια ιδιότητα όπως είναι και το πληκτρολόγιο (στερεό) που κάθομαι τώρα και γράφω, αλλά το «στερεό» αποτελείται από σωματίδια, τα σωματίδια έχουν χαρακτηριστικά στο επίπεδο των μορίων και ατόμων, όπως και σε βαθύτερο επίπεδο υποατομικών σωματιδίων, παρόλο που τέτοιες καθολικές ιδιότητες μπορούν να εξηγηθούν αιτιακά από την συμπεριφορά των στοιχείων που βρίσκονται στο μικροεπίπεδο, συνήθως δεν μπαίνουμε στην σκέψη ότι ίσως να συμβαίνει το ίδιο και στην αινιγματική σχέση ανάμεσα στον εγκέφαλο (ύλη) και Νου .

Βέβαια όλα αυτά είναι θεωρίες, γιατί όπως έχω γράψει και πιο πάνω παρόλα που γνωρίζουμε αρκετά για τον εγκέφαλο δεν παύει να είμαστε ακόμα σε νηπιακό στάδιο .

quote:

---

Προσωπικά όλα αυτά που αναφέρεις … «σκέψη και η συνείδηση.. εντυπώσεις, τα συναισθήματα, τις βουλήσεις.. κλπ» θα τα έλεγα με μια λέξη Νου .

Μια ακολουθία σκέψεων, συναισθημάτων, εμπειριών, συνειδητών και μη καταστάσεων που συγκροτούν την νοητική μας ζωή .

Όλες αυτές οι τεράστιες ποικιλίες ερεθισμάτων που δέχεται ο εγκέφαλος μας διεγείροντας κάθε φορά και διαφορετικά νευρικά κύτταρα .

Μάλιστα λέγεται από επιστήμονες που έχουν μελετήσει απομονωμένα νευρικά κύτταρα του εγκέφαλου (νευρώνες) , πως έχουν συγκεντρώσει ενδείξεις ότι υπάρχει η περίπτωση κάθε διαδικασία που γίνεται να μην είναι το νευρικό κύτταρο, αλλά υποκυτταρικές δομές στο εσωτερικό του.

Όπως καταλαβαίνεις αν αληθεύει κάτι τέτοιο, τότε η πολυπλοκότητα του εγκεφάλου υπερβαίνει τα όρια και της πιο τολμηρής επιστημονικής φαντασίας, με δεδομένο το σημερινό τεχνολογικό επιστημονικό επίπεδο .
Ακόμα και όλα αυτά που μας κάνουν και αναρωτιόμαστε περί νου, συνείδησης κλπ, ίσως να εδράζονται σε τέτοιες απρόσιτες περιοχές .

Όπως και αν θυμάμαι καλά πριν κάνουμε μια X ασυνείδητη ή συνειδητή σκέψη, πχ να κουνήσουμε ένα μέλος του σώματος, η εντολή έχει δοθεί από πριν στον εγκέφαλο περίπου 150 χιλιοστά του δευτερολέπτου .
Δηλαδή αν μπορώ να την ερμηνεύσω σωστά αυτή την διαδικασία, όχι ότι ο άνθρωπος δεν έχει την αίσθηση ότι σκέφτεται ή ότι υπάρχει η εντύπωση πως η σκέψη είναι ξένη προς εμάς , αλλά με κάποιον παράξενο τρόπο η «επεξεργασία» γίνεται πριν από την σκέψη…

Όσο για το δισυπόστατο που αναφέρεσαι (ύλη/πνεύμα) είναι ένα ερώτημα που αιώνες τώρα απασχολεί την φιλοσοφία, ψυχολογία, ακόμα και την νευροφυσιολογία .

Ειδικά από τον Καρτέσιο και μετά το πρόβλημα της σχέσης του σώματος με τον Νου έχει απασχολήσει παρά πολύ, σύμφωνα με την θεωρία του δυϊσμού ο άνθρωπος αποτελείται από μια «υλική πραγματικότητα» που μπορεί να ερευνηθεί επιστημονικά, και από τον Νου, που δεν επιδέχεται οποιαδήποτε επιστημονική προσέγγιση εξαιτίας της εξ ορισμού πνευματικής υφής του. Επίσης υπάρχει το πρόβλημα ότι η επιστήμη εξετάζει αντικειμενικά φαινόμενα, ενώ η συνείδηση είναι φαινόμενο καθαρά προσωπικό .

Από την μια έχουμε τα νοητικά αντικείμενα, όπως οι σκέψεις και τα συναισθήματα μας και από την άλλη τα φυσικά αντικείμενα, που έχουν μάζα και εκτείνονται στον χώρο αλληλεπιδρώντας αιτιακά με άλλα φυσικά αντικείμενα .

Όπως καταλαβαίνεις αυτή η θεωρία είναι ένα «πρόβλημα» που ακόμη και μετά από τόσους αιώνες οι περισσότεροι μένουμε κολλημένοι υποβαθμίζοντας είτε το ένα (ύλη), είτε το άλλο (πνεύμα) .

Και όμως ίσως το νοητικό και το υλικό να είναι ένα και αυτό .

Μια ιδιότητα όπως είναι και το πληκτρολόγιο (στερεό) που κάθομαι τώρα και γράφω, αλλά το «στερεό» αποτελείται από σωματίδια, τα σωματίδια έχουν χαρακτηριστικά στο επίπεδο των μορίων και ατόμων, όπως και σε βαθύτερο επίπεδο υποατομικών σωματιδίων, παρόλο που τέτοιες καθολικές ιδιότητες μπορούν να εξηγηθούν αιτιακά από την συμπεριφορά των στοιχείων που βρίσκονται στο μικροεπίπεδο, συνήθως δεν μπαίνουμε στην σκέψη ότι ίσως να συμβαίνει το ίδιο και στην αινιγματική σχέση ανάμεσα στον εγκέφαλο (ύλη) και Νου .

Βέβαια όλα αυτά είναι θεωρίες, γιατί όπως έχω γράψει και πιο πάνω παρόλα που γνωρίζουμε αρκετά για τον εγκέφαλο δεν παύει να είμαστε ακόμα σε νηπιακό στάδιο .

---

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.

Θεός και στεφανιαίο σύστημα

Την δεκαετία του 90 ο νευροψυχολόγος Μ. Persinger (Neuroscience Research Group του Laurentian University στο Sudbury του Καναδά) και αργότερα ο νευρολόγος Ramachandran εντόπισαν την ύπαρξη ενός «θεϊκού σημείου» στον ανθρώπινο εγκέφαλο. Το «θεϊκό σημείο» βρίσκεται ανάμεσα στους νευρωνικούς συνδέσμους, στους κροταφικούς λοβούς. Σε τομογραφίες που έχουν γίνει με εκπομπή θετικά φορτισμένων ποζιτρονίων, οι νευρωνικές αυτές περιοχές φωτίζονται κάθε φορά που τα υποκείμενα της έρευνας συζητούν για πνευματικά ή θρησκευτικά θέματα. Οι αντιδράσεις διαφέρουν ανάλογα με τις πολιτισμικές επιρροές. Οι Δυτικοί ανταποκρίνονται στη λέξη «Θεός», ενώ οι βουδιστές και άλλοι, σε σύμβολα που εκφράζουν τα δικά τους πνευματικά πιστεύω .

Η μέθοδος που χρησιμοποίησε ο Persinger ονομάζεται (Transcranial Magnetic Stimulation), κατά την οποία όταν ο εγκέφαλος του ανθρώπου δέχεται μια συγκεκριμένη ακολουθία μαγνητικών παλμών διάφορων εντάσεων και συχνοτήτων, οι άνθρωποι που πήραν μέρος στο πείραμα αυτό, είχαν το αίσθημα μιας παρουσίας κοντά τους ή αισθάνονται να είναι συνδεδεμένοι με το περιβάλλον τους ή το σύμπαν ολόκληρο.

Τουλάχιστον 80% από το άτομα που φόρεσαν το κράνος κατά τη διάρκεια των πειραμάτων ανέφεραν ότι είχαν την αίσθηση μιας παρουσίας στο δωμάτιο, ή αν έκλιναν προς την αθεΐα είχαν μια αίσθηση ότι "είναι ένα" με το σύμπαν. Με άλλα λόγια η θρησκευτική και η μυστικιστική εμπειρία μπορούν να προκληθούν κατά βούληση από τεχνητή διέγερση περιοχών του εγκεφάλου.
Τα πορίσματα και άλλων ερευνητών του εγκεφάλου παρέχουν ισχυρές ενδείξεις για το ότι οι θρησκευτικές πεποιθήσεις είναι αποτέλεσμα της κατασκευής του εγκεφάλου.
Άλλοι εγκέφαλοι είναι κατασκευασμένοι έτσι, ώστε να είναι πιο δεκτικοί σε θρησκευτικές πεποιθήσεις, άλλοι λιγότερο.

Το εντυπωσιακό στην μελέτη του εγκεφάλου για τους νευροφυσιολόγους ήταν ότι ο εγκέφαλος είναι έτσι σχηματισμένος ώστε να δημιουργεί αυτές τις εμπειρίες, πολλοί βέβαια πιστεύουν ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος εξελίσσεται και πως τα κέντρα αυτά που δημιουργούν το θρησκευτικό συναίσθημα αργότερα πρόκειται να χρησιμοποιηθούν για ακόμη περισσότερες λεπτοφυείς λειτουργίες μπορεί και άγνωστες ακόμη στους ανθρώπους .

Το 1997, ο καθηγητής Vilayanur Ramachandran (διευθυντής του κέντρου Center for the Brain and Cognition του πανεπιστήμιου της Καλιφόρνιας στο Σαν Ντιέγκο) είπε στην ετήσια συνάντηση της 'Eνωσης Νευροεπιστημόνων πως υπάρχει «μια νευρική βάση για την θρησκευτική εμπειρία». Τα προκαταρκτικά του αποτελέσματα δείχνουν πως το βάθος του θρησκευτικού αισθήματος ή της θρησκοληψίας, μάλλον βασίζεται στον φυσικό -χωρίς αυτό να είναι αποδεδειγμένο- εμπλουτισμό της ηλεκτρικής δραστηριότητας των κροταφικών λοβών. Και είναι ενδιαφέρον το ότι αυτή η περιοχή του εγκεφάλου φαίνεται επίσης σημαντική στην εκμάθηση της ομιλίας .
Μια εμπειρία κοινή σε πολλές πνευματιστικές καταστάσεις είναι το άκουσμα της φωνής του Θεού. Αυτό φαίνεται να εμφανίζεται όταν να ταυτίζεται η εσωτερική φωνή (η "μικρή φωνή" μέσα μας που γνωρίζουμε πως ορίζει τον εαυτό μας) με κάτι εξωτερικό. Κατά τη διάρκεια τέτοιων εμπειριών, ενεργοποιείται η περιοχή Broca του εγκεφάλου (η εγκεφαλική έλικα η υπεύθυνη για τη λειτουργία της ομιλίας, που πήρε το όνομά της από τον Paul Broca (1824-1880)).

Πολλές από τις γνώσεις μας για τις λειτουργίες του στεφανιαίου συστήματος προήλθαν από την εξέταση ασθενών με επιληπτικές κρίσεις, οι οποίες είχαν ως εστία την περιοχή αυτή του εγκέφαλου .
Όταν ακούμε την λέξη «επιληψία» συνήθως σκεφτόμαστε έναν ασθενή που εκδηλώνει σπασμούς, έντονες συσπάσεις όλων των μυών του σώματος .
Πράγματι, τα συμπτώματα αυτά είναι η πιο γνωστή μορφή επιληψίας ονομαζόμενη ως «Grand Mal» .
Τέτοιου τύπου κρίσεις προκύπτουν όταν ορισμένοι νευρώνες σε μια περιοχή του εγκεφάλου εμφανίζουν μια «προβληματική συμπεριφορά», εκφορτίζονται χαοτικά και η εκφορτιση αυτή εξαπλώνεται σε ολόκληρο τον εγκέφαλο .

Οι κρίσεις όμως μπορεί να είναι «εστιακές», δηλαδή είναι δυνατόν να περιορίζονται κυρίως σε μια μικρή περιοχή του εγκεφάλου .
Όταν οι εστιακές κρίσεις εντοπίζονται στον κινητικό φλοιό, το αποτέλεσμα είναι μια διαδοχική σύσπαση των μυών, η περίπτωση αυτή ονομάζεται ιαξώνεια επιληψία .

Όταν όμως οι κρίσεις εντοπίζονται στο στεφανιαίο σύστημα, τα πιο χαρακτηριστικά συμπτώματα είναι συναισθηματικής φύσεως .
Οι ασθενείς ισχυρίζονται ότι «τα συναισθήματα τους παίρνουν φωτιά», εντυπωσιακές είναι οι περιπτώσεις ασθενών οι οποίοι έχουν βαθιές και έντονες συγκινησιακές θρησκευτικές εμπειρίες, στις οποίες περιλαμβάνεται η παρουσία του Θεού και η αίσθηση ότι βρίσκονται σε επικοινωνία μαζί Του και τα πάντα γύρω τους διαποτίζονται από μια κοσμική σπουδαιότητα .
Οι ασθενείς μπορεί να ισχυριστούν ότι, «τελικά καταλαβαίνω περί τίνος πρόκειται, περίμενα όλοι τη ζωή μου τη στιγμή αυτή, ξαφνικά όλα αποκτούν νόημα, ή τελικά μπορώ να δω την αληθινή φύση του Σύμπαντος .

Είναι ειρωνεία ότι η επιφοίτηση, η απόλυτη πεποίθηση ότι η Αλήθεια επιτέλους αποκαλύφθηκε, παράγεται μάλλον στο στεφανιαίο σύστημα το οποίο έχει σχέση με τα συναισθήματα και όχι στα σκεπτόμενα λογικά μέρη του εγκέφαλου που περηφανεύονται για την ικανότητα τους να διακρίνουν την αλήθεια από το ψέμα .

"Ο Θεός είναι ο μεγαλύτερος δημοκράτης που γνώρισε ο κόσμος, διότι Αυτός μας άφησε «ελεύθερους» να επιλέξουμε ανάμεσα στο καλό και κακό.
Αυτός είναι ο μεγαλύτερος δυνάστης που γνωρίζουμε, διότι συχνά πετάει την κούπα από τα χείλη μας και με το πρόσχημα της ελεύθερης βούλησης μας αφήνει ένα περιθώριο τόσο στενό, μόνο και μόνο για να γελά σε βάρος μας .
Επομένως είναι αυτό που ο Ινδουισμός ονομάζει όλα για το παιχνίδι Του (Λίλα) ή όλα είναι μια ψευδαίσθηση (Μάγια)… Ας χορέψουμε λοιπόν στον ρυθμό του μπάνσι (φλάουτο) του και θα είμαστε όλοι καλά" .

Κ. Γκάντι

Ένα μεγάλο μέρος του κειμένου που έγραψα είναι από το βιβλίο «Φαντάσματα στον εγκέφαλο» του Vilayanur Ramachandran, τα υπόλοιπα είναι από διάφορα σάιτ μέσα από το διαδύκτιο .

quote:

---

Κηφεύς

Δηλαδή από τα παραπάνω μπορούμε να συμπεράνουμε, ότι ο Άνθρωπος, χάρη στον εγκέφαλό του, είναι μια Εξελιξιακή καινοτομία που νέμεται και εξουσιάζει μια τεράστια πληροφορία, λογικά οργανωμένη (δηλαδή προσαρμοσμένη στη φυσική τάξη), προβαίνει στο σχίσμα της ύλης και του πνεύματος που τη διαρθρώνει, με μιαν αναλυτική ενέργεια βασιζόμενη στην αφαίρεση, αν κατάλαβα καλά.

Αφαιρώ, σημαίνει ανακαλύπτω την τάξη που είναι συμφυής με την ύλη, σημαίνει απομονώνω το πνεύμα.

---

quote:

---

Τη συνείδηση, είτε την εξετάσεις στον άνθρωπο και στον εγκέφαλό του, είτε σε ένα πρωτεύον θηλαστικό (από τα πιο "έξυπνα" όπως οι πίθηκοι, οι γάτες, οι σκύλοι, οι παπαγάλοι, τα άλογα, τα δελφίνια, κ.λπ.) δεν μπορείς να την εξηγήσεις πλήρως με νευροβιολογικούς όρους. Υπάρχουν βέβαια υποστηρικτές της υλιστικής/αναγωγιστικής θεώρησης (π.χ. εξαλειπτικός υλισμός: τα πάντα είναι ύλη / θεωρία ταυτότητας τύπων: οι νοητικές καταστάσεις είναι ταυτόσημες με τις εγκεφαλικές καταστάσεις, κ.λπ.) αλλά σε κάθε προσπάθεια ερμηνείας, είτε πρόκειται για άνθρωπο είτε για ζώο, υπάρχει ένα άλμα που πρέπει να γίνει για να περάσουμε από το νευροβιολογικό επίπεδο στο επίπεδο της υποκειμενικής φύσης κάποιων νοητικών χαρακτηριστικών. Και αυτό το άλμα (περιγράφεται συχνά ως "gap" μεταξύ του υλικού και φαινομενολογικού επιπέδου), σε όποια προσέγγιση και να ερευνήσεις, κάπου θα το βρεις να εμφανίζεται...

Αυτό το "άλμα" είναι λοιπόν αυτό που θεωρώ προσωπικά ως "εξελιξιακή καινοτομία".

---

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.