- Αgora - Υπάτια η Αλεξανδρινή - - Κινηματογράφος -
Εύχομαι το έργο, να δείξει για μια φορά, πόσο κακό είναι να σκοτώνεις για τις ιδέες του τον άλλο, χωρίς να δικαιώνονται έτσι, δολοφονίες άλλων εκατομμυριων νεκρών....
Περιμένω να δούμε το έργο...Θέλω να πιστεύω ότι έχει κάτι καλό να μας πει...
"Αν οι αγνωστικιστές είχαν Πάσχα, αυτή η ταινία θα παιζόταν κάθε χρόνο την μεγάλη βδομάδα τους. Ένα αριστουργηματικό ιστορικό δράμα σε σκηνοθεσία Αλεχάντρο Αμεναμπάρ (“Οι Άλλοι”, “Η Θάλασσα Μέσα μου”, “Vanilla Sky”), ενός πολυτάλαντου σκηνοθέτη, που δεν σταματά να μας εκπλήσσει με το πολύπλευρο της σκηνοθετικής του ματιάς, αλλά και με τη τάση του να πηδάει απροειδοποίητα, από το ένα είδος κινηματογράφου στο άλλο.
Η Rachel Weiss δίνει μια έξοχη ερμηνεία και είναι κρίμα που το timing της ταινίας δεν της επιτρέπει να συμμετέχει στα φετινά Όσκαρ γιατί θα ήταν φαβορί, ιδίως με τις φετινές όχι και τόσο ανταγωνιστικές γυναικείες ερμηνείες πρώτου ρόλου ("όλα δουλεύουν" υπέρ της Sandra Bullock!). Για του χρόνου βλέπουμε ...
Το Agora είναι μια ταινία χάρμα οφθαλμών, με ιδιαίτερη ατμόσφαιρα και μια γερή δόση τροφής για τον νου, ιδιαίτερα για αυτούς που δεν έχουν κοιτάξει ποτέ πέρα από τα στεγανά του χριστιανοκρατικά δομημένου κόσμου μας (όχι βέβαια με την έννοια της μονοδιάστατης σπίλωσης του χριστιανισμού, αλλά με την έννοια της απογύμνωσης της ανθρώπινης φύσης, στα πλαίσια οποιασδήποτε φανατικής φιλοσοφίας)."
Θα είναι καλή, πιστεύω....
Που το πάει, όμως, έ;
- ο χλευασμός των ειδώλων από τους χριστιανούς και το μένος τους απέναντι στα παγανιστικά ιερά και αγάλματα.
-η φιλανθρωπική τάση των πρώιμων χριστιανών για τους άπορους και εξαθλιωμένους.
- η προστατευτικότητα των ειδωλολατρών για τα βιβλία. Είναι χαρακτηριστική η σκηνή όπου οι χριστιανοί μπουκάρουν στο μουσείο και η Υπατία με τους υπόλοιπους μη χριστιανούς-ειδωλολάτρες φωνάζουν "σώστε τα πιο σημαντικά βιβλία!" αποχωρώντας γεμάτοι παπύρους στα χέρια.
- Οι εκατέρωθεν θηριωδίες μεταξύ χριστιανών και Εβραίων της περιοχής και η ετικέτα των Εβραίων ως "σφαγείς του Ιησού" που τους κολλάνε οι χριστιανοί. Κι ότα λέμε θηριωδίες μιλάμε για σφαγές στο ψαχνό και αδυσώπητους λιθοβολισμούς!
- Η τάση πρώην ειδωλολατρών να γίνονται χριστιανοί για πολιτικούς λόγους, όπως ο έπαρχος Αλεξάνδρειας που αρχικά τον παρουσιάζει ως ειδωλολάτρη και μαθητή της Υπατίας να πολεμάει τους χριστιανούς, αλλά αργότερα έχει προσυλητιστεί στη νέα πίστη προσπαθώντας όμως ως έπαρχος να τηρεί ίσες αποστάσεις για τα προβλήματα θρησκευτικής φύσης.
- Η έντονη πίστη των ανθρώπων στο γεωκεντρικό σύστημα. Μέχρι που σε κάποια φάση ένας ηλικιωμένος πληροφορεί την Υπατία και τους μαθητές της για κάποια "παλιά και παράξενη" θεωρία τους Αρίσταρχου σύμφωνα με την οποιά η γη κινείται γύρω από τον ήλιο...
Σε γενικές γραμμές αξίζει να δείτε το "Agora". Εχει αρκετό ενδιαφέρον, συγκινητικές στιγμές, συνεχή ένταση, κορυφαίες ατάκες, δολοπλοκίες, φιλοσοφικούς και αστρονομικούς προβληματισμούς, καθώς και ορισμένες αρκετά σκληρές εικόνες βίας. Δεν έχω ασχοληθεί ιδιαίτερα με τα πραγματικά ιστορικά γεγονότα της πόλης την εποχή εκείνη, αλλά έτσι κι αλλιώς δεν θα απαιτούσα μαθήματα ιστορίας από μια ταινία.
Edited by - Agnostic on 30/01/2010 03:22:31
Να ειμαστε ένα σύνολο, σαν ανθρωποτητα, διεκδικώντας το αύριο που μας ανήκει...
Όλα τα άλλα βρίσκονται....
Αμπενάμπαρ,που με τις δυο προηογύμενες ταινίες του, έκανε την παρουσία του αισθητή, στα δρώμενα του παγκόσμιου κινηματογράφου...:
"Σκηνοθετικό Σημείωμα
" Λίγα χρόνια πριν, μετά το "Η Θάλασσα Μέσα Μου", που ήταν μια βαθιά εμπειρία για μένα, δεν θα μπορούσα να φανταστώ ότι η επόμενη ταινία μου θα είχε να κάνει με Ρωμαίους και Χριστιανούς στην αρχαία Αίγυπτο. Αυτή όμως είναι η ομορφιά αυτού του επαγγέλματος: μπορείς να αφήσεις τη φαντασία σου ελεύθερη και να εξερευνήσεις κόσμους τόσο συναρπαστικούς, όπως η Αλεξάνδρεια του 4ου αιώνα, να φανταστείς τους δρόμους της, τους ναούς και τους ανθρώπους και να βρεις το πάθος- αλλά και τα χρήματα- να δώσεις ζωή σε όλα αυτά.
Ποτέ δεν με ενδιέφερε η επιστήμη. Για μένα, το ενδιαφέρον κομμάτι σχετικά με την ταινία ήταν να έρθω σε επαφή με τον κόσμο της επιστήμης από πνευματική και συναισθηματική πλευρά. Ο στόχος μας ήταν να δείξουμε τι συμβαίνει στο σύμπαν και να μεταφέρουμε το πάθος που πηγάζει από το ξεδίπλωμα των μυστηρίων του κόσμου.
Καταλήξαμε να ασχοληθούμε με την ιστορία της Υπατίας του 4ου αιώνα στην Αλεξάνδρεια, μέσα από μια λεπτομερή διαδικασία επιλογής. Καταρχήν ήταν μια ιστορία που καλύπτει χρονικά 2.000 χρόνια, από το γεωκεντρικό σύστημα μέχρι τη θεωρία της σχετικότητας, και ψάξαμε κάθε λεπτομέρεια. Ενώ μελετούσαμε την Υπατία και την περίοδο που έζησε, ανακαλύψαμε ότι υπήρχαν πολλές συνδέσεις με τον κόσμο που ζούμε σήμερα, και αυτό κέντρισε το ενδιαφέρον μας. Η Αλεξάνδρεια συμβόλιζε έναν πολιτισμό που καταστράφηκε σιγά-σιγά από διαφορετικές φατρίες, κυρίως θρησκευτικές. Για πολλούς, η περίοδος που έζησε η Υπατία σηματοδότησε το τέλος του αρχαίου κόσμου και την αρχή των μεσαιωνικών χρόνων.
Από την αρχή του project μου, στόχος μου ήταν να κάνω τους θεατές να νιώσουν ότι ακολουθούν μια ομάδα του CNN που κάνει ρεπορτάζ για κάτι που συνέβη τον 4ο αιώνα. Αυτή η αίσθηση του επείγοντος, κάτι σαν έκτακτο δελτίο, ήταν η βάση της δουλειάς αυτής. Ήθελα να ξεφύγω από κάποιους κλασικούς κανόνες των ταινιών εποχής. Η "Agora" είναι μια μίξη περιπέτειας και θεάματος.
Ήθελα να ξεφύγω από την τυπική τελειότητα που συναντάται συνήθως σε τέτοιου είδους ταινίες. Έτσι, όταν βλέπουμε μια συμπλοκή στον δρόμο, πρέπει να φαίνεται ότι η κάμερα δεν μπορεί να απαθανατίσει τα πάντα στην εντέλεια, επομένως έχουμε κάτι όσο πιο κοντά στην πραγματικότητα γίνεται.
Η "Agora" είναι η ιστορία μιας γυναίκας, μιας πόλης, ενός πολιτισμού και ενός πλανήτη. Η "Agora" είναι ο πλανήτης όπου πρέπει να ζήσουμε όλοι μαζί. Προσπαθήσαμε να δείξουμε την ανθρώπινη πραγματικότητα μέσα στο πλαίσιο όλων των ειδών της Γης, καθώς και τη Γη μέσα στο πλαίσιο του Σύμπαντος- βλέποντας τους ανθρώπους σαν μυρμήγκια και τη Γη σαν μια ακόμη μικρή μπάλα, που κινείται ανάμεσα σε πολλά άλλα αστέρια.
Κάποιες φορές εύχομαι να μπορούσα να κοιτάξω μέσα από μια κλειδαρότρυπα και να δω το παρελθόν ακριβώς όπως συνέβη, ακόμη κι αν ήταν δυνατόν να το κάνω για 5 δευτερόλεπτα ή για 5 λεπτά. Κάτι τέτοιο προσπαθήσαμε να κάνουμε με αυτή την ταινία, να προσφέρουμε στο κοινό την ευκαιρία να δει το παρελθόν μέσα από μια "κλειδαρότρυπα"- τη μεγάλη οθόνη- για 2 ώρες."
Αλεχάντρο Αμενάμπαρ"
Πιστευω, ότι αυτό που λέει ο σκηνοθέτης, αντικατοπτρίζει την αλήθεια για κείνη την εποχή και το περνάει στην ταινία του, που μπορεί και πάραμένει ανθρώπινη, αισθαντική,παρά την εποχή μίσους, που διαπραγματεύεται...
quote:
trexagireve:Περιμένω να δούμε το έργο...Θέλω να πιστεύω ότι έχει κάτι καλό να μας πει...
Την είδες; Την είδες;
Σου είπε πολλά καλά;
Από τα καλά της ταινίας (μερικά που προσωπικά μου έκαναν εντύπωση):
- Το σημείο όπου ο δούλος της Υπατίας που έχει γίνει χριστιανός, συζητάει με έναν άλλο χριστιανό για το ότι θα έπρεπε να δείχνουν έλεος και συγχώρεση στους άλλους ανθρώπους. Τότε, ένας τρίτος χριστιανός που ακούει, βγαίνει έξω από τα ρούχα του: "Πως τολμάς και λες ότι εσύ θα συγχωρέσεις τους άλλους; Ποιος νομίζεις ότι είσαι για να μπορείς να συγχωρείς; Λες ότι είσαι ίσος με τον θεό;;;" 
- Το σημείο εκείνο όπου ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας καλεί τον διοικητή της Αλεξάνδρειας Ορέστη και άλλους διοικητές και ανθρώπους της εκκλησίας και διαβάζει ένα εδάφιο της Κ.Ν. που αναφέρεται στο ρόλο της γυναίκας (την Β' επιστολή Παύλου προς Τιμόθεον). Στο εδάφιο αυτό, που πολύ προσεκτικά είχε επιλέξει ο Κύριλλος (σύμφωνα με το σενάριο της ταινίας) η Υπατία φαίνεται ως μάγισσα και ως δαιμονική γυναίκα και είναι προφανές πως το να συνεχίζει να ζει είναι κάτι το απειλητικό για τον χριστιανισμό. Θα έπρεπε να πεθάνει.
Τελειώνοντας το καταδικαστικό εδάφιο ο Κύριλλος, καλεί όλους τους παρευρισκόμενους να γονατίσουν δείχνοντας υποταγή και πίστη στα λόγια και τις βουλές του Θεού. Όπως ήταν αναμενόμενο, ο Ορέστης (κυβερνήτης) που ήταν φίλος με την Υπατία και παλιά ερωτευμένος μαζί της, δε δέχτηκε να γονατίσει γιατί κάτι τέτοιο θα σήμαινε τη συναίνεσή του στην καταδίκη της. Τότε, τον κοίταζαν όλοι με ένα βλέμμα υποτιμητικό και κάποιοι χριστιανοί άρχισαν να φωνάζουν πως δε δέχεται την αλήθεια του χριστιανισμού. Αυτός ήταν και ο λόγος που ο Αμμώνιος του πέταξε την πέτρα και κόντεψε να τον σκοτώσει καθώς βγήκε από το ναό.
Και τα δύο σημεία που αναφέρω, είναι ενδεικτικά της τάσης ιεροποίησης εγκληματικών στάσεων στο όνομα ενός θεού. Προσωπικά, μου ενισχύουν την άποψη πως ο χριστιανισμός επικράτησε όχι επειδή ήταν μια θρησκεία αγάπης, αλλά ως ένα πολιτικό κίνημα που προήλθε από τον αμόρφωτο και κατατρεγμένο όχλο από τη μια πλευρά, αλλά και από πονηρές σκοπιμότητες ανθρώπων που τον εκμεταλεύτηκαν διαστρεβλώνοντας το μήνυμα και το νόημά του. Ίσως αυτή η άποψή μου να είναι κάπως ενοχλητική για όσους ασπάζονται τη συγκεκριμένη θρησκεία, αλλά πιστεύω πως σε μεγάλο βαθμό αντανακλά τη σύζευξη δύο αναγκαιοτήτων: από τη μια την ανάγκη για εξουσία κάποιων λίγων ανθρώπων και από την άλλη την απελπιστική ανάγκη για μια ιδέα που θα ναρκώσει τον πόνο και τη δυστυχία των πολλών.
Για να κλείσω, να σημειώσω και ένα άλλο σημείο που μου έκανε εντύπωση στην ταινία:
Ήταν στο σημείο εκείνο, που ο Αμμώνιος λέει στο δούλο πως εάν θέλει να δει και άλλα θαύματα, να έρθει μαζί του στον χώρο που συγκεντρωνόντουσαν οι Παραβολάνοι. Και τότε, του έδειξε το θαύμα της αγάπης, μοιράζοντας στους πεινασμένους ανθρώπους τροφή. Νομίζω, πως αυτό είναι ένα από τα καλά σημεία της ταινίας όσον αφορά στον χριστιανισμό, κάτι που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τους λιθοβολισμούς και τα καρότσια με τα πτώματα που φέρνανε βόλτα στην οθόνη μας, μια λόγω των Εβραίων, μια λόγω των Ρωμαίων, μια λόγω των Χριστιανών, κ.λπ.
Έτσι, όμως, δεν φέρνεις μια άλλη εποχή,την αγάπη,οπως ευαγγελίζεται η πίστη σου,δεν αλλάζεις την βαρβαρότητα,δεν σταματάει το μίσος,αλλά, τα νομιμοποιείς..
Ξέρεις,καλα, φίλη, πως ότι κακό, είναι κακό κι ότι καλό, μιλάει μόνο του...Μαθαίνουμε πάντα,ότι τα ποσοστά σωστού ή λάθους,σε ιδέες και πιστεύω, ειναι η δικαιολογία για τα δικά μας λάθη...Κι όμως, δεν μπορούμε να το ξεπεράσουμε...Ακόμη...
Σκιαγραφεί αρκετά καλά την έχθρα Χριστιανών - Ελλήνων καθώς και την έχθρα Χριστιανών - Εβραίων.
Από τις πιο έντονες στιγμές - κατά την γνώμη μου - ήταν η στιγμή που οι Έλληνες που είχαν κλειστεί στο Σεραπείο προσπαθούσαν να σώσουν όσα συγγράμματα μπορούσαν από τους Χριστιανούς οι οποίοι καταλαμβάνοντας το ναό τα έκαψαν...
Η άλλη σκηνή που ήταν έντονη κι εκνευριστική επίσης ήταν όταν ο Κύριλλος προσπάθησε να επιβληθεί στον Ορέστη ώστε να γονατίσει προκαλώντας το συναίσθημα των μαζεμένων Χριστιανών.
Γενικότερα υπήρχε μια διαμάχη ανάμεσα στην Εκκλησία και την κοσμική εξουσία - ειδικά στη δυτική Ευρώπη - η οποία κράτησε για χρόνια κι η οποία περιστρεφόταν γύρω από την συγκέντρωση μεγαλύτερης δύναμης.
Πάντως, συνιστώ την ταινία ανεπιφύλακτα!
In anticipation of my resurrection...
Φαντάσου τι θα γινόταν εάν η ταινία έδειχνε τον αληθινό τρόπο με τον οποίο θανατώθηκε η φιλόσοφος, η ταινία θα μετατρεπόταν σε splatter...
In anticipation of my resurrection...
συμφωνω με ολα οσα αναφερθηκαν για την ταινια και τα hot σημεια της ...
θα ηθελα να σταθω στους Παραβολάνους (που δεν γνωριζα καν την υπαρξη τους , ειναι πραγματικος ο ορος ή δημιουργηθηκε για την ταινια?) οπου απο την μια βλεπουμε το μεγαλειο του ανθρωπου που προστατευει και βοηθαει ΟΛΟΥΣ οσους εχουν την αναγκη τους ... ειναι οι φυλακες της πολης ... τους φωναζουν (αν και ψεμα) για να σβυσουν την φωτια ... μια "παλια" αστυνομια στον ουσιαστικο ρολο της !!! ομως εκει βλεπουμε οτι η αγαπη τους για τον ανθρωπο και την πιστη τους , μετατρεπεται σε οργη και μισος οταν ο αλλος εχει αλλη πιστη ... βλεπουμε οτι γινεται η συνδεση οτι ανθρωπος και πιστη ειναι ενα , αρα δεν εχεις την πιστη μου ? δεν εισαι αξιος να σε θεωρω ανθρωπο σε σκοτωνω ....οπου αυτο το βλεπουμε στο προσωπο του αμμωνιου!!!!
για το ιερατιο της εποχης και τον τροπο χειραγωγησης των πιστων ??? ... τι να πεις ? ιδιο και απαραλαχτο με το σημερινο ... χαχαχαχα
προτεινω την ταινια σε ολους (σε οσους αρεσουν αυτου του ειδος οι ταινιες φυσικα !!!)
[ΠΕΡΙ ΠΙΣΤΗΣ - Όποιος πραγματικά έχει γνώση για κάποιο θέμα λέει «κατάλαβα». Όποιος δεν έχει γνώση λέει «πιστεύω».]
Κάνοντας μια έρευνα πάντως στο google για τη λέξη "παραβολάνοι" βρήκα αρκετά αποτελέσματα.
quote:
για το ιερατιο της εποχης και τον τροπο χειραγωγησης των πιστων ??? ... τι να πεις ? ιδιο και απαραλαχτο με το σημερινο ... χαχαχαχα
Κάποια πράγματα δεν αλλάζουν όσοι αιώνες κι αν περάσουν... 
In anticipation of my resurrection...
Κατά τα άλλα η ταινία είναι άψογη…
quote:
να μάθουμε και πως να μην ξαναπερνάμε τέτοιες καταστάσεις,τέτοιες πολώσεις και φανατισμούς
Συμφωνώ απόλυτα…
Λέει πολλα:
"Την Αγορά εξιστόρησε ο άντρας και όχι τη ζωή σου.
Τα μάτια εκείνα που αναγνωρίζουν την γυναίκα μέσα από την αντίθεση, άγγιξαν επιδερμικά την ύπαρξή σου.
Είναι τα ίδια μάτια που όταν ποθούν την γυναίκα την εξυψώνουν κι όταν την μισούν την καταβαραθρώνουν... Κάπου ανάμεσα κι ο ποθόμισος που εναλλάσσει τη λατρεία, την ποίηση, τη δημιουργία, την μουσική με την σκληρότητα, την άγνοια, το δόγμα, τη βία, την καταστροφή και την στειρότητα. Ελάχιστα διέφυγαν του δίπολου κι ήταν εκείνα που άνοιγαν την σκέψη προς το μεγάκοσμο – μόνο σαν εικόνα, γιατί η οικουμενικότητα δεν αγγίχτηκε καν.
Ω ναι, ήταν επιδέξιος ο αφηγητής και ικανός εικονοπλάστης.
Μα πόσο απείχε απο Σένα!
Την Αγορά περιέγραψε κι όχι Εσένα.
Την Αγορά, τότε και τώρα, απ’ τη δική του Αγορά ορμώμενος.
Περιέγραψε με γνώση τον πόλεμο σαν να τον κατείχε. Ανάπλασε εικόνες μιας Αλεξάνδρειας που δεν υπάρχει πια σαν ικανός πολεοδόμος και αρχιτέκτονας. Ανάδειξε νέες τεχνολογίες με γνώση ικανοποιητική. Περιέγραψε τα ιερατεία ακριβώς ως είχαν, λες κι ήταν ιδρυτής και ιερέας. Κράτησε ίσες αποστάσεις από εβραίους και πρωτοχριστιανούς και τους παγανιστές είδε ως μια σκιά που πέρασε βιαστικά λες και η ιστορία του ξεκίνησε μετά απ’ εκείνους. Ανάλυσε περίφημα την μάχη των εξουσιών σαν να το κάνει αιώνες τώρα. Μπόρεσε κι «είδε» τον πατέρα, τον εραστή, τον σκλάβο, τον νεοφώτιστο φανατικό, το δάσκαλο, τον όχλο, την παραφροσύνη, τις ρωγμές προς μια μεγαλύτερη εικόνα του σύμπαντος μακρινή, τον ορθολογισμό, το μίσος, την δύναμη και πάθος που μια γυναίκα δίνει.
Την γυναίκα την είδε μέσα από μια στρατιά ανδρών όπως του πατέρα που θέλει την κόρη ελεύθερη για να μην ανήκει σ’ άλλον άντρα. Τον άντρα που κλαίει σαν παιδί την ίδια στιγμή που είναι ικανός να διαπράξει ανομήματα ως επίκληση ελαφρυντικών.
Σε κράτησε παρθένα, απόμακρη, δοσμένη σε κάτι υψηλό λες και τα ανθρώπινα δεν έχουν Θείο.
Σε είδε μέσα από τα μάτια άλλων σαν μάγισσα, άθεη και τον φθόνο τον πραγματικό δεν τον ξεσκέπασε. Ακόμα και εκείνη την έμπνευση του μουσικού στην ερωμενη απέδωσε κι όχι σε ‘σένα το Ενδιάμεσο.
Παράξενο αλλά δεν είδε γυναίκες γύρω σου κι ας ήταν η ζωή σου πλημμυρισμένη από γυναίκες.
Ούτε Εσένα «είδε». Την ιστορία σου με τα έμμηνα αναπαρήγαγε στρεβλά... τι όμορφα θα ήταν αν είχε καταλάβει!
Έβαλε μια χούφτα ανθρώπους να προσκυνούν αγάλματα και τους ονόμασε παγανιστές. Αν ήξερε πόσο λάθος κάνει!
Λες και δε ρώτησε ποτέ, καμιά γυναίκα. Η Αγορά του ακριβώς όπως η αλεξανδρινή - πλημμυρισμένη μόνο από άντρες που δρουν σε μια εποχή τυφλοί.
Μόνο μια φράση σου μου φάνηκε δική σου...
Εκεί, λίγο πριν το τέλος όταν σου είπε «Έλα να με βοηθήσεις να νικήσω τον Κύριλλο» και εσύ είπες, «Μα, ο Κύριλλος ήδη έχει νικήσει!»
Να περιγράψει την Αγορά κι όχι εσένα δεν θα ‘ταν λάθος γιατί μπορεί να εξηγηθεί. Σου στέρησε όμως την ηρωική στιγμή του θανάτου σου γιατί ήθελε την πνοή σου να πάρει ένας άντρας πρώτα για να μην πονέσεις... Ιστορικά αυθαίρετο και ουσιαστικά ακόμα μια κλεψιά.
έτσι κι αλλιώς Εσύ, γυναίκα, γνωρίζεις πως δεν υπάρχουν ανώδυνοι θάνατοι.
Ιστορικά ήσουν και θα ‘σαι πάντα, κυρίως, μοναχή...
Εκτός αν..."
Rose....
Πιστεύω, λέει άλλα απο ότι είδαμε,ως τώρα...
quote:
Θέλω να πιστεύω τουλάχιστον πως αρκετοί που είδαν την ταινία (έστω και από περιέργεια) θα ασχοληθούν να μάθουν για την νεοπλατωνική φιλόσοφο Υπατία, αλλά και για το κλίμα που επικρατούσε την εποχή εκείνη…
Συμφωνώ κι επαυξάνω!
Ειδικά το γεγονός ότι φαίνεται πως η φιλόσοφος συνέλαβε το γεγονός των ελλειπτικών τροχιών των πλανητών ήταν πολύ σημαντικό για τα χρόνια εκείνα όπου θεωρούταν αυτονόητο ότι οι κινήσεις είναι απόλυτα κυκλικές (ένδειξη τελειότητας).
In anticipation of my resurrection...