maya1
ΜέλοςGreeceΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Αγαπητέ Dying Incubus
Δεν νομίζω ότι είσαι καλός ψυχολόγος γιατί δεν υπήρχε συναισθηματική φόρτιση στο μήνυμά μου. Απλά είναι ο τρόπος που εκφράζομαι, με ευθύτητα. (Μην ξεχνάς ότι γι’ αυτό μου αρέσει ιδιαίτερα ο Μορύα, διδάσκαλος της πρώτης ακτίνας, που ο λόγος τους είναι κοφτός.)
Η ερώτηση έγινε επειδή είμαι καινούργια στο forum και δεν έχω διαβάσει όλα τα κείμενά σου που ανέρχονται σε 6500 περίπου! Έτσι δεν ήξερα αν έχεις αποδεχτεί αυτές τις οντότητες.
Το θέμα είναι ότι αυτά τα όντα δεν ανήκουν στο ανθρώπινο βασίλειο, όπως εμείς, αλλά στο επόμενο βασίλειο, το Βασίλειο των Ψυχών. Σημαίνει ότι είναι όντα πολύ πιο εξελιγμένα από εμάς, που δεν χρειάζεται να ενσαρκώνονται στη γη μια που είναι μυημένοι πέμπτου, έκτου βαθμού και ο Χριστός και ο Βούδδας ακόμη περισσότερο. Ενσαρκώνονται στη γη για να μεταδώσουν μια διδασκαλία στην ανθρωπότητα όταν βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή.
Αν κανείς αποδέχεται το επόμενο του ανθρώπινου βασίλειο (του Θεού) - ουσιαστικά εκεί αναφερόταν η ερώτησή μου - τότε αποδέχεται τους Διδασκάλους, και φυσικά και τα λεγόμενά τους που είτε τα υπαγόρευσαν ή μετέδωσαν τηλεπαθητικά (όπως στην Bailey, την Roerich), ή ως ενσαρκωμένες οντότητες τις μετέδωσαν οι ίδιοι (Χριστός, Βούδδας κτλ).
Δηλαδή αν τους αποδεχόμαστε σημαίνει ότι αποδεχόμαστε τις διδασκαλίες τους.
Δεν είναι περίεργο να τους δεχόμαστε ως οντότητες και να μην δεχόμαστε τη διδασκαλία τους; Άλλο αν δεν την καταλαβαίνουμε.
Μπορεί η προσωπικότητά μας να μην είναι έτοιμη, να μην είναι στο σημείο που να δεχτεί τη Διδασκαλία τους γιατί θα ξεβολευθεί, θα χάσει τα πιστεύω της, θα πρέπει να κάνει νέα εγγραφή στο σκληρό δίσκο της πράγμα δύσκολο για τον περισσότερο κόσμο, ειδικά μιας κάποιας ηλικίας.
Και όπως λέει ο Μορύα: «Μη μειώνεις το νόημα αυτών που δεν κατανοείς».
Οι ιδέες προέρχονται από το ενορατικό πεδίο. Είναι ενέργειες πάρα πολύ υψηλής τάξης και σπάνια έρχονται απ’ ευθείας στο νου του ανθρώπου και στην συνείδηση. Αυτό γιατί θα πρέπει να υπάρχει αναπτυγμένη Ψυχική επαφή, νοητικός έλεγχος, εξαγνισμένο συναισθηματικό σώμα κτλ.
Κατέρχονται στο αφηρημένο νοητικό πεδίο, το πεδίο που βρίσκεται η Ψυχή μας πρωταρχικά (ή σε ορισμένες περιπτώσεις στα ανώτερα υποπεδία του αστρικού πεδίου). Εκεί (στα ανώτερα υποπεδία του νοητικού) υφίστανται μία τροποποίηση από το χρώμα της Ψυχής και στην συνέχεια αν η ανθρώπινη προσωπικότητα είναι ευθυγραμμισμένη με την Ψυχή κατέρχονται στον κατώτερο νου και μετατρέπονται σε ιδανικά.
Έγραψες:
quote:
Και τα ανθρώπινα όντα έχουν διαχωρίσει τις καταστάσεις σε Καλό - Κακό, όμορφο - άσχημο, μεγάλο - μικρό κτλ.
Η δική μας νόηση δεν έχει επινοήσει τα δίπολα για να μπορούμε και να επικοινωνούμε μεταξύ μας αλλά και για να αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα?Ο Ποινικός Κώδικας πως προήλθε?
Από τον ανθρώπινο νου δεν προήλθε?
Δεν είναι έτσι.
Σχετικά με το καλό και το κακό και οτιδήποτε άλλο οι άνθρωποι το έμαθαν από ανώτερους μυημένους ή από Θρησκευτικούς Ηγέτες που ενσαρκώθηκαν για να βοηθήσουν την ανθρωπότητα. Αυτοί προερχόταν εκ των άνω από το Βασίλειο των Ψυχών.
Στους μαθητές συνήθως οι Διδάσκαλοι μεταδίδουν μια ιδέα τηλεπαθητικά.
Οι προσωπικότητά μας εντυπώνεται με ιδέες εκ των άνω και τις κόβει και τις ράβει στα μέτρα της. Αυτές οι ιδέες μετατρέπονται σε ιδανικά στο πεδίο του κατώτερου νου.
Έτσι δημιουργούνται οι πολιτισμοί, οι Θρησκείες, οι επιστήμες, τα φιλοσοφικά ρεύματα, κτλ. ... έως ότου αλλάξει μία χρονική περίοδος και αλλάξουν τα ιδανικά.
Αυτό συμβαίνει σήμερα σε ένα μεταβατικό στάδιο από την εποχή των Ιχθύων στην εποχή του Υδροχόου.
Έγραψες:
quote:
Αν και δε μπορώ να κατανοήσω το λόγο που μου θέτεις το συγκεκριμένο ερώτημα, σε αρκετά μηνύματα μου έχω αναγνωρίσει την φωτισμένη φύση του Ιησού, του Βούδα, των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων, της Κίνας κτλ.Αυτό δεν το έχω αρνηθεί είτε συμφωνώ με την διδασκαλία κάποιου εξ αυτών είτε όχι.
Ουδέποτε το αρνήθηκα αυτό...
Υπάρχουν φωτισμένοι Α τάξης, φωτισμένοι Β τάξης, Γ τάξης, Δ, Ε, κτλ.
Ο Χριστός και ο Βούδδας δεν ήταν απλώς φωτισμένοι ήταν κάτι πολύ περισσότερο από φωτισμένοι. Δεν ήταν μόνο μέλη της Πνευματικής Ιεραρχίας του Πλανήτη αλλά Αρχηγοί Τμημάτων!!!
Απλώς φωτισμένοι ήταν ο Γκάντι, η μητέρα Τερέζα και άλλοι ανθρωπιστές επιστήμονες, καλλιτέχνες, ... μέλη της ανθρωπότητας αλλά όχι μέλη της Πνευματικής Ιεραρχίας.
Διαπιστώνω ότι το θέμα των μυήσεων δεν είναι κατανοητό ως θέμα μέσα στο forum.
Μήπως όμως δεν γίνεται κατανοητή και αποδεκτή η ύπαρξη του επόμενου Βασιλείου της Φύσης του Βασιλείου των Ψυχών;
Τότε φυσιολογικά υπάρχει διαφορετική προσέγγιση στα πνευματικά θέματα μεταξύ μας.
Μορύα
Εμείς τηρούμε σιωπή για πολλές ανακαλύψεις και μολονότι πολλοί τύποι είναι έτοιμοι στο Κατοικητήριό Μας, είναι πολύ νωρίς για να τους αποκαλύψουμε στους επιστήμονες, γιατί ο υψηλός τους προορισμός πολύ εύκολα μετατρέπεται σ' επιβλαβείς εφαρμογές.
Χαιρετώ και ευχαριστώ
Η αγνή σκέψη αποτελεί άμεση εγγύηση συνεργασίας.
Αγαπητέ Dying Ιncubus
Διαβάζω τελευταία τα κείμενά σου και ενώ σε μερικά σημεία τα βρίσκω υπέροχα, απορώ που δεν μπορείς ακόμη να διακρίνεις το καλό από το κακό!
Στο κείμενό σου προς την ΜΠΟΥ γράφεις:
quote:
Όσον αφορά το καλό και το κακό είμαι αρκετά επιφυλακτικός ως προς την ύπαρξη τους.
Μπορούμε να αναλογιστούμε τι είναι Καλό και τι Κακό?
Και πως προσδιορίζονται αυτά?
Με κριτήρια αντικειμενικά ή υποκειμενικά?
Κι αν ακόμη αυτά θεωρούνται αντικειμενικά πως έχουν προκύψει?Το Καλό πάντοτε μας ικανοποιεί, μας δίνει ανακούφιση κι ευχαρίστηση.
Με λίγα λόγια είναι αυτό το οποίο εντάσσεται στα πλαίσια των προτιμήσεων μας αλλά και των απόψεων/πραγμάτων τα οποία συμφωνούν με την κοσμοθέαση μας.Το Κακό είναι αυτό το οποίο μας φοβίζει και μας οδηγεί στην απόρριψη του.
Είτε επειδή το φοβόμαστε είτε επειδή μας έχουν μάθει να το απορρίπτουμε είτε επειδή δε μπορούμε να το κατανοήσουμε και να το αποδεχθούμε.
Μα φίλε μου θα ήθελα να μου ξεκαθαρίσεις την στάση σου ελπίζοντας ότι δεν σε προσβάλω.
Δέχεσαι την ύπαρξη του Χριστού και του Βούδδα των μεγάλων Φιλοσόφων της Αρχαίας Ελλάδας, της Κίνας και της Ινδίας που όλοι τους σε τελική ανάλυση μίλησαν για το καλό και το κακό;
Αμφισβητείς ότι αυτοί ως Οντότητες ήταν πολύ περισσότερο εξελιγμένοι από όλα τα υπόλοιπα ανθρώπινα όντα γι’ αυτό και το όνομά τους έμεινε ανεξίτηλο στους αιώνες που πέρασαν; Γι’ αυτό εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι σκέφτονται και δραστηριοποιούνται σύμφωνα με τα γραπτά τους σε Θρησκείες και φιλοσοφικά ρεύματα;
Τους αναγνωρίζεις (τους αναγνωρίζουμε;) ως πολύ Aνώτερες Υπάρξεις από εμάς ή όχι;
Μήπως όμως δεν δέχεσαι την ύπαρξή τους, γιατί πολλοί είναι αυτοί που στις μέρες μας αμφισβητούν τον Λόγο και της Σοφία τους!!!
Άλλοι είναι Άθεοι και άλλοι αγνωστικιστές, δικαίωμά τους. …
Βρισκόμαστε όμως σε μία περίοδο της ανθρώπινης ιστορίας που λίγο πολύ όλοι μας θα πρέπει να πάρουμε θέση απέναντι σε θεμελιώδη ερωτήματα και να ξεκαθαρίσουμε την στάση μας σχετικά με αρχές και αξίες.
quote:
Μπορούμε να αναλογιστούμε τι είναι Καλό και τι Κακό?
Σε όλα τα λεξικά αναφέρεται η ερμηνεία του τι είναι καλό και τι κακό!!!
Τι θα πρέπει να κάνουμε δηλαδή εμείς τώρα, να καταργήσουμε αυτές τις λέξεις (την έννοιά τους) και τα παράγωγά τους γιατί μας δημιουργούν προσωπικό πρόβλημα;
Αν παρατηρήσουμε για λίγο την καθημερινότητα τα δικαστήρια δικάζουν με αφετηρία το καλό και το κακό.
Υπάρχουν τα κακουργοδικεία και ο ποινικός κώδικας που όλες τις άνομες πράξεις τις καταδικάζει…… Τι θα κάνουμε τώρα θα τις καταργήσουμε;
Θα πούμε ότι τα εγκλήματα και οι κλεψιές, τα ψεύδη και οι συκοφαντίες, η διαφθορά, … δεν είναι κακές και κολάσιμες δραστηριότητες;
Τι θα μπορούσαμε να πούμε σε όλους αυτούς τους δυστυχισμένους του πλανήτη που τους εκμεταλλεύονται ασύστολα οι πλούσιοι. … Κοιτάξτε φίλοι μας δεν υπάρχει καλό και κακό αλλά το δίκαιο του ισχυρότερου;
Χαιρετώ και ευχαριστώ
Η αγνή σκέψη αποτελεί άμεση εγγύηση συνεργασίας.
Αγαπητή ΜΠΟΥ γεια σου
Πολύ ωραίο το θέμα που άνοιξες:
Στα ερωτήματά σου:
quote:
Για ποιο λογο υπαρχουμε?για ποιο λογο μας εφτιαξε ο θεος?γιατι να πρεπει να δοκιμαστουμε στη ζωη και να κριθούμε αναλογα
με τις πραξεις μας εγκλωβισμένοι μεσα στο "καλο" και στο "κακο", γιατι να πρεπει να υπάρχουν οροι για την ουρανια βασιλεια?
γιατι να δημιουργισεις καποιον οταν απ την αρχη ξερεις οτι θα παρει τον"κακο" τον δρομο και στο τελος να τον στειλεις
καπου οπου θα βασανιζεται?γιατι τοσο μπερδέμα και τοσος αποκρυφισμος?για να καταλήξουμε που?
και γιατι να μην καταληξουμε χωρις να περασουμε δοκιμασίες?στο κατω κατω δεν φταιμε εμεις που ηρθαμε "εδω"!
Γιατι να γινοντε ολα αυτα που γινοντε?
Νομίζω ότι τα ερωτηματικά σου είναι πολύ σωστά και κατά την γνώμη μου θα έπρεπε να γίνονται από κάθε ανθρώπινο ον!!!
Το πρόβλημα όμως είναι ότι δεν γίνονται γιατί η κοινωνία είναι έτσι διαμορφωμένη που να μην γίνονται σημαντικά ερωτήματα!
Η κοινωνία είναι έτσι φτιαγμένη που έχει σαν στόχο να κοιμίζει τους ανθρώπους.
Επιθυμεί οι άνθρωποι να είναι κοιμισμένοι για να εκμεταλλεύεται το εργατικό τους δυναμικό και να λειτουργούν σαν τα γρανάζια μιας τεράστιας μηχανής – κοινωνίας.
Οι άνθρωποι όταν προβάλλουν σε κάποια περίοδο της ζωής τους θεμελιώδη ερωτήματα για τον σκοπό της Ζωής, για τον Θάνατο, για την ύπαρξη και για τον Θεό οι περισσότεροι στο περιβάλλον τους παρουσιάζουν μία τάση να επαναλαμβάνουν το άσκοπο της αναζήτησης και των ερωτηματικών. Ο βασικός λόγος βρίσκεται στην χωρίς σκοπό ζωή των ανθρώπων του περιβάλλοντός μας που οποιοδήποτε ερωτηματικό της συνείδησης επιθυμούν να το καταπνίξουν μέσα στην δική τους μίζερη μηχανιστική ζωούλα.
Η πνευματικότητα που ενοικεί μέσα σε κάθε άνθρωπο χρειάζεται μεγάλο βαθμό συνειδησιακής ανέλιξης για να μπορέσει κανείς να ξεφύγει από τα ενδιαφέροντα της προσωπικότητας που δεν είναι πνευματικά.
Νομίζω ότι θα βρεις απάντηση σε όλα σου τα ερωτήματα αν συνεχίζεις να ψάχνεις και να αναρωτιέσαι. Θα σε παρακαλούσα να μην τα παρατήσεις!!!
Παραθέτω ένα κείμενο από το βιβλίο της Alice Bailey ¨Συνείδηση του Ατόμου¨:
Στον άνθρωπο λοιπόν πραγματικά και αληθινά έχετε αυτό που οι Χριστιανοί αποκαλούν “εικόνα του Θεού”. Γιατί, όπως γίνεται φανερό σ’ όλους τους στοχαστές, ο μόνος τρόπος για να γνωρίσουμε το Θεό είναι με τη μελέτη της φύσης Του, ή της ψυχικής Του ποιότητας. Γνωρίζουμε πως ο Θεός είναι νοημοσύνη, γνωρίζουμε πως είναι αγάπη, ή η μεγάλη ελκτική δύναμη του ηλιακού συστήματος και γνωρίζουμε πως αποτελεί τη μεγάλη θέληση ή το σκοπό πίσω από κάθε εκδήλωση. Σε όλες τις Γραφές του κόσμου η Θεότητα απεικονίζεται με τις τρεις αυτές όψεις και εκδηλώνεται στη φύση με τον τριπλό αυτό τρόπο.
Η εξέλιξη της ουσίας προχωρεί σταδιακά· συμπληρώνεται με τον καιρό μέσα από την αργή πραγμάτωση της εσώτερης υποκειμενικής ποιότητας της ζωής του Θεού κι έτσι καταδεικνύεται η ουσιαστική Του φύση. Πρώτα εκδηλώνεται η μία όψη, κατόπιν εμφανίζεται βραδέως μια άλλη και τελικά γίνεται αντιληπτή η τρίτη, έχοντας πλέον σαν εκπληκτικό συνδυασμό και ολοκλήρωση το ανθρώπινο ον. Συνθέτει και σμίγει τις τρεις όψεις, ενώνοντάς τες μέσα του. Αποτελεί το σύνολο των θείων ιδιοτήτων, μολονότι αυτές παραμένουν ακόμη σ’ εμβρυώδη κατάσταση και πρέπει να επαναλάβει στο δικό του κύκλο εξέλιξης τις πανομοιότυπες διαδικασίες που ακολούθησε το άτομο καθαυτό. Όπως ακριβώς το άτομο ακολουθεί τη δική του εσωτερική πορεία και οφείλει αργότερα να προσελκυσθεί, να σμίξει και να συγχωνευθεί μ’ άλλα άτομα στο σχηματισμό κάποιας ομάδας, έτσι και το ανθρώπινο άτομο πρέπει παρόμοια να βρει τη θέση του μέσα σε μια μεγαλύτερη μορφή.
Ας εξετάσουμε λοιπόν για λίγο ποια είναι η μέθοδος της εξελικτικής διαδικασίας για το ανθρώπινο ον. Είδαμε ότι μέσα του συγκλίνουν οι τρεις γραμμές κι ότι αποτελεί ένα σημείο σύνθεσης, με τη μια όψη, εκείνη της νοημοσύνης, να δεσπόζει προς το παρόν, με τη δεύτερη όψη της αγάπης-σοφίας μόλις ν’ αρχίζει να κάνει αισθητή την παρουσία της και με την ανώτατη όψη της πνευματικής θέλησης να βρίσκεται ακόμη σε καθαρά εμβρυώδη κατάσταση.
Σχεδόν όλοι μας ανατραφήκαμε με την πίστη σ’ αυτό που αποκαλείται “πτώση του ανθρώπου”. Στον καιρό μας πολύ λίγοι πιστεύουν στην πτώση όπως δίνεται στο τρίτο κεφάλαιο της Γένεσης και οι περισσότεροι από μας πιστεύουμε ότι έχει κάποια αλληγορική ερμηνεία. Ποια είναι άραγε η αποκρυφιστική αλήθεια πίσω απ’ αυτή την ιδιόμορφη ιστορία; Απλούστατα ότι η αλήθεια για την πτώση του πνεύματος μέσα στην ύλη μεταδίδεται διαμέσου μιας εικόνας στη νηπιακή νοητικότητα του ανθρώπου. Η διαδικασία της σύγκλισης αυτών των γραμμών είναι διπλή. Έχουμε την κάθοδο στην ύλη της οντότητας, της κεντρικής ζωής και την ενσάρκωση του πνεύματος και κατόπιν έχουμε την αποχώρηση από την ύλη αυτής της ζωής ή πνεύματος, μαζί με όσα έχουν κερδηθεί απ’ τη χρησιμοποίηση της μορφής. Ο πειραματισμός με την ύλη, η διαμονή μέσα στη μορφή, η ενεργοποίηση της ουσίας, η εκδίωξη απ’ τον Κήπο της Εδέμ (τον τόπο όπου δεν υπάρχει προοπτική για την απαραίτητη ανάπτυξη), καθώς και η περιπλάνηση του Άσωτου Υιού στη μακρινή χώρα, συνιστούν τα διάφορα στάδια που απεικονίζονται στη Χριστιανική Βίβλο, όπου ο άνθρωπος ανακαλύπτει πως δεν είναι η μορφή, αλλά εκείνος που τη χρησιμοποιεί. Είναι νοημοσύνη και συνεπώς έγινε κατ’ εικόνα του τρίτου Προσώπου της Τριάδας· είναι αγάπη και διαμέσου αυτού θα εκδηλωθεί κάποτε τέλεια η όψη της αγάπης της Θεότητας, οπότε θα μπορέσει να πει μαζί με τον πρεσβύτερο Αδελφό του, τον Χριστό, σε απάντηση του αιτήματος “Κύριε, δείξον ημίν τον πατέρα και αρκεί ημίν”, ότι “ο εωρακώς εμέ εώρακε τον Πατέρα”, γιατί ο Θεός είναι Αγάπη· και τελικά διαμέσου αυτού η ανώτατη όψη, η θέληση του Θεού, θα εκδηλωθεί κι αυτός θα γίνει τέλειος όπως κι ο Πατέρας του στους ουρανούς είναι τέλειος.
Όπως ακριβώς στην εξέλιξη της ουσίας μπορούν να ιδωθούν τρία στάδια – το στάδιο της ατομικής ενέργειας, της ομαδικής συνοχής και της τελικής σύνθεσης – έτσι θα συμβεί και στην εξέλιξη του ανθρώπου. Στα πρώτα στάδια της ανθρώπινης εξέλιξης έχουμε αυτό που θα μπορούσαμε ν’ αποκαλέσουμε ατομικό στάδιο, κατά το οποίο ο άνθρωπος φτάνει στη βαθμιαία αναγνώριση πως είναι μια αυτοσυνείδητη μονάδα με μια εντελώς δική της ατομικότητα. Καθένας που έχει αναθρέψει παιδιά γνωρίζει καλά αυτό το στάδιο. Στην αδιάκοπη επανάληψη της λέξης “δικό μου” μπορεί να ιδωθεί το στάδιο της οικειοποίησης όπου δεν εκφράζεται καμιά σκέψη για τους άλλους. Στα παιδιά η ιδιοτέλεια είναι φυσιολογική, σκόπιμη και σωστή. Αποτελεί το στάδιο της βαθμιαίας αναγνώρισης της χωριστικής ύπαρξης καθώς και της πιο δυναμικής χρήσης απ’ το ανθρώπινο άτομο της δικής του ενδότερης ατομικής δύναμης. Ο άνθρωπος στη νηπιακή ηλικία επαναστατεί κατά της επιβαλλόμενης κηδεμονίας εκείνων που ζητούν να τον προστατεύσουν και θεωρεί τον εαυτό του αυτάρκη. Αυτό μπορεί να ιδωθεί τόσο στο άτομο όσο και στη φυλή.
Κατόπιν, καθώς η ζωή προχωρά, το άτομο περνά απ’ το ατομικό σ’ ένα ανώτερο και καλύτερο στάδιο, οπότε καθίσταται γνώστης των ομαδικών του σχέσεων, αποκτά επίγνωση των ομαδικών ευθυνών του και των λειτουργιών που πρέπει να επιτελέσει μαζί με άλλα ξεχωριστά άτομα. Η ομαδική συνείδηση αρχίζει να γίνεται αισθητή. Έτσι το ανθρώπινο άτομο βρίσκει τη θέση του μέσα στην ομάδα, τη μεγαλύτερη μονάδα στην οποία ανήκει και αρχίζει να εκδηλώνεται η όψη της αγάπης. Ο άνθρωπος διάβηκε απ’ το ατομικό στάδιο στο στάδιο της ομαδικής συνοχής.
Αργότερα έρχεται το στάδιο όπου ο άνθρωπος αρχίζει ν’ αντιλαμβάνεται ότι δεν έχει μόνο ευθύνες απέναντι στην ομάδα, αλλά ότι υπάρχει κάτι ακόμη μεγαλύτερο. Αντιλαμβάνεται ότι είναι τμήμα μιας μεγάλης παγκόσμιας ζωής που υπόκειται όλων των ομάδων, ότι δεν είναι μόνο ένα παγκόσμιο άτομο, ότι δε συνιστά μόνο μέρος κάποιας ομάδας, αλλά ότι αφού συγχωνευθεί η ταυτότητά του με τον όμιλο – μολονότι δε χάνεται ποτέ – ο όμιλος καθαυτός πρέπει πάλι να συγχωνευθεί με τη συνείδηση εκείνης της μεγάλης Ταυτότητας η Οποία είναι η σύνθεση όλων αυτών. Έτσι φτάνει το τελικό στάδιο της νοήμονος εκτίμησης της θείας ενότητας.
Αυτή η τριπλή ιδέα συνοψίζεται στη Βίβλο σε μια μάλλον ιδιότυπη φράση όπου ο Ιεχωβά λέει στο Μωυσή, τον αντιπροσωπευτικό άνθρωπο: “Εγώ ειμί ο Ων”. Αν χωρίσετε αυτό το στίχο στα τρία του μέρη θα έχετε εκείνο που ζήτησα απόψε ν’ αναπτύξω: Πρώτα την ατομική συνείδηση ΕΓΩ ΕΙΜΙ· μετά την ομαδική συνείδηση ΕΓΩ ΕΙΜΙ Ο· μια συνειδητοποίηση πως δεν είναι μόνο ένα ξεχωριστό άτομο, ούτε μόνο μια εγωκεντρική μονάδα, ή μόνο μια αυτοσυνείδητη οντότητα, αλλά ότι συνιστά κάτι ακόμη μεγαλύτερο. Ο άνθρωπος τότε φτάνει στην αναγνώριση που θα τον οδηγήσει να θυσιάσει την ταυτότητά του στην υπηρεσία του ομίλου και να συγχωνεύσει τη συνείδησή του σ’ εκείνη του ομίλου. Αυτό το στάδιο ακολουθείται από ένα ακόμη μεγαλύτερο όπου το ΕΓΩ ΕΙΜΙ Ο ΩΝ δε θ’ αποτελεί για μας ένα ακατόρθωτο ιδανικό και μια φανταστική έννοια, αλλά μια θεμελιώδη πραγματικότητα, οπότε ο άνθρωπος συνολικά θ’ αυτοαναγνωρισθεί σαν μια έκφραση της παγκόσμιας ζωής και η ομαδική συνείδηση καθαυτή θα συγχωνευθεί μ’ εκείνη του Αθροίσματος όλων των ομίλων.
Ελπίζω ότι βρήκες ενδιαφέρουσα την παράθεση.
Χαιρετώ και ευχαριστώ
Η αγνή σκέψη αποτελεί άμεση εγγύηση συνεργασίας.
Αγαπητέ oros777
Ευχαριστώ για τις απαντήσεις σου, … αν και θα προτιμούσα να ήσουν περισσότερο αναλυτικός, σε ορισμένα σημεία.
Ιδιαίτερα μου έκανε εντύπωση το κείμενο από την «Τηλεπάθεια». Το βιβλίο το είχα διαβάσει παλιότερα και θυμόμουν πολύ αμυδρά αυτό το σημείο σχετικά με το τι είχε προηγηθεί πριν την ίδρυση της «Κοινωνίας των Εθνών».
Απορώ μάλιστα που τα υπόλοιπα μέλη του esoterica δεν βρήκαν εντυπωσιακή την πληροφορία. Αφού φαίνεται όλη η διαδικασία πώς μία ιδέα κατερχόμενη κατέληξε από τους Διδασκάλους της Σοφίας στον Πρόεδρο των Η.Π.Α. Γούντροου Ουίλσον.
(Woodrow T. Wilson (1856-1924). Πήρε βραβείο Νόμπελ για την Ειρήνη το 1919).
(Η Κοινωνία των Εθνών ήταν Διεθνής Οργανισμός που ιδρύθηκε αμέσως μετά τον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο στο Παρίσι το 1919 κατόπιν αμερικανικής πρωτοβουλίας και που σημείωσε σταθμό στην εξέλιξη των διεθνών σχέσεων.
Δύο ήταν τα κύρια χαρακτηριστικά του, αφενός ο οικουμενικός του χαρακτήρας, που σήμαινε ότι ήταν ανοικτός σε όλα τα "ελεύθερα κυβερνώμενα κράτη" και αφετέρου η ευρύτητα των σκοπών του που κυριαρχούσε η δυνατότητα ειρηνικής επίλυσης των διεθνών διαφορών καθώς και τη εγγύηση του υφιστάμενου εδαφικού καθεστώτος και της ανεξαρτησίας των Κρατών.
Ακριβώς στις αρχές περίπου του σημερινού υφιστάμενου ΟΗΕ του οποίου και θεωρείται πρόδρομος.
Με την έναρξη όμως του Β' Παγκοσμίου Πολέμου φάνηκε η αποτυχία της Κοινωνίας των Εθνών να αποτρέψει έναν νέο παγκόσμιο πόλεμο. Καταργήθηκε επίσημα το 1946 με την ίδρυση του ΟΗΕ.)
Από αυτά που παρέθεσες:
quote:
Ενόσω o άνθρωπoς βρίσκεται στη Δοκιμαστική Ατραπό διδάσκεται κυρίως να γνωρίζει τoν εαυτό τoυ, να διαπιστώνει τις αδυναμίες τoυ και να τις διoρθώνει. Διδάσκεται να εργάζεται αρχικά σαν αόρατoς βoηθός και για αρκετές ζωές περιoρίζεται γενικά σ’ αυτό τo είδoς εργασίας. Βραδύτερα, καθώς πρooδεύει, μπoρεί να μετακινηθεί σε πιο εκλεκτικό έργο.
……………………………………….1. Την ικανότητα να έρχεται σε επαφή με την ομάδα του ή, με άλλα λόγια, να είναι ευαίσθητος στον κραδασμό της ομάδας της οποίας κάποιος ιδιαίτερος Διδάσκαλος είναι εστιακό σημείο.
2. Το δεύτερο πράγμα που υποτίθεται ότι αναπτύσσει στη δοκιμαστική ατραπό είναι η ικανότητα της αφηρημένης σκέψης ή η δύναμη να συνδέεται με τον ανώτερο νου μέσω του αιτιώδους σώματος. Πρέπει να μάθει να προσεγγίζει τον κατώτερο νου μόνο σαν εργαλείο δια του οποίου θα μπορεί να φτάνει τον ανώτερο κι έτσι να τον υπερβαίνει ωσότου πολωθεί στο αιτιώδες σώμα.
……………………………………
Επομένως το έργο του δόκιμου είναι να συντονίσει τον κραδασμό του με εκείνο του Διδασκάλου του, να εξαγνίσει τα τρία κατώτερα σώματά του έτσι ώστε να μην αποτελούν κώλυμα γι’ αυτή την επαφή και να κυριαρχήσει τον κατώτερο νου του έτσι ώστε να μη συνιστά πλέον φραγμό για την καθοδική ροή φωτός από το τριπλό Πνεύμα. Έτσι του επιτρέπεται να εγγίξει την Τριάδα και την ομάδα στο υποπεδίο του ανώτερου νοητικού, στην οποία – δικαιωματικά και λόγω κάρμα – ανήκει.3. To τρίτο πράγμα που πρέπει να κάνει ο δόκιμος είναι να εξοπλισθεί συναισθηματικά και νοητικά και να αντιληφθεί και να αποδείξει ότι έχει κάτι να μεταδώσει στην ομάδα την οποία έχει προσεταιριστεί εσωτερικά.
Νομίζω ότι το θέμα της δοκιμαστικής ατραπού θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει πιο πολύ από όλες τις ατραπούς μια που ορισμένοι από εμάς βρισκόμαστε σε εκείνο το σημείο εξέλιξης. Ήμαστε γεμάτοι ελαττώματα αλλά ελάχιστοι τα αναγνωρίζουμε. Είτε γιατί δεν τα έχουμε καταλάβει, είτε γιατί μας βολεύουν, δεν ασχολούμαστε με αυτά. Συχνά, σε αυτά που κάνουμε ή πετυχαίνουμε λέμε ότι είμαστε και οι πρώτοι. (Μπορεί να είναι η εξαπάτηση της Εφορίας, το σβήσιμο μιας κλίσης της τροχαίας γιατί έχουμε το μέσον, κτλ).
Δηλαδή το να δομήσουμε ορθό χαρακτήρα είναι το πρωταρχικό μας καθήκον.
Πώς όμως θα μπορέσει να ασχοληθεί με τον εαυτό του κάποιος όταν ο σημερινός άνθρωπος βρίσκεται κάτω από την πίεση της δουλειάς, της οικογένειας; Όταν θα πρέπει να δουλεύει πολλές ώρες την ημέρα και πιθανόν και σε δύο δουλειές; Βέβαια ο καθένας μας διαλέγει τη δουλειά που κάνει και οι ώρες εργασίας έχουν να κάνουν με το ότι θέλει μια άνετη ζωή με τα αυτοκίνητά του, με την καλοπέρασή του.
Πρέπει καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας να προσπαθεί να είναι εστιασμένος στο Εγώ και όχι στην προσωπικότητά του. Η κάθε του κίνηση, η κάθε του πράξη, η κάθε του απόφαση, αν είναι δυνατόν να προέρχεται από τη συνείδησή του και όχι από την προσωπικότητά του. Σιγά σιγά θα μπορέσει το Εγώ του να αναλάβει τον έλεγχο, όσο το δυνατόν περισσότερο, της προσωπικότητας. Βέβαια θα έρθει σε σύγκρουση με τον κατώτερο εαυτό του, που θα προσπαθεί να τον παρασύρει προς τα κάτω, μια που είναι ο πιο εύκολος δρόμος παρά να ανεβάσει τον κραδασμό του προς τον ανώτερο εαυτό. Κάθε φορά που θα συμβαίνει αυτό θα είναι μια νίκη και θα αυξάνει τον κραδασμό. Γιατί μόνο αν καταφέρει να ανεβάσει τον κραδασμό του εξαγνίζοντας τους κατώτερους φορείς του μπορεί να προσεγγίσει την ομάδα την εσωτερική, στην οποία ανήκει.
Δεν αρκεί μόνο η έφεση ή η αφοσίωση. Μόνο με την έφεση εύκολα μπορεί να παρασυρθεί κανείς και να παρεκκλίνει από το αρχικό του σχέδιο. Όπως θα πρέπει να εξετάσει αν η έφεσή του είναι ιδιοτελής. Θα πρέπει να αναπτύξει την θέληση ώστε οι επιλογές του να είναι ορθές και να υποκινούνται από το Εγώ.
Αναπτύσσοντας τη θέληση, μια από τις πρώτες ιδιότητες, θα μπορέσει να ελέγξει τα συναισθήματά του, που για το μέσο άνθρωπο είναι το μεγάλο πρόβλημα, και έτσι ο εστιασμός θα γίνει στο νοητικό πεδίο. Βάζοντας σε έλεγχο με πειθαρχία και το νοητικό, θα καταφέρει να εκδηλωθεί το Εγώ του.
Έργο του είναι να ευθυγραμμίσει τους τρεις φορείς του, φυσικό, αστρικό, νοητικό, με την ψυχή του.
Θα σταθώ επίσης σε αυτό που καταλήγεις:
quote:
Θα προτιμούσα να μιλήσουμε (μετά τα παραπάνω) για το θέμα της «Δοκιμαστικής Ατραπού», αν συμφωνείς.
Αφού ανέφερα μερικές από τις σκέψεις μου, μπορούμε να συνεχίσουμε να μιλούμε για την Δοκιμαστική Ατραπό γιατί νομίζω ότι αφορά αρκετούς ανθρώπους σήμερα.
Ποια νομίζεις ότι θα πρέπει να είναι τα σπουδαιότερα σημεία που θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας σχετικά μ’ αυτό το αρχικό στάδιο μαθητείας; Γιατί για μένα όπως ανέφερα ήδη είναι να φτιάξουμε τον χαρακτήρα μας.
Άλλωστε και ο Μορύα συνεχώς μας λέει να μην κάνουμε αυτό, να μην κάνουμε το άλλο, μιλάει συνεχώς για την αρνητικότητα της προδοσίας, μας χαρακτηρίζει ως σαλιγκάρια εννοώντας την γλοιώδη συμπεριφορά μας, μιλάει για τις ποταπές σκέψεις μας που τις παρομοιάζει με συρόμενα ερπετά, μας μιλάει για την επιβράδυνση της προόδου της ανθρωπότητας που οφείλεται στην αλαζονεία και τον εγωισμό. Μας λέει για εκατοντάδες πράγματα που όλα στοχεύουν στην διόρθωση του χαρακτήρα μας.
Περιμένω την απάντησή σου.
Χαιρετώ και ευχαριστώ
Η αγνή σκέψη αποτελεί άμεση εγγύηση συνεργασίας.
Αγαπητέ oros777
Νομίζω ότι προχωράς πολύ γρήγορα!
Παραθέτεις κείμενα που αμφιβάλω αν μπορούν να διαβαστούν από τα μέλη του esoterica με αυτήν την ταχύτητα που τα εισάγεις.
Αυτά τα τόσο δύσκολα θέματα του εσωτερισμού χρειάζεται αρκετός χρόνος κάποιος να τα στοχαστεί, για να καταλάβει κάτι, και πάλι θα του μένουν πάρα πολλές απορίες.
Νομίζω ότι θα πρέπει να αρχίσουμε να συζητούμε κάπως πάνω σ’ αυτά που ήδη έχεις παραθέσει, που κατά την γνώμη μου χρειάζονται πολλές διευκρινήσεις, γιατί πιθανόν δεν είναι κατανοητά.
Διαβάζω εδώ και πολλά χρόνια αυτά τα κείμενα και εξακολουθώ να έχω πάρα πολλές απορίες, πόσο μάλλον αν δεν τα έχει ξαναδιαβάσει κάποιος.
Θα πάω σε προηγούμενα αποσπάσματα που θα ήθελα να συζητήσουμε και μετά βλέπουμε.
Παρέθεσες κείμενο από την Alice Bailey σχετικά με τον Μανού και το ρόλο του για την διακυβέρνηση. Διαβάζοντάς το μου δημιουργήθηκαν ορισμένες απορίες, ερωτηματικά.
quote:
1. Η Γραμμή του Μανού.
Θα μπορούσαμε κάπως εδώ να υποδείξουμε την κατά προσέγγιση μέθοδο και να θέσουμε ορισμένους κανόνες που θα χρησιμεύσουν στην αποσαφήνιση όταν έρθει ο καιρός.
Η πρώτη αυτή γραμμή είναι ειδικά η γραμμή της διακυβέρνησης, της φυλετικής ανάπτυξης, της εργασίας με κι επί της ύλης όλων των μορφών σ’ όλα τα πεδία της ανθρώπινης εξέλιξης. Είναι, όπως είπα πριν, η γραμμή του αποκρυφισμού. Δίνει έμφαση στην ιεραρχική μέθοδο, ενσωματώνει το θείο δεσποτισμό κι είναι η γραμμή δια της οποίας ο Ηλιακός μας Λόγος επιβάλλει τη Θέλησή Του στους ανθρώπους. Συνδέεται στενά με τους Κυρίους του Κάρμα και το τμήμα του Μανού χειρίζεται το Νόμο του Αιτίου κι Αποτελέσματος. Oι τέσσερις Κύριοι του Κάρμα εργάζονται στενά με τον Μανού, γιατί επιβάλλουν το Νόμο κι Αυτός χειρίζεται τις μορφές των ανθρώπων, των ηπείρων, των φυλών και των εθνών, έτσι ώστε ο νόμος να βρίσκει τη σωστή του εφαρμογή.
Αφού ο Μανού έχει σχέση με την διακυβέρνηση μήπως θα έπρεπε να δούμε τι γίνεται και με την διακυβέρνηση των κρατών ή τουλάχιστον των μεγάλων δυνάμεων;
Τα Έθνη γιατί να βρίσκονται σε τόσο χαμηλό επίπεδο, και κατά την διάρκεια της ιστορίας έκαναν διαρκώς πολέμους οδηγώντας τον κόσμο σε αφανισμό;
Γιατί δεν μπορώ να πιστέψω ότι οι οδηγίες που δίδονται στους κυβερνήτες είναι λανθασμένες.
Είναι τόσο ανεγκέφαλοι και δεν μπορούν να καταλάβουν ή ερμηνεύουν λάθος τα μηνύματα που τους στέλνουν;
Επηρεάζονται από συμβούλους που κλείνουν προς την αριστερή ατραπό, και έτσι οδηγούνται προς λάθος κατεύθυνση;
Οι σύμβουλοί τους τους καθοδηγούν λανθασμένα και αντίθετα από τις επιθυμίες της Ιεραρχίας;
Εδώ υπεισέρχεται και η ελεύθερη βούληση των ανθρώπων; Δηλαδή, μας καθοδηγούν και αν εμείς κατανοήσουμε λάθος, ή μας επηρεάζουν άλλοι παράγοντες κάνουμε του κεφαλιού μας και δεν ακολουθούμε τις οδηγίες των Διδασκάλων;
Μήπως έτσι η ανθρωπότητα μπορεί να οδηγηθεί στον αφανισμό; Εξ άλλου έχουμε το παράδειγμα της Ατλαντίδας. Πώς εμείς παρακολουθούμε τα γεγονότα και δεν αντιδρούμε;
Βέβαια υπάρχει και η άλλη περίπτωση. Στο Ιράκ, το Ιράν, τη Γιουγκοσλαβία, να είχε συσσωρευτεί τόσο μαυρίλα που έπρεπε πιθανώς να διασπαστεί. Έτσι αυτό που εμείς θεωρούμε ότι ήταν αδικία, ότι ο πόλεμος αφάνισε τόσο κόσμο και δημιούργησε προβλήματα στον πληθυσμό, ήταν μακροπρόθεσμα καλό για την περιοχή. Εμείς πάντα κοιτάμε σε στενά χρονικά περιθώρια, μια που ζούμε μόνο 70-80 χρόνια. Άρα δεν μπορούμε να έχουμε μια μακροπρόθεσμη όραση ή εικόνα για το τι πρέπει να γίνει στην ανθρωπότητα, πιο είναι το καλό για την πρόοδό της. Είμαστε ανυπόμονοι και θέλουμε τα αποτελέσματα να είναι βραχυπρόθεσμα μέσα στα χρονικά όρια της ζωής μας. Είναι δύσκολο να σκεφτούμε διαχρονικά.
Χαιρετώ και ευχαριστώ
Η αγνή σκέψη αποτελεί άμεση εγγύηση συνεργασίας.
Αγαπητέ Dying Incubus
Στο ερώτημά σου προς τον oros777
quote:
ε. Θα διδάξουν την ανθρωπότητα πώς να τρέφει σωστά το σώμα και να προσελκύει από τους περιβάλλοντες αιθέρες την απαιτούμενη τροφή. O άνθρωπος θα συγκεντρώσει την προσοχή του πάνω στο αιθερικό σώμα και το έργο και η υγεία του φυσικού σώματος θα γίνει αυξανόμενα αυτόματη.
Υπάρχει ένας Ινδός, ο Hira Ratan Manek ο οποίος απέδειξε ότι το άτομο μπορεί να ζήσει μόνο με ηλιακή ενέργεια για μεγάλες χρονικές περιόδους χωρίς να τρώει φαγητό. Αυτό ονομάζεται φαινόμενο ΗΡΜ.
Ένας Ινδός, που υποστηρίζει ότι έχει να φάει στερεά τροφή από το 1995, λέει ότι παίρνει όση ενέργεια χρειάζεται για να ζήσει από τον ήλιο.
Ο Hira Ratan Manek, 65 ετών, από την Καλκούτα υπογραμμίζει ότι έχει καταφέρει να υποτάξει την πείνα του με την ηλιακή ενέργεια που απορροφά με τα μάτια του.
Πιστεύει ότι οι άνθρωποι μπορούν να προκαλέσουν αλλαγές στο σώμα τους, κοιτώντας καθημερινά τον ήλιο κατά τη διάρκεια των πρώτων ωρών της ανατολής ή την τελευταία ώρα πριν τη δύση του ηλίου.
Ο Hira είπε: «Μετά από λίγες ημέρες πρακτικής θα νιώσετε την ενέργεια να εισέρχεται στο σώμα σας μέσω των ματιών σας. Λαμβάνοντας τις ηλιακές ακτίνες μέσω των ματιών σας ο εγκέφαλος φορτίζεται και θέτει σε λειτουργία δυνάμεις που δεν έχετε μέχρι τώρα χρησιμοποιήσει.»
Ο Ινδός μηχανικός βρισκόταν σε νηστεία για 411 μέρες από την 1η Ιανουαρίου 2000 υπό την επίβλεψη γιατρών από το Ahmedabad και 211 ημέρες πριν από τη νηστεία ζούσε χωρίς καθόλου φαγητό.
Ο Manek είπε στην ινδική εφημερίδα The Asian Age ότι η ηλιακή ενέργεια που απορροφάται μέσω των ματιών απαλείφει τις ψυχικές και τις σωματικές αρρώστιες, την πνευματική άγνοια και κάνει τη ζωή πιο χαρούμενη και ειρηνική.
Στην παρακάτω διεύθυνση θα βρεις στοιχεία πολύ ενδιαφέροντα:
http://www.livingonlight.org/EN/amboflight/hira_ratan_manek.html
Υπάρχουν και πολλές άλλες διευθύνσεις.
Χαιρετώ και ευχαριστώ
Η αγνή σκέψη αποτελεί άμεση εγγύηση συνεργασίας.
Αγαπητέ oros777 και Dying Incubus
Θα ήθελα να επισημάνω ορισμένα σχόλια που δίδονται από τον Sinnett. Ένα βασικό στέλεχος της Θεοσοφικής Εταιρείας.
Οι Διδάσκαλοι είναι ζωντανοί άνθρωποι και γεννήθηκαν όπως εμείς.
Είναι άνθρωποι μεγάλης σοφίας και ακόμη μεγαλύτερης αγιότητας. Δεν είναι ασκητές με τη συνηθισμένη έννοια αλλά ζούνε μακριά από τον κόσμο σε απομόνωση. Γιατί ο κόσμος δεν είναι ακόμη έτοιμος να τους δεχθεί και να επωφεληθεί από τη διδασκαλία τους. Οι δυνάμεις που έχουνε δεν μπορούν να θεωρηθούν υπερφυσικές αλλά είναι δυνάμεις που οφείλονται στο ότι καλλιέργησαν και ανέπτυξαν ικανότητες που υπάρχουν σε λανθάνουσα μορφή σε κάθε άτομο. Κοιμούνται οι ιδιότητες τόσο βαθιά μέσα στον συνηθισμένο άνθρωπο που αυτός δεν υποψιάζεται ότι υπάρχουν στην ίδια του την ύπαρξη, και φυσικά αρνείται την δυνατότητα ανάπτυξής τους.
Οι Διδάσκαλοι παρουσιάζονται σε μας με δύο όψεις. Αυτή που παρουσιάζεται στον πολύ κόσμο και εκείνη μέσα στην οποία ζουν, κινούνται και υπάρχουν.
Είναι γνώστες της εσωτερικής φιλοσοφίας και θεματοφύλακές της. Έχουν φτάσει στο επίπεδο εξύψωσης μετά από μακρόχρονη και εξαντλητική άσκηση, και μετά από σκληρές δοκιμασίες.
Ασχολούνται με τα υψηλότερα μυστήρια της πνευματικής επιστήμης, έρχονται σε συντονισμό με την παντογνωσία – την εντός του ηλιακού μας συστήματος - το κάνουν ασκώντας τις ιδιότητες του Μαχάτμα.
Χωρίς τους Διδασκάλους θα ήταν αδύνατο να προχωρήσει η εξέλιξη της ανθρωπότητας.
Eμφανίζεται κάποιος Μεγάλος Διδάσκαλος όταν οι προηγούμενες διδασκαλίες έχουν χάσει την αγνότητά τους και έχουν τελείως διαστρεβλωθεί. Όλες οι μεγάλες διδασκαλίες προέρχονται από τη Μία Πηγή και δεν μπορούμε να δεχθούμε τη μία και να απορρίψουμε την άλλη. Αν ένας διδάσκαλος απορρίπτει τις άλλες διδασκαλίες και θεωρεί μόνο τη δικιά του διδασκαλία ως ορθή, τότε δεν είναι Διδάσκαλος. Είναι «δέντρο χωρίς ρίζες».
Παρατίθενται αποσπάσματα από το βιβλίο του Μορύα Άγκνι Γιόγκα:
Άγκνι Γιόγκα
26…
Αληθινά, κάθε Διδάσκαλος χαίρεται με το απεριόριστο κάλλος των μακρινών κόσμων και υποφέρει από την καθυστερημένη ανοησία των ενσαρκωμένων δίποδων. Μπορεί κανείς να τους δώσει το κλειδί για εκείνους τους μακρινούς κόσμους; Πέρα απ' αυτό το βαρύ φορτίο ανοησίας πρέπει ακόμα να διασχίσουν το δηλητηριώδη βούρκο αμφιβολίας και τον τρόμο της έπαρσης. Τότε ένα μεγάλο κούτσουρο θα πέσει στο σβέρκο τους και κατρακυλώντας στις σκάλες αυτά τα σαλιγκάρια θα ονειρεύονται να πιαστούν τουλάχιστον από το τελευταίο σκαλοπάτι. Απ' αυτό το ταλαντευόμενο ανθρώπινο πνεύμα πρέπει κανείς να κατασκευάσει διδακτικά παιδικά παιχνίδια. Αληθινά, τα σαλιγκάρια προσκολλώνται πιο σταθερά στα κελύφη τους. Άλλωστε τα σαλιγκάρια δεν μπλέκονται σε ανόητους πολέμους.
27. Η χωρίς σπίτι κατάσταση είναι ένα απαραίτητο χαρακτηριστικό του Διδασκάλου. Ο Διδάσκαλος έχει έναν τόπο διαμονής, αλλά όχι ένα σπίτι. Ο Διδάσκαλος εισέρχεται στη ζωή, αλλά δεν εκδηλώνει συμβατικότητα. Ο Διδάσκαλος καλλωπίζει μια συζήτηση, αλλά δεν την επιμηκύνει. Λυπάται, αλλά δεν θρηνεί. Ο Διδάσκαλος προστατεύει, αλλά δεν χειρονομεί. Ο Διδάσκαλος βεβαιώνει, αλλά δεν παθαίνει σύγχυση. Προειδοποιεί, αλλά δεν καθυστερεί. Αν είναι αναγκαίο, χτυπά, αλλά ποτέ δεν πληγώνει. Είναι ευγνώμων, αλλά δεν ξεχνά. Αξιολογεί τα κίνητρα, αλλά δεν δείχνει αδυναμία. Περιφρουρεί προσεχτικά, αλλά δεν καταπιέζει. Δεν φοβάται, αλλά δεν είναι απερίσκεπτος. …
328. Είναι χρήσιμο να μιλάτε για το Διδάσκαλο. Είναι χρήσιμο να μιλάτε για τη Διδασκαλία. Είναι χρήσιμο να μιλάτε για τη ζωή. Είναι σοφό να κατανοείτε τη σπείρα της κίνησης, γιατί η εφαρμογή της ενέργειας κατευθύνει το ρεύμα προς τα πάνω. Αλλά ο νόμος της έλξης το οριζοντιώνει. Έτσι σχηματίζονται τα σκαλοπάτια.
Να μιλάτε ανάλογα με την κατανόηση του ακροατή σας. …
333. Είναι πολύ σημαντικό να μιλάει κανείς για την έννοια του Διδασκάλου. Η διαδοχή των Διδασκάλων θα πρέπει να αναφέρεται, όπου καθένας είναι μαθητής ενός Ανωτέρου. Πρέπει να συνηθίζει κανείς στο γεγονός ότι ολόκληρη η Διδασκαλία δεν περιέχει αντιφάσεις. Μπορεί να συναντάει κανείς χιλιομετροδείκτες που απέχουν πολύ μεταξύ τους, αλλά αυτοί είναι σημάδια πάνω στο ίδιο μονοπάτι.
Αν κάποιος βεβαιώνει ότι οι ενσαρκώσεις μπορεί να γίνουν μόνο σε περιόδους 3000 χρόνων, θα έχει τόσο δίκαιο όσο κι εκείνος που βεβαιώνει ότι μπορούν να απέχουν μόνο τρεις μήνες.
409. Ο Διδάσκαλος υποδεικνύει: αντί να καταδικάζετε τα ελαττώματα, να κάνετε συγκρίσεις με κατώτερα όντα, γιατί αυτό θα βοηθήσει εκείνους που έχουν απλό νου. Αληθινά πολλά ζώα νιώθουν την ψυχική ενέργεια καλύτερα από τους ανθρώπους.
Οι άνθρωποι περηφανεύονται για τη λογική τους, αλλά γιατί η λογική δεν εμποδίζει τις ποταπές πράξεις τους;
468…. Αληθινά κανένας Διδάσκαλος δεν άφησε έναν πλήρη κώδικα της Διδασκαλίας. Μια τέτοια πληρότητα θα ήταν αντίθετη με την Απειροσύνη και θα προϋπόθετε τον πλήρη περιορισμό των οπαδών.
Μπορούμε να υποδείξουμε την κατεύθυνση, μπορούμε να καλέσουμε σε πτήση, μπορούμε να βεβαιώσουμε το μόχθο, μπορούμε να υποδείξουμε το φως, αλλά οι τρόποι και τα μέσα δεν θα πρέπει να προκαλούν σκλαβιά. Η διευρυμένη συνείδηση θα υποδείξει πού το κάρμα πρέπει να παραμείνει ανέγγιχτο. Το απαραβίαστο του κάρμα είναι φροντίδα του καθενός ο οποίος μεταδίδει τα θεμέλια της Διδασκαλίας. Το να βαραίνουμε με ένα υπερβολικό φορτίο είναι ασυγχώρητο. Το να παραβλέπουμε δυνατότητες είναι ανάξιο.
Ο Διδάσκαλος κατευθύνει τη ροή της συνείδησης.
*******
Ο Διδάσκαλος Μορύα κατά την γνώμη μου πολλές φορές είναι πολύ οξύς και δεικτικός ως προς τα ελαττώματα των ανθρώπων, γι’ αυτό σε πολλούς προκαλεί έντονες αντιδράσεις. Οι παρομοιώσεις που χρησιμοποιεί προκειμένου να θίξει τους ανθρώπινους περιορισμούς μας υποδεικνύουν τον απατηλό κόσμο που ζούμε, με αποτέλεσμα να ξυπνούμε.
Χαιρετώ ευχόμενη Καλή Ανάσταση
Η αγνή σκέψη αποτελεί άμεση εγγύηση συνεργασίας.
Αγαπητέ oros777
Ευχαριστούμε πολύ για την παράθεση των κειμένων του Θιβετανού πάνω στην Πλανητική Ιεραρχία.
Το θέμα είναι πολύ ενδιαφέρον γι αυτούς τουλάχιστον που έχουν εμβαθύνει σε θέματα εσωτερισμού και μπορούν να συλλάβουν τις έννοιες αυτές. Γιατί για κάποιον που δεν έχει διαβάσει Bailey θα απορήσει ή θα κουφαθεί με τις έννοιες ότι υπάρχουν οντότητες από το πέμπτο βασίλειο των ψυχών που μας καθοδηγούν.
Μέχρι τώρα η εκκλησία έλεγε ότι με την προσευχή στο Θεό όλα θα πάνε καλά. Ποτέ δεν μας είπαν για ποιο Θεό μιλούν, ή αν υπάρχουν εσωτερικοί αόρατοι βοηθοί ως καθοδηγητές που έχουν αναλάβει ορισμένα τμήματα όπως την διακυβέρνηση των κρατών, των εκκλησιών.
Ποιόν Θεό; Τον Πλανητικό Λόγο; Τον Σανάτ Κουμάρα;
quote:
τoυς τέσσερις Κυρίoυς τoυ Κάρμα στο ηλιακό σύστημα, που ενδιαφέρoνται ειδικά την τωρινή επoχή για την εξέλιξη τoυ ανθρώπινoυ βασιλείoυ.
Είναι ενδιαφέρον ότι οι Κύριοι του Κάρμα είναι για όλο το ηλιακό σύστημα και όμως ενδιαφέρονται τώρα ειδικά για την ανθρωπότητα. Μήπως βιάζεται να πάρει μύηση ο Πλανητικός Λόγος και επειδή η ανθρωπότητα έχει πάρει μάλλον τον κατήφορο προσπαθούν να την βοηθήσουν και έμμεσα να βοηθήσουν τον Σανάτ Κουμάρα;
Πραγματικά είναι ενδιαφέρον ότι οι εσωτερικοί αόρατοι Διδάσκαλοι των διαφόρων περιοχών του κόσμου υπό τον Μανού εντυπώνουν, εμπνέουν πολιτικούς και κυβερνήσεις.
Βέβαια ο Διδάσκαλος Ρακότσκυ που είναι κυβερνήτης της Ευρώπης και της Αμερικής μάλλον πολύ δουλειά θα έχει να κάνει γιατί απ’ ό,τι φαίνεται οι αρχηγοί των κρατών πολύ δύσκολα εντυπώνονται τις ιδέες που τους στέλνει. Εκτός αν αυτά που αντιλαμβάνονται λόγω χαμηλού συνειδησιακού σημείου εξέλιξης διαστρεβλώνονται τελείως! Ή αν τους καθοδηγούν οι σκοτεινές δυνάμεις και φλερτάρουν ή βαίνουν προς την Αριστερή Ατραπό.
Αλήθεια είναι περίεργο πώς ένα τόσο ενδιαφέρον θέμα και φαντάζομαι για πολλούς καινούργιο δεν δημιουργεί απορίες, ερωτηματικά. … Ακόμη και καλοπροαίρετο σχολιασμό.
Μήπως νομίζουμε ότι όπως μας δίδασκαν στα σχολεία ότι εμείς, ειδικά οι Έλληνες ήμαστε οι «πρώτοι» που έδωσαν τα φώτα στους άλλους λαούς, ότι οι εφευρέτες από μόνοι τους είχαν τις συλλήψεις των εφευρέσεών τους, ο Μπετόβεν, ο Λιστ εμπνεύστηκαν τα μουσικά κομμάτια, ο Ρούσβελτ έγραψε για τις τέσσερις ελευθερίες χωρίς την καθοδήγηση των Διδασκάλων; Δεν είμαστε πολύ μικροί για να θεωρούμε τόσο σπουδαίους τους εαυτούς μας;
Παραθέτω όπως είχα υποσχεθεί αποσπάσματα από τα βιβλία του Μορύα για το θέμα της Ιεραρχίας.
Μορύα
Ιεραρχία
57. Οι ποταπές σκέψεις έχουν παρομοιασθεί με συρόμενα ερπετά. Τίποτε δεν είναι πιο κοντινό σ΄ αυτό το απόβρασμα της συνείδησης. Μπορεί κανείς να καθίσει αναπαυτικά σε μια πολυθρόνα γνωρίζοντας ότι από κάτω έρπουν δηλητηριώδη φίδια και σκορπιοί; Πρέπει κανείς να απαλλαγεί από τα ερπετά και κυρίως όταν βρίσκεται πάνω στην ατραπό της Ιεραρχίας. Καταδίκη και βλασφημία εναντίον του Κυρίου είναι ανεπανόρθωτες. Έτσι καθένας που καταδικάζει την Ιεραρχία πρέπει να θυμάται ότι η επιπολαιότητα και το αδίκημά του θα επηρεάσουν το κάρμα του για πολλούς αιώνες. Αληθινά, αν υπάρχει μια οδός - μέσω του Κυρίου - προς το μοναδικό Φως, τότε μόνο εξαιρετική αμάθεια θα επιτρέψει την καταστροφή αυτού του μοναδικού δρόμου. Πρέπει κανείς να αποδείξει τον αγώνα προς την Ιεραρχία σαν την ουσία της ζωής και να πάρει μιαν ευσεβή στάση προς αυτή τη σωτήρια αγωνιστικότητα. Υποτιμώντας την Ιεραρχία μπορεί κάποιος να καταδικάσει εαυτόν και να επιφέρει επικίνδυνη βλάβη στους πλησίον του. Είναι καιρός να το θυμηθείτε αυτό!
66. Η αποξένωση της ανθρωπότητας από την κατανόηση της Ανώτερης θέλησης την έφερε σε μια κατάσταση χωριστικότητας. Γι αυτό οι μαθητές Μας πρέπει να χρησιμοποιούν όλη τους την δύναμη για την επίτευξη, ώστε να μην απομονωθούν. Γι αυτό είναι τόσο σημαντικό να κατανοηθεί ο νόμος της Ιεραρχίας.
128… Η αλαζονεία επιβραδύνει την πρόοδο επιζήμια! Συνεπώς, είναι επείγον να υποδειχθεί σ΄ όλους αυτούς που μιλούν εναντίον της απόλυτης αφοσίωσης στον Διδάσκαλο, ότι μόνο με τη δύναμη της αφοσίωσης μπορεί να επιτευχθεί η εκλέπτυνση της συνειδητότητας. Η καλλιέργεια του πνεύματος και της σκέψης θ' ακολουθήσουν, εκδηλώνοντας έτσι μια ακατανίκητη αφοσίωση στην Ιεραρχία. Έτσι μόνο ανυψώνεται το πνεύμα, μόνο έτσι μπορεί κάποιος να επιβεβαιωθεί στην εξέλιξη του πνεύματος.
145. Δυστυχώς, οι σημερινοί καιροί μοιάζουν τελείως με την τελευταία περίοδο της Ατλαντίδας. Οι ίδιοι ακριβώς ψευδοπροφήτες και ψευδοσωτήρες, οι ίδιοι πόλεμοι, οι ίδιες προδοσίες και πνευματικός βαρβαρισμός. Περηφανευόμαστε για τα ψίχουλα του πολιτισμού. Οι Ατλάντιοι γνώριζαν επίσης πώς να πετούν διασχίζοντας τον πλανήτη για να ξεγελάσουν γρήγορα ο ένας τον άλλον. Οι ναοί όμοια βεβηλώθηκαν και η επιστήμη έγινε αντικείμενο κερδοσκοπίας κι αντιδικίας. Το ίδιο συνέβη και κατά την οικοδόμηση σαν να μη τολμούσαν να κτίσουν στέρεα! Όμοια επαναστάτησαν κατά της Ιεραρχίας και πνίγηκαν με τον ίδιο τον εγωισμό τους. Με τον ίδιο τρόπο, διατάραξαν την ισορροπία των υπόγειων δυνάμεων και με τις αμοιβαίες προσπάθειές τους προκλήθηκε κατακλυσμός.
154… Οι κατακλυσμοί του κόσμου είναι αποτέλεσμα παραβάσεων κατά της Ιεραρχίας. Αμάρτημα κατά της Ιεραρχίας σημαίνει κατακερματισμό εκείνης της αιτιότητας η οποία παράγει σύννομα αποτελέσματα.
165… Φυλάξτε την υγεία σας. Μην επιβαρύνετε άλλους με εκρήξεις και εκνευρισμούς. Η ηχώ των λαθών ακούγεται όχι μόνο γύρω σας, αλλά μεταφέρεται σε ολόκληρη την Αλυσίδα της Ιεραρχίας. Κάθε προφύλαξη όμως είναι ευεργετική όχι μόνο για σας αλλά ενδυναμώνει επί πλέον το διάστημα στις μακρινές σφαίρες.
259…. Το Κάρμα ενός έθνους μπορεί να πλησιάσει την άνοδο, όταν κάθε πνεύμα αναγνωρίζει την ευθύνη του. Έτσι μπορεί να επιβεβαιωθεί ότι το προσωπικό, ομαδικό και εθνικό Κάρμα εξαρτάται από την πλήρη κατανόηση της Ιεραρχίας. Η δημιουργικότητα των Φορέων των Πυρών Μας τα όποια και αποστέλλουμε, επιβεβαιώνεται από Μας για την καλυτέρευση της ζωής.
265. Για την κατανόηση της Ιεραρχίας είναι απαραίτητη η συνειδησιακή διεύρυνση. Χωρίς διεύρυνση δεν θα υπάρξει ούτε μήκος ούτε πλάτος. Έτσι μόνο, η Ιεραρχία θα εισέλθει στη συνειδητότητα και θα εφαρμοστεί στη ζωή. Έτσι μόνο, η Ιεραρχία θα μεταβάλει τη σύλληψη της συμβατικότητας. Η μάχη θα μεταβληθεί σε αυξημένη ενέργεια. Η συκοφαντία θα γίνει μεγάφωνο. Η κούραση θα δείξει την ανάγκη αλλαγής εργασίας. Η αγάπη θα γίνει πυρσός του Φωτός. Ένα δώρο θα γίνει αύξηση ενέργειας. Η επιμονή θα σημαίνει την επιβράχυνση της ατραπού. Έτσι κάθε ιδιότητα και ποιότητα θα μετατονισθεί.
273. Η ανθρωπότητα σχολιάζει με το δικό της τρόπο κάθε εντεταλμένη επιβεβαίωση. Διαστρεβλώνει με το δικό της τρόπο τις Άνωθεν Επιταγές. Εφαρμόζει με το δικό της τρόπο τη μεγάλη αρχή της ζωής. Επιβεβαιώνει κάθε εκδηλωμένη θέληση με το δικό της τρόπο. Πώς μπορεί το μεγάλο να περιληφθεί στο μικρό και το κοσμικό στο προσωπικό; Πώς μπορεί ο μεγάλος Υπηρέτης του Νου και ολόκληρης της ανθρωπότητας να κατανοηθεί από μια συνειδητότητα που αναγνωρίζει μόνο τη δική της εστία;
Πώς μπορεί ένας Αρχηγός που απαρνείται τον εαυτό του να επιβεβαιωθεί στην κατανόηση μιας μικρής καθημερινής ρουτίνας; Μόνον όταν η σπίθα της αφοσίωσης για την Ιεραρχία καίει στην καρδιά, οι Πύλες θα βρεθούν ανοιχτές. Μόνον η ευγνωμοσύνη για το Διδάσκαλο μπορεί να αποκαλύψει την είσοδο των Πυλών. Καθένας που επέλεξε τον ατομικό του δρόμο πρέπει να συνειδητοποιήσει τη μοναξιά της τροχιάς του, γιατί μόνο η αγάπη και η αφοσίωση για την Ιεραρχία εντάσσουν το πνεύμα στην Αλυσίδα του Φωτός. Έτσι καθένας καθορίζει το κάρμα του. Μόνο με το Φως πλησιάζουμε το Φως.
328. Πόσο δύσκολα κατανοούν οι άνθρωποι αυτό που καθορίζει το δικό τους καλό. Νομίζουν ότι δημιουργούν, νομίζουν ότι μοχθούν, νομίζουν ότι τίποτα δεν θα συμβεί χωρίς αυτούς. Νομίζουν ότι τα θεμέλια βρίσκονται στους ίδιους. Αλίμονο σ΄ αυτούς που πιστώνονται γι΄ αυτό που δεν αναδύεται από τους ίδιους, γιατί αυτοί οι υπηρέτες του σκότους είναι αληθινά οι καταστροφείς φωτεινών ενάρξεων. Σίγουρα, οι προσπάθειες αυτών των σκοτεινών καθορίζουν τη δική τους μόνο καταστροφή, γιατί το Φως είναι αήττητο. Έτσι επέρχεται αυτοκαταστροφή, εκεί όπου υπάρχει ανυπακοή στην Ιεραρχία του Φωτός. Εξάλλου το γεγονός ότι οι σκοτεινοί εκλαμβάνουν τους εαυτούς τους ως δημιουργικούς έχει κάποια βάση, γιατί αληθινά τα τζιν έχουν επιβεβαιωθεί σαν συνεργάτες του φωτός. Κάθε κακή πρόθεση, είναι η επιβεβαίωση της νίκης.
Αδελφότης
157… Υπάρχουν δύο τύποι ανθρωπότητας: ο ένας μπορεί να συνειδητοποιήσει την πλήρη εποικοδομητική αρχή της Ιεραρχίας, ενώ ο άλλος πολεμάει με τον πιο ασυγκράτητο τρόπο ενάντια σ' οποιαδήποτε προσέγγιση της Ιεραρχίας. Μπορεί να γίνει αντιληπτό πόσο πολύ οι συμβουλές της Ιεραρχίας απορρίπτονται από αυτόν τον τύπο ανθρωπότητας. Ένας τέτοιος βαθμός αναπτύξεως ή μάλλον άγνοιας, μπορεί να μεταλλαγεί μόνο μέσα από δοκιμασίες στο Λεπτοφυή Κόσμο. Μόνο εκεί μπορεί η διαστημική σκέψη να γίνει αντιληπτή και το αμετάβλητο της Ιεραρχικής Απειροσύνης να γίνει αισθητό.
Δεν πρέπει να επιμένει κανείς για την Ιεραρχία, όταν δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Ένας άνθρωπος που είναι αρκετά πεπειραμένος θ' αποκριθεί αμέσως σε μια λέξη για την Ιεραρχία. Αλλά οι υπανάπτυκτοι δεν θα την κατανοήσουν.
246. Ο ίδιος φόβος (ότι θα γελοιοποιηθεί κανείς) εμποδίζει την αναγνώριση της Ιεραρχίας. Δικαιολογημένα ας πούμε ότι η Ιεραρχία είναι μακριά από κάθε βία. Είναι έτοιμη να βοηθήσει και να στείλει συμβουλή, αλλά η ανθρωπότητα είναι έτοιμη να υποψιασθεί κάθε καλή πρόθεση. Χωρίς εμπιστοσύνη δεν υπάρχει συνεργασία. Ας μην ξεχνάμε ότι η έλλειψη εμπιστοσύνης είναι ένα σημάδι ατέλειας. Ένας άνθρωπος που είναι γεμάτος με αμφιβολία πρώτα απ' όλα δεν θα πιστέψει το γείτονά του. Ας μην αποκαλούμε αυτές τις υπενθυμίσεις ηθικές συμβουλές. Ας αποκληθούν φυσικοί και μηχανικοί νόμοι. Δεν κάνει καμιά απολύτως διαφορά το πώς ονομάζονται τα θεμέλια της Ύπαρξης, αρκεί να τα διατηρούμε και να τα παρατηρούμε!
Χαιρετώ και ευχαριστώ
Η αγνή σκέψη αποτελεί άμεση εγγύηση συνεργασίας.
Αγαπητέ oros777
Ευχαριστώ για τις απαντήσεις σου, … αν και θα προτιμούσα να ήσουν περισσότερο αναλυτικός, σε ορισμένα σημεία.
Ιδιαίτερα μου έκανε εντύπωση το κείμενο από την «Τηλεπάθεια». Το βιβλίο το είχα διαβάσει παλιότερα και θυμόμουν πολύ αμυδρά αυτό το σημείο σχετικά με το τι είχε προηγηθεί πριν την ίδρυση της «Κοινωνίας των Εθνών».
Απορώ μάλιστα που τα υπόλοιπα μέλη του esoterica δεν βρήκαν εντυπωσιακή την πληροφορία. Αφού φαίνεται όλη η διαδικασία πώς μία ιδέα κατερχόμενη κατέληξε από τους Διδασκάλους της Σοφίας στον Πρόεδρο των Η.Π.Α. Γούντροου Ουίλσον.
(Woodrow T. Wilson (1856-1924). Πήρε βραβείο Νόμπελ για την Ειρήνη το 1919).
(Η Κοινωνία των Εθνών ήταν Διεθνής Οργανισμός που ιδρύθηκε αμέσως μετά τον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο στο Παρίσι το 1919 κατόπιν αμερικανικής πρωτοβουλίας και που σημείωσε σταθμό στην εξέλιξη των διεθνών σχέσεων.
Δύο ήταν τα κύρια χαρακτηριστικά του, αφενός ο οικουμενικός του χαρακτήρας, που σήμαινε ότι ήταν ανοικτός σε όλα τα "ελεύθερα κυβερνώμενα κράτη" και αφετέρου η ευρύτητα των σκοπών του που κυριαρχούσε η δυνατότητα ειρηνικής επίλυσης των διεθνών διαφορών καθώς και τη εγγύηση του υφιστάμενου εδαφικού καθεστώτος και της ανεξαρτησίας των Κρατών.
Ακριβώς στις αρχές περίπου του σημερινού υφιστάμενου ΟΗΕ του οποίου και θεωρείται πρόδρομος.
Με την έναρξη όμως του Β' Παγκοσμίου Πολέμου φάνηκε η αποτυχία της Κοινωνίας των Εθνών να αποτρέψει έναν νέο παγκόσμιο πόλεμο. Καταργήθηκε επίσημα το 1946 με την ίδρυση του ΟΗΕ.)
Από αυτά που παρέθεσες:
quote:
Ενόσω o άνθρωπoς βρίσκεται στη Δοκιμαστική Ατραπό διδάσκεται κυρίως να γνωρίζει τoν εαυτό τoυ, να διαπιστώνει τις αδυναμίες τoυ και να τις διoρθώνει. Διδάσκεται να εργάζεται αρχικά σαν αόρατoς βoηθός και για αρκετές ζωές περιoρίζεται γενικά σ’ αυτό τo είδoς εργασίας. Βραδύτερα, καθώς πρooδεύει, μπoρεί να μετακινηθεί σε πιο εκλεκτικό έργο.
……………………………………….1. Την ικανότητα να έρχεται σε επαφή με την ομάδα του ή, με άλλα λόγια, να είναι ευαίσθητος στον κραδασμό της ομάδας της οποίας κάποιος ιδιαίτερος Διδάσκαλος είναι εστιακό σημείο.
2. Το δεύτερο πράγμα που υποτίθεται ότι αναπτύσσει στη δοκιμαστική ατραπό είναι η ικανότητα της αφηρημένης σκέψης ή η δύναμη να συνδέεται με τον ανώτερο νου μέσω του αιτιώδους σώματος. Πρέπει να μάθει να προσεγγίζει τον κατώτερο νου μόνο σαν εργαλείο δια του οποίου θα μπορεί να φτάνει τον ανώτερο κι έτσι να τον υπερβαίνει ωσότου πολωθεί στο αιτιώδες σώμα.
……………………………………
Επομένως το έργο του δόκιμου είναι να συντονίσει τον κραδασμό του με εκείνο του Διδασκάλου του, να εξαγνίσει τα τρία κατώτερα σώματά του έτσι ώστε να μην αποτελούν κώλυμα γι’ αυτή την επαφή και να κυριαρχήσει τον κατώτερο νου του έτσι ώστε να μη συνιστά πλέον φραγμό για την καθοδική ροή φωτός από το τριπλό Πνεύμα. Έτσι του επιτρέπεται να εγγίξει την Τριάδα και την ομάδα στο υποπεδίο του ανώτερου νοητικού, στην οποία – δικαιωματικά και λόγω κάρμα – ανήκει.3. To τρίτο πράγμα που πρέπει να κάνει ο δόκιμος είναι να εξοπλισθεί συναισθηματικά και νοητικά και να αντιληφθεί και να αποδείξει ότι έχει κάτι να μεταδώσει στην ομάδα την οποία έχει προσεταιριστεί εσωτερικά.
Νομίζω ότι το θέμα της δοκιμαστικής ατραπού θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει πιο πολύ από όλες τις ατραπούς μια που ορισμένοι από εμάς βρισκόμαστε σε εκείνο το σημείο εξέλιξης. Ήμαστε γεμάτοι ελαττώματα αλλά ελάχιστοι τα αναγνωρίζουμε. Είτε γιατί δεν τα έχουμε καταλάβει, είτε γιατί μας βολεύουν, δεν ασχολούμαστε με αυτά. Συχνά, σε αυτά που κάνουμε ή πετυχαίνουμε λέμε ότι είμαστε και οι πρώτοι. (Μπορεί να είναι η εξαπάτηση της Εφορίας, το σβήσιμο μιας κλίσης της τροχαίας γιατί έχουμε το μέσον, κτλ).
Δηλαδή το να δομήσουμε ορθό χαρακτήρα είναι το πρωταρχικό μας καθήκον.
Πώς όμως θα μπορέσει να ασχοληθεί με τον εαυτό του κάποιος όταν ο σημερινός άνθρωπος βρίσκεται κάτω από την πίεση της δουλειάς, της οικογένειας; Όταν θα πρέπει να δουλεύει πολλές ώρες την ημέρα και πιθανόν και σε δύο δουλειές; Βέβαια ο καθένας μας διαλέγει τη δουλειά που κάνει και οι ώρες εργασίας έχουν να κάνουν με το ότι θέλει μια άνετη ζωή με τα αυτοκίνητά του, με την καλοπέρασή του.
Πρέπει καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας να προσπαθεί να είναι εστιασμένος στο Εγώ και όχι στην προσωπικότητά του. Η κάθε του κίνηση, η κάθε του πράξη, η κάθε του απόφαση, αν είναι δυνατόν να προέρχεται από τη συνείδησή του και όχι από την προσωπικότητά του. Σιγά σιγά θα μπορέσει το Εγώ του να αναλάβει τον έλεγχο, όσο το δυνατόν περισσότερο, της προσωπικότητας. Βέβαια θα έρθει σε σύγκρουση με τον κατώτερο εαυτό του, που θα προσπαθεί να τον παρασύρει προς τα κάτω, μια που είναι ο πιο εύκολος δρόμος παρά να ανεβάσει τον κραδασμό του προς τον ανώτερο εαυτό. Κάθε φορά που θα συμβαίνει αυτό θα είναι μια νίκη και θα αυξάνει τον κραδασμό. Γιατί μόνο αν καταφέρει να ανεβάσει τον κραδασμό του εξαγνίζοντας τους κατώτερους φορείς του μπορεί να προσεγγίσει την ομάδα την εσωτερική, στην οποία ανήκει.
Δεν αρκεί μόνο η έφεση ή η αφοσίωση. Μόνο με την έφεση εύκολα μπορεί να παρασυρθεί κανείς και να παρεκκλίνει από το αρχικό του σχέδιο. Όπως θα πρέπει να εξετάσει αν η έφεσή του είναι ιδιοτελής. Θα πρέπει να αναπτύξει την θέληση ώστε οι επιλογές του να είναι ορθές και να υποκινούνται από το Εγώ.
Αναπτύσσοντας τη θέληση, μια από τις πρώτες ιδιότητες, θα μπορέσει να ελέγξει τα συναισθήματά του, που για το μέσο άνθρωπο είναι το μεγάλο πρόβλημα, και έτσι ο εστιασμός θα γίνει στο νοητικό πεδίο. Βάζοντας σε έλεγχο με πειθαρχία και το νοητικό, θα καταφέρει να εκδηλωθεί το Εγώ του.
Έργο του είναι να ευθυγραμμίσει τους τρεις φορείς του, φυσικό, αστρικό, νοητικό, με την ψυχή του.
Θα σταθώ επίσης σε αυτό που καταλήγεις:
quote:
Θα προτιμούσα να μιλήσουμε (μετά τα παραπάνω) για το θέμα της «Δοκιμαστικής Ατραπού», αν συμφωνείς.
Αφού ανέφερα μερικές από τις σκέψεις μου, μπορούμε να συνεχίσουμε να μιλούμε για την Δοκιμαστική Ατραπό γιατί νομίζω ότι αφορά αρκετούς ανθρώπους σήμερα.
Ποια νομίζεις ότι θα πρέπει να είναι τα σπουδαιότερα σημεία που θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας σχετικά μ’ αυτό το αρχικό στάδιο μαθητείας; Γιατί για μένα όπως ανέφερα ήδη είναι να φτιάξουμε τον χαρακτήρα μας.
Άλλωστε και ο Μορύα συνεχώς μας λέει να μην κάνουμε αυτό, να μην κάνουμε το άλλο, μιλάει συνεχώς για την αρνητικότητα της προδοσίας, μας χαρακτηρίζει ως σαλιγκάρια εννοώντας την γλοιώδη συμπεριφορά μας, μιλάει για τις ποταπές σκέψεις μας που τις παρομοιάζει με συρόμενα ερπετά, μας μιλάει για την επιβράδυνση της προόδου της ανθρωπότητας που οφείλεται στην αλαζονεία και τον εγωισμό. Μας λέει για εκατοντάδες πράγματα που όλα στοχεύουν στην διόρθωση του χαρακτήρα μας.
Περιμένω την απάντησή σου.
Χαιρετώ και ευχαριστώ
Η αγνή σκέψη αποτελεί άμεση εγγύηση συνεργασίας.
Αγαπητέ oros777
Νομίζω ότι προχωράς πολύ γρήγορα!
Παραθέτεις κείμενα που αμφιβάλω αν μπορούν να διαβαστούν από τα μέλη του esoterica με αυτήν την ταχύτητα που τα εισάγεις.
Αυτά τα τόσο δύσκολα θέματα του εσωτερισμού χρειάζεται αρκετός χρόνος κάποιος να τα στοχαστεί, για να καταλάβει κάτι, και πάλι θα του μένουν πάρα πολλές απορίες.
Νομίζω ότι θα πρέπει να αρχίσουμε να συζητούμε κάπως πάνω σ’ αυτά που ήδη έχεις παραθέσει, που κατά την γνώμη μου χρειάζονται πολλές διευκρινήσεις, γιατί πιθανόν δεν είναι κατανοητά.
Διαβάζω εδώ και πολλά χρόνια αυτά τα κείμενα και εξακολουθώ να έχω πάρα πολλές απορίες, πόσο μάλλον αν δεν τα έχει ξαναδιαβάσει κάποιος.
Θα πάω σε προηγούμενα αποσπάσματα που θα ήθελα να συζητήσουμε και μετά βλέπουμε.
Παρέθεσες κείμενο από την Alice Bailey σχετικά με τον Μανού και το ρόλο του για την διακυβέρνηση. Διαβάζοντάς το μου δημιουργήθηκαν ορισμένες απορίες, ερωτηματικά.
quote:
1. Η Γραμμή του Μανού.
Θα μπορούσαμε κάπως εδώ να υποδείξουμε την κατά προσέγγιση μέθοδο και να θέσουμε ορισμένους κανόνες που θα χρησιμεύσουν στην αποσαφήνιση όταν έρθει ο καιρός.
Η πρώτη αυτή γραμμή είναι ειδικά η γραμμή της διακυβέρνησης, της φυλετικής ανάπτυξης, της εργασίας με κι επί της ύλης όλων των μορφών σ’ όλα τα πεδία της ανθρώπινης εξέλιξης. Είναι, όπως είπα πριν, η γραμμή του αποκρυφισμού. Δίνει έμφαση στην ιεραρχική μέθοδο, ενσωματώνει το θείο δεσποτισμό κι είναι η γραμμή δια της οποίας ο Ηλιακός μας Λόγος επιβάλλει τη Θέλησή Του στους ανθρώπους. Συνδέεται στενά με τους Κυρίους του Κάρμα και το τμήμα του Μανού χειρίζεται το Νόμο του Αιτίου κι Αποτελέσματος. Oι τέσσερις Κύριοι του Κάρμα εργάζονται στενά με τον Μανού, γιατί επιβάλλουν το Νόμο κι Αυτός χειρίζεται τις μορφές των ανθρώπων, των ηπείρων, των φυλών και των εθνών, έτσι ώστε ο νόμος να βρίσκει τη σωστή του εφαρμογή.
Αφού ο Μανού έχει σχέση με την διακυβέρνηση μήπως θα έπρεπε να δούμε τι γίνεται και με την διακυβέρνηση των κρατών ή τουλάχιστον των μεγάλων δυνάμεων;
Τα Έθνη γιατί να βρίσκονται σε τόσο χαμηλό επίπεδο, και κατά την διάρκεια της ιστορίας έκαναν διαρκώς πολέμους οδηγώντας τον κόσμο σε αφανισμό;
Γιατί δεν μπορώ να πιστέψω ότι οι οδηγίες που δίδονται στους κυβερνήτες είναι λανθασμένες.
Είναι τόσο ανεγκέφαλοι και δεν μπορούν να καταλάβουν ή ερμηνεύουν λάθος τα μηνύματα που τους στέλνουν;
Επηρεάζονται από συμβούλους που κλείνουν προς την αριστερή ατραπό, και έτσι οδηγούνται προς λάθος κατεύθυνση;
Οι σύμβουλοί τους τους καθοδηγούν λανθασμένα και αντίθετα από τις επιθυμίες της Ιεραρχίας;
Εδώ υπεισέρχεται και η ελεύθερη βούληση των ανθρώπων; Δηλαδή, μας καθοδηγούν και αν εμείς κατανοήσουμε λάθος, ή μας επηρεάζουν άλλοι παράγοντες κάνουμε του κεφαλιού μας και δεν ακολουθούμε τις οδηγίες των Διδασκάλων;
Μήπως έτσι η ανθρωπότητα μπορεί να οδηγηθεί στον αφανισμό; Εξ άλλου έχουμε το παράδειγμα της Ατλαντίδας. Πώς εμείς παρακολουθούμε τα γεγονότα και δεν αντιδρούμε;
Βέβαια υπάρχει και η άλλη περίπτωση. Στο Ιράκ, το Ιράν, τη Γιουγκοσλαβία, να είχε συσσωρευτεί τόσο μαυρίλα που έπρεπε πιθανώς να διασπαστεί. Έτσι αυτό που εμείς θεωρούμε ότι ήταν αδικία, ότι ο πόλεμος αφάνισε τόσο κόσμο και δημιούργησε προβλήματα στον πληθυσμό, ήταν μακροπρόθεσμα καλό για την περιοχή. Εμείς πάντα κοιτάμε σε στενά χρονικά περιθώρια, μια που ζούμε μόνο 70-80 χρόνια. Άρα δεν μπορούμε να έχουμε μια μακροπρόθεσμη όραση ή εικόνα για το τι πρέπει να γίνει στην ανθρωπότητα, πιο είναι το καλό για την πρόοδό της. Είμαστε ανυπόμονοι και θέλουμε τα αποτελέσματα να είναι βραχυπρόθεσμα μέσα στα χρονικά όρια της ζωής μας. Είναι δύσκολο να σκεφτούμε διαχρονικά.
Χαιρετώ και ευχαριστώ
Η αγνή σκέψη αποτελεί άμεση εγγύηση συνεργασίας.
Αγαπητέ Dying Incubus
Στο ερώτημά σου προς τον oros777
quote:
ε. Θα διδάξουν την ανθρωπότητα πώς να τρέφει σωστά το σώμα και να προσελκύει από τους περιβάλλοντες αιθέρες την απαιτούμενη τροφή. O άνθρωπος θα συγκεντρώσει την προσοχή του πάνω στο αιθερικό σώμα και το έργο και η υγεία του φυσικού σώματος θα γίνει αυξανόμενα αυτόματη.
Υπάρχει ένας Ινδός, ο Hira Ratan Manek ο οποίος απέδειξε ότι το άτομο μπορεί να ζήσει μόνο με ηλιακή ενέργεια για μεγάλες χρονικές περιόδους χωρίς να τρώει φαγητό. Αυτό ονομάζεται φαινόμενο ΗΡΜ.
Ένας Ινδός, που υποστηρίζει ότι έχει να φάει στερεά τροφή από το 1995, λέει ότι παίρνει όση ενέργεια χρειάζεται για να ζήσει από τον ήλιο.
Ο Hira Ratan Manek, 65 ετών, από την Καλκούτα υπογραμμίζει ότι έχει καταφέρει να υποτάξει την πείνα του με την ηλιακή ενέργεια που απορροφά με τα μάτια του.
Πιστεύει ότι οι άνθρωποι μπορούν να προκαλέσουν αλλαγές στο σώμα τους, κοιτώντας καθημερινά τον ήλιο κατά τη διάρκεια των πρώτων ωρών της ανατολής ή την τελευταία ώρα πριν τη δύση του ηλίου.
Ο Hira είπε: «Μετά από λίγες ημέρες πρακτικής θα νιώσετε την ενέργεια να εισέρχεται στο σώμα σας μέσω των ματιών σας. Λαμβάνοντας τις ηλιακές ακτίνες μέσω των ματιών σας ο εγκέφαλος φορτίζεται και θέτει σε λειτουργία δυνάμεις που δεν έχετε μέχρι τώρα χρησιμοποιήσει.»
Ο Ινδός μηχανικός βρισκόταν σε νηστεία για 411 μέρες από την 1η Ιανουαρίου 2000 υπό την επίβλεψη γιατρών από το Ahmedabad και 211 ημέρες πριν από τη νηστεία ζούσε χωρίς καθόλου φαγητό.
Ο Manek είπε στην ινδική εφημερίδα The Asian Age ότι η ηλιακή ενέργεια που απορροφάται μέσω των ματιών απαλείφει τις ψυχικές και τις σωματικές αρρώστιες, την πνευματική άγνοια και κάνει τη ζωή πιο χαρούμενη και ειρηνική.
Στην παρακάτω διεύθυνση θα βρεις στοιχεία πολύ ενδιαφέροντα:
http://www.livingonlight.org/EN/amboflight/hira_ratan_manek.html
Υπάρχουν και πολλές άλλες διευθύνσεις.
Χαιρετώ και ευχαριστώ
Η αγνή σκέψη αποτελεί άμεση εγγύηση συνεργασίας.
Αγαπητέ oros777 και Dying Incubus
Θα ήθελα να επισημάνω ορισμένα σχόλια που δίδονται από τον Sinnett. Ένα βασικό στέλεχος της Θεοσοφικής Εταιρείας.
Οι Διδάσκαλοι είναι ζωντανοί άνθρωποι και γεννήθηκαν όπως εμείς.
Είναι άνθρωποι μεγάλης σοφίας και ακόμη μεγαλύτερης αγιότητας. Δεν είναι ασκητές με τη συνηθισμένη έννοια αλλά ζούνε μακριά από τον κόσμο σε απομόνωση. Γιατί ο κόσμος δεν είναι ακόμη έτοιμος να τους δεχθεί και να επωφεληθεί από τη διδασκαλία τους. Οι δυνάμεις που έχουνε δεν μπορούν να θεωρηθούν υπερφυσικές αλλά είναι δυνάμεις που οφείλονται στο ότι καλλιέργησαν και ανέπτυξαν ικανότητες που υπάρχουν σε λανθάνουσα μορφή σε κάθε άτομο. Κοιμούνται οι ιδιότητες τόσο βαθιά μέσα στον συνηθισμένο άνθρωπο που αυτός δεν υποψιάζεται ότι υπάρχουν στην ίδια του την ύπαρξη, και φυσικά αρνείται την δυνατότητα ανάπτυξής τους.
Οι Διδάσκαλοι παρουσιάζονται σε μας με δύο όψεις. Αυτή που παρουσιάζεται στον πολύ κόσμο και εκείνη μέσα στην οποία ζουν, κινούνται και υπάρχουν.
Είναι γνώστες της εσωτερικής φιλοσοφίας και θεματοφύλακές της. Έχουν φτάσει στο επίπεδο εξύψωσης μετά από μακρόχρονη και εξαντλητική άσκηση, και μετά από σκληρές δοκιμασίες.
Ασχολούνται με τα υψηλότερα μυστήρια της πνευματικής επιστήμης, έρχονται σε συντονισμό με την παντογνωσία – την εντός του ηλιακού μας συστήματος - το κάνουν ασκώντας τις ιδιότητες του Μαχάτμα.
Χωρίς τους Διδασκάλους θα ήταν αδύνατο να προχωρήσει η εξέλιξη της ανθρωπότητας.
Eμφανίζεται κάποιος Μεγάλος Διδάσκαλος όταν οι προηγούμενες διδασκαλίες έχουν χάσει την αγνότητά τους και έχουν τελείως διαστρεβλωθεί. Όλες οι μεγάλες διδασκαλίες προέρχονται από τη Μία Πηγή και δεν μπορούμε να δεχθούμε τη μία και να απορρίψουμε την άλλη. Αν ένας διδάσκαλος απορρίπτει τις άλλες διδασκαλίες και θεωρεί μόνο τη δικιά του διδασκαλία ως ορθή, τότε δεν είναι Διδάσκαλος. Είναι «δέντρο χωρίς ρίζες».
Παρατίθενται αποσπάσματα από το βιβλίο του Μορύα Άγκνι Γιόγκα:
Άγκνι Γιόγκα
26…
Αληθινά, κάθε Διδάσκαλος χαίρεται με το απεριόριστο κάλλος των μακρινών κόσμων και υποφέρει από την καθυστερημένη ανοησία των ενσαρκωμένων δίποδων. Μπορεί κανείς να τους δώσει το κλειδί για εκείνους τους μακρινούς κόσμους; Πέρα απ' αυτό το βαρύ φορτίο ανοησίας πρέπει ακόμα να διασχίσουν το δηλητηριώδη βούρκο αμφιβολίας και τον τρόμο της έπαρσης. Τότε ένα μεγάλο κούτσουρο θα πέσει στο σβέρκο τους και κατρακυλώντας στις σκάλες αυτά τα σαλιγκάρια θα ονειρεύονται να πιαστούν τουλάχιστον από το τελευταίο σκαλοπάτι. Απ' αυτό το ταλαντευόμενο ανθρώπινο πνεύμα πρέπει κανείς να κατασκευάσει διδακτικά παιδικά παιχνίδια. Αληθινά, τα σαλιγκάρια προσκολλώνται πιο σταθερά στα κελύφη τους. Άλλωστε τα σαλιγκάρια δεν μπλέκονται σε ανόητους πολέμους.
27. Η χωρίς σπίτι κατάσταση είναι ένα απαραίτητο χαρακτηριστικό του Διδασκάλου. Ο Διδάσκαλος έχει έναν τόπο διαμονής, αλλά όχι ένα σπίτι. Ο Διδάσκαλος εισέρχεται στη ζωή, αλλά δεν εκδηλώνει συμβατικότητα. Ο Διδάσκαλος καλλωπίζει μια συζήτηση, αλλά δεν την επιμηκύνει. Λυπάται, αλλά δεν θρηνεί. Ο Διδάσκαλος προστατεύει, αλλά δεν χειρονομεί. Ο Διδάσκαλος βεβαιώνει, αλλά δεν παθαίνει σύγχυση. Προειδοποιεί, αλλά δεν καθυστερεί. Αν είναι αναγκαίο, χτυπά, αλλά ποτέ δεν πληγώνει. Είναι ευγνώμων, αλλά δεν ξεχνά. Αξιολογεί τα κίνητρα, αλλά δεν δείχνει αδυναμία. Περιφρουρεί προσεχτικά, αλλά δεν καταπιέζει. Δεν φοβάται, αλλά δεν είναι απερίσκεπτος. …
328. Είναι χρήσιμο να μιλάτε για το Διδάσκαλο. Είναι χρήσιμο να μιλάτε για τη Διδασκαλία. Είναι χρήσιμο να μιλάτε για τη ζωή. Είναι σοφό να κατανοείτε τη σπείρα της κίνησης, γιατί η εφαρμογή της ενέργειας κατευθύνει το ρεύμα προς τα πάνω. Αλλά ο νόμος της έλξης το οριζοντιώνει. Έτσι σχηματίζονται τα σκαλοπάτια.
Να μιλάτε ανάλογα με την κατανόηση του ακροατή σας. …
333. Είναι πολύ σημαντικό να μιλάει κανείς για την έννοια του Διδασκάλου. Η διαδοχή των Διδασκάλων θα πρέπει να αναφέρεται, όπου καθένας είναι μαθητής ενός Ανωτέρου. Πρέπει να συνηθίζει κανείς στο γεγονός ότι ολόκληρη η Διδασκαλία δεν περιέχει αντιφάσεις. Μπορεί να συναντάει κανείς χιλιομετροδείκτες που απέχουν πολύ μεταξύ τους, αλλά αυτοί είναι σημάδια πάνω στο ίδιο μονοπάτι.
Αν κάποιος βεβαιώνει ότι οι ενσαρκώσεις μπορεί να γίνουν μόνο σε περιόδους 3000 χρόνων, θα έχει τόσο δίκαιο όσο κι εκείνος που βεβαιώνει ότι μπορούν να απέχουν μόνο τρεις μήνες.
409. Ο Διδάσκαλος υποδεικνύει: αντί να καταδικάζετε τα ελαττώματα, να κάνετε συγκρίσεις με κατώτερα όντα, γιατί αυτό θα βοηθήσει εκείνους που έχουν απλό νου. Αληθινά πολλά ζώα νιώθουν την ψυχική ενέργεια καλύτερα από τους ανθρώπους.
Οι άνθρωποι περηφανεύονται για τη λογική τους, αλλά γιατί η λογική δεν εμποδίζει τις ποταπές πράξεις τους;
468…. Αληθινά κανένας Διδάσκαλος δεν άφησε έναν πλήρη κώδικα της Διδασκαλίας. Μια τέτοια πληρότητα θα ήταν αντίθετη με την Απειροσύνη και θα προϋπόθετε τον πλήρη περιορισμό των οπαδών.
Μπορούμε να υποδείξουμε την κατεύθυνση, μπορούμε να καλέσουμε σε πτήση, μπορούμε να βεβαιώσουμε το μόχθο, μπορούμε να υποδείξουμε το φως, αλλά οι τρόποι και τα μέσα δεν θα πρέπει να προκαλούν σκλαβιά. Η διευρυμένη συνείδηση θα υποδείξει πού το κάρμα πρέπει να παραμείνει ανέγγιχτο. Το απαραβίαστο του κάρμα είναι φροντίδα του καθενός ο οποίος μεταδίδει τα θεμέλια της Διδασκαλίας. Το να βαραίνουμε με ένα υπερβολικό φορτίο είναι ασυγχώρητο. Το να παραβλέπουμε δυνατότητες είναι ανάξιο.
Ο Διδάσκαλος κατευθύνει τη ροή της συνείδησης.
*******
Ο Διδάσκαλος Μορύα κατά την γνώμη μου πολλές φορές είναι πολύ οξύς και δεικτικός ως προς τα ελαττώματα των ανθρώπων, γι’ αυτό σε πολλούς προκαλεί έντονες αντιδράσεις. Οι παρομοιώσεις που χρησιμοποιεί προκειμένου να θίξει τους ανθρώπινους περιορισμούς μας υποδεικνύουν τον απατηλό κόσμο που ζούμε, με αποτέλεσμα να ξυπνούμε.
Χαιρετώ ευχόμενη Καλή Ανάσταση
Η αγνή σκέψη αποτελεί άμεση εγγύηση συνεργασίας.
Αγαπητέ oros777
Ευχαριστούμε πολύ για την παράθεση των κειμένων του Θιβετανού πάνω στην Πλανητική Ιεραρχία.
Το θέμα είναι πολύ ενδιαφέρον γι αυτούς τουλάχιστον που έχουν εμβαθύνει σε θέματα εσωτερισμού και μπορούν να συλλάβουν τις έννοιες αυτές. Γιατί για κάποιον που δεν έχει διαβάσει Bailey θα απορήσει ή θα κουφαθεί με τις έννοιες ότι υπάρχουν οντότητες από το πέμπτο βασίλειο των ψυχών που μας καθοδηγούν.
Μέχρι τώρα η εκκλησία έλεγε ότι με την προσευχή στο Θεό όλα θα πάνε καλά. Ποτέ δεν μας είπαν για ποιο Θεό μιλούν, ή αν υπάρχουν εσωτερικοί αόρατοι βοηθοί ως καθοδηγητές που έχουν αναλάβει ορισμένα τμήματα όπως την διακυβέρνηση των κρατών, των εκκλησιών.
Ποιόν Θεό; Τον Πλανητικό Λόγο; Τον Σανάτ Κουμάρα;
quote:
τoυς τέσσερις Κυρίoυς τoυ Κάρμα στο ηλιακό σύστημα, που ενδιαφέρoνται ειδικά την τωρινή επoχή για την εξέλιξη τoυ ανθρώπινoυ βασιλείoυ.
Είναι ενδιαφέρον ότι οι Κύριοι του Κάρμα είναι για όλο το ηλιακό σύστημα και όμως ενδιαφέρονται τώρα ειδικά για την ανθρωπότητα. Μήπως βιάζεται να πάρει μύηση ο Πλανητικός Λόγος και επειδή η ανθρωπότητα έχει πάρει μάλλον τον κατήφορο προσπαθούν να την βοηθήσουν και έμμεσα να βοηθήσουν τον Σανάτ Κουμάρα;
Πραγματικά είναι ενδιαφέρον ότι οι εσωτερικοί αόρατοι Διδάσκαλοι των διαφόρων περιοχών του κόσμου υπό τον Μανού εντυπώνουν, εμπνέουν πολιτικούς και κυβερνήσεις.
Βέβαια ο Διδάσκαλος Ρακότσκυ που είναι κυβερνήτης της Ευρώπης και της Αμερικής μάλλον πολύ δουλειά θα έχει να κάνει γιατί απ’ ό,τι φαίνεται οι αρχηγοί των κρατών πολύ δύσκολα εντυπώνονται τις ιδέες που τους στέλνει. Εκτός αν αυτά που αντιλαμβάνονται λόγω χαμηλού συνειδησιακού σημείου εξέλιξης διαστρεβλώνονται τελείως! Ή αν τους καθοδηγούν οι σκοτεινές δυνάμεις και φλερτάρουν ή βαίνουν προς την Αριστερή Ατραπό.
Αλήθεια είναι περίεργο πώς ένα τόσο ενδιαφέρον θέμα και φαντάζομαι για πολλούς καινούργιο δεν δημιουργεί απορίες, ερωτηματικά. … Ακόμη και καλοπροαίρετο σχολιασμό.
Μήπως νομίζουμε ότι όπως μας δίδασκαν στα σχολεία ότι εμείς, ειδικά οι Έλληνες ήμαστε οι «πρώτοι» που έδωσαν τα φώτα στους άλλους λαούς, ότι οι εφευρέτες από μόνοι τους είχαν τις συλλήψεις των εφευρέσεών τους, ο Μπετόβεν, ο Λιστ εμπνεύστηκαν τα μουσικά κομμάτια, ο Ρούσβελτ έγραψε για τις τέσσερις ελευθερίες χωρίς την καθοδήγηση των Διδασκάλων; Δεν είμαστε πολύ μικροί για να θεωρούμε τόσο σπουδαίους τους εαυτούς μας;
Παραθέτω όπως είχα υποσχεθεί αποσπάσματα από τα βιβλία του Μορύα για το θέμα της Ιεραρχίας.
Μορύα
Ιεραρχία
57. Οι ποταπές σκέψεις έχουν παρομοιασθεί με συρόμενα ερπετά. Τίποτε δεν είναι πιο κοντινό σ΄ αυτό το απόβρασμα της συνείδησης. Μπορεί κανείς να καθίσει αναπαυτικά σε μια πολυθρόνα γνωρίζοντας ότι από κάτω έρπουν δηλητηριώδη φίδια και σκορπιοί; Πρέπει κανείς να απαλλαγεί από τα ερπετά και κυρίως όταν βρίσκεται πάνω στην ατραπό της Ιεραρχίας. Καταδίκη και βλασφημία εναντίον του Κυρίου είναι ανεπανόρθωτες. Έτσι καθένας που καταδικάζει την Ιεραρχία πρέπει να θυμάται ότι η επιπολαιότητα και το αδίκημά του θα επηρεάσουν το κάρμα του για πολλούς αιώνες. Αληθινά, αν υπάρχει μια οδός - μέσω του Κυρίου - προς το μοναδικό Φως, τότε μόνο εξαιρετική αμάθεια θα επιτρέψει την καταστροφή αυτού του μοναδικού δρόμου. Πρέπει κανείς να αποδείξει τον αγώνα προς την Ιεραρχία σαν την ουσία της ζωής και να πάρει μιαν ευσεβή στάση προς αυτή τη σωτήρια αγωνιστικότητα. Υποτιμώντας την Ιεραρχία μπορεί κάποιος να καταδικάσει εαυτόν και να επιφέρει επικίνδυνη βλάβη στους πλησίον του. Είναι καιρός να το θυμηθείτε αυτό!
66. Η αποξένωση της ανθρωπότητας από την κατανόηση της Ανώτερης θέλησης την έφερε σε μια κατάσταση χωριστικότητας. Γι αυτό οι μαθητές Μας πρέπει να χρησιμοποιούν όλη τους την δύναμη για την επίτευξη, ώστε να μην απομονωθούν. Γι αυτό είναι τόσο σημαντικό να κατανοηθεί ο νόμος της Ιεραρχίας.
128… Η αλαζονεία επιβραδύνει την πρόοδο επιζήμια! Συνεπώς, είναι επείγον να υποδειχθεί σ΄ όλους αυτούς που μιλούν εναντίον της απόλυτης αφοσίωσης στον Διδάσκαλο, ότι μόνο με τη δύναμη της αφοσίωσης μπορεί να επιτευχθεί η εκλέπτυνση της συνειδητότητας. Η καλλιέργεια του πνεύματος και της σκέψης θ' ακολουθήσουν, εκδηλώνοντας έτσι μια ακατανίκητη αφοσίωση στην Ιεραρχία. Έτσι μόνο ανυψώνεται το πνεύμα, μόνο έτσι μπορεί κάποιος να επιβεβαιωθεί στην εξέλιξη του πνεύματος.
145. Δυστυχώς, οι σημερινοί καιροί μοιάζουν τελείως με την τελευταία περίοδο της Ατλαντίδας. Οι ίδιοι ακριβώς ψευδοπροφήτες και ψευδοσωτήρες, οι ίδιοι πόλεμοι, οι ίδιες προδοσίες και πνευματικός βαρβαρισμός. Περηφανευόμαστε για τα ψίχουλα του πολιτισμού. Οι Ατλάντιοι γνώριζαν επίσης πώς να πετούν διασχίζοντας τον πλανήτη για να ξεγελάσουν γρήγορα ο ένας τον άλλον. Οι ναοί όμοια βεβηλώθηκαν και η επιστήμη έγινε αντικείμενο κερδοσκοπίας κι αντιδικίας. Το ίδιο συνέβη και κατά την οικοδόμηση σαν να μη τολμούσαν να κτίσουν στέρεα! Όμοια επαναστάτησαν κατά της Ιεραρχίας και πνίγηκαν με τον ίδιο τον εγωισμό τους. Με τον ίδιο τρόπο, διατάραξαν την ισορροπία των υπόγειων δυνάμεων και με τις αμοιβαίες προσπάθειές τους προκλήθηκε κατακλυσμός.
154… Οι κατακλυσμοί του κόσμου είναι αποτέλεσμα παραβάσεων κατά της Ιεραρχίας. Αμάρτημα κατά της Ιεραρχίας σημαίνει κατακερματισμό εκείνης της αιτιότητας η οποία παράγει σύννομα αποτελέσματα.
165… Φυλάξτε την υγεία σας. Μην επιβαρύνετε άλλους με εκρήξεις και εκνευρισμούς. Η ηχώ των λαθών ακούγεται όχι μόνο γύρω σας, αλλά μεταφέρεται σε ολόκληρη την Αλυσίδα της Ιεραρχίας. Κάθε προφύλαξη όμως είναι ευεργετική όχι μόνο για σας αλλά ενδυναμώνει επί πλέον το διάστημα στις μακρινές σφαίρες.
259…. Το Κάρμα ενός έθνους μπορεί να πλησιάσει την άνοδο, όταν κάθε πνεύμα αναγνωρίζει την ευθύνη του. Έτσι μπορεί να επιβεβαιωθεί ότι το προσωπικό, ομαδικό και εθνικό Κάρμα εξαρτάται από την πλήρη κατανόηση της Ιεραρχίας. Η δημιουργικότητα των Φορέων των Πυρών Μας τα όποια και αποστέλλουμε, επιβεβαιώνεται από Μας για την καλυτέρευση της ζωής.
265. Για την κατανόηση της Ιεραρχίας είναι απαραίτητη η συνειδησιακή διεύρυνση. Χωρίς διεύρυνση δεν θα υπάρξει ούτε μήκος ούτε πλάτος. Έτσι μόνο, η Ιεραρχία θα εισέλθει στη συνειδητότητα και θα εφαρμοστεί στη ζωή. Έτσι μόνο, η Ιεραρχία θα μεταβάλει τη σύλληψη της συμβατικότητας. Η μάχη θα μεταβληθεί σε αυξημένη ενέργεια. Η συκοφαντία θα γίνει μεγάφωνο. Η κούραση θα δείξει την ανάγκη αλλαγής εργασίας. Η αγάπη θα γίνει πυρσός του Φωτός. Ένα δώρο θα γίνει αύξηση ενέργειας. Η επιμονή θα σημαίνει την επιβράχυνση της ατραπού. Έτσι κάθε ιδιότητα και ποιότητα θα μετατονισθεί.
273. Η ανθρωπότητα σχολιάζει με το δικό της τρόπο κάθε εντεταλμένη επιβεβαίωση. Διαστρεβλώνει με το δικό της τρόπο τις Άνωθεν Επιταγές. Εφαρμόζει με το δικό της τρόπο τη μεγάλη αρχή της ζωής. Επιβεβαιώνει κάθε εκδηλωμένη θέληση με το δικό της τρόπο. Πώς μπορεί το μεγάλο να περιληφθεί στο μικρό και το κοσμικό στο προσωπικό; Πώς μπορεί ο μεγάλος Υπηρέτης του Νου και ολόκληρης της ανθρωπότητας να κατανοηθεί από μια συνειδητότητα που αναγνωρίζει μόνο τη δική της εστία;
Πώς μπορεί ένας Αρχηγός που απαρνείται τον εαυτό του να επιβεβαιωθεί στην κατανόηση μιας μικρής καθημερινής ρουτίνας; Μόνον όταν η σπίθα της αφοσίωσης για την Ιεραρχία καίει στην καρδιά, οι Πύλες θα βρεθούν ανοιχτές. Μόνον η ευγνωμοσύνη για το Διδάσκαλο μπορεί να αποκαλύψει την είσοδο των Πυλών. Καθένας που επέλεξε τον ατομικό του δρόμο πρέπει να συνειδητοποιήσει τη μοναξιά της τροχιάς του, γιατί μόνο η αγάπη και η αφοσίωση για την Ιεραρχία εντάσσουν το πνεύμα στην Αλυσίδα του Φωτός. Έτσι καθένας καθορίζει το κάρμα του. Μόνο με το Φως πλησιάζουμε το Φως.
328. Πόσο δύσκολα κατανοούν οι άνθρωποι αυτό που καθορίζει το δικό τους καλό. Νομίζουν ότι δημιουργούν, νομίζουν ότι μοχθούν, νομίζουν ότι τίποτα δεν θα συμβεί χωρίς αυτούς. Νομίζουν ότι τα θεμέλια βρίσκονται στους ίδιους. Αλίμονο σ΄ αυτούς που πιστώνονται γι΄ αυτό που δεν αναδύεται από τους ίδιους, γιατί αυτοί οι υπηρέτες του σκότους είναι αληθινά οι καταστροφείς φωτεινών ενάρξεων. Σίγουρα, οι προσπάθειες αυτών των σκοτεινών καθορίζουν τη δική τους μόνο καταστροφή, γιατί το Φως είναι αήττητο. Έτσι επέρχεται αυτοκαταστροφή, εκεί όπου υπάρχει ανυπακοή στην Ιεραρχία του Φωτός. Εξάλλου το γεγονός ότι οι σκοτεινοί εκλαμβάνουν τους εαυτούς τους ως δημιουργικούς έχει κάποια βάση, γιατί αληθινά τα τζιν έχουν επιβεβαιωθεί σαν συνεργάτες του φωτός. Κάθε κακή πρόθεση, είναι η επιβεβαίωση της νίκης.
Αδελφότης
157… Υπάρχουν δύο τύποι ανθρωπότητας: ο ένας μπορεί να συνειδητοποιήσει την πλήρη εποικοδομητική αρχή της Ιεραρχίας, ενώ ο άλλος πολεμάει με τον πιο ασυγκράτητο τρόπο ενάντια σ' οποιαδήποτε προσέγγιση της Ιεραρχίας. Μπορεί να γίνει αντιληπτό πόσο πολύ οι συμβουλές της Ιεραρχίας απορρίπτονται από αυτόν τον τύπο ανθρωπότητας. Ένας τέτοιος βαθμός αναπτύξεως ή μάλλον άγνοιας, μπορεί να μεταλλαγεί μόνο μέσα από δοκιμασίες στο Λεπτοφυή Κόσμο. Μόνο εκεί μπορεί η διαστημική σκέψη να γίνει αντιληπτή και το αμετάβλητο της Ιεραρχικής Απειροσύνης να γίνει αισθητό.
Δεν πρέπει να επιμένει κανείς για την Ιεραρχία, όταν δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Ένας άνθρωπος που είναι αρκετά πεπειραμένος θ' αποκριθεί αμέσως σε μια λέξη για την Ιεραρχία. Αλλά οι υπανάπτυκτοι δεν θα την κατανοήσουν.
246. Ο ίδιος φόβος (ότι θα γελοιοποιηθεί κανείς) εμποδίζει την αναγνώριση της Ιεραρχίας. Δικαιολογημένα ας πούμε ότι η Ιεραρχία είναι μακριά από κάθε βία. Είναι έτοιμη να βοηθήσει και να στείλει συμβουλή, αλλά η ανθρωπότητα είναι έτοιμη να υποψιασθεί κάθε καλή πρόθεση. Χωρίς εμπιστοσύνη δεν υπάρχει συνεργασία. Ας μην ξεχνάμε ότι η έλλειψη εμπιστοσύνης είναι ένα σημάδι ατέλειας. Ένας άνθρωπος που είναι γεμάτος με αμφιβολία πρώτα απ' όλα δεν θα πιστέψει το γείτονά του. Ας μην αποκαλούμε αυτές τις υπενθυμίσεις ηθικές συμβουλές. Ας αποκληθούν φυσικοί και μηχανικοί νόμοι. Δεν κάνει καμιά απολύτως διαφορά το πώς ονομάζονται τα θεμέλια της Ύπαρξης, αρκεί να τα διατηρούμε και να τα παρατηρούμε!
Χαιρετώ και ευχαριστώ
Η αγνή σκέψη αποτελεί άμεση εγγύηση συνεργασίας.
Αγαπητή Unseen
Θα ήθελα και με την σειρά μου να σου ζητήσω δημόσια συγνώμη.
Φυσικά αναγνωρίζω ότι στο ερωτηματολόγιο που σου έκανα ίσως υπήρχε υπερβολική ένταση, … αλλά θα σε παρακαλούσα να το πάρεις ως προβληματισμό αφού δεν ξέρεις πώς θα αντιδράσει κάποιος που τον χαρακτηρίζεις ως δογματικό, τον οποίο ελάχιστα έως καθόλου γνωρίζεις προσωπικά!!!
Θα παρατήρησες ότι απέφυγα να σε χαρακτηρίσω αλλά σε ερωτούσα ... ότι μερικές φορές μπορείς να δημιουργήσεις πρόβλημα στους άλλους, … ακόμη και με ερωτηματολόγιο!!!
Γενικώς στην ζωή μου διαβάζω σχεδόν οτιδήποτε πρωτοποριακό συνεχώς και είμαι κατά πολύ μεγαλύτερή σου ηλικιακά, … μεγάλωσα σε οικογένεια που ασχολιόταν με τον αποκρυφισμό αφού ο παππούς μου είχε μεταφράσει από τα Γαλλικά την Μυστική Δοξασία (της Μπλαβάτσκυ) την δεκαετία του 1950, Γκουρτζίεφ, Μπέζαντ και άλλους Θεοσοφιστές …
Χαιρετώ και ευχαριστώ
Η αγνή σκέψη αποτελεί άμεση εγγύηση συνεργασίας.
Αγαπητέ Dying Incubus
quote:
Πάλι καλά που δεν τα αναιρείς γιατί παλιότερα το έχεις κάνει! Δεν νομίζεις ότι είσαι πολύ μικρή για να τα κρίνεις; Ας τα διαβάσεις πρώτα και ύστερα μπορείς να εκφράσεις γνώμη. Απορρίπτεις τους Διδασκάλους που ανήκουν σε ανώτερο βασίλειο από εμάς, και δέχεσαι τη γνώμη των ανθρώπων, δηλαδή τη γνώμη προσωπικοτήτων; Έχεις αναρωτηθεί ποτέ γιατί;
Δεν το κρύβω ότι έχω αυταπάτες (και πλάνες), εσύ δέχεσαι ότι έχεις;
Εσείς δέχεστε ότι έχετε;
Το σημείο που αναφέρω «Δεν νομίζεις ότι είσαι πολύ μικρή για να τα κρίνεις;».
Μάλλον έγινε παρεξήγηση και δεν καταλάβατε!
Αλήθεια θα ήθελα να ξέρω δεν είμαστε πολλοί μικροί εμείς ως προσωπικότητες γεμάτες ατέλειες σε σχέση με το υψηλό εξελικτικό σημείο των Διδασκάλων της Σοφίας για να κρίνουμε τα γραπτά τους;
Έχουμε δικαίωμα να κρίνουμε τα κείμενα του Χριστού και του Βούδδα; Να κρίνουμε τον Θεό;
Αν το κάνουμε αυτό δεν σημαίνει ότι κατεβάζουμε τον Θεό στα μέτρα μας, τον Χριστό και τον Βούδδα στα μέτρα μας (της προσωπικότητας) και φυσικά αναλογικά τους υψηλόβαθμους Διδασκάλους (που είναι μαθητές του Χριστού) στα μέτρα μας;
Σημαίνει ότι για εμάς δεν έχει καμία σημασία το θέμα της Μύησης, ότι δεν το καταλαβαίνουμε, ότι δεν δεχόμαστε ότι υπάρχουν υπερανθρώπινα όντα, ούτε υπερανθρώπινα Βασίλεια και φυσικά τότε τα κρίνουμε όλα μέσα από την προσωπικότητά μας που δεν έχει ουδεμία σχέση με τον Ανώτερο Εαυτό.
Φυσικά οι περισσότεροι άνθρωποι νομίζουν ότι έχουν το δικαίωμα να κρίνουν τα πάντα!!!
Δεν καταλαβαίνουν όμως ότι απλά αυτή η κριτική τους διάθεση υφίσταται γιατί χρησιμοποιούν μόνο ενέργεια του κατώτερου νου και σχεδόν ποτέ ενέργεια του ανώτερου αφηρημένου νου.
H χρήση της αφηρημένης σκέψης συνεπάγεται επαφή με τον Ανώτερο Εαυτό.
Οι άνθρωποι δεν δέχονται τους Διδασκάλους της Σοφίας, τον Χριστό και τον Βούδα γιατί δεν έχουν σχέση με τον Ανώτερο Εαυτό τους.
Ή άλλοτε τους δέχονται και άλλοτε όχι ανάλογα με το αν εκείνη την στιγμή που τους δέχονται έχουν κάποιο άνοιγμα επαφής με την Ψυχή τους. Και δεν μιλώ φυσικά στα πλαίσια της πίστης, αλλά της άμεσης αναγνώρισης της επαφής με την ψυχή που μεταφράζεται ως βεβαιότητα.
Χαιρετώ και ευχαριστώ
Η αγνή σκέψη αποτελεί άμεση εγγύηση συνεργασίας.
Αγαπητή Unseen
Αλήθεια, γιατί ενώ ρωτάς πληροφορίες για ένα θέμα που δεν ξέρεις, ύστερα δείχνεις τάση για αντιπαράθεση; Αν πραγματικά θέλεις να μάθεις κάτι, ευχαριστείς κάποιον για τον χρόνο που διέθεσε να σου απαντήσει, μελετάς τα βιβλία που σου προτείνει, και αν τα καταλάβεις επανέρχεσαι με τυχόν αντιρρήσεις που έχεις.
quote:
Οι περισσότεροι (και εγώ) μπαίνουν σε ένα φόρουμ για να ανταλλάξουν απόψεις και εμπειρίες, να συζητήσουν, όχι για να γίνουν δάσκαλοι ή μαθητές των υπολοίπων (αν και αυτό γίνεται αναπόφευκτα, με διάφορους τρόπους).
Λες οι περισσότεροι. Όχι όμως όλοι. Γιατί εγώ και από ό,τι αντιλαμβάνομαι και ο orοs777 δεν μπαίνουμε για να συζητήσουμε απλώς, αλλά για να καταθέσουμε κείμενα σοφών (ή τέλος πάντων που εμείς θεωρούμε σοφούς) και όσοι επιθυμούν μπορούν να συζητήσουν σχετικά με τις έννοιες αυτών των κειμένων.
quote:
Σε ένα φόρουμ κερδίζεις την εκτίμηση των άλλων κυρίως για τη δύναμη του δικού σου πνεύματος, για τη βιωσιμότητα της γνώμης σου (όπου γνώμη είναι μία από τις πέντε κατά Πλάτωνα αισθήσεις της ψυχής, μην το ξεχνάμε) και όχι για τον πλούτο ή την αξία των κειμένων που παραθέτεις.
Αναρωτήθηκες ποτέ μήπως αυτοί που γράφουν για να κερδίσουν την εκτίμηση των άλλων μπορεί να διέπονται από συγκεκριμένες αυταπάτες;
Δηλαδή από τις εξής παρακάτω αυταπάτες της δεύτερης ακτίνας;
Την (θυμαπάτη) γοητεία της αγάπης να αγαπιέται;
Tην (θυμαπάτη) γοητεία της δημοτικότητας;
Την (θυμαπάτη) γοητεία της αυταρέσκειας;
Την (θυμαπάτη) γοητεία της προσωπικής σοφίας;
Αλήθεια, πιστεύεις ότι με το να παραθέτει κανείς την προσωπική του «σοφία» κερδίζει την εκτίμηση των άλλων, έστω και αν γράφει άσχετα θέματα, ή λανθασμένα; Μήπως είναι εγωκεντρισμός αυτό; Δεν είναι κακό να λέμε ότι δεν ξέρουμε κάτι και ότι υπάρχουν άλλοι που γνωρίζουν πολλά περισσότερα από εμάς.
Αντί να λέμε επιτέλους και κάποιος (ή κάποιοι) που είναι σχετικός (ή σχετικοί) με τον εσωτερισμό και θα μπορέσουμε να κατανοήσουμε θέματα που πιθανόν να χρειαζόμαστε μία ενσάρκωση για να καταλάβουμε κάτι αμυδρά, κάνεις επίθεση και κριτική; Μήπως θα πρέπει να ψάξεις μέσα σου να δεις τι σου συμβαίνει;
Απ’ ό,τι ξέρω δεν παραδέχεσαι τον εσωτερισμό, όμως μπαίνεις σε θέματα που γράφει ο oros777 που είναι άκρως αποκρυφιστικά. Δεν είναι περίεργο αυτό; Όταν κάποιος δεν πιστεύει σε κάτι, δεν ασχολείται με αυτό. Μήπως σου αρέσει η αντιπαράθεση; Γι αυτό προφασίζεσαι ότι έχεις απορίες για κάτι ώστε να σου δοθεί η αφορμή να ρίξεις τις μπηχτές σου; Έχεις αναρωτηθεί ποτέ για τη συμπεριφορά σου αυτή; Από ό,τι έχω παρακολουθήσει μόλις κάποιος δεν ασχοληθεί μαζί σου και δεν σε αποκαλέσει «καλή» μου, του επιτίθεσαι. Τι κρύβεται πίσω απ' αυτό;
Εσύ, από τη μια έχεις απορίες, και από την άλλη κατηγορείς τον oros777 ότι το παίζει δάσκαλος! Αφού επανειλημμένα ο oros777 έχει δηλώσει ότι είναι ένας απλός μελετητής και επιπλέον έχει δηλώσει ότι έχει ατέλειες και αυταπάτες και πλάνες.
Αν κάνω λάθος ας με διορθώσει ο oros777.
Δεν κάνω τον δικηγόρο του oros777 αλλά εσύ συνεχώς έχεις προδιάθεση να κρίνεις τα κείμενα του Djwhal Kull, του Μορύα και γενικότερα τα γραπτά Θεοσοφιστών γιατί προφανώς δεν έχεις καταλάβει το τι σημαίνει η φράση «Διδάσκαλος της Σοφίας».
Υπάρχουν όμως πολλά εκατομμύρια στην ανθρωπότητα που προσπαθούν να κατανοήσουν αυτά τα κείμενα που μας έχουν κληροδοτήσει αυτά τα υπερανθρώπινα όντα που σε καμία περίπτωση δεν είναι άνθρωποι αφού δεν έχουν διόλου προσωπικότητα!!!!!!!
quote:
Αναπόφευκτα θα παραθέσει κανείς και κείμενα, αλλά αν δεν αρθρογραφεί ή δεν προετοιμάζει ένα συμπίλημα, μια ανθολογία κειμένων, σε ένα φόρουμ είναι κάπως ξένο να παραθέτει κατ’ επανάληψη κείμενα (και μάλιστα φερόμενα ως ΤΑ σωστά) χωρίς να προβάλλει γνώμη, γιατί φαίνεται σα να μη σηκώνει διάλογο ή συζήτηση. Αλλά αυτή είναι φυσικά η γνώμη μου.
Κάνεις λάθος διάβασες όλα τα θέματα του oros777;
Διάβασες παραδείγματος χάριν το «Φωτισμένοι και Σκοτεινοί Άνθρωποι», ή το «Ο τρόπος Λειτουργίας της Σκέψης μας»; Που είναι καθαρά κείμενα δικά του και απόψεις του;
quote:
Δεν θέλω σε καμία περίπτωση να αναιρέσω τη σημασία των κειμένων που παραθέτεις
Πάλι καλά που δεν τα αναιρείς γιατί παλιότερα το έχεις κάνει! Δεν νομίζεις ότι είσαι πολύ μικρή για να τα κρίνεις; Ας τα διαβάσεις πρώτα και ύστερα μπορείς να εκφράσεις γνώμη. Απορρίπτεις τους Διδασκάλους που ανήκουν σε ανώτερο βασίλειο από εμάς, και δέχεσαι τη γνώμη των ανθρώπων, δηλαδή τη γνώμη προσωπικοτήτων; Έχεις αναρωτηθεί ποτέ γιατί;
Δεν νομίζω ότι ο oros777 το παίζει Δάσκαλος. Ίσα ίσα μάλιστα, αναφέρει τις πηγές του και κάνει σχόλια πάνω σε αυτά. Δεν παριστάνει το σοφό. Εξ άλλου κάποιος που έχει ασχοληθεί χρόνια με τον εσωτερισμό και κατέχει απ' ό,τι φαίνεται καλά τα βιβλία του Θιβετανού, συγκριτικά με τους άσχετους, είναι δάσκαλος. Ποτέ όμως ο oros777 δεν το ισχυρίστηκε αυτό και μάλιστα τα κείμενα που θέτει τονίζουν συνεχώς αυτόν τον παράγοντα ότι είναι απλός μελετητής που πιθανότατα εσύ δεν καταλαβαίνεις γιατί δεν μπορείς να προσεγγίσεις την πραγματικότητα με απροσωπία.
Τι έχεις να πεις για αυτούς που κλέβουν τις ιδέες των Διδασκάλων και τις περνούν για δικές τους; Αλήθεια αυτοί είναι οι αποδεκτοί από εσένα επειδή δεν έχουν την τόλμη να παραδεχτούν ότι αυτά που γράφουν δεν είναι δικά τους;
quote:
φαίνεστε (άθελα ή εσκεμμένα, δεν το γνωρίζω) δογματικοί στον τρόπο που υποστηρίζετε ό,τι υποστηρίζετε. Εκεί χάνεται – τουλάχιστον μέσα σε ένα φόρουμ – μεγάλο μέρος του παιχνιδιού.
Αναρωτήθηκες ποτέ μήπως τους χαρακτηρισμούς που κάνεις για τους άλλους είναι τα δικά σου τα ελαττώματα; Γιατί βλέπουμε στους άλλους τα ελαττώματα που εμείς έχουμε;
Γιατί άραγε δεν μπορείς να συζητήσεις ήρεμα με άτομα που έχουν διαφορετική γνώμη από εσένα και αμέσως εκνευρίζεσαι και δεν ελέγχεις τα συναισθήματα σου; Μήπως θα έπρεπε σε αυτή την ενσάρκωση να δουλέψεις πάνω στον έλεγχο των συναισθημάτων σου;
Χαιρετώ και ευχαριστώ
Υ.Γ. Θα παρατηρήσεις ότι δεν σε χαρακτηρίζω, αλλά απλά αναρωτιέμαι!!!
Η αγνή σκέψη αποτελεί άμεση εγγύηση συνεργασίας.
Αγαπητέ oros777 και Dying Incubus
Θα ήθελα να καταθέσω και τις δικές μου απόψεις καθώς επίσης και ορισμένα αποσπάσματα από τον Μορύα γι’ αυτό το θέμα των μυήσεων.
Υπάρχει ένα μονοπάτι ή Ατραπός όπως λέγεται στη μεταφυσική, που οδηγεί στη λεγομένη Μύηση. Αυτή η Ατραπός έχει αναγνωρισθεί από όλες τις μεγάλες θρησκείες του κόσμου. Η Καθολική Εκκλησία μιλά για τη Μύηση που χωρίζεται σε τρία μέρη. Την οδό της εξαγνίσεως, τον οδό της φώτισης, την οδό που οδηγεί στην ένωση με το θείο.
Στον Σουφισμό υπάρχουν η Οδός, η Αλήθεια και η Ζωή.
Στην πράξη λίγο μας ενδιαφέρει σε ποια θρησκεία ανήκουμε γιατί η Ατραπός είναι μία. Στο τέρμα της βαδίζοντας ο άνθρωπος Θα κατορθώσει να πραγματοποιήσει την εντολή του Χριστού: Έσεσθε ουν υμείς τέλειοι, καθώς και ο Πατήρ υμών ο εν τοις Ουρανοίς τέλειος εστίν.
Το πρώτο βήμα είναι να αποκτήσουμε το γνώθι σ’ εαυτόν. Δηλαδή πού βρισκόμαστε, πάνω στην εξελικτική κλίμακα.
Όμως το πρώτο στοιχείο είναι η προσφορά υπηρεσίας προς την ανθρωπότητα.
Όταν ο άνθρωπος αρχίσει να σκέπτεται το καλό του συνόλου πέρα από το ατομικό του συμφέρον είτε για την εξυπηρέτηση της πόλεως, της κοινότητας, του ομίλου, του έθνους, έχει κάνει το πρώτο βήμα για την Ατραπό.
Σημασία έχει ό,τι κάνει να γίνεται με πνεύμα αφιλοκέρδειας. Οι άνθρωποι θα πρέπει να εξετάζουν το κίνητρό τους, το ελατήριο, το σκοπό τους για κάθε ενέργεια. Είτε είναι γιατρός κάποιος, πολιτικός, έμπορος, βιομήχανος.
Αυτή είναι η διαφορά μεταξύ των ανθρώπων που ακολουθούν το συνηθισμένο ρεύμα εξέλιξης, και αυτών που προοδεύουν έχοντας ως σκοπό όχι τη προσωπική επιτυχία αλλά την εξυπηρέτηση των άλλων.
Σημασία έχουν τα κίνητρα, οι σκέψεις μας που βρίσκονται πίσω από τις πράξεις μας.
Μας φαίνεται περίεργο πώς ορισμένοι άνθρωποι προσελκύονται από τους λεγόμενους «διδασκάλους» και δεν βλέπουν, δεν αντιλαμβάνονται ότι ο φερόμενος ως διδάσκαλος, τους εκμεταλλεύεται, τους χρησιμοποιεί. Ο καθένας προσελκύεται από αυτό που είναι, δηλαδή σύμφωνα με τα δικά του κίνητρα και τις προθέσεις του.
Η σωστή επιλογή έχει σχέση με το πόσο έτοιμος είναι κανείς να δεχθεί τη Διδασκαλία.
Δεν πηγαίνει σ ’ ένα Διδάσκαλο από περιέργεια αλλά επειδή θέλει να εισέλθει στην Ατραπό. Υπάρχει έντονη η παρόρμηση να αλλάξει τον εαυτό του. «Ζητείτε και ευρήσετε, κρούετε και ανοιγήσεται υμίν.»
Σημασία είναι να προσπαθήσουμε να εφαρμόσουμε αυτά που διαβάζουμε στην πράξη. Άλλο η θεωρία την οποία μπορεί να την κατέχουμε και να τη μεταδίδουμε και άλλο είναι να τη ζούμε στην καθημερινή μας ζωή.
Υπάρχουν άτομα που πιστεύουν ότι ήδη έχουν φτάσει στην τελευταία τους ενσάρκωση σε αυτή εδώ τη ζωή. Όμως αν αυτά τα άτομα π.χ. καταναλώνουν κρέας, που κάνει χονδροειδέστερο τον κραδασμό τους, αν κάνουν χρήση αλκοόλ, δεν είναι εγκρατείς, ακούνε «πιθηκίσια μουσική» (έχουν γίνει πειράματα πάνω σε φυτά και ζώα που αποδεικνύουν την αρνητική ενέργεια της μουσικής πάνω τους), είναι φιλόδοξοι, άπληστοι, διακατέχονται από το πνεύμα της χωριστηκότητας, δεν έχουν αναπτύξει τη διάκριση, συμβιβάζονται από τις συνθήκες της ζωής, αλήθεια πόσο κοντά είναι σε αυτό που πιστεύουν; Μήπως μας αρέσει να λέμε ότι έχουμε πάρει την πρώτη Μύηση και ετοιμαζόμαστε για τη δεύτερη, χωρίς να έχουμε κατά ελάχιστο μειώσει τις αρνητικές μας ιδιότητες; Μήπως βρισκόμενοι κοντά σε διάφορους «Δασκάλους» που μας φουσκώνουν τα μυαλά μας ότι ήμαστε μυημένοι γιατί η προσωπικότητά μας αυτά θέλει να ακούει;
ΟΜ
10. Όταν οι βράχοι αρχίζουν να καταρρέουν, άνθρωποι τους σπάζουν και τους μετακινούν για την ασφάλεια του δρόμου. Το ίδιο συμβαίνει με ορισμένους ανθρώπινους ορισμούς. Με την πάροδο των αιώνων ένας όρος μπορεί να χάσει την αρχική του σημασία και πρέπει ν' αντικατασταθεί με μια λέξη πιο κοντινή προς την τρέχουσα εποχή. Αυτό συνέβη με τη λέξη «μυημένος». Μαζί με το «χρίσμα», η αρχική της έννοια έχει αφανισθεί στο παρελθόν. Αντί του «μυημένος» και «αμύητος», ας πούμε « ειδήμων» και «αγνοών», ή «ενήμερος» και «αμαθής». Αλλά είναι καλύτερα να εκφράζει κανείς την ίδια τη μύηση με τη λέξη «εκπαίδευση». Έτσι μπορεί να εκφραστεί, χωρίς να υποτιμάται, με μια λέξη πλησιέστερη προς τους σύγχρονους καιρούς. Με κανένα τρόπο δεν είναι σωστό να κρύβουμε κάτι καλό μέσα σε απηρχαιωμένες λέξεις, όταν είναι δυνατόν να το εκφράσουμε πιο κατανοητά για τις μεγάλες μάζες των ανθρώπων. Ασφαλώς, η γνώση δεν είναι για τους εκλεκτούς αλλά για όλους ! Επομένως, δεν πρέπει να επαναλαμβάνουμε τετριμμένα ήθη, αλλά μάλλον να προσδιορίζουμε τις καλύτερες συνθήκες για επιστημονική γνώση. Μόνον οι αμαθείς δεν θα καταλάβουν ότι για την επιτυχή προώθηση της επιστήμης πρέπει να καθιερωθούν οι άριστοι όροι διαβίωσης.
Η επιστήμη δεν μπορεί να προχωρήσει πέρα από τα όρια του μηχανιστικού κύκλου όσο αυτό το τείχος δεν ξεπερνιέται μέσω, κατανοήσεως του Λεπτοφυούς Κόσμου.
Καρδιά
79. Αν η καρδιά είναι ένας συσσωρευτής και μεταλλάκτης ενεργειών, πρέπει να υπάρχουν καλύτερες συνθήκες για την διέγερση και την προσέλκυση τέτοιων ενεργειών. Ο βασικότερος όρος είναι ο μόχθος τόσο της σκέψης όσο και ο σωματικός. Αυτή η δράση συγκεντρώνει ενέργειες από το διάστημα. Ο μόχθος πρέπει να κατανοηθεί σαν το φυσικό πλήρωμα της ζωής. Κάθε συνεργασία λοιπόν είναι μια ευλογία, ενώ η σοφιστεία της αδράνειας είναι η επιβλαβέστερη από κοσμική άποψη. Η αγάπη για την ατέρμονη εργασία είναι κιόλας μια μύηση σημαντικής τάξης. Προετοιμάζει για την κατάκτηση του χρόνου. Η κατάκτηση του χρόνου εγγυάται ένα βήμα στο Λεπτοφυή Κόσμο, όπου η εργασία είναι απόλυτος όρος, όπως ακριβώς στην ένσαρκη κατάσταση. Παράπονα κατά της εργασίας μπορεί να προέρχονται μόνο από σκλάβους του σώματος.
556. Δεν θα σας εκπλήξει η επιβεβαίωσή Μου ότι η μαύρη μαγεία αυξάνει πολύ. Βέβαια, είναι ένα από τα όπλα που χρησιμοποιούν οι αντίπαλοι του Φωτός. Συγκεντρώνουν συνειδητούς και μη συνειδητούς συνεργάτες. Επικλήσεις και μάγια, όπως και όλες οι συσσωρεύσεις των σκοτεινών χρησιμοποιούνται ευρύτατα. Πέρα από τα σκοτεινά κέντρα που ήδη σας υπεδείχθησαν, ξεπροβάλλουν και πολλοί μικροί κύκλοι που συχνά βασίζονται σε πρωτόγονα τελετουργικά. Αλλά η γενική βλάβη είναι μεγάλη. Βέβαια η λευκή μαγεία διαθέτει τον ισχυρότερο τύπο — πάνω όμως απ' όλους τους τύπους βρίσκεται η ενέργεια της καρδιάς. Όλοι οι τύποι και οι επικλήσεις προϋποθέτουν μηχανικά μέσα και παραμένουν στα πλαίσια των κατώτερων διδασκαλιών. Τώρα όμως που οι δυνάμεις του σκότους ξεσηκώθηκαν, τους αντιπαραβάλλονται οι δυνάμεις της καρδιάς. Μπορεί να παρατηρηθεί πώς σταδιακά η τελετουργία της λευκής μαγείας προχώρησε στις ανώτερες συλλήψεις του Πυρός και της καρδιάς. Οι σκοτεινοί δεν διαθέτουν τέτοια οχυρά. Μόνον η καθαρή καρδιά μπορεί να δράσει. Μόνον ο δεσμός με την Ιεραρχία του Φωτός μπορεί να πυροδοτήσει τα ακατάσβεστα πυρά. Η αντίθεση συνεπώς της καρδιάς σ' όλες τις σκοτεινές δυνάμεις θα είναι το σημείο της νίκης. Επιβεβαιώνω τη δύναμη της καρδιάς κι από πείρα γνωρίζετε πόσο ισχυρό είναι το όπλο αυτό του Φωτός. Η πύρινη σφαίρα δεν προσεγγίζεται χωρίς τη φλόγα της καρδιάς. Η μύηση με το πυρ είναι μόνο για τις καθαρές καρδιές.
Υπεργήινο
232. Η Ουρουσβάτι γνωρίζει τι είναι η μύηση. Υπάρχει σύγχυση γύρω απ' αυτή την έννοια. Μερικοί νομίζουν πως το μονοπάτι προς τη μύηση προσεγγίζεται με την απόκτηση γνώσης. Άλλοι νομίζουν πως η ίδια η πράξη της αφοσίωσης είναι μύηση, αλλά κι αυτή επίσης είναι μονάχα ένα μονοπάτι προς τη μύηση. Άλλοι πάλι δηλώνουν πως το να μυηθείς είναι ν' απορροφήσεις ένα Μυστήριο. Ακόμα κι αυτό δεν είναι παρά ένας δρόμος.
Μύηση είναι να τολμήσεις να πλησιάσεις την Εικόνα του Φωτός και να μη φοβηθείς να Την κοιτάξεις. Η ένωση με το Φως απαιτεί θάρρος κι έναν υψηλό βαθμό αυταπάρνησης. αυτή η αφοβία είναι καθαυτή μια ωραία μύηση.
Ο Διδάσκαλος μεταδίδει πολλές σοφές αλήθειες, αλλά τελικά θα πει: «Τώρα περπάτησε μόνος, χωρίς φόβο». Μια ιδιαίτερη ένταση της συνειδητότητας απαιτείται προς το τέλος του μονοπατιού. Η διανοητική γνώση διαλύεται κι εξαφανίζεται κι ο προσκυνητής μένει μόνος στους γκρεμούς της ανάβασης. Μόνο η φλόγα της καρδιάς μπορεί να ζεστάνει, όταν τα συσσωρευμένα καλύμματα έχουν σκιστεί απ' την καταιγίδα. Φωνές ακούγονται, αλλά δε μοιάζουν με το Κάλεσμα του Αγαπημένου. Να 'στε προετοιμασμένοι ν' αντιμετωπίσετε το Φως και να Το δεχτείτε χωρίς φόβο.
Είναι ανεπίτρεπτο να μιλάτε στην αγορά για την εμπειρία του Φωτός. Ένας μυημένος δε θ' αποκαλύψει τις πολύτιμες εμπειρίες του. Κανείς δεν μπορεί να τον εξαναγκάσει να προφέρει το άρρητο. Αυτή είναι η διαφορά μεταξύ ενός μυημένου κι ενός απατεώνα, που ξέρει να στριφογυρίζει τα μάτια του και να τραγουδάει γλυκά για οράματα που μόνο αυτός μπορεί να συλλάβει. Οι αληθινοί αγγελιαφόροι δεν είναι ομιλητικοί.
Ο Στοχαστής προσδοκούσε οι μαθητές Του να μεταφέρουν προσεκτικά ό,τι τους είχε εμπιστευθεί, μέχρι τέλους. Κατάλαβε, όπως ο Σωκράτης, τη σημασία της Αλήθειας. Είπε: «Η Αλήθεια χρειάζεται μια γερή θήκη. Κάντε τον εαυτό σας θησαυροφυλάκιο!»
67. Η Ουρουσβάτι γνωρίζει καλά ότι δεν μπορεί κάποιος να χρησιμοποιήσει κανένα γήινο μέτρο για ν' αναγνωρίσει τους Φίλους Μας. Δεν είναι δυνατό να διακηρύξουμε σε μια γήινη κατανόηση την ευρεία διασπορά των συνεργατών Μας.
Μπορούν να βρεθούν σε πολλά διαφορετικά μέρη, ακόμη και σε αντίθετα στρατόπεδα και μπορούν να βρεθούν και στις δυο πλευρές μιας μάχης. Δεν μπορεί κανείς να εξηγήσει τέτοια αντίφαση σε μια γήινη συνειδητότητα, αλλά η Κατοικία Μας δε δρα σύμφωνα με τους γήινους νόμους. Μια διευρυμένη συνειδητότητα μπορεί να κατανοήσει ότι υπάρχουν δεσμοί πέρα από γήινους νόμους. Είναι τόσο δύσκολο να φαντασθείτε ότι οι φίλοι Μας μπορεί να βρίσκονται σε διαφορετικά μέρη του κόσμου και ότι, χρησιμοποιώντας τις τοπικές γλώσσες, προσπαθούν να συγκρατήσουν την ανθρώπινη τρέλα; Μπορεί να μην ξέρουν καν ο ένας για τον άλλον, παρ' όλα αυτά όμως θα ενεργούν για το ίδιο Κοινό Καλό.
Σε πολλές περιπτώσεις, οι Φίλοι Μας Μας έχουν ζητήσει να τους δώσουμε ένα σημάδι που θα μπορούσαν ν' αναγνωρίσουν ο ένας τον άλλον, αλλά τέτοιες προσπάθειες πάντοτε κατέληξαν άσχημα, επειδή συχνά οι προδότες είναι οι πρώτοι που κάνουν χρήση των σημείων. Εμείς λοιπόν απορρίψαμε αυτές τις εξωτερικές διακρίσεις και μόνο στις πολύ μικρές ομάδες επιτρέπουμε το Σήμα του Κατοικητηρίου Μας. Έτσι, δεν είναι δυνατόν, ακόμα και απ' αυτήν την άποψη, να υιοθετήσουμε γήινες συμβατικότητες. Η καρδιά μπορεί να αισθανθεί πέρα απ' όλους τους γήινους περιορισμούς. Η σκέψη για Μας μπορεί να φλέγεται στα βάθη της καρδιάς.
Οι συνεργάτες Μας ποτέ δε θ' αποκαλέσουν τους εαυτούς τους μυημένους, ούτε θα καυχηθούν ότι είναι ανώτεροι. Τα μέτρα Μας είναι υπεράνω όλων των γήινων βαθμών. Ακόμη κι αν οι φίλοι Μας υποχρεώνονται μερικές φορές να δεχθούν γήινες διακρίσεις, γνωρίζουν τουλάχιστον την αληθινή τους αξία. Μια φορά κι έναν καιρό, όταν ένας από τους Αδελφούς Μας εμφανίστηκε σε μια δημόσια συγκέντρωση φορώντας παράσημα, ο φίλος Του χαμογέλασε και σχολίασε πόσο βαριά έπρεπε να είναι τα μετάλλια και τα βραβεία του. Ο Αδελφός Μας, απάντησε: «Ούτε και τα κλειδιά του θυρωρού είναι πολύ ελαφριά!» Έτσι πρέπει να κατανοούνται οι γήινες διακρίσεις.
Αυτό δε σημαίνει ότι Εμείς δεν μπορούμε να κατέχουμε θέσεις εγκόσμιας ηγεσίας. Τις αποδεχόμαστε μερικές φορές, αλλά μόνο σαν μια ιδιαίτερη θυσία. Θα πρέπει να καταλαβαίνει κανείς με ευρύτητα τις δυνατότητες που είναι πέρα από τις γήινες. Εμείς λυπόμαστε πολύ, όταν ένας Αδελφός ή Αδελφή πρέπει να Μας αφήσει για να φύγει σ' ένα γήινο προσκύνημα. Ποιος θα καταλάβει αυτή τη θυσία; Ένα τέτοιο προσκύνημα δε θα είναι το σήκωμα ενός σταυρού;
Ωραία σύμβολα έχουν δοθεί στους ανθρώπους, αλλ' αυτοί σπάνια καταλαβαίνουν την πλήρη τους σημασία.
70. Η Ουρουσβάτι έχει δίκιο ν' αγανακτεί με όλα τα ψεύδη που γράφονται για Μας. Αληθινά, αν όλες οι αβάσιμες ιστορίες συγκεντρώνονταν σ' ένα βιβλίο, μια ασυνήθιστη συλλογή από ψεύδη θα προέκυπτε. Συμβολικές εκφράσεις, δημιουργημένες μες στους αιώνες, έχουν μεταμορφωθεί σε απίστευτα παραμύθια για θησαυρούς που φρουρούνται απ' τους Κυρίους της Σαμπάλα. Στις λεπτομερείς Θιβετανικές διηγήσεις είναι δύσκολο να καταλάβεις πώς έχουν συσσωρευτεί οι πλέον φαντασιόπληκτες υπερβολές. Μέσω αυτών των υπερβολών, το θιβετανικό έθνος θέλησε να δώσει έμφαση στη σπουδαιότητα αυτής της Παγκόσμιας Εστίας. Για παράδειγμα, έχει γραφεί ότι οι πολεμιστές της Σαμπάλα είναι αναρίθμητοι κι ακατανίκητοι κι ότι ο αρχηγός Τους νικά κάθε κακό, επιβεβαιώνοντας τη Βασιλεία του Καλού. Τέτοια είναι η πίστη στην Ανατολή, που τρέφει στην καρδιά της το θρύλο για τη νίκη του Φωτός. Για την Ανατολή κάθε καλυμμένος λόγος γραμμένος για τη δόξα του Φωτός είναι δικαιολογημένος, αλλά η Δύση πιστεύει το αντίθετο κι επιθυμεί ν' αποκαλύπτει το καθετί, ακόμα και μέχρι σημείου υποτίμησης.
Προσέξτε τον τρόπο που οι άνθρωποι στη Δύση μιλούν για τη Λευκή Αδελφότητα. Λένε ότι τα μέλη της Αδελφότητας κάθονται σ' εστιατόρια, ότι χειρίζονται οικονομική δύναμη, ότι ψεύδονται, σφάλλουν και παραπλανούν και δε γνωρίζουν πώς να επιλέγουν τους καλύτερους συνεργάτες-ότι δελεάζουν για ανταρσία και πόλεμο, ότι συνωμοτούν, δολοπλοκούν, ανατρέπουν δυναστείες, ανακατεύονται στις ειρηνικές ζωές οικογενειών, επιφέρουν βλάβη στην εκκλησία και δεν διατηρούν τις αρχαίες παραδόσεις. Εν ολίγοις, μπορεί κανείς ν' απαριθμήσει τα πιο σκοτεινά και ασυγχώρητα εγκλήματα κι αυτά αποδίδονται σ' Εμάς. Ας μη λησμονούμε ότι αυτές οι κατηγορίες μεταφέρονται συχνά απ' τους ανθρώπους ακριβώς, οι οποίοι προφέρουν τις πιο υψηλόφρονες λέξεις για τη Λευκή Αδελφότητα.
Ίσως ακούσει κανείς πως ο Αδελφός Ρ. ζει στα Καρπάθια, αλλ' αυτό θα ήταν τόσο αληθινό, όσο το να πούμε ότι Εγώ ζω στο Λονδίνο. Αναμφίβολα, ο Αδελφός Ρ. έχει μείνει στα Καρπάθια Όρη, όπως ακριβώς Εγώ έχω μείνει στο Λονδίνο, αλλά δε θα έπρεπε να παραπλανά κανείς τους ανθρώπους αναφέροντας τόπους διαμονής ως μόνιμους. Όμοια, δε θα πρέπει να σκεφθεί κανείς ότι, ο Αδελφός Ι. ζει στη Γερμανία, παρ' όλο που σε μερικούς ανθρώπους θα άρεσε να περιορίσουν τη διαμονή του ακόμη περισσότερο, στην περιοχή κοντά στη Νυρεμβέργη. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα για το πόσο αυθαίρετα είναι διατεθειμένοι οι άνθρωποι απέναντί Μας, ενώ διακηρύσσουν πως οι ίδιοι είναι υψηλοί μυημένοι ή ακόμα και Μάχα-Τσόχαν.
Αδαείς γεμίζουν βιβλία με πληροφορίες για τη μεγάλης ακτίνας επιρροή Μας και μετά ανακηρύσσουν τις δικές τους επιθυμίες ως Υποδείξεις δικές Μας. Μπορεί να φαντασθεί κανείς πόσο περιπλέκεται η ζωή Μας εξαιτίας αυτών των επινοήσεων. Δυσφημώντας Μας στο έπακρο, δημιουργούν και κυκλοφορούν παράξενα πορτρέτα και οργανώνουν συναντήσεις, στις οποίες τα πιο προδοτικά άτομα δε διστάζουν να ψιθυρίζουν ακόμα και στους ξένους για τα απίστευτα οράματά τους.
Φυσικά, υπάρχουν ειδικές οργανώσεις αφιερωμένες σε οτιδήποτε είναι καταστροφικής φύσης. Δε μιλάμε γι αυτές, γιατί η προέλευσή τους είναι ξεκάθαρη. Επιθυμούμε τώρα να επισύρουμε την προσοχή σας στη διαγωγή εκείνων που συνεχώς μιλούν ανόητα για την Αδελφότητα και, κάνοντας το αυτό, τη δυσφημούν.
80. Η Ουρουσβάτι, έχει ακούσει τους ύμνους της φύσης, όπως εμείς αποκαλούμε τις αρμονίες που αντηχούν κατά την κατάκτηση του σκότους. Μοιάζουν με τη μουσική των σφαιρών αλλά ανήκουν πιο πολύ στη Γη παρά στ’ ανώτερα βασίλεια. Οι περισσότεροι άνθρωποι απορρίπτουν κάθε νύξη για την ύψιστη αρμονία κι όταν αυτή αντηχεί, λένε ότι πρόκειται μάλλον για κουδούνισμα των αυτιών τους.
Έτσι, πολλοί που θεωρούν τους εαυτούς τους αποκρυφιστές, αποκόπτονται απ’ τις φυσικές τους αισθήσεις. Πάρα πολλά βιβλία τους προκαλούν σύγχυση περιγράφοντας πρακτικές που απέβλεπαν κάποτε σε άλλους σκοπούς. Εμείς προτιμάμε να συναντάμε νέους ανθρώπους που δεν είναι παραφορτωμένοι από άχρηστους τύπους. Η μουσική των σφαιρών κι’ οι ύμνοι της φύσης ακούγονται πιο εύκολα από κείνους που οι καρδιές τους είναι γεμάτες αγάπη. Εκείνοι που επιμένουν πάνω σε τύπους για την καρδιά, για την αγάπη, για τη συμπόνια, δε θ΄ ανοίξουν τ’ αυτιά τους σε ανώτερες αρμονίες.
Μη νομίσετε ότι Εμείς απορρίπτουμε τα βιβλία και τις εργασίες αυτών που ζητούν να κατανοήσουν το Σύμπαν. Καθόλου. Λυπόμαστε μόνο που η γνώση τους εφαρμόζεται τόσο αδέξια στη ζωή. Οι πλησίον Μας δε μοιάζουν μ’ εκείνους τους ψευτομυημένους που κάνουν κήρυγμα. Αυτοί που επιθυμούν να πάρουν μέρος στο Κατοικητήριό Μας πρέπει να επικοινωνούν συχνότερα με τις καρδιές τους και μέσω αυτών να Μας στέλνουν τουλάχιστον σιωπηλές κλήσεις. Μερικές φορές αυτές οι κλήσεις αναφέρονται ως “χωρίς σκέψη”, επειδή εκφράζονται μάλλον με αίσθημα παρά με σκέψη. Το όριο μεταξύ σκέψης και αισθήματος είναι πολύ λεπτό, αλλά εσείς διακρίνετε αυτά τα όρια, που είναι σαν εκείνα μεταξύ των εδρών ενός πολύτιμου λίθου. Μόνο το φως μπορεί ν’ αποκαλύψει αυτές τις έδρες και το φως της καρδιάς θα είναι σαν την εκδήλωση ενός πολυτίμου λίθου. Ίσως νομίσει κανείς ότι όλ' αυτά είναι πολύ περίπλοκα, στην πραγματικότητα, όμως, μπορούν να μπουν σε τρεις λέξεις, «Σ' αγαπώ. Κύριε». Αυτός είναι ο αγωγός προς Εμάς. Ένας τέτοιος αγωγός είναι πολύ πιο ισχυρός από την παράκληση, «Βοήθησε με, Κύριε». Εμείς γνωρίζουμε πότε είναι δυνατό να βοηθήσουμε κι η βοήθεια πετά εύκολα πάνω στα φτερά της αγάπης. Αυτή περνάει μέσα από τα πιο κοφτερά εμπόδια. Ας αγαπάμε ο ένας τον άλλον.
Πρακτικός Αποκρυφισμός της Έλενας Μπλαβάτσκυ
Η γνώση αυξάνει ανάλογα με τη χρησιμοποίησή της - δηλαδή, όσο περισσότερο διδάσκουμε τόσο περισσότερα μαθαίνουμε. Επομένως επιδιώξτε την Αλήθεια, με την πίστη ενός μικρού παιδιού και τη θέληση ενός Μυημένου. Δώστε από τα υπάρχοντά σας σ’ αυτόν που δεν έχει τα μέσα για να ανακουφιστεί στο ταξίδι του.
Μυημένος: Ένας εξελιγμένος άνθρωπος που έχει βαδίσει αρκετά πάνω στην ατραπό της αυτογνωσίας και της αυτοπραγμάτωσης. Ένα μέλος της ιεραρχίας των Μυστών που μοχθούν για την πνευματική απελευθέρωση της ανθρωπότητας.
Τσέλα: Μαθητής ή μυημένος που έχει γίνει δεκτός από έναν Διδάσκαλο. Αυτός που, κάτω από την καθοδήγηση ενός Διδασκάλου, γίνεται γνώστης των μυστηρίων και προσπαθεί να προσαρμόσει τη ζωή του σύμφωνα με τις αλήθειες που έχει κατανοήσει.
Χαιρετώ και ευχαριστώ
Η αγνή σκέψη αποτελεί άμεση εγγύηση συνεργασίας.
Αγαπητέ oros777
Κατέληξες την τελευταία φορά που έγραψες για τον προσηλυτισμό:
quote:
Θα επιθυμούσα να ακούσω την γνώμη σας, αν θεωρείτε τον εαυτό σας σκεπτόμενο.
Αλήθεια, μου φαίνεται περίεργο πώς τόσο καιρό, κανείς δεν σου απήντησε στο τόσο ενδιαφέρον θέμα σου! Λες η νεολαία να μην είναι πια σκεπτόμενη; Τους έχει γίνει τόσο πλύση εγκεφάλου που πια δεν έχουν γνώμη, δεν μπορούν να σκεφτούν για τίποτε άλλο παρά μόνο για τα υλιστικά θέματα που τους σερβίρει η τηλεόραση;
Μου φαίνεται αρκετά περίεργο που η σπουδάζουσα νεολαία δεν έχει λόγο ή φοβάται να τον εκφράσει και αφήνει μια μερίδα «φοιτητών» να τους ελέγχει και να κλείνει τα Πανεπιστήμια τόσο καιρό εις βάρος των σπουδών τους.
Τα κόμματα έχουν ήδη προσηλυτίσει αρκετά μεγάλη μερίδα νέων, την ελέγχουν και δεν την αφήνουν να σκέπτεται ελεύθερα αλλά μόνο μέσα από τα κομματικά πιστεύω.
Ίσως είναι και η σκόπιμη ένταξη μιας μερίδας νέων στα κόμματα για να ενταχθούν πιο γρήγορα στο σύστημα ώστε να βολευτούν μόλις τελειώσουν τις σπουδές τους.
Πράγματι, οι διαφημίσεις είναι το χειρότερο μέσο προσηλυτισμού για τα παιδιά, αλλά και για τους μεγάλους. Συνέχεια βλέπουμε αυτοκίνητα μεγάλου κυβισμού να διαφημίζονται και μάλιστα 4 wheel drive ώστε η Ελλάδα να έχει γεμίσει από αυτά, λες και ένα πιο μικρό αμάξι δεν θα μας έκανε.
Η πληθώρα των τραπεζικών πιστωτικών καρτών έχει φέρει πολλούς ανθρώπους σε αδιέξοδο. Δεν είναι δυνατόν να σε παίρνουν συνέχεια στο τηλέφωνο από τις πιο απίθανες τράπεζες για να σου βγάλουν μια κάρτα.
Τα πάντα γίνονται για την «απόλαυση». Είτε αυτό είναι αυτοκίνητο, κρουαζιέρα, βούτυρο, γιαούρτι ή οτιδήποτε άλλο. Ποντάρουν στο ευαίσθητο σημείο του ανθρώπου και τον πείθουν ότι έτσι αποκτώντας ένα προϊόν θα μοιάσει στο μοντέλο που το διαφημίζει – τι σχέση μπορεί να έχει ένα προκλητικό μοντέλο με το αυτοκίνητο ή το βούτυρο που αν το τρώει πραγματικά θα πάψει να είναι καλλίγραμμη!
Έτσι δυστυχώς δεν μένει χρόνος για να σκέφτεται κανείς παρά μόνο για το πώς θα βγάλει περισσότερα χρήματα ώστε να αποκτήσει αυτά που τον έχουν πείσει μέσο οικονομικού προσηλυτισμού ότι του χρειάζονται.
Χαιρετώ και ευχαριστώ
Η αγνή σκέψη αποτελεί άμεση εγγύηση συνεργασίας.
Αγαπητέ Think Math
Επειδή δεν έχεις ασχοληθεί απ’ ό,τι φαίνεται καθόλου με τον εσωτερισμό, ίσως θα πρέπει να είσαι πιο προσεκτικός με τις εκφράσεις που χρησιμοποιείς. Το να λες κείμενα που στηρίζεται ο εσωτερισμός «άρες μάρες κουκουνάρες» επειδή απλά δεν τα καταλαβαίνεις δεν σε τιμά ιδιαίτερα. Είναι σαν να μας έγραφες για τη θεωρία της σχετικότητας και να σου γράφαμε ότι είναι αρλούμπες αυτά που έγραψε ο Αϊνστάιν κατά τη γνώμη μας. Απλά θα παραδεχόμαστε την άγνοιά μας και θα προσπαθούσαμε να βρούμε ανάλογα βιβλία για να καταλάβουμε τις θεωρίες του. Δεν είναι κακό να παραδέχεται κανείς την άγνοιά του για κάτι.
Ένα μικρό παιδί του νηπιαγωγείου δεν μπορεί να παρακολουθήσει μαθήματα και παραδόσεις στο Πανεπιστήμιο. Φυσικό είναι να του φαίνονται όλα ακαταλαβίστικα. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως ό,τι δεν καταλαβαίνει είναι αστεία.
Το ίδιο συμβαίνει και με την Εσωτερική Φιλοσοφία. Πάρα πολλά χρόνια την μελετούμε και όλοι εμείς που ασχολούμαστε με τον εσωτερισμό, φυσικό είναι να μην μπορούμε να μεταδώσουμε πληροφορίες απλά γρήγορα και εύκολα σε άσχετους, όπως εσύ δεν μπορείς να μεταδόσεις γνώσεις για την πυρηνική φυσική σε μαθητές του νηπιαγωγείου.
Γιατί θέλεις έτοιμη τροφή και έστω και από περιέργεια δεν ανοίγεις να διαβάσεις κάποιο βιβλίο της Alice Bailey. Να δεις τι γράφει. Πρέπει κανείς να είναι ανοικτός στη γνώση.
Θα μπορούσα να σου παραθέσω κείμενα από άλλο Διδάσκαλο της Σοφίας (εκτός απ’ Aυτόν που μετέδωσε την Διδασκαλία στην Alice Bailey) σχετικά με τη γνώση, και για τον χλευασμό αυτών που δεν καταλαβαίνουν και αρνούνται να δεχτούν τίποτε άλλο εκτός αυτών που δέχεται η επιστήμη. Μην ξεχνάς ότι κάθε τόσο οι διάφορες θεωρίες αλλάζουν και επαναπροσδιορίζονται.
Είμαι θετικών επιστημών αλλά ασχολούμαι χρόνια με τον εσωτερισμό.
Το μόνο που μπορώ να σου πω είναι θέμα συνείδησης για να αποδεχθείς ή όχι τον εσωτερισμό. Αν είναι έτοιμος κάποιος συμβαίνει ένα γεγονός στη ζωή του, «αφορμή» του δίνεται και αν την καταλάβει, έχει καλώς. Αλλιώς υπάρχουν και άλλες ενσαρκώσεις για να ασχοληθεί με τη μεταφυσική.
Xαιρετώ και ευχαριστώ
Η αγνή σκέψη αποτελεί άμεση εγγύηση συνεργασίας.
Αγαπητή Unseen
quote:
Unseen Δεν ξέρω αν έχει νόημα να αναφέρω την προσωπική μου άποψη όσον αφορά τη μετενσάρκωση. Ίσως μόνο χάριν συζητήσεως. Προσωπικά έχω επηρεαστεί από τον Sri Aurobindo και δεν πιστεύω στην επιβίωση της ατομικής προσωπικότητας. Έχω ένα όραμα της Ψυχής ως ενός συλλογικού ωκεανού από τον οποίο αποσπόμαστε και επιστρέφουμε ως σταγόνες. Όταν επιστρέφει, κάθε σταγόνα διαλύεται μέσα στο όλον και, κάθε φορά που μια νέα σταγόνα αποσπάται, φέρει χαρακτηριστικά ολόκληρου του ωκεανού, ο οποίος, όντας ζωντανός και σε αέναη κίνηση, ευθύνεται για το γεγονός ότι οι σταγόνες που αποσπώνται από αυτόν για να μπουν στην περιπέτεια της ύλης δεν είναι παρά μίγμα ή συρραφή διαφόρων τμημάτων του. Γι’ αυτό έχουμε μέσα μας τόσες διαφορετικές φωνές: λίγο Αττίλα, λίγη Ζαν ντ’ Αρκ, λίγη Αγία Τερέζα και λίγο από έναν εργάτη που έζησε τον περασμένο αιώνα κάπου αλλού.
Αυτό που θα ήθελα να ρωτήσω είναι αν η άποψή σου περί μετενσαρκώσεως αναφέρεται έτσι από τον Sri Aurobindo ή είναι καθαρά προσωπική; Αν μεν αναφέρεται από τον Sri Aurobindo θα με ενδιέφερε σε πιο βιβλίο το γράφει. Γιατί αν παρατήρησες και ο oros777 όχι απλά αναφέρει από πού είναι τα αποσπάσματα που παραθέτει αλλά και ορισμένες φορές τη σελίδα, ώστε κάποιος που ενδιαφέρεται να μπορεί να ανατρέξει σε αυτά. Αν η άποψη περί μετενσαρκώσεως είναι καθαρά δική σου, θα πρέπει να ξέρεις ότι αυτό που γράφεις ισχύει για τις ζωικές ψυχές και όχι για τις ανθρώπινες.
quote:
έχω τελειώσει με όλες τις διδασκαλίες που θεωρούν τον άνθρωπο σκουλήκι, ανεξέλικτο κ.ο.κ. Ταπεινοφροσύνη δεν είναι το να εκμηδενίσεις την προσωπικότητά σου (η οποία είναι όπως είπαμε εξάλλου το όχημα για την ψυχή), αλλά το να την τοποθετήσεις στη σωστή της θέση. Και για ανθρώπους σαν και μένα που μεγάλωσαν νιώθοντας μειονεκτικά, είναι αβάσταχτο το βάρος διδασκαλιών όπως του Μορύα ή της δογματικής ορθοδοξίας που τους ισοπεδώνουν, αν όχι εκμηδενίζουν, περαιτέρω. Για μένα κάθε άνθρωπος είναι αναπόδραστα μοναδικός και θαυμαστός, έστω εν δυνάμει. Γιατί, πάντα για μένα, ο άλλος άνθρωπος είναι ο δρόμος που με φέρνει πιο κοντά στον Θεό από οποιαδήποτε αφηρημένη ιδέα περί Αυτού, όσο άρτια ή όμορφη κι αν είναι.
Ακολουθούν κείμενα του Μορύα για την ταπεινοφροσύνη.
24. Μία από τις μεγάλες έννοιες, συχνά λανθασμένα ερμηνευμένη, είναι ακριβώς η μεγάλη έννοια της ταπεινοφροσύνης. Έχει ερμηνευθεί σαν μη-αντίσταση στο κακό. έχει ερμηνευθεί σαν καλοκαρδία, σαν συμπόνια, αλλά πολλοί λίγοι την δέχτηκαν σαν αυταπάρνηση. Γιατί μόνο η αυταπάρνηση και η αυτοθυσία μπορούν να οδηγήσουν στην κατανόηση της ταπεινοφροσύνης. Αληθινά, Εμείς βλέπουμε τους γίγαντες του πνεύματος και τους ήρωες που αφοσιώνονται πλήρως στα ταπεινά έργα για το καλό της ανθρωπότητας. Γνωρίζουμε μεγάλα πειράματα που διενεργούνται με ταπεινοφροσύνη στα εργαστήρια προς όφελος της ανθρωπότητας. Γνωρίζουμε τα μεγάλα πύρινα πειράματα εκείνων που αφιερώνουν τη ζωή τους ολόψυχα και ταπεινά στο όφελος του ανθρώπινου είδους. Γνωρίζουμε εκδηλώσεις πάνω στην ατραπό προς τον Πύρινο Κόσμο που εμπνέουν όλο το περιβάλλον. Πράγματι πολύπλευρη είναι η ταπεινοφροσύνη που εκδηλώνεται με αυτοθυσία και αυταπάρνηση. Ο ηρωισμός είναι μια απ' τις ποικίλες όψεις της ταπεινοφροσύνης. Έτσι τα αρχεία του διαστήματος είναι γεμάτα από μεγάλα έργα ταπεινοφροσύνης. Ανεκτίμητες είναι αυτές οι πύρινες πτήσεις του πνεύματος. Έτσι, αληθινά, οι ήρωες της ταπεινοφροσύνης στραγγίζουν το ποτήρι του δηλητηρίου για το καλό της ανθρωπότητας.
(Πύρινος Κόσμος ΙΙΙ)
26. Γι' αυτήν την πύρινη ταπεινοφροσύνη το πνεύμα πρέπει να έχει σφυρηλατηθεί δια μέσου χιλιάδων ετών και πρέπει να ζει μέσα σε σταθερή επίτευξη. Έτσι λαμβάνει χώρα η τελική προσπάθεια για τον πλανήτη, και σ' αυτή τη μεγάλη Μάχη, Εμείς εκδηλώνουμε τη Δύναμή Μας. Γι' αυτό η ταπεινοφροσύνη Μας είναι τόσο πύρινη. Δεν είναι εύκολο για ένα πύρινο πνεύμα να εκδηλώσει ταπεινοφροσύνη. Το πύρινο πνεύμα είναι σαν μια υψικάμινος, σαν μια φλεγόμενη δάδα, και η αυταπάρνηση και, αυτοθυσία είναι το πεπρωμένο του πάνω στο έσχατο σκαλί. Γι' αυτό η τελευταία διαμονή πάνω στη Γη είναι τόσο δύσκολη. Κάθε κατώφλι σημαίνει ένα επίπονο σκαλοπάτι. Έτσι, Εμείς σφυρηλατούμε το μεγάλο μέλλον.
Η κυριαρχία του πνεύματος και η κυριαρχία της καρδιάς κατανοούνται τόσο λίγο που είναι αναγκαίο να διευρύνουμε αυτές τις έννοιες για την πρόοδο της ανθρωπότητας. Συχνά η έλλειψη κατανοήσεως αυτών των μεγάλων αρχών δημιουργεί μια διαταραχή της γήινης ισορροπίας. Το καλύτερο παράδειγμα είναι το χάσμα μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Έτσι, στην Ανατολή δεν καταλαβαίνουν ότι η κυριαρχία του πνεύματος δεν σημαίνει αδράνεια και ότι η κυριαρχία της καρδιάς δεν είναι έλλειψη θελήσεως. Και η Δύση κατέστρεψε και τις δύο αυτές έννοιες, επιβεβαιώνοντας την κυριαρχία της ύλης σαν τη βάση της ζωής. Δεν μπορεί να προχωρήσει κάποιος χωρίς την κυριαρχία του πνεύματος και της καρδιάς. Η φόρμουλα της εμπνευσμένης ύλης πρέπει να γίνει αποδεκτή στην καθημερινή χρήση. Τότε το πνεύμα, η καρδιά και η ύλη θα μπουν στη ζωή. Ο Πύρινος Κόσμος επιβεβαιώνει την κυριαρχία του πνεύματος σε όλη του την Κοσμική έκταση.
Εάν οι επιστήμονες κατανοούσαν μονάχα τη μεγάλη σημασία της κυριαρχίας του πνεύματος, πόσο πολλές χρήσιμες έρευνες θα δίνονταν στην ανθρωπότητα! Αλλά οι «βιβλιάνθρωποι» δεν αναγνωρίζουν την πιο ισχυρή δύναμη, συγκεκριμένα την κυριαρχία του πνεύματος. Γι' αυτό κάθε λεπτοφυής προσέγγιση της επιστήμης και της τέχνης, πρέπει να εκτιμάται σαν αληθινή πύρινη σκέψη. Ας θυμόμαστε την κυριαρχία του πνεύματος, στην ατραπό για τον Πύρινο Κόσμο.
(Πύρινος Κόσμος ΙΙΙ)
52. Λιγότερο απ' οτιδήποτε άλλο οι άνθρωποι καταλαβαίνουν την επιτυχία. Όταν η επιτυχία ενός έργου που έχει ανατεθεί από την Ιεραρχία και προωθηθεί με την συμπαράσταση της Ιεραρχίας, αποδίδεται από το πνεύμα το διαποτισμένο με ιδιοτέλεια στην προσωπική του αξία, συνήθως τότε η επιτυχία μεταλλάσσεται σε πόνο καρδιάς του πνεύματος. Όταν ένας συνεργάτης απαιτεί λατρεία, για την εκπλήρωση του καθήκοντος που του ανατέθηκε, φράσσει με την ίδια αυτή πράξη τα διαστημικά αρχεία. Τα αρχεία της ζωής που αξιολογούν την καθόλου γήινη δόξα αποκαλύπτουν πάμπολλους πνευματικούς επαίτες! Ένας συνεργάτης που παρουσιάζει στην κοινότητα την ιδέα ότι η Ιεραρχία θα πράξει σύμφωνα με την επιβεβαίωση του επιτυχημένου συνεργάτη, εισάγει αληθινά μια υποβάθμιση του Ιεράρχη. Πόσο δύσκολο είναι να εισάγουμε ανάμεσα στους συνεργάτες την αληθινή έννοια της επιτυχίας! Πράγματι, μόνο η ταπεινοφροσύνη του πνεύματος και το συναίσθημα της ευγνωμοσύνης αρμόζουν. Ποιος έδωσε όλες τις δυνατότητες; Ποιος έδωσε την κατεύθυνση; Ποιος εκδήλωσε όλο το καλό; Μόνο ο Ιεράρχης, μόνο ο Αρχηγός, μόνο οι Δυνάμεις του Φωτός. Επιτυχημένε συνεργάτη, εξέτασε την πανοπλία σου: σε κάθε σύνδεσμο είναι χαραγμένο - Ιεραρχία. Όχι εγώ, ο εαυτός μου, ούτε το δικό μου, αλλά το Δικό σου, Κύριε!
Συνεπώς, πάνω στην ατραπό προς τον Πύρινο Κόσμο πρέπει να θυμόμαστε ότι η ταπεινοφροσύνη είναι σύντροφος της επιτυχίας. Συνεργάτη, μην απαιτήσεις τύχη, γιατί οι πύρινες ενέργειες είναι λεπτοφυείς και ο αβασάνιστος εγωισμός δεν εμπεριέχει τα πυρά. Έτσι, ας θυμόμαστε την ταπεινοφροσύνη όταν επιθυμούμε να είμαστε αληθινά επιτυχημένοι.
(Πύρινος Κόσμος ΙΙΙ)
154. Η διορατικότητα, μία ιδιότητα του πνεύματος, μπορεί να εφαρμοσθεί στην εξέταση εκείνων των πράξεων που αποκαλύπτουν με ιδιαίτερη καθαρότητα τα βάθη της καρδιάς. Ακριβώς, εκεί όπου η ταπεινοφροσύνη λείπει θα υπάρχει χώρος για δολιότητα. Εκεί όπου η Ιεραρχία δεν είναι σεβαστή, θα υπάρχει χώρος για βλασφημία. Εκεί όπου το Θέσπισμα των Ανώτερων Δυνάμεων γίνεται αποδεκτό, αλλά χωρίς να πειθαρχούν σ' αυτό, θα κρύβεται εγωισμός. Κι εκεί όπου ο Πύρινος Διδάσκαλος είναι απών, η κατεύθυνση δεν θα είναι προς την πλευρά της Διδασκαλίας. Δεν μπορεί κάποιος να συνειδητοποιήσει τη μεγάλη Διδασκαλία χωρίς τον Πύρινο Διδάσκαλο, χωρίς αγώνα του Πνεύματος προς τον Κόσμο του Διδασκάλου. Η εκδήλωση του Πύρινου Διδασκάλου συνιστά την ατραπό προς τον Πύρινο Κόσμο. Έτσι, τα αρχεία του διαστήματος είναι πλήρη αυτοχειροτόνητων Διδασκάλων, αλλά η Καθοδηγητική Αρχή είναι ο Πύρινος Διδάσκαλος. Δεν μπορεί κάποιος να περάσει χωρίς Εκείνον, δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς Εκείνον, δεν μπορεί να φθάσει χωρίς Εκείνον. Αυτό ας το θυμόμαστε, δημιουργώντας ένα καλύτερο μέλλον.
(Πύρινος Κόσμος ΙΙΙ)
500. Το χειρότερο απ' όλα είναι να θεωρεί κανείς την ταπεινοφροσύνη σαν μετριότητα. Η μετριοφροσύνη είναι η άξια διεκπεραίωση της Υπηρεσίας. Είναι ασήμαντο το να περιφρουρεί κανείς τις εμπιστευμένες πύλες; Δεν είναι ασήμαντη η απόφαση να εκτελέσουμε ένα καλύτερο έργο. Ο σεβασμός προς τον Πύρινο Κόσμο δεν μπορεί να είναι άνευ σημασίας. Αλλά η αληθινή Υπηρεσία βρίσκεται στο μόχθο του καρτερικού σθένους και της τελειοποίησης. Αυτή η ιδιότητα ανήκει στην Πύρινη Ατραπό.
(Πύρινος Κόσμος ΙΙΙ)
Έχω την αίσθηση ότι δεν δέχεσαι τους Διδασκάλους της Σοφίας στους οποίους αναφερόμαστε. Υπάρχουν άτομα όμως που περιμένουν να μάθουν και να διαβάσουν τι λένε για τα διάφορα θέματα οι Διδάσκαλοι της Σοφίας όπως τώρα αναφέρει ο oros777 περί εξέλιξης της ψυχής. Μήπως με το να αναφερόμαστε στην προσωπική μας άποψη εμποδίζουμε να αναπτυχθεί η συζήτηση πάνω σε τόσα σοβαρά θέματα;
Φυσικά και «κάθε άνθρωπος είναι αναπόδραστα μοναδικός και θαυμαστός» όπως πολύ ορθά αναφέρεις, … μόνον που οι καθημερινοί πολίτες το έχουν ξεχάσει αυτό γιατί … το σύστημα τους έχει κάνει πλύση εγκεφάλου!!!
Οι καθημερινοί πολίτες λειτουργούν σαν μηχανικά εξαρτήματα μίας τεράστιας εθνικής ή παγκόσμιας μηχανής χωρίς να αντιλαμβάνονται καθόλου τον σκοπό της ύπαρξής τους!!!
Η εσωτερική φιλοσοφία (και τα δόγματα των θρησκειών) αναφέρουν ότι ο άνθρωπος είναι Πνεύμα, Ψυχή και μορφή (προσωπικότητα), αλλά οι περισσότεροι καθημερινοί πολίτες δεν ενδιαφέρονται καθόλου για την Ψυχή και το Πνεύμα στις καθημερινές τους δραστηριότητες. Ή μήπως αυτό δεν είναι γεγονός;
Μπορούν να συγκριθούν οι καθημερινοί μέσοι πολίτες με τους μεγάλους ανθρωπιστές της ανθρωπότητας; Είναι όλοι οι άνθρωποι ίδιοι;
Γιατί να μην δεχτούμε το γεγονός ότι μερικοί από τους ανθρώπους είναι λιγότερο εξελιγμένοι από άλλους;
Μήπως δεν το δεχόμαστε γιατί υπερεκτιμούμε τον εαυτό μας;
Χαιρετώ και ευχαριστώ
Η αγνή σκέψη αποτελεί άμεση εγγύηση συνεργασίας.