elo
GreeceΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Αν προσέξεις θα δεις ότι υπάρχουν θέματα από το 2002.
Μάλλον κάπου έχεις μπερδευτεί.
quote:
alex22 -Φίλε απ' οτι φένεται μια συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου σου απορίπτει το πνευματικό.Απόλυτη μιζέρια.
alex22 όπως καταλαβαίνεις το ίδιο θα μπορούσε να πει και κάποιος με απόψεις όπως αυτές που εκφράζουν απόλυτα δογματισμό..
quote:
makfor -πολλες φορες εχω μπει στην διαδικασια να ψαξω τι εχει προσφερει ο πνευματισμος στους ανθρωπους , τι ? ΦΟΒΟ , ΠΟΝΟ , ΠΟΛεΜΟΥΣ , ΜΕΣΑΙΩΝΑ , ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΚΟΣΜΟΥ , ΑΠΟΡΗΨΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΟΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ ... σημερα ? οσο αφορα τις θρησκειες μια απο τα ιδια , οσο αφορα τα πνευματικα κεντρα , οχι ολα αλλα παρα πολλα , απλα βγαζουν κερδος ή εστω απο οσα περασα απλα δεν θελω να μιλησω για ολα γιατι μπορει να υπαρχουν και τα μη κερδοσκοπικα...
Μια διόρθωση makfor.
Όχι το τι πρόσφερε ο (πνευματισμός), αλλά το πώς διαστρεβλώθηκε ο πνευματισμός (όπως και να το εννοεί ο καθένας μας) για να εξυπηρετήσει κάποια ατομικά ανθρώπινα συμφέροντα..
Κάθε τι που βλέπει το αντιλαμβάνεται ανάλογα με αυτά που έχει βιώσει ή πιστέψει, δηλαδή την κάθε ενσυνείδητη εμπειρία ή ακόμα και το κάθε νοητικό φαινόμενο…
Ξέρεις μην σου φανεί παράξενο το γεγονός ότι πολλές φορές βλέπουμε αυτά που πιστεύουμε και να αγνοούμε αυτά που δεν πιστεύουμε ή ακόμα και το γεγονός ότι συχνά δεν βλέπουμε αυτό που δεν είμαστε εκπαιδευμένοι να δούμε .
Όσο για την αντίληψη που αναφέρεσαι ..
Αντίληψη έχουν και τα ζώα… με την μόνη διάφορα ότι ο άνθρωπος έχει και την νόηση που τον βοηθάει να συμπληρώνει τις έννοιες των διάφορων παραστάσεων που του δίνουν οι αισθήσεις του, και τα διάφορα ερεθίσματα που δέχεται από το εσωτερικό και εξωτερικό περιβάλλον, πχ ένα παιδί δεν μπορεί να έχει μια πλήρη αντίληψη του κόσμου που το περιβάλλει, και αυτό γιατί δεν έχει την απαιτούμενη νόηση ή (γνώση) για να ταξινομήσει τα διάφορα ερεθίσματα που δέχεται ώστε να τα κατατάξει όπως πρέπει .
Δηλαδή όπως καταλαβαίνεις και η αντίληψη .. πλάθεται..
Τώρα για το «πνεύμα» που αναφέρεσαι, δεν θα διαφωνήσω αλλά και ούτε θα συμφωνήσω…!!
Απλά θα κάνω μια ερώτηση ;
Αν το πνεύμα (μεσάζων) είναι ένα, γιατί η ερμηνεία σε κάθε τι που μας περιβάλει (συνείδηση) χαρακτηρίζεται από μια λέξη.. υποκειμενικότητα ;
quote:
makfor -το αρχικο που θα ρωτουσα ειναι ΓΙΑΤΙ ο εγκεφαλος μας να μας δημιουργει κατι ΨΕΥΤΙΚΟ κατι που ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ
Αγαπητέ makfor δεν ξέρω αν αυτό που δημιουργεί ο εγκέφαλος μας είναι κάτι ψεύτικο, αλλά μπορώ να πω με σιγουριά ότι είναι κάτι υποκειμενικό .
Κάθε μορφή ενσυνείδητης αίσθησης και αντίληψης που έχουμε είναι μια στενή αλληλεπίδραση τριών στοιχείων (εγκέφαλος +σώμα, περιβάλλον) =συνείδηση .
Πάντως είναι πολύ ενδιαφέρων αν το σκεφτείς, η διαδικασία που (κάνουμε) κάνει ο εγκέφαλος μας να κατανοήσει την ίδια του την ύπαρξη (λειτουργία)…
quote:
makfor-"πσοο εκυλοα δεβαιζτε ατυη τη φσαρη ?" φανταζομαι οτι δεν συλαβισατε γραμμα γραμμα τις λεξεις για να της καταλαβεται , μπορει να σας δωθει ολοκληρο κειμενο με μπερδεμενα τα γραμματα των λεξεων εαν το πρωτο και το τελευταιο ειναι σωστα μπορουμε και ΜΑΝΤΕΟΥΜΕ τις λεξεις.
Ένα άλλο ενδιαφέρων παράδειγμα είναι και αυτό…
Κοίταξε τις χρωματιστές λέξεις και λέγε μεγαλόφωνα το χρώμα και όχι την λέξη
ΜΑΥΡΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΠΡΑΣΙΝΟ
ΚΑΦΕ ΚΙΤΡΙΝΟ ΚΟΚΚΙΝΟ
ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ ΠΡΑΣΙΝΟ ΜΑΥΡΟ
ΜΠΛΕ ΚΟΚΚΙΝΟ ΚΑΦΕ
ΠΡΑΣΙΝΟ ΜΠΛΕ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ
Τις τελευταίες δεκαετίες, οι γνωστικοί ψυχολόγοι έχουν καθορίσει ότι υπάρχουν δυο κύρια συστήματα μνήμης στο ανθρώπινο μυαλό, η βραχύχρονη μνήμη, η οποία κρατά τις πληροφορίες για ορισμένα πράγματα που σκεπτόμαστε αυτή τη στιγμή, και η μακρόχρονη μνήμη, στην οποία αποθηκεύονται τεράστια ποσά πληροφορίας, που αποκτώνται κατά τη διάρκεια της ζωής μας μέσω σκέψεων και εμπειριών .
Αυτά τα δυο συστήματα μνήμης θεωρείται ότι διαφέρουν σε επίπεδο λεπτομέρειας που προσφέρουν. Η βραχύχρονη μνήμη, που διαρκεί λιγότερο από 20" ή και λίγες μέρες, σε περίπτωση που θα μεσολαβήσει επανάληψη, προσφέρει ακριβείς λεπτομέρειες για μερικά πράγματα που τριγυρίζουν στο κεφάλι μας τον τελευταίο καιρό, ενώ η μακρόχρονη μνήμη, που προέρχεται από επαναλήψεις και επεξεργασία - ταξινόμηση και κωδικοποίηση των πληροφοριών και διαρκεί πολύ χρόνο, προσφέρει μια πιο θολή εικόνα για όλα τα διαφορετικά πράγματα που έχουμε ζήσει ή δει. Παρότι μπορούμε να συγκρατήσουμε αρκετές πληροφορίες στην μακρόχρονη μνήμη, οι λεπτομέρειες δεν είναι πάντα ξεκάθαρες και συχνά περιορίζονται σε αυτά που βλέπουμε ή σε αυτά που συμβαίνουν.
Μια πρόσφατη έρευνα από τον Timothy F.Brady, νευροεπιστήμονα από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης, προτείνει ότι όσες πληροφορίες αποθηκεύονται στην μακρόχρονη μνήμη ίσως να μην είναι και τόσο θολές όσο θεωρείτο έως σήμερα.
Μια τρίτη βασική κατηγορία που προστέθηκε σχετικά πιο πρόσφατα είναι η αισθητηριακή μνήμη.
Υπάρχουν διάφορες σχολές σκέψης στον τρόπο κατηγοριοποίησης των διαφόρων ειδών μνήμης, αλλά εδώ θα αναφερθούμε στις πιο κοινές.
Οι πληροφορίες που προσλαμβάνει ο εγκέφαλος για τα φυσικά γεγονότα του κόσμου μέσω των αισθήσεων ανιχνεύονται από τους αισθητηριακούς υποδοχείς και με ηλεκτροχημικές ώσεις μεταδίδονται στον εγκεφαλικό φλοιό, εκεί διαμορφώνονται προσωρινές συνάψεις .
Στην συνέχεια τα σήματα μεταβιβάζονται αυτόματα σε διάφορα κέντρα και κυρίως στον ιππόκαμπο, μια περιοχή του εγκεφάλου που ελέγχει την ροή των πληροφοριών, εκεί συμβαίνει η διεργασία της μακροπρόθεσμης ενίσχυσης .
Με την ενεργοποίηση διαφόρων νευροχημικών ουσιών, αυτά τα εγγράμματα μνήμης μεταδίδονται σε διάφορες εγκεφαλικές περιοχές και παγιώνονται διαμορφώνοντας μόνιμα ίχνη .
Κάθε φορά που ίδια ή παρόμοια αισθητήρια σήματα προσλαμβάνονται, ενεργοποιούνται τα μόνιμα μνημονικά ίχνη, μια διαδικασία που οδηγεί στην αναγνώριση των μορφών .
Με τον παραπάνω τρόπο η εμπειρία οδηγεί σε αναγνώριση .
Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται μνήμη .
Υπάρχουν δυο τρόποι κατηγοριοποίησης των δομών της μνήμης :
1. χρονική συσχέτιση .
2. ποιοτική συσχέτιση .
Με βάση την χρονική συσχέτιση η μνήμη χωρίζεται σε τρεις μορφές .
1. αισθητηριακή μνήμη .
2.βραχύχρονη μνήμη (ενεργός μνήμη)
3. μακρόχρονη μνήμη .
Με βάση την ποιοτική συσχέτιση η μνήμη χωρίζεται σε δυο λειτουργικές διαδικασίες .
1. δηλωτική μνήμη .
2. διαδικαστική μνήμη .
1. Αισθητηριακή μνήμη
Στην ουσία δεν πρόκειται για μνήμη αλλά για μικρό ερεθισμό που αν δεν περάσει στη μακρόχρονη μνήμη, εξαλείφεται αυτόματα. Χαρακτηριστική περίπτωση τα κενά που υπάρχουν ανάμεσα από τις εικόνες μιας κινηματογραφικής ταινίας. Επειδή ο χρόνος που μεσολαβεί είναι λίγος, δεν τα αντιλαμβανόμαστε.
Είναι πάντως δυνατό να ερεθιστεί μια αίσθησή μας, χωρίς να συνειδητοποιήσουμε τον ερεθισμό, αυτή όμως να περάσει στη μνήμη μας, είναι η πιο σύντομη μορφή μνήμης που έχουμε και είναι σχεδόν ασυνείδητη. Αφορά διάφορα δεδομένα που συλλαμβάνουμε με τις αισθήσεις μας, τα οποία και συγκρατούνται για ελάχιστα δέκατα του δευτερολέπτου προτού διαγραφούν δια παντός. Για παράδειγμα, η ικανότητά μας να συλλαμβάνουμε κίνηση (ενώ ουσιαστικά οι νευρώνες μας απλά παίρνουν δεκάδες στατικές φωτογραφίες κάθε δευτερόλεπτο) οφείλεται στο γεγονός πως είμαστε ικανοί να αποθηκεύουμε κάθε “καρέ” τόσο, ώστε να μπορέσουμε να το συγκρίνουμε με το επόμενο “καρέ”, βγάζοντας συμπεράσματα για το αν κάτι άλλαξε στο οπτικό μας πεδίο. Αν για κάποιο λόγο διαγραφεί αυτή η χρονική ροή (π.χ. εισαγωγή τρίτου καρέ ανάμεσα στα δύο) τότε δυσκολευόμαστε να αντιληφθούμε τις αλλαγές.
2. Βραχύχρονη μνήμη ή ενεργός μνήμη
Η βραχύχρονη μνήμη είναι η μνήμη που διαρκεί λίγα δευτερόλεπτα και μας βοηθάει να σκεφτόμαστε πάνω σε κάποιο έργο στο οποίο δουλεύουμε κάθε δεδομένη στιγμή. Για παράδειγμα όταν προσπαθούμε να απαντήσουμε στο ερώτημα “Πόσο κάνει ((3+5)/10)*4″ χρησιμοποιούμε αποκλειστικά την βραχύχρονη μνήμη για να αποθηκεύσουμε και να ανακαλέσουμε προσωρινά κάποια δεδομένα. Είναι κάτι σαν την μνήμη RAM του υπολογιστή, όπου αποθηκεύονται οι πληροφορίες που χρησιμοποιούνται κάθε δεδομένη στιγμή από το σύστημα.
Η χωρητικότητα της βραχύχρονης μνήμης είναι μικρή. Ένας από τους πιο παλιούς όρους που χρησιμοποιήθηκαν για να υπολογίσουν την μνημονική χωρητικότητα, είναι και ο όρος "chunk" που χρησιμοποιήθηκε από τον George Miller. Ένα "chunk" είναι μια μονάδα που έχει νόημα για το άτομο. Από διάφορα πειράματα έχει διαπιστωθεί ότι η βραχύχρονη μνήμη περιορίζεται σε επτά περίπου στοιχεία άσχετα μεταξύ τους. Αυτά τα στοιχεία, είτε λέξεις είναι είτε αριθμοί, είναι δυνατόν, αν συσχετιστούν μεταξύ τους, να αποτελέσουν ένα ενιαίο σύνολο και έτσι να διευκολυνθεί η διατήρησή τους, αφού κανείς έχει να θυμάται λιγότερα, ως σύνολα.
π.χ. ο αριθμός τηλεφώνου 7578546 συγκρατείται ευκολότερα, αν διακριθεί σε 75 78 5 46 ή σε 757 85 46 παρά αν αντιμετωπιστεί με τα μεμονωμένα του στοιχεία, δηλαδή 7-5-7-8-5-4-6.
Γενικά έχει επικρατήσει (πάλι από τα πειράματα του Miller) ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος μπορεί να συγκρατήσει 7±2 chunks. Επίσης, σαφή ρόλο στο πόσα chunks μπορούμε να απομνημονεύσουμε έχει και το μέγεθός του καθενός, μιας και συνήθως όταν προσπαθούμε να συγκρατήσουμε κάτι στην μνήμη μας χρησιμοποιούμε στρατηγικές ηχητικής επανάληψης
3. Μακρόχρονη μνήμη
Η μακρόχρονη μνήμη είναι το είδος της μνήμης που έχει (θεωρητικά) απεριόριστες δυνατότητες χωρητικότητας και διαρκεί για μεγάλα χρονικά διαστήματα (από λεπτά έως και χρόνια). Χάρη σε αυτό το είδος μνήμης μπορούμε να αποκτήσουμε ικανότητες (οδήγηση ποδηλάτου, δέσιμο παπουτσιών κτλ) αλλά και να αποθηκεύσουμε πληροφορίες για πιθανή χρήση στο μέλλον (π.χ. ονόματα, ραντεβού, μνήμες σχετικά με το τι είδαμε ή τι ακούσαμε κτλ). Για να αποθηκευτεί μια πληροφορία στην μακρόχρονη μνήμη θα πρέπει πρώτα να περάσει από την βραχύχρονη, να επαναληφθεί αρκετές φορές και να αποκτήσει νόημα, ώστε να συνδεθεί “κάπου”, δίπλα στις υπάρχουσες πληροφορίες.
4. Διαδικαστική μνήμη
Σήμερα θεωρείται δεδομένο ότι όταν οδηγούμε αυτοκίνητο ή κάνουμε ποδήλατο δεν χρειάζεται να ανακαλούμε συνειδητά τις γνώσεις που απαιτούνται. Όλες οι αναγκαίες πληροφορίες βρίσκονται καταγεγραμμένες και ανασύρονται αυτόματα από τη λεγόμενη άδηλη ή διαδικαστική μνήμη (Implicit memory).
Η διαδικαστική μνήμη αναφέρεται σε αυτό το είδος μακρόχρονης μνήμης που μας επιτρέπει να θυμόμαστε κάποιες αυτοματοποιημένες κινήσεις ή γενικότερες ρουτίνες, χωρίς να ανακαλούμε συνειδητά τις πληροφορίες αυτές.
Για παράδειγμα, δεν ξέρουμε πως κάνουμε ποδήλατο αλλά απλά το ξέρουμε! Ή, ένας πιο προχωρημένος χρήστης υπολογιστή δεν χρειάζεται να προσέχει ποια πλήκτρα πατάει, από τη στιγμή που θα μάθει το “τυφλό σύστημα”. Άλλο καλό παράδειγμα είναι οι διάφορες ρουτίνες (ή “σενάρια”) που επαναλαμβάνουμε καθημερινά, όπως π.χ. ξεκλειδώνουμε την πόρτα και αυτόματα βάζουμε τα κλειδιά στην κλειδοθήκη και το παλτό μας στην κρεμάστρα, αλλά αν μας ρωτήσουν που είναι τα κλειδιά, πολύ πιθανό να χρειαστούμε λίγα δευτερόλεπτα για να απαντήσουμε, μιας και πλέον δεν χρειάζεται να προσέχουμε που τα τοποθετούμε λόγω της καθημερινής επανάληψης. Σε αυτό το είδος μνήμης οφείλεται και η γνωστή ερώτηση “Που έβαλα τα γυαλιά μου;” τη στιγμή που τα φοράμε!
5. Σημασιολογική μνήμη
Αυτό το είδος μνήμης μας επιτρέπει να αποθηκεύουμε διάφορες πληροφορίες για τον κόσμο γύρω μας, όπως “Ποια είναι η πρωτεύουσα της Ελλάδας”, “Ποιος είναι ο μεγαλύτερος ποταμός του κόσμου”, “Ποια είναι η διεύθυνσή μου”, “Ποιο είναι το URL του αγαπημένου μου e-shop” κτλ. Πρόκειται κυρίως για “ψυχρά” πακέτα πληροφοριών που απλά υπάρχουν στην μνήμη μας και ανακαλούνται συνειδητά όποτε τα χρειαστούμε. Αν κάποια από τις πληροφορίες στης σημασιολογικής μνήμης πάψει να ανακαλείται συχνά ή κόψει τους δεσμούς της με άλλες υπάρχουσες πληροφορίες τότε εξασθενεί και εν τέλει χάνεται.
6. Επεισοδιακή μνήμη
Η τρίτη υποκατηγορία της μακρόχρονης μνήμης , η επεισοδιακή μνήμη , αφορά μνήμες που έχουμε αποθηκεύσει σχετικά με την ζωή μας, όπως τι φάγαμε εχθές, μια όμορφη εκδρομή που κάναμε πριν 8 χρόνια, ένα ταξίδι, ποιον συναντήσαμε στο δρόμο προς τη δουλειά κτλ. Μετά από κάποιο καιρό ορισμένες από τις επεισοδιακές μνήμες χάνουν την “ζωντάνια” τους με αποτέλεσμα να γίνονται “σημασιολογικές μνήμες” και, αν δεν ανακληθούν ή δεν συσχετιστούν, να χάνονται .
quote:
Κηφεύς -Από τα παραπάνω φαίνεται, καθαρά, τι προεκτάσεις έχει αυτή η ιδιότητα της "πλαστικότητας" του εγκεφάλου μας.Να δούμε μέχρι πού θα προχωρήσει η πρόοδος της επιστήμης για την επίλυση του μεγάλου μυστηρίου που λέγεται "ανθρώπινος εγκέφαλος" !!
Ευτυχώς φίλε μου Κηφεύς έχουμε να ανακαλύψουμε πολλά ακόμα για τις λειτουργίες του εγκεφάλου, που ίσως χρειαστεί να αναιρέσουμε και αυτά που μέχρι τώρα νομίζουμε ότι γνωρίζουμε…
"Η εκπληκτική πλαστικότητα των κυττάρων του ιππόκαμπου"
Η μνήμη συνίσταται από ένα σύνολο εγκεφαλικών υποσυστημάτων, το καθένα από τα οποία επεξεργάζεται και αποθηκεύει συγκεκριμένα κομμάτια των πληροφοριών. Υπό φυσιολογικές συνθήκες αυτά τα υποσυστήματα δουλεύουν συντονισμένα, καταγράφοντας τις πληροφορίες στη φαιά ουσία, δηλαδή στο λεπτό στρώμα νευρικών κυττάρων που αποτελεί το φλοιό των εγκεφαλικών μας ημισφαιρίων.
Πώς ακριβώς, όμως, γίνεται αυτή η εγγραφή;
Η απάντηση σ’ αυτή την ερώτηση αξίζει εκατομμύρια. Οι επιστήμονες γνωρίζουν ότι τα ζώα μαθαίνουν από την εμπειρία χάρη σε κάποιες αλλαγές που λαμβάνουν χώρα στον εγκέφαλό τους, οι οποίες επιτρέπουν την απόκτηση, την εγγραφή και την ανάκληση των πληροφοριών. Στο κυτταρικό επίπεδο, αυτές οι αλλαγές συμβαίνουν στις νευρικές συνάψεις, τα σημεία δηλαδή επικοινωνίας μεταξύ των νευρικών κυττάρων (νευρώνων).
Μέχρι πρότινος επικρατούσε η λανθασμένη άποψη ότι οι αναμνήσεις καταγράφονται με τη βοήθεια κάποιου βιοχημικού κώδικα στο εσωτερικό των νευρώνων. Πρόσφατες μελέτες αποκαλύπτουν ότι οι αισθητηριακές εμπειρίες αποτυπώνονται στον εγκέφαλο τροποποιώντας την αποτελεσματικότητα των συνάψεων και τη δομή των νευρικών δικτύων.
Έτσι, ανάλογα με την ένταση του ερεθίσματος, κάποιες συνάψεις εξαφανίζονται, κάποιες ενδυναμώνονται και κάποιες νέες δημιουργούνται. Αυτές οι μεταβολές αντιστοιχούν στην ανάμνηση της εμπειρίας που προκάλεσε το συγκεκριμένο ερέθισμα.
Αυτό το μοντέλο λειτουργίας της μνήμης είχε ήδη διατυπωθεί σε υποτυπώδη μορφή από τον Καναδό ψυχολόγο Ντόναλντ Χεμπ, το 1949. Ο Χεμπ υποστήριζε ότι η ανάμνηση μιας εμπειρίας διατηρείται χάρη σε κάποιες κυτταρικές αλλαγές που αναδιαμορφώνουν τη δομή των νευρωνικών συνδέσεων.
Για την πραγματοποίηση αυτών των αλλαγών είναι απαραίτητο ένα φαινόμενο που οι βιολόγοι ονομάζουν "εγκεφαλική πλαστικότητα". Το 1973, ο Τίμοθι Μπλις και οι συνεργάτες του ανακάλυψαν ότι οι νευρώνες τής περιοχής του ιππόκαμπου διέθεταν υψηλή πλαστικότητα, με αποτέλεσμα την έντονη ικανότητα μακρόχρονης ενδυνάμωσης (ή LTP). Ο Μπλις παρατήρησε ότι ένα ηλεκτρικό ερέθισμα, διάρκειας λίγων μόνο χιλιοστών του δευτερολέπτου, μιας νευρικής οδού που καταλήγει στον ιππόκαμπο ενός ενήλικου ζώου, έχει ως αποτέλεσμα την αυξημένη νευροδιαβιβαστική ικανότητα. Επιπλέον παρατήρησε ότι οι συνάψεις της νευρικής αυτής οδού παρέμειναν τροποποιημένες για βδομάδες ή ακόμα και μήνες.
Πηγή : focusmag.gr
2 μέρος
Το ανθρωπάριο του Penfield
Από την αρχή του 20ού αιώνα σημειώθηκε μεγάλη πρόοδος στην «χαρτογράφηση» του εγκέφαλου, χάρη στους νευροχειρουργούς .
Όταν αφαιρούσαν από τον εγκέφαλο επιληπτικές εστίες, έπρεπε να είναι βέβαιοι ότι δεν θα προκαλέσουν παράλυση στους ασθενείς, έτσι διέγειραν ηλεκτρικά τον εγκέφαλο των ασθενών προκειμένου να εντοπίσουν, από την προκαλούμενη κίνηση, τα σημεία που έπρεπε πάση θυσία να διασωθούν. Με τον τρόπο αυτόν καθορίστηκαν τα όρια του κινητικού φλοιού στους ανθρώπους, ενώ τη μέγιστη συμβολή είχε ο Wilder Penfield του Ινστιτούτου Νευρολογίας του Μόντρεαλ, ο οποίος χαρτογράφησε τον ανθρώπινο εγκέφαλο. Ειδικότερα, για τον κινητικό φλοιό ο Penfield κατέδειξε ότι συγκεκριμένα σημεία του συνδέονται με την κίνηση συγκεκριμένων μερών του σώματος, π.χ. ποδιών, δακτύλων, χειλιών κλπ.
Κατά τις δεκαετίες 1940 και 1950 ο καναδός νευροχειρούργος Penfield πραγματοποίησε μεγάλες χειρουργικές επεμβάσεις στον εγκέφαλο ασθενών με τοπική αναισθησία (δεν υπάρχουν υποδοχείς του πόνου στον εγκέφαλο, μολονότι ο εγκέφαλος αποτελείται από νευρικό ιστό) .
Συχνά μάλιστα κατά την διάρκεια των επεμβάσεων αποκάλυπταν ένα μεγάλο μέρος του εγκέφαλου και ο Penfield είχε την ευκαιρία να κάνει πειράματα που κανείς δεν είχε επιχειρήσει μέχρι τότε .
Προκαλούσε με ένα ηλεκτρόδιο διέγερση σε συγκεκριμένες περιοχές του εγκέφαλου και απλώς ρωτούσε τους ασθενείς να του πουν τι αισθάνονται .
Η διέγερση του εγκέφαλου με το ηλεκτρόδιο παρήγε αισθήσεις, εικόνες, ακόμη και αναμνήσεις και επομένως ήταν δυνατόν να χαρτογραφηθούν οι περιοχές που είχαν σχέση με τις παραπάνω καταστάσεις .
Μεταξύ των άλλων, ο Penfield εντόπισε και στα δυο εγκεφαλικά ημισφαίρια μια στενή ζώνη, που ξεκινάει από την επιμήκη αύλακα (την αύλακα που χωρίζει τα δυο ημισφαίρια μεταξύ τους) και εκτείνεται σε σημαντική έκταση προς το κάτω μέρος του ημισφαιρίου, στην ζώνη αυτή το ηλεκτρόδιο προκαλούσε αισθήσεις που εντοπίζονταν σε διάφορες περιοχές του σώματος .
Η ηλεκτρική διέγερση κοντά στην επιμήκη αύλακα στην μέσα επιφάνεια του ημισφαίριου, προκαλούσε αισθήσεις στα γεννητικά όργανα, ερεθίσματα στην διπλανή περιοχή προκαλούσαν αισθήσεις από το άκρο του ποδιού .
Καθώς τοποθετούσε το ηλεκτρόδιο του σε σημεία που βρισκόταν δίπλα στις προηγούμενες περιοχές, σε διαρκώς κατώτερα τμήματα της ζώνης αυτής, ανακάλυψε περιοχές που δέχονται πληροφορίες από το υπόλοιπο πόδι και από τον κορμό, από το χέρι, από το πρόσωπο, από τα χείλη και τέλος από τον θώρακα και την φωνητική συσκευή .
"Πρώτος λειτουργικός χάρτη του ανθρώπινου εγκεφαλικού φλοιού, που περιγράφει τις περιοχές του εγκεφάλου που παράγουν κινήσεις". (Penfield & Foerster, 1930)
14. Tingling from the knee down to the right foot
13. Numbness all down the right leg, excluding the foot.
12. Numbness over the wrist, lower border, right side.
11.Numbness in the right shoulder..
3.Numb feeling in hand and forearm up to just above the forearm.
10. Tingling feeling in the fifth or little finger.
9. Tingling in first three fingers.
4.Felt like a shock and numbness in all four fingers but not in the thumb.
8. Felt sensation of movement in the thumb.
7. Same as
5. Numbness in the right side of the tongue.
6. Tingling feeling in the right side of the tongue, more at the lip.
15. Tingling in the tongue, associated with up and down vibratory movements.
16. Numbness, back of tongue, midline.
5. Numbness in the right side of the tongue.
(G) Flexion of knee.
18. Slight twitching of arm and hand like a shock, and felt as if he wanted to move them.
2. Shrugged shoulders upwards; did not feel like an attack.
(A) Extreme flexion of wrist, elbow and hand.
(D) Closure of hand and flexion of his wrist, like an attack.
17. Felt as if he were going to have an attack, flexion of arms and forearms, extension of wrist.
(E). Slight closure of hand; stimulation followed local flushing of brain;
24. Flushing was followed by pallor for a few seconds.
Αυτό το «αισθητικό ανθρωπάριο» όπως ονομάζεται σήμερα, σχηματίζει στην επιφάνεια του φλοιού του εγκέφαλου μια πολύ «παραμορφωμένη αναπαράσταση του σώματος», οι περιοχές του σώματος που έχουν πολύ μεγάλη σημασία καταλαμβάνουν αναλογικά μεγάλες περιοχές στον φλοιό .
«(α) "Αναπαράσταση της επιφάνειας του σώματος στην επιφάνεια του εγκεφαλικού ημισφαιρίου του ανθρώπου (όπως ανακαλύφθηκε από τον Penfield) πίσω από την κεντρική αύλακα . Υπάρχουν πολλοί τέτοιοι χάρτες, αλλά εδώ για λόγους σαφήνειας φαίνεται μόνο ένας .
Το ανθρωπάριο κατά το μεγαλύτερο μέρος του είναι ανάποδα και τα πόδια του βρίσκονται στο άνω μέρος της έσω επιφάνειας του βρεγματικού λοβού, ενώ το πρόσωπο βρίσκεται προς τα κάτω, κοντά στο τέλος της έξω επιφάνειας του ημισφαιρίου . Το πρόσωπο και τα χέρια καταλαμβάνουν δυσανάλογα μεγάλο μέρος του χάρτη, η περιοχή του προσώπου βρίσκεται κάτω από την περιοχή του χεριού, αντί να βρίσκεται στην θέση που θα έπρεπε- κοντά στον αυχένα, και τα γεννητικά όργανα αντιπροσωπεύονται κοντά στην περιοχή στην οποία αντιπροσωπεύεται το πόδι"» .
Β) "Ένα τρισδιάστατο πρότυπο του ανθρωπάριου του Penfield- το ανθρωπάκι που αναπαριστάνει την αντιπροσώπευση των μερών του σώματος" .»
Παραδείγματος χάριν, η περιοχή στην οποία αντιπροσωπεύονται τα χείλη ή τα δάχτυλα καταλαμβάνει τόσο χώρο όσο ολόκληρος ο κορμός .
Είναι προφανές ότι αυτό συμβαίνει γιατί τα χείλη και δάχτυλα είναι παρά πολύ ευαίσθητα στη αφή και ικανά για πολύ λεπτές διακρίσεις, ενώ ο κορμός είναι πολύ λιγότερο ευαίσθητος και για τον λόγο αυτό παραχωρείται μικρότερη έκταση φλοιού .
Ένα σημαντικό ερώτημα είναι αν η φύση ή η ανατροφή καθορίζουν τον χάρτη του σώματος; (στον εγκέφαλο υπάρχει ένας χάρτης ολόκληρης της επιφάνειας του σώματος)
Είναι ο χάρτης αυτός σταθερός ή είναι δυνατόν να τροποποιηθεί με την εμπειρία, καθώς τα νεογνά γίνονται νήπια και στην συνέχεια έφηβοι και οι τελευταίοι ηλικιωμένα άτομα;
Και αν ο χάρτης υπάρχει κατά τη γέννηση, κατά πόσο είναι δυνατόν να τροποποιηθεί στο ενήλικο άτομο; (πλαστικότητα του νευρικού συστήματος)
«Πλαστικότητα»- Κατά τη διάρκεια της ζωής μας, ο εγκέφαλός μας αλλάζει διαρκώς. Αυτή η ικανότητα του εγκεφάλου για «αλλαγή» ονομάζεται πλαστικότητα .
Η πρόοδος στις Νευροεπιστήμες έχει καταδείξει ότι η «πλαστικότητα» είναι μια βασική ιδιότητα του εγκεφάλου. Με τον όρο «πλαστικότητα» εννοούμε την ικανότητα του εγκεφάλου να τροποποιείται τόσο μορφολογικά, όσο και λειτουργικά, όπως ένα αντικείμενο από πλαστελίνη, που τα επιμέρους τμήματά του μπορούν διαρκώς να επανασχηματίζονται..
Βέβαια δεν αλλάζει ο εγκέφαλος σα σύνολο, αλλά οι μεμονωμένοι νευρώνες τροποποιούνται για διάφορους λόγους, κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης όταν είμαστε μικροί, ως απάντηση σε εγκεφαλική βλάβη αλλά και κατά τη διάρκεια της μάθησης. Υπάρχουν διάφοροι μηχανισμοί πλαστικότητας, εκ των οποίων ο πιο σημαντικός είναι η συναπτική πλαστικότητα .
Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που οι ερευνητές πίστευαν ότι η δημιουργία νέων νευρικών κυττάρων στον εγκέφαλο σταματάει μετά τη γέννηση και ότι πεθαίνουμε έχοντας στον εγκέφαλό μας τα ίδια (ή και λιγότερα) νευρικά κύτταρα σε σχέση με όσα είχαμε την ημέρα της γέννησής μας. Σήμερα όμως γνωρίζουμε ότι τουλάχιστον σε ορισμένες περιοχές του εγκεφάλου η γένεση νέων νευρικών κυττάρων συνεχίζεται καθ΄ όλη τη διάρκεια της ζωής, ακόμη και σε πολύ ηλικιωμένα άτομα. Το εύρημα αυτό έχει αλλάξει άρδην τον τρόπο με τον οποίο οι ερευνητές αντιλαμβάνονται τον εγκέφαλο. Μακράν του να είναι στατικός, αποδεικνύεται εξαιρετικά πλαστικός και μεταβλητός, με τεράστιες δυνατότητες να αντεπεξέρχεται στις προκλήσεις του περιβάλλοντός του.
Πρώτο και σημαντικότερο από τις προηγούμενες παρατηρήσεις είναι ότι οι «χάρτες» του εγκεφάλου είναι δυνατόν να μεταβληθούν, μερικές φορές με εκπληκτική ταχύτητα .
Η παρατήρηση αυτή διαψεύδει κατηγορηματικά ένα από τα πιο παραδοσιακά δόγματα της νευρολογίας, την αμετάβλητη φύση των συνδέσεων στον εγκέφαλο του ενήλικου ατόμου, το ότι από τη στιγμή που τα νευρικά κυκλώματα εδραιωθούν κατά την εμβρυϊκή περίοδο ή κατά τη βρεφική ηλικία, δεν τροποποιούνται εύκολα στους ενήλικους .
quote:
ΟΚΤΙΝΟΜΟΣ - Σαφώς κι έχετε το δικαίωμα της γνώμης, αναγνωρίστε όμως σε εμάς τους υπόλοιπους το δικαίωμα της κριτικής. Και πάνω απ'όλα αυτά, κρατώ για τον λογαριασμό ΟΚΤΙΝΟΜΟΣ όπως και για μένα τον άνθρωπο Παναγιώτη το δικαίωμα της Σιωπής.
Οκτινομε το δικαίωμα της κριτικής δεν μπορεί και δεν πρέπει να μας το στερήσει κανένας, απλά την κρίση μας, πρέπει να μπορούμε και να την στηρίζουμε αν θέλουμε να είμαστε αντικειμενική σε αυτά που λέμε .
Βλέπεις ότι και εγώ έκανα και κάνω την κριτική μου σε αυτά που ειπώθηκαν από τον εκπρόσωπο του Esoterica, δίνοντας κάποια παραδείγματα σε αυτά που είπε, ώστε να μπορώ να φέρω σωστό διάλογο μαζί σου και πάνω από όλα με επιχειρήματα .
quote:
ΟΚΤΙΝΟΜΟΣ -Εγώ θυμάμαι κάτι σχόλια περί αιθερικού κ.τ.λ. και όχι σιωπή. Γιατί απάντησες πάντως εσύ κι ο "elo", κι όχι ο ενδιαφερόμενος;
Οκτινομε δεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο πρέπει να περιμένω να απαντήσει ο εκπρόσωπος του Esoterica και να μην εκφέρω την προσωπική μου γνώμη πάνω στην εκπομπή που αναφέρθηκες, μιας και την παρακολούθησα και εγώ, έχοντας την προσωπική μου άποψη από αυτά που είδα .
Όσο για το αιθερικο αν θυμάμαι καλά, μιλάς για το βίντεο που έδειξε με τις δυο κοπέλες και την (οντότητα) που έτρεξε από πίσω τους .
Αν γνωρίζεις υπάρχουν ερμηνείες του εσωτερισμού που αναφέρονται πως μέσα στο φυσικό μας σώμα υπάρχει το αιθερικό μας σώμα ή "αιθερικό διπλό" και σε αυτό ακριβώς αναφέρθηκε, δεν θυμάμαι καμία κουβέντα για φάντασμα, αλλά την κουβέντα του «δεν νομίζω πως είναι στοίχειωμα», όπως και για την εικόνα του Χριστού με το διάφανες πρόσωπο (φάντασμα) που φαινότανε πάνω σε αυτήν, είπε πως μήπως είναι αντανάκλαση προσώπου από το τσάμι, όπως και με άλλες φωτογραφίες που είχαν αυτές τις οντότητες, την ερώτηση που έκανε – άραγε έχει ρωτήσει κανείς τον φωτογράφο που τις τράβηξε, αν είδε κάτι στον φακό της κάμερας ή εμφανίστηκαν μετά…
Όπως και η άλλη δήλωση, "πως όσο ποιο παλιά είναι μια φωτογραφία τόσο ποιο αυθεντική πρέπει να είναι, αυτό βέβαια δεν πάει να πει πως δεν υπάρχει η περίπτωση να έχει γίνει εξεπίτηδες επέμβαση στην φωτογραφία"..
κλπ
Βέβαια για να μην υπάρχει καμία λάθος υπόνοια προς το άτομο μου πρέπει να πω ότι δεν υποστηρίζω κανέναν εκπρόσωπο του Esoterica, αλλά εμένα τον ίδιο, δηλαδή αυτά που κατάλαβα εγώ καθώς έβλεπα την συγκεκριμένη εκπομπή και προσέχοντας τις απόψεις όλων των καλεσμένων .
Και μιας και αναφέρεσαι στο πολύ μεγάλο κομμάτι του εσωτερισμού πρέπει να πω, πως ο εσωτερισμός είναι ο χώρος του αόρατου του μη αισθητού .
Ποιος είναι αυτός που ασχολείται σοβαρά με τον εσωτερισμό και τα τόσα παρακλάδια του και μπορεί να είναι σίγουρος για όλα, πάντα θα ισορροπεί σε ένα λεπτό σχοινί αφήνοντας κάθε φορά από ένα πόδι να αιωρείται μέχρι να φτάσει στο τέλος της (ακροβασίας) του .
Από την άλλη πολύ σωστά έβαλες το ΑΝ «Αν ο κύριος Μ.Β ήξερε την απάτη και δεν μίλησε….,»
Από την στιγμή που υπάρχει το ΑΝ, το υποθετικό στην γνώμη μας, δεν μπορούμε να προσβάλουμε κανέναν, τουλάχιστον μέχρι να είμαστε σίγουροι .
Αν είμαστε πράγματι σίγουροι τότε έχουμε καθήκον να δηλώσουμε ανοιχτά την γνώμη μας για να προστατέψουμε τους συνανθρώπους μας .
Υ/Γ : αν δεν κάνω λάθος η εκπομπή της κυρίας Δρούζας είναι ανοιχτή προς το κοινό για να πει όποιος θέλει την γνώμη του, ακόμα και τις αντιθέσεις του...
Στο συγκεκριμένο βίντεο που έγινε αναφορά εδώ μέσα ως «"El fantasma de la curva" δηλ. το φάντασμα της στροφής» αναφέρθηκε πως υπάρχει η εκδοχή να είχε σαν στόχο να δημιουργήσει ένα συγκεκριμένο συναισθηματικό αποτέλεσμα και βέβαια το αποτέλεσμα επιδράει σε εμάς που παρακολουθούμε αυτά τα δήθεν φαντάσματα να μας κάνουν να τα πιστέψουμε και να τρομάξουμε…..
Αυτή η πρόταση του, πιστεύω τα λέει όλα και είναι πολύ έξυπνα διατυπωμένη .
Βέβαια πρέπει να επισημάνουμε και κάτι πολύ σημαντικό, διαφορετικά είναι να παρακολουθούμε κάποια εκπομπή από την τηλεόραση και να κρίνουμε και εντελώς διαφορετικά να συμμετέχουμε προσπαθώντας μέσα σε ένα αγχωμένο και περιορισμένο χρόνο να δώσουμε τα μηνύματα που πρέπει με λίγες προτάσεις όλο νόημα .
Σ’ ευχαριστώ .
quote:
Open Mind- Είδα εχτες την ταινία καλή ήταν θα ικανοποιήσει τους λάτρεις του είδους
Παίζεται στους κινηματογράφους ή την νοίκιασες από βίντεο κλαμπ ;
Εξουσία δεν είναι και αυτή και η εκκλησία το μόνο που δίδασκε στους λαούς εδώ και «χιλιάδες χρόνια» είναι να "γυρίζουν και το άλλο μάγουλο" αυτό κάνει και τώρα, μας μαθαίνει πως να γυρίσουμε και το άλλο μάγουλο…
Πάντως δεν χρειάζεται να ανησυχούμε, γιατί όπως δήλωσε και ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος θα έχουμε βοήθεια από την εκκλησία στην κρίση… ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ…
Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος: «Στη θεωρία όλα είναι ωραία, κύριοι της Πολιτείας»
«Είναι ανάγκη να συσπειρωθούμε. Γνήσια πίστη, γνήσια λατρεία, γνήσια πρακτική. Ορθοδοξία χωρίς ορθοπραξία δεν υπάρχει. Αυτά είναι φιλοσοφήματα των φυγόπονων, για να γράφουν, να δημοσιεύουν, να έχουν να λένε για να αποφύγουν τις ευθύνες που τους αναλογούν», ανέφερε ακολούθως ο Αρχιεπίσκοπος. «Ήρθε η ώρα οι Έλληνες να αφήσουμε τις φαντασιώσεις. Να γίνουμε ρεαλιστές, να βάλουμε τον δάκτυλο εις τον τύπο των ήλων. Κάθε ημέρα ακούμε για την κρίση, την κρίση και την κρίση. Η κρίση όμως – προσέθεσε - δεν είναι στα χρήματα. Είναι πνευματική. Καμμία οικονομική κρίση δε δημιουργείται σε μια οικογένεια δεμένη. Ο δικός μας ρόλος, μέσα και γύρω από τον χώρο της Εκκλησίας, είναι να βοηθήσουμε».
quote:
Ψηλός -Εγώ είπα πως δεν συνηθιζόταν η καύση των νεκρών. Όχι πως δεν υπήρχε.
Μάλιστα, από αρκετές πληροφορίες συλλέγω από το Ίντερνετ, η καύση νεκρού συνδέοταν με κάτι σαν ατιμωτική πράξη.
.......
Ο ενταφιασμός, με όλο το τελετουργικό, μέρος του οποίου έχει περάσει και διατηρείται ακόμη και σήμερα, στα χωριά ιδίως, ήταν η συνήθεια των Αρχαίων Ελλήνων και όχι η αποτέφρωση.
Αν δεν αρέσει σε καποιους διότι είναι κάτι που το υποστηρίζει η Εκκλησία, οπότε πρέπει να το κοντράρουν, ας πιουν ξύδι.
Γιατί Ψηλέ σώνει και καλά να πιούμε ξύδι…
Αν το ψάξεις καλύτερα και όχι μόνο από άρθρα που γράφουν (αυτό που θέλεις να διαβάσεις) θα δεις πως η καύση ήταν αρκετά συνηθισμένη στον αρχαιοελληνικό χώρο, τουλάχιστον μέχρι τον 1ο αιώνα μ.χ. όπου απαγορεύτηκε εξαιτίας της εξάπλωσης του χριστιανισμού.
Όπως αναφέρθηκα και εγώ αλλά και πολλά άλλα μέλη η Ιλιάδα και η Οδύσσεια είναι γεμάτη από αναφορές πάνω στο θέμα της καύσης των νεκρών πολεμιστών και ηρώων, πχ. Πάτροκλος, Αχιλλέας, Έκτορας, Ηετίωνα, κλπ. (Οδύσ-Λ:67-78, Ω:64-75)- (Ιλιάδ- Α:48-52, Ζ 414-420, Η 327-335, Ψ:163-184, Ω:785-799)
Επίσης ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός πως όσο πιο σπουδαίος ήταν ο νεκρός, τόσο μεγαλύτερη σε μέγεθος ήταν η φωτιά.
Άλλες αναφορές έχουμε από τον Λουκιανό στο έργο του, Περί πένθους, όπου αναφέρει…. «Και όσο ο λόγος είναι για τους θρήνους, ισχύει για όλους ο ίδιος κανόνας της ανοησίας. Από κει και πέρα, έχοντας μοιράσει ανάλογα με την εθνικότητα τον τρόπο ταφής, ο Έλληνας καίει τον νεκρό του, ο Πέρσης τον θάβει, ο Ινδός τον περιβάλλει με γυαλί, ο Σκύθης τον καταβροχθίζει, ενώ ο Αιγύπτιος τον ταριχεύει»…
Από τον ΣΤΟΒΑΙΟ- (ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΑΝΘΟΛΟΓΙΟΝ - Τόμος ΙΔ΄), όπου αναφέρει στο περί ταφής, ότι οι κάτοικοι της Μοισίας στην Μ.Ασία, αφού καύσουν τελείως τους νεκρούς, μαζεύουν τα όστά, τα βάζουν μέσα σε ένα γουδί και τα κονιοποιούν. Έπειτα τα βάζουν σε πλοίο παίρνουν ένα κόσκινο και ξανοίγοντας το πέλαγος τα κοσκινίζουν στον άνεμο, έως ότου τα πάρει και τα εξαφανίσει.
Από τον Διογένη τον Λαέρτιο όπου αναφέρει την επιθυμία του Σόλωνα όταν πεθάνει το σώμα του καεί και η στάχτη του να διασκορπιστεί.
Και πολλά άλλα παραδείγματα που υπάρχουν και γνωρίζουμε από αρχαία ονόματα.
Τώρα γι΄ αυτό που αναφέρεις…. «η καύση νεκρού συνδέοταν με κάτι σαν ατιμωτική πράξη.»… σίγουρα μιλάς για την θέση που είχε ο εβραϊκός λαός (ιερατεία) από παλιά στο θέμα της καύσης ως κάτι ατιμωτικό και η χρήση του ήταν μόνο για τιμωρία.
(Λευιτικό κα 14) : «Ος άν λάβη γυναίκα και την μητέρα αυτής, ανόμημα εστίν, εν πυρί κατακαύσουσιν αυτόν και αυτάς.»
(Λευιτικό κα 9) : « Εάν θυγάτηρ ανθρώπου ιερέως βεβηλωθεί του εκπορνεύσαι, το όνομα του πατρός αυτής αυτή βεβηλοί, επί πυρός κατακαυθήσεται.»
Καλώς την Isolde…
Ώρα για δουλεία (δουλειά)..
Πάνω που καλόμαθα και έγινα μονοφαγάς…