- ΤΙ ΒΛΕΠΟΥΝ .. ΠΡΙΝ ΦΥΓΟΥΝ???? - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Γεια σας
Θα ήθελα να μοιραστώ μια έντονη εμπειρία μου μαζί σας και -αν αυτο μπορεί να γίνει- να πάρω κάποιες απαντήσεις.
Πριν 1 χρόνο έχασα την μητέρα μου απο καρκίνο.
Δύο εβδομάδες πριν φύγει άρχισε να βλέπει "κάτι" το οποίο τη φόβιζε και προσπαθούσε να το διώξει γιατι πίστευε πως "αυτό" θα την έπαιρνε.Δεν έπεσε πότε σε κώμα ή κάτι παρόμοιο μέχρι και τα τελευταία λεπτά έδινε συμβουλές. Κατά τη διάρκεια που έβλεπε... ότι έβλεπε.. είχε πλήρη επαφή με το περιβάλλον και μάλιστα τις τελευταίες μέρες που ήταν πιο έντονο δεν μας το έλεγε γιατί καταλάβαινε ότι μας φοβίζει.Κάποια φορά τη ρώτησε ο πατέρας μου τι είναι αυτό βλέπει, του απάντησε οτι έβλεπε μια σκιά μάλλον αντρική. Την τελευταία μέρα η τελευταία της κουβέντα ήταν " νάτοι.. ηρθαν να με πάρουν" το επόμενο λεπτό έφυγε.
Πολλοί γνωστοί μου είχαν παρόμοιες εμπείριες με δικούς τους ανθρώπους.. όλοι κάτι βλέπανε..
Τι είναι αυτό???
otan den exeis kati na peis tote kalytera na swpaineis..
Πράγματι ανατριχιαστική είναι η ιστορία που αναφέρεις, όχι λόγω φόβου, αλλά έτσι από μόνη της, νιώθω σα να μου ξυπνά μέσα μου αναμνήσεις, κάτι γνώριμο, μπορεί βέβαια να είναι και η ιδέα μου.
Εχω δει αρκετές φορές σε όνειρο ότι είχα πεθάνει. Κάποιες από αυτές τις φορές είχα ονειρευτεί και το μετά. Δηλαδή όχι τη στιγμή του θανάτου, αλλά και το πως φεύγει η ψυχή έξω από το σώμα. Θυμάμαι ότι επέπλεα λίγο πάνω από εκεί που βρισκόταν το νεκρό πια σώμα μου, τα συναισθήματά μου δεν ήταν ακριβώς θλίψη, κάτι άλλο που δύσκολα μπορείς να το περιγράψεις γιατί δεν αντιστοιχεί σε κάτι που το έχουμε συναισθηματικά βιώσει ως ζωντανοί. Και είχα την αίσθηση πως υπήρχαν κι άλλα "άτομα" εκεί δίπλα, άτομα που άνηκαν σε μια άλλη σφαίρα πραγματικότητας, τα οποία περίμεναν πολύ υπομονετικά να κόψω τους δεσμούς μου και να φύγουμε παρέα...
Λένε πως όταν η ψυχή αποχωρίζεται το σώμα, τριγυρνά για λίγο σε μέρη και κοντά σε ανθρώπους που έζησε, καθυστερεί ίσως εάν νιώθει ότι κάτι άφησε χωρίς να τελειώσει και μετά φέυγει. Λένε επίσης ότι μερικές ψυχές δεν ξέρουν καν ότι έχουν πεθάνει. Κι ότι υπάρχουν "άγγελοι" οδηγοί που βοηθούνε τις ψυχές να επιστρέψουν στο φως, ένα πεδίο ύπαρξης όπου όλα όσα ζήσαμε στην ανθρώπινη ζωή μας "ζυμώνονται" για να σχηματιστεί ένα σπερματικό ζυμαράκι, το "εγώ" της επόμενης ενσάρκωσής μας.
αυτή...που τα κατάφερε!
Το περιστατικό που θα αναφέρω μου το έχει διηγηθεί ο καλύτερός μου φίλος, ο οποίος είχε κι αυτός την ατυχία να χάσει πρόωρα τη μητέρα του από καρκίνο πριν 2 χρόνια και μου ορκίζεται ότι είναι αληθινό. Είχαν πάει λοιπόν τη μητέρα του στο νοσοκομείο λόγω μιας ξαφνικής επιδείνωσης της υγείας της, ενώ μέχρι τότε έδειχνε εντελώς καλά και το λέω αυτό για να τονίσω ότι και η ίδια μέχρι την ύστατη ώρα δεν ήξερε από τί έπασχε. Καθώς λοιπόν η άτυχη γυναίκα έδινε την ύστατη μάχη, ο φίλος μου με τον αδερφό του αφήσανε τον πατέρα τους κοντά της και βγήκανε για λίγο έξω από το νοσοκομείο, στο προαύλιο, δηλαδή πολύ μακρυά από το δωμάτιο της μητέρας τους. Μετά από λίγο, όπως μου διηγείται ο φίλος μου, άκουσε μια δυνατή φωνή, σαν να προερχόταν μέσα από το κεφάλι του όμως κι όχι απ' έξω, τη φωνή της μητέρας του να τον καλεί με το όνομά του. Αμέσως γυρίζει να κοιτάξει τον αδελφό του, ο οποίος όμως ήδη τον κοίταζε με έντρομο ύφος. Χωρίς να πουν τίποτε ο ένας στον άλλο, τρέχουν στο δωμάτιο, όπου μόλις που πρόλαβαν τη μητέρα τους να ξεψυχά. Μετά που το συζήτησαν, ο αδελφός του του είπε ότι κι αυτός άκουσε την ίδια φωνή και την ίδια ακριβώς στιγμή, αλλά να καλεί το δικό του όνομα. Το περιστατικό διαφέρει από αυτό που μας διηγήθηκε ο φίλος ektos_oriwn, αλλά πιστεύω ότι είναι ένα ακόμη από αυτά που δείχνουν ότι, τις στιγμές πριν το θάνατο πολλά περίεργα συμβαίνουν. Δεν είναι τυχαίο ότι και στην Ιατρική υπάρχει η έννοια "επιθανάτιος ρόγχος" που δηλώνει ένα σύνολο φαινομένων καθαρά σωματικών που παρατηρούνται αποκλειστικά και μόνο πριν από το θάνατο, και είναι παρόμοια, ανεξάρτητα από τη νόσο που προκαλεί το θάνατο--εξαιρούνται φυσικά οι αιφνίδιοι θάνατοι απο ατυχήματα κλπ. Είναι απλά και μόνο η όψη του ατόμου που απλά ΞΕΡΕΙ ΟΤΙ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙ, ανεξάρτητα από το αν γνωρίζει ή όχι από τί πάσχει.
Καταλαβαίνουν ότι πέθαναν;
Η γυρνάνε περιφερόμενοι στον κόσμο, νομίζοντας ακόμα ότι ζουν; Το θέμα αυτό το περιγράφουν πολύ ωραία οι δύο γνωστότατες ταινίες: "οι άλλοι" και "έκτη αίσθηση".
Αναρρωτιέμαι επίσης, όλοι εμείς που ασχολούμαστε και μιλάμε και διαλογιζόμαστε πάνω σε μεταφυσικά θέματα, κατά πόσο προετοιμάζουμε τον εαυτό μας γιαυτήν την τόσο τρομαχτική αλλά και συγχρόνως θεσπέσια στιγμή; κι αν πεθαίναμε απότομα; Θα καταλαβαίναμε;
αυτή...που τα κατάφερε!
Μου είπαν ότι είναι δύο κάθε φορά.
Την θυμάμαι να κοιτάει κάπου πίσω από μένα να κουνάει το χέρι σαν να διώχνει κάτι κ να λέει φύγε φύγε..Γιατί θα πρέπει οι οδηγοί να προκαλούν φόβο κ όχι αγαλίαση μια τέτοια ώρα..???
otan den exeis kati na peis tote kalytera na swpaineis..
Η μη αποδοχή του θανάτου. Μέσα της ήξερε ότι πέθαινε, και αυτό τη φόβιζε. Ετσι χρωμάτισε του αγγέλους με το χρώμα του φόβου.
αυτή...που τα κατάφερε!
Δυστυχώς δεν έχω κάτι να συμβάλλω σε αυτό το υπέροχο θέμα που άνοιξε ο φίλος ektos_oriwn, το οποίο με ενδιαφέρει πολύ και θα χαρώ να ακούσω και άλλες απόψεις.
Φίλε ektos_oriwn, τα συλλυπητήρια μου για την μητέρα σου.
* Irene *
~ Love is the only truth ~
πάντως , πιστεύω πως είναι ότι χειρότερο να ζούμε με τον φόβο του θανάτου... ο θανατος κάποια στιμγή αναπόφευκτα θα έρθει και ας το έχουμε αυτό στην άκρη του μυαλού μας χωρίς να τρομοκρατούμαστε αλλά για την υπενθύμυνση του ότι έχουμε πεπερασμένο αριθμό μερών σετούτο τον κοσμο και πρέπει να μην σπαταλάμε άδικα τη ζωη μας . Για να πω την αλήθεια εγώ αισθάνομαι περισότερο τρομερή περιέργεια... ίσως να σας φανεί αστείο αλλά μετά από τόσες εμπειρίες που έχω διαβάσει έχω τρομερή περιέργεια να το ζήσω και αυτοπροσώπως .
μη φοβάστε δεν πρόκειται να αυτοκτονήσω...απλώς ελπίζω να μην κάνουμε λάθος με το ότι υπάρχει ζωή μετα θανατον...
"Οτιδήποτε μπορεί να συλλάβει και να πιστέψει ο ανθρώπινος νους μπορεί και να το καταφέρει"
Edward Rickenbaker
And I keep on wondering....
otan den exeis kati na peis tote kalytera na swpaineis..
ΤΟ 1991 ΕΧΑΣΑ ΤΗΝ ΓΙΑΓΙΑ ΜΟΥ. ΕΝΑ ΜΗΝΑ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙ ΘΥΜΑΜΑΙ, ΜΟΥ ΕΙΧΕ ΠΕΙ ΟΤΙ ΕΙΔΕ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΤΗΣ ΚΑΤΙ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΠΩΣ ΣΕ ΕΝΑ ΜΗΝΑ ΘΑ ΠΕΘΑΙΝΕ. ΦΥΣΙΚΑ ΔΕΝ ΤΗΝ ΠΙΣΤΕΨΑ. ΣΕ ΕΝΑ ΜΗΝΑ ΠΕΘΑΝΕ.
Συγνώμη Μάρα που επεμβαίνω,
φίλε ektos_oriwn, κι εγώ νόμιζα στην αρχή ότι η Μάρα μιλάει για κάτι που της έχει συμβεί, μέχρι που διάβασα από κάτω τον συγγραφέα των λόγων αυτών: Edward Rickenbaker
Αρα δυστυχώς...
αυτή...που τα κατάφερε!
Συγνωμη αν σας μπερδεψα με αυτο που εγραψα... μπορει να μην αντιπαραθεσα την εμπειρια πανω στο θεμα μου βγηκε αυθορμητα ομως η αντιληψη του πιο αγαπημενου προσωπου (το οποιο εχω χασει) πανω στο θεμα του θανατου...
Το τι βλεπουν πριν φυγουν δεν το ξερω, δεν εχει προλαβει κανεις να το συζητησει μαζι μου...το μονο σιγουρο ειναι πως γνωριζουν οτι το καντηλακι τους εχει πλεον αρχισει να σβηνει.
Αυτο το εχω βιωσει εντονα (και ισως ακομα να μην το εχω ξεπερασει εντελως) οταν το συγκεκριμενο ατομο πηρε τηλεφωνο σπιτι μου , ενω ηξερε οτι ελειπα διακοπες για να με αποχαιρετησει (!!!) Αυτο ακριβως ηταν και το μυνημα που αφησε στην μητερα μου " Πειτε της οτι πηρα να πω αντιο" - τα κινητα ακομα δεν ειχαν μπει στην ζωη μας...
Ατομο που δεν φοβοτανε το θανατο, ατομο που λατρευε την ζωη του, ατομο το οποιο παντα υποστιριζε πως δεν ειναι ο θανατος που φοβασαι αλλα ο πονος που ενδεχoμενος να αφησεις πισω σου...
And I keep on wondering....
quote:
ατομο το οποιο παντα υποστιριζε πως δεν ειναι ο θανατος που φοβασαι αλλα ο πονος που ενδεχoμενος να αφησεις πισω σου...
Ίσος να είναι αυτό που φοβούνται οι περισσότεροι άνθρωποι στην ιδέα του θανάτου. Ίσος να είναι και ο ενδεχόμενος πόνος που θα νιώσουν οι ίδιοι έχοντας έναν οδυνηρό θάνατο. Μα το σίγουρο είναι ο φόβος του αγνώστου.
Ένας άνθρωπος θα πρέπει να προετοιμάζετε από την στιγμή που γεννιέται για τον θάνατο. Ουσιαστικά είναι κάτι για το οποίο δεν θα πρέπει να φοβόμαστε σε καμία περίπτωση. Είναι μια φυσιολογική διαδικασία, τόσο απλά…
Όσον αφορά του τη μπορεί να βλέπουν πιθανός οι μελλοθάνατοι, είναι κάτι για το οποίο δεν ενδιαφέρομε (;) να μάθω. Ούτος η άλλος κάποια στιγμή το σίγουρο είναι ότι θα πω και εγώ με την σειρά μου ένα αντίο…….. (προς το παρόν βέβαια λέω να ασχοληθώ με την… Γη…) η αλήθεια είναι ότι δεν βιάζομε. Μα εάν έλθει η στιγμή, καλός να ορίσει…….
Πάνα καλώ κρατερόν,νόμιον,κόσμοιο τό σύμπαν...
They buy your dreams, so they can sell your soul, is it any wonder we've last contol?
Edited by - bladerunner on 04/05/2003 23:41:38
Κυριακή πρωί, χτυπάει το τηλέφωνο κατά τις 7 και ακούω τη μάνα μου να φωνάζει ενώ τιναζόταν από το κρεβάτι και πριν σηκώσει το τηλέφωνο: Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ!!!!! Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ!!!!!!! Στην άλλη γραμμή μια θεία και μια ξαδέρφη από το χωριό να κλαίνε και τσιρίζουν για το θάνατο του παππού μου.... Όπως ήταν φυσικό αμέσως ετοιμαστήκαμε να φύγουμε για το χωριό. Το μόνο περίεργο ήταν ότι άκουγα τη μάνα μου να φωνάζει, ενώ ήταν σε παραληρήμα: ΤΟ 'ΞΕΡΑΑΑΑ!! ΤΟ 'ΞΕΡΑΑΑΑΑ!!
Μετά από 2-3 μέρες όταν τη ρώτησα τί εννούσε, μου είπε ότι λίγο πριν μας πάρουν τηλέφωνο, έβλεπε στον ύπνο της, την από 25ετία νεκρή γιαγιά μου να πηγαίνει στο σπίτι στο χωριό, να παίρνει τον παππού από το χέρι και να κλείνει η βαριά σιδερένια πόρτα πίσω τους...
Όπως καταλαβαίνετε τα είδα όλα...
Ας είναι καλά και οι δυό τους εκεί που είναι...
They buy your dreams, so they can sell your soul, is it any wonder we've last contol?
Edited by - bladerunner on 04/05/2003 23:56:30
ένας θείος μου το μεσημέρι της ημέρας που έφυγε η μητέρα μου είδε στον ύπνο του την γιαγιά μου (πεθερα της μητέρας μου) να πλένει και να απλώνει ασπρα σεντόνια.. τι κάνεις μαμά τη ρωτάει και αυτή του απαντάει περιμένω την Ελενίτσα σημέρα και της ετοιμάζω το κρεβάτι της... Οταν ξύπνησε μας πήρε τηλέφωνο ανήσυχος και δυστυχώς του είπαμε ότι έφυγε πριν λίγη ώρα..
Ο ίδιος θείος πάντα βλέπει καποιο αντίστοιχο ονείρο όταν είναι να χάσουμε καποιον από την οικογένεια..
otan den exeis kati na peis tote kalytera na swpaineis..
Epishs mia kopela 7 xronon ena vrady m elege oti evlepe ston ipno ths mua skua na thn akolouthei k ayth elege shnexeia pisw m eisai satana..meta apo 2 mhnes epese h thleorash sto kefali ths k pethane epi topou...xerw k alles istories...ara pisteyw oti ii antrwpoi ligo prin pethanoun to katalabenoun..