- ΜΟΡΑ - μία ανεπιθύμητη επίσκεψη - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

Όταν βρισκόμαστε στο μεταβατικό στάδιο από το φυσικό για το αστρικό υπάρχει αυτή η παραλυσία του φυσικού σώματος. Ακριβώς σε αυτό το επίπεδο μπορούν να υπάρξουν πολλά φαινόμενα όπως αυτό που περιγράφεις αλλά και φαινόμενα όπως η Μόρα.

Θα σε παρακαλούσα μόνο να γράφεις με ελληνικούς χαρακτήρες κι όχι με λατινικούς (greeklish) ώστε να είναι πιο εύκολη η ανάγνωση των μηνυμάτων σου.

In anticipation of my resurrection...

Η Λέξη ΜΟΡΑ… έχει περάσει από ότι έχω δει γενικότερα σαν μια οντότητα.
Όταν ήμουν πιο νέος είχα πολλές εμπειρίες επάνω σε αυτό το φαινόμενο και βέβαια ακόμα έχω.

Είδα λοιπών στην πορεία.. ότι αυτό το φαινόμενο συσχετίζετε με πολλά πράγματα που έχω πει παλαιοτέρα. Επειδή λοιπών είδα κάποια πράγματα.. μπαίνοντας σε αυτό το τοπικ και βλέποντας αυτά που έλεγαν οι άλλοι από τις εμπειρίες που είχαν τις οποίες έχω περάσει πολλές φορές.. έδωσα έναν ορισμό.. ότι όλο αυτό το φαινόμενο το οποίο έχει πολλές παραλλαγές ονομάζετε ΜΟΡΑ.

Έτσι η ¨ΜΟΡΑ¨ για εμένα είναι μια κατάσταση.. και ως έτσι την αντιμετωπίζω. Άλλοι λένε ΜΟΡΑ κάποια μορφή κάκιστη ή κάποια γριά ή κάποιο δαίμονα και πολλά αλλά.

Αλλά αυτά είναι ένα αποτέλεσμα από κάποια αιτία. Αυτή την αιτία ονομάζω ΜΟΡΑ.

Δηλ κάποιος που παθαίνει την υπνικη παράλυση χωρίς να βλέπει κάτι τρομακτικό για εμένα είναι «ΜΟΡΑ» Το ίδιο φαινόμενο σε συνδυασμό με κάτι τρομακτικό πάλι είναι «Μόρα» Στο λέω για να μην μπερδευτούμε αργότερα σε αυτά που ίσως πούμε.

Η Μόρα (ως κατάσταση) ανήκει στο μεταβατικό στάδιο για την αστρική προβολή. Σε αυτό το μεταβατικό στάδιο είναι που συμβαίνουν όλα τα περίεργα λόγω του ότι έχουμε επίγνωση του ότι είμαστε ξύπνιοι, αλλά δεν γνωρίσουμε ότι «συντονιζόμαστε» με τον αστρικό κόσμο. Έτσι δυο «διαφορετικοί» κόσμοι αναμιγνύονται με αποτέλεσμα να υπάρχουν όλες αυτές οι ιστορίες γύρω από τη Μόρα ή τον ίσκιο που σε πλακώνει. Η εμπειρία μπορεί να συνεχίσει μετά το μεταβατικό στάδιο στον αστρικό κόσμο.

Ο περισσότερος κόσμος κολλά μέσα στο φυσικό του σώμα ,επειδή προσπαθεί να κουνήσει το φυσικό σώμα αντί το αστρικό.

Έτσι και εσύ προσπαθούσες να γυρίσεις το φυσικό σου κεφάλι και δεν μπορούσες αλλά αργότερα κατάφερες να κουνήσεις το αστρικό και να δεις όχι ξεκάθαρα επειδή η αστρική σου όραση δεν στο επέτρεπε…… Παρόλο που δεν το ανέφερες μπορώ να υποψιαστώ ότι υπήρχε στην ατμόσφαιρα ένα χαμηλό απαλό φως όπως αυτό του φεγγαριού και ίσως να υπήρχε κάτι σαν ομίχλη.

quote:

---

ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΙΤΕ ΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ ΜΑΣ ΕΙΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ ΣΤΟ ΘΕΟ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΕΞΟΝΤΟΣΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΛΑΣΜΑ(ΜΩΡΑ)Η ΟΤΙ ΑΛΛΟ ΕΙΝΑΙ!ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΑΚΟΥΣΩ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΕ ΑΥΤΟ¨!

---

Edited by - ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ on 22/09/2009 12:42:53

Εκείνο όμως που θα μου μείνει αξέχαστο είναι ένα πρωί της τρίτης Γυμνασίου που διάβαζα για την επερχόμενη εξεταστική. Μόλις είχα ξυπνήσει και είχα αράξει στον καναπέ πάνω από ένα βιβλίο όταν με πήρε ο ύπνος. Βρισκόμουν σε μια κατάσταση η οποία πραγματικά παιδιά δεν περιγράφεται με λόγια. Μια κατάσταση μεταξύ ύπνου και ξύπνιου αλλά ταυτόχρονα τίποτα από τα δυο. Το περιβάλλον γύρω μου ήταν όπως και στην πραγματικότητα ακόμα και η πιο μικρή λεπτομέρια. Ένιωθα σα να χάνομαι σα να πνίγομαι όχι όμως με την έννοια ότι δεν μπορούσα να πάρω ανάσα αλλά σα να είμαι παράλυτος. Εβαζα όλη μου τη δύναμη για να κουνήσω το χέρι μου για παράδειγμα και το κουνούσα μόλις για ελάχιστα εκατοστά. Και με τέτοια ταχύτητα που ένιωθα σαν να έπαιζα σε replay. Αγωνίζόμουν για να μιλήσω αλλά κατάφερνα με το ζόρι να αρθρώσω τις πρώτες συλλαβές. Αυτό όμως που με έκανε να ανατριχιάσω ήταν ότι μπορούσα να διαβάσω το βιβλίο (στο οποίο είχα οπτική επαφή) σα να ήμουν ξύπνιος. Έβλεπα την σελίδα και αφωμείωνα κανονικά. Το μυαλό μου ήταν σε πλήρη εγρήγορση έλεγχα απόλυτα τη σκέψη μου και μάλιστα δεν ανυσηχούσα καθόλου γιατί γνώριζα ότι από στιγμή σε στιγμή θα ανέβαινε η μάνα μου να μου φτιάξει πρωινό οπότε ούτως ή άλλως θα ξυπνούσα ή τέλος πάντων θα τέλειωνε όλη αυτή η φάση. Όπως και έγινε. Δεν διέκρινα κάποια μορφή ούτε και είχα πρόβλημα στην αναπνοή ούτε πριν ούτε μετά. Δεν ένιωθα να έρχεται το τέλος αντίθετα το έβρισκα διασκεδαστικό. Εκείνη την περίοδο μου συνέβη κι άλλες φορές. Κάθε φορά με διαφορετικό τρόπο. Πάντα ένιωθα μια παρουσία να με τραβάει ή να ελέγχει το σώμα μου αλλά όχι το μυαλό μου. Και πάντα ξυπνούσα με βίαιο τρόπο. Σα να έπεφτα από 10 μέτρα και να έσκαγα στο πάτωμα. Να φανταστείτε μια φορά αναγκάστηκα να ρίξω το ποτήρι από το κομοδίνο για να ξυπνήσει ο θόρυβος τους γονείς μου και να τρέξουν να με συνεφέρουν. Κι αυτό φυσικά μου πήρε ώρα για να το κάνω μιας και όπως περιέγραψα η πιο απλή κίνηση ήταν άθλος.

Είχες μια εμπειρία στο αστρικό. Όλα αυτά που έβλεπες ήταν στο αστρικό επίπεδο. Αν έχεις διαβάσει όπως είπες, θα καταλαβαίνεις τι λέω. Τώρα το ότι ειδές τον φίλο σου κατά αυτόν τον τρόπο.. κατά πάσα πιθανότητα ήταν κάτι που το δημιούργησες εσύ. Στο αστρικό επίπεδο είναι δυνατόν να συμβεί και αυτό.

quote:

---

Αν όμως το έχω καταλάβει καλά όταν είσαι σε αυτό που λες αστρικό αυτό δε σημαίνει ότι είσαι έξω από το σώμα σου;

---

quote:

---

ποια μορα μου λετε τωρα...!

ο κομης δρακουλας την μασαει για τσιχλα!

---

Όντως... ομολογώ χωρίς αιδώ ότι παρά το ότι διάβαζα το Dracula σε μεγάλη ηλικία (35) είχα εφιάλτες για αρκετές μέρες. Βοηθούσε και η εποχή βέβαια (Νοέμβριος μήνας, τα φύλλα των δέντρων έπεφταν, οι ομίχλες και η ψύχρα ήταν παρούσες, πρόσεχα για πρώτη φορά και διάφορα εγκαταλελειμμένα σπίτια από έξω...).

Και μια ερώτηση (ίσως και να το έχω ρωτήσει πάλι, δε θυμάμαι πλέον): διαβάζω συχνά για συντριπτική πίεση στο στήθος την ώρα εκδήλωσης του "φαινομένου". Αυτό μου δημιουργεί την εντύπωση ότι το άτομο στο οποίο αυτό συμβαίνει κοιμάται ανάσκελα. Είναι δυνατόν να κοιμάται κανείς σε αυτή τη στάση;

quote:

---

Είναι δυνατόν να κοιμάται κανείς σε αυτή τη στάση;

---

Edited by - ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ on 07/11/2009 08:10:32

quote:

---

quote:

---

Είναι δυνατόν να κοιμάται κανείς σε αυτή τη στάση;

---

Ναι είναι δυνατόν! Δεν καταλαβαίνω γιατί θεωρείς ότι είναι αδύνατον;

---