- ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΔΟΓΜΑ - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
nst:Διαφωνώ! Ο Πραγματικός πιστός μόνο δόγματα μπορεί να ακολουθεί, διαφορετικά δεν πιστεύει αλλά αποδεικνύει.
Η Σύγχιση στην έννοια γίνεται δίοτι θεωρούμε οτι δογματικός λέγεται αυτός που συμβαδίζει και ζει ακολουθώντας ένα απο τα γνωστά κινήματα η τις υπάρχουσες θεωρίες [ συνηθως θρησκευτικές].
Ομως δογματικός είναι και αυτός που ακολουθεί ΠΙΣΤΑ, οποιαδήποτε άποψη άλλου η ΔΙΚΗ ΤΟΥ, ανεξάρτητα αν είναι η όχι καταγεγραμμένη.
Άν κάνεις κάτι ανεξάρτητα θρησκείας και πιστεύεις οτι αυτό είναι πραγματικά το σωστό οτι δέν πηγαίνει κόντρα σε κάποιους κανόνες που πρεσβεύει η θρησκεία σου, άσχετα με το άν είναι καταγεγραμένο ή όχι τότε δέν θεωρείται δόγμα.
Άν το κάνεις απο ανάγκη, χωρίς κατα βάθος να το πιστεύεις μόνο και μόνο γιατί έτσι το βρήκαμε καταγεγραμένο και γι'αυτό είμαστε υποχρεωμένοι χωρίς σκέψη να το ακολουθήσουμε επειδή αυτό κάναν οι παλιότεροι μας κτλπ κτλπ τότε είναι δόγμα.
ΚΑΤΑΝΟΗΤΟ?
quote:
Άν κάνεις κάτι ανεξάρτητα θρησκείας και πιστεύεις οτι αυτό είναι πραγματικά το σωστό οτι δέν πηγαίνει κόντρα σε κάποιους κανόνες που πρεσβεύει η θρησκεία σου, άσχετα με το άν είναι καταγεγραμένο ή όχι τότε δέν θεωρείται δόγμα.
Άν το κάνεις απο ανάγκη, χωρίς κατα βάθος να το πιστεύεις μόνο και μόνο γιατί έτσι το βρήκαμε καταγεγραμένο και γι'αυτό είμαστε υποχρεωμένοι χωρίς σκέψη να το ακολουθήσουμε επειδή αυτό κάναν οι παλιότεροι μας κτλπ κτλπ τότε είναι δόγμα.
ΚΑΤΑΝΟΗΤΟ?
Ας πάρουμε μια μια τις προτάσεις σου.
Ενα δόγμα εχει πάντοτε κανόνες όποιος κι αν τους ορίσει. Δλδ Αν ορίσω εγώ τους δικούς μου κανόνες σε ενα ζήτημα πίστεως τότε αυτό γίνεται αυτόματα δόγμα που εγω ακολουθώ. Απο την στιγμή που αποφασίζουμε να πιστέψουμε σε κάτι [ οπου πιστεύω σημαίνει δέχομαι επειδή ετσι αισθάνομαι η θέλω κι οχι επειδή η λογική και η απόδειξη το βεβαιώνουν] τότε γινόμαστε δογματικοί.
Ασχετα αν χαρακτηριστούμε και αιρετικοί, πράγμα που σαν έννοια δεν την δέχομαι προσωπικά μια και αν το αναλύσουμε θα δούμε οτι σαν αλήθεια δεχόμαστε την ορθόδοξη και αναγνωρισμένη κάθε φορά αίρεση.
Κατα την γνωμη μου ελάχιστοι είναι οι δογματικοί επειδή το κάνουν κατ' ανάγκη η επειδή έτσι το βρήκαν. Συνήθως οι συγκεκριμμένοι δεν μπορούν να στηρίξουν την άποψη τους, ούτε την υπρασπίζονται.Απλώς ακολουθουν παθητικά και επιφανειακά.
Αυτοί που σκέφτονται είναι και οι πιο απόλυτοι επειδή ακριβώς έχουν δεχθεί και πιστέψει μια ιδέα με όλο τους το είναι.
Να πω οτι δεν τάσσομαι υπέρ καμίας άποψης. Ο καθένας είναι ελεύθερος να πιστεύει και να φαντάζεται οτι τον ανακουφίζει και τον κάνει ευτυχισμένο.
Εθεσα πρίν μερικές ερωτήσεις....
Πρόσφατα διάβαζα μια ανάλυση της διαδρομής που είχαν οι χριστιανικές ιδέες πρίν αποφασιστεί το τι θα γραφτεί στα ευαγγέλια, την σχέση τους με την φιλοσοφία [ κυρίως την αρχαιοελληνική ] και τον φανατισμό κάποιων...
Εκεί γινεται εμφανές οτι τα πάντα είναι υπο αίρεση και αναθεωρηση αν θελήσει κανείς να στοχαστεί και οτι υπάρχουν πολύ οξυδερκείς απαντήσεις και ερμηνείες εντελώς αντίθετες μερικές φορές για το ίδιο θέμα, ανάλογα του που ήθελαν να οδηγήσουν τον ακροατή.
Ομως μαζί με αυτά βλέπουμε οτι υπήρχε πάντα η ανάγκη να βρίσκει ο άνθρωπος κάτι υπερβατικό και ολοκάθαρο στο οποίο να μπορεί να στραφεί και να ακουμπήσει. Προφανώς η ελευθερία περιορίζεται απο την ανάγκη. Εφ' οσον στον υλικό κόσμο τέτοιο πράγμα δεν υπάρχει και αφού όλοι το νιώθουμε, είναι λογικό να σκεφτούμε οτι προυπήρξε η να το κατασκευάσουμε ευελπιστώντας την αλήθεια του.
Ετσι οδηγούμαστε τελικά στην πίστη και επειτα στον δογματισμό, με την πιο ευρεία έννοια του.
quote:
nst:
Ας πάρουμε μια μια τις προτάσεις σου.
Ενα δόγμα εχει πάντοτε κανόνες όποιος κι αν τους ορίσει. Δλδ Αν ορίσω εγώ τους δικούς μου κανόνες σε ενα ζήτημα πίστεως τότε αυτό γίνεται αυτόματα δόγμα που εγω ακολουθώ. Απο την στιγμή που αποφασίζουμε να πιστέψουμε σε κάτι [ οπου πιστεύω σημαίνει δέχομαι επειδή ετσι αισθάνομαι η θέλω κι οχι επειδή η λογική και η απόδειξη το βεβαιώνουν] τότε γινόμαστε δογματικοί.
Ασχετα αν χαρακτηριστούμε και αιρετικοί, πράγμα που σαν έννοια δεν την δέχομαι προσωπικά μια και αν το αναλύσουμε θα δούμε οτι σαν αλήθεια δεχόμαστε την ορθόδοξη και αναγνωρισμένη κάθε φορά αίρεση.
Mε την διαφορά οτι άν ορίσουμε κάποιους δογματικούς κανόνες απέναντι στον εαυτό μας μπορούμε ανα κάθε στιγμή άν δούμε οτι κάτι πάει στραβό απέναντι τους να τους αλλάξουμε βρίσκονται μόνιμα σε εκκρεμότητα.
Αντίθετα τους κανόνες που ορίζουν ... ΟΙ ΑΠΕΞΩ ... δέν αλλάζουν γιατί δέν μπορούμε να κάνουμε επέμβαση στο νοητικό άλλου ή άλλων ανθρώπων πολλοί απο τους οποίους μπορεί και να μήν βρίσκονται εκείνη την στιγμή στην ζωή.
Δόγμα
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Δόγμα στη Φιλοσοφία είναι η άποψη η οποία, για αυτόν / αυτήν που την ασπάζεται, δεν επιδέχεται απόδειξη και επομένως, υπό μία έννοια, δεν επιδέχεται και αμφισβήτηση, σε αντιδιαστολή με αυτό που ονομάζουμε αντικειμενική πραγματικότητα. Αντικείμενο προβληματισμού αποτελεί η ύπαρξη αλλά και η σαφήνεια μίας διαχωριστικής γραμμής μεταξύ δόγματος και αντικειμενικής πραγματικότητας. Για παράδειγμα, θα μπορούσαμε να αναρωτηθούμε, αν και κατά πόσο ένα πεδίο όπως η αστρονομία, η οποία μπορεί να ειπωθεί ότι αποτελείται από αντικειμενικές πραγματικότητες, στα πλαίσια των επιστημών, εμπεριέχει δόγμα ή, κατ' αναλογία, αν και κατά πόσο ένα πεδίο όπως η αστρολογία, η οποία μπορεί να ειπωθεί ότι αποτελείται από δόγματα, στα πλαίσια των δοξασιών, εμπεριέχει αντικειμενική πραγματικότητα.
Δόγμα στη Θρησκεία είναι το σύνολο των απαράβατων απόψεων μιας θρησκείας σχετικά με την ταυτότητα της λατρευόμενης θεότητας και με τον τρόπο λατρείας της. Το δόγμα παρουσιάζεται από τα αρχαιότατα χρόνια στις πολυθεϊστικές αιγυπτιακές και μεσοποταμιακές θρησκείες και αργότερα στις μονοθεϊστικές.
Ανακτήθηκε από "http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CF%8C%CE%B3%CE%BC%CE%B1"
ΠΗΓΗ http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CF%8C%CE%B3%CE%BC%CE%B1
quote:
Καλέ μου Open Mind εδώ βρίσκεται και η ρίζα του θεολογικού ζητήματος. Πιστεύουμε στον Θεό επειδή έχουμε έστω ασυνείδητη επίγνωση ή αίσθηση της παρουσίας Του ή επειδή προβάλλουμε στο σύμπαν την ανάγκη μας να υπάρχει ένας Θεός ώστε να έχουμε μια εξήγηση του τι κάνουμε εδώ και να μη νιώθουμε μόνοι;
Αυτό είναι το μεγάλο ερώτημα .
quote:
Η πίστη ωστόσο δεν είναι κάτι που στρέφεται μόνο προς τον Θεό, δεν είναι συνυφασμένη απόλυτα με το θρησκευτικό συναίσθημα δηλαδή, μολονότι έχουμε συνηθίσει να αναφερόμαστε σε αυτήν σε θρησκευτικό πλαίσιο τις περισσότερες φορές.
Σαφώς και δεν είναι συνυφασμένη απόλυτα με το θρησκευτικό συναίσθημα.
-Η αστρολογία είναι επιστήμη! δεν έχει να κάνει με θρησκευτικές ανυσηχίες και καμία επιστήμη δεν μπορεί εκ των πραγμάτων να θεωρηθεί δόγμα γιατί τότε δε θα ήταν επιστήμη!
-Στην αθεία όμως έχουμε δόγμα! Τι λεέι ο άθεος? -Δεν υπάρχει Θεός! πρόκειτο λοιπόν για μια απαράβατη αρχή!.......Άρα δόγμα!
-Στην α-θρησκεία τι έχουμε? Τι λέει ο ά-θρησκος! -Υπάρχει μία ανώτερη δύναμη αλλά όχι ο Χριστός ή ο Βούδας, ή ο Φούφουτος! Αλλά υπάρχει δεν ξέρουμε τι πως και γιατί! αλλά υπάρχει για να υπάρχει μια αρμονία κ.ο.κ. ............Τι έχουμε μια απαράβατη αρχή! Ποια είναι αυτή! Ναι μεν υπάρχει αλλά........... Τουτ' έστιν Δόγμα!
ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΕΛΛΑΔΑ!!!!!!
--ΚΑΫΜΕΝΕ ΓΙΕ ΜΟΥ ΤΙ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ!!!!!!
quote:
Πιστεύουμε στον Θεό επειδή έχουμε έστω ασυνείδητη επίγνωση ή αίσθηση της παρουσίας Του ή επειδή προβάλλουμε στο σύμπαν την ανάγκη μας να υπάρχει ένας Θεός ώστε να έχουμε μια εξήγηση του τι κάνουμε εδώ και να μη νιώθουμε μόνοι;
Για μένα μόνο μπορώ να πω.
Για την πρώτη αιτία, Τον αγαπάω...και για την δεύτερη Τον ευχαριστώ.
Υπάρχουν μέσα μου και οι δύο σε ισόποσο βαθμό αλλά δεν θυμάμαι πότε πρωτοεμφανίστηκαν για να διακρίνω αν ήταν αυθύπαρκτες η επίκτητες.
Γι αυτούς τους δύο λόγους υποστηρίζω οτι ο Θεός είναι τελείως προσωπική υπόθεση του καθενός....είναι ο Θεός της καρδιάς του....ο Θεός της κατανόησης του...η γαλήνη της ψυχής του..
Κι όχι αυτό στο οποίο Τον μετέτρεψαν οι διάφοροι ιερείς, φιλόσοφοι και μύστες κατα καιρούς, βασιζόμενοι και εκμεταλλευόμενοι αυτές τίς ερωτήσεις ...
quote:
Αντίθετα τους κανόνες που ορίζουν ... ΟΙ ΑΠΕΞΩ ... δέν αλλάζουν γιατί δέν μπορούμε να κάνουμε επέμβαση στο νοητικό άλλου ή άλλων ανθρώπων πολλοί απο τους οποίους μπορεί και να μήν βρίσκονται εκείνη την στιγμή στην ζωή
Κατα την γνώμη μου όλοι οι κανόνες έχουν μια λογική βάση που ικανοποιησε οταν ελέχθη, αλλιώς δεν θα μπορούσαν να σταθούν. Απο εκεί και μετα, ανάλογα των ατόμου είναι και η πίστη.
Γιατί θα πρέπει να επέμβουμε στο νοητικό κάποιου άλλου?
Αν ''επέμβουμε'' στο δικό μας δεν νομίζεις οτι αρκεί?
Προσωπικά δεν θεωρώ και τόσο έυκολη αυτή την είσοδο και αυτό το ξεδιάλεγμα....στο δικό μας νου....
φιλικά
Edited by - nst on 11/03/2008 13:08:11
quote:
Τί σχέση έχουν μεταξύ τους αυτές οι δύο έννοιες, προσπαθώ να βρώ κάτι κοινό
το αποτέλεσμα ...
μα θα πίστευε κανείς σε κάτι ή ακολουθούσε κάποιο δόγμα εάν δεν περίμενε ή ζήταγε και κάποιο αποτέλεσμα.. 
και ονομάζουμε αμαρτία ή αστοχία .. όταν δεν πετυχαίνουμε σε αυτά τα αποτελέσματα ..
Γιώργος
και τότε.... ο καλοντυμένος και καλοταισμένος μυημένος βορείων προαστίων ρούφηξε μια γουλιά από το ακριβό του κονιάκ και ...είπε
"μα πάντα υπήρχε αγαπητή μου ...σε αυτό το θέατρο σημασίας που ονομάζουμε εσωτερισμός .. και ...αυτή ...η αδιόρατη αίσθηση της γκάβλας..."
quote:
δεν επιδέχεται απόδειξη και επομένως, υπό μία έννοια, δεν επιδέχεται και αμφισβήτηση, σε αντιδιαστολή με αυτό που ονομάζουμε αντικειμενική πραγματικότητα.
Το δόγμα δεν δέχεται αμφισβήτηση έχει κανόνες είτε το απεύχεσαι ως έχει είτε
Θεωρείσαι άπιστος ως προς αυτό .
Εγώ που είμαι άθρησκος δεν έχω κάποιο κανόνα να ακόλουθησω ούτε θεωρώ
Ότι δεν δέχεται αμφισβήτηση η άποψη μου .
Αυτή είναι η διαφορα.
quote:
είτε το απεύχεσαι
Αποδέχεσαι ήθελα να γράψω αλλα χτύπησε ο δαίμων του πληκτρολογίου .
quote:
Γιατί θα πρέπει να επέμβουμε στο νοητικό κάποιου άλλου?
Αν ''επέμβουμε'' στο δικό μας δεν νομίζεις οτι αρκεί?
Προσωπικά δεν θεωρώ και τόσο έυκολη αυτή την είσοδο και αυτό το ξεδιάλεγμα....στο δικό μας νου....
Αγαπητή nst, είναι μια καθαρά εγωιστική και παράλληλα "μηχανική" αντίδραση του ανθρώπινου νου.
Προτιμάει να αγωνιστεί στο να μετακινήσει τους άλλους νόες σύμφωνα με τα δικά του δεδομένα κριτήρια - άλλωστε έτσι ενισχύεται φαινομενικά κι η ορθότητα των αντιλήψεων του - παρά να προσπαθήσει να απαγκιστρωθεί ο ίδιος από τα καλούπια που έχει σχηματίσει και να μετακινηθεί.
quote:
το αποτέλεσμα ...
μα θα πίστευε κανείς σε κάτι ή ακολουθούσε κάποιο δόγμα εάν δεν περίμενε ή ζήταγε και κάποιο αποτέλεσμα..
Μάλλον ξέρεις την απάντηση! 
In anticipation of my resurrection...
quote:
nst -ΟΤΑΝ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ....αναφέρεις ....
Αρα αντλείς ουσία απο αυτά που.....
Ενω συμφωνώ με την έννοια της προτάσεως επειδή και εγω κάτι τέτοιο πιστεύω, δεν λέω οτι δεν είναι δογματικό.
Μπορεί ο άνθρωπος να ζήσει χωρίς να πιστεύει απολύτως σε τίποτα, χωρίς να καταφεύγει?
Καλή μου nst είπα ποτέ ότι δεν πιστεύω, εν αντιθέσει όπως αναφέρω .. «απλά αντλείς ΟΥΣΙΑ από αυτά που θα σου ανοίξουν τον "δρόμο" για το προσωπικό σου γνώθι»
Τώρα πάρε τρεις λέξεις από αυτήν την μικρή πρόταση και προσπάθησε να δεις τι πιστεύω… ΟΥΣΙΑ…δρόμο…γνώθι .
Γνωρίζεις, κατανοείς την ουσία και όχι την επιφάνεια (αλαζονεία) από κάθε θρησκεία, φιλοσοφία, επιστήμη, κρατάς μόνο αυτά που θα σου ανοίξουν έναν νέο δρόμο ή θα σε βοηθήσουνε να βγεις από την «ομίχλη που έχεις δημιουργήσει» και εστιάζεις στο προσωπικό σου γνώθι, στην εσωτερική σου αναζητήσει/γνωριμία με το εγώ σου.
Κάθε είδους «θρησκεία, φιλοσοφία, μυθολογία, επιστήμη, κλπ» είναι απλά το μέσο που θα σε βοηθήσουνε να καταλάβεις πως δεν υπάρχει τίποτε ανώτερο, γιατί όλα έχουν αλληλεξάρτηση μεταξύ τους, εστιάζοντας στον άνθρωπο .
Υ/Γ συγνώμη που δεν απάντησα ποιο μπροστά αλλά είχα πρόβλημα με τον υπολογιστή .
quote:
nst:
Γιατί θα πρέπει να επέμβουμε στο νοητικό κάποιου άλλου?
Αν ''επέμβουμε'' στο δικό μας δεν νομίζεις οτι αρκεί?
Προσωπικά δεν θεωρώ και τόσο έυκολη αυτή την είσοδο και αυτό το ξεδιάλεγμα....στο δικό μας νου....
Εγώ εννοούσα οτι άν τυχόν και καταλάβουμε οτι το δικό μας δημιουργημένο δόγμα είναι λάθος αμέσως μπορούμε να οπισθοχωρήσουμε και να πούμε
ΣΤΟΠ ... ΕΚΑΝΑ ΛΑΘΟΣ ... ΑΛΛΑΖΩ ΤΑΚΤΙΚΗ
Άν ακολουθούμε όμως το δόγμα που δημιούργησε κάποιος άλλος δέν μπορούμε να αλλάξουμε γιατί την αλλαγή μπορεί να την κάνει μονάχα ο δημιουργός του.
Απλά το αρνούμαστε.