- ΟΙ ΑΛΛΕΣ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Ομως σ'αυτή τη γη που κατοικούμε υπάρχουν πολύ περισσότερα πράγματα από αυτή την αντιπαράθεση. Υπάρχουν θρησκείες που αγνοούμε, ή άλλες που έσβησαν και όμως άφησαν το στίγμα τους στην εξέλιξη του πολιστισμού μας.
Υπάρχουν λαοί ακόμα που αγνοούμε όχι μόνο τα πιστεύω τους αλλά ακόμα και την ύπαρξή τους. Υπάρχουν αρχαίοι λαοί που αναγκάστηκαν να σβήσουν...
Στις παραδόσεις τους μύθους στην ιστορία αυτών των λαών κρύβεται ένα άλλο είδος μαγείας που ο δυτικός κόσμος δεν έχει μπει καν στο κόπο να αναρωτηθεί, να μάθει εκτός από τους επιστήμονες που ασχολούνται πάνω στο αντικείμενο της δουλειάς τους (αρχαιολόγοι, εθνολόγοι, μελετητές αρχαίων γραφών, κλπ).
Μήπως θα έπρεπε κι εμείς εδώ να ταξιδέψουμε λιγάκι σ'εκείνα τα μέρη που ξεχάσαμε, να ξετρυπώσουμε αρχαίες επιγραφές και νοήματα, να ξεσκονίσουμε λίγο τα βιβλία μας ή το διαδίκτυο που είναι γεμάτο από σχετικο υλικό, για να μάθουμε πράγματα που ίσως να είναι πολύ πιο σημαντικά απ' ότι φανταζόμαστε?
Ερωτήματα όπως ποιά ήταν η πρώτη θρησκεία? Ποια γη, ποιός λαός κοίταξε τον ουρανό και ζωγράφισε τα πρώτα σύμβολα? Και πολλά άλλα.
Δεν ξέρω αν θα βρείτε ενδιαφέρον ένα τέτοιο θέμα αλλά εγώ πραγματικά θα ήθελα πολύ να μάθω κάτι παραπάνω σχετικά.
Πιάνω σαν αρχή ένα τυχαίο απόσπασμα από ένα βιβλίο που έχω στα χέρια μου που λέγεται "Λεμούρια η χαμένη ήπειρος θεών και ανθρώπων" έτσι για να κάνω μια αρχή
"Οι Ινδιάνοι Αλγκονκίν προειδοποιήθηκαν για τον κίνδυνο του κατακλυσμού και κατασκεύασαν πλοία, ώστε να γλυτώσουν. Εκατον τριάντα οκτώ κιβωτοί ξεκίνησαν από την Ηπειρο της Παν. Την ίδια μέρα ανοίχθηκαν οι Πύλες του ουρανού και της γης. Και η γη σειόταν πέρα δώθε σαν πλοίο στη θάλασσα, και η βροχή έπεφτε καταρρακτωδώς, με ισχυρά βουητά, που έβγαιναν από τα έγκατα του εδάφους. Η ρουφήχτρα της γης μας τύλιξε και να, το έδαφος έγινε κομμάτια. Μι ισχυρή ήπειρος αποκοβόταν από τα στηρίγματά της. Από τη πίεση η χώρα βυθίστηκε κάτω από τα νερά και έπαψε να υπάρχει"
Ενας θρύλος των Ινδιάνων Αλγκονκίν..
Το απόσπασμα είναι κυριολεκτικά στη τύχη διαλεγμένο. Απλά καθώς το διάβαζα σκέφθηκα ότι έχουμε αμελήσει πολλά..
Δεν έχουμε καν αναρωτηθεί για τόσα πολλά.
Το να ψάξουμε λιγάκι αυτά που ξεχάστηκαν, δεν είναι μια αληθινά μαγευτική αναζήτηση?
ΟΙ ΙΝΚΑΣ
Αποσπάσμα από το βιβλίο ΟΙ ΙΝΚΑΣ του Alfred Metraux.
«Στις 16 Νοεμβρίου του 1532, καθώς έπεφτε η μέρα, ο Ινκα Atahuallpa αποσπαζόταν βίαια από το φορείο του εν μέσω των φρουρών του και αιχμαλωτιζόταν από τον Francisco Pizzaro. Ο στρατός του κατακρεουργημένος από μια χούφτα ιππέων, χανόταν μέσα στη νύχτα. Σε τρεις μόλις ώρες, η ισχύς του μεγαλύτερου κράτους της προ-κολομβιανής Αμερικής τσακιζόταν οριστικά. Η πτώση της αυτοκρατορίας των Ινκας προηγήθηκε του θανάτου ενός πολιτισμού του οποίου το μεγαλείο είχαν διακρίνει ακόμα και οι άξεστοι τυχοδιώκτες που τον κατέστρεψαν».
................................................................................................................................................
Ενα απόσπασμα από το ίδιο βιβλίο που δείχνει μια πρώτη εικόνα σχετικά με την θρησκεία και τα έθιμα που είδαν οι άποικοι από τους ινδιάνους του Περού.
«Για να συμφιλιώσουν το μύθο της δημιουργίας ολόκληρης της ανθρωπότητας από μια και μόνη θεότητα και την πίστη στην ξεχωριστή καταγωγή των ανθρώπων ή των γενεών, οι Ινδιάνοι φαντάστηκαν ότι ο δημιουργός, ο Viracocha, από τη στιγμή που ολοκλήρωσε το έργο του έστειλε κάτω από τη γη του Προγόνους όλων των λαών. Αυτοί ξεπήδησαν άλλος από ένα σπήλαιο, άλλος από ένα βουνό, άλλο από μία λίμνη ή ένα δέντρο. Επειδή βγήκαν από αυτά τα μέρη και εκεί πολλαπλασιάστηκαν οι Ινδιάνοι έκαναν τα huanca τους ή τα ιερά σε ανάμνηση του πρώτου ανθρώπου του γένους που εμφανίσθηκε από εκεί. O Pakarina δεν είναι μόνο ο μυθικός Πρόγονος, είναι επίσης ο τόπος που εμφανίσθηκε στους βασιλείς και το μέρος που μεταμορφώθηκε σε πέτρα. Οι απόγονοί του πήγαιναν εκεί και έκαναν θυσίες και ανανέωναν τις δυνάμεις που απελευθερονόντουσαν από εκείνες τις τοποθεσίες ή από εκείνα τα ιερά αντικείμενα.
................................................................................................................................................
Τους νεκρους τους εναποθέτανε μέσα σε σπήλαια, σε θολωτους τάφους και άλλοτε σε πύργους κυκλικούς ή τετράγωνους. Δεχονταν προσφορές και θυσίες από τους συγγενείς τους που τους ζητούσαν βοήθεια και συμβουλή. Με τη μεγαλύτερη αποστροφή αν όχι με τη μεγαλύτερη φρίκη, οι Ινδιάνοι υπάκουαν στους καθολικούς παπάδες που απαιτούσαν να ενταφιάζουν τους νεκρούς τους στα αγιασμένα νεκροταφεία. Μέσα στην απελπισία τους τη νύχτα ξέθαβαν τα πτώματα για να τα μεταφέρουν στους δικούς τους παλιούς τόπους ενταφιασμού. Στους ιησουίτες καλόγερους που τους ρωτούσαν για ποιό λόγο αντιδρούν έτσι απαντούσαν, «από λύπη και από οίκτο για τους νεκρούς μας, ώστε να μην κουράζονται από το βάρος των όγκων του χώματος».
Μια πρώτη ελάχιστη αναφορά σ’ένα σπουδαίο λαό....
Οταν διαβάζω για τους Ινκας θλίβομαι ιδιαίτερα γιατί φέρνω στο μυαλό μου τις σκηνές που εξελίχθηκαν μόλις έφθασαν εκείνοι οι αποικιοκράτες τυχοδιώκτες... και όχι μόνο εκεί. Ισως το θέμα το άνοιξα και σαν φόρο τιμής στους λαούς για το έγκλημα που έγινε επάνω τους, και ίσως εμείς οι έλληνες τουλάχιστον αξίζει να μην ξεχνάμε...
Οπότε λέω να συμβάλλω και εγώ δίνοντας μια αναφορά , για μια πολύ γνωστή θρησκεία των Δρυίδων .
Το όνομα των Δρυίδων προέρχεται ή από την κέλτικη λέξη ντέρου , που πάει να πει δρυς ή από την λέξη dru και vid που σημαίνουν αυτόν που βλέπει καλά, τον οξυδερκή .
Αυτοί οι λειτουργοί χωρίζονται στις εξής κατηγορίες , στους Δρυίδες που ήταν οι υπέρτατοι αρχηγοί , οι κατώτεροι λειτουργοί ήτανε οι βάρδοι , οι σαρωνίδες κι οι ευαγείς .
Οι βάρδοι που το κέλτικο όνομα τους πάει να πει , ραψωδοί , εξυμνούσαν με στίχους τις πράξεις των ηρώων τους .
Δίνανε τόση σημασία στίχους τους , που αρκούσαν οι στίχοι αυτοί , τους νεκρούς να τους αποθανατίσουν . Αυτοί οι βάρδοι , αν και λιγότερο δυνατοί από τους Δρυίδες , τους τιμούσανε βαθιά έτσι που αν παρουσιάζονταν την στιγμή που δυο στρατεύματα πηγαίνανε να πολεμήσουν , η είχαν αρχίσει την μάχη , κατέθεταν τα όπλα για να ακούσουν τις προτάσεις τους .
Δεν περιορίζονταν στο να εξυμνούν μόνο ύμνους , αλλά είχαν και το δικαίωμα να ελέγχουν τις πράξεις των ανθρωπον που απομακρύνονταν από τα καθήκοντα τους .
Οι σαρωνίδες δίδασκαν την νιότη και της εμπνέανε αισθήματα αρετής .
Οι ευαγείς φροντίζανε για τις θυσίες και παραδίνονταν στη θαυμαστική θεώρηση και θέαση της φύσης .
Οι νέοι κι οι γέροι Δρυίδες είχαν όλοι τις ίδιες αρχές και του κανόνες . Το ντύσιμο του όμως διέφερε , ανάλογα με τις επαρχίες που ζούσαν , κι ανάλογα με τους βαθμούς που είχαν .
Η εισδοχή γινότανε με το σταυρωτό φίλημα από γέροντες Δρυίδες , ο υποψήφιος αφού δεχότανε τον ασπασμό , άφηνε το συνηθισμένο ρούχο , για να φορέσει το ρούχο των Δρυίδων .
Κάθε δοξασία των Δρυίδων , προσπαθούσε να κάνει τους ανθρώπους , φρόνιμους , δίκαιους γενναίους και ευσεβείς .Τα θεμελιακά σημεία αυτής της δοξασίας περιορίζονταν σε τρία σημεία : Λατρεύετε του Θεούς , μην βλάφτεται κανέναν , να είστε θαρραλέοι .
Βασικά σημεία της θεωρίας του Δρυιδισμού ήταν η αθανασία της ψυχής , η μετενσάρκωση και η μετεμψύχωση. Η πίστη ότι μετά το φυσικό θάνατο (θάνατος του σώματος) η ανθρώπινη ψυχή εξακολουθεί να υπάρχει ως ξεχωριστή οντότητα
Τόσο ισχυρή ήταν η βεβαιότητα Κελτών για την δοξασία της μετενσάρκωσης, ώστε, αρκετές φορές δάνειζαν χρήματα ο ένας στον άλλο, με την υποχρέωση από τον δανειζόμενο να επιστρέψει τα χρήματα στον δανειστή του κατά την επόμενη ζωή τους, όπου με ευκολία θα αναγνώριζαν ο ένας τον άλλον! Μάλιστα δε , έχουν σωθεί έως σήμερα , πολλά τέτοια συμφωνητικά έγγραφα !
Η ψυχή ωστόσο μετά από ένα φυσικό θάνατο θα έχει την ευκαιρία - ίσως την αναγκαιότητα - να επανέλθει στο φυσικό υλικό κόσμο σε νέο σώμα, ώστε να εμπλουτιστεί με νέες εμπειρίες και, έτσι, να εξελιχθεί . Κάποιες φορές μάλιστα μπορεί να εισέλθει σε σώμα ζώου κυρίως σαν αποτέλεσμα μιας όχι και τόσο συνετής ζωής . Μεγάλη σημασία είχε λοιπόν στη δρυιδική φιλοσοφία η ελεύθερη βούληση του ατόμου και η δυνατότητα επιλογής του για ορθές ή όχι πράξεις στη ζωή του.
Ισχυρίζονταν ότι γνώριζαν όλο το σύμπαν κι η απομόνωση , τους έδινε όλο τον καιρό για την μόρφωση τους .
Ο αριθμός 3 είχε ιερή σημασία για τους Δρυίδες. Από μια πρωταρχική τριάδα θεών πλάστηκε ο κόσμος και προήλθαν όλες οι υπόλοιπες θεότητες (πολυθεϊσμός), τρεις είναι οι Κύκλοι της Ζωής, τρεις οι κόσμοι του ανθρώπου (σώμα - ψυχή - πνεύμα), με βάση το 3 είναι φτιαγμένα τα ρητά σοφίας που περιγράφουν την δρυιδική πίστη (Τριάδες).
Οι Δρυίδες συγκεντρώνονταν σε φυσικές περιοχές, δάση και ξέφωτα για τις θρησκευτικές τους τελετές, μακριά από τα μάτια του απλού κόσμου. Εκεί πιθανότητα λάμβαναν μέρος ανθρωποθυσίες με εξιλαστήριο ή μαντικό χαρακτήρα. ( Η πίστη στην αθανασία της ψυχής καθιστούσε ένα κατεστημένο ανθρωποθυσιών όχι τόσο παράλογο ή βίαιο που ίσως φανεί σήμερα ). Στις συνευρέσεις τους έπαιρναν κυκλικό σχηματισμό και ονομάτιζαν την περιοχή με κάποια προστατευτική για αυτή θεότητα. Την έννοια του ναού αντικαθιστούσαν μεγάλοι ογκόλιθοι συμβολικής και ιερής σημασίας, τα μενίρ και σχηματισμοί θρησκευτικών μνημείων από πολλά μενίρ μαζί, τα ντολμέν.
Στο Δρυιδισμό συναντούμε αρκετά σύμβολα. Το γκυ, φυτό με μαγικές και θεραπευτικές ιδιότητες που παρασιτεί στους κορμούς της βελανιδιάς, το τετράφυλλο τριφύλλι, σύμβολο μεγάλης καλοτυχίας, το σταυρό, θρησκευτικό σύμβολο, τον αετό, σύμβολο του υπέρτατου Θεού, το πράσινο χρώμα, σύμβολο της ελπίδας, το σκοτάδι, σύμβολο άγνοιας, το φως, σύμβολο της γνώσης, την Πεντάλφα, σύμβολο κάποιας θεότητας και άλλα πολλά.
Στέλνω την συνέχεια για τους Ινκας και ξεκινώ να διαβάζω τα περ δρυϊδων !
Να δεις που στο τέλος θα κατορθώσουμε να βγάλουμε στην επιφάνεια θαυμαστούς κόσμους 
Οι Ίνκας προέρχονται από τον υιό του Θεού Ηλίου Μάνκο Καπάκ ο οποίος υπήρξε και ο πρώτος αυτοκράτοράς τους.
Στους ιστορικούς χρόνους οι Ίνκας δημιούργησαν μία απέραντη Αυτοκρατορία ( Tawantinsuyu), με πρωτεύουσα την Cusco. Η αυτοκρατορία απλωνόταν από την Κολομβία μέχρι την κεντρική Χιλή και από τις ακτές του Ειρηνικού ωκεανού μέχρι τα δάση του Αμαζονίου. Ενωνε 13 βασίλεια με διαφορετικές κουλτούρες και πολλες διαφορετικές διαλέκτους.
Η θρησκεία τους βασιζόταν στην λατρεία του Ήλιου. Οι αυτοκράτορες Ίνκας θεωρούνταν οι απόγονοι του Θεού Ήλιου και λατρεύονταν σαν θεότητες. Ο χρυσός ήταν το σύμβολο του Ήλιου.
Οι θρησκευτικές πρακτικές αφορούσαν χρησμούς,θυσίες ως προσφορά, θρησκευτικούς φόβους και δημόσιες εξομολογήσεις. Ένας ετήσιος κύκλος θρησκευτικών γιορτών ήταν στο ημερολόγιο των Ίνκας, εξαιρετικά ακριβής, όπως η γεωργική χρονιά.
Οι Ινκας πιστεύαν ότι ο κόσμος ήταν χωρισμένος σε τρία επίπεδα
Hanan Pacha : Ο επάνω κόσμος. Εκεί ήταν ο τόπος των θεών. Ο γαλάζιος κόσμος.
Kay Pacha : Ο κόσμος ο εδώ. Ο τόπος που οι άνθρωποι κατοικουν και ζούν.
Uku Pacha Ο κάτω κόσμος . Ο κόσμος που κατοικόταν από τους νεκρούς, τα παιδιά που δεν γεννήθηκαν ποτέ και όλα εκείνα που βρισκόντουσαν κάτω από την επιφάνεια της γης και της θάλασσας.
Οι θεοί τους ήταν τα άστρα και άλλα μεγάλα στοιχεία της φύσης. Ο μεγάλος θεός ήταν ο Viracocha, ο θεός που δημιούργησε τον Ηλιο τη Σεληνη και τ’αστέρια. Ο θεός που έπλασε τους ανθρώπους από λάσπη και τον αναπαρίσταναν σαν ένα δεκάχρονο παιδί.
Αλλοι κύριοι θεοί ήταν ο Inti (Ηλιος), δημιουργός και προστάτης των Ινκα, σύζυγος και αδελφός της Σελήνης και πατέρας του πρώτου Ινκα και της Mama Ocllo (μητέρα αυγό),
Pachacamac, ο θεός της σελήνης ή θεός του ουρανού γιός του ήλιου, αυτός έκανε να γεννιούνται τα σπαρτά, οι άνθρωποι και τα πουλιά, έμοιαζε τόσο πολύ με τον άνθρωπο που θεωρούσαν άχρηστο να του φτιάχνουν αγάλματα και ναούς αλλά έκαναν γι’ αυτόν ανθρωποθυσίες.
Pachamama, η μητέρα γη, σύζυγος του Pachacamac, προστάτευε τις σοδειές , ήταν θεά της γονιμότητας
•Apo θεός των βουνών
•Apocatequil της φωτιάς
•Catequil των κεραυνών
•Cavillace θεά παρθένος που γέννησε την Coniraya, θεά της σελήνης
Chasca της αυτής , του ηλιοβασιλέματος και του πλανήτη Αφροδίτη, προστάτιδα των παρθένων
•Chasca Coyllur των λουλουδιών
•Μητέρα Coca της υγείας και της χαράς
•Coniraya σεληνιακή θεότητα
•Ekkeko θεός της καρδιάς και της καλής υγείας
•Kon της βροχής και του ανέμου που έρχεται από το νότο
•Μητέρα Allpa της γονιμότητας
•Μητέρα Cocha της θάλασσας
•Μητέρα Quilla μητέρα Σελήνη ή «Χρυσή Μητέρα»
•Μητέρα Zara θεά του σταριού
•Pariacaca θεός του νερού dio
•Supay του θανάτου
•Urcaguary των μετάλλων
Οι θεότητές τους ζούσαν ειρηνικά.
Η πιο μεγάλη γιορτή τους ήταν το Raymi (ο χορός του Ηλιου ), προς τιμήν του Inti, γινόταν δύο φορές το χρόνο . Ανάβαν την «ιερή φωτιά» μέσω ενός καθρέφτη και η φωτικά φυλαγόταν από τις «παρθένες του Ηλιου» έως την επόμενη γιορτή.
Τι να πρωτοπεί κανείς. Είναι τόσα πολλά που μαθαίνουμε και τόσα πολλά που δεν ξέρουμε ακόμα...
Ας συμπληρώσω μερικά σε συνέχεια των όσων έγραψε ο φίλος elo, κι ας προσπαθήσουμε να φανταστούμε..
Οι κέλτες διαιρούσαν το χρόνο σε δύο εποχές. Την εποχή των σκοτεινών μηνων και την εποχή των φωτεινών μηνών. Ο χειμώνας , η αρχή του χειμώνα Samain και το καλοκαίρι, η αρχή του Beltan. Η χρονιά άρχιζε με την ιερή γιορτή Samain, η πρωτοχρονιά τους δηλαδή, την 1 του Νοέμβρη.
Μια συνέχεια της παράδοσης αυτής είναι και οι γιορτές των νεκρών που συνεχίζονται μέχρι σήμερα.
Ηταν μια ιερή γιορτή. Πίστευαν ότι άνοιγε μια επαφή με το Tir-na-nOg (τον Αλλο Κόσμο ), και η πραγματικότητα με το υπερφυσικό ενωνόντουσαν και μπορούσαν να γίνουν τα πιο φανταστικά πράγματα. Η γιορτή στην πραγματικότητα άρχιζε τρεις μέρες πριν από τη 1η Νοέμβρη και τελείωνε τρεις νύχτες αργότερα.
Κατά τη διάρκεια της γιορτής δεν επιτρεπόταν καμμιά μορφή βίας ή εχθρότητας. Υπήρχε και μια άλλη πολύ ιδιαίτερη συνήθεια στη διάρκεια αυτής της γιορτής. Οι "δοκιμαστικοί γάμοι" που είχαν γίνει το καλοκαίρι αλλά δεν είχαν φέρει ευτυχία μπορούσαν να διαλυθούν.
Γιορταζόταν το τέλος ενός «παραγωγικού κύκλου» ο προσωρινός θάνατος της φύσης, που θα προετοιμαζόταν το χειμώνα για ένα νέο κύκλο.
Η γιορτή για την αρχή του καλοκαιριού ήταν τη 1η του Μάη. Ανάβαν φωτιές τη νύχτα ένα έθιμο που έχει μείνει μέχρι τις μέρες μας όταν ανάβουν φωτιές στις γιορτές πολλών αγίων.
Η θρησκεία των κελτών μοιάζει να είναι πολυθειστική είναι πάρα πολλοί οι θεοί, αλλά στη πραγματικότητα οι θεοί ήταν εκφράσεις ενός μοναδικού θείου πνεύματος . Το πνεύμα παίρνει διάφορες μορφές και είναι αυτό που φέρνει την αρμονία στο κόσμο Η ίδια η ζωή στη γη δεν είναι τίποτα άλλο από ένα κεντρικό σημείο σε μια αιώνια ύπαρξη. Το πνεύμα κυριαρχεί σ’ολη τη φύση μια φύση που οι Κέλτες ήταν πάντα σε στενή επαφή. Η ύπαρξη λοιπόν είναι ατέλειωτες δυνατότητες , το πνεύμα κυριαρχεί παντού στις πέτρες, στο νερό στη φωτιά, όλα είναι μια ψυχή..
Στους κέλτες δεν υπήρχε η ιδέα της τελειοποίησης ή της αμαρτίας όπως στους χριστιανούς. Για τους κέλτες ηθική ήταν απλά ο σεβασμός των παραδόσεων και των εθίμων της φυλής.
Οπως στις περισσότερες αρχαίες θρησκείες υπήρχαν δύο όψεις. Η εσωτερική και η λαική έκφραση. Η θρησκεία τους ήταν πολυ δυνατή, και έβρισκε την έκφρασή της στη φύση, στα λειβάδια, στα ποτάμια, στα δέντρα στα δάση. Ολα τα φυσικά φαινόμενα ακόμα και τα πιο βίαια ήταν για τους κέλτες μια έκφραση απόλυτης ενέργειας που υπάρχει στη δημιουργία και στην καταστροφή του κόσμου, ένας συνεχής κύκλος ζωής και θανάτου.
Ηδη μιλώντας για τους δυό αυτούς πολιτισμούς άσχετα που ήταν ο ένας και που ο άλλος μπορούμε ήδη να κάνουμε συνειρμούς και να σκεφτούμε στο δικό μας πολιτισμό (δεν εννοώ φυσικά τον αρχαίο ελληνικό) εννοώ αυτό που βιώσαμε και βιώνουμε ... μετά, ήδη λοιπόν μπορούμε να διακρίνουμε τι έχουμε χάσει...πρωτα απ'ολα την επαφή μας με τη μητέρα φύση. Στους λαούς αυτούς αναδύεται περίτρανα ο σεβασμός για τη γη που κατοικούσαν.
Ακόμα και το παραμικρότερο στοιχείο της φύσης ήταν άξιο σεβασμού. Αυτό διδασκόταν στα παιδιά από την ώρα που γεννιόντουσαν. Το βιώναν σε κάθε στιγμή. Σπίτι τους οικογένειά τους δεν ήταν μόνο ένας μικρός χώρος που κατοικούσε μια οικογένεια. Σπίτι ήταν όλη η φύση και εκείνη τους μίλαγε...
Και πάνω από όλα , σε τι ομοιάζουν με την μια και ποιο επικρατούσα θρησκεία , τον Χριστιανισμό .
ΙΝΔΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ
Όπως κάθε Πανθεϊστική θρησκεία , έτσι και η ινδική αναγνωρίζει τον Θεό μέσα σε όλοι την δημιουργία , και όχι έναν θεό δημιουργό ξεχωριστό από το έργο του.
Η ινδική θρησκεία έχει , άλλωστε δυο μορφές ξέχωρες : την επιφανειακή ειδωλολατρία , και την υψηλή αφαίρεση ιδεών που κρύβονται κάτω από την εικόνα .
Μυριάδες θεοί και θεές στριμώχνονται στο πάνθεον των ινδών στις Βέδες ( ιερό βιβλίο ), που με πολλή φροντίδα διαφύλαξαν οι Βραχμάνες .
Η πρώτη γνώση αυτών των δοξασιών είναι η γνώση ενός και μόνο θεού , που έχει το όνομα Βράχμα .Ο βράχμα λένε οι Βέδες , είναι το κατά εξοχήν ον , που αποκαλύπτεται και φανερώνεται στην ευδαιμονία και την χαρά . Ο κόσμος είναι το όνομα του , η εικόνα του , όμως αυτή η πρώτη ύπαρξη , που περιέχει μέσα της όλο το παν , είναι η μόνη αληθινή ουσία .Όλα τα φυσικά αντικείμενα έχουν αιτία τους τον Βράχμα , για αυτόν δεν υπάρχουν όρια , ούτε στον χρόνο , ούτε στον χώρο , είναι αιώνιος και άφθαρτος , είναι η ψυχή του κόσμου και η ψυχή του κάθε όντως χωριστά .
Το σύμπαν προέρχεται από τον Βράχμα , υπάρχει μέσα στον Βράχμα , και θα ξαναγυρίσει μέσα στον Βράχμα .
Ο Βράχμα υπάρχει από μόνος του , είναι η μορφή της γνώσης , και η μορφή του κόσμου δίχως τέλος . Όλοι οι κόσμοι δεν αποτελούν παρά ένα μαζί του , επειδή είναι η θέληση του . Αυτή η θέληση η αιώνια βρίσκεται μέσα σε κάθε πράγμα , σε όλα τα πράγματα . Φανερώνεται στην δημιουργία , στην διατήρηση και την καταστροφή , στην κίνηση , στις μορφές του χρόνου και του χώρου .
Απορροφημένος από την ίδια του την ουσία , ο Βράχμα έμεινε για καιρό βυθισμένος στον διαλογισμό , πριν αποφασίσει να δημιουργήσει τον κόσμο .
Η πρώτη εμφάνιση του οντος , η μητέρα όλων των όντων που δημιουργηθήκανε και το ( αυγό του κόσμου , σύμβολο που είναι τυλιγμένο με ένα φίδι ) γεννήθηκε από την ένωση του Βράχμα και της Μάγιας ( αυταπάτη ).
Η βούληση του Βράχμα φανερώνεται με τρία λειτουργήματα αισθητά που ανήκουνε στους θεούς της τριάδας ( Τριμούρτη ) .
Ο Βράχμα είναι η δημιουργός δύναμη , είναι το σύμβολο της γης .
Ο Βισνού είναι το νερό που γονιμοποιεί , η ανανεωτική αρχή που ενσαρκώνεται στην συνεχεία των αιώνων , για την σωτηρία του κόσμου .
Ο Σίβα , είναι η φωτιά που καταστρέφει και αναπαράγει , αλλά είναι και συγχρόνως και η ζωή και ο θάνατος , το φως και το σκοτάδι , το καλό και το κακό .
Αυτοί οι θεοί , η τριάδα αναπαριστάται με την μορφή ενός σώματος , με τρία κεφάλια .
Η Παρασάκτη , η σύζυγος του Βράχμα είναι η ζωή , που η φυσική της σύσταση είναι η ψυχή ,που λατρευότανε στις Ινδίες με διάφορα ονόματα, ( Μεγάλη μητέρα , Συμπαντική μητέρα , η Μητέρα των θεών και των ανθρωπον ) .
Η Παρασάκτη , ενσαρκώνεται και διαιρείτε στην Τριμούρτη , σαν σύζυγος του Βράχμα με όνομα Σαρασβάτη , σαν σύζυγος του Βισνού με όνομα Λάκμη ή Ιρη , και σαν σύζυγος του Σίβα με όνομα Βαχβάνη , Παραβάτη ή Γκάγγα .
Σύμφωνα με την Ινδική φιλοσοφία , τούτος ο κόσμος μας δεν είναι παρά μια καθαρή φαντασία ,μια αυταπάτη , που η πρωταρχική του αιτία είναι η θέληση του Βράχμα , και η δευτερεύουσα αιτία η θέληση της Μάγιας , μητέρας της αυταπάτης και όλων των όντων .
Διάβασα το παρακάτω σε ένα site στο δίκτυο.
25 Δεκεμβρίου είναι η μέρα που γεννήθηκε ο Ιησούς. Ομως η ίδια ημερομηνία έχει μεγάλη σημασία για πολλές αρχαίες θρησκείες. 25 δεκέμβρη είναι η μέρα γέννησης πολλών θεών.
• Tammuz Βαβυλώνια
• Ορος στην Αίγυπτο
• Μίθρας , στην αρχαία Περσία;
• Quetzalcoat, στο Μεξικό
• Bacab, Γιουκατάν
• Huitzilopochtli, Αζδέκοι
• Freyr, Σκανδιναβία
• Βάκχος , Αρχαία Ελλάδα
• Adone, στην αρχαία Συρία
• Ati, αρχαία Φρυγία
Γιατί άραγε? Τι είναι η 25 Δεκέμβρη?
Ξέρει κάποιος ? Είναι αλήθεια κάτι τέτοιο ή ανακρίβεια? Δεν έχω κάποια γνώση πάνω στο θέμα...
Βέβαια μπορούμε να αναφέρουμε πολλά για το συγκεκριμένο θέμα , αλλά επειδή δε είναι πάνω σε αυτό που ρώτας , απλά έκανα έναν μικρό πρόλογο . για να διευκρινίσω απλά το θέμα της ημερομηνίας .
Τώρα για να βοηθήσω στην ερώτηση σου , όσο βέβαια γνωρίζω .
Η 25η Δεκεμβρίου συμπίπτει παραδοσιακά με το χειμερινό ηλιοστάσιο, δηλαδή με τη νύχτα με τη μεγαλύτερη διάρκεια. Η επόμενη νύχτα είναι θεωρητικά μικρότερη για κάποια δευτερόλεπτα, καθώς ο ήλιος ανατέλλει νωρίτερα και δύει αργότερα, ενώ μέχρι την ημερομηνία αυτή συμβαίνει το αντίθετο .
Όλοι οι πολιτισμοί είχαν καθιερώσει γιορτές για αυτή την ημερομηνία, καθώς πίστευαν πως είναι η μέρα της ανάστασης του ηλιακού θεού.
Στη θέση των «Χριστουγέννων», οι αρχαίοι πολιτισμοί εόρταζαν το λεγόμενο «Τριέσπερον» , μία εορτή η οποία γενικεύεται από τους ελληνιστικούς χρόνους , προς τιμήν των πυρφόρων και ηλιακών θεοτήτων
Το «Τριέσπερον» ξεκινούσε με το Χειμερινό Ηλιοστάσιο (τη νύκτα της 21ης προς την 22α του Δεκεμβρίου, τη μεγαλύτερη δηλαδή νύκτα του έτους) και κορυφωνόταν με την αναγέννηση του φωτοδότη Ήλιου
Ο Μέγας Κωνσταντίνος, που επέβαλε το χριστιανισμό έχοντας αρκετούς πολιτικούς σκοπούς , βλέπε «εν τούτω νίκα» , στην προσπάθειά του να σιγάσει τους εορτασμούς του Μίθρα που συνεχίζονταν κρυφά και μετά την επιβολή του χριστιανισμού, διέταξε το 336 μ.Χ. τον επίσκοπο της Ρώμης, Ιούλιο Α΄, να επιβάλει την 25η Δεκεμβρίου σαν τη μέρα των Χριστουγέννων. Ο σκοπός του ήταν να υπεξαιρέσει τους εορτασμούς των Μιθραϊστών και των υπόλοιπων παγανιστών, επειδή δεν μπορούσε να τους σταματήσει με άλλο τρόπο.
Βλέπεις , βάση της ιστορίας που γνωρίζουμε δεν ήταν μόνο ο Χριστός και ο μιθραϊκός ηλιακός θεός που λέγεται πως γεννήθηκαν τη μέρα αυτή, αλλά και ο Όσιρις, ο Ώρος, ο Διόνυσος, ο Άδωνις, ο Δίας και ο ( Jupiter ), Ταμμούζ , Ντουμούζι , Οντιν ,κλπ .
Η βάση της θρησκείας των ετρούσκων ήταν ότι η φύση εξαρτάται άμεσα απο την θεότητα. Κατά συνέπεια πίστευαν ότι κάθε φυσικό φαινόμενο ήταν μια θεική έκφραση, ένα σημάδι που ο θεός έστελνε στον άνθρωπος και εκείνος με τη σειρά του θα έπρεπε να βρει τον τρόπο να το εξηγήσει, να κατανοήσει την σημασία του. Η θεότητες γι’αυτούς ήταν οι δυνάμεις που ήταν πιο πάνω από τη φύση. Ηταν δηλαδή όντα υπερφυσικά άγνωστου αριθμού.
Αυτή ήταν η αρχική θρησκευτική θεώρησή τους. Αργότερα πολλά πράγματα στη θρησκεία τους θα έχουν την επιρροή από άλλες θρησκείες και κυρίως την ελληνική.
Η ομοιότητα με τους θεούς του Ολύμπου ξεκινάει κατά τη διάρκεια του 7ου αιώνα π.χ και κορυφώνεται κατά τον 6ο αιώνα όταν πια βλέπουμε να υπάρχουν σαφέστατες ομοιότητες.
Tin ή Tinia - Ζευς, (Giove);
Turan – Αφροδίτη , (Venere);
Turms – Ερμής (Mercurio);
Fufluns - Διόνυσος (Bacco);
Sethlans - Ηφαιστος (Vulcano);
Uni - Ηρα (Giunone)
Menerva - Αθηνά (Minerva);
Maris - Αρης (Marte);
Nethuns - Ποσειδών (Nettuno).
Και άλλοι θεοί ήρθαν από τον ελληνικό κόσμο και μετατράπηκε το όνομά τους σε ετρουσκικό, Αρτεμης - Aritimi; Απόλλων- Aplu; Ηρακλής - Hercle; Κάστωρ και Πολυδεύκης - Castur e Pultuce κλπ.
Σε ότι αφορά τη σχέση μεταξύ θεών και ανθρώπων πίστευαν ότι υπήρχε μια διαρκής επιρρόή των υπερφυσικών δυνάμεων πάνω στο κόσμο και στις ανθρώπινες πράξεις, και ανθρώπινη θέληση δεν μπορούσε να υπερισχήσει της θεικής. Η σχέση ήταν ένας θεικός μονόλογος όπου ο άνθρωπος έπρεπε να υπακούει υποχρεωτικά. Επρεπε λοιπόν να μάθουν να αναγνωρίζουν τα θεικά σημάδια γιατί με αυτά εκδηλονώταν η θεική θέληση.
Ετσι η ετρουσκική θρησκεία ήταν ένα σύνολο από τελετουργίες που τηρόντουσαν αυστηρά. Ο Τίτος Λίβιος έγραφε « ένας λαός που απ΄όλους τους άλλους αφιερώθηκε περισσότερο στις θρησκευτικές πρακτικές και ήξερε να τις καλλιεργεί»
Το θρσηκευτικό δόγμα των ετρούσκων ήταν γνωστό στα λατινικά με την έκφραση Etrusca Disciplina, θα λέγαμε ετρουσκική πειθαρχία (επιστήμη)
Μερικά χαρακτηριστικά
- Χώριζαν τον κόσμο στον γαλάζιο τόπο και στον γήινο κόσμο. Ο κόσμος των θεών και ο κόσμος των ανθρώπων.
- Ο γαλάζιος τόπος ήταν διαιρεμένος σε δεκαέξι μέρη από τέσσερις τετράδες. Εκεί διέμεναν οι θεοί. Ηταν στην ουσία διαιρέσεις του ουρανού. Και ο ουρανός για τους ετρουσκους ήταν βασικό σημείο παρατήρησης για την άσκηση της μαντικής τέχνης. Παρατηρούσαν τα σημάδια που έστελναν οι θεοί μέσω των διαφόρων φαινομένων και τα εξηγουσαν ανάλογα. Ενα από τα βασικώτερα φυσικά φαινόμενα ήταν οι κεραυνοί.
- Πρόσεχαν τον τόπο και την ημέρα που εμφανιζόντουσαν, αλλά και το σχήμα, το χρώμα και το τι προκαλούσαν. Πίστευαν ότι κάθε θεότητα είχε δικαίωμα ενός κεραυνού κάθε φορά εκτός από την Tinia που είχε τρεις. Ο πρώτος ηταν ο κεραυνός «της προειδοποίησης» ο δεύτερος ήταν δείγμα «θυμού» και το τρίτος «ήταν τη τιμωρία» που θα άλλαζε τη κατάσταση των πραγμάτων.
Υπήρχε μετά ο κεραυνός που έπεφτε στον ήρεμο ουρανό, κι αυτό το θεωρουσαν ή σαν υπόσχεση ή σαν απειλή.
Ο Σενέκας μιλάει ακόμα και για κεραυνούς που ήταν σαν βοήθεια για όποιον του έβλεπε. Ενας έμπειρος ιερέας μπορούσε να προκαλέσει ένα κεραυνό ή σε άλλη περίπτωση να τον αποτρέψει.
Μετά πάντως από ένα κευρανό κατασκεύαζαν ένα μικρό τάφο στο σημείο. Ενα πηγάδι σκεπασμένο από γη όπου έπρεπε μέσα να ρίξουν όλα τα υπολοίματα από τα πράγματα που είχε χτυπήσει, ακόμα και τιην σωρό ανθρώπων που είχε σκοτώσει. Αυτοί οι τόποι ήταν ιεροί και άβατοι και θεωρόταν κακοδαιμονία να τους καταπατήσει κάποιος.
Μια άλλη μαντική τέχνη ήταν η εξέταση των σπλάχνων. Τα σπλάχνα μπορεί να ήταν διάφορα, πνεύμονες, σπλήνα, καρδιά αλλά περισσότερο απ’όλα το συκώτι ( hepas). Τα σπλάχνα αφαιρόντουσαν ακόμα ζωντανά από το σώμα των ζώων μόλις δηλαδή τα σκότωναν. Τα ζώα ήταν κυρίως βόδια , άλογα αλλά κυρίως πρόβατα.
Εξετάζανε το σχήμα, τις διαστάσεις, το χρώμα και κάθε λεπτομέρεια ιδιαίτερη κυρίως αν υπήρχαν ελαττώματα. Η πιο σχολαστική εξέταση γινόταν στο συκώτι που το θεωρούσαν «τον επίγειο ναό» αντίστοιχο του «γαλάζιου ναού». Θεωρούσαν ότι ήταν η έδρα των συναισθημάτων, του θάρρους, του θυμού, και της διάνοιας.
Οι ετρούσκοι πίστευαν ότι μετά το θάνατο υπάρχει ακόμα μια δραστηριότητα από τον αποθανόντα. Πίστευαν ότι αυτό συνέβαινε μέσα στο τάφο. Επρεπε λοιπόν η οικογένειά του να προστατέψει και να παρατείνει όσο το δυνατόν περισσότερο «την επιβίωση» με κατάλληλα μεσα. Θεωρούσαν ότι ο τάφος έπρεπε να είναι ενα “νέο σπίτι». Στη συνέχεια έπρεπε να του δώσουν ρούχα, κοσμήματα, χρήσιμα αντικείμενα ακόμα τροφή και νερό.
Να συμπληρώσω ότι έχω επισκεφθεί τους τάφους των Ετρούσκων στο Τσερβέτερι έξω από τη Ρώμη και πραγματικά ήταν μια εμπειρία αξέχαστη... Βρέθηκα σε άλλο χρόνο !!!!!
ΥΣ. Φίλε elo, σχετικά με το Μίθρα θα ήταν ενδιαφέρον να αναφέρουμε μερικά πράγματα κάποια στιγμή..
Οι Ρωμαίοι αποκαλούν τους Τυρρηνούς , Ετρούσκους και Τούσκους. Οι Έλληνες τους λένε Τυρρηνούς από τον Τυρρηνό του Άτυος,
Ο Στράβων , μας λέει ξεκάθαρα ότι οι Ετρούσκοι κατάγονται από την Λυδία της Μ. Ασίας,, « και κυβερνάτο αυτός ο λαός (οι Ετρούσκοι) από έναν βασιλέα, ο οποίος είναι απόγονος του Ηρακλέους. Μερικοί από αυτούς (τους Πελασγούς) ήλθαν στην Ιταλία, μαζί με τον Τυρρηνό του Άτυος» (Στράβων «Γεωγραφικά»)
Ο Στράβων , αναφέρεται μόνο στην Λυδία ως χώρα προελεύσεως των Ετρούσκων, και σε άλλο σημείο του έργου του μας μίλα για Πελασγούς εκ Λυδίας, πουθενά όμως δεν ξεκαθαρίζει ότι οι Πελασγοί Ετρούσκοι είχαν κοιτίδα την Ελλάδα. Το ξεκαθαρίζει όμως το κρίσιμο αυτό ζήτημα ο Πλούταρχος (Ρωμύλος 2) με πλήρη σαφήνεια «…Τους Τυρρηνούς που είχαν έλθει από την Θεσσαλία στην Λυδία κι από την Λυδία στην Ιταλία». Η Θεσσαλία ήταν μία περιοχή της Ελλάδος που βρισκόταν κάτω από την πλήρη κυριαρχία των Πελασγών, ονομάζονταν δε και πελασγικό Άργος, όπως αναφέρει ο Στράβων. Από την Θεσσαλία λοιπόν ξεκίνησαν άποικοι, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στη Λυδία. Κάποια στιγμή όμως στη Λυδία αντιμετώπισαν μεγάλο πρόβλημα επιβιώσεως και αναγκάστηκε μεγάλο μέρος του πληθυσμού να ξενιτευτεί για δεύτερη φορά. Έφθασαν λοιπόν στην Ιταλία και ονομάστηκαν Τυρρηνοί, από το όνομα του ηγέτη τους Τυρρήνου, ωστόσο όμως ήσαν στην καταγωγή Πελασγοί και αυτούς οι Ρωμαίοι αποκαλούσαν Ετρούσκους .
Οπότε vasiliskos αν δεχτούμε αυτά , έχουμε μια εξηγήσει γιατί υπάρχουν αυτές οι επιρροές από το ελληνικό στοιχείο .
quote:
ΥΣ. Φίλε elo, σχετικά με το Μίθρα θα ήταν ενδιαφέρον να αναφέρουμε μερικά πράγματα κάποια στιγμή.
Πράγματι , κάποια στιγμή πρέπει να κάνουμε μια αναφορά στον Μίθρα , γιατί έχει πολύ ενδιαφέρων η μυθολογία που υπάρχει πίσω από το όνομα του .
Μια παρένθεση σχετικά με τη θρησκεία.
Αν δούμε προσεκτικά τις ιστορίες των λαών βγάζουμε μερικά πρώτα συμπεράσματα.
Η θρησκεία είναι μια επιθυμία να συμμετέχει ο άνθρωπος σε ένα άλλο κόσμο που δεν τον γνωρίζει αλλά «τον διαισθάνεται». Στις πρώτες θρησκείες λοιπόν, φαντάζεται και δημιουργεί τους θεούς σε συνάρτηση με αυτό που ζει που βλέπει. Τη φύση.
Καθε εκδήλωση της φύσης είναι κι ένα θεικό μήνυμα. Οτι δεν προέρχεται από εκείνον τον ίδιο, νοιώθει την ανάγκη να το εξηγήσει να το κατανοήσει μέσα από την ύπαρξη ενός άλλου κόσμου, που προκαλεί όλα τα φαινόμενα που τον μαγεύουν, τον φοβίζουν, τον κάνουν να νοιώθει αδύναμος.
Δημιουργεί τους θεούς του, οι οποίοι καθορίζουν τη μοίρα του, και συμμετέχουν στη καθημερινή του ζωή. Εκείνοι οι πρώτοι θεοί βρίσκονται τόσο μακριά αλλά και τόσο κοντά. Κατοικούν σε φανταστικούς κόσμους αλλά κατεβαίνουν και σ’αυτόν. Προσφέρουν δώρα στους ανθρώπους αλλά μπορούν και να τους καταστρέψουν.
Ολα είνα συνειφασμένα με την εύνοια ή όχι των θεών.
Μέσα απο διαφορετικές διαδικασίες , ανάλογα με τις παραδόσεις, την φύση που υπήρχε γύρω του, τις ανάγκες, ο κάθε λαός αρχίζει και δημιουργεί τις θρησκευτικές του πρακτικές. Και οι πρακτικές αυτές, η προσευχή, η θυσία, η τήρηση συγκεκριμένων κανόνων υπήρξαν για να έχει ο άνθρωπος την «εύνοια» των θεών του.
Οι θεοί όμως πάντα μπορούσαν να αποφασίσουν ανεξάρτητα από τις ανθρώπινες αδυναμίες. Και τιμωρούσαν αυτές τις αδυναμίες. Η υποταγή στα θελήματα των θεών ξεκινούσε από την ώρα που γεννιόταν ένα πλάσμα και συνέχιζε ακόμα και στην τελευταία κατοικία του. Γιατί η εύνοια δεν ήταν μόνο ένα δώρο για αυτό το κόσμο ήταν και η συνέχεια για κάποιον άλλο κόσμο. Τον κόσμο εκείνο που οι άνθρωποι είχαν φανταστεί ότι κατοικούν οι θεοί τους.
Η θρησκεία λίγο λίγο γίνεται στη συνείδηση του ανθρώπου η ασφάλεια του στην ανασφάλεια της ύπαρξής του. Η εξάρτηση από το θεό η πίστη του σ’αυτόν εξασφάλιζε την ελπίδα ότι σ’αυτή τη ζωή και μετά από αυτήν θα ήταν σε επικοινωνία μαζί του και θα συμβίωνε αρμονικά.
Η τήρηση των θρησκευτικών κανόνων ήταν πρωταρχικής σημασίας. Και η επικοινωνία με τους θεούς ήταν κάτι άμεσο όπως άμεση ήταν η επαφή με την ίδια τη μητέρα φύση που η εικόνα της ήταν η ίδια η σκέψη των θεών.
Ισως ένα από τα πιο ενδιαφέροντα κομμάτια της ιστορίας της θρησκείας θα ήταν να εξετάσουμε πως και για ποιούς λόγους έγινε το πέρασμα από τις πολυθειστικές στις μονοθειστικές θρησκείες.
Για ποιό λόγο με την εξέλιξη των πολιτισμών υπήρξε αυτό το πέρασμα.
Λέμε ότι στις περισσότερες περιπτώσεις έγινε με τρόπο βίαιο και εξ’αιτίας πολιτικών σκοπιμοτήτων. Ισως όμως πρέπει να σκεφθούμε για να βρει χώρο να εισχωρήσει μια καινούργια ιδεολογία, πολύ περισσότερο μια καινούργια θρησκεία έχουν προκύψει μεγάλα κενά που αυτή «η νέα σκέψη των πραγμάτων» εκμεταλλεύεται.
Πως έγινε το πέρασμα στις μονοθειστικές θρησκείες? Που βασίστηκαν και κατόρθωσαν το φαινομενικά ακατόρθωτο. Να υποτάξουν σε μια πίστη κοινή τόσους λαούς αφαιρόντας τους την ιδιαιτερότητα της προσωπικής τους ταυτότητας και του ίδιου τους του πολιστισμού?
Μερικές πρώτες γενικές σκέψεις περί θρησκειών...
ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ΠΑΝΩ ΤΟΥ ΕΙΧΕ ΤΡΙΑΝΤΑΤΡΕΙΣ ΨΥΧΕΣ, ΤΟ ΠΟΥΓΓΙ ΜΕ ΤΑ ΔΥΟ ΔΥΔΙΜΑ ΑΘΑΝΑΤΑ ΦΙΔΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΣΤΑΝΑ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΡΥΔΙΑ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΑΠΕΙΡΑ. ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΠΡΟΣΓΕΙΩΘΗΚΕ ΠΑΝΩ ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΡΥΦΗ ΤΟΥ ΑΡΗ ΣΤΗΝ ΚΙΔΩΝΙΑ. ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΠΑΝΩ ΕΒΛΕΠΕ ΞΑΝΑ ΤΟΝ ΚΟΚΚΙΝΟ ΠΛΑΝΗΤΗ. ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΕΙΔΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΜΕΤΡΗΤΕΣ ΨΥΧΕΣ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΟΝΟΥΣ. ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΕΙΔΕ ΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΕΣ ΤΩΝ ΣΠΑΡΤΙΑΤΩΝ, ΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΑΙΩΝ, ΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΕΣ ΤΩΝ ΠΕΡΣΩΝ, ΕΙΔΕ ΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΕΣ ΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ, ΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΕΣ ΤΩΝ ΚΙΝΕΖΩΝ, ΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΕΣ ΤΩΝ ΣΑΜΟΥΡΑ’Ι’, ΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΕΣ ΤΩΝ ΡΩΜΑ’Ι’ΩΝ, ΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΕΣ ΤΩΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ. ΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΕΣ ΤΩΝ ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΩΝ, ΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΕΣ ΤΩΝ ΟΘΟΜΑΝΩΝ, ΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΕΣ ΤΩΝ ΓΡΕΚΩΝ, ΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΕΣ ΤΩΝ ΑΓΓΛΩΝ, ΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΕΣ ΤΩΝ ΡΩΣΩΝ, ΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΕΣ ΤΩΝ ΓΑΛΛΩΝ, ΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΕΣ ΤΩΝ ΙΤΑΛΩΝ, ΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΕΣ ΤΩΝ ΡΟΥΜΑΝΩΝ, ΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΕΣ ΤΩΝ ΤΣΑΡΩΝ, ΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΕΣ ΤΩΝ ΒΙΕΤΝΑΜΕΖΩΝ, ΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΕΣ ΤΩΝ ΙΣΠΑΝΩΝ, ΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΕΣ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ, ΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΕΣ ΤΩΝ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΩΝ, ΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΕΣ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ, ΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΕΣ ΤΩΝ ΠΑΛΙΣΤΕΝΙΩΝ, ΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΕΣ ΤΩΝ ΙΣΔΡΑΛΙΝΩΝ, ΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΕΣ ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΩΝ, ΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΕΣ ΤΩΝ ΤΑΛΙΜΠΑΝΕΖΩΝ, ΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΕΣ ΤΟΥ ΑΓΑΜΕΜΝΩΝΑ, ΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΕΣ ΤΟΥ ΠΡΙΑΜΟΥ, ΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΕΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΦΥΛΩΝ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΧΑΣΕΙ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΜΑΧΗ ΠΟΛΕΜΩΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ. ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΕΒΛΕΠΕ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΤΩΝ ΣΚΟΤΩΜΕΝΩΝ ΝΑ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΩΝ ΖΩΝΤΑΝΩΝ. ΕΒΛΕΠΕ ΤΙΣ ΤΥΨΕΙΣ ΝΑ ΤΥΡΑΝΝΑΝΕ ΤΟΥΣ ΖΩΝΤΑΝΟΥΣ. ΕΒΛΕΠΕ ΤΟΥΣ ΑΡΧΗΓΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΗΓΕΤΕΣ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΩΝ ΝΑ ΔΙΝΟΥΝ ΕΝΤΟΛΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΤΑΓΕΣ. ΕΒΛΕΠΕ ΠΩΣ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΝΟΤΑΝ ΕΝΑΣ ΣΤΙΑΤΙΩΤΗΣ ΖΟΥΣΕ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ. ΕΒΛΕΠΕ ΠΩΣ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΡΗ. ΤΟΥΣ ΕΙΧΕ ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΕΙ ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΟΡΚΟΣ ΤΟΥ ΣΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ. ΤΟ ΔΕΚΑΤΡΙΑΧΡΟΝΟ ΠΑΙΔΙ ΑΚΟΥΓΕ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΟΡΦΕΑ ΑΛΛΑ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΤΟΥ ΕΔΙΝΕ ΣΗΜΑΣΙΑ. ΟΛΟΙ ΟΥΡΛΙΑΖΑΝΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΟΝΟΥΣ, ΑΠΟ ΤΙΣ ΧΑΤΣΑΡΕΣ, ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΧΑΙΡΙΑ, ΑΠΟ ΤΑ ΤΟΞΑ, ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΝΟΝΙΑ, ΑΠΟ ΤΙΣ ΒΟΜΒΕΣ, ΑΠΟ ΤΙΣ ΝΑΡΚΕΣ, ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΟΛΟΤΟΦ, ΑΠΟ ΤΑ ΝΤΟΥΦΕΚΙΑ, ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΛΕΓΩΜΕΝΕΣ ΜΠΑΛΕΣ, ΑΠΟ ΤΟ ΥΓΡΟ ΠΥΡ, ΑΠΟ ΤΑ ΑΚΟΝΤΙΑ, ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΛΥΒΟΛΑ, ΑΠΟ ΤΑ ΟΥΖΙ, ΑΠΟ ΤΑ ΜΥΔΡΑΛΙΟΦΟΡΑ, ΑΠΟ ΤΑ ΤΑΝΚΣ, ΑΠΟ ΤΑ ΡΟΠΑΛΑ, ΑΠΟ ΤΑ ΧΗΜΙΚΑ ΚΑΙ ΠΥΡΗΝΙΚΑ ΟΠΛΑ, ΑΠΟ ΤΑ ΠΙΣΤΟΛΙΑ, ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΠΑΖΟΥΚΑΣ, ΑΠΟ ΤΑ ΤΣΙ ΤΡΙΑ ΑΛΦΑ ΤΡΙΑ, ΑΠΟ ΤΙΣ ΧΕΙΡΟΒΟΜΒΙΔΕΣ, ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΡΑΜΠΙΝΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΟΛΑ ΤΑ ΟΠΛΑ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΚΑΤΑΣΤΕΥΑΣΕΙ ΤΟ ΑΡΡΩΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ. ΤΟΥΣ ΕΒΛΕΠΕ ΟΛΟΥΣ ΝΑ ΑΛΛΗΣΚΟΤΩΝΟΝΤΕ ΑΔΙΚΑ ΚΑΙ ΑΣΚΟΠΑ. ΤΟΥΣ ΕΒΛΕΠΕ ΠΩΣ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΗΣΥΧΑΖΕ ΠΟΤΕ. ΕΒΛΕΠΕ ΠΩΣ ΟΠΟΙΟΣ ΜΕΤΑΝΟΙΩΝΕ ΚΑΙ ΕΚΛΑΙΓΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΟΥ, ΟΠΟΙΟΣ ΕΙΧΕ ΚΑΝΕΙ ΤΟΥΣ ΛΙΓΟΤΕΡΟΥΣ ΦΟΝΟΥΣ ΑΥΤΟΣ ΕΠΕΡΝΕ Ο ΑΡΗΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΣΤΕΛΝΕ ΣΤΟΝ ΑΔΗ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕΙ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΗ ΚΟΛΑΣΗ. ΕΒΛΕΠΕ ΠΩΣ Ο ΑΡΗΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΠΙΒΙΩΝΑΝ ΚΑΙ ΕΙΧΑΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΠΙΣΩ, ΤΟΥΣ ΕΣΤΕΛΝΕ ΣΤΗΝ ΓΑΙΑ ΣΑΝ ΓΥΠΕΣ ΚΑΙ ΑΕΤΟΥΣ, ΣΑΝ ΥΑΙΝΕΣ ΚΑΙ ΘΗΡΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΛΥΤΡΩΘΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΞΑΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΚΑΠΟΤΕ ΑΝΘΡΩΠΟΙ. ΤΟΥΣ ΕΔΕΙΧΝΕ ΠΟΣΟ ΑΣΧΗΜΕΣ ΗΤΑΝ ΟΙ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΟΥΣ. ΤΟΥΣ ΕΔΕΙΧΝΕ ΠΟΣΟ ΑΣΧΗΜΑ ΗΤΑΝ ΟΙ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΤΟΥΣ. ΤΟΥΣ ΕΔΕΙΧΝΕ ΠΩΣ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ ΣΤΗΝ ΓΑΙΑ. ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΜΕΤΑΝΟΙΩΝΕ ΚΑΙ ΗΘΕΛΕ ΚΙ’ΑΛΛΟ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥΣ ΕΠΕΡΝΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΒΑΖΕ ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΤΟΥ ΓΑΛΑΞΙΑ. ΕΚΕΙ ΒΛΕΠΑΝ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΑΠΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΥΣ ΓΑΛΑΞΙΕΣ. ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΑΛΛΑΖΑΝΕ ΚΟΣΜΟΥΣ. ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΣΚΟΤΩΝΕ ΓΥΡΝΟΥΣΕ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΑΝΗΚΕΙ. ΟΠΟΙΟΣ ΣΚΟΤΩΝΕ ΕΠΕΡΝΕ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΤΙΣ ΤΥΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ. ΕΚΕΙ ΜΕΣΑ ΖΟΥΣΕ ΑΙΩΝΙΑ Η ΑΜΑΡΤΙΑ ΚΑΙ Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΣΚΟΤΩΜΕΝΟΥ. ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΕΚΛΑΙΓΕ ΓΙΑ ΩΡΕΣ, ΓΙΑ ΜΕΡΕΣ, ΓΙΑ ΜΗΝΕΣ, ΓΙΑ ΧΡΟΝΟ. ΕΒΛΕΠΕ ΤΑ ΚΟΡΜΙΑ ΝΑ ΔΙΑΜΕΛΙΖΟΝΤΕ, ΕΒΛΕΠΕ ΧΕΡΙΑ ΚΟΜΜΕΝΑ ΚΑΙ ΠΟΔΙΑ. ΕΒΛΕΠΕ ΚΕΦΑΛΙΑ ΕΒΛΕΠΕ ΕΝΤΕΡΑ, ΕΒΛΕΠΕ ΣΩΘΙΚΑ, ΕΒΛΕΠΕ ΣΥΚΩΤΙΑ, ΕΒΛΕΠΕ ΧΥΜΕΝΑ ΜΑΤΙΑ, ΕΒΛΕΠΕ ΚΑΡΔΙΕΣ, ΕΒΛΕΠΕ ΔΑΧΤΥΛΑ, ΕΒΛΕΠΕ ΜΥΑΛΑ ΔΙΕΛΥΜΕΝΑ, ΕΒΛΕΠΕ ΟΤΙ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΚΟΡΜΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΚΟΡΜΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΧΩΜΑ. ΕΒΛΕΠΕ ΤΟ ΑΙΜΑ ΝΑ ΠΟΤΙΖΕΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΡΗ. ΕΒΛΕΠΕ ΚΑΠΟΙΟΙ ΝΑ ΠΕΡΝΟΥΝ ΤΡΟΠΑΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΧΑΙΡΟΝΤΕ. ΕΒΛΕΠΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΑΙΜΟΝΕΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΥΝ ΝΑ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΔΥΝΑΤΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ. ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΔΕΙ ΠΙΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΝΟΙΩΣΕΙ ΠΑΡΑ ΠΑΝΩ ΠΟΝΟ. ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΕΙΧΕ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΔΗ, ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΡΟΝΟΥ. ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΖΟΥΣΕ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΕΦΙΑΛΤΗ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ. ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΒΛΕΠΕ ΤΟΝ ΩΘΟΥΣΑΝ ΝΑ ΞΑΝΑΦΤΑΣΕΙ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ. ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΟΥΡΛΙΑΞΕ ΜΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ ΤΟΥ.
ΩΣ ΠΟΤΕ ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ ΘΑ ΖΗΤΕ ΣΤΑ ΣΤΕΝΑ ΜΟΝΑΧΟΙ ΣΑΝ ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ ΣΤΙΣ ΡΑΧΕΣ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ. ΣΠΗΛΙΕΣ ΝΑ ΚΑΤΟΙΚΗΤΕ ΝΑ ΒΛΕΠΕΤΕ ΚΛΑΔΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΦΕΥΓΕΤΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΙΚΡΗ ΣΚΛΑΒΙΑ.. ΝΑ ΧΑΝΕΤΕ ΑΔΕΛΦΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ ΚΑΙ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ. ΣΑΣ ΦΩΝΑΖΩ ΑΓΜΙΜΙΑ ΚΑΙ ΑΓΡΙΜΑΚΙΑ ΜΟΥ. ΠΕΣ ΤΕ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΤΟΠΟΙ ΣΑΣ ΚΑΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΧΕΙΜΑΔΙΑ ΣΑΣ. ΠΟΤΕ ΘΑ ΚΑΜΕΙ ΞΑΣΤΕΡΙΑ. Ε ΠΟΤΕ ΘΑ ΒΛΕΦΑΡΙΣΕΙ ΝΑ ΠΑΡΩ ΤΟ ΝΤΟΥΦΕΚΙ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΟΥ. Ε ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΗ ΠΑΤΡΩΝΑ ΝΑ ΚΑΤΕΒΩ ΣΤΟΝ ΟΜΑΛΟ. Ε ΣΤΙΣ ΣΤΡΑΤΕΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΝΑ ΚΑΜΩ ΜΑΝΕΣ ΔΙΧΩΣ ΓΙΟΥΣ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΔΙΧΩΣ ΑΝΔΡΕΣ ΝΑ ΚΑΜΩ ΚΑΙ ΜΩΡΑ ΠΑΙΔΙΑ. ΩΣ ΠΟΤΕ ΑΓΡΙΜΙΑ ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ ΚΑΙ ΑΓΡΙΜΑΚΙΑ. ΠΟΤΕ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΞΑΣΤΕΡΙΑ ΣΑΣ ΡΩΤΩ.
ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΕΚΛΑΙΓΕ ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΑ. ΑΠΟ ΨΗΛΑ ΕΒΛΕΠΕ ΠΩΣ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΚΟΥΓΕ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΠΟΝΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΟΥΡΛΙΧΤΑ ΗΤΑΝ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ. Ο ΠΟΝΟΣ ΤΟΥΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΛΥ ΕΝΤΟΝΟΣ. ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΑΝΟΙΞΕ ΤΑ ΣΤΗΘΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΑΦΗΣΕ ΤΙΣ ΤΡΙΑΝΤΑΤΡΕΙΣ ΨΥΧΕΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΚΡΑΤΗΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ. ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΑΥΤΕΣ ΕΙΧΑΝ ΔΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΔΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΧΟΡΤΑΓΟΥ ΚΡΟΝΟΥ. ΕΙΧΑΝ ΔΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΘΗΡΙΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑ ΔΙΑ. ΕΙΧΑΝ ΔΕΙ ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΙΧΕ ΔΙΔΑΞΕΙ Ο ΑΕΤΟΣ. ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΑΥΤΕΣ ΜΠΑΙΝΑΝ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΤΩΝ ΠΟΛΕΜΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΦΕΡΝΑΝ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΑΣΧΗΜΕΣ ΜΝΗΜΕΣ. ΒΛΕΠΑΝΕ ΤΑ ΙΔΙΑ ΤΟΥ ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΣΚΟΤΩΜΕΝΑ, ΕΒΛΕΠΑΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ ΝΑ ΚΛΑΙΝΕ. ΕΒΛΕΠΑΝ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΝΑ ΘΡΗΝΟΛΟΓΟΥΝ, ΕΒΛΕΠΑΝ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΘΗΡΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΤΡΩΝΕ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥΣ. ΕΚΕΙΝΕΣ ΟΙ ΑΜΕΤΡΗΤΕΣ ΨΥΧΕΣ ΑΝΑΜΙΓΝΥΘΗΚΑΝ ΜΕ ΤΙΣ ΤΡΙΑΝΤΑΤΡΕΙΣ ΤΟΥ ΔΕΚΑΤΡΙΑΧΡΟΝΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ. ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΑΡΧΗΣΑΝ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ. ΒΛΕΠΑΝΕ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ, ΒΛΕΠΑΝΕ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΚΑΙ ΖΟΥΣΑΝ ΤΟ ΠΑΡΟΝ. ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΑΝ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΟΝΤΟΥΣΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΑΧΗ. ΑΡΧΗΣΑΝ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΑΚΟΥΝ ΤΟ ΚΛΑΜΑ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ. ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΑΡΧΗΣΑΝ ΝΑ ΜΕΤΑΝΟΙΩΝΟΥΝ. ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΝ ΕΙΔΕ ΠΩΣ ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΚΑΛΥΤΕΡΕΥΟΥΝ ΑΡΧΗΣΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΑΕΙ ΠΡΟΣ ΤΑ ΚΑΤΩ ΓΙΑ ΝΑ ΤΙΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙ. ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΕΙΔΕ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΙΧΕ ΠΕΙ Ο ΜΕΓΑΣ ΖΕΥΣ. Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΙΧΕ ΜΑΚΡΙΑ ΓΕΝΙΑΔΑ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΛΙΤΟΣ. ΦΑΙΝΟΤΑΝ ΑΓΡΙΟΣ ΑΛΛΑ ΣΥΝΑΜΑ ΚΑΙ ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ ΚΑΙ ΕΞΥΠΝΟΣ. ΚΑΘΟΤΑΝ ΠΑΝΩ ΣΕ ΕΝΑΝ ΒΡΑΧΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΒΛΕΠΕ ΠΩΣ ΝΑ ΣΚΟΤΩΝΟΝΤΑΙ. ΕΒΛΕΠΕ ΤΑ ΙΔΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΒΛΕΠΕ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ. ΚΑΙ ΤΟΤΕ Ο ΓΕΝΟΝΤΑΣ ΤΟΥ ΛΕΕΙ.
ΜΗΝ ΚΛΑΙΣ ΑΓΟΡΙ ΜΟΥ ΓΛΥΚΟ ΜΗΝ ΚΛΑΙΣ. ΑΚΟΥΣΑ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΣΟΥ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΨΗΛΑ ΠΟΥ ΟΥΡΛΙΑΖΕΣ. ΔΕΝ ΑΚΟΥΝΕ ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΕΘΑΜΕΝΟΙ. Ο ΑΡΗΣ ΤΟΥΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΜΕΤΑΝΟΙΩΝΟΥΝ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ. ΑΛΛΑ ΕΣΥ ΜΙΚΡΟ ΑΓΟΡΙ ΦΑΙΝΕΣΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ. ΤΟ ΒΛΕΠΩ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΚΑΝΕΙ ΚΑΚΟ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ. ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ ΜΙΚΡΟ ΑΓΟΡΙ ΚΑΙ ΤΙ ΖΗΤΑΣ ΣΤΟ ΑΡΗ.
ΓΕΡΟΝΤΑ ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ Ο ΤΕΙΡΕΣΙΑ Ο ΓΙΟΣ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΩΝΑ ΑΔΗ.
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΣ ΞΕΡΟΚΕΦΑΛΕ. Ο ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΓΑΙΑ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΜΙΣΟ ΤΥΦΛΟΣ ΚΑΙ ΜΑΝΤΗΣ. ΔΕΝ ΑΝΗΚΕΙ ΕΔΩ Ο ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ. ΑΛΛΑ ΠΩΣ ΕΣΥ ΜΙΚΡΟ ΑΓΟΡΙ ΞΕΒΡΕΙΣ ΤΟΝ ΤΕΙΡΕΣΙΑ.
ΔΕΝ ΤΟ ΞΕΒΡΩ Ω ΓΕΡΟΝΤΑ. ΑΠΛΑ Ο ΠΛΟΥΤΩΝΑΣ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΘΑ ΤΟΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΩ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ. ΥΠΟΘΕΣΑ ΕΠΕΙΔΗ ΕΧΕΙΣ ΚΑΙ ΕΣΥ ΚΑΠΑ ΚΑΙ ΚΟΥΚΟΥΛΑ ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΖΕΙΣ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΑΥΤΩΝ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΤΟΥΣ ΣΤΕΛΝΕΙΣ ΣΤΟΝ ΑΔΗ.
ΟΧΙ ΜΙΚΡΟ ΑΓΟΡΙ ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Ο ΔΙΟΓΕΝΗΣ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΓΙΟΣ ΤΟΥ ΔΙΑ. ΜΕ ΦΩΝΑΖΟΥΝ ΣΚΥΛΟ ΚΑΙ ΚΥΝΙΚΟ ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΙΝΟΥΝ ΚΟΥΝΑΩ ΤΗΝ ΟΥΡΑ ΜΟΥ. ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΟΥ ΔΙΝΟΥΝ, ΤΟΥΣ ΓΑΥΓΙΖΩ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΑΚΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΑΓΚΩΝΩ ΚΑΤΑΛΕΒΕΣ ΜΙΡΚΟ ΑΓΟΡΙ.
ΓΙΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ Ω ΔΙΟΓΕΝΗ. ΘΕΣ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΕΣΥ ΓΙΟΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑ ΔΙΑ.
ΚΑΛΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ Ω ΜΙΚΡΟ ΑΓΟΡΙ. ΑΛΛΑ ΓΙΑΤΙ ΛΕΣ ΚΑΙ ΕΣΥ.
ΕΓΩ Ω ΔΙΟΓΕΝΗ ΠΟΥ ΜΕ ΒΛΕΠΕΙΣ ΕΡΧΟΜΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΑΙΑ ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΦΕΡΩ ΣΤΟ ΕΙΔΟΣ ΜΟΥ ΤΗΝ ΚΟΣΜΟΓΟΝΕΙΑ, ΤΗΝ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ, ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΑΥΤΟ ΣΤΟ ΕΙΔΟΣ ΜΟΥ. ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΟΡΚΟΣ ΜΟΥ Ω ΔΙΟΓΕΝΗ. ΓΙ΄’ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΒΡΙΣΚΟΜΑΙ ΕΔΩ ΠΕΡΑ. ΕΧΩ ΤΑΞΙΔΕΨΕΙ ΜΕΧΡΙ ΤΟΝ ΣΕΙΡΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΔΡΟΜΕΔΑ. ΕΧΩ ΔΕΙ ΤΟΝ ΑΡΜΑΓΕΔΩΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΕΝΤΝΑ. ΕΓΩ ΔΕΙ ΤΟΝ ΠΛΟΥΤΩΝΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΣΕΙΔΩΝΑ. ΕΧΩ ΔΕΙ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΡΟΝΟ. ΕΓΩ ΔΕΙ ΤΟΝ ΜΕΓΑ ΔΙΑ ΚΑΙ ΗΡΘΑ ΝΑ ΔΩ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΡΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΝΑ ΠΑΩ ΣΤΗΝ ΑΦΡΟΔΙΤΗ, ΣΤΟΝ ΕΡΜΗ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ ΚΑΙ ΝΑ ΓΥΡΙΣΩ ΕΚΕΙ ΟΠΟΥ ΑΝΗΚΩ Ω ΔΙΟΓΕΝΗ. ΕΙΔΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΔΙΑ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΑΝΘΡΩΠΟ Ω ΔΙΟΓΕΝΗ. ΑΛΛΑ ΕΣΥ ΦΑΙΝΕΣΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΚΑΙ ΕΞΥΠΝΟΣ ΓΙΑ ΠΕΣ ΜΟΥ ΤΙ ΖΗΤΑΣ ΕΔΩ ΠΕΡΑ.
ΑΓΟΡΙ ΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΕΣΥ ΕΞΥΠΝΟ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΟΥ ΕΙΠΕΣ ΑΚΟΜΑ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΣΟΥ. ΘΑ ΣΟΥ ΠΩ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ. ΤΟΝ ΒΛΕΠΕΙΣ ΕΚΕΙΝΟΝ ΕΚΕΙ ΠΕΡΑ ΜΕ ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΑΛΟΓΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ ΤΟΥ.
ΝΑΙ ΔΙΟΓΕΝΗ ΤΟΝ ΒΛΕΠΩ.
ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΛΕΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ. ΤΟ ΑΛΟΓΟ ΤΟ ΛΕΝΕ ΒΟΥΚΕΦΑΛΑ. ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΛΕΣ ΕΙΧΕ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΝ ΦΙΛΛΙΠΟ ΤΟΝ ΒΗΤΑ ΚΑΙ ΜΗΤΕΡΑ ΤΗΝ ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ. ΕΙΧΑΝ ΓΝΩΡΙΣΤΕΙ ΣΤΑ ΚΑΒΕΙΡΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΣΤΗΝ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ. ΕΚΕΙ ΗΤΑΝ ΠΟΥ Η ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ ΕΜΕΙΝΕ ΕΓΚΥΟΣ. ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΩΣΑΝΕ ΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΝΕΣΕΙΣ. ΤΟΥ ΔΩΣΑΝΕ ΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΑΝΑΤΡΟΦΗ. Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΤΟΥ ΗΤΑΝ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΙΟ ΠΛΟΥΣΙΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΤΟΥ ΤΟΤΕ ΚΟΣΜΟΥ. Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΕΒΛΕΠΕ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΕΞΥΠΝΟΣ ΚΑΙ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΤΟΝ ΔΙΔΑΞΕΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ. ΚΑΛΕΣΕ ΛΟΙΠΟΝ ΕΝΑ ΣΤΑΓΙΡΗΤΗ ΨΕΥΤΗ ΧΑΛΚΙΔΙΩΤΗ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ. ΑΥΤΟΣ ΗΤΑΝ ΜΑΘΗΤΗΣ ΤΟΥ ΦΙΛΟΥ ΜΟΥ ΑΡΙΣΤΟΚΛΗ. ΤΟΝ ΘΑΥΜΑΖΕ ΚΑΙ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟ ΤΟΥ. ΕΙΧΕ ΠΟΛΛΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΑΛΥΣΕ ΣΧΕΔΟΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ. ΕΓΡΑΨΕ ΠΟΛΛΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΕΜΕΙΝΕ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ. ΤΗΝ ΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΤΗΝ Υ’Ι’ΟΘΕΤΗΣΑΝ ΠΟΛΛΟΙ ΜΕΤΕΓΕΝΕΣΤΕΡΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ. ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΛΕΣ Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΨΥΧΗ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΑΓΟΡΙ ΜΟΥ ΚΑΛΟ. ΑΛΛΑ ΒΛΕΠΕΙΣ ΜΕ ΤΑ ΙΔΙΑ ΣΟΥ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΠΟΣΕΣ ΨΥΧΕΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΔΩ. ΑΚΟΜΑ ΑΥΤΟΣ Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕ ΟΤΙ Η ΓΑΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΗΛΙΑΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ. ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΤΟΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ ΟΣΟΙ ΤΟΝ ΠΙΣΤΕΨΑΝ ΑΥΤΑ ΤΑ ΛΟΓΙΑ. ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΤΑ ΕΞΗΓΙΣΕΙ ΟΛΑ ΚΑΙ ΧΑΘΗΚΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ. ΑΝ ΠΡΟΣΕΞΕΙΣ ΚΑΠΩΣ ΚΑΛΗΤΕΡΑ ΘΑ ΤΟΝ ΔΕΙΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΝ ΕΔΩ ΠΕΡΑ ΟΧΙ ΓΙΑΤΙ ΣΚΟΤΩΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΑΛΛΑ ΕΠΕΙΔΗ ΠΡΟΣΘΑΘΕΙ ΝΑ ΠΡΟΤΡΕΨΕΙ ΤΟΝ ΜΑΘΗΤΗ ΤΟΥ. ΑΥΤΟΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΜΑΥΡΟ ΑΛΟΓΟ ΠΗΡΕ ΤΟΝ ΛΑΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ. Ο ΚΟΣΜΟΣ ΟΜΩΣ ΜΙΚΡΟ ΑΓΟΡΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟΣ. Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΤΟΥ ΕΜΑΘΕ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΑ ΕΠΗ ΤΟΥ ΟΜΗΡΟΥ. ΤΗΝ ΟΔΥΣΣΕΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΛΙΑΔΑ.
ΔΙΟΓΕΝΗ ΤΙ ΜΟΥ ΛΕΣ ΤΩΡΑ. ΓΙΑ ΠΟΙΑ ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΜΟΥ ΜΙΛΑΣ.
ΗΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΚΑΙ ΓΥΡΙΣΕ ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΤΗΝ ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΣΤΗΝ ΙΘΑΚΗ. ΑΥΤΟΣ Ο ΑΝΔΡΑΣ ΜΠΟΡΕΣΕ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΔΩΔΕΚΑ ΤΣΕΚΟΥΡΙΑ ΕΝΑ ΒΕΛΟΣ. ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΕΤΟΣ ΕΚΑΤΣΕ ΣΤΟ ΩΜΟ ΤΟΥ ΟΤΑΝ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΒΟΗΘΗΣΕ ΝΑ ΒΡΕΙ ΤΟΝ ΓΥΡΙΣΜΟ ΤΟΥ. Ο ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΥΠΟΣΧΕΘΗΚΕ ΣΤΟΝ ΑΕΤΟ ΟΤΙ ΘΑ ΜΑΘΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΘΙΜΑ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΤΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΤΑ ΓΡΑΨΕΙ. Ο ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΗΤΑΝ ΘΑΛΛΑΣΟΛΥΚΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ ΓΡΑΜΜΑΤΑ. ΕΣΤΡΩΣΕ ΟΜΩΣ ΤΟΝ ΚΩΛΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΕΜΑΘΕ. ΕΓΡΑΨΕ ΤΗΝ ΟΔΥΣΣΕΑ ΠΟΥ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΤΟΥ. ΕΓΡΑΨΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΗΛΙΑΔΑ ΠΟΥ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΠΟΛΕΜΟ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥ ΑΓΑΜΕΜΝΟΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΡΙΑΜΟΥ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΡΗ. ΟΝΟΜΑΣΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ ΟΜΗΡΟ ΓΙΑΤΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΣΕΒΑΧ ΤΟΝ ΚΡΑΤΗΣΕ ΣΤΟ ΚΑΡΑΒΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΗΓΕ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ. ΑΥΤΑ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΤΑ ΞΕΡΟΥΝΕ ΠΟΛΛΟΙ ΟΜΩΣ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ. ΟΛΟΙ ΠΙΣΤΕΥΑΝ ΠΩΣ ΗΤΑΝ ΤΥΦΛΟΣ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΜΙΚΡΟ ΜΟΥ ΑΓΟΡΙ. ΕΙΧΕ ΔΕΙ ΠΟΛΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ. ΔΕΝ ΤΟΝ ΕΧΕΙ ΞΕΧΑΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ. ΠΕΡΑΣΑΝ ΟΜΩΣ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΑΡΧΙΣΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΜΥΘΟΥΣ ΤΟΥ. ΚΛΕΨΑΝΕ ΤΟ ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΚΟΡΠΙΣΑΝ ΠΑΝΤΟΥ. ΚΑΙ ΠΟΥ ΛΕΣ ΜΙΚΡΟ ΑΓΟΡΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΠΛΗΡΩΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΙΛΛΙΠΟ ΒΗΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΕΙ ΣΤΟΝ ΜΕΓΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ. Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΓΑΠΗΣΕ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΤΙΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΟΜΗΡΟΥ. ΖΟΥΣΕ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΟΝΕΙΡΑ ΜΕΣΑ ΣΕ ΑΥΤΕΣ. ΗΤΑΝ ΟΜΩΣ ΑΠΟ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΓΕΝΙΑ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗΣΕ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΤΗΝ ΙΛΙΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ. ΜΑΓΕΥΤΗΚΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ. ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΜΟΙΑΣΕΙ ΣΤΟΝ ΑΧΙΛΛΕΑ ΓΙΑΤΙ ΗΤΑΝ Ο ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟΣ. ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΛΕΣ Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΗΘΕΛΕ ΔΟΞΑ ΚΑΙ ΤΙΜΕΣ, ΗΘΕΛΕ ΧΡΥΣΑΦΙ ΚΑΙ ΠΛΟΥΤΟ, ΗΘΕΛΕ ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΟ. ΤΟ ΕΚΑΝΕ ΟΜΩΣ ΑΥΤΟ ΓΙΑΤΙ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΕΝΩΣΕΙ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΟΥ ΔΙΚΟΥ ΤΟΥ ΛΑΟΥ. ΕΤΣΙ ΗΤΑΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΤΟΤΕ ΜΙΚΡΟ ΑΓΟΡΙ. ΟΠΟΙΟΣ ΕΙΧΕ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΣΤΡΑΤΟ ΝΙΚΟΥΣΕ. ΟΠΟΙΟΣ ΠΛΗΡΩΝΕ ΠΙΟ ΠΟΛΛΟΥΣ ΝΙΚΟΥΣΕ. ΑΛΛΑ ΔΕΣ ΤΟΥΣ ΤΩΡΑ, ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΛΕΜΑΝΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ. ΕΚΑΝΕ ΛΑΘΟΣ Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ Ω ΜΙΚΡΟ ΑΓΟΡΙ. Η ΨΥΧΗ ΥΠΑΡΧΕΙ. ΕΛΕΙΠΕ ΧΡΟΝΙΑ Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΕ ΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΕΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΦΕΡΕ ΠΟΛΛΕΣ ΔΟΞΕΣ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΥ. Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΘΑΥΜΑΖΕ ΤΟΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟ ΤΟΥ ΓΙΑΤΙ ΤΟΝ ΕΙΧΕ ΜΑΘΕΙ ΝΑ ΧΕΙΡΙΖΕΤΑΙ ΤΟΝ ΛΟΓΟ. Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΣΤΑ ΓΕΡΑΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΤΟΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ. ΑΥΤΟΣ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΚΟΥΣΕ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΠΙΟ ΜΑΚΡΙΑ. ΣΚΟΤΩΘΗΚΑΝ ΠΟΛΛΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ Ω ΜΙΚΡΟ ΑΓΟΡΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΗΓΕΤΗΣ ΤΟΥΣ. ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΤΟΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΦΕΡΑΝ ΣΤΟΝ ΑΡΗ ΓΙΑ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΕΙ ΞΑΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥ. ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΜΕ ΕΙΔΕ ΚΑΙ ΜΕ ΡΩΤΗΣΕ ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ. ΚΑΙ ΕΓΩ ΤΟΥ ΕΙΠΑ ΜΗΝ ΜΟΥ ΚΡΥΒΕΙΣ ΤΟΝ ΗΛΙΟ. ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΛΕΣ ΜΕ ΑΓΑΠΗΣΕ ΓΙΑΤΙ ΕΙΧΑ ΣΟΦΑ ΛΟΓΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΛΕΓΟΜΕΝΑ ΜΟΥ. ΕΥΧΥΘΗΚΕ ΠΩΣ ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΖΩΗ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΝΑ ΓΕΝΝΗΘΕΙ ΔΙΟΓΕΝΗΣ. ΚΑΙ ΝΑ ΜΕ ΕΔΩ ΑΓΟΡΙ ΜΟΛΙΣ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΕΡΘΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΔΕΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΥΧΥΘΗΚΕ ΟΤΙ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ. ΤΟΥ ΚΡΥΒΩ ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΜΑ ΔΕΝ ΜΕ ΒΛΕΠΕΙ ΑΚΟΜΑ. ΕΙΜΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΑΜΕΤΡΗΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΕΙ. ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΉΣ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ ΤΟΝ ΔΙΔΑΞΕ. Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΗΜΙΘΕΟΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΝ ΞΕΧΑΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΑΛΛΑ Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΤΟΥ ΣΚΟΤΩΣΕ Ω ΜΙΚΡΟ ΑΓΟΡΙ ΚΑΙ ΕΧΑΣΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΕ ΝΑ ΒΡΕΙ ΤΗΝ ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΤΟΥ Ω ΜΙΚΡΟ ΑΓΟΡΙ. ΔΕΝ ΕΚΑΝΕ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ. ΔΕΝ ΓΕΡΑΣΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΠΟΤΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ. Η ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΕΞΥΠΝΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΑΙ ΜΥΗΣΤΡΙΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΘΑΜΠΩΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΓΙΟΥ ΤΗΣ. Η ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ ΤΟΝ ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΕ. ΤΟΥ ΕΙΠΕ ΨΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ. ΤΟΥ ΕΙΠΕ ΠΩΣ ΑΥΤΟΣ ΦΤΑΙΕΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ. Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΟΤΙ ΤΑ ΕΠΗ ΤΟΥ ΟΜΗΡΟΥ ΗΤΑΝ ΑΠΛΑ Η ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ. ΠΩΣ ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ. Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΕΙΧΕ ΦΤΑΣΕΙ ΠΟΛΥ ΜΑΚΡΙΑ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΕΓΩ’Ι’ΣΤΗΣ ΚΑΙ ΗΘΕΛΕ ΚΑΙ ΑΛΛΟ. Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΕΠΙΑΣΕ ΤΗΝ ΠΥΘΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΜΙΡΚΟ ΑΓΟΡΙ ΠΡΑΓΜΑ ΑΝΕΠΙΤΡΕΠΤΟ. Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ ΕΒΛΕΠΕ ΤΟΝ ΚΥΚΛΩΠΑ. Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΑΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΣΚΟΤΩΣΑΝ ΤΟΝ ΦΙΛΙΠΠΟ Ω ΜΙΚΡΟ ΑΓΟΡΙ. ΚΑΝΑΝΕ ΕΡΩΤΑ ΟΙ ΔΥΟ ΤΟΥΣ, ΜΗΤΕΡΑ ΚΑΙ ΓΙΟΣ Ω ΜΙΚΡΟ ΑΓΟΡΙ. ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ ΤΟΥΣ ΘΑ ΣΥΝΑΝΤΙΟΥΝΤΕ ΑΙΩΝΙΑ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΤΟΥΣ. ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΚΑΙ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ, ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ ΚΑΙ ΦΙΛΙΠΠΟΣ.
ΑΚΟΥΣΕ ΜΕ ΚΑΛΑ ΔΙΟΓΕΝΗ ΚΥΝΙΚΕ. ΟΡΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ ΠΩΣ ΕΡΧΟΜΑΙ ΑΠΟ ΑΛΛΟ ΚΟΣΜΟ. ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΑΕΤΟΣ. ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΒΟΗΘΗΣΕ ΤΟΝ ΟΔΥΣΣΕΑ ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙ ΣΤΗΝ ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΤΟΥ. ΕΓΩ Ω ΔΙΟΓΕΝΗ ΕΞΟΥΣΙΑΖΩ ΤΟΝ ΑΙΟΛΟ ΚΑΙ ΚΟΥΒΑΛΩ ΤΡΙΑΚΟΣΙΕΣ ΨΥΧΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΔΗ. ΜΟΥ ΤΙΣ ΕΔΩΣΕ ΓΙΑΤΙ ΤΟΥ ΕΔΕΙΞΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ. ΑΦΗΣΑ ΔΙΑΚΟΣΙΕΣ ΕΞΗΝΤΑ ΕΞΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΔΙΑ ΚΑΙ ΜΕ ΕΒΑΛΕ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΚΕΡΑΥΝΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΜΕ ΑΦΗΣΕ ΕΔΩ ΣΤΟΝ ΑΡΗ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΩ ΤΗΝ ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΑ ΤΟΥ. ΑΦΗΣΑ ΤΡΙΑΝΤΑΤΡΕΙΣ ΨΥΧΕΣ ΕΔΩ ΜΕΣΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΕΣ ΤΟΝ ΣΚΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΜΟΥ. ΘΑ ΔΕΙΣ Ω ΔΙΟΓΕΝΗ ΟΤΙ ΕΓΩ ΘΑ ΤΟΥΣ ΛΥΤΡΩΣΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥΣ.
Ω ΜΙΚΡΟ ΑΓΟΡΙ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΛΕΣ. ΑΥΤΑ ΜΟΜΟ ΟΙ ΘΕΟΙ ΜΠΟΡΟΥΝΕ ΝΑ ΤΑ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΙ ΕΣΥ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.
ΤΟ ΞΕΡΩ ΔΙΟΓΕΝΗ ΑΛΛΑ ΕΧΩ ΣΤΟ ΠΟΥΓΓΙ ΜΟΥ ΔΥΟ ΑΘΑΝΑΤΑ ΚΑΙ ΔΙΔΥΜΑ ΦΙΔΙΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΤΑ ΕΔΩΣΕ Ο ΑΙΟΛΟΣ. ΘΑ ΤΟΥΣ ΔΕΙΞΩ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑ ΤΟΥΣ. ΘΑ ΦΩΝΑΞΩ ΤΟΝ ΑΡΗ ΟΤΑΝ ΕΙΜΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ ΚΑΙ ΘΑ ΜΑΘΩ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ. ΘΑ ΜΕ ΚΑΝΕΙ ΑΕΤΟ ΚΑΙ ΘΑ ΦΥΓΩ ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ. ΟΣΟΙ ΔΕΝ ΘΑ ΜΕ ΠΙΣΤΕΨΟΥΝ ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΕΔΩ ΑΙΩΝΙΑ. ΜΑ ΒΛΕΠΩ ΟΜΩΣ ΔΙΟΓΕΝΗ ΟΤΙ ΟΥΤΕ ΕΣΥ ΜΕ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ.
Ω ΜΙΚΡΟ ΑΓΟΡΙ ΕΓΩ ΕΧΩ ΔΕΙ ΠΟΛΛΑ ΠΑΙΔΙΑ. ΕΧΩ ΚΟΙΤΑΞΕΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕ ΕΧΟΥΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥΣ. ΕΣΥ ΟΜΩΣ ΑΓΟΡΙ ΕΧΕΙΣ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΣΠΑΡΤΗΣ ΚΑΙ ΣΕ ΠΙΣΤΕΥΩ. ΕΓΩ ΠΕΘΑΝΑ ΣΤΗΝ ΚΟΡΙΝΘΟ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΠΕΘΑΝΕ Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΗΦΑΙΣΤΙΩΝΑ ΣΤΗΝ ΒΑΒΥΛΩΝΑ ΤΟΥ. ΤΟΝ ΑΚΟΛΟΥΘΩ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΗ ΗΤΑΝ Η ΕΥΧΗ ΟΠΩΣ ΣΟΥ ΕΙΠΑ. ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΠΕΘΑΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΡΩ. ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΝΕΚΡΟΣ ΚΑΙ ΝΟΜΙΖΕΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟΣ. ΤΟ ΙΔΙΟ ΚΑΙ Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΑΘΑΝ ΤΟΝ ΕΓΩ’Ι’ΣΜΟ ΤΟΥΣ. ΘΕΛΩ ΝΑ ΔΩ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΣΟΥ Ο ΑΓΝΩΣΤΕ ΚΑΝΕΝΑ ΑΝΘΡΩΠΕ ΚΑΙ ΑΕΤΕ. ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΙΛΗΚΡΙΝΑ ΚΑΙ ΣΕ ΠΙΣΤΕΥΩ.
ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΕ ΑΚΟΥΣΕΙΣ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΑΛΛΑ ΠΡΙΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΕ ΡΩΤΗΣΩ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΙΑΤΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ Ω ΔΙΟΓΕΝΗ.
ΤΟ ΕΧΩ ΓΙΑ ΝΑ ΤΡΩΩ Ω ΜΙΚΡΟ ΚΟΥΤΟ ΑΓΟΡΙ.
ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΒΑΖΕΙΣ ΤΗΝ ΤΡΟΦΗ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΚΟΥΡΑΜΑΝΑ, ΣΤΗΝ ΚΟΥΦΙΑ ΓΩΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΞΕΡΟΨΗΜΕΝΟ ΚΑΡΒΕΛΙ.
ΠΩΣ. ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΕΞΥΠΝΟ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ. ΓΙΟΚΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΙΣΟΥΝΑ ΤΟΣΟ ΚΑΙΡΟ ΝΑ ΜΕ ΚΑΝΕΙΣ ΠΙΟ ΛΙΤΟ ΚΑΙ ΑΠΛΟ.
ΜΕΣΑ ΣΟΥ ΔΙΟΓΕΝΗ ΚΑΙ ΗΡΘΑ ΚΑΙ ΣΕ ΒΡΗΚΑ ΝΑ ΣΕ ΛΥΤΡΩΣΩ ΚΑΙ ΕΣΕΝΑ.
ΠΩΣ ΘΑ ΜΕ ΛΥΤΡΩΣΕΙΣ Ω ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ.
ΘΑ ΣΟΥ ΔΩΣΩ ΤΟ ΠΟΥΓΓΙ ΜΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΙΝΑΣΕΙΣ ΠΟΤΕ. ΕΧΕΙ ΜΕΣΑ ΚΑΣΤΑΝΑ ΚΑΙ ΚΑΡΥΔΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΝ ΠΟΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΙΑΓΙΑ ΜΟΥ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ.
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΓΙΑΓΙΑ ΣΟΥ Ω ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ.
ΝΑΙ ΔΙΟΓΕΝΗ ΕΙΝΑΙ. ΑΚΟΥΣΕ ΜΕ ΤΩΡΑ ΠΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΜΟΥ. ΘΑ ΒΓΑΛΩ ΤΑ ΦΙΔΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΥΓΓΙ ΚΑΙ ΘΑ ΣΤΟ ΔΩΣΩ. ΘΑ ΑΦΗΝΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΝΑ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΠΕΙΝΑΣ. ΟΠΟΙΟΣ ΣΟΥ ΔΕΙΝΕΙ ΘΑ ΤΟΥ ΔΕΙΝΕΙΣ ΤΡΙΑ ΚΑΣΤΑΝΑ ΚΑΙ ΤΡΙΑ ΚΑΡΥΔΙΑ.. ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΣΟΥ ΔΕΙΝΕΙ ΘΑ ΤΟΝ ΑΦΗΝΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΓΝΟΙΑ ΤΟΥ.
ΘΑ ΤΟΥΣ ΕΧΕΙΣ ΣΑΝ ΤΟ ΠΟΥΓΓΙ ΣΟΥ. ΟΤΑΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΓΕΜΑΤΟΙ ΚΑΙ ΒΛΕΠΕΙΣ ΟΤΙ ΕΧΟΥΝ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΜΕΣΑ ΤΟΥΣ ΘΑ ΤΟΥΣ ΚΡΑΤΑΣ ΣΤΗΝ ΣΚΕΨΗ ΣΟΥ. ΟΠΟΙΟΙ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΔΕΙΟΙ ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΕΤΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΚΕΨΗ ΣΟΥ. ΟΛΑ ΚΑΛΑ ΜΕΧΡΙ ΕΔΩ ΔΙΟΓΕΝΗ.
ΒΡΕ ΑΓΟΡΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΔΕΝ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΜΙΛΗΣΕΙ ΤΟΣΑ ΣΟΦΑ ΣΤΟ ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ.
ΠΟΥ ΤΟ ΟΡΚΙΖΕΣΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ.
ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ Ω ΜΙΚΡΟ ΑΓΟΡΙ.
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΕΝΟΣ ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΥ ΠΟΥ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΩΣΑΝ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΟΥΣ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΠΟΤΕ Ω ΔΙΟΓΕΝΗ. ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΨΑΝ ΣΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΤΟΥΣ. ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ Ω ΔΙΟΓΕΝΗ ΔΕΝ ΒΡΗΚΕ ΤΗΝ ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΥΡΑΝΝΙΩΤΑΝ ΑΙΩΝΙΑ. ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΘΥΜΗΣΩ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΕΔΩ ΠΕΡΑ ΤΟΝ ΟΡΚΟ ΤΟΥΣ ΣΤΟΝ ΑΓΝΩΣΤΟ.
ΚΑΙ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΑΝΑΓΙΑ Ω ΜΙΚΡΟ ΑΓΟΡΙ.
ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΜΕΧΡΙ ΚΑΤΩ ΑΓΙΑ Ω ΔΙΟΓΕΝΗ. ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΝ.
ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΗΝ ΛΕΞΗ ΑΓΙΑ ΤΙ ΣΥΜΑΙΝΕΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΓΛΩΣΣΑ ΜΟΥ.
ΣΥΜΑΙΝΕΙ ΑΓΑΘΗ Ω ΔΙΟΓΕΝΗ.
ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΜΙΚΡΟ ΑΓΟΡΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑ. Σ’ΕΥΧΑΡΗΣΤΩ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΥΓΓΙ ΣΟΥ. ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΞΕΧΑΣΩ ΠΟΤΕ. ΔΕΝ ΘΑ ΠΩ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΟΤΙ ΣΕ ΓΝΩΡΙΣΑ ΜΟΛΙΣ ΜΕ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΕΙ Ο ΚΕΡΑΥΝΟΣ ΤΟΥ ΔΙΑ ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΓΑΙΑ. ΕΙΜΑΙ ΣΚΥΛΟΣ ΕΓΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΔΙΔΩ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΜΟΥ Ω ΜΙΚΡΟ ΑΓΟΡΙ.
ΕΙΣΑΙ ΑΛΗΘΙΝΟΣ Ω ΔΙΟΓΕΝΗ ΚΥΝΙΚΕ. ΕΙΣΑΙ ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΒΛΕΠΩ ΟΜΟΙΟΥΣ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΝΑ ΤΟΥΣ ΒΟΗΘΑΩ ΚΑΙ ΘΑ ΘΥΜΑΜΑΙ ΕΣΕΝΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΤΙΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΣΟΥ. ΜΑ ΤΩΡΑ ΔΕΣ ΜΕ ΕΙΜΑΙ ΓΥΜΝΟΣ ΚΑΙ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ ΕΝΑ ΚΟΜΑΤΙ ΥΦΑΣΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΠΩ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥ ΑΡΗ.
ΠΑΡΕ ΟΤΙ ΕΧΩ ΜΙΚΡΟ ΑΓΟΡΙ.
ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΕ ΑΦΗΣΩ ΓΥΜΝΟ Ω ΔΙΟΓΕΝΗ. ΟΤΙ ΣΟΥ ΖΗΤΗΣΑ ΘΑ ΜΟΥ ΔΩΣΕΙΣ. ΑΝ ΣΕ ΡΩΤΗΣΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΣΟ ΚΑΝΕΙ ΔΥΟ ΚΑΙ ΔΥΟ ΤΙ ΘΑ ΤΟΥ ΠΕΙΣ ΕΙΚΟΣΙ. ΑΡΑ ΝΑ ΔΙΝΕΙΣ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΣΟΥ ΖΗΤΑΝ ΣΚΥΛΕ ΔΙΟΓΕΝΗ.
ΜΙΚΡΟ ΑΓΟΡΙ ΕΙΣΑΙ ΠΟΛΥ ΕΞΥΠΝΟ. ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ. ΚΑΤΣΕ ΝΑ ΣΧΙΣΩ ΤΟ ΜΙΣΟ ΜΟΥ ΡΟΥΧΟ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΔΕΣΩ ΣΤΗΝ ΜΕΣΗ ΣΟΥ. ΦΥΛΑΓΑ ΤΑ ΡΟΥΧΑ ΜΟΥ ΤΟΣΟ ΚΑΙΡΟ ΓΙΑ ΝΑ ΕΧΩ ΤΑ ΜΙΣΑ. ΘΑ ΣΕ ΚΑΝΩ ΤΟΝ ΠΙΟ ΑΓΡΙΟ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ ΚΑΤΣΕ ΝΑ ΔΕΙΣ. ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΓΥΜΝΟΣ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΘΑ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΓΕΝΝΕΤΙΚΑ ΣΟΥ ΟΡΓΑΝΑ. ΘΑ ΔΕΣΩ ΚΑΙ ΕΝΑΝ ΕΠΙΔΕΣΜΟ ΣΤΗΝ ΔΕΞΙ ΣΟΥ ΦΤΕΡΝΑ ΝΑ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΟΛΟΙ ΠΩΣ ΕΙΣΑΙ Ο ΑΧΙΛΛΕΑΣ. ΘΑ ΚΟΨΩ ΚΑΙ ΕΝΑ ΚΛΑΔΙ ΚΑΙ ΘΑ ΣΤΟ ΔΩΣΩ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΑΘΙ ΣΟΥ.
ΔΙΟΓΕΝΗ ΠΑΛΙ ΔΕΝ ΜΟΥ ΤΑ ΛΕΣ ΣΩΣΤΑ. ΕΝΑ ΚΟΜΑΤΙ ΡΟΥΧΟ ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ. ΘΑ ΜΠΩ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΜΕ ΓΥΜΝΑ ΧΕΡΙΑ. ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΠΙΔΕΣΜΟ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΛΗΤΕΡΗ ΙΔΕΑ ΠΟΥ ΕΧΩ ΑΚΟΥΣΕΙ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΣΟΥ. ΒΙΑΣΟΥ ΟΜΩΣ ΓΙΑΤΙ ΕΧΩ ΑΡΗΣΕΙ ΣΤΟΝ ΣΚΟΠΟ ΜΟΥ. ΑΝΤΕ ΔΙΟΓΕΝΗ ΜΗΝ ΧΑΖΟΜΕΡΑΣ. ΑΛΛΑ ΠΕΣ ΜΟΥ ΑΚΟΜΑ ΠΩΣ ΛΕΓΑΝ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ.
ΛΑΕΡΤΗ Ω ΜΙΚΡΟ ΑΓΟΡΙ ΛΑΕΡΤΗ. ΟΡΙΣΤΕ ΕΙΣΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ ΤΩΡΑ. ΑΥΤΑ ΤΑ ΡΟΥΧΑ ΠΟΥ ΦΟΡΑΣ ΕΧΟΥΝ ΠΑΝΩ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΙΔΡΩΤΑ ΚΑΙ ΘΑ ΣΟΥ ΜΑΘΟΥΝ ΚΙ’ ΑΛΛΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΜΟΥ. ΣΑΝ ΜΕ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙΣ ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΥ ΘΑ ΜΕ ΒΡΕΙΣ. ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ ΕΓΩ Ω ΜΙΚΡΟ ΑΓΟΡΙ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΤΟ ΚΑΒΑΛΑΡΗ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΜΑΥΡΟ ΑΛΟΓΟ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΦΙΑΛΤΗ ΤΟΥ. ΣΑΝ ΤΟΝ ΔΕΙΣ ΠΕΣ ΤΟΥ ΠΟΥ ΝΑ ΜΕ ΒΡΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΟΔΗΓΗΣΩ ΣΤΟΝ ΔΕΚΑΕΞΑΚΤΙΝΟ ΗΛΙΟ ΤΟΥ. ΑΝΤΕ ΑΓΟΡΙ ΔΕΙΞΤΟΥΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ. ΠΑΝΕ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΘΗΡΙΑ Ω ΜΙΚΡΟ ΑΓΟΡΙ ΚΑΙ ΜΗΝ ΦΟΒΑΣΑΙ ΤΙΠΟΤΑ.
ΕΙΣΑΙ ΩΡΑΙΟΣ ΚΑΙ ΓΡΗΓΟΡΟΣΤΟΦΟΣ ΣΚΥΛΕ ΔΙΟΓΕΝΗ. ΞΕΡΕΙΣ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΣΟΥ. ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΕΙΣ ΤΟ ΠΟΥΓΓΙ ΜΟΥ. ΘΑ ΣΟΥ ΣΤΕΙΛΩ ΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΝΑ ΣΕ ΒΡΕΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΜΑΘΕΙΣ ΤΗΝ ΑΞΕΠΕΡΑΣΤΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΣΟΥ. ΜΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΚΟΜΑ ΠΟΥ ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΑΘΩ ΑΠΟ ΣΕΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΩ ΠΟΣΟ ΚΑΛΑ ΞΕΡΕΙΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΟΥ. ΠΩΣ ΛΕΝΕ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΑΝΘΡΩΠΟ Ω ΔΙΟΓΕΝΗ ΞΕΒΡΕΙΣ.
ΕΙΣΑΙ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΠΟΥ ΜΕ ΡΩΤΑΕΙ ΣΤΟ ΔΙΑΒΑ ΜΟΥ. ΔΕΥΚΑΛΙΩΝ Ω ΓΙΟΚΑ ΜΟΥ. ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΘΑ ΓΕΝΝΗΣΕΙ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΥΣ ΕΝΩΣΕΙ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΥ ΘΑ ΓΕΝΝΗΣΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΠΟΥ ΘΑ ΣΕ ΦΤΑΣΟΥΝ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕ ΞΑΝΑΡΩΤΗΣΕΙΣ. ΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΕΣΥ ΣΚΥΛΟΣ ΚΑΙ ΘΥΜΑΣΑΙ ΚΑΛΑ. ΑΝΤΕ ΤΡΑΒΑ ΝΑ ΔΕΙΞΕΙΣ ΤΗΝ ΑΞΙΑ ΣΟΥ ΑΓΝΩΣΤΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΝΘΩΠΕ ΚΑΙ ΑΕΤΕ ΚΑΙ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΕ ΑΧΙΛΛΕΑ. ΤΡΑΒΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΕΙΣ ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ.
Ω ΔΙΟΓΕΝΗ ΟΙ ΓΝΩΣΕΙΣ ΣΟΥ ΜΕ ΚΑΤΑΠΛΗΣΣΟΥΝ. ΜΑ ΓΙΑ ΠΕΣ ΜΟΥ ΕΣΥ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΚΑΛΑ ΤΗΝ ΗΛΙΑΔΑ. ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΛΛΟΝ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ ΚΑΛΟ ΞΕΒΡΕΙΣ.
ΗΤΑΝ Ο ΠΑΤΡΟΚΛΟΣ ΚΑΙ ΔΙΟΜΗΔΗΣ Ω ΜΙΚΡΟ ΑΓΟΡΙ. ΑΥΤΟΣ Ο ΔΙΟΜΗΔΗΣ ΗΤΑΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΛΗΤΕΡΟΥΣ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΑΧΙΛΛΕΑ.
ΚΑΤΑΛΑΒΑ Ω ΔΙΟΓΕΝΗ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ ΝΑ ΞΕΡΩ. ΣΑΝ ΦΤΑΣΩ ΣΤΟΝ ΕΡΜΗ ΚΑΙ ΣΥΝΑΝΤΗΣΩ ΚΑΝΑ ΠΑΛΙΟ ΣΟΥ ΦΙΛΟ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΩ ΟΤΙ ΣΕ ΕΙΔΑ.
ΠΕΣ ΟΤΙ ΕΙΔΕΣ ΤΟΝ ΤΡΕΛΟ ΣΩΚΡΑΤΗ ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΙΒΩΝ. ΟΛΟΙ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ. ΚΑΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΜΙΚΡΟ ΜΟΥ ΑΓΟΡΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝ ΥΠΟΚΡΙΝΟΜΑΙ ΤΟΝ ΣΟΦΟ ΕΙΝΑΙ ΚΙ ΑΥΤΟ ΕΞΑΣΚΗΣΗ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ.
Ω ΔΙΟΓΕΝΗ ΜΕ ΚΑΝΕΙΣ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΜΕΣΑ Σ’ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ. ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΙΛΑΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΓΛΩΣΣΑ. ΜΑ ΣΑΝ ΦΥΓΩ ΝΑ ΔΕΙΞΩ ΕΔΩ ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΠΕΘΑΜΕΝΟΥΣ ΤΟΝ ΣΚΟΠΟ ΜΟΥ, ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΣΕ ΡΩΤΗΣΩ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ.
ΟΤΙ ΘΕΣ ΜΙΚΡΟ ΜΟΥ ΠΑΙΔΙ. ΡΩΤΑ ΜΕ.
ΤΙ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΘΕΟΥΣ.
ΟΛΑ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΘΕΟΥΣ. ΦΙΛΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΣΟΦΟΙ. ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΙΡΑΖΟΝΤΑΙ ΟΛΑ ΤΟΥΣ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ. ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΟΛΑ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΣΟΦΟΥΣ.
Ω ΔΙΟΓΕΝΗ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΣΟΥ ΜΕ ΚΑΝΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΩ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ. ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΑΕΤΟΣ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΠΟΙΗΤΗΣ ΕΓΩ. ΘΕΣ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΕΤΣΙ ΣΤΑ ΓΡΗΓΟΡΑ.
ΕΙΣΑΙ ΠΟΙΗΤΗΣ. ΤΟΥΣ ΣΕΒΟΜΑΙ ΕΓΩ ΤΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ. ΝΑΙ ΑΓΟΡΑΚΙ ΜΟΥ ΜΕ ΤΑ ΣΠΑΡΤΙΑΤΙΚΑ ΜΑΤΙΑ ΠΕΣ ΜΟΥ, ΕΙΜΑΙ ΟΛΟΣ ΑΥΤΙΑ.
Ο ΧΡΟΝΟΣ ΓΕΡΝΑΕΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΧΑΛΚΟ,
ΑΛΛΑ Η ΔΙΚΗ ΣΟΥ Η ΔΟΞΑ, ΔΙΟΓΕΝΗ,
ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΑΙΩΝΙΑ’ ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΕΣΥ ΔΕΙΧΝΕΙΣ
ΣΤΟΥΣ ΘΝΗΤΟΥΣ ΠΩΣ ΝΑ ΖΟΥΝ ΜΕ ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ
ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΙΟ ΕΥΚΟΛΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ.
Ω ΜΙΚΡΟ ΜΟΥ ΑΓΟΡΙ ΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΕΣΥ ΣΟΦΟ. ΑΡΑ ΟΛΑ ΑΝΗΚΟΥΝ ΚΑΙ ΣΕ ΣΕΝΑ. ΕΠΕΙΔΗ ΜΕ ΕΚΑΝΕΣ ΝΑ ΕΥΦΡΑΝΘΩ ΘΑ ΣΟΥ ΔΩΣΩ ΔΥΟ ΑΚΟΜΑ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ.
ΝΑΙ ΔΙΟΓΕΝΗ ΣΕ ΑΚΟΥΩ.
ΤΟ ΒΛΕΠΕΙΣ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΞΥΛΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΠΕΙΡΟΥΣ ΚΟΜΠΟΥΣ.
ΝΑΙ ΔΙΟΓΕΝΗ ΤΟ ΒΛΕΠΩ.
ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΓΟΡΔΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ. ΠΟΥ ΛΕΣ ΠΑΜΠΟΝΗΡΟΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΚΟΜΠΟΥΣ ΣΦΙΚΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΛΥΤΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ ΚΑΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΓΡΑΨΑΝ ΟΠΟΙΟΣ ΤΟΥΣ ΛΥΣΕΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ. ΚΑΙ ΚΑΠΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ ΘΩΛΟΜΕΝΟΣ ΓΙΑ ΔΟΞΑ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥΣ ΚΟΒΕΙ Η ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΑΛΗΘΙΝΗ ΓΙΑ ΝΑ ΒΓΕΙ, ΘΕΟ ΝΑ ΤΟΝ ΕΚΑΝΟΥΝΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΠΑΝΩ ΤΟΥ ΝΑ ΤΑ ΡΙΞΟΥΝ.
ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΣΟΥ ΔΙΟΓΕΝΗ.
ΑΥΤΟΣ ΕΚΕΙ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΜΑΥΡΟ ΑΛΟΓΟ ΕΚΟΨΕ ΚΑΠΟΤΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΔΕΣΜΟ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΗΡΘΑΝΕ ΤΑ ΠΑΝΩ ΚΑΤΩ.
ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΔΙΟΓΕΝΗ. ΤΩΡΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑ.
ΒΛΕΠΕΙΣ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟΝ ΒΡΑΧΟ ΜΕ ΕΝΑ ΞΙΦΟΣ ΧΩΜΕΝΟ ΜΕΣΑ ΤΟΥ.
ΝΑΙ ΔΙΟΓΕΝΗ ΤΟ ΒΛΕΠΩ ΚΑΙ ΑΥΤΟ.
ΑΥΤΟ ΤΟ ΞΙΦΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΞΚΑΛΙΜΠΕΡ, ΤΟ ΣΠΑΘΙ ΤΟΥ ΜΑΡΜΑΡΟΜΕΝΟΥ ΒΑΣΙΛΕΑ. ΒΛΕΠΕΙΣ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΠΑΛΙΚΑΡΑΚΙ ΠΟΥ ΠΡΟΣΘΑΘΕΙ ΝΑ ΤΟ ΒΓΑΛΕΙ.
ΝΑΙ ΤΟΝ ΒΛΕΠΩ ΚΑΙ ΑΥΤΟΝ.
ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΡΘΟΥΡΟΣ. ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΜΕΡΕΣ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ. ΠΑΝΕ ΝΑ ΤΟΥ ΤΟ ΒΓΑΛΕΙΣ ΣΑΝ ΤΟΝ ΘΗΣΕΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΝΑ ΚΛΑΙΕΙ.
ΕΝΤΑΞΕΙ ΔΙΟΓΕΝΗ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΚΑΙ ΑΥΤΟ. ΜΑ ΓΙΑ ΚΑΤΣΕ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ. ΔΙΑΚΡΙΝΩ ΕΝΑΝ ΑΚΟΜΑ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΕΔΩ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΚΟΤΩΣΕΙ ΚΑΝΕΝΑΝ. ΤΟ ΒΛΕΠΕΙΣ Ω ΔΙΟΓΕΝΗ ‘Η ΕΙΝΑΙ Η ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΜΟΥ.
ΤΟΝ ΒΛΕΠΩ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΟΝ ΞΕΡΩ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ. ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΑΛΛΗ ΕΠΟΧΗ ΑΥΤΟΣ. ΚΑΤΙ ΠΗΡΕ ΤΟ ΑΥΤΙ ΜΟΥ ΟΤΙ ΤΟΝ ΛΕΝΕ ΚΑΒΑΦΗ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΣ. ΕΙΧΕ ΠΕΡΑΣΕΙ ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΕΨΑΧΝΕ ΝΑ ΒΡΕΙ ΧΑΡΤΙ ΚΑΙ ΜΟΛΥΒΙ ΑΛΛΑ ΤΟΥ ΕΙΠΑ ΑΝ ΔΕΝ ΚΑΤΕΒΑΣΕΙΣ ΤΑ ΠΑΝΤΕΛΟΝΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΔΩ ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΑΝΔΡΑΣ ‘Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΔΕΝ ΣΟΥ ΔΙΝΩ. ΝΤΡΑΠΗΚΕ ΚΑΙ ΕΦΥΓΕ. ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΛΕΞΑΔΡΙΝΟΣ ΑΥΤΟΣ ΚΑΙ ΒΛΕΠΕΙ ΤΑ ΝΕΑΝΙΚΑ ΚΟΡΜΙΑ ΚΑΙ ΔΙΕΓΕΙΡΕΤΑΙ.
ΠΩ ΠΩ ΒΡΕ ΔΙΟΓΕΝΗ ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ.
ΑΣΤΑ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΑΣΤΑ ΚΑΙ ΒΡΑΣΤΑ. ΣΟΥ ΕΙΠΑ ΤΑ ΠΑΝΩ ΗΡΘΑΝ ΚΑΤΩ. ΜΗΝ ΑΣΧΟΛΗΣΑΙ. ΚΟΙΤΑ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΚΟΠΟ ΣΟΥ.
ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΒΑΦΗ ΝΑ ΜΙΛΟΥΜΕ ΤΩΡΑ.
ΑΝΤΕ ΤΡΑΒΑ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΣΕ ΒΛΕΠΩ ΟΤΙ ΕΧΕΙΣ ΑΡΓΗΣΕΙ. ΘΑ ΤΑ ΞΑΝΑ ΠΟΥΜΕ ΣΙΓΟΥΡΑ. ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΤΑΧΤΩ ΚΑΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΣΤΗΝ ΓΑΙΑ ΜΟΛΙΣ ΑΥΤΟΣ ΕΔΩ Ο ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ ΞΥΠΝΗΣΕΙ. ΑΝΤΕ ΤΡΑΒΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΝΟΥ ΣΟΥ.
ΝΑΙ ΒΡΕ ΣΚΥΛΕ ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ ΕΧΩ ΑΡΓΗΣΕΙ. Σ’ΕΥΧΑΡΗΣΤΩ ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΣΟΥ. ΝΑ ΘΥΜΑΣΑΙ ΚΑΙ ΕΣΥ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΜΟΥ. ΑΝ ΣΕ ΡΩΤΗΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΕΙΣ ΕΝΑΣ ΑΚΟΜΑ ΚΟΠΡΟΣΚΥΛΟΣ. ΑΝ ΠΑΕΙ ΝΑ ΣΟΥ ΔΩΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΜΙΑ ΜΠΟΥΝΙΑ ΦΟΡΑ ΠΕΡΙΚΕΦΑΛΕΑ ΠΡΩΤΑ. ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΙΝΑΣΕΙΣ ΠΟΤΕ ΔΙΟΓΕΝΗ. ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΣΟΥ ΜΕΣΑ ΤΩΡΑ ΒΡΙΣΚΟΜΑΙ. ΑΝ ΜΕ ΔΕΙΣ ΣΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΣΦΥΡΑ.
ΝΑΙ ΑΓΟΡΙ ΜΟΥ. ΔΕΝ ΣΕ ΞΕΧΝΩ ΕΓΩ. ΜΠΕΣ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΣΤΕΙΛΕ ΜΟΥ ΤΟΥΣ ΑΣΧΕΤΟΥΣ ΣΕ ΜΕΝΑ.
ΦΕΥΓΩ ΔΙΟΓΕΝΗ ΦΕΥΓΩ. ΘΑ ΓΙΝΩ ΑΕΤΟΣ ΕΓΩ ΞΑΝΑ ΚΑΙ ΘΑ ΣΟΥ ΚΡΑΞΩ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ ΟΤΙ ΒΓΗΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ. ΘΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΩ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΔΙΟΓΕΝΗ ΚΑΤΣΕ ΝΑ ΔΕΙΣ.
ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΤΟ ΔΕΚΑΤΡΙΑΧΡΟΝΟ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ΜΕ ΤΟ ΥΦΑΣΜΑ ΤΟΥ ΔΙΟΓΕΝΗ ΤΥΛΙΓΜΕΝΟ ΣΤΑ ΓΕΝΝΕΤΙΚΑ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΕΠΙΔΕΣΜΟ ΣΤΟ ΔΕΞΙ ΤΟΥ ΠΟΔΙ ΚΑΙ ΚΡΑΤΩΝΤΑΣ ΤΑ ΔΥΟ ΔΙΔΥΜΑ ΑΘΑΝΑΤΑ ΦΙΔΙΑ ΜΠΗΚΕ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ. ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ΕΙΧΕ ΜΑΘΕΙ ΣΤΑ ΦΙΔΙΑ ΤΗΝ ΦΙΛΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΣΟΠΑΛΙΑ. ΤΑ ΦΙΔΙΑ ΔΕΝ ΜΑΛΩΝΑΝΕ ΠΙΑ. ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΗΤΑΝ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΥΠΟΣΤΑΣΗ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΡΗ. ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΗΤΑΝ ΠΝΕΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΤΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΚΟ. ΤΑ ΞΙΦΗ ΤΟΥΣ ΠΕΡΝΟΥΣΑΝ ΑΟΡΑΤΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΡΜΙ ΤΟΥ, ΟΙ ΣΦΑΙΡΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΧΑΙΡΙΑ ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΓΓΙΖΑΝ. ΤΟΤΕ ΘΥΜΗΘΗΚΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΣΠΗΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΠΑΘΙ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΓΙΑ ΑΙΩΝΕΣ ΚΑΡΘΩΜΕΝΟ ΣΤΟ ΚΟΡΜΙ ΤΟΥ ΑΡΗ. ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ΗΞΕΡΕ ΠΙΑ. ΕΙΧΕ ΕΛΘΕΙ Η ΩΡΑ ΝΑ ΜΠΕΙ ΜΕΣΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΞΥΠΝΗΣΕΙ. ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ΠΗΓΕ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΜΕΡΙΑ ΤΟΥ ΒΡΑΧΟΥ ΚΑΙ ΕΒΓΑΛΕ ΤΟ ΕΞΚΑΛΙΜΠΕΡ ΚΑΙ ΤΟ ΕΔΩΣΕ ΣΤΟΝ ΑΡΘΟΥΡΟ. ΤΟ ΣΠΑΘΙ ΓΝΩΡΙΖΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΠΟΥ ΤΟ ΕΒΓΑΛΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΗΘΗ. ΠΙΟ ΚΟΦΤΕΡΟ ΑΠΟ ΠΟΤΕ ΘΕΡΙΖΕ ΤΑ ΔΕΙΛΑ ΠΝΕΥΜΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΑΙΜΑΤΕΡΟ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥ ΑΡΗ. ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΣΠΑΘΙ ΕΙΧΑΝ ΣΚΟΠΟ ΜΑΖΙ. ΕΙΧΑΝ ΔΕΣΜΟ ΑΙΜΑΤΟΣ. ΜΕΤΑ ΠΗΓΕ ΣΤΟΝ ΓΟΡΔΙΟ ΔΕΣΜΟ ΚΑΙ ΑΡΧΗΣΕ ΔΕΝΕΙ ΞΑΝΑ ΤΟΥ ΚΟΜΠΟΥΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ. ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΑΦΗΣΕ ΤΑ ΦΙΔΙΑ ΣΤΟ ΧΩΜΑ ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΣΧΗΜΑΤΗΖΑΝ ΕΝΑΝ ΚΥΚΛΟ. ΤΟ ΕΝΑ ΦΙΔΙ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣΕ ΤΗΝ ΟΥΡΑ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ. ΟΙ ΤΡΙΑΝΤΑΤΡΕΙΣ ΨΥΧΕΣ ΜΟΛΙΣ ΕΙΔΑΝ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΑΓΟΡΙ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ, ΜΠΗΚΑΝ ΞΑΝΑ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΣΤΗΘΙΑ ΤΟΥ. ΤΟΤΕ ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΑΡΧΗΣΑΝ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΝ ΕΝΑ ΦΩΣ ΝΑ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΟ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ. ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣΕ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ. ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΝ ΒΟΥΚΕΦΑΛΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΑ’Ι’ΔΕΨΕ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ. Ο ΒΟΥΚΕΦΑΛΑΣ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΤΗΝ ΑΓΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΡΩΤΗΣΕ.
ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΕΔΩ ΠΕΡΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΜΙΚΡΟ ΑΓΟΡΙ. ΕΣΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΡΙΣΚΕΣΑΙ ΕΔΩ.
ΤΟ ΞΕΡΩ Ω ΒΟΥΚΕΦΑΛΑ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΣΕ ΙΠΠΕΥΕΙ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ ΛΑΘΟΣ ΚΑΙ ΗΡΘΑ ΝΑ ΤΟΥ ΔΕΙΞΩ ΤΟΝ ΣΩΣΤΟ ΔΡΟΜΟ. ΘΑ ΑΦΗΣΩ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΜΟΥ ΝΑ ΜΠΟΥΝΕ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΟΝ ΣΚΟΠΟ ΜΟΥ. ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΑΕΤΟΣ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΩ ΣΤΟ ΕΙΔΟΣ ΜΟΥ Ω ΒΟΥΚΕΦΑΛΑ. ΕΧΩ ΔΩΣΕΙ ΟΡΚΟ.
ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΜΠΗΚΑΝΕ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΒΟΥΚΕΦΑΛΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΕΙΞΑΝΕ ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ. Ο ΒΟΥΚΕΦΑΛΑΣ ΕΚΛΑΨΕ ΓΙΑΤΙ ΕΙΔΕ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΟΥ. ΕΙΔΕ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΤΟΥ. Ο ΒΟΥΚΕΦΑΛΑΣ ΔΕΝ ΗΘΕΛΑ ΑΛΛΟ ΠΙΑ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΕΙ. Ο ΒΟΥΚΕΦΑΛΑΣ ΡΩΤΗΣΕ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ.
ΤΙ ΘΕΣ ΝΑ ΚΑΝΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΔΕΙΞΕΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ.
ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΣΟΥ.
Ο ΑΣΠΡΟΣ ΦΤΕΡΩΤΟΣ ΠΗΓΑΣΟΣ Ω ΜΙΚΡΟ ΑΓΟΡΙ.
Ω ΕΣΥ ΜΑΥΡΕ ΒΟΥΚΕΦΑΛΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΦΩΝΑΞΕΙΣ ΤΟΝ ΑΔΕΛΦΟ ΣΟΥ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΚΑΙ ΜΟΛΙΣ ΠΑΡΩ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΜΟΥ ΠΙΣΩ ΘΕΛΩ ΝΑ ΡΙΞΕΙΣ ΤΟΝ ΙΠΠΕΑ ΣΟΥ ΣΤΟ ΧΩΜΑ.
ΣΕ ΘΥΜΑΜΑΙ ΜΙΚΡΟ ΑΓΟΡΙ ΚΑΙ Η ΜΝΗΜΗ ΣΟΥ ΜΕ ΒΟΗΘΗΣΕ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΤΟΝ ΣΚΟΠΟ ΜΟΥ. Ο ΠΗΓΑΣΟΣ ΕΡΧΕΤΕ ΝΑ ΣΕ ΠΑΡΕΙ ΜΙΚΡΟ ΘΑΡΑΛΛΕΟ ΑΓΟΡΙ.
ΚΑΙ ΕΤΣΙ Ο ΜΑΥΡΟΣ ΒΟΥΚΕΦΑΛΑΣ ΦΩΝΑΞΕ ΤΟΝ ΑΔΕΛΦΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΜΟΛΙΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΕΙΔΕ ΝΑ ΕΡΧΕΤΕ ΠΗΡΕ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΤΟΥ ΠΙΣΩ ΚΑΙ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΕΠΕΣΕ ΣΤΟ ΧΩΜΑ.
Ω ΕΣΥ ΑΣΠΡΕ ΠΗΓΑΣΕ ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΑΕΤΟΣ. ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΕ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΜΑΧΕΣ. ΘΕΛΩ ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΣΟΥ ΝΑ ΣΗΚΩΣΟΥΝ ΑΝΕΜΟΣΤΡΟΒΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΣΚΟΝΗ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΕΜΙΣΤΩΝ. ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΟΝ ΣΚΟΠΟ ΜΟΥ. ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΧΡΟΝΟ ΠΟΛΥ Ω ΠΗΓΑΣΕ ΜΟΥ. ΕΧΩ ΑΡΓΗΣΕΙ ΣΤΟΝ ΟΡΚΟ ΜΟΥ.
Ω ΜΙΚΡΟ ΑΓΟΡΙ ΘΑΡΡΩ ΠΩΣ ΣΕ ΘΥΜΑΜΑΙ ΚΑΙ ΕΙΧΑΜΕ ΞΑΝΑ ΚΑΝΕΙ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΜΑΖΙ. ΘΑ ΚΑΝΩ ΟΤΙ ΜΟΥ ΖΗΤΑΣ. ΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΕΣΥ ΛΕΥΚΟΣ. ΕΛΑ ΠΙΑΣΕ ΣΦΙΚΤΑ ΤΗΝ ΧΑΙΤΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΑΣΕ ΜΕ ΝΑ ΣΗΚΩΣΩ ΤΟΝ ΑΝΕΜΟΣΤΡΟΒΙΛΟ ΜΑΣ Ω ΒΕΛΛΕΡΟΦΟΝΤΗ ΜΟΥ.
ΚΑΙ ΕΤΣΙ Ο ΠΗΓΑΣΟΣ ΜΕ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ΠΕΤΟΥΣΑΝΕ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΚΕΦΑΛΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΕΜΙΣΤΩΝ. ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ΕΙΔΕ ΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΧΩΜΑ ΚΑΙ Ο ΒΟΥΚΕΦΑΛΑΣ ΕΦΕΥΓΕ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΔΙΟ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ. ΕΙΔΕ ΤΟΝ ΑΡΘΟΥΡΟ ΝΑ ΑΜΥΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΣΚΟΤΩΣΕΙ ΚΑΝΕΝΑΝ. ΕΙΔΕ ΤΟΝ ΝΑΠΟΛΕOΝΤΑ ΜΠΟΥΟΝΑΠΑΡΤΕ ΝΑ ΠΕΦΤΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΛΟΓΟ ΤΟΥ. ΕΙΔΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΝΑ ΦΟΒΟΥΝΤΕ ΠΟΥ ΗΓΕΤΕΣ ΤΟΥΣ ΠΕΦΤΑΝ ΑΠΟ ΤΑ ΑΛΟΓΑ ΤΟΥΣ. ΟΙ ΣΤΡΑΤΙΕΣ ΑΡΧΗΣΑΝ ΝΑ ΥΠΟΧΩΡΟΥΝ. Ο ΑΝΕΜΟΣΤΡΟΒΙΛΟΣ ΕΠΕΡΝΕ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΟΛΑ ΤΑ ΟΠΛΑ ΤΩΝ ΠΟΛΕΜΙΣΤΩΝ. ΣΤΗΝ ΜΕΣΗ ΒΡΙΣΚΟΝΤΟΥΣΑΝ ΤΑ ΔΥΟ ΑΘΑΝΑΤΑ ΚΑΙ ΔΙΔΥΜΑ ΦΙΔΙ;Α. ΣΑΝ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ΕΙΔΕ ΠΩΣ ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΕΙΧΑΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΝΑ ΠΟΛΕΜΟΥΝΕ, ΠΗΡΕ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΠΗΓΑΣΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΣΤΕΙΛΕ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΔΥΟ ΦΙΔΙΑ. ΤΑ ΦΙΔΙΑ ΑΡΧΗΣΑΝ ΝΑ ΝΟΙΩΘΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΤΟΥΣ ΔΥΝΑΜΗ. ΤΑ ΦΙΔΙΑ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΟΥΣΑΝ ΚΑΙ Ο ΚΥΚΛΟΣ ΠΟΥ ΣΧΗΜΑΤΙΖΑΝ ΓΙΝΟΤΑΝ ΟΛΟ ΕΝΑ ΚΑΙ ΠΙΟ ΦΑΝΕΡΟΣ. ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΕΙΧΑΝ ΜΕΙΝΕΙ ΑΦΩΝΟΙ ΚΑΙ ΒΛΕΠΑΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ ΕΝΑ ΘΑΥΜΑ ΠΡΩΤΟΓΝΩΡΟ. ΕΝΑΣ ΗΓΕΤΗΣ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΧΙΤΛΕΡ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΕ ΣΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΕΠΙΑΣΕ ΕΝΑ ΠΙΣΤΟΛΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΗΚΗ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΣΤΗΝ ΜΕΣΗ ΚΑΙ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΤΑ ΠΥΡΟΒΟΛΕΙ. ΤΑ ΦΙΔΙΑ ΑΡΧΙΣΑΝ ΝΑ ΝΟΙΩΘΟΥΝ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΜΑΘΕΙ ΑΚΟΜΑ ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ. ΤΑ ΦΙΔΙΑ ΧΩΡΙΣΤΗΚΑΝ ΚΑΙ ΑΡΧΗΣΑΝ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΟΥΝ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΤΟΥ. Ο ΧΙΤΛΕΡ, Ο ΠΛΑΝΕΥΤΗΣ ΤΗΣ ΚΟΥΦΙΑΣ ΓΗΣ ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΝΕΚΡΟΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΟΙ ΣΦΑΙΡΕΣ ΤΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΚΟ. ΠΥΡΟΒΟΛΟΥΣΕ ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΕΛΕΗΤΑ. ΤΑ ΦΙΔΙΑ ΓΙΝΑΝ ΠΙΟ ΑΓΡΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΑΚΟΜΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΤΙ ΚΑΝΕΙ. ΤΑ ΦΙΔΙΑ ΑΡΧΗΣΑΝ ΝΑ ΜΑΛΩΝΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ. ΤΑ ΦΙΔΙΑ ΑΡΧΗΣΑΝ ΝΑ ΑΝΕΒΑΙΝΟΥΝ ΤΟ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΤΟΥ ΠΟΔΙ ΚΑΙ ΤΟ ΑΛΛΟ ΑΠΟ ΤΟ ΔΕΞΙ. Ο ΧΙΤΛΕΡ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΤΑ ΠΙΑΣΕΙ ΑΛΛΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΥΠΟΣΤΑΣΗ. ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΑΝΕΒΑΖΑΝΕ ΤΑ ΔΥΟ ΦΙΔΙΑ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ. ΤΑ ΦΙΔΙΑ ΑΝΕΒΗΚΑΝ ΣΤΟ ΛΑΙΜΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΑΡΧΗΣΕ ΤΟ ΕΝΑ ΝΑ ΤΡΩΕΙ ΤΗΝ ΟΥΡΑ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ. ΤΟΝ ΣΦΙΓΓΑΝ ΓΕΡΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΕΙΧΝΑΝ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΑ ΒΓΑΛΕΙ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΤΟΥ. ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΤΟΥ ΔΕΙΞΟΥΝ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΕΘΑΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΕΞΟΥΣΙΑ ΠΑΝΩ Σ’ΑΥΤΑ. Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ ΜΟΛΙΣ ΕΙΔΕ ΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟ ΤΟΥΣ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΤΟΤΕ ΠΕΣΑΝ ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΓΟΝΑΤΑ ΚΑΙ ΚΛΑΙΓΑΝΕ ΣΑΝ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ. ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΣΤΡΑΤΟΙ ΜΟΛΙΣ ΤΟ ΕΙΔΑΝ ΑΥΤΟ ΠΕΣΑΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΣΤΑ ΓΟΝΑΤΑ. ΜΟΝΟ Ο ΚΥΡΟΣ, Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ, Ο ΔΑΡΕΙΟΣ, Ο ΝΑΠΟΛΕΩΝ, Ο ΑΤΤΙΛΑ, Ο ΤΣΕΚΙΣ ΧΑΝ, Ο ΜΟΥΣΟΛΙΝΙ, Ο ΑΓΑΜΕΜΝΩΝΑΣ, Ο ΜΕΝΕΛΑΟΣ, Ο ΠΡΙΑΜΟΣ, Ο ΚΑΙΣΑΡΑΣ, Ο ΜΠΟΥΣ, Ο ΣΤΑΛΙΝ, Ο ΡΟΥΣΒΕΛΤ, Ο ΜΑΟ ΤΣΕ ΤΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΟΜΟΙΟΙ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΠΕΣΑΝ ΣΤΑ ΓΟΝΑΤΑ. ΕΙΧΑΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΠΩΣ ΕΙΧΕ ΕΡΘΕΙ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΤΟΥΣ. ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΑΝΕ ΤΑ ΛΑΘΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑΝΕ ΠΩΣ ΗΤΑΝ ΠΕΘΑΜΕΝΟΙ ΜΕΣΑ ΣΕ ΕΝΑ ΦΡΙΚΤΟ ΕΦΙΑΛΤΗ. ΚΑΝΑΝΕ ΕΝΑΝ ΚΥΚΛΟ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΙΤΛΕΡ ΠΙΑΣΜΕΝΟΙ ΧΕΡΙ ΧΕΡΙ. Ο ΧΙΤΛΕΡ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΕ ΝΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕΙ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΟΜΩΣ. ΓΥΡΝΟΥΣΕ ΠΑΛΙ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΣΗΜΕΙΟ ΣΑΝ ΤΑ ΑΜΕΤΑΝΙΩΤΑ ΖΩΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΔΙΑ. ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΝ ΕΙΔΕ ΟΤΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΗΓΕΤΕΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΩΝ ΕΙΧΑΝ ΠΙΑΣΤΕΙ ΧΕΡΙ ΧΕΡΙ ΠΗΡΕ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΔΥΟ ΦΙΔΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΦΗΣΕ ΝΑ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΚΕΦΑΛΙΑ ΤΩΝ ΗΓΕΤΩΝ. ΟΙ ΗΓΕΤΕΣ ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΗΤΑΝ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΝΟΙΩΣΑΝΕ ΤΟΝ ΣΚΟΠΟ ΑΠΟ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΑΕΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΘΥΜΗΣΕ ΤΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΤΟΥΣ ΧΡΟΝΙΑ. ΤΟΥΣ ΘΥΜΗΣΕ ΠΩΣ ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΞΙΑ. ΤΟΥΣ ΘΥΜΗΣΕ ΠΩΣ ΟΣΟ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΚΑΤΑΚΤΗΣΟΥΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΤΕ ΕΦΙΚΤΟ ΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ. ΤΟΥΣ ΘΥΜΗΣΕ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΤΟΥΣ. ΤΟΥΣ ΘΥΜΗΣΕ ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΟΥΣ. ΤΟΥΣ ΘΥΜΗΣΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΑΔΩΝ ΤΟΥΣ. ΤΟΥΣ ΘΥΜΗΣΕ ΟΤΙ ΜΟΝΟ Η ΕΙΡΗΝΗ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΙΔΑΞΕΙ ΣΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΓΕΝΙΕΣ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΔΑΙΜΩΝΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ. ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, ΣΤΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΗΓΕΤΕΣ ΚΛΑΙΓΑΝΕ ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΟΥΣ. ΤΟ ΧΩΜΑ ΠΟΤΙΣΤΗΚΕ ΜΕ ΔΑΚΡΥΑ ΣΥΓΧΩΡΕΣΗΣ ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΑΡΧΙΖΕ ΝΑ ΑΛΛΑΖΕΙ.
ΖΩΑ ΚΑΙ ΦΥΤΑ, ΛΙΜΝΕΣ ΚΑΙ ΠΟΤΑΜΙΑ, ΒΟΥΝΑ ΚΑΙ ΘΑΛΑΣΣΕΣ, ΟΡΗ ΚΑΙ ΠΕΛΑΓΟΙ, ΑΕΡΑΣ ΚΑΙ ΟΥΡΑΝΟΣ, ΤΙΤΑΝΕΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΙ,, ΜΟΝΟΚΕΡΟΙ ΚΑΙ ΚΕΝΤΑΥΡΟΙ, ΠΛΑΝΗΤΕΣ ΚΑΙ ΔΟΡΥΦΟΡΟΙ, ΑΣΤΕΡΕΣ ΚΑΙ ΚΟΜΗΤΕΣ ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΟΥΣΑΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥΣ. ΒΛΕΠΑΝ ΤΟΥΣ ΠΑΛΙΟΥΣ ΤΟΥ ΜΥΘΟΥΣ ΖΩΝΤΑΝΟΥΣ. ΤΟΤΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΦΩΝΑΞΕ ΜΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΤΟΥ.
Ω ΕΣΥ ΑΘΕΟΦΟΒΕ ΚΟΚΚΙΝΕ ΑΡΗ. ΕΣΥ ΠΑΤΕΡΑ ΟΛΩΝ. ΕΣΥ ΠΟΥ ΤΥΦΛΩΣΕΣ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΚΑΙ ΑΡΧΗΣΑΝ ΝΑ ΣΕ ΔΟΞΑΖΟΥΝ. ΕΣΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΧΑΣΕΣ ΠΟΤΕ ΤΟΝ ΟΡΚΟ ΣΟΥ ΣΤΟΝ ΑΓΝΩΣΤΟ. ΔΕΣ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΜΑΛΩΝΟΥΝ ΠΙΑ, ΚΑΤΑΛΑΒΑΝ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΟΥΣ. ΔΕΣ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΥΝ ΚΥΚΛΟ. ΕΓΩ ΣΕ ΦΩΝΑΖΩ Ο Υ’Ι’Ο ΣΟΥ. ΕΓΩ
Ο ΕΚΛΕΚΤΟΣ.
ΚΑΙ ΤΟΤΕ Ο ΑΡΗΣ ΦΑΝΗΚΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ. ΑΦΗΣΕ ΝΑ ΠΡΟΣΓΕΙΩΘΕΙ ΤΟΝ ΠΗΓΑΣΟ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΜΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ΚΑΤΕΒΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΑΛΟΓΟ. ΠΗΡΕ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΣΤΕΙΛΕ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΑΡΗ. Ο ΑΡΗΣ ΕΙΔΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΑΕΤΟΥ. ΕΙΔΕ ΤΗΝ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΦΥΓΕΙ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ΣΤΟΥΣ ΟΥΡΑΝΟΥΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ, ΕΙΔΕ ΟΛΑ ΤΑ ΔΙΑΣΤΗΜΟΠΛΟΙΑ, ΕΙΔΕ ΟΤΙ ΤΟΝ ΕΙΧΕ ΑΦΗΣΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΤΟΥ, ΘΥΜΗΘΗΚΕ ΤΟΝ ΟΡΚΟ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΑΓΝΩΣΤΟ ΚΑΙ ΟΛΗ ΤΗΝ ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΑ ΤΟΥ. ΘΥΜΗΘΗΚΕ ΟΤΙ Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΤΟΥ ΕΙΧΕ ΥΠΟΣΧΕΘΕΙ ΠΩΣ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΘΑ ΕΒΛΕΠΕ ΤΟΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΤΟΥ Υ’Ι’Ο. ΤΟΤΕ Ο ΑΡΗΣ ΜΙΛΗΣΕ ΚΑΙ ΕΙΠΕ ΣΤΟ ΔΕΚΑΤΡΙΑΧΡΟΝΟ ΠΑΙΔΙ.
Ω ΕΣΥ ΑΓΝΩΣΤΕ ΚΑΝΕΝΑ ΑΝΘΡΩΠΕ ΚΑΙ ΑΕΤΕ. Ω ΕΣΥ ΠΟΥ ΤΟΣΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΑ. Ω ΕΣΥ ΠΟΥ ΕΔΕΙΞΕΣ ΣΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΜΟΥ ΠΩΣ ΗΤΑΝ Η ΓΑΙΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ. Ω ΕΣΕΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΑ. ΕΛΑ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΔΕΙΞΕ ΜΟΥ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΟΥ.
ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ΕΣΤΕΙΛΕ ΤΟΝ ΠΗΓΑΣΟ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΟΝ ΔΙΟΓΕΝΗ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΚΑΘΟΤΑΝ.
ΑΥΤΟΣ Ω ΠΑΤΕΡΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΙΟΓΕΝΗΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΟΣ ΚΑΙ ΑΔΕΛΦΟΣ ΜΟΥ. ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΟΥΓΓΙ ΤΟΥ ΕΧΕΙ ΤΑ ΚΑΣΤΑΝΑ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΡΥΔΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΙΑΓΙΑ ΜΟΥ. Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΝΑ ΣΟΥ ΔΩΣΩ ΤΟΥΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΠΩΣ ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΝΑ ΓΕΥΤΕΙΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΣΟΥ ΕΙΧΕ ΥΠΟΣΧΕΘΕΙ.
Ο ΔΙΟΓΕΝΗΣ ΑΝΟΙΞΕ ΤΟ ΠΟΥΓΓΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΔΩΣΕ ΣΤΟΝ ΘΕΟ ΑΡΗ ΤΡΙΑ ΚΑΣΤΑΝΑ ΚΑΙ ΤΡΙΑ ΚΑΡΥΔΙΑ. Ο ΑΡΗΣ ΤΑ ΓΕΥΤΗΚΕ ΚΑΙ ΦΩΝΑΞΕ ΜΕ ΟΛΗ ΤΟΥ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ.
Ω ΕΣΕΙΣ ΔΕΙΛΟΙ, Ω ΕΣΕΙΣ ΦΟΝΙΑΔΕΣ, Ω ΕΣΕΙΣ ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ, Ω ΕΣΕΙΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ ΤΩΝ ΑΘΩΩΝ. ΑΥΤΟΣ ΕΔΩ ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΜΟΥ Υ’Ι’ΟΣ. ΑΥΤΟΣ ΕΔΩ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΚΟΤΩΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΣΑΣ. ΑΥΤΟΣ ΕΔΩ ΠΟΥ ΤΑΞΙΔΕΨΕ ΟΣΟ ΜΑΚΡΙΑ ΠΑΕΙ Η ΑΡΡΩΣΤΗ ΣΚΕΨΗ ΣΑΣ. ΑΥΤΟΣ ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΚΛΕΚΤΟΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΑΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟΥ ΚΑΝΕΙ ΚΑΚΟ ΠΙΑ. ΑΥΤΟΣ ΕΔΩ ΘΑ ΑΠΟΦΑΣΗΣΕΙ ΠΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΤΥΧΕΣ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΜΟΥ. ΠΕΣ ΜΟΥ Υ’Ι’Ε ΚΑΙ ΕΚΛΕΚΤΕ ΜΟΥ ΤΙ ΘΕΛΕΙΣ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ.
ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΠΩΣ ΛΕΓΕΤΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΕΔΙΟ ΜΑΧΗΣ Ω ΠΑΤΕΡΑ.
ΔΕΥΚΑΛΙΟΝΙΣ Ω Υ’Ι’Ε ΜΟΥ.
ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ ΕΤΣΙ
Ω ΠΑΤΕΡΑ ΑΡΗ.
ΓΙΑΤΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΕΙΧΕ ΕΡΘΕΙ ΣΤΟΥΣ ΠΑΛΙΟΥΣ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΔΕΙΞΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ.
ΚΑΙ ΠΩΣ ΤΟΝ ΛΕΓΑΝ Ω ΠΑΤΕΡΑ.
ΔΕΥΚΑΛΙΩΝ ΓΙ’ΑΥΤΟ ΠΗΡΕ ΚΑΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ.
ΚΑΙ ΤΙ ΕΚΑΝΕ ΑΥΤΟΣ Ω ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ ΑΤΣΑΛΙΝΕ ΚΑΙ ΑΣΠΙΔΟΚΟΦΤΗ ΑΡΗ.
ΤΟΥΣ ΘΥΜΗΣΕ ΤΟΝ ΟΡΚΟ ΤΟΥΣ. ΕΙΧΑΝ ΦΤΙΑΞΕΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥΣ ΕΔΩ ΠΑΝΩ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΤΟΥΣ ΕΒΑΛΕ ΝΑ ΦΤΙΑΞΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΜΟΥ ΔΟΡΥΦΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΤΕΙΛΑΝ ΣΤΗΝ ΤΡΟΧΙΑ ΜΟΥ. ΤΟΥΣ ΟΝΟΜΑΣΑΜΕ ΜΑΖΙ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΔΕΙΜΟ. ΗΤΑΝ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΘΥΜΗΣΕ ΚΑΙ ΣΕ ΜΕΝΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΟΥ. ΟΙ ΤΟΤΕ ΗΓΕΤΕΣ ΔΩΣΑΝΕ ΤΟΥΣ ΚΩΔΙΚΟΥΣ ΤΩΝ ΔΟΡΥΦΟΡΩΝ ΜΟΝΟ Σ’ΑΥΤΟΝ. ΤΟΝ ΑΝΕΒΑΣΑ ΠΑΝΩ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΛΗΚΡΟΛΟΓΗΣΕ. ΟΠΟΙΟΣ ΘΑ ΞΑΝΑ ΕΦΤΑΝΕ ΣΕ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΦΤΑΣΕΙ ΤΟΤΕ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΙΧΕ ΟΡΚΙΣΤΕΙ ΠΩΣ ΘΑ ΕΡΧΟΤΑΝ ΞΑΝΑ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΥΣ ΕΡΙΧΝΕ ΠΑΝΩ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΣΠΤΡΑΞΟΥΝ ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΚΑΤΑΠΑΤΗΣΕΙ ΤΗΝ ΥΠΟΣΧΕΣΗ ΤΟΥΣ. ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΣ ΤΟΥΣ ΞΕΡΕΙ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ.
Ω ΠΑΤΕΡΑ ΘΑΡΡΩ ΠΩΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΜΟΥ ΤΟΥΣ ΘΥΜΑΜΑΙ. ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΑΦΗΣΕ ΜΕ ΠΑΝΩ ΤΟΥΣ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΩ. ΑΝ ΚΑΝΩ ΛΑΘΟΣ ΤΟΤΕ ΣΚΟΤΩΣΕ ΜΕ. ΑΝ ΟΜΩΣ ΕΙΜΑΙ ΣΩΣΤΟΣ ΚΑΙ ΔΕΙΣ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΝΑ ΠΕΦΤΕΙ ΠΑΝΩ ΤΟΥΣ ΘΕΛΩ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΕΔΩ ΝΑ ΞΕΡΟΥΝ ΠΩΣ ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΘΥΜΗΣΕ ΞΑΝΑ ΤΟΝ ΟΡΚΟ ΤΟΥΣ. ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΕΙΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΞΑΝΑ ΚΑΙ ΝΑ ΝΟΙΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΙΣΘΗΣΗ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ. ΜΟΛΙΣ ΤΟΥΣ ΔΕΙΣ ΝΑ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙΣ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΜΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΣΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΒΑΛΕΙΣ ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ. ΘΕΛΩ ΝΑ ΓΥΡΝΑΕΙ ΤΡΕΙΣ ΦΟΡΕΣ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΕΣΕΝΑ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ. ΘΕΛΩ ΜΕΤΑ ΝΑ ΚΑΤΕΒΩ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕ ΚΟΙΤΑΞΟΥΝ ΟΛΟΙ. ΑΥΤΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΩΝ Ω ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ ΑΡΗ.
Ω Υ’Ι’Ε ΚΑΙ ΕΚΛΕΚΤΕ ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΘΕΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΑΝΩ ΟΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΓΙΑ ΣΕΝΑ. ΘΑ ΕΜΦΑΝΙΣΩ ΟΛΑ ΤΑ ΣΚΟΤΩΜΕΝΑ ΚΟΡΜΙΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥΣ. ΑΝ ΚΑΝΕΙΣ ΛΑΘΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΣΚΟΤΩΣΩ ΕΓΩ ΑΛΛΑ ΘΑ ΣΕ ΑΦΗΣΩ ΝΑ ΣΕ ΣΚΟΤΩΣΟΥΝ ΑΥΤΟΙ. ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΣΟΥ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΧΑΘΕΙ. ΘΑ ΤΟ ΦΥΛΑΩ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΔΩΣΩ ΜΟΛΙΣ ΔΩ ΤΟΝ ΑΕΤΟ ΝΑ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΟ ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ. ΣΕ ΑΝΕΒΑΖΩ ΤΩΡΑ ΣΤΟΝ ΦΟΒΟ. ΕΧΕΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΒΑΡΟΣ ΜΕ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΠΕΤΡΑ ΠΟΥ ΕΙΧΕΣ ΝΟΙΩΣΕΙ ΝΑ ΣΕ ΠΛΑΚΩΝΕΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΔΗ. ΑΝΑΣΗΚΩΣΟΥ ΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΝΔΑΡΟ ΚΑΙ ΡΙΞΕ ΤΗΝ ΠΑΝΩ ΣΤΟΥΣ ΑΜΑΡΤΩΛΟΥΣ.
ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΞΕΡΕΙΣ Ω ΑΘΑΝΑΤΕ ΑΣΚΑΛΑΦΕ Υ’Ι’Ε.
ΚΑΙ ΕΤΣΙ Ο ΑΡΗΣ ΑΝΕΒΑΣΕ ΤΟΝ Υ’Ι’Ο ΤΟΥ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΦΟΒΟ. Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ ΕΚΑΤΣΕ ΚΑΙ ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΣΕ ΑΠΟ ΨΗΛΑ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ. ΜΟΛΙΣ ΞΑΝΑ ΝΟΙΩΣΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΕΙΔΑΝ ΖΩΝΤΑΝΕΣ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΟΥΣ ΜΕΡΙΚΟΙ ΑΡΧΗΣΑΝ ΝΑ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΠΑΡΑΙΣΘΗΣΗ. ΑΡΧΗΣΑΝ ΝΑ ΣΠΑΖΟΥΝ ΤΟ ΚΥΚΛΟ ΤΟΥΣ ΟΙ ΗΓΕΤΕΣ ΚΑΙ Ο ΑΝΕΜΟΣΤΡΟΒΙΛΟΣ ΑΦΗΣΕ ΤΑ ΟΠΛΑ ΤΟΥΣ ΞΑΝΑ ΣΤΟ ΕΔΑΦΟΣ. ΜΟΛΙΣ ΝΟΙΩΣΑΝΕ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΑΛΙ ΟΙ ΣΤΡΑΤΟΙ ΚΑΙ ΕΙΔΑΝ ΤΑ ΑΙΜΑΤΑ ΝΑ ΡΕΟΥΝ ΣΤΟ ΧΩΜΑ, ΤΑ ΖΩΑ ΚΑΙ ΤΑ ΦΥΤΑ, ΟΙ ΛΙΜΝΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΟΤΑΜΙΑ, ΤΑ ΒΟΥΝΑ ΚΑΙ ΟΙ ΘΑΛΑΣΣΕΣ, ΤΑ ΟΡΗ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΛΑΓΟΙ, Ο ΑΕΡΑΣ ΚΑΙ Ο ΟΥΡΑΝΟΣ, ΟΙ ΤΙΤΑΝΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΡΑΚΟΙ,, ΟΙ ΜΟΝΟΚΕΡΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΚΕΝΤΑΥΡΟΙ, ΟΙ ΠΛΑΝΗΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΟΡΥΦΟΡΟΙ, ΟΙ ΑΣΤΕΡΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΟΜΗΤΕΣ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΑΝ. ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΞΑΝΑ ΝΟΙΩΣΑΝ ΤΟ ΑΙΣΘΗΜΑ ΤΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ. ΑΡΧΙΣΥΝΤΑΚΤΗΚΑΝ ΚΑΙ ΕΠΙΑΣΑΝ ΟΠΟΙΟ ΟΠΛΟ ΒΛΕΠΑΝΕ ΚΟΝΤΑ ΤΟΥΣ. ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ΕΒΛΕΠΕ ΠΑΛΙ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΝΑ ΣΚΟΤΩΝΟΝΤΑΙ. ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ΕΚΛΑΙΓΕ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΦΟΒΟ ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΑ. ΕΙΔΕ ΤΟΝ ΧΙΤΛΕΡ ΝΑ ΠΙΑΝΕΙ ΤΑ ΦΙΔΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΤΑΕΙ ΣΤΟ ΧΩΜΑ. ΤΑ ΠΥΡΟΒΟΛΟΥΣΕ ΚΑΙ ΕΙΔΕ ΟΤΙ ΒΓΑΖΑΝ ΑΙΜΑ. ΤΑ ΦΙΔΙΑ ΣΚΟΡΠΙΣΤΗΚΑΝ ΚΑΙ ΑΡΧΗΣΑΝ ΝΑ ΤΡΩΝΕ ΤΗΝ ΣΑΡΚΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΚΟΤΩΜΕΝΟΥΣ. ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΦΥΡΗΞΕ ΣΤΟΝ ΔΙΟΓΕΝΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΚΑΝΕ ΝΟΗΜΑ ΝΑ ΣΠΕΙΡΕΙ ΤΑ ΚΑΣΤΑΝΑ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΡΥΔΙΑ. ΜΕΡΙΙΚΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΠΙΣΤΕΨΕΙ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΤΟΥ ΚΥΚΛΟΥ ΦΕΥΓΑΝΕ ΚΑΙ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΟΝΤΟΥΣΑΝ. ΔΕΝ ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΞΑΝΑ ΣΚΟΤΩΣΟΥΝ ΠΟΤΕ ΑΝΘΡΩΠΟ. ΒΛΕΠΑΝ ΝΑ ΠΕΦΤΟΥΝ ΚΑΡΥΔΙΑ ΚΑΙ ΚΑΣΤΑΝΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΑΝΕ ΟΤΙ ΠΡΑΤΑΝ ΣΩΣΤΑ. ΑΝΕΒΗΚΑΝ ΣΤΟΥΣ ΛΟΦΟΥΣ ΚΑΙ ΒΛΕΠΑΝ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΗΓΕΤΕΣ ΝΑ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΠΑΛΙ. ΤΡΩΓΑΝΕ ΤΑ ΚΑΡΥΔΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΣΤΑΝΑ ΚΑΙ ΚΛΑΙΓΑΝΕ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ. Ο ΔΙΟΓΕΝΗΣ ΕΚΛΑΙΓΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΠΗΓΑΣΟ. Ο ΑΡΗΣ ΑΔΑΚΡΥΤΟΣ ΤΟΥΣ ΕΒΛΕΠΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΒΑΛΕΙ ΜΥΑΛΟ. ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΤΟΝ ΣΚΟΠΟ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΑΕΤΟΥ. ΤΟΥΣ ΕΒΛΕΠΕ ΝΑ ΔΙΨΑΝΕ ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ. ΤΟΥΣ ΕΒΛΕΠΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΝΟΙΑΖΑΝ ΟΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΤΟΥΣ. ΤΟΥΣ ΕΒΛΕΠΕ ΝΑ ΓΙΝΟΝΤΕ ΠΑΛΙ ΑΓΡΙΑ ΖΩΑ ΚΑΙ ΘΗΡΙΑ. ΤΟΥΣ ΕΒΛΕΠΕ ΝΑ ΜΗΝ ΛΥΠΟΥΝΤΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ. ΤΟΥΣ ΕΒΛΕΠΕ ΠΟΥ ΔΕΝ ΒΛΕΠΑΝ ΟΤΙ ΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΤΟΥΣ ΥΠΟΧΩΡΟΥΝ. ΕΒΛΕΠΕ ΠΑΛΙ ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ ΤΟΥΣ ΝΑ ΑΙΩΡΟΥΝΤΕ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ. ΤΟΥΣ ΕΒΛΕΠΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΑΝ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΝΕΚΡΟΣ. ΤΟΥΣ ΕΒΛΕΠΕ ΠΩΣ ΕΙΧΑΝ ΤΥΦΛΩΘΕΙ ΠΑΛΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΟΞΑ. ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΑΓΟΡΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΜΙΑ ΩΡΑ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΦΟΒΟ.
ΘΥΜΗΘΗΚΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΑΔΕΛΦΙΑ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΔΡΟΜΕΔΑ ΠΩΣ Ο ΜΟΝΟΣ ΦΟΒΟΣ ΕΙΝΑΙ ΦΟΒΟΣ. ΠΛΗΚΡΟΛΟΓΗΣΕ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ ΚΑΙ Ο ΔΟΡΥΦΟΡΟΣ ΑΡΧΗΣΕ ΝΑ ΚΑΤΕΥΘΗΝΕΤΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΕΔΙΟ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ. ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ΗΞΕΡΕ ΠΩΣ ΝΑ ΤΟΝ ΠΙΑΣΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΓΚΕΜΙΑ. Ο ΑΡΜΑΓΕΔΩΝ ΗΤΑΝ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΑΓΡΙΟΣ ΚΑΙ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΟΒΟ. ΤΟ ΔΕΚΑΤΡΙΑΧΡΟΝΟ ΠΑΙΔΙ ΟΔΗΓΟΥΣΕ ΜΕ ΔΑΚΡΥΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΝ ΤΡΙΤΟΒΑΘΜΙΟ ΔΟΡΥΦΟΡΟ ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΚΑΝΕΙ ΚΥΚΛΟ ΟΙ ΥΓΕΤΕΣ ΠΡΙΝ Ο ΑΡΗΣ ΤΟΥΣ ΞΑΝΑ ΚΑΝΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ. ΚΑΘΩΣ ΕΜΠΑΙΝΕ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ ΤΟΥ ΑΡΗ ΑΡΧΗΣΕ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΥΡΙΝΗ ΜΠΑΛΑ ΚΑΙ ΦΛΩΓΑ. ΣΑΝ ΕΙΔΑΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΝΟΝΤΟΥΣΑΝ ΤΟΝ ΔΟΡΥΦΟΡΟ ΝΑ ΕΡΧΕΤΕ ΠΡΟΣ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΡΧΗΣΑΝ ΝΑ ΑΦΗΝΟΥΝ ΤΑ ΟΠΛΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΡΕΧΟΥΝ ΣΑΝ ΚΥΝΗΓΗΜΕΝΟΙ. Ο ΔΙΟΓΕΝΗΣ ΑΝΕΒΗΚΕ ΣΤΟΝ ΦΤΕΡΩΤΟ ΠΗΓΑΣΟ ΚΑΙ ΑΡΧΗΣΕ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΞΑΝΑ ΑΝΕΜΟΣΤΡΟΒΙΛΟ ΚΑΙ ΝΑ ΞΑΝΑ ΠΕΡΝΕΙ ΤΑ ΟΠΛΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ. ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΤΙΣ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΟΛΟΖΩΝΤΑΝΕΣ ΒΛΕΠΑΝΕ ΝΑ ΕΡΧΕΤΑΙ ΚΑΤΑ ΠΑΝΩ ΤΟΥΣ. ΒΛΕΠΑΝ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥΣ. ΟΛΗ Η ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΠΕΡΑΣΕ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΤΩΧΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥΣ. ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΜΠΑΙΝΑΝ ΚΑΙ ΔΙΝΑΝ ΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΤΟΥΣ ΣΚΕΨΕΙΣ. Ο ΑΡΗΣ ΑΦΗΣΕ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΙΧΕ ΔΩΣΕΙ Ο ΕΚΛΕΚΤΟΣ Υ’Ι’ΟΣ ΤΟΥΣ ΝΑ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΠΙΟ ΑΓΑΘΟΥΣ. ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΕ ΝΑ ΝΟΙΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΓΑΛΗΝΗ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΣΤΙΓΜΗΣ. ΤΑ ΔΥΟ ΔΙΔΥΜΑ ΑΘΑΝΑΤΑ ΦΙΔΙΑ ΚΑΘΗΣΑΝ ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΑΝ. ΕΔΕΙΧΝΑΝ ΤΟΝ ΣΤΟΧΟ. ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΝ ΕΙΔΕ ΟΤΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΣΚΟΤΩΝΕ ΕΚΑΝΕ ΝΟΗΜΑ ΣΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ ΝΑ ΤΟΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ. Ο ΑΡΗΣ ΕΠΙΑΣΕ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΓΥΡΙΣΕ ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥ. ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΞΑΝΑ ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΗΣΕ ΤΟΝ ΚΩΔΙΚΟ ΚΑΙ ΑΝΕΒΗΚΕ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ. ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΑΝ ΕΙΔΑΝ ΟΤΙ Ο ΦΟΒΟΣ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΑΠΕΙΛΟΥΣΕ ΠΙΑ ΒΓΑΛΑΝΕ ΤΙΣ ΠΑΝΟΠΛΙΕΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕΙΝΑΝΕ ΓΥΜΝΟΙ. ΟΙ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ ΕΠΙΣΤΡΕΨΑΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΚΑΙ ΣΧΙΣΑΝ ΤΑ ΡΟΥΧΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΜΟΙΡΑΖΑΝΕ ΚΑΣΤΑΝΑ ΚΑΙ ΚΑΡΥΔΙΑ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΜΕΙΝΕΙ ΖΩΝΤΑΝΟΙ. ΓΕΥΤΗΚΑΝ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΚΟΡΜΙΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΑΙΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΔΕΛΦΩΝ ΚΑΙ ΦΙΛΩΝ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΟΙΩΝΑΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΟΥΣ. ΟΙ ΖΩΝΤΑΝΟΙ ΕΙΔΑΝΕ ΤΑ ΔΥΟ ΦΙΔΙΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑΝΕ ΤΗΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥΣ. ΟΛΟΙ ΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΜΑΖΕΥΤΗΚΑΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΑΝΑΝ ΝΑ ΑΚΟΥΣΟΥΝ ΤΙ ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΕΙ Ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΕΠΟΠΤΗΣ. ΤΟΤΕ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ΦΩΝΑΞΕ ΜΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΤΟΥ.
ΦΡΟΥΡΑ ΑΚΥΡΟ. ΦΡΟΥΡΑ ΠΡΟΣΟΧΗ. ΜΕΤΑΒΟΛΗ. ΚΛΕΙΝΑΤΕ ΕΠΙ ΔΕΞΙΑ. ΖΥΓΕΙΤΕ ΕΠΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ. ΗΜΙ ΑΝΑΠΑΥΣΗ. ΩΣ ΠΟΤΕ ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ ΘΑ ΖΗΤΕ ΣΤΑ ΣΤΕΝΑ ΜΟΝΑΧΟΙ ΣΑΝ ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ ΣΤΙΣ ΡΑΧΕΣ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ. ΣΠΗΛΙΕΣ ΝΑ ΚΑΤΟΙΚΗΤΕ ΝΑ ΒΛΕΠΕΤΕ ΚΛΑΔΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΦΕΥΓΕΤΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΙΚΡΗ ΣΚΛΑΒΙΑ.. ΝΑ ΧΑΝΕΤΕ ΑΔΕΛΦΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ ΚΑΙ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ. ΣΑΣ ΦΩΝΑΖΩ ΑΓΜΙΜΙΑ ΚΑΙ ΑΓΡΙΜΑΚΙΑ ΜΟΥ. ΠΕΣ ΤΕ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΤΟΠΟΙ ΣΑΣ ΚΑΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΧΕΙΜΑΔΙΑ ΣΑΣ. ΠΟΤΕ ΘΑ ΚΑΜΕΙ ΞΑΣΤΕΡΙΑ. Ε ΠΟΤΕ ΘΑ ΒΛΕΦΑΡΙΣΕΙ ΝΑ ΠΑΡΩ ΤΟ ΝΤΟΥΦΕΚΙ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΟΥ. Ε ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΗ ΠΑΤΡΩΝΑ ΝΑ ΚΑΤΕΒΩ ΣΤΟΝ ΟΜΑΛΟ. Ε ΣΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΕΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΝΑ ΚΑΜΩ ΜΑΝΕΣ ΔΗΧΩΣ ΓΙΟΥΣ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΔΙΧΩΣ ΑΝΔΡΕΣ ΝΑ ΚΑΜΩ ΚΑΙ ΜΩΡΑ ΠΑΙΔΙΑ. ΩΣ ΠΟΤΕ ΑΓΡΙΜΙΑ ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ ΚΑΙ ΑΓΡΙΜΑΚΙΑ. ΠΟΤΕ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΞΑΣΤΕΡΙΑ ΣΑΣ ΡΩΤΩ.
ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΦΟΡΑ ΟΛΟΙ ΑΚΟΥΣΑΝ ΤΗΝ ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΠΕΣΑΝ ΣΤΑ ΓΟΝΑΤΑ ΚΑΙ ΚΛΑΙΓΑΝ. ΤΟΤΕ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ΚΟΙΤΑΞΕ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΙΠΕ.
ΠΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΔΙΣΕΚΤΑ ΜΕΣΑ ΣΕ ΜΙΑΝ ΩΡΑ. ΒΑΣΤΑΞΕΣ ΑΔΑΚΡΥΤΟΣ Ω ΠΑΤΕΡΑ ΑΡΗ. ΚΑΙ Ο ΑΡΗΣ ΤΟΥ ΕΙΠΕ.
ΠΟΣΑ ΔΟΛΙΑ ΣΠΕΙΡΑΝΕ ΓΙΕ ΜΟΥ ΣΕ ΜΙΑΝ ΩΡΑ, ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΣΟΥ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΝΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΑ ΜΑΡΜΑΡΩΣΑΝ ΣΤΗΝ ΞΕΡΟΛΗΘΙΑ. ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΕΡΕΙΠΙΑ ΣΤΕΚΕΙΣ ΣΑΝ ΑΗΔΟΝΙ, ΤΟ ΚΑΤΑΜΕΣΗΜΕΡΟ ΚΑΙ ΘΡΗΝΟΛΟΓΕΙΣ.
ΤΟ ΔΕΚΑΤΡΙΑΧΡΟΝΟ ΑΓΟΡΙ ΚΟΙΤΟΥΣΕ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΚΛΑΙΓΕ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΟΥ. ΤΟΤΕ Ο ΑΡΗΣ ΤΟΥ ΕΙΠΕ.
Ω ΕΣΥ ΑΓΝΩΣΤΕ ΚΑΝΕΝΑ ΑΝΘΡΩΠΕ ΚΑΙ ΑΕΤΕ, Ω ΕΣΥ ΜΙΚΡΕ ΜΟΥ ΔΕΥΚΑΛΙΩΝ, Ω ΕΣΥ ΠΟΥ ΘΕΛΗΣΕΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΟΥ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙΣ. Ω ΕΣΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΧΑΣΕΣ ΤΟΝ ΟΡΚΟ ΣΟΥ ΣΤΟ ΕΙΔΟΣ ΣΟΥ. Ω ΕΣΥ ΠΟΥ ΕΜΑΘΕΣ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΜΟΥ ΝΑ ΚΛΑΙΝΕ ΠΑΛΙ. ΖΗΤΑ ΜΟΥ ΟΤΙ ΘΕΣ Υ’Ι’Ε ΚΑΙ ΕΚΛΕΚΤΕ ΜΟΥ.
ΕΓΩ Ω ΠΑΤΕΡΑ ΟΛΩΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΦΤΑΣΩ ΟΣΟ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΠΙΣΩ ΕΚΕΙ ΠΕΡΑ ΠΟΥ ΑΝΗΚΩ ΣΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ΤΗΝ ΓΑΙΑ. ΕΧΩ ΣΚΟΠΟ ΕΓΩ Ω ΠΑΤΕΡΑ ΑΡΗ. ΕΧΩ ΥΠΟΣΧΕΘΕΙ ΤΗΝ ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΑ, ΤΗΝ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ, ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ. ΕΧΩ ΑΡΓΗΣΕΙ ΣΤΟΝ ΣΚΟΠΟ ΜΟΥ. ΑΦΗΣΕ ΜΕ ΚΑΤΩ ΝΑ ΜΙΛΗΣΩ ΜΕ ΤΟΥΣ ΖΩΝΤΑΝΟΥΣ.
ΚΑΙ ΕΤΣΙ Ο ΘΕΟΣ ΑΡΗΣ ΤΟΝ ΦΙΛΗΣΕ ΣΤΟ ΜΕΤΩΠΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΦΗΣΕ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΗΣΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΑΙΜΑΤΑ ΞΥΠΟΛΥΤΟΣ. ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ΠΗΓΑΙΝΕ ΠΡΟΣ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΠΟΥ ΤΑ ΦΙΔΙΑ ΣΧΗΜΑΤΗΖΑΝ ΤΟΝ ΑΔΕΦΛΙΚΟ ΚΥΚΛΟ. ΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΖΗΣΕΙ ΚΑΙ ΕΙΧΑΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΤΑ ΛΑΘΗ ΤΟΥΣ ΠΕΣΑΝ ΣΤΑ ΓΟΝΑΤΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΤΟ ΚΟΙΤΑΞΟΥΝ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ. ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ΣΦΥΡΗΞΕ ΤΟΝ ΔΙΟΓΕΝΗ ΝΑ ΚΑΤΕΒΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΠΗΓΑΣΟ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΙΙΠΕ ΝΑ ΠΑΕΙ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΤΟΝ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ.
ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΕΙΔΕ ΤΟΝ ΜΕΓΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΙΠΕ.
Ω ΕΣΥ ΔΕΚΑΕΞΑΚΤΙΝΕ ΣΑΤΡΑΠΗ. Ω ΕΣΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΤΙΚΟ ΚΑΙ ΑΡΜΕΝΙΤΙΚΟ ΠΟΥΛΙ ΠΟΥ ΛΟΞΟΔΡΟΜΗΣΕΣ ΤΟΝ ΛΑΟΣΟΥ ΚΑΙ ΧΑΣΑΤΕ ΜΑΖΙ ΤΗΝ ΜΠΑΡΜΠΑΡΙΑ. Ω ΕΣΥ ΠΟΥ ΘΕΛΗΣΕΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ ΟΛΟΥΣ. Ω ΕΣΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟ ΣΟΥ. Ω ΕΣΥ ΣΦΑΓΕΑ ΚΑΙ ΛΥΤΡΩΤΗ ΤΗΣ ΠΕΛΛΑΣ. Ω ΕΣΥ ΠΟΥ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΕΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΧΑΘΗΚΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΧΡΥΣΑ ΣΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΑ. Ω ΕΣΥ ΠΟΥ ΤΗΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΟΛΗ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΜΑΘΕΣ. Ω ΕΣΥ ΠΟΥ ΖΗΤΗΣΕΣ ΔΟΞΕΣ ΚΑΙ ΤΙΜΕΣ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΗ ΖΩΗ ΣΟΥ. ΠΕΣ ΜΟΥ ΤΙ ΟΦEIΛΕΙΣ ΣΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΙ ΣΤΟΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟ ΣΟΥ.
ΣΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ ΧΡΩΣΤΩ ΤΟ ΖΗΝ ΚΑΙ Ο ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ ΜΟΥ ΧΡΩΣΤΩ ΤΟ ΕΥ ΖΗΝ.
ΚΑΝΕΙΣ ΛΑΘΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕ. ΟΛΑ ΤΑ ΟΦΕΙΛΕΙΣ ΣΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΑΠΠΟΥ ΣΟΥ. ΑΥΤΟΙ ΠΛΗΡΩΣΑΝ ΤΟΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟ ΣΟΥ. Ο ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ ΣΟΥ ΑΠΟΔΕΙΧΘΗΚΕ ΛΑΘΟΣ ΚΑΙ ΕΙΣΑΙ ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΙΔΕΕΣ ΤΟΥ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΕΙΣ ΜΑΚΕΔΟΝΑ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΔΕΧΤΕΙΣ ΤΑ ΛΑΘΗ ΣΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΩ ΠΙΣΩ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΒΕΡΓΙΝΑ. Ο ΛΑΟΣ ΣΟΥ ΣΕ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ. ΔΕΝ ΣΕ ΕΧΕΙ ΞΕΧΑΣΕΙ. ΖΗΤΑ ΣΥΓΝΩΜΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ ΑΡΗ ΚΑΙ ΟΛΑ ΘΑ ΕΡΘΟΥΝ ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ.
ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΛΜΟΥΣΑ ΝΑ ΠΩ ΑΥΤΑ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΑΝ ΕΙΜΟΥΝ ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ ΣΟΥ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ.
ΚΑΙ ΕΓΩ ΤΟ ΙΔΙΟ ΑΝ ΕΙΜΟΥΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕ. ΕΜΕΝΑ ΠΟΥ ΜΕ ΒΛΕΠΕΙΣ ΕΙΜΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΚΑΙ ΗΡΘΑ ΝΑ ΣΕ ΣΩΣΩ. ΣΕ ΘΥΜΑΜΑΙ Ω “ΛΟΥΣΙΦΕΡΙΕ”; ΞΕΡΩ ΚΑΛΑ ΟΤΙ ΠΕΡΝΕΙΣ ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕ ΔΙΑΒΑΛΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕ ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΟΥ. ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΛΟΙΠΟΝ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΑΧΙΛΛΕΑΣ.
ΟΤΑΝ Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΕΙΔΕ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΤΟΥ ΗΡΩΑ ΖΩΝΤΑΝΟ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥ ΕΠΕΣΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΣΤΑ ΓΟΝΑΤΑ ΚΑΙ ΕΚΛΑΙΓΕ ΣΑΝ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ. ΖΗΤΗΣΕ ΤΑΠΕΙΝΑ ΣΥΓΝΩΜΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΗΓΕΤΕΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΛΑΩΝ ΚΑΙ ΕΙΠΕ.
ΕΓΩ Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΩ ΠΟΤΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΜΕΡΑ. ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ ΣΤΟΝ ΛΑΟ ΜΟΥ ΟΤΙ ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΘΑ ΠΟΛΕΜΑΜΕ ΜΕ ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ, ΤΙΣ ΤΕΧΝΕΣ, ΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ, ΤΗΝ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ, ΤΗΝ ΓΕΩΜΕΤΡΙΑ, ΤΟΥΣ ΑΡΙΘΜΟΥΣ, ΤΗΝ ΠΟΙΣΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ. ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ ΣΤΟΝ ΜΙΚΡΟ ΑΧΙΛΛΕΑ.
ΤΟΤΕ ΗΡΘΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥ Ο ΦΤΕΡΩΤΟΣ ΠΗΓΑΣΟΣ ΚΑΙ ΚΑΤΕΒΗΚΕ Ο ΔΙΟΓΕΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΧΤΥΠΑΕΙ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ.
ΣΤΑ ΕΛΕΓΑ ΔΕΝ ΣΤΑ ΕΛΕΓΑ ΒΡΕ ΜΑΚΕΔΟΝΑ. ΑΝΤΕ ΤΩΡΑ ΑΝΕΒΑ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΠΗΓΑΣΟ ΠΡΙΝ ΜΟΥ ΚΡΥΨΕΙΣ ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΠΑΛΙ. ΘΑ ΣΕ ΓΥΡΙΣΩ ΠΙΣΩ ΚΑΙ ΘΑ ΣΑΣ ΜΑΘΩ ΕΓΩ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΕΣΕΝΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟ ΣΟΥ.
ΜΟΛΙΣ ΕΙΔΕ Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΖΩΝΤΑΝΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΙΟΓΕΝΗ ΓΙΝΗΚΕ ΠΑΛΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΣΑΝ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ. Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΜΕ ΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΚΑΤΕΒΑΣΜΕΝΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΚΟΙΤΑΞΕΙ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ. ΗΞΕΡΕ ΠΩΣ ΕΙΧΕ ΚΑΝΕΙ ΛΑΘΟΣ. ΗΞΕΡΕ ΠΩΣ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΑΚΟΥΣΕΙ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟ ΠΛΑΤΩΝΑ. ΚΑΙ ΤΟΤΕ Ο ΔΙΟΓΕΝΗΣ ΕΙΠΕ.
Σ’ΕΥΑΧΑΡΗΣΤΩ ΑΓΝΩΣΤΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΕ ΚΑΙ ΑΕΤΕ. ΚΑΤΕΒΑΖΩ ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ ΤΟΥΣ ΤΩΡΑ ΕΚΕΙ ΠΕΡΑ ΟΠΟΥ ΑΝΗΚΟΥΝ. ΣΟΥ ΕΧΩ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ Ω ΜΙΚΡΟ ΑΓΟΡΙ. ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΞΕΧΑΣΟΥΝ. ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΥ ΘΑ ΜΕ ΒΡΕΙΣ ΟΤΑΝ ΘΑ ΜΕ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙΣ. ΕΙΧΕΣ ΔΙΚΙΟ ΤΕΛΙΚΑ. ΜΠΟΡΕΣΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΚΑΝΕΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ. ΣΑΝ ΓΙΝΕΙΣ ΑΕΤΟΣ ΚΡΑΞΕ ΚΑΙ ΘΑ ΣΕ ΑΚΟΥΣΩ Ω ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ.
ΤΟΤΕ ΤΟ ΔΕΚΑΤΡΙΑΧΡΟΝΟ ΠΑΙΔΙ ΞΕΛΥΣΕ ΤΟΝ ΕΠΙΔΕΣΜΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΒΓΑΛΕ ΤΟ ΥΦΑΣΜΑ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΤΥΛΙΓΜΕΝΟ ΣΤΑ ΓΕΝΝΕΤΙΚΑ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΑ. ΠΕΡΠΑΤΗΣΕ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΑΙΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΠΙΑΣΕ ΤΑ ΔΥΟ ΔΙΔΥΜΑ ΑΘΑΝΑΤΑ ΦΙΔΙΑ. ΤΟ ΕΝΑ ΣΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΤΟΥ ΧΕΡΙ ΚΑΙ ΤΟ ΑΛΛΟ ΣΤΟ ΔΕΞΙ ΚΑΙ ΜΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΤΟΥ ΦΩΝΑΞΕ.
Ω ΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΤΗΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΩΝ ΦΙΔΙΩΝ ΜΟΥ ΔΕΝ ΜΑΘΑΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ. Ω ΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΣΚΟΤΩΣΕΤΕ ΠΑΛΙ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΣΑΣ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ. Ω ΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΞΕΧΑΣΑΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΣΑΣ ΟΝΕΙΡΑ. Ω ΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΑΤΕ ΤΟΝ ΟΜΟΡΦΟ ΚΟΣΜΟ. Ω ΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΕΤΑΝΟΙΩΣΑΤΕ ΠΟΤΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΣΑΣ ΣΕ ΣΑΣ ΑΠΕΥΘΥΝΟΜΑΙ. ΗΡΘΑ ΝΑ ΠΑΡΩ ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΑ ΠΑΩ ΕΚΕΙ ΟΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ.
ΟΛΟΙ ΗΤΑΝ ΣΤΟ ΧΩΜΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΣΑΝ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ΓΙΑ ΕΛΕΟΣ. ΤΟΤΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΦΩΝΑΞΕ ΠΑΛΙ ΟΛΗ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΤΟΥ.
Ω ΕΣΥ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ ΑΡΗ. Ω ΕΣΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΑΚΡΥΣΕΣ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ. Ω ΕΣΥ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΣΕΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΑΓΝΩΣΤΟΥ, ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΣΑΝ ΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΚΑΙ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑΝ ΝΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΟΥΝ ΕΞΩ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΓΑΛΑΞΙΑ. ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΠΟΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΝ ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΓΑΙΑ. ΘΕΛΩ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ ΝΑ ΤΑ ΣΤΕΙΛΕΙΣ ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΓΑΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΤΩΝ ΔΙΚΩΝ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΕΙΞΟΥΝ ΟΤΙ Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΖΩΝΤΑΝΟΙ. ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟΥΣ ΒΟΗΘΗΣΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΚΑΛΗΤΕΡΟΙ. ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΣΤΑΝΑ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΡΥΔΙΑ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ ΜΟΥ ΓΕΥΤΗΚΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΟΥΝ ΠΟΤΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΜΕΡΑ. ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΥΒΑΛΑΝΕ ΑΙΩΝΙΑ ΣΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΣ. ΘΕΛΩ ΝΑ ΞΕΚΟΥΡΑΣΤΕΙΣ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ. ΘΕΛΩ Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΣΟΥ ΝΑ ΚΑΘΑΡΙΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥΣ.
ΤΟΤΕ Ο ΘΕΟΣ ΑΡΗΣ ΕΚΑΝΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΞΑΝΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΧΩΡΙΣΕ ΟΠΩΣ ΕΠΙΘΥΜΟΥΣΕ Ο ΕΚΛΕΚΤΟΣ ΤΟΥ. ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ ΔΕΝ ΦΕΡΑΝ ΚΑΜΙΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΓΙΑΤΙ ΕΙΧΑΝ ΜΑΘΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΗΝ ΑΙΤΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΚΟΠΟ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ. Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΕΙΧΕ ΚΑΘΑΡΙΣΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΡΡΩΣΤΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΩΝ ΠΟΛΕΜΙΣΤΩΝ. ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥΣ ΕΙΧΕ ΛΥΤΡΩΣΕΙ.
ΤΟΤΕ Ο ΑΡΗΣ ΕΙΠΕ.
Ω Υ’Ι’Ε ΜΟΥ ΑΝΑΠΝΕΩ ΞΑΝΑ ΟΠΩΣ ΠΡΩΤΑ. ΤΟ ΗΞΕΡΑ ΠΩΣ ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΜΕΡΑ ΑΥΤΗ Η ΣΤΙΓΜΗ. Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΚΡΑΤΗΣΕ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΤΟΥ. ΜΑ ΟΜΩΣ ΚΟΙΤΑ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΗΣ ΓΑΙΑΣ ΒΓΑΖΟΥΝ ΠΑΛΙ ΔΙΑΣΤΗΜΟΠΛΟΙΑ ΚΑΙ ΔΟΡΥΦΟΡΟΥΣ. ΓΙΕ ΜΟΥ ΕΧΕΙΣ ΑΡΓΗΣΕΙ ΣΤΟΝ ΣΚΟΠΟ ΣΟΥ. ΤΗΝ ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΑ, ΤΗΝ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ, ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΞΕΡΕΙΣ ΤΩΡΑ. ΣΕ ΚΑΝΩ ΠΑΛΙ ΑΕΤΟ ΚΑΙ ΒΑΖΩ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΣΟΥ ΠΙΣΩ ΣΤΑ ΣΤΗΘΙΑ ΣΟΥ. ΠΑΡΕ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΣΟΥ ΑΘΑΝΑΤΑ ΦΙΔΙΑ ΚΑΙ ΤΡΑΒΑ ΣΤΟΝ ΣΚΟΠΟ ΣΟΥ. ΕΓΩ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΔΩ ΝΑ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΣΑΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΞΑΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΑ ΙΔΙΑ ΛΑΘΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΑΘΟΥΝ ΤΗΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΣΟΥ. ΕΙΣΙ Δ’ ΕΣΥ ΘΕΡΑΠΩΝ ΜΕΝ ΕΝΥΑΛΙΟΙΟ ΑΝΑΚΤΟΣ. Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΕΜΟΣ Υ’Ι’Ε ΜΟΥ. Η ΓΑΙΑ ΕΙΝΑΙ ΦΡΟΥΡΙΟ ΚΑΙ ΧΡΕΟΣ ΣΟΥ Η ΝΙΚΗ. ΜΗ ΜΙΛΑΣ, ΝΑ ΣΚΕΠΤΕΣΑΙ, Ν’ΑΓΑΠΑΣ, ΝΑ ΜΗΝ ΠΟΝΑΣ. ΕΝΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΚΟΠΟΣ ΣΟΥ, Ο ΠΟΛΕΜΟΣ. ΠΟΛΕΜΑ ΓΙΑ ΤΑ ΙΔΑΝΙΚΑ ΣΟΥ, ΓΙΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΙΔΑΝΙΚΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥ. ΠΟΛΕΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΙΔΕΑ. ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΑΕΤΕ ΕΙΔΑ ΤΟΝ ΓΕΡΑΣΜΕΝΟ ΜΟΥ ΕΑΥΤΟ ΠΑΛΙ ΝΕΟ. ΦΥΓΕ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΠΕΤΑ ΑΕΤΕ ΚΑΙ ΕΚΛΕΚΤΕ Υ’Ι’Έ ΜΟΥ.
ΦΕΥΓΩ ΠΑΤΕΡΑ ΚΑΙ ΠΕΤΑΩ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΤΡΕΨΩ. ΣΕ ΕΥΧΑΡΗΣΤΩ ΠΟΥ ΜΟΥ ΔΙΔΑΞΕΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΣΟΥ. ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΞΕΧΑΣΩ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ.
ΚΑΙ ΕΤΣΙ Ο ΑΕΤΟΣ ΠΕΤΑΞΕ ΚΑΙ ΒΓΗΚΕ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ ΤΟΥ ΑΡΗ. ΕΚΕΙ ΕΜΦΑΝΣΤΗΚΕ Ο ΔΙΑΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΙΠΕ.
Ω ΕΣΥ ΑΕΤΕ ΜΟΥ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΣΕΣ ΚΑΙ ΔΙΔΑΞΕΣ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΣΟΥ, ΚΟΙΤΑ ΜΕ ΕΙΜΑΙ ΠΑΛΙ ΣΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΜΟΥ. ΕΙΧΕΣ ΔΙΚΙΟ ΑΕΤΕ. ΕΧΩ ΤΩΡΑ ΤΙΣ ΚΟΡΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΓΙΟΥΣ ΜΟΥ. ΠΑΡΕ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΤΟΝ ΓΑΝΗΜΗΔΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΑΣΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΓΑΙΑ. ΤΟΥΣ ΕΧΩ ΔΩΣΕΙ ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΝΕ. ΤΟΥΣ ΑΦΗΝΩ ΣΤΑ ΦΤΕΡΑ ΣΟΥ. ΠΕΤΑ ΤΩΡΑ ΑΕΤΕ ΚΑΙ ΤΡΑΒΑ ΣΤΟΝ ΣΚΟΠΟ ΣΟΥ.
Ο ΑΕΤΟΣ ΠΕΤΟΥΣΕ ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΚΛΑΙΓΕ ΠΟΥ ΕΒΛΕΠΕ ΞΑΝΑ ΔΙΑΣΤΗΜΟΠΛΟΙΑ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ ΤΗΣ ΓΑΙΑΣ. ΗΞΕΡΕ ΟΤΙ ΕΙΧΕ ΑΡΓΗΣΕΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ. ΔΕΝ ΑΚΟΥΓΕ ΠΙΑ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΟΡΦΕΑ. ΕΚΑΤΣΕ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΣΤΗΝ ΣΕΛΗΝΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΓΑΝΗΜΗΔΗ ΚΑΙ ΚΟΙΤΟΥΣΑΝ ΤΟΝ ΤΕΛΕΙΟ ΓΑΛΑΖΟΠΡΑΣΙΝΟ ΠΛΑΝΗΤΗ. Ο ΑΕΤΟΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΝΑ ΚΛΑΕΙ. ΕΒΛΕΠΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΕΣΑ ΣΕ ΣΤΟΛΕΣ ΝΑ ΣΗΚΩΝΟΥΝΕ ΣΗΜΑΙΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΟΝΤΕ. ΕΒΛΕΠΕ ΠΑΛΙ ΤΑ ΙΔΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥ. ΑΝΕΒΗΚΑΝ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΑΕΤΟ Ο ΓΑΝΗΜΗΔΗΣ ΚΑΙ Η ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΠΕΤΟΥΣΑΝ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΓΑΙΑ. ΕΚΕΙ ΒΛΕΠΑΝΕ ΤΟ ΣΙΝΙΚΟ ΤΟΙΧΟΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΥΡΑΜΙΔΕΣ. Ο ΑΕΤΟΣ ΑΦΗΣΕ ΤΟΝ ΓΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΔΙΑ ΝΑ ΠΑΝΕ ΣΤΟΝ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΤΟΥΣ.
ΤΟΤΕ Ο ΑΕΤΟΣ ΦΩΝΑΞΕ ΜΕ ΟΛΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΤΟΥ.
Ω ΑΘΗΝΑ ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Ο ΙΑΣΩΝΑΣ. ΦΑΝΕΡΩΣΟΥ ΕΦΕΡΑ ΤΗΝ ΙΑΣΗ.
Η ΑΘΗΝΑ ΑΚΟΥΣΕ ΤΗΝ ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΑΕΤΟΥ ΚΑΙ ΒΓΗΚΕ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ ΤΗΣ ΓΑΙΑΣ.
Ω ΚΑΤΑΛΕΥΚΗ ΑΘΗΝΑ ΚΟΙΤΑ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΘΥΜΗΣΟΥ ΜΕ.
ΣΕ ΘΥΜΑΜΑΙ ΙΑΣΩΝΑ ΜΟΥ. ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΛΛΑΞΕΙ. ΒΛΕΠΩ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΤΑΛΑΙΠΩΡΗΜΕΝΟΣ. ΒΛΕΠΩ ΟΤΙ ΕΙΔΕΣ ΠΟΛΛΑ. ΒΛΕΠΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΗΡΘΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΓΩ ΣΟΥ. ΒΛΕΠΩ ΟΤΙ ΟΙ ΘΕΟΙ ΣΕ ΜΕΤΑΜΟΡΘΩΣΑΝΕ ΣΕ ΑΕΤΟ ΓΙΑ ΝΑ ΕΡΘΕΙΣ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ. ΒΛΕΠΩ ΟΤΙ ΚΟΥΒΑΛΑΣ ΚΑΙ ΔΥΟ ΦΙΔΙΑ. ΒΛΕΠΩ ΚΑΙ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΣΤΗΘΙΑ ΣΟΥ. ΑΡΓΗΣΕΣ ΟΜΩΣ ΙΑΣΩΝΑ. ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΕ ΞΕΧΑΣΑΝ. ΠΕΡΑΣΑΝ ΠΟΛΛΟΙ ΑΙΩΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕΣ. ΤΑ ΙΔΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΞΑΝΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ. ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΟΥ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΑΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΕΜΙΣΑΝ ΤΣΙΜΕΝΤΟ ΚΑΙ ΚΑΥΣΕΡΙΟ. ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΟΥ ΔΕΝ ΜΕ ΣΕΒΟΝΤΑΙ ΠΙΑ ΙΑΣΩΝΑ. ΓΚΡΕΜΙΣΑΝ ΚΑΙ ΠΡΙΟΝΙΣΑΝ ΚΑΙ ΜΠΟΥΡΛΟΤΙΑΣΑΝ ΤΑ ΜΑΡΜΑΡΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΑΟΥΣ ΜΟΥ. ΤΑ ΣΚΟΡΠΙΣΑΝ ΠΑΝΤΟΥ. ΔΕΝ ΣΕΒΟΝΤΕ ΟΙ ΞΕΝΟΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΟΥ. ΑΡΓΗΣΕΣ ΙΑΣΩΝΑ.
Ω ΑΘΗΝΑ ΤΟ ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΑΡΓΗΣΑ ΑΛΛΑ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΗΤΑΝ ΜΑΚΡΙΝΟ. ΠΗΓΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟΝ ΣΕΙΡΙΟ ΑΘΗΝΑ. ΕΙΔΑ ΤΟΝ ΑΓΝΩΣΤΟ. ΠΕΡΑΣΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΟΥ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΩ ΣΤΗΝ ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΡΜΗ. ΜΕΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΩ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΩ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ. Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΜΕ ΕΧΕΙ ΣΤΕΙΛΕΙ ΣΕ ΣΩΣΤΟ ΧΡΟΝΟ. ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ ΑΘΗΝΑ. ΘΑ ΒΓΑΛΩ ΤΩΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΘΗΘΙΑ ΜΟΥ ΤΙΣ ΤΡΙΑΝΤΑΤΡΕΙΣ ΨΥΧΕΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΙΣ ΤΑΞΙΔΕΨΕΙΣ ΣΕ ΑΛΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ. ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΥ ΑΘΗΝΑ. ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΘΑ ΤΙΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΣΤΟ ΚΑΘΕΤΙ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΩ Ω ΑΘΗΝΑ. ΑΥΤΗ ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟΥΣ. ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΕ ΚΑΝΕΙΣ ΤΩΡΑ ΟΠΩΣ ΜΕ ΘΥΜΑΣΕ. ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΕ ΚΑΝΕΙΣ ΑΝΔΡΑ ΕΙΣΟΣΙΤΡΙΑ ΧΡΟΝΩΝ ΜΕ ΩΡΑΙΑ ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΑ ΡΟΥΧΑ.
ΚΑΙ ΤΟΤΕ Η ΑΘΗΝΑ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕ ΤΟΝ ΙΑΣΩΝΑ ΟΠΩΣ ΤΟΝ ΘΥΜΟΤΑΝ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΙΧΕ ΒΓΑΛΕΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΛΑΔΑ ΤΟΥ ΠΟΙΜΑΝΔΡΗ.
ΣΕ ΕΥΧΑΡΗΣΤΩ ΑΘΗΝΑ. ΘΕΛΩ ΤΩΡΑ ΝΑ ΜΕ ΑΦΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΩ ΤΗΝ ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΑ ΤΗΣ. ΕΧΩ ΔΡΟΜΟ ΑΚΟΜΑ Ω ΑΘΗΝΑ. ΠΑΡΕ ΜΕ ΚΑΙ ΑΦΗΣΕ ΜΕ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΤΗΣ. ΕΣΥ ΜΕΤΑ ΚΑΝΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΣΟΥ ΕΙΠΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΜΕ. ΘΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΩ ΟΠΩΣ ΜΕ ΘΥΜΑΣΑΙ ΑΘΗΝΑ.