- Εξοντωτικό πρόστιμο σε Αμερικανίδα για παράνομη ανταλλαγή μουσικής - ΝΕΑ - Μέσα από το Διεθνές Internet

Συγκεκριμένα, οι ένορκοι καταδίκασαν την Παρασκευή την 30χρονη Τζέιμι Τόμας να αποζημιώσει με το ποσό των 222.000 δολαρίων έξι δισκογραφικές εταιρείες για διακίνηση υλικού προστατευμένου με πνευματικά δικαιώματα.

Οι δισκογραφικές κατηγόρησαν την Τόμας ότι μοιράζονταν παρανόμως 1.702 τραγούδια μέσω της υπηρεσίας Kazaa.

Στην εξέλιξή της η τρίμηνη εκδίκαση της υπόθεσης επικεντρώθηκε σε 24 μουσικά κομμάτια, για καθένα από τα οποία, τελικώς, η 30χρονη κλήθηκε να πληρώσει 9.250 δολάρια.

Η ίδια η Τόμας αρνήθηκε ενώπιον του δικαστηρίου ότι έπραξε κάτι παράνομο και αρνήθηκε ότι είχε λογαριασμό στο Kazaa. Μάρτυρες, ωστόσο, περιλαμβανομένου ενός παρόχου Internet, επιβεβαίωσαν ότι συγκεκριμένος λογαριασμός άνηκε στην 30χρονη.

«Αυτό στέλνει πράγματι ένα μήνυμα -ελπίζω- ότι το κατέβασμα και η διανομή των ηχογραφήσεών μας δεν είναι ΟΚ» είπε χαρακτηριστικά ο επικεφαλής της δικηγορικής ομάδας των εταιρειών.

Από το 2003 η δισκογραφική βιομηχανία έχει υποβάλλει περίπου 26.000 αγωγές κατά ιδιωτών για παράνομη ανταλλαγή μουσικών αρχείων. Πολλοί από όσους βρέθηκαν κατηγορούμενοι οδηγήθηκαν σε συμβιβασμό, πληρώνοντας μερικές χιλιάδες δολάρια.

H Τζέιμι Τόμας, ανύπαντρη μητέρα δύο παιδιών με οικονομικά προβλήματα, είχε αρνηθεί τον εξωδικαστικό συμβιβασμό. Η υπόθεσή της είχε συγκεντρώσει μεγάλη δημοσιότητα.

Θέλω να θέσω ένα ερώτημα σε όποιον έχει τις σχετικές νομικές γνώσεις.

Υπάρχουν χώροι ανταλλαγής αρχείων όπου μνημονεύεται κάποιος νόμος που ψηφίστηκε στις Η.Π.Α. επί Κλίντον και που προειδοποιεί νομικούς εκπροσώπους δισκογραφικών εταιρειών με απαγόρευση εισόδου.

Σε περίπτωση που σε τσιμπήσουνε σε έναν τέτοιο χώρο, δεν έχουνε διαπράξει αδίκημα από την στιγμή που μπήκανε σε απαγορευμένο γι'αυτούς χώρο ?

1) Ανήθικο! Και όπως πάντα δύο μέτρα και δύο σταθμά. Πόσα λεφτά χρωστάει στις δισκογραφικές εταιρίες ο Lars Ulrich για όλες τις κασσέτες που έκανε trade παλιά, όπως ο ίδιος έχει ομολογήσει σε πολλές συνεντεύξεις;; Γιατί δεν του τα ζητάει κανένας;;Γιατί δεν τον πάνε στα δικαστήρια;;

2) Τι ποσοστό από τα 220,000 δολάρια θα πάει στα συγκροτήματα που κατέβασε αυτή η γυναίκα;; Να μαντέψω;; 000,000.

3) Δεν είμαι νομικός αλλά συνήθως τέτοιες υποθέσεις γίνεται έφεση και συμβιβασμός και δεν νομίζω πως στο τέλος θα πληρώσει περισσότερο από κάποια εκατοντάδες δολάρια. Νομίζω πως ο σκοπός της είδησης είναι η τρομοκρατία και ο εκφοβισμός.

Μέσα στην μαυρίλα που βγάζει αυτή η είδηση, ήρθε η παρακάτω να δώσει λίγο φως

Την εποχή του Διαδικτύου, τίποτα δεν χρειάζεται να μπαίνει ανάμεσα στους Radiohead και τους φαν τους.

Σε ένα διαδικτυακό πείραμα που συγκεντρώνει το ενδιαφέρον της βιομηχανίας μουσικής, το βρετανικό εναλλακτικό συγκρότημα παρακάμπτει τις παραδοσιακές τακτικές προώθησης και από την Τετάρτη διαθέτει για κατέβασμα το νέο του άμπουμ, In Rainbows, σε τιμές που καθορίζουν μόνοι τους οι αγοραστές.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να αγοράζουν το άλμπουμ από τον δικτυακό τόπο του συγκροτήματος δίνοντας οποιοδήποτε ποσό επιθυμούν, από μια πένα έως 100 λίρες (115 ευρώ).

Τα δέκα νέα τραγούδια είναι διαθέσιμα σε φορμά mp3 χωρίς σύστημα που εμποδίζει την αντιγραφή των αρχείων σε CD και φορητές συσκευές.

Την ώρα που οι δισκογραφικές εταιρείες βλέπουν τις πωλήσεις CD να συρρικνώνονται, οι Radiohead επιχειρούν να απαντήσουν στο πρόβλημα κυκλοφορώντας το In Rainbows χωρίς να έχουν υπογράψει συμβόλαιο με κάποια εταιρεία.

Δεν είναι οι πρώτοι που επιλέγουν μια τέτοια τακτική -ο Prince πρόσφατα χάρισε αντίγραφα του νέου του άλμπουμ με την κυριακάτικη έκδοση μιας βρετανικής εφημερίδας, ενώ το εναλλακτικό συγκρότημα Charlatans θα προσφέρει δωρεάν την καινούργια του δουλειά στους διαδικτυακούς ακροατές του σταθμού XFM.

Το άλμπουμ των Radiohead αναμένεται να κυκλοφορήσει σε CD το 2008, ενώ στο μεταξύ οι φανατικοί του συγκροτήματος μπορούν να παραγγείλουν μια ειδική έκδοση των 40 λιρών η οποία περιλαμβάνει, εκτός από τα mp3, το άλμπουμ σε βινίλιο και βιβλιαράκι με τους στίχους.

Το συγκρότημα δεν δέχεται να αποκαλύψει πόσες παραγγελίες έχει δεχθεί για το άλμπουμ και δεν σκοπεύει να καταθέτει τα στοιχεία των πωλήσεων για το επίσημο Top 40.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Associated Press

ΩΧ καιρός να την κάνω με ελαφρά βηματάκια .

Μάλιστα! Η κοινωνία μας κινδυνεύει από αυτούς!

Και το μόνο που ενδιαφέρει τους "δικαίους" και χρυσοπληρωμένους "δικαστάδες μας", είναι πως να γεμίσουν τις ήδη κσεχυλωμένες τσέπες τους...
Κάπου 20 εκατομμύρια € "αναδρομικά" θα μοιραστούν!
Και δεν είναι και πολλοί ε...

Και κάτι άλλο: Επειδή η αστυνομία ποσώς ενδιαφέρεται να κυνηγήσει τους σκουρόχρωμους "εγκληματίες" (κι αυτοί από αυτούς ψωνίζουν), οι δισκογραφικές εταιρείες έχουν συστήσει δικό τους σώμα δίωξης αυτών των "εγκληματιών", βρίσκουν τους χώρους εγγραφής και ειδοποιούν την αστυνομία να πάει να τους πιάσει!
Και η "ανεξάρτητη και δίκαιη δικαιοσύνη" ΤΟΥΣ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΖΕΙ!

Αυτά...

1) Από τις αρχές του 20 αιώνα μέχρι και σήμερα, η μουσική έχει αποτελέσει ένα σημαντικό κερδοσκοπικό παράγοντα για άτομα και επιχειρήσεις που δεν έχουν καμία σχέση με την μουσική ως καλιτεχνική δημιουργία και έκφραση αλλά με την μουσική ως προιόν. Αυτό το προιόν το παράγουν, το διαφημίζουν, και το πουλάνε. Η κοινωνία του καπιταλισμού, της κονόμας, και της διανοητικής παρακμής, έχει μεταβάλει την μουσική δημιουργία σε ένα αναισθησιογόνο χάπι που ταιριάζει απόλυτα με τα πρότυπα και τις ανάγκες των κοινωνικών αναπήρων που την αγοράζουν.

2) Όποιος ακούει την μουσική ως προιόν, αναμφίβολα παίζει το παιχνίδι των μεγάλων εταιριών, και θα καταδικαστεί από τον νόμο όταν παραβιάσει τους κανόνες που αυτές οι ίδιες εταιρίες έχουν θέσει με σκοπό να προστατέψουν το προιόν και την τσέπη τους.

3) Το τελευταίο περιστατικό που ανέφερε ο Kerry King δεν είναι το πιο εξωφρενικό. Για παράδειγμα, τον Αύγουστο του 2006 οι δισκογραφικές εταιρίες έκαναν μήνυση για illegal downloading σε ένα χρήστη που είχε πεθάνει. ¶φησαν μάλιστα ένα περιθώριο 60 ημερών στα παιδιά του να τον πενθήσουν και μετά τους πήγαν στα δικαστήρια για το downloading του νεκρού πατέρα τους.

Δεν το πιστεύετε;; Διαβάστε εδώ:

http://www.boingboing.net/2006/08/12/riaa-to-grieving-fam.html

Η πρόταση μου σχετικά με όλα αυτά είναι η εξής:

Χωρίς αμφιβολία, οι πραγματικοί και αληθινοί καλλιτέχνες μας χρειάζονται. Μην αγοράζετε και μην κατεβάζετε τα προιόντα των πολυεθνικών δισκογραφικών εταιριών και αυτών που ξεπούλησαν την τέχνη τους στο κεφάλαιο. Όσο και να σας φαίνεται περίεργο δεν χάνετε τίποτα και δεν το αξίζουν. Και ούτε εσείς αξίζετε να πάτε φυλακή για τους Guns and Roses και δεν ξέρω ποιούς άλλους ας πούμε.

Βοηθήστε και στηρίξτε τα πολλά ανεξάρτητα συγκροτήματα από το είδος μουσικής της αρεσκείας σας με το να αγοράζετε μπλουζάκια, να πηγαίνετε σε συναυλίες και να αγοράζετε τα CD των μικρών ανεξάρτητων εταιριών.
Τα συγκροτήματα αυτά και οι μικρές εταιρίες δεν έχουν πρόβλημα με το downloading. Κάθε άλλο μάλιστα. Γιατί;; Γιατί πολύ απλά δεν είναι εκεί για την κονόμα. Το πρόβλημα το έχουν οι μεγάλες πολυεθνικές.

Μην παίζετε το παιχνίδι τους για να μην σας παίξουν.

Μπράβο στους Radiohead, τους είχα πάντα σε μεγάλη εκτίμηση!

Και όπως είπε και ο μεγάλος πατέρας και προφήτης Νίτσε:

"Only sick music makes money today".

Μην πιάσουμε τώρα και αρχίσουμε τα περί σάπιας κοινωνίας και διεφθαρμένης δικαιοσύνης. Έίναι αδίκημα αυτός ο τρόπος "πλουτισμού". Αντιθέτως δεν θεωρώ αδίκιμα το downloading όταν πρόκειται για απλή ανταλλαγή. Είναι ηλίθιο και άδικο, το downloading εμένα προσωπικά με έχει βοηθήσει να ανακαλύψω είδη μουσικής και συγκροτήματα που σε καμμία περίπτωση δεν θα τα ανακάλυπτα αγοράζοντας τα. Μου δίνει την ευκαιρία να διαφημίσω αυτά τα συγκροτήματα και από εκεί που δεν τα ήξερε ούτε η μάνα τους να τους παρουσιάζεται η ευκαιρία να γίνονται γνωστά σε περισσότερο κόσμο και να έχουνε και κίνητρο για κάποια συναυλία (που αποτελεί και το πραγματικό έσοδο για τα συγκροτήματα).

Σχετικά με το ερώτημα που έθεσα στην αρχή

quote:

---

Υπάρχουν χώροι ανταλλαγής αρχείων όπου μνημονεύεται κάποιος νόμος που ψηφίστηκε στις Η.Π.Α. επί Κλίντον και που προειδοποιεί νομικούς εκπροσώπους δισκογραφικών εταιρειών με απαγόρευση εισόδου.

Σε περίπτωση που σε τσιμπήσουνε σε έναν τέτοιο χώρο, δεν έχουνε διαπράξει αδίκημα από την στιγμή που μπήκανε σε απαγορευμένο γι'αυτούς χώρο ?

---

γνωρίζει κάποιος να σχολιάσει σχετικά ???

quote:

---

Θέλω να κάνω ένα σχόλιο σχετικά και με το ποστ του φίλου Αίολος. Όσοι πουλάνε CD στους δρόμους καθώς και όσοι παράγουνε τα πειρατικά CD πρός πώληση, είναι εκγληματίες όσο βαρύ καν αν ακούγεται. Μην τα εξισώνουμε όλα, εμπορεύονται παράνομα προιόν το οποίο έχει πνευματικά δικαιώματα και κάποιοι ζούνε από αυτό. Πέρα από τις δισκογραφικές, βλάπτουνε την οικονομία μας (μάυρο χρήμα) καθώς και τα παιδιά που δουλεύουνε σε δισκάδικα.

---

Δεν πιστεύω πως είναι έγκλημα να κατεβάζω μουσικά αρχεία προκειμένου να τα έχω για την προσωπική μου χρήση. Αυτό είναι αναπόφευκτο, μπορώ να το κάνω και ηχογραφόντας κάποιο ραδιοφωνικό πρόγραμμα (ειδικά άμα είναι και ψηφιακό, τότε μιλάμε για ποιότητα CD). Αγοράζοντας κενά CDs, σκληρούς δίσκους, συναφή μαγνητικά μέσα ακόμα και συσκευή εγγραφής, έχω πληρώσει και πνευματικά δικαιώματα, οπότε υπάρχει κάποιο νομικό κενό κατά την άποψή μου για το κατα πόσο είναι παράνομη δραστηριότητα η "συλλογή" μουσικών αρχείων. Το να το εμπορευτώ όμως αυτό το προϊόν νομίζω πως το καταλαβαίνεις κι εδύ φίλε Αίολος πως δεν είναι το ίδιο.

Τώρα άμα θέλεις να επιμείνεις προκειμένου να υπερασπιστείς το δίκαιο το φτωχού μετανάστη, είναι άλλο θέμα και βγάζεις την κουβέντα μας από την ροή της - που είναι και λίγο νομικής φύσης....

(χωρίς παρεξήγηση - έτσι ? )

Όσον αφορά το παράνομο downloading μουσικής, ταινιών κλπ, το μεγαλύτερο ποσοστό των χρηστών του Internet κατεβάζει διάφορα αρχεία μουσικής ή ήχου.
Δεν ξέρω αν θα πρέπει να θεωρείται αδίκημα αυτή η πράξη εκατομμυρίων χρηστών του Διαδικτύου ή όχι.
Από τη μία έχουμε τους χρήστες εκείνους που κατεβάζουν αρχεία για προσωπική τους χρήση και μόνο έστω κι αν αυτό συνεπάγεται οικονομική ζημιά προς την εταιρία.
Από την άλλη έχουμε το μεγάλο κέρδος των εταιριών παραγωγής και τις πολύ χαμηλές αμοιβές των ίδιων των καλλιτεχνών.

Από την άλλη έχουμε χρήστες που μπορεί να κατεβάζουν αρχεία με σκοπό τη μεταπώληση τους.
Αυτό είναι η ίδια περίπτωση με αυτή των πλανώδιων που πουλάνε cd, dvd κλπ.
Αυτό είναι παράνομο κέρδος.

Τέλος, έχουμε τις περιπτώσεις ανθρώπων οι οποίοι αγοράζουν ένα αυθεντικό cd μουσικής και το γράφουν στην κοπέλα τους, στον φίλο τους κλπ.
Αυτοί είναι εξίσου παράνομοι σύμφωνα με το νόμο, σωστά?

Το να αγοράζεις πάντως τα αυθεντικά cd έχουν άλλη "χάρη".
Θαυμάζεις το εξώφυλλο, μπορεί να έχεις μια αγωνία μέχρι να το βρεις - όταν τα βρίσκεις - και νιώθεις μια χαρά που έχεις στα χέρια σου το πολυπόθητο απόκτημα σου!
Από την άλλη βέβαια, χαλάς μια περιουσία για να αποκτήσεις όλα αυτά που θέλεις...

In anticipation of my resurrection...