- Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΘΕΟΣ - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
Εσύ elo Ακολουθείς κάποια μέθοδο ,για να βρεις όλη , η εν πάση περιπτώσει ,ένα μεγάλο κομμάτι της αλήθειας ;;;;
alfa-omega ,η μόνη μέθοδος για να νοιώσεις ένα πολύ μικρό κομμάτι της αλήθειας είναι η ερευνά πάνω σε κάθε τι που θα σου προσφέρει μια γνώση ή αν το προτιμάς μια ορθή ηθική .
Και πάνω από όλα την γνώση ώστε να αποφύγεις την κάθε δογματική αλήθεια και εξάρτηση .
quote:
Π.χ προσευχήθηκες ποτέ στην ζωή σου , η εν πάση περιπτώσει , είναι η προσευχή μια οδός ( μέθοδος ) ,που θα μπορούσε να δώσει εσένα προσωπικά βοήθεια σε αυτήν την αναζήτηση ( της αληθείας ) ;;;
Δεν υπάρχει λόγος να προσευχηθείς σε κάτι ( ανώτερη ουσία ) ,όταν νοιώθεις ότι υπάρχει παντού γύρω σου και μέσα σου.
Για να στο θέσω κάπως ποιο απλά .
Έχεις κάτσει ποτέ να συνομιλήσεις με τον εαυτό σου για όλες αυτές τις απορίες που σε κατέχουν ,αν ναι ,πόσες φορές έχεις πιάσει τον εαυτό σου να συνομιλείς νοητά λες και υπάρχει κάποιος ή κάτι δίπλα σου .
Έχεις νοιώσει ποτέ την ανάγκη να βγεις νύχτα έξω ,μέσα σε ένα δασός ( πάρκο ) σε μια παράλια ,και να αφεθείς στην ομορφιά του σκοτεινού ουρανού ( άπειρο ) ,να νοιώσεις την κρυμμένη γαληνή και την ομορφιά που βγαίνει από μέσα σου .
Αυτά είναι «προσευχή» για μένα φίλε μου ,όχι να ζητήσω κάτι -προς-ευχή- αλλά να ελευθερωθώ σε κάτι που με κάνει εσωτερικά καλύτερο ,γνωρίζοντας με (γνώθι σ αυτό ) ,και το ποιο σημαντικό να μην μου επιβάλει ,αλλά και να μην το διαβάλλω .
Η αλήθεια είναι ότι καταλαβαίνω τι εννοείς όμως έχουμε συζητήσει στο παρελθόν για τις πεποιθήσεις και τα βιώματα μας γύρω από το Θείο σ' αυτό το θέμα.
Περιληπτικά λοιπόν οι πεποιθήσεις μου για την ύπαρξη του Θεού - ή έστω μιας Ανώτερης Δύναμης - προέρχεται από την πεποίθηση μου ότι τίποτα δεν δημιουργείται τυχαία και ξαφνικά από το πουθενά.
Όταν παρατηρώ λοιπόν την τελειότητα που διέπει τα πάντα δε μπορώ να πιστέψω ότι αυτή δεν οφείλεται κάπου.
quote:
Ανέφερες βέβαια την παρατήρηση του άπειρου εαυτού μας , ως άτυπη μέθοδο , προς την αναβάθμιση του προσωπικού μας εγώ , σε ένα ανώτερο πνευματικό επίπεδο .Με ποιον όμως τρόπο ;;;
Θέτεις το εγώ σου σε αυτοκριτική ;;;
Διαλογίζεσαι ;;;
Προσπαθώ να κρίνω τις σκέψεις μου, τα συναισθήματα μου και τις πράξεις μου και να αναζητώ τα βαθύτερα αίτια που κρύβονται πίσω απ' αυτά.
Όταν λοιπόν εννοώ παρατήρηση του εαυτού μου, εννοώ την παρατήρηση της προσωπικότητας μου και την αναζήτηση όλων των στοιχείων που την απαρτίζουν.
Πως έχουν προέλθει οι διάφορες παγιωμένες σκέψεις μου, οι πεποιθήσεις μου, οι συναισθηματικοί μηχανισμοί κτλ.
quote:
Πως αντιλαμβάνεσαι στην καθημερινότητα , ότι κάποιες πράξεις σου ( αναφέρομαι στο παρελθόν ) δεν ήταν θετικές για την ύπαρξή σου και βέβαια , πως με ποιον τρόπο κάνεις τις αλαγές ;;;
Προσπαθώντας να σκεφτώ τι επιπτώσεις θα έχουν στους γύρω μου και σε μένα σε βραχυπρόθεσμο και σε μακροπρόθεσμο πλαίσιο...
quote:
Είμαστε λοιπόν άτομα και ως εκ τούτου ο καθένας είναι διαφορετικός. Άλλο είμαι εγώ, άλλο εσύ...άλλα βλέπω και βιώνω εγώ,άλλα βλέπεις και βιώνεις εσύ, άλλα ψάχνω εγώ, άλλα εσύ...από αλλού έρχομαι εγώ από αλλού εσύ, αλλού πρέπει να φτάσω εγώ και αλλού εσύ...άλλα είναι αυτά που πρέπει να μάθω εγώ και άλλα αυτά που πρέπει να μάθεις εσύ...
Φίλε μου kost, σαν άτομα έχουμε αρκετές ομοιότητες και κάποιες διαφορές μεταξύ μας.
Γιατί όμως εστιάζουμε περισσότερο στις διαφορές που έχουμε μεταξύ μας?
Μήπως είναι μια προσπάθεια να προβάλλουμε το εγώ μας και την επιθυμία μας να θεωρηθούμε ως κάτι το μοναδικό?
Αυτό δεν είναι καθόλου κακό, όμως τείνουμε να το παρακάνουμε... 
quote:
Έχεις νοιώσει ποτέ την ανάγκη να βγεις νύχτα έξω ,μέσα σε ένα δασός ( πάρκο ) σε μια παράλια ,και να αφεθείς στην ομορφιά του σκοτεινού ουρανού ( άπειρο ) ,να νοιώσεις την κρυμμένη γαληνή και την ομορφιά που βγαίνει από μέσα σου .
Θα νιώσεις επίσης την παρέα από κάποια ζευγάρια που ήθελαν να βιώσουν μόνα τους το ίδιο! 
In anticipation of my resurrection...
quote:
Θα νιώσεις επίσης την παρέα από κάποια ζευγάρια που ήθελαν να βιώσουν μόνα τους το ίδιο! .
ΧΑ ΧΑ …πράγματι φίλε μου Dying_Incubus να δεις πως τρομάζουν ,λες και βλέπουνε φάντασμα .
ΟΟΟΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥ ..
Συμφωνώ μαζί σου , στο γεγονός ότι οι απόψεις μας διαφοροποιούνται , λόγω της μοναδικότητας του καθενός από εμάς . Είναι όμως αυτή η διαφορετικότητα πολύ θετική, για την εξέλιξη της υπάρξεως του καθενός μας , ως μονάδα στο γενικό σύνολο που συντελούμε ως ανθρωπότητα .
Ο τρόπος βέβαια δεν είναι απλός , διότι θα πρέπει να διαβάσουμε όλες τις απόψεις και να αντιληφθούμε , ποιες από αυτές , μας επηρεάζουνε θετικά προς την συνένωσή μας με την θεία δύναμη .
elo οι συζητήσεις με τον ( άπειρο ) εαυτό μου ,είναι η ουσιαστικότερη πνευματική τροφή για την ψυχή μου .
Όχι βέβαια επειδή μέσα σε αυτόν υπάρχει η θεία δύναμη και θα πρέπει να την προσδιορίσω , αλλά επειδή όπως πολύ ωραία έγραψες , αυτή μου αποκαλύπτεται με φυσιολογικούς τρόπους στην καθημερινότητά μου .
Σε αυτά που έγραψες , προσθέτω το περιβάλλον του χωριό μου , το οποίο μου δίνει την απαραίτητη γαλήνη , για να τον αφουγκράζομαι καλύτερα και αυτό βέβαια συντελεί στο να αντέχει η ψυχή μου ,πολύ ποιο άνετα την πολυθόρυβη ζωή στην πόλη όπου ζω .
Να αναφέρω ότι αυτήν την χρονική περίοδο ,στην πόλη Θεσσαλονίκη όπου ζω , άρχισε ήδη η εκτέλεση του έργου metro και όπως αντιλαμβάνεστε όλοι σας ,ο θόρυβος και το άγχος των πολιτών της έχει αυξηθεί .
Dying_Incubus όσες επαναλήψεις και αν γίνουνε σε αυτό το θέμα , πάντοτε θα ισχύει το ρητό του παππού μας ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΥ :
ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΔΕΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΙΔΙΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ και βέβαια ίσως μέσα από κάποια από αυτές ,να αντιληφθούμε κάτι που συνέβη στο παρελθόν διαφορετικά στο παρών μας .
Τέλος παρατηρώ με μεγάλη ικανοποίηση , ότι μέχρι στιγμής ο διάλογός μας για τον ΑΓΝΩΣΤΟ ΘΕΟ , έχει πολύ θετική ( τουλάχιστον για εμένα προσωπικά ) εξέλιξη και αυτό το αποδίδω στο γεγονός; , ότι ο καθένας από εμάς αποστασιοποιείται συνειδητά , από κάποιο θρησκευτικό δόγμα ( καταστατικό ) , το οποίο βέβαια θα μας οδηγούσε σε πολλά αδιέξοδα .
Επιθυμώ να μείνουμε στην προσπάθεια ανεύρεσης του ανώτερου εαυτού μας .
Προτείνω την εξής μέθοδο :
ΝΑ ΑΝΑΡΩΤΗΘΟΥΜΕ ΣΕ ΠΟΙΟ ΣΗΜΕΙΟ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ,ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΧΡΟΝΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ .
Αυτό βέβαια είναι δύσκολο ( έτσι εκτιμώ ).
Όμως υπάρχει τρόπος να το εξακριβώσουμε , αν καταφέρουμε να αποτυπώσουμε το τωρινά διαμορφωμένο είναι μας ,δημόσια μέσα από αυτό το θέμα .
Το πώς μπορεί να επιτευχθεί κάτι τέτοιο , προσπαθώ να το περιγράψω κάτωθι :
Ποιος από εμάς , έχει κατορθώσει μέχρι σήμερα να ζει δίχως μάσκες & ψέματα ;;;
Για να είμαι ειλικρινής , εγώ ακόμη το παλεύω και όσο το προσπαθώ ,τόσο περισσότερο απομακρύνομαι ,από το μικρό μου εγώ και αισθάνομαι να αναβαθμίζεται αυτό ( το προσωπικό μου εγώ ) σε κάτι ανώτερο , π.χ ένα ανώτερο εγώ .
Με άλλα λόγια , προσπαθώ να ζω δίχως ψέμα στην ζωή μου .
Προσωπικά αισθάνομαι και νιώθω πολύ ποιο όμορφα , με αυτήν την καθημερινή προσπάθεια .
Απολαμβάνω τις στιγμές που καρποφορεί κάποια προσπάθειά μου .
Εσείς τι λέτε , έχει αυτή η προσωπική προσπάθεια μου κάτι κοινό με εσάς και με τον άγνωστο θεό , που προσπαθούμε να προσδιορίσουμε ομαδικά ;;;
Αν έχετε να προτείνεται κάτι διαφορετικό , θα με ενθουσίαζε .
quote:
Αν έχετε να προτείνεται κάτι διαφορετικό , θα με ενθουσίαζε.
ΑΡΝΗΣΟΥ ΤΟ ΓΝΩΣΤΟ!
Αν αρνηθεις το γνωστο σου εαυτο, το γνωστο σου εγω, και δεν σκεφτεις το ανωτερο μου εγω, ο ανωτερος μου εαυτος, και τετοια, τι συμβαινει στη συνειδηση?
Εχεις πραγματικα μεινει ποτε μονος?
Οχι να κανουν διαλλειμα οι σκεψεις, μα μονος!
Ισως φιλε, εκεινο, το αγνωστο, δεν ειναι τοσο μακρυα...
quote:
Αν έχετε να προτείνεται κάτι διαφορετικό , θα με ενθουσίαζε.
ΑΡΝΗΣΟΥ ΤΟ ΓΝΩΣΤΟ!
Αν αρνηθεις το γνωστο σου εαυτο, το γνωστο σου εγω, και δεν σκεφτεις το ανωτερο μου εγω, ο ανωτερος μου εαυτος, και τετοια, τι συμβαινει στη συνειδηση?
Εχεις πραγματικα μεινει ποτε μονος?
Οχι να κανουν διαλλειμα οι σκεψεις, μα μονος!
Ισως φιλε, εκεινο, το αγνωστο, δεν ειναι τοσο μακρυα...
quote:
ΧΑ ΧΑ …πράγματι φίλε μου Dying_Incubus να δεις πως τρομάζουν ,λες και βλέπουνε φάντασμα .
Φίλε alfa-omega, θα συμφωνήσω μαζί σου πως η συζήτηση έχει εξελιχθεί σε αρκετά καλά πλαίσια κι υπάρχει πολύ θετική διάθεση από τους συμμετέχοντες.
Κάποιοι μπορεί να έχουν τα δικά τους θρησκευτικά πιστεύω και τον δικό τους τρόπο αντίληψης του Θείου αλλά αυτό δεν αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα για την συζήτηση μεταξύ μας.
Όσον αφορά μια απάντηση από μέρους μας για το σημείο στο οποίο βρισκόμαστε, θα μπορούσα να πω πως βρίσκομαι σε μια φάση ανακάλυψης του εαυτού μου όπως αυτός είναι, καταβάλλοντας προσπάθεια να απαλλαγώ από διάφορα "καθηλωτικά" στοιχεία της προσωπικότητας μου, από διάφορα νοητικά καλούπια τα οποία έχω συνηθίσει να έχω και να ελευθερώσω λίγο περισσότερο την συνείδηση μου.
Θεωρώ εξαιρετικά δύσκολο για έναν άνθρωπο να απαλλαγεί από τις μάσκες που μπορεί να φοράει - είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα πολλές φορές - και να μπορέσει να είναι όπως ακριβώς είναι.
Και το θεωρώ δύσκολο επειδή μπορεί να μην έχουμε συνειδητοποιήσει καν ότι λειτουργούμε φορώντας μια μάσκα ή να έχουμε διδαχθεί από παιδιά να την φοράμε.
Για να μπορέσουμε λοιπόν να απαλλαγούμε από όλα αυτά τα προσωπεία μας θα πρέπει πρώτα να τα έχουμε αναγνωρίσει, σωστά?
In anticipation of my resurrection...
Διάβασα όσο μπορούσα από το θέμα προκειμένου να αντιληφθώ όσο το δυνατόν καλύτερα την φύση της κουβέντας και ελπίζω να μην ξεφύγω.
Κάποια στιγμή ο φίλος Dying Incubus έγραψε:
quote:
Το ότι κάποτε η ψυχή μου θα ενωθεί με το Θείο - όπως κι όλων των ανθρώπων - είναι μια πεποίθηση μου η οποία δεν συνεπάγεται την εφαρμογή κάποιας μεθόδους απo μένα.
Kαι εσύ έκανες τις εξής ερωτήσεις
quote:
ΑΥΤΗ Η ΠΕΠΟΙΘΕΣΗ ΣΟΥ , ΠΟΥ ΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ;;;
Μπορώ να υποθέσω σε βιβλία & συζητήσεις βέβαια , με συνανθρώπους σου .
Θα επιθυμούσα όμως , να διαβάσω τις δικές σου σκέψεις .
Ανέφερες βέβαια την παρατήρηση του άπειρου εαυτού μας , ως άτυπη μέθοδο , προς την αναβάθμιση του προσωπικού μας εγώ , σε ένα ανώτερο πνευματικό επίπεδο .
Με ποιον όμως τρόπο ;;;
Θέτεις το εγώ σου σε αυτοκριτική ;;;
Διαλογίζεσαι ;;;
Με άλλα λόγια , πόσο καλά γνωρίζεις τον εαυτό σου ,αυτόν τον καιρό , μπορείς να εκτιμήσεις κάτι τέτοιο ;;;
Και αναρωτήθηκα πάνω εκεί γιατί άραγε έχουμε την πεποίθηση ότι οι
απαντήσεις ή η γνώση αν θες, εξαρτούνται μόνο από ένα εξωγενή παράγοντα όπως είναι τα βιβλία ή οι πληροφορίες που αντλούμαι μέσω των άλλων ή ακόμα και από την παρατήρηση ή την έρευνα του ανώτερου εαυτού μας. Δεν αμφισβητώ ότι είναι και αυτοί κάποιοι μέθοδοι, είναι όμως οι μόνοι που μας δίνουν την δυνατότητα να έρθουμε πιο κοντά και να κατανοήσουμε τον Άγνωστο Θεό;
Θα συμφωνήσω με τον φίλο Πλάτωνα ότι ίσως τελικά το άγνωστο δεν είναι τόσο μακριά.
Πιστεύω πως πολλοί από εμάς έχουν αισθανθεί κάποιες φορές γνωστοί απέναντι σε κάποιον άγνωστο. Ένα περίεργο συναίσθημα όπου έναν άνθρωπο που δεν γνωρίζεις νοιώθεις όντως περιέργως πολύ κοντά σε αυτόν. Κι αναρωτιέμαι αν καμιά φορά οι ψυχές δύο ανθρώπων πιάνουν κουβέντα δίχως αυτό να γίνεται αντιληπτό από το υπαρκτό αναγνωρίσιμο εγώ.
Μήπως κάτι τέτοιο θα μπορούσε να συνέβαινε και με κάτι ανώτερο από εμάς; Μήπως η ψυχή μας κάνει κάποια κουβέντα με το Θείο χωρίς να γίνεται αντιληπτή από το αντιληπτό εγώ που λειτουργεί κάτω από αναγνωρισμένες διαδικασίες της λογικής ή των αισθήσεων. Μήπως αυτός είναι ένας τρόπος να αντλείτε η γνώση ή η παραπάνω κατανόηση του άγνωστου θεού;
Πιθανόν η σιωπηλή αυτή συζήτηση να μπορεί να διευκολυνθεί μέσω της προσευχής, του διαλογισμού ή όποιας άλλης μεθόδου εξυπηρετεί τον καθένα, μπορεί στην καθημερινότητα να εκφράζετε ως διαίσθηση και ίσως τελικά να μην έχει σημασία τη όνομα δίνουμε στον Άγνωστο Θεό ή στο τι φανταζόμαστε πως μπορεί να είναι αλλά στο πόσο μπορούμε να αισθανθούμε το πώς και πότε αφήνουμε την ψυχή μας να μιλήσει μαζί του.
Πιθανόν να μπορούσαμε να αντλήσουμε μια πολύ μεγαλύτερη γνώση αν είχαμε την ικανότητα να παρακολουθήσουμε την συζήτηση αυτή ή αν ήμασταν πρόθυμοι να εγκαταλείψουμε το υπαρκτό συνειδητό εγώ μας για κάποια ώρα μέσα στην ημέρα μας.
Ο φίλος Πλάτωνας έγραψε: έχεις μείνει ποτέ μόνος; Και εγώ θα συμπληρώσω έχουμε γίνει ποτέ ανύπαρκτοι προκειμένου να δώσουμε στον ανώτερο εαυτό μας, στην ψυχή μας ή όπως το ονομάζει κανείς, το περιθώριο να μας αποκαλύψει την δυνατότητα που έχει να συζητάει και να αντλεί γνώση από ένα αόρατο βιβλίο που γράφτηκε από ένα Άγνωστο Θεό;
Και για να επιστρέψω στο τελευταίο ερώτημα που έθεσες ίσως τελικά το να προσπαθούμε να είμαστε καλοί άνθρωποι, το να προσπαθούμε να μην λέμε ψέματα, το να προσπαθούμε να μην φοράμε μάσκες κ.τ.λ. να είναι απλώς μια κουραστική πορεία που να μην προέρχεται από μια ουσιαστική αλλαγή μέσα μας, αλλά να προσπαθεί να την υποβάλλει μέσω την προσπάθειας αυτής. Ίσως το πιο απλό να ήταν να μπορούσαμε να αφήσουμε τα αυτιά της ψυχής μας ανοιχτά ώστε να ακούσουν τον ψίθυρο εκείνο που θα έδιωχνε τους λόγους που μας οδηγούν σε αυτές τις μη επιθυμητές συμπεριφορές. Η εσωτερική αντίληψη μπορεί να οδηγήσει σε μια επιθυμητή συμπεριφορά, η προσπάθεια να αποκτήσουμε επιθυμητή συμπεριφορά δεν είναι απαραίτητο ότι θα μας οδηγήσει σίγουρα και σε μια εσωτερική βαθύτερη αντίληψη.
Φυτεύοντας ένας σπόρο έχεις πολλές πιθανότητες να απολαύσεις αργότερα ένα λουλούδι, φυτεύοντας ένα λουλούδι όμως που έκοψες στα πλαίσια της λογικής ότι αυτό είναι που θες να κοιτάς, το πιο πιθανό είναι να μαραθεί γιατί πολύ απλά δεν έχει τις απαραίτητες ρίζες για να τραφεί, να εξελιχθεί και να αφήσει έναν σπόρο ακόμα πίσω του.
Θεωρώ λοιπόν λίγο άκαρπο να προσπαθήσω να είμαι κάτι που ψυχικά ακόμα δεν το έχω κατακτήσει, ότι και να είναι αυτό.
θεωρώ πως αν καταφέρω να αποκτήσω κάτι ψυχικά τότε αυτό θα με οδηγήσει στην επιθυμητή συμπεριφορά χωρίς να χρειαστεί να αντλήσω μια συνειδητή προσπάθεια γιατί πλέον δεν θα προσπαθώ να γίνω κάτι, θα έχω ήδη γίνει μέσω της εσωτερικής αλλαγής μου.
Δεν θέλω να προσπαθώ καθημερινά να μην λέω ψέματα, θέλω η ίδια η ψυχή μου να κατακτήσει το προνόμιο να απωθεί το ψέμα έτσι ώστε να μην αφήνει στον αντιληπτό εαυτό μου την ανάγκη ή τα περιθώρια να εκφράζεται μέσα από αυτά.
quote:
Μήπως κάτι τέτοιο θα μπορούσε να συνέβαινε και με κάτι ανώτερο από εμάς; Μήπως η ψυχή μας κάνει κάποια κουβέντα με το Θείο χωρίς να γίνεται αντιληπτή από το αντιληπτό εγώ που λειτουργεί κάτω από αναγνωρισμένες διαδικασίες της λογικής ή των αισθήσεων. Μήπως αυτός είναι ένας τρόπος να αντλείτε η γνώση ή η παραπάνω κατανόηση του άγνωστου θεού;
Πιθανόν η σιωπηλή αυτή συζήτηση να μπορεί να διευκολυνθεί μέσω της προσευχής, του διαλογισμού ή όποιας άλλης μεθόδου εξυπηρετεί τον καθένα, μπορεί στην καθημερινότητα να εκφράζετε ως διαίσθηση και ίσως τελικά να μην έχει σημασία τη όνομα δίνουμε στον Άγνωστο Θεό ή στο τι φανταζόμαστε πως μπορεί να είναι αλλά στο πόσο μπορούμε να αισθανθούμε το πώς και πότε αφήνουμε την ψυχή μας να μιλήσει μαζί του.
Πιθανόν να μπορούσαμε να αντλήσουμε μια πολύ μεγαλύτερη γνώση αν είχαμε την ικανότητα να παρακολουθήσουμε την συζήτηση αυτή ή αν ήμασταν πρόθυμοι να εγκαταλείψουμε το υπαρκτό συνειδητό εγώ μας για κάποια ώρα μέσα στην ημέρα μας.
Ο φίλος Πλάτωνας έγραψε: έχεις μείνει ποτέ μόνος; Και εγώ θα συμπληρώσω έχουμε γίνει ποτέ ανύπαρκτοι προκειμένου να δώσουμε στον ανώτερο εαυτό μας, στην ψυχή μας ή όπως το ονομάζει κανείς, το περιθώριο να μας αποκαλύψει την δυνατότητα που έχει να συζητάει και να αντλεί γνώση από ένα αόρατο βιβλίο που γράφτηκε από ένα Άγνωστο Θεό;
Φιλη serenite, έγραψες όμορφα και σε ευχαριστώ.
Και αυτό όχι γιατί συμφωνείς με ότι έγραψα, μα γιατί χρειάζεται να εξετάζεις, να αμφιβάλεις, ότι και να διαβάζεις, όχι μόνο τις γραφές, που βρίθουν από αντιθέσεις, μα και τον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη, το Σωκράτη, το Χριστό, μα οποίον και να έχεις απέναντι.
Αν δεν το κάνεις, το μυαλό σου μπαίνει σε μια ροή, ταύτισης, η ανταπόκρισης με ότι υπάρχει μέσα σου, (επομένως δέχεσαι η αρνείσαι, που είναι το ίδιο πράγμα) και χάνεις την πλέον ενδιαφέρουσα ποιότητα που έχει ο άνθρωπος, εκείνοι της έρευνας.
Όταν δέχεσαι η αρνείσαι μα δεν σκέφτεσαι, δεν αναρωτιέσαι, είσαι σαν μια βιβλιοθήκη, που ανοίγεις κάθε τόσο για πληροφορίες. Αυτό κάνει και ο υπολογιστής που γράφεις. Είναι κάτι μηχανικό, μπορεί να είσαι τέρας μόρφωσης, να έχεις διαβάσει 20, 30 χιλιάδες βιβλία, μα να βρίσκεσαι στα όρια των απαντήσεων, των όσων έχεις συσσωρεύσει.
Είναι ένα από τα δυσκολότερα σημεία να κατανοηθεί, αυτό του εαυτου/εγω μιας και η ταύτιση με τις γνώσεις γίνεται αυθόρμητα, με τις ευλογίες από τα σπίτια μας και το περιβάλλον, μιας και μας σπρώχνουν απο μικρους προς τα εκει, (προτιμότερες φυσικά από τα γήπεδα και την καταναλωτική ΤV) μα δίχως μέτρο και ευαισθησία, προπαντός δίχως κατανόηση, γίνονται βάρος, που άλλοι μεν ζηλεύουν και αλλοι δε αλυσοδένονται.
Και καλά οι επιστήμες, χρειάζονται, βασίζονται σε γεγονότα, πώς να ταυτισθείς με αυτες? Το πολυ να πεις, ειμαι ο ΔΡ.Ταδε. Τις μαθαίνεις και είναι εκεί! Μιλώ για γνώσεις, που μιλούν για μη γεγονότα, που δεν προσέχουμε, που ταυτιζόμαστε, και συγχρόνως χανόμαστε σε αέναες και επικίνδυνες αναζητήσεις.
Ο καλός φίλος ΚΟΣΤ, έγραψε παρά πάνω πως λειτουργούμε σαν ΑΤΟΜΑ.
Μα άτομο, δεν θα πει αδιαίρετο? ΕΝΑ?
Δυστιχως, μάθαμε να λειτουργούμε σαν να είμαστε εμείς και οι άλλοι, (η φύση του ΕΑΥΤΟΥ, είναι εγώ και οι άλλοι), σε κάθε του ταύτιση αυτό κάνει, με οποιαδήποτε γνώση, με οποιαδήποτε δάσκαλο, με οποιοδήποτε θεό, δεν κάνει άλλο, από το να δυναμώνει το εγώ. Αυτο ειναι ο πραγματικος ΔΑΙΜΟΝΑΣ, ο τροπος που γινομαστε συνεχως.
Ο μόνος τρόπος για να αδειάσει η φούσκα, (αν φυσικα το θελετε) είναι να κινείσθε μαζί της σαν ΕΝΑ, να εχετε επίγνωση της λειτουργίας της, και να μέινετε μόνοι, (έτσι την αρνείσθαι), διαφορετικά συνεχώς γεμίζει. Το ΓΝΩΣΤΟ ΜΑΣ
Για το αγνωστο,
Και δεν σας λεω καλυτερα ενα τραγουδακι!
Εκεί ψηλά εκεί ψηλά στον Υμηττό,
Υπάρχει κα, υπάρχει κάποιο μυστικό…
Όταν διψά, όταν διψάσετε αρκετά,
μόνοι σας πα, μόνοι σας πάτε στα βουνά.
Απορείς φίλε ΠΛΑΤΩΝΑΣ , αν έχω πραγματικά μείνει ποτέ μόνος .
Ναι συνέβη περισσότερο από μία φορά στο παρελθόν .
Κάθε φορά που συνέβαινε , απευθυνόμουνα στην θεία δύναμη ,ως μοναδική πηγή πνευματικής βοήθειας .
Απέκτησα τις βιωματικές εμπειρίες , ότι αυτή η θεία δύναμη , είναι πάρα πολύ κοντά μου .
Τόσο κοντά που θα έλεγα ,ότι με γνωρίζει πολύ καλύτερα , από ότι εγώ ο ίδιος εμένα .
Ήτανε σαν να διάβαζε την ψυχή μου, όπως διαβάζω εγώ ένα πολύ σημαντικό για εμένα βιβλίο .
Το ουσιαστικό ήτανε , ότι δεν με άφησε στην μοναξιά μου .
Κάθε φορά , μου άπλωνε το χέρι της απλόχερα και εγώ …….
Έπαιρνα κάθε φορά με ευγνωμοσύνη την βοήθειά της .
Την πρώτη φορά που συνέβη , ένιωσα τόσο πολύ ηθικά υποχρεωμένος απέναντί της , που σκέφτηκα ότι θα πρέπει να προσπαθήσω να την ευχαριστήσω .
Με ποιον τρόπο όμως να ευχαριστήσω , μια θεία δύναμη ;;;
Επέλεξα να πράττω καλές πράξεις στην καθημερινότητά μου .
Αφού ακολούθησα αυτήν την οδό , παρατήρησα ότι τα πάντα στην ζωή μου ερχόταν βολικά .
Δυστυχώς για ένα χρονικό διάστημα , κρύωσε η ψυχή μου και ξαναέπεσα στον γνωστό παλιό εαυτό μου .
Παρατήρησα ότι μου ήρθανε πολλά στραβά και ανάποδα στην ζωή μου .
Μετά από αυτές τις βιωματικές εμπειρίες είχα αποφασίσει πλέον συνειδητά να επιστρέψω στην πρώτη οδό .
Αυτήν την στιγμή την ακολουθώ και προσπαθώ να επενδύω όλη την ψυχική μου δύναμη σε αυτήν .
Έχω το προαίσθημα ότι όλα θα πηγαίνουνε πλέον καλά στην ζωή που πρόκειται να ζήσω ακόμη .
Το ποιο σημαντικό από όλα είναι θαρρώ , ότι έχω πλέον την πεποίθηση ,ότι πράττω το σωστό στην ζωή μου .
Η σύζυγος μου είχε αγοράσει πριν από αρκετό καιρό ένα μικρό έλατο ,φυτεμένο σε μια γλάστρα ,το οποίο τοποθέτησε στο μικρό μπαλκόνι μας .
Στεναχωρήθηκε, γιατί άρχισε να μαραίνεται .
Μου είπε να το πάρουμε και να το φυτέψουμε στο πατρικό μου σπίτι ,όπου έχουμε αρκετά μεγάλο κήπο .
Μόλις σήμερα το φυτέψαμε και το περιποιήθηκα όσο ποιο τρυφερά μπορούσα ,στο πατρικό μου σπίτι .
Το πότισα και άγγιξα τα κλαδιά και τα φύλλα του , όπως αγγίζω ένα μικρό παιδί .
Νιώθω πλέον ηθική υποχρέωση να το βοηθήσω να ορθοποδήσει .
Έταξα στον εαυτό μου , να κάνω ότι μπορώ για να το βοηθήσω .
Αυτό σημαίνει , ότι πρέπει να πηγαίνω συχνότερα στο χωριό μου .
Ένιωσα για πρώτη φορά , ότι και τα δέντρα μπορεί να έχουνε αυτό το οποίο έχουμε και εμείς οι άνθρωποι .
Θα έλεγα ότι έχουνε ψυχή και αμέσως μετά αναρωτήθηκα .
Καλά αν είναι έτσι , τότε έχω χάσει πολύτιμο χρόνο , τον οποίο δυστυχώς δεν τον αφιέρωσα σε αυτές τις ψυχές .