- Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΘΕΟΣ - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
Η ελευθερία λοιπόν του εαυτού μας επέρχεται όταν μπορούμε να μεταπίπτουμε σε ένα ανώτερο επίπεδο συνείδησης, ένα επίπεδο που θα μας επιτρέπει να κατανοούμε περισσότερα πράγματα μεταθέτοντας το κέντρο του κόσμου πέρα από τον εαυτό μας και προσπαθώντας να δούμε τα πράγματα όπως πραγματικά είναι κι όχι όπως έχουμε μάθει να τα αντικρύζουμε.Ελπίζω να βοήθησα...
Για να ολοκληρωθεί η βοήθεια που προσπάθησες να μεταφέρεις , πρέπει να διαβάσω την προσωπική σου άποψη , για το τι βλέπεις εσύ αυτήν την δεδομένη στιγμή , ως ( ας γράψω επιφυλακτικά ) αντικειμενική πραγματικότητα .
Με αλλά λόγια , άλλη θωρείς και βιώνεις εσύ , άλλη εγώ , άλλη ο elo ,άλλη ο ψηλός και άλλη ο συνάνθρωπος της διπλανής πόρτας .
Άραγε δεν βιώνουμε όλοι την μια πραγματικότητα αυτού του κόσμου ;;;
Αν αναφέρεσαι στο πνευματικό επίπεδο ,που έχει κατακτήσει ο καθένας μας ,τότε θα συμφωνήσω , ότι είναι απίθανο να έχουμε φτάσει όλοι στο ίδιο και φυσικα ο καθενας μας , θα βλεπει τα πραγματα διαφορετικα . 
Εσύ φίλε μου ανακαλυψες τον τρόπο να βλεπεις τα πράγματα έτσι όπως απραγματικά είναι ;;;
Να τον κάνουμε πάλι?
Αν ρωτήσεις 10 ανθρώπους θα σου απαντήσουν κι από κάτι διαφορετικό ως προς το τι είναι αυτό που υπάρχει πραγματικά.
Αυτό δεν αλλάζει αυτό που υφίσταται πραγματικά αλλά συνιστά την όψη που κατανοεί ή εκλαμβάνει ο κάθε ένας από εμάς.
Ίσως πάλι να συνιστά αυτό που εμείς ενδόμυχα επιθυμούμε να υπάρχει.
Πολλές φορές προσκολλώμαστε σε κάποιες θεάσεις μας και φοράμε - υποσυνείδητα τις περισσότερες φορές - παρωπίδες, κλείνοντας με αυτό τον τρόπο τα μάτια μας απέναντι σε οτιδήποτε άλλο μπορεί να υπάρχει.
Το ζητούμενο, κατά την γνώμη μου, είναι να φτάσεις στο σημείο εκείνο απ' όπου θα μπορείς να μένεις ανοιχτός και σε άλλες θεάσεις πέρα από την δική σου.
Με άλλα λόγια, να προσπαθήσεις να διευρύνεις την συνείδηση σου λίγο περισσότερο, ανοίγοντας τα όρια που της έχεις επιβάλλει ώστε να μπορέσει να περικλείσει και να επεξεργαστεί επάνω σε περισσότερες πληροφορίες.
Δεν έχει σημασία να τις αποδεχθείς ή όχι, σημασία έχει να προσπαθήσεις να βρεις τα σημεία εκείνα που είναι κοινά με την δική σου, ακόμα κι όταν οι 2 θεάσεις φαίνονται εκ διαμέτρου αντίθετες μεταξύ τους.
Όσον αφορά το αν έχω κατορθώσει να βλέπω τα πράγματα όπως πραγματικά είναι, δεν έχω φτάσει σε αυτό το επίπεδο εξέλιξης ως τώρα.
Προσπαθώ όμως να κοιτάζω τα διάφορα γεγονότα και τις όποιες καταστάσεις βιώνω, ψάχνοντας να βρω τι κρύβεται πίσω από τους προφανείς λόγους που με κάνουν να πιστεύω ότι τα βιώνω και να κατανοώ την βαθύτερη ουσία τους.
In anticipation of my resurrection...
Αγαπητοί φίλοι
Αρχικά θα ήθελα να με συγχωρέσετε για την παρέμβαση.
Επάνω στην αντικειμενική πραγματικότητα νομίζω ότι όσοι έχουν μελετήσει βιβλία εσωτερισμού συμφωνούν μεταξύ τους στο τι είναι αντικειμενική πραγματικότητα και τι υποκειμενική πραγματικότητα. Δεν έχουν αμφισβητήσεις γιατί η αντικειμενικότητα έχει σχέση με την προσωπικότητα μας και με αυτό που παραδέχεται η επιστήμη, και η υποκειμενικότητά μας ό,τι έχει σχέση με την ψυχή μας.
Συμφωνώ σε αυτά που καταλήγει ο αγαπητός Dying Incubus.
quote:
Όσον αφορά το αν έχω κατορθώσει να βλέπω τα πράγματα όπως πραγματικά είναι, δεν έχω φτάσει σε αυτό το επίπεδο εξέλιξης ως τώρα.
Προσπαθώ όμως να κοιτάζω τα διάφορα γεγονότα και τις όποιες καταστάσεις βιώνω, ψάχνοντας να βρω τι κρύβεται πίσω από τους προφανείς λόγους που με κάνουν να πιστεύω ότι τα βιώνω και να κατανοώ την βαθύτερη ουσία τους.
Λίγο πολύ όλοι αυτοί που ασχολούνται με τον εσωτερισμό έχουν την ίδια στάση ως προς το θέμα της προσωπικότητας και της συνείδησης.
Όσο περισσότερο διεισδύουν στους υποκειμενικούς αόρατους κόσμους συνειδησιακά, τόσο περισσότερο τους αποκαλύπτονται θέματα που τους ενώνουν σε ορθή συνεργασία. Το θέμα της εξέλιξης και της διεύρυνσης της συνείδησης είναι κοινή στάση ζωής σε όλους όσους ασχολούνται με τον εσωτερισμό. Όσο περισσότερο μελετούν πνευματικά βιβλία και πειραματίζονται με αφετηρία τα λεγόμενά τους, τόσο περισσότερο καταλήγουν σε κοινά συμπεράσματα.
Στον κόσμο της προσωπικότητας κυριαρχεί ο χωρισμός ενώ στον κόσμο της ψυχής η ενότητα. Έτσι όσοι ασχολούνται με τον εσωτερισμό και μαθαίνουν να ζουν στην καθημερινότητα ως ψυχές, σταματούν να έχουν διαφορές!!!
Χαιρετώ και ευχαριστώ
Η αγνή σκέψη αποτελεί άμεση εγγύηση συνεργασίας.
quote:
Όσον αφορά το αν έχω κατορθώσει να βλέπω τα πράγματα όπως πραγματικά είναι, δεν έχω φτάσει σε αυτό το επίπεδο εξέλιξης ως τώρα.
Προσπαθώ όμως να κοιτάζω τα διάφορα γεγονότα και τις όποιες καταστάσεις βιώνω, ψάχνοντας να βρω τι κρύβεται πίσω από τους προφανείς λόγους που με κάνουν να πιστεύω ότι τα βιώνω και να κατανοώ την βαθύτερη ουσία τους.
Το στάδιο αυτό που περιγράφεις άνωθεν , είναι μεταβατικό .
Ο τρόπος με τον οποίο μπορεί κάποιος να περάσει στο επόμενο είναι η πίστη .
Δίχως πίστη παραμένει ο άνθρωπος σε αυτά που η διάνοια του , μπορεί να εξηγήσει με την λογική που όλοι διαθέτουμε ως νοήμονα όντα.
Μακάρι να μπορούσαμε όλοι ,να εξηγήσουμε όλα όσα βιώνουμε σε αυτήν την διάσταση , που υπάρχουμε .
Με την πίστη οδηγό περνάμε στο επόμενο επίπεδο της αντίληψής μας και μόνο με αυτήν .
Πως όμως θα αφήσει κάποιος κάτι στο οποίο πιστεύει βαθειά , να οδηγήσει την ύπαρξη του , όταν νιώθει την φυσιολογική ανάγκη να εξηγήσει με την λογική του αυτό στο όποιο πιστεύει ;;;
Δεν γίνεται .
Έτσι οποιοδήποτε βίωμα του ,που θα μπορούσε να τον οδηγήσει σε ένα άλλο επίπεδο εξέλιξης , το απορρίπτει η προσωπικά διαμορφωμένη λογική του .
Δεν νομίζω να υπάρχει λογικός τρόπος σκέψεως ,που να μπορεί να οδηγήσει μια ανθρώπινη διάνοια στην πραγματική διάσταση των πραγμάτων .
Η πίστη μπορεί.
Έμαθα να βλέπω με τα μάτια της πίστης τα πράγματα έτσι όπως είναι πραγματικά .
Αν προσπαθήσω να περιγράψω τον τρόπο, θα βγω εκτός θέματος και για τον λόγο αυτόν δεν θα το επιχειρήσω .
Η πίστη θα πρέπει να γίνει νόμος ,για τον καθέναν μας στην ζωή αυτήν ,έτσι δεν είναι ;;;;
Θα συμφωνήσω σ' αυτό που αναφέρεις:
quote:
Όσο περισσότερο διεισδύουν στους υποκειμενικούς αόρατους κόσμους συνειδησιακά, τόσο περισσότερο τους αποκαλύπτονται θέματα που τους ενώνουν σε ορθή συνεργασία. Το θέμα της εξέλιξης και της διεύρυνσης της συνείδησης είναι κοινή στάση ζωής σε όλους όσους ασχολούνται με τον εσωτερισμό. Όσο περισσότερο μελετούν πνευματικά βιβλία και πειραματίζονται με αφετηρία τα λεγόμενά τους, τόσο περισσότερο καταλήγουν σε κοινά συμπεράσματα.
Πριν καιρό άκουσα από έναν άνθρωπο που προσωπικά εκτιμώ για τις γνώσεις του πως στην ουσία αυτά που μας χωρίζουν είναι πολύ λιγότερα από όλα όσα μας ενώνουν ως ανθρώπους.
Νομίζω πως το θέμα της εξέλιξης και της διεύρυνσης της συνείδησης αποτελεί το ζητούμενο για έναν άνθρωπο ο οποίος ασχολείται με τον εσωτερισμό με υγιή κι αγνά κίνητρα.
Αυτή η διεύρυνση βέβαια μπορεί να έρχεται σε κάποιον άνθρωπο που μοχθεί χωρίς να έχει διαβάσει κάποιο βιβλίο εσωτερισμού, μπορεί πάλι κάποιος άλλος να έχει διαβάσει 200 βιβλία και να έχει μείνει στο εξωτερικό περίβλημα των γνώσεων που αποκόμισε.
Αυτό όμως είναι άλλο θέμα κι ίσως ξεφύγουμε!
Συμφωνώ όμως απόλυτα σ' αυτό που αναφέρεις:
quote:
Στον κόσμο της προσωπικότητας κυριαρχεί ο χωρισμός ενώ στον κόσμο της ψυχής η ενότητα.
Αυτό εξηγεί πολύ σωστά το γιατί οι άνθρωποι τείνουμε να διαχωρίζουμε τα πράγματα, να τα βλέπουμε χωριστά ταξινομώντας τα σε κατηγορίες όπου βλέπουμε τις διαφορές μεταξύ τους και δεν προσπαθούμε να τα δούμε συνθετικά κι ενοποιημένα...
Φίλε alfa-omega, ως άνθρωπος πιστεύω πως η λογική θα μπορούσε να συμπορευθεί θαυμάσια με την πίστη.
Για να γίνει όμως αυτό θα πρέπει να βρούμε το σημείο ισορροπίας μεταξύ τους και το σημείο αυτό διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο.
Δε μπορείς να προχωρήσεις έχοντας ως μόνο σύμμαχο στον δρόμο σου τη λογική γιατί χάνεις όλα αυτά τα θαυμαστά βιώματα αλλά και την εσωτερική βεβαιότητα κι ώθηση που θα σου δώσει η πίστη σου.
Από την άλλη δε μπορείς να προχωρήσεις έχοντας ως μόνο όπλο σου την πίστη γιατί αφήνεις τη λογική σου να ατροφήσει και να εξασθενήσει.
Ίσως πάλι - μέσα σ' αυτό το σημείο ισορροπίας που ανέφερα παραπάνω - η πίστη να βοηθά τη λογική να εξερευνήσει νέα μονοπάτια κι η λογική με την σειρά της να μας βοηθήσει να ερμηνεύσουμε την πίστη καλύτερα...
In anticipation of my resurrection...
Αναφέρομαι σε αυτήν την ψυχή, όπου κυριαρχεί η ενότητα .
Οι περισσότεροι άνθρωποι ασχολούνται άσχετα με το εάν δέν το εκδηλώνουν σε γραπτά forum, στις κατ'ιδίαν προσωπικές συζητήσεις παρατηρείς τέτοια διάθεση σε ανθρώπους που δέν θα μπορούσες με κανένα τρόπο να διανοηθείς.
ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΖΩΗΣ Η ΜΕΓΑΛΗ ΔΙΑΦΟΡΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΘΕΩΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΑΞΗ. ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΕΧΟΥΜΕ, ΛΕΜΕ, ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΕΣ ΘΕΩΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΡΘΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΜΑΣ ΣΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ ΑΛΛΑ ΜΕΝΟΥΝ ΑΧΡΗΣΤΑ ΓΡΑΠΤΑ. ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΕΝΕΡΓΩΝΤΑΣ ΚΑΘΑΡΑ ΑΤΟΜΙΚΙΣΤΙΚΑ ΑΠΟ ΣΠΑΝΙΑ ΕΩΣ ΚΑΘΟΛΟΥ ΤΑ ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΜΕ.
Εδώ φαίνεται ο καθαρός εσωτερικιστής ... στο κατα πόσο ζεί κάνοντας πράξη αυτά που λέει οτι πιστεύει.
Το να εκτοξεύουμε μύδρους κατά του χριστιανισμού για παράδειγμα σάν ανώνυμοι λογαριασμοί και το Μεγάλο Σάββατο να πάμε στην Ανάσταση με την λαμπάδα στην εκκλησία θα το χαρακτήριζα όχι Εσωτερικισμό, αλλά το μεγαλύτερο καραγκιοζιλίκι.
Η μεγαλύτερη τραγωδία για έναν άνθρωπο ( όπου γίνεται συχνά καραγκιόζης ) είναι , να πιστεύει σε έναν άγνωστο θεό .
Ο θεός ( θεία δύναμη ) την οποία προσπαθούμε να προσδιορίσουμε , μέσα από αυτό το θέμα δεν μπορεί να εκφράζει όλους μας .
Κάποιες ψυχές ( π.χ αυτές όπου κυριαρχεί η (θεωρητική )ενότητα ) , έχουνε ταυτίσει τις απόψεις τους για την θεία δύναμη σε ένα αρκετά μεγάλο βαθμό .
Αυτό που οδηγεί αυτές τις ψυχές ,σε αυτήν την ταύτιση των απόψεων , δεν βασίζεται σε προσωπικά βιώματα , αλλά σε ορθολογισμούς .
Μπορώ να γράψω με απόλυτη σιγουριά ότι , μετά τον βιολογικό μου θάνατο ( άσχετα αν θεωρώ τον εαυτό μου εναρμονισμένο με την θεια δύναμη η μη εναρμονισμένο ) , ότι θα υπάρχω σε μια διαφορετική διάσταση ,από αυτήν που βιώνω καθημερινά , από την στιγμή που γεννήθηκα .
Αυτό είναι μια προσωπική μου πίστη .
Δεν είναι ολίγοι οι συνάνθρωποί μου, που έχουνε την ίδια πίστη .
Όμως η ουσιαστική διαφορά μεταξύ όλων μας , που πιστεύουμε αυτήν την θεωρία ,προκύπτει από τα προσωπικά μας βιώματα .
Όσοι δεν διαθέτουνε αυτήν την εμπειρία , που στην ουσία είναι η αληθινή γνώση ( έτσι πιστεύω ) , διαφοροποιούνται .
Για τον λόγο αυτόν και μόνον ζήτησα από την maya1 , ένα καθημερινό βίωμα , στο οποίο να ταυτίζεται η ίδια ( η ψυχή της ) ,με τα βιβλία τα οποία διάβασε ?
Δεν είναι ταυτόσημη η εμπειρία του θείου πνεύματος , που πηγάζει από ένα η περισσότερα βιβλία , με αυτήν που κάποιος είχε την ευκαιρία να βιώσει στην καθημερινότητά του .
Αν δεν είναι έτσι τα πράγματα , θα ήθελα να διαβάσω την άποψη ( αν είναι περισσότερες από μία , τις απόψεις , που διαφοροποιούνται ) , από αυτήν που εξέφρασα…. .….και βέβαια να ευχαριστήσω εκ των προτέρων για κάθε καλοπροαίρετη συμβολή σε αυτό το θέμα .
Λογικό είναι να πιστεύουμε αυτό που βλέπουμε .
Όλοι μας βλέπουμε τα ίδια πράγματα ,να συμβαίνουνε στην ζωή .
Γιατί λοιπόν δεν πιστεύουμε όλοι στα ίδια πράγματα ( αυτά που βλέπουμε με τα εξωτερικά μας μάτια ) ;;;
Η φίλη maya 1 έγραψε ότι οι προσωπικότητές μας , είναι αυτές που μας διχάζουνε .
Αναρωτιέμαι αν έχουμε προβλήματα να ενώσουμε τον εξωτερικό κόσμο ,μεταξύ υμών , ( λόγω των διαφορετικών προσωπικοτήτων μας ) πως θα ήτο ποτέ δυνατόν να ενώσουμε τους εσωτερικούς μας ?
Υποψιάζομαι ότι ο καθένας μας νιώθει ,αισθάνεται και αντιλαμβάνεται τον ατομικά διαμορφωμένο εσωτερικό κόσμο του , διαφορετικά από κάθε συνάνθρωπό του .
Aαναρωτηθήκατε τα αίτια, η το αίτιο ( αν είναι ένα ) και σε ποιο συμπέρασμα καταλήξατε ;;;
Μήπως δεν πρέπει να ενωθούνε και ο καθένας μας να πιστεύει εκεί που ο ίδιος θέλει να πιστεύει , ασχέτως αν έχει αντικειμενική ,η μη αντικειμενική προσωπική αντίληψη των πραγμάτων ( που συμβαίνουνε γύρω του και λίγο ακόμη παραπέρα ) 
Πολλές φορές κοιτάζουμε ένα γεγονός και το ερμηνεύουμε με Α τρόπους.
Ύστερα από 1 μήνα το εξετάζουμε και πάλι και δίνουμε μια Β ερμηνεία, διαφορετική από την Α.
Αυτό που θέλω να πω είναι πως κάθε φορά βλέπουμε κι άλλα πράγματα.
Ίσως λιγότερα από την προηγούμενη φορά, ίσως περισσότερα.
Δεν γίνεται να πιστέψουμε στα ίδια πράγματα όλοι την στιγμή που έχουμε μεγαλώσει σε διαφορετικές καταστάσεις ο ένας από τον άλλον, έχουμε διαφορετικές επιθυμίες μεταξύ μας κι ο νους μας λειτουργεί με διαφορετικά πέπλα από τα πέπλα του νου κάποιου άλλου ανθρώπου.
Είμαστε πολύ όμοιοι μεταξύ μας, όμως οι διαφορές που υπάρχουν στις προσωπικότητες μας μας κάνουν να νομίζουμε ότι άλλος για Χίο τράβηξε κι άλλος για Μυτιλήνη!
quote:
Αναρωτιέμαι αν έχουμε προβλήματα να ενώσουμε τον εξωτερικό κόσμο ,μεταξύ υμών , ( λόγω των διαφορετικών προσωπικοτήτων μας ) πως θα ήτο ποτέ δυνατόν να ενώσουμε τους εσωτερικούς μας ?
Νομίζω πως αν αρχίσουμε να ανακαλύπτουμε τον εσωτερικό μας εαυτό ολοένα και περισσότερο, τότε θα βρούμε την απάντηση στο ερώτημα σου αυτό.
Τώρα ίσως να μη μπορέσουμε να την βρούμε...
In anticipation of my resurrection...
Όπως επίσης και μια πίστη που κατά την γνώμη μου πρέπει πάντα να συμβαδίζει και με την γνώση προς το ΟΛΟΝ .
Το πρόβλημα κατά την γνώμη μου το πώς αντιλαμβάνεται και βιώνει ο καθένας μας τον Θεό ,ξεκινάει από την φυσιολογική μας ανάγκη στο να «δημιουργήσουμε» έναν Θεό στηριζόμενοι πάντα στις δικές μας ανθρώπινες αντιλήψεις .
Και όταν λέω δημιουργήσαμε ,δεν εννοώ δημιουργήσαμε κάτι ανύπαρκτο ,αλλά δώσαμε σε αυτό το ανώτερο της δικές μας προεκτάσεις και εξηγήσεις .
Και όμως υπήρξαν κάποια σπουδαία μυαλά που ξεφύγανε από αυτό το ανθρώπινο περιορισμένο ,εκφράζοντας μια ανθρώπινη γνώση (σοφία) που μέχρι τώρα τα θαυμάζουμε .
Τα πάντα ρέουν και τίποτα δεν μένει ,τα πάντα κυλούν και τίποτα δεν μένει σταθερό .
Είναι σοφό να δέχεστε πως όλα τα πράγματα είναι ένα .
Η φύση αγαπάει να κρύβεται .
ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ
Όλοι μας νιώθουμε την ανάγκη να κατανοήσουμε ,να ενωθούμε ξανά με αυτό το τέλειο Άγνωστο που το ονομάζουμε Θεό .
Αλλά όπως αναφέρεις και εσύ alfa-omega …..
quote:
Λογικό είναι να πιστεύουμε αυτό που βλέπουμε .
Όλοι μας βλέπουμε τα ίδια πράγματα ,να συμβαίνουνε στην ζωή . Γιατί λοιπόν δεν πιστεύουμε όλοι στα ίδια πράγματα ( αυτά που βλέπουμε με τα εξωτερικά μας μάτια ) ;;;
Αναρωτιέμαι αν έχουμε προβλήματα να ενώσουμε τον εξωτερικό κόσμο ,μεταξύ υμών , ( λόγω των διαφορετικών προσωπικοτήτων μας ) πως θα ήτο ποτέ δυνατόν να ενώσουμε τους εσωτερικούς μας ?
Και όμως φίλε μου ,η λύση βρίσκεται στο να καταφέρουμε να ανοίξουμε τα εσωτερικά μας μάτια και όχι στα εξωτερικά μας μάτια .
Κάθε τι που αντιλαμβανόμαστε με τα βιολογικά μας μάτια δεν είναι παρά ένα (ψέμα) λόγο των ατελών ανθρωπίνων αισθήσεων μας .
Σε αυτά ακριβώς στηριχτήκανε αυτά τα μεγάλα μυαλά ,στην πνευματική ευαισθησία ,σε μια εσωτερική σοφία (γνώση) που απλωνότανε και ένοιωθε τα πάντα .
Και όχι σε μια μονόπλευρη άποψη της «αλήθειας»!!!!
Και για να μην μακρηγορώ ,απλά θα αντιγράψω ένα κομμάτι από μια Συνέντευξη του Μάνου Δανέζη .
«Ας πάρουμε δυο φωτόνια τα οποία στο παρελθόν είχαν επιδράσει στενά μεταξύ τους. Ας θεωρήσουμε ότι μετά από την επίδραση αυτή απομακρύνθηκαν τόσο πολύ ώστε να βρίσκονται στα δυο άκρα του σύμπαντος. Αυτό που γνωρίζουμε σήμερα είναι ότι αφού κάποτε είχαν επιδράσει μεταξύ τους δεν είναι δυο ανεξάρτητα φωτόνια, θεωρούνται σαν ένα. Για το λόγο αυτό ονομάζω πολλές φορές χαριτολογώντας τα φωτόνια αυτά «ερωτευμένα φωτόνια.» Τι σημαίνει όμως αυτό; Ότι παρότι βρίσκονται στα δυο άκρα του σύμπαντος, αν γεμίσω με κάποιες πληροφορίες το ένα αυτομάτως οι πληροφορίες θα βρεθούν και στο άλλο. Αυτό δεν είναι μεταφυσική, είναι φυσική και μάλιστα αποδεδειγμένη πειραματικά. Και καταλαβαίνει κανείς τις θεολογικές και φιλοσοφικές προεκτάσεις που μπορεί να δοθούν σε αυτό το φαινόμενο . Αυτό σημαίνει ότι εάν το ένα φωτόνιο βρίσκεται στη Γη και το άλλο στο α του Κενταύρου, τότε αν στο α του Κενταύρου συμβεί κάτι, την ίδια στιγμή η πληροφορία αυτή έχει μεταφερθεί στο φωτόνιο που βρίσκεται στη Γη. Το φωτόνιο αυτό βέβαια μπορεί να βρίσκεται στον εγκέφαλό μας. Το αν θα πάρουμε αυτή την πληροφορία είναι πρόβλημα δικό μας και των αισθήσεών μας. Η πληροφορία υπάρχει εδώ. Ας αναπτύξουμε λοιπόν αυτό που λέγεται άνθρωπος, αυτό που λέγεται νους, αισθήσεις, για να μπορέσουμε να καταλαβαίνουμε τις πληροφορίες από το α του Κενταύρου την ίδια στιγμή που γεννιόνται εκεί.»
«Αν όμως οι αισθήσεις μας είχαν άπειρες δυνατότητες το μάτι μας θα μπορούσε να αντιληφθεί την ύπαρξη των στοιχειωδών σωματιδίων. Θα μπορούσε να αντιληφθεί, ας πούμε, ότι το δέντρο και ο άνθρωπος που στέκεται δίπλα του δεν υπάρχουν με τον τρόπο που οι αισθήσεις μας αντιλαμβάνονται αλλά σαν δυο πυκνώματα από στοιχειώδη σωμάτια. Δέντρο και άνθρωπος θα ήταν φτιαγμένοι από τα ίδια στοιχειώδη υλικά. Κι ο χώρος που θα παρεμβαλλόταν ανάμεσα τους δε θα ήταν κενός. Μια απειρία από ελαχιστότατα σωματίδια θα έπλεαν και θα συνέδεαν το δέντρο με το κορμί του ανθρώπου. Τα πάντα θα ήταν ένας απέραντος χυλός κι αυτό που σήμερα λέμε αντικείμενο δε θα ηταν τίποτε άλλο από ένα ενεργειακό πύκνωμα μέσα σε αυτό το χυλό. αρα αυτό που λέμε εξατομικευμένη ύλη σήμερα, δε θα ήταν τίποτε άλλο από το πύκνωμα ενός συνεχούς ενεργειακού ρευστού. Όλα θα ήταν ένα. Όλα θα επικοινωνούσαν μεταξύ τους. Μια παγκόσμια ψυχή με διαφορετικές πυκνότητες σε κάθε σημείο της. Δε θα υπήρχε μοναξιά, δε θα υπήρχε εξατομικευμένο αντικείμενο. Η συνέχεια του χωροχρόνου που διαβάζουμε σε πάρα πολλά βιβλία θα είχε συντελεστεί.»
Φυσικά εδώ θα σας αφήσω να παιδεύσετε μόνοι σας το μυαλό σας ,και να βρείτε που ταιριάζουνε όλα αυτά που γράφει σε αυτό το μικρό απόσπασμα .
Πιστεύω και εγώ φίλε Dying_Incubus ( τουλάχιστον μέχρι και αυτήν την στιγμή ) ,ότι η πίστη ενός ανθρώπου πάρα πολύ δύσκολα ολοκληρώνεται σε έναν μονάχα (γνωστό σε όλους μας )εγκόσμιο βιολογικό κύκλο .
Οι πληροφορίες που μας προσκόμισε ο φίλος elo είναι άκρως εντυπωσιακές .
Στην θεωρία βέβαια όλες αυτές ( οι πληροφορίες ) ,είναι για εμένα λογικές .
Η δυσκολία κάνει την εκκίνηση της , όταν ξεκινάει το μυαλό την προσπάθεια υλοποίησης ενός μέρους από αυτές .
Για παράδειγμα η κάτωθι ( παραθέτω αποσπασματικά ) :
Μια παγκόσμια ψυχή με διαφορετικές πυκνότητες σε κάθε σημείο της. Δε θα υπήρχε μοναξιά, δε θα υπήρχε εξατομικευμένο αντικείμενο. Η συνέχεια του χωροχρόνου που διαβάζουμε σε πάρα πολλά βιβλία θα είχε συντελεστεί.
Με βάζει σε σκέψεις .
Σκέφτομαι λοιπόν, ότι εάν είχαμε μια κοινή αντίληψη αυτής της θείας δύναμης , τότε δεν θα υφίστατο ο κίνδυνος του διαχωρισμού μεταξύ μας , διότι οι προσωπικότητές μας , (όσο ισχυρή και αν είναι διαμορφωμένη σε κάποιο άτομο ) δεν θα μπορούσανε ποτέ να αμφισβητήσουνε την ύπαρξη του ενός και ταυτόσημου ανώτερου εαυτού μας .
Θα πρέπει λοιπόν , να πιστέψουμε ότι ο ανώτερος εαυτός όλων μας , είναι ενιαίος και ότι πηγάζει από την θεϊκή δύναμη ( θεία δύναμη ) .
Για να το πιστέψουμε , δεν θα έπρεπε να γνωρίζουμε ?
Πόση όμως γνώση χρειάζεται , εις έκαστος εξ υμών ;;;
Μπορεί ο καθένας μας να αυτόεκτιμήσει την δική του την προσωπική γνώση
;;;
Θα έλεγα ότι η καθημερινότητα και η διατριβή με αυτήν, δίνει στον καθένα μας ,την δική του προσωπική και ατομική εμπειρία .
Εγώ για παράδειγμα , βλέπω την προσευχή ( προσπαθώ να την υλοποιώ καθημερινά ) , ως ένα μέσον που μπορεί να συνδέσει τα δύο στοιχεία , δηλαδή την γνώση με την πίστη .
Ακόμη και αν κάποιος δεν διαθέτει την εμπειρία, ενός ανεξήγητου βιώματος ( με την λογική του ) εκτιμώ ότι μπορεί να δοκιμάσει , (πειραματισθεί) αυτήν την οδό ( μέθοδο ) .
Για να το πράξει αυτό όμως ο άνθρωπος , δεν θα πρέπει να θεωρεί ότι τα πάντα είναι δυνατά και εφικτά σε αυτόν τον κόσμο που ζούμε ;;;
Εννοώ δηλαδή να πιστέψει και μετά να προσπαθήσει , δια μέσω της προσευχής να γνωρίσει αυτό στο οποίο προσπαθεί να πιστέψει .
Το ακόλουθο ερώτημά μου είναι ανοιχτό προς όλους εσάς που παρακολουθείτε αυτό το θέμα
(θα με ενδιέφεραν βέβαια να υπάρξουνε πολλές απαντήσεις ).
Μπορεί η προσευχή ( ατομική ), προς την θεία δύναμη, να ενώσει την προσωπικά διαμορφωμένη πίστη μας ,με την γνώση που μέχρι στιγμής διαθέτει ο καθένας από εμάς για αυτήν ;;;
Διαθέτω ένα τέτοιο βίωμα , αλλά θα το δημοσιεύσω εν καιρώ ,για να διαβάσω τις δικές σας σκέψεις επάνω σε αυτό .
quote:
Σκέφτομαι λοιπόν, ότι εάν είχαμε μια κοινή αντίληψη αυτής της θείας δύναμης , τότε δεν θα υφίστατο ο κίνδυνος του διαχωρισμού μεταξύ μας , διότι οι προσωπικότητές μας , (όσο ισχυρή και αν είναι διαμορφωμένη σε κάποιο άτομο ) δεν θα μπορούσανε ποτέ να αμφισβητήσουνε την ύπαρξη του ενός και ταυτόσημου ανώτερου εαυτού μας .
Φίλε alfa-omega, πιστεύω ότι όσο ένας άνθρωπος όσο εξελίσσεται κι εργάζεται με τον εαυτό του σε βάθος, αρχίζει να βλέπει τα πράγματα λίγο πιο σφαιρικά απ' ό,τι πριν και πιο σύνθετα μεταξύ τους.
Όσο δεν το κάνουμε αυτό θα παραμένουμε αποκομμένοι στον δικό μας μικρόκοσμο και θα έχουμε δυσκολία στο να φέρουμε σε αρμονία τις δικές μας αντιλήψεις με των υπολοίπων ή έστω να βρούμε τις ομοιότητες μεταξύ τους πέραν των φαινομενικών διαφορών.
quote:
Μπορεί η προσευχή ( ατομική ), προς την θεία δύναμη, να ενώσει την προσωπικά διαμορφωμένη πίστη μας ,με την γνώση που μέχρι στιγμής διαθέτει ο καθένας από εμάς για αυτήν ;;;
Αυτό δεν έχει να κάνει με το κάθε άτομο ξεχωριστά?
Μπορεί κάποιον άνθρωπο πραγματικά να τον ωφελήσει αυτή η συνεχόμενη διαδικασία αλλά κάποιον άλλον άνθρωπο μπορεί να τον ωφελήσει κάποια άλλη μέθοδος.
In anticipation of my resurrection...
quote:
Αυτό δεν έχει να κάνει με το κάθε άτομο ξεχωριστά?
Μπορεί κάποιον άνθρωπο πραγματικά να τον ωφελήσει αυτή η συνεχόμενη διαδικασία αλλά κάποιον άλλον άνθρωπο μπορεί να τον ωφελήσει κάποια άλλη μέθοδος.
Εσύ φίλε μου σε ποια κατηγορία ,εκτιμάς ότι ανταποκρίνεται ο ψυχικός σου κόσμος ,αυτήν την χρονική περίοδο θετικότερα ;;;
In anticipation of my resurrection...
quote:
Και όμως φίλε μου ,η λύση βρίσκεται στο να καταφέρουμε να ανοίξουμε τα εσωτερικά μας μάτια και όχι στα εξωτερικά μας μάτια .
Κάθε τι που αντιλαμβανόμαστε με τα βιολογικά μας μάτια δεν είναι παρά ένα (ψέμα) λόγο των ατελών ανθρωπίνων αισθήσεων μας .
Σε αυτά ακριβώς στηριχτήκανε αυτά τα μεγάλα μυαλά ,στην πνευματική ευαισθησία ,σε μια εσωτερική σοφία (γνώση) που απλωνότανε και ένοιωθε τα πάντα .
Και όχι σε μια μονόπλευρη άποψη της «αλήθειας»!!!!
Εσύ elo Ακολουθείς κάποια μέθοδο ,για να βρεις όλη , η εν πάση περιπτώσει ,ένα μεγάλο κομμάτι της αλήθειας ;;;;
Το ότι διαβάζεις ,αρχαία ελληνική γραμματεία και πολλά άλλα βιβλία , είναι εμφανές από τον τρόπο , που συμμετέχεις στο θέμα αυτό .
Π.χ προσευχήθηκες ποτέ στην ζωή σου , η εν πάση περιπτώσει , είναι η προσευχή μια οδός ( μέθοδος ) ,που θα μπορούσε να δώσει εσένα προσωπικά βοήθεια σε αυτήν την αναζήτηση ( της αληθείας ) ;;;
Με άλλα λόγια ( για να γίνω πολύ καλά αντιληπτός απο εσέ ) ,τι γνώμμη έχεις για την προσευχή , σε σχέση όμως πάντοτε με εσένα και όχι ως γενική έννοια .
Προσωπικά αποφεύγω να ακολουθώ συγκεκριμένες μεθόδους στην ζωή μου όσον αφορά την προσέγγιση του Θείου γενικότερα.
Θεωρώ ότι πολλές φορές μια μέθοδος μπορεί να σε κάνει να προσκολληθείς σ' αυτήν και να χάσεις αυτό που θα μπορούσε να σου προσφέρει.
Το ότι κάποτε η ψυχή μου θα ενωθεί με το Θείο - όπως κι όλων των ανθρώπων - είναι μια πεποίθηση μου η οποία δεν συνεπάγεται την εφαρμογή κάποιας μεθόδους από μένα.
Ίσως μια μέθοδος που ακολουθώ να είναι η ανακάλυψη του εαυτού μου όπως πραγματικά είναι, προκειμένου να επιτευχθεί κάποτε η ένωση του με το Θείο.
In anticipation of my resurrection...
quote:
Το ότι κάποτε η ψυχή μου θα ενωθεί με το Θείο - όπως κι όλων των ανθρώπων - είναι μια πεποίθηση μου η οποία δεν συνεπάγεται την εφαρμογή κάποιας μεθόδους από μένα.
ΑΥΤΗ Η ΠΕΠΟΙΘΕΣΗ ΣΟΥ , ΠΟΥ ΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ;;;
Μπορώ να υποθέσω σε βιβλία & συζητήσεις βέβαια , με συνανθρώπους σου .
Θα επιθυμούσα όμως , να διαβάσω τις δικές σου σκέψεις .
Ανέφερες βέβαια την παρατήρηση του άπειρου εαυτού μας , ως άτυπη μέθοδο , προς την αναβάθμιση του προσωπικού μας εγώ , σε ένα ανώτερο πνευματικό επίπεδο .
Με ποιον όμως τρόπο ;;;
Θέτεις το εγώ σου σε αυτοκριτική ;;;
Διαλογίζεσαι ;;;
Με άλλα λόγια , πόσο καλά γνωρίζεις τον εαυτό σου ,αυτόν τον καιρό , μπορείς να εκτιμήσεις κάτι τέτοιο ;;;
Για παράδειγμα θα αναφερθώ στην καθημερινότητά μας .
Πως αντιλαμβάνεσαι στην καθημερινότητα , ότι κάποιες πράξεις σου ( αναφέρομαι στο παρελθόν ) δεν ήταν θετικές για την ύπαρξή σου και βέβαια , πως με ποιον τρόπο κάνεις τις αλαγές ;;;
Τέλος για να γίνω πλήρως αντιληπτός θα σου αναφέρω κάτι προσωπικό .
Κάποτε θα μπορούσα εύκολα να πω ψέματα στην ζωή μου .
Σήμερα αδυνατώ να το πράξω , ( εννοώ ότι πάρα πολύ δύσκολα θα το κάνω τώρα πλέον και στο μέλλον ) ,γιατί γνωρίζω ότι βλάπτει πάρα πολύ σοβαρά την ψυχή μου .
Με ποιον τρόπο ;;;
Θολώνει τα ύδατα της συνείδησης του (ΑΝΏΤΕΡΟΥ ) εαυτού μου .
Δηλαδή , γνωρίζω πλέον ότι αν πω έστω και ένα ψέμα ,ότι δεν θα μπορώ να κοιμηθώ το βράδυ γαλήνια .
Εύχομαι να μην σε ζάλισα , με την πολύτροπη προσπάθειά μου να γίνω αντιληπτός από εσένα .
Ευχαριστώ για την κατανόηση .
Χαίρετε!
Δεν διάβασα ολόκληρο το θέμα αλλά απ’όσο διάβασα το βρίσκω ενδιαφέρον!
Η δική μου άποψη ας πούμε ότι είναι η παρακάτω:
(συμπαθάτε με αλλά είναι λίγο μεγαλούτσικη...)
Ο Θεός είναι εξορισμού Άγνωστος...ακόμα κι αυτοί που κατόρθωσαν να κατανοήσουν αρκετές πτυχές της Θείας Δύναμης ακόμα κι αυτοί δε γνώρισαν παρά ελάχιστα...
Η ουσία,λοιπόν, είναι ότι ο Θεός είναι μία εκπληκτικά σύνθετη έννοια.
Για να το πω αλλιώς, ο Θεός αποτελείται από πολλές Θεότητες.
Οι αρχαίοι Έλληνες, όντας υπεραναλυτικά μυαλά, το είχαν καταλάβει αυτό.
Και επειδή τους άρεσε να ταξινομούν το καθετί σύμφωνα με την ιδιαίτερη φύση του γι’αυτό και απέδωσαν στην κάθε Θεότητα ξεχωριστές ιδιότητες, ξεχωριστά έργα και ξεχωριστά πάθη.
Μιλώντας περί «Αγνώστου Θεού» μπορεί να είχαν πολλά πράγματα στο μυαλό τους. Μπορεί για παράδειγμα όντας σκεπτικιστές και δεκτικοί , και γνωρίζοντας την ατέλεια της ανθρώπινης αντίληψης να θεώρησαν ότι σίγουρα υπάρχουν θεοί τους οποίους δεν είχαν ακόμα κατανοήσει, θεοί των οποίων η επιρροή στα «γήινα» δεν είχε ακόμα υποπέσει στην αντίληψή τους.
Ίσως πάλι ο Θεός στον οποίο αναφέρεται η ρήση να είναι ο Θεός Διόνυσος, ο θεός του Σκότους, του Αλόγου στοιχείου,ένας Θεός χωρίς Όνομα και Ταυτότητα,η Ενέργεια του οποίου είναι εντελώς ρευστή και απροσδιόριστη.
Ίσως πάλι με τον όρο "Άγνωστος Θεός" να εννοούσαν τον Άνθρωπο....είναι και αυτό ένα ενδεχόμενο
Σχετικά με το συγκεκριμένο θέμα βλέπω ότι αρκετοί εκφέρετε την άποψη ότι «αυτά που μας ενώνουν είναι περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν» καθώς και ότι η «χωριστικότητα» που μας διακρίνει είναι η αιτία του κακού κτλ.
Κανείς δεν αντιλέγει ότι πίσω από όλα αυτά που βλέπουμε και βιώνουμε υπάρχει μία Ενότητα.
Ωστόσο πάνω απ’όλα ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΤΟΜΑ. Το τονίζω αυτό διότι πρόκειται για την πιο απλή αλλά και δυσνόητη αλήθεια.
Αυτό που λέω δεν είναι κάτι πρωτότυπο μιας και ο γερο-Δημόκριτος έχει προ πολλού μιλήσει για την Ατομική δομή του σύμπαντος.
Είμαστε λοιπόν άτομα και ως εκ τούτου ο καθένας είναι διαφορετικός. Άλλο είμαι εγώ, άλλο εσύ...άλλα βλέπω και βιώνω εγώ,άλλα βλέπεις και βιώνεις εσύ, άλλα ψάχνω εγώ, άλλα εσύ...από αλλού έρχομαι εγώ από αλλού εσύ, αλλού πρέπει να φτάσω εγώ και αλλού εσύ...άλλα είναι αυτά που πρέπει να μάθω εγώ και άλλα αυτά που πρέπει να μάθεις εσύ...
Και μιας και μιλάμε για Θεούς θα το πω ως εξής: Άλλος είναι ο Θεός που έχω μέσα μου ως Πρότυπο εγώ και άλλος ο Θεός που έχεις εσύ (συμφωνώ τέλεια με τον Πλάτωνα που προφανώς επηρεασμένος και από την αστρολογία είχε καταδείξει ότι η κάθε ψυχή πριν την τωρινή της σάρκωση επέλεξε να ακολουθήσει το Θεικό Πρότυπο της αρεσκείας της).
Αυτό που θέλω να πω λοιπόν είναι ότι αυτά που μας χωρίζουν δεν είναι τόσο ασήμαντα όσο θέλουμε να πιστεύουμε. Μπορεί να ακούγεται πολύ ρεαλιστικό και πεζό όμως δεν παύει να είναι και αληθινό.
Ένα από τα ζητούμενα για εμάς τους φίλους της σοφίας είναι η κατανόηση του διαφορετικού καθώς και η ενσυναίσθησή του(αυτός είναι και ένας λόγος που συνδιαλεγόμαστε εδώ μεταξύ μας).
Και πάλι όμως, όσο κι αν το προσπαθούμε ποτέ δεν πρόκειται να καταφέρουμε να δούμε ακριβώς με τα μάτια των άλλων, και ούτε βέβαια μπορούμε να κάνουμε τους άλλους να δουν με τα μάτια τα δικά μας.
Όσο για το αν μπορούμε να δούμε την πραγματικότητα όπως ακριβώς είναι αυτό είναι σίγουρα αδύνατο....δε μπορούμε να γίνουμε απολύτως αντικειμενικοί....ωστόσο αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να προσεγγίσουμε την αντικειμενικότητα....αυτό βέβαια έχει και ένα τίμημα διότι για να δούμε το θεικό Έργο στο ευρύτερο φάσμα του μάλλον πρέπει να απομακρυνθούμε από αυτό...