- ΟΙ ΨΙΘΥΡΟΙ.. - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Η ευθύνη ξεκινά από όταν υπάρχει η γνώση.
Ας ξεκινήσω αυτή την ιστορία από το παράδειγμα της βίβλου. Και ξεκινώ με αυτό γιατί είναι πιο "γνωστό" στους περισσότερους και γιατί κάπου πρέπει στηρίξω τις σκέψεις χωρίς να είναι απαραίτητο ότι οι απορίες που θα εκφράσω δεν "ταιριάζουν" και σε άλλες θρησκευτικές θεωρίες.
Αν πάρουμε την ιστορία του πρωπατορικου αμαρτήματος θα δούμε ότι υπάρχουν τρία στάδια.
Η άγνοια.
Η αποκάλυψη της γνώσης
Η χρησιμοποίηση αυτής από τον άνθρωπο.
Δηλαδή η έννοια του πρωπατορικού αμαρτήματος ποιά είναι?
Οτι ο άνθρωπος είχε άγνοια? Δεν νομίζω αυτό να είναι αμαρτία. Απ’ότι μαθαίνουμε από τις γραφές ήταν ένας κανόνας που είχε επιβάλει ο δημιουργός του.
Πάμε παρακάτω. Η γνώση υποτίθεται ότι του αποκαλύφθηκε από τον όφι (είμαστε ελεύθεροι ο καθένας να βάλουμε στη θέση του όφι ότι επιθυμούμε. Δεν βάζω περιορισμούς) Σε αυτό το σημείο αμάρτησε λοιπόν πάλι ο άνθρωπος? Εδώ είναι ένα λεπτό σημείο. Υποτίθεται πάντα, ότι αμάρτησε εκείνος που δέχθηκε τις οδηγίες του όφι.
Μα αυτός ο κάποιος (ο άνθρωπος) βρισκόταν σε άγνοια. Οποτε η αμαρτία του έγκειται σε μια παραβίαση των κανονισμών. Οχι σε ΑΜΕΣΗ ΠΡΑΞΗ. Δεν γνώριζε δηλαδή ΤΙ ΘΑ ΕΠΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ. Ο θεός και ο όφις εγνώριζαν βέβαια.
Η πρώτη παραβίαση λοιπόν του κανονισμού πέφτει στον όφι ο οποίος έδρασε ΜΕ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ του τι κάνει και η δεύτερη είναι του ανρθώπου ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ του τι αποδέχεται.
Κι εδώ μπαίνουν δύο μεγάλα ΓΙΑΤΙ.
Γιατί ο όφις επιθύμησε να δώσει τη γνώση στον άνθρωπο γνωρίζοντας ότι αυτό θα επέφερε τον αιώνιο διωγμό του από το ιδανικό βασίλειο που είχε ήδη στη διάθεσή του?
Το δεύτερο γιατί αφορά τον άνθρωπο. Τι έκανε τον άνθρωπο να ενδώσει σε κάτι που ήξερε επίσης ότι θα επιφέρει την οργή και τιμωρία ενώ επίσης είχε στη διάθεσή του το ιδανικό του βασίλειο, για να γνωρίσει κάτι που ούτε καν ήξερε αν θα τον ωφελούσε ή θα τον έβλαπτε?
Και το μεγαλύτερο ερώτημα? Πως έγινε αυτή η μεταβίβαση της εντολής του άυλου προς το υλικό? Και λέω άυλο γιατί έτσι φαντάζομαι βάση των παραπάνω, οτι δηλαδή, ο όφις ΗΤΑΝ ΑΝΩΤΕΡΗ ΟΝΤΟΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ γιατί είχε τη γνώση άρα κινόταν σε ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΕΠΙΠΕΔΑ. Οπότε πως ψυθίρισε στο μυαλό την περίφημη φράση «Φάε εκείνο το μηλαράκι?»
Από εκεί ξεκινάει η μεγάλη περιπέτεια κατά τας γραφάς πάντα.
Δηλαδή όλη η θρησκευτική ιστορία του κόσμου βασίζεται «σε ψίθυρους»
ΑΝΘΡΩΠΟΙ που κάποιος τους ΨΙΘΥΡΗΣΕ κατι και εκείνοι το μετέδωσαν στον
Διπλανό. Σαν ένα ωραίο παιχνίδι παρέας.
Κοιτάχτε λιγάκι την ιστορία των θρησκειών και θα δείτε ότι είναι γεμάτη , από ανθρώπους που επιλέχτηκαν για τον «ψίθυρο».
Ποιός ψιθυρίζει τελικά? Και αν η αποδοχή εκείνου του πρώτου ψιθύρου μας κόλλησε ένα αιώνιο αμάρτημα οι επόμενοι «ψίθυροι» τι απέφεραν τελικά?
Αυτή η «μυστικότητα» της γνώσης γιατί γίνεται?
Και αρχίζω και αναρωτιέμαι και για κάτι άλλο πιο εύλογο.
Πως γίνεται η επιλογή, σε ποιούς θα απευθυνθεί ο «ψίθυρος», από ποιούς και με τι σκοπό τελικά?
Γιατί εμένα προσωπικά κανείς δεν μου έχει ψιθυρίσει στο αυτί τίποτα. Δεν είμαι «καλή κόρη των ανθρώπων εγώ»?
Πριν βιαστείτε σκεφθείτε, όλη η γνώση επί των θεμάτων που εδω μέσα σκοτωνόμαστε... πως μεταδίδεται αρχικά? Η επαφή με τη γνώση που οι πολλοί δεν μπορουν να έχουν γίνεται σε μερικούς επίλεκτους κάτω από ορισμένες συνθήκες και με "ψιθύρους" "αποκαλύψεις" "εμφανίσεις οντοτήτων από αλλου"...
Εχετε αναρωτηθεί ποτέ εσείς οι υπόλοιποι που δεν έχετε λάβει τέτοια μυνήματα , όπως κι εγώ, γιατί έχουμε μείνει απ'έξω από μια τέτοια επιλογή και πρέπει μόνιμα κάποιος προφήτης να μας ανοίγει τα μάτια με ποικιλία θεωριών που καλύπτουν όλα τα φάσματα των ανθρωπίων ορέξεων?
Σας φαίνεται λογικό?
Μοιάζει ένα πολύ αγωνιώδες και ενδιαφέρον παραμυθάκι.
Μπορούμε να το απορρίψουμε γελώντας με ελαφρά τη καρδία. Η πολλοί μπορούν να μου πουν μα πως τολμάς να λες τέτοια πράγματα? Η γνώση μεταδίδεται στο κόσμο μέσω θεόπνευστων ανθρώπων ή ακόμη και με τον θεό τον ίδιο που εμφανίζεται κατά τη διάρκεια της ιστορίας με διάφορους τρόπους...
Μα αυτό δεν έρχεται σε αντίθεση με την αρχική επιθυμία του δημιουργού? Οτι δηλαδή δεν έπρεπε να φάει από το δέντρο της γνώσης ο άνθρωπος?
Αν πάλι λόγω του ότι τελικά μέσω "ενδιαμέσων" ο άνθρωπος κατώρθωσε να αποκτήσει τη γνώση και ο θεός αποφάσισε να εμφανιστεί για να βάλει τα πράγματα σε μια σωστή σειρά, πως είστε βέβαιοι ποιοι "από τους ψιθύρους" είναι πράγματι οι θεόσταλτοι και ποιοι των "ενδιαμέσων?"
Τα ερωτηματικά αυτά θα μπορούσαν να μην με απασχολήσουν καθόλου αν δεν είχαν καμμία σημασία, σκεφτείτε όμως, σ’αυτή την ωραία ιστορίουλα με τους "ψιθύρους" έγινε πράξη αυτό που ζούμε σήμερα και που θα πρέπει να το υπομείνουμε θέλοντας και μη...
Ελπίζω να μην σας κουράζω με αυτά τα ερωτηματικά αλλά προκύπτουν αυθόρμητα αρκεί κανείς να διαβάσει τις τόσες συζητήσεις που κάνουμε εδώ μέσα.
Είναι μια περίληψη των αποριών μας αν θέλετε.. όσοι έχετε απορίες γιατί μπορεί πολλοί φίλοι να έχουν ήδη φθάσει στην απάντηση. Εγώ όχι.
quote:
Είναι μια περίληψη των αποριών μας αν θέλετε.. όσοι έχετε απορίες γιατί μπορεί πολλοί φίλοι να έχουν ήδη φθάσει στην απάντηση. Εγώ όχι.
vasiliskos κανένας μας δεν έχει φτάσει σε μια απάντηση ( αλήθεια ) , απλά βάσει τα πιστεύω μας και αυτά που έχουμε γνωρίσει ( κατανοήσει ) από τις έρευνες μας , φτιάξαμε ο καθένας μας ένα πιστεύω που τον εκφράζει πραγματικά , και στην πορεία μας ψάχνουμε μαζί με κάθε αμφιβολία και ερωτήματα που έχουμε , το πόσο μπορούμε να στηρίξουμε ή όχι της προσωπικές μας αλήθειες .
quote:
Δηλαδή η έννοια του πρωπατορικού αμαρτήματος ποιά είναι?
Οτι ο άνθρωπος είχε άγνοια? Δεν νομίζω αυτό να είναι αμαρτία. Απ’ότι μαθαίνουμε από τις γραφές ήταν ένας κανόνας που είχε επιβάλει ο δημιουργός του.
Προπατορικό αμάρτημα Χα !
Προσωπικά φίλη μου είναι το μόνο που δεν πρόκειται να δεχτώ ποτέ .
Πως είναι δυνατόν να δεχτούμε ότι κάποιος που βρίσκεται σε μια νηπιακή πνευματική κατάσταση , μην έχοντας το γνώθι για να ξεχωρίσει το καλό από το κακό , να του επιβάλουμε το πρέπει .
Φανταστείτε ένα πατέρα να επιβάλει στο δίχρονο παιδί του το δεν πρέπει , και το παιδί να τον κοιτάει με μάτια όλο απορία , μην μπορώντας να κατανοήσει το γιατί .
quote:
Πάμε παρακάτω. Η γνώση υποτίθεται ότι του αποκαλύφθηκε από τον όφι (είμαστε ελεύθεροι ο καθένας να βάλουμε στη θέση του όφι ότι επιθυμούμε. Δεν βάζω περιορισμούς) Σε αυτό το σημείο αμάρτησε λοιπόν πάλι ο άνθρωπος? Εδώ είναι ένα λεπτό σημείο. Υποτίθεται πάντα, ότι αμάρτησε εκείνος που δέχθηκε τις οδηγίες του όφι.
Μα αυτός ο κάποιος (ο άνθρωπος) βρισκόταν σε άγνοια. Οποτε η αμαρτία του έγκειται σε μια παραβίαση των κανονισμών. Οχι σε ΑΜΕΣΗ ΠΡΑΞΗ. Δεν γνώριζε δηλαδή ΤΙ ΘΑ ΕΠΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ. Ο θεός και ο όφις εγνώριζαν βέβαια.
Η πρώτη παραβίαση λοιπόν του κανονισμού πέφτει στον όφι ο οποίος έδρασε ΜΕ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ του τι κάνει και η δεύτερη είναι του ανρθώπου ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ του τι αποδέχεται.
Κι εδώ μπαίνουν δύο μεγάλα ΓΙΑΤΙ.
Γιατί ο όφις επιθύμησε να δώσει τη γνώση στον άνθρωπο γνωρίζοντας ότι αυτό θα επέφερε τον αιώνιο διωγμό του από το ιδανικό βασίλειο που είχε ήδη στη διάθεσή του?
Το δεύτερο γιατί αφορά τον άνθρωπο. Τι έκανε τον άνθρωπο να ενδώσει σε κάτι που ήξερε επίσης ότι θα επιφέρει την οργή και τιμωρία ενώ επίσης είχε στη διάθεσή του το ιδανικό του βασίλειο, για να γνωρίσει κάτι που ούτε καν ήξερε αν θα τον ωφελούσε ή θα τον έβλαπτε?
ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ φίλη μου , είπες το κλειδί της όλης υπόθεσης .
Όλη η ιστορία που έχουμε μάθει δεν είναι τίποτε άλλο παρά το πώς θα καταφέρει ο άνθρωπος να βγει από την πνευματική στασιμότητα , και να λάβει την πνευματική δύναμη ( ψυχή – αθανασία ) στα χέρια του .
Ο άνθρωπος πάντα θα είναι υπεύθυνος για τις πράξεις του , ο άνθρωπος και μόνο ο άνθρωπος και κανένας Θεός , όπως έχουμε μάθει , ότι για τα πάντα που μας συμβαίνουν είναι θέλημα Θεού .
Ο άνθρωπος μέσα από μια ανηφορική πορεία , στρωμένη με τις προσωπικές μας δυσκολίες , θα διαλέξει τον εύκολο δρόμο ή τον δρόμο της αμφιβολίας και τις έρευνας .Ένας δρόμος που θα σε φέρει σε σύγκρουση πρώτα με τα ίδια σου πιστεύω , και μέσα από εκεί θα γνωρίσει τον δύσκολο δρόμο της ΗΘΙΚΗΣ .
quote:
Από εκεί ξεκινάει η μεγάλη περιπέτεια κατά τας γραφάς πάντα.
Δηλαδή όλη η θρησκευτική ιστορία του κόσμου βασίζεται «σε ψίθυρους»
ΑΝΘΡΩΠΟΙ που κάποιος τους ΨΙΘΥΡΗΣΕ κατι και εκείνοι το μετέδωσαν στον
Διπλανό. Σαν ένα ωραίο παιχνίδι παρέας.
Κοιτάχτε λιγάκι την ιστορία των θρησκειών και θα δείτε ότι είναι γεμάτη , από ανθρώπους που επιλέχτηκαν για τον «ψίθυρο».
Ποιός ψιθυρίζει τελικά? Και αν η αποδοχή εκείνου του πρώτου ψιθύρου μας κόλλησε ένα αιώνιο αμάρτημα οι επόμενοι «ψίθυροι» τι απέφεραν τελικά?
Αυτό μου θυμίζει το δαιμόνιο του Σωκράτη ( ψίθυροι ), η φωνή που τον καθοδηγούσε και τον συμβούλευε για κάθε τι που εκανε .
Τώρα στην ερώτηση που κάνεις .
quote:
Εχετε αναρωτηθεί ποτέ εσείς οι υπόλοιποι που δεν έχετε λάβει τέτοια μυνήματα , όπως κι εγώ, γιατί έχουμε μείνει απ'έξω από μια τέτοια επιλογή και πρέπει μόνιμα κάποιος προφήτης να μας ανοίγει τα μάτια με ποικιλία θεωριών που καλύπτουν όλα τα φάσματα των ανθρωπίων ορέξεων?
Σας φαίνεται λογικό?
Προσωπικά πιστεύω ότι όλοι μας δεχόμαστε κάποια στιγμή , αυτούς τους ψίθυρους που αναφέρεις . Άλλοι τους λένε συνείδηση και άλλοι Θεϊκή επικοινωνία .
Το θέμα είναι το κατά πόσο η πνευματική ευαισθησία που έχουμε είναι αναπτυγμένοι ή με ποιον τρόπο γίνεται να την αναπτύξουμε για να μπορούμε να λάβουμε αυτούς τους ψίθυρους .Από την άλλη όμως φαντάσου κάποιον που δεν είναι έτοιμος πνευματικά γι αυτήν τη διαδικασία , το αποτέλεσμα που θα έχει στον ψυχικό του κόσμο .
quote:
Πως είναι δυνατόν να δεχτούμε ότι κάποιος που βρίσκεται σε μια νηπιακή πνευματική κατάσταση , μην έχοντας το γνώθι για να ξεχωρίσει το καλό από το κακό , να του επιβάλουμε το πρέπει
Αγαπητέ elo,
Ο περισσότερος κόσμος βρίσκεται σε νηπιακή κατάσταση οσον αφορά την γνώση της αλήθειας. Εκεί ακριβώς βρίσκεται και η ευκαιρία για εκμετάλλευση. Ετσι δεν είναι? Η λέξη ψίθυροι που χρησιμοποίησα όπως αντιλαμβάνεσαι δεν αφορά μόνο τον εσωτερικό ψίθυρο που με την ανάλογη ευαισθησία ο καθένας μπορεί να αναγνωρίσει.
Μιλώ για τους ψιθύρους που υπάρχουν διάχυτοι πάνω μας σε κάθε μήκος και πλάτος της γης και που πλέον μοιάζουν με ένα ατέλειωτο βουητό γεμάτο σύγχηση. Το προπατορικο αμάρτημα που κι εγώ δεν το πιστεύω (τουλάχιστον με κανέναν τρόπο όπως το αναλύουν τα διάφορα παραμυθάκια), ήταν ένας δρόμος που επιλέχθηκε από τον άνθρωπο μέσω μιας «υπόδειξης» που του έγινε.
Ας αναλογιστούμε στην συνέχεια της ιστορίας. Τι ακριβώς έχει συμβεί? Σε τι έχει αλλάξει το νήπιο που δεν γνώριζε τίποτα και παρασύρθηκε από μια φωνή? Μεγάλωσε αυτό το νήπιο? Βλέπεις κάτι τέτοιο να έχει συμβεί? Πως συνεχίστηκε να μεταδίδεται η γνώση στους απογόνους εκείνων των πρωτόπλαστων? Πόσος κόσμος δεν είναι εγκλωβισμένος μέχρι σήμερα σε εκατοντάδες δόγματα πλέον, που του κατευθύνουν και του υποδεικνύουν τι να κάνει χωρίς να του επιτρέπουν να σκεφθεί αυτόνομα?
Και όσο προχωράμε τόσο πληθαίνει αυτό το βουητό σε σημείο που κάθε φαντασίωση του ανθρώπου κάθε αναρώτησή του κάθε ψίθυρο εσωτερικό που προσπαθεί να συλλάβει έχει βρεθεί κάποιος και του πασάρει έτοιμη μια θεωρία που δεν έχει καμμιά σημασία ούτε πως προέκυψε, ούτε αν είναι έγκυρη, ούτε αν είναι αξιόπιστη...τίποτα.
Αφουγκράζονται την ανησυχία και ετοιμάζουν αμέσως ένα παραμύθι να το πλασάρουν. Υπάρχουν νέοι άνθρωποι σήμερα που ξεκινούν με καλές προθέσεις να ανακαλύψουν κάποιες έστω αλήθειες. Και βρίσκονται μπερδεμένοι ανάμεσα σε «ψιθύρους» που κανείς δεν ξέρει ούτε από ποιούς προήλθαν και το κυριώτερο με ποιούς σκοπούς.
Για να αφήσω κατά μέρος τις επίσημες θρησκείες οι οποίες έχουν εγκατασταθεί μόνιμα πάνω από το κεφάλι μας κι έχουν απαντήσεις για όλα και σέρνουν τα κοπάδια στο τυφλό φανατισμό και στην άγνοια.
Ολη η ιστορία της ανθρωπότητας τελικά πιστεύεις ότι ακολουθεί το δρόμο της αληθινής γνώσης? Γιατί εγώ διαισθάνομαι ότι όλη η ιστορία γίνεται για να διατηρηθεί ακριβώς η άγνοια.
Πόσοι απατεώνες έχουν ξεσκεπαστεί? Ελάχιστοι. Σχολές, δάσκαλοι, ναοί, ιερείς, δόγματα, θεόπνευστοι παντού, ψίθυροι , ψίθυροι, ψίθυροι που όλοι φωνάζουν την αλήθεια.
Μόνο που εγώ δεν πιστεύω ότι όλοι αυτοί δεν δρουν αθώα και γραφικά. Το αποτέλεσμα που επιτυγχάνουν δεν με διαψεύδει. Εχουν πέσει τόσοι τόνοι σκουπίδια πάνω από την αλήθεια, υποπτεύομαι, που πλέον ΚΑΘΕ ΨΕΜΑ, μπορεί να μοιάζει αληθοφανές.
quote:
ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ φίλη μου , είπες το κλειδί της όλης υπόθεσης .
Όλη η ιστορία που έχουμε μάθει δεν είναι τίποτε άλλο παρά το πώς θα καταφέρει ο άνθρωπος να βγει από την πνευματική στασιμότητα , και να λάβει την πνευματική δύναμη ( ψυχή – αθανασία ) στα χέρια του .
Αυτή είναι η επιθυμία και ο σκοπός, Και η προσωπική ιστορία κάθε ανθρώπου. Ολη η ιστορία όμως, όπως εγώ τουλάχιστον την αντιλαμβάνομαι, έχει κάνει τεράστιες προσπάθειες ακριβώς για να μην βγει ο άνθρωπος από αυτήτη στασιμότητα.
Ας πάρουμε το παράδειγμα του Χριστιανισμού. Τι υποτίθεται ότι ήταν οι κουβέντες του ίδιου του Χριστού και τι συνέβη στη συνέχεια. Τι έχει φθάσει σε εμάς σήμερα? Τιμωρία, φόβος, δυσειδαιμονίες, και ατελείωτοι κατάλογοι από δόγματα. Και όλα αυτά περασμένα μέσα από ποτάμια αίμα. Εξουσία και χρήμα.
Ας πάρουμε το παράδειγμα του αποκρυφισμού? Τι υποτίθεται ότι ήταν οι πρώτοι αποκρυφιστές και τι γίνεται σήμερα? Κανόνες, δάσκαλοι, τεχνικές, ατελείωτες σχολές, στοές, λέσχες, σωματεία, εκατοντάδες βιβλία, περιοδικά. Επίσης εξουσία και χρήμα.
Και μπορώ να συνεχίσω τον ατέλειωτο κατάλογο αλλά είναι περιττό νομίζω..
quote:
O άνθρωπος πάντα θα είναι υπεύθυνος για τις πράξεις του , ο άνθρωπος και μόνο ο άνθρωπος και κανένας Θεός , όπως έχουμε μάθει , ότι για τα πάντα που μας συμβαίνουν είναι θέλημα Θεού .
Αυτό φυσικά είναι αλήθεια, όμως το σύστημα που δημιουργήσαν και βιώνουμε έχει κανόνες που για να τους στηρίξουν χρησιμοποιούν το όνομα του θεού σε κάθε περίπτωση. Η θρησκεία είναι η διαχρονική πραγματικότητα.
Και σ’αυτή τη πραγματικότητα ζούμε κι όσοι αγωνιζόμαστε να βρούμε την αλήθεια. Και όσο οι φωνές γίνονται πιο ανήσυχες τόσο αυξάνονται οι προφήτες και οι γκουρού της γνώσης. Οσο αντιλαμβάνονται ότι τα παλαιά δόγματα «ξεφτίζουν» τόσο ετοιμάζουν αντικατάστατα. Αυτό είναι το πρόβλημα.
Οι ανησυχίες θα ικανοποιηθούν πάλι με καινούργια ψέματα με αυταπάτες. Αλλάζουν τα ονόματα , οι θεωρίες, οι τεχνικές αλλά η επιδίωξη είναι η ίδια. Σκοτάδι.
Ρίξε μια ματιά στις ατέλειωτες συζητήσεις που κάνουμε εδώ μέσα. Πόσες απαντήσεις (συμπεριλαμβανομένης και εμού της ιδίας) στηρίζονται σε προσωπική αντίληψη των γεγονότων? Σε προσωπικά βιώματα?
Πάρε το παράξενο. Πόσοι έχουν πραγματοποιήσει π.χ. ένα αστρικό ταξίδι και πόσοι είναι αυτοί που πιστεύουν αυτούς που λένε ότι το έχουν βιώσει χωρίς να έχουν ιδέα. Πόσοι πιστεύουν στα ούφο και πόσοι είναι αυτοί που πιστεύουν αυτούς που λένε ότι τα είδαν. Πόσοι πιστεύουν σε φυσιογνωμίες που ονομάστηκαν φωτισμένα πνεύματα και τους έχουν σαν θεούς, και πόσοι από αυτούς έχουν βιώσει αλήθεια καταστάσεις που να αποδεικνύουν τα πιστεύω τους? Από τι ορμόμενοι πιστεύουμε ότι το τάδε ή ο τάδε είναι Η ΑΛΗΘΕΙΑ?
Η τραγωδία του ανθρώπου είναι ότι θέλει να υπάρχει κάπου ο παράδεισος που απώλεσε αλλά επειδή έχει πλήρη άγνοια του που να τον βρει, θέλει να πιαστεί από κάθε κουβέντα κάθε ψίθυρο που θα του δώσει μια ελπίδα ότι θα τα καταφέρει να φθάσει εκεί. Να του δώσει επίσης μια ελάχιστη βεβαιότητα ότι η ύπαρξή του δεν είναι μάταια αλλά έχει συγκεκριμένο προορισμό και κατεύθυνση. Και επειδή δεν έχει προσωπικές αποδείξεις για του λόγου το αληθές θέλει να ελπίζει ότι αυτοί που του λένε ότι έχουν... έχουν αλήθεια.
Η αλήθεια έχει γίνει κάτι που ο καθένας μπορεί να το εφαρμόζει στα μέτρα του και τα σταθμά του. Τι συνέπεια έχει αυτό. Την τραγικώτερη. Την απομάκρυνση από την ιδέα της αναμφισβήτητης αλήθειας.
quote:
Αυτό μου θυμίζει το δαιμόνιο του Σωκράτη ( ψίθυροι ), η φωνή που τον καθοδηγούσε και τον συμβούλευε για κάθε τι που εκανε .
Αυτό το δαιμόνιο ίσως θα έπρεπε να διαφυλάξουμε. Πιστεύω ότι υπάρχει μέσα σε όλους μας. Και στη μακρόχρονη πορεία μου μέσα στο χώρο της αναζήτησης βλέπω ότι οι «θολοί ψίθυροι» λίγο αγγίζουν όποιον ακούει αυτό το δαιμόνιο. Και ω του θαύματος, οι ψιθυρίζοντες αναγνωρίζουν ότι αμέσως ένα άτομο που δεν «μπερδεύεται» και το αφήνουν ήσυχο. Σε πολλές περιπτώσεις το κάνουν να φανεί και εντελώς ασήμαντο.
Είναι πολύ δύσκολος και μοναχικός ο δρόμος κάποιου που παλεύει σαν τον οδυσσέα να γυρίσει στην ιθάκη του ανάμεσα σε τόσες σειρήνες... Ο κόσμος μας όμως εξουσιάζεται από τις σειρήνες όχι από τους μοναχικούς ανθρώπους.
quote:
Από την άλλη όμως φαντάσου κάποιον που δεν είναι έτοιμος πνευματικά γι αυτήν τη διαδικασία , το αποτέλεσμα που θα έχει στον ψυχικό του κόσμο
Ολοι οι άνθρωποι είναι έτοιμοι να δεχτούν την αλήθεια. Και δεν νομίζω ότι έχει επιπτώσεις άσχημες στον ψυχικό τους κόσμο αν τους αποκαλυπτόταν. Η αλήθεια θα βρει μόνη της αυτόν που είναι έτοιμος να τη δεχτεί. Δεν χρειάζεται κανένα μεσάζοντα.
Αυτή η θεωρία που συνεχώς αναπτύσσσεται ανα τους αιώνες για το ποιοί είναι έτοιμοι να δεχτούν τη φώτιση.... με ανησυχεί πάρα πολύ. Μου μοιάζει σαν να δικαιολογεί αυτόματα το να εναποθέτουμε τη γνώση σε όποιον πετάγεται και λέει ότι βρήκε το τρόπο και την απόκτησε από «κάπου».
Τσοπάνηδες και πρόβατα. Το μαντρί μπορεί να έχει πολλές μορφές. Τώρα πια έχει πάρει και μορφές πολύ εντυπωσιακές. Ανώτατων πνευματικών επιπέδων. Για λίγους και εκλεκτούς. Δεν παύει όμως να είναι μαντρί..
Ας ξεκινήσουμε από κάτι απλό το παραμύθι της αναζήτησής μας.
Μια φορά κι ένα καιρό γεννήθηκα..
quote:
Ας αναλογιστούμε στην συνέχεια της ιστορίας. Τι ακριβώς έχει συμβεί? Σε τι έχει αλλάξει το νήπιο που δεν γνώριζε τίποτα και παρασύρθηκε από μια φωνή? Μεγάλωσε αυτό το νήπιο? Βλέπεις κάτι τέτοιο να έχει συμβεί? Πως συνεχίστηκε να μεταδίδεται η γνώση στους απογόνους εκείνων των πρωτόπλαστων? Πόσος κόσμος δεν είναι εγκλωβισμένος μέχρι σήμερα σε εκατοντάδες δόγματα πλέον, που του κατευθύνουν και του υποδεικνύουν τι να κάνει χωρίς να του επιτρέπουν να σκεφθεί αυτόνομα?Και όσο προχωράμε τόσο πληθαίνει αυτό το βουητό σε σημείο που κάθε φαντασίωση του ανθρώπου κάθε αναρώτησή του κάθε ψίθυρο εσωτερικό που προσπαθεί να συλλάβει έχει βρεθεί κάποιος και του πασάρει έτοιμη μια θεωρία που δεν έχει καμμιά σημασία ούτε πως προέκυψε, ούτε αν είναι έγκυρη, ούτε αν είναι αξιόπιστη...τίποτα.
Και όμως vasiliskos αν κοιτάξεις λίγο ποιο βαθιά θα δεις ότι η γνώση υπάρχει μπροστά μας , ανεξάρτητα το αν κάποιοι την διαστρέβλωσαν και την και την άλλαξαν προς το συμφέρων τους .
Ένα συμφέρων που στα βάθη της ιστορίας ποτέ δεν άλλαξε , πάντα υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν αυτοί που μας θέλουν άβουλα όντα για να μας ελέγχουν . Από εμάς εξαρτάτε σαν μονάδα ο καθένας μας , το να δώσουμε από εδώ και πέρα την ευκαιρία στα παιδία μας να κατανοήσουνε την μια αλήθεια της ΗΘΙΚΗΣ της ΑΓΑΠΗΣ και της ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ .
quote:
Ολη η ιστορία της ανθρωπότητας τελικά πιστεύεις ότι ακολουθεί το δρόμο της αληθινής γνώσης? Γιατί εγώ διαισθάνομαι ότι όλη η ιστορία γίνεται για να διατηρηθεί ακριβώς η άγνοια.
Πόσοι απατεώνες έχουν ξεσκεπαστεί? Ελάχιστοι. Σχολές, δάσκαλοι, ναοί, ιερείς, δόγματα, θεόπνευστοι παντού, ψίθυροι , ψίθυροι, ψίθυροι που όλοι φωνάζουν την αλήθεια.
Μόνο που εγώ δεν πιστεύω ότι όλοι αυτοί δεν δρουν αθώα και γραφικά. Το αποτέλεσμα που επιτυγχάνουν δεν με διαψεύδει. Εχουν πέσει τόσοι τόνοι σκουπίδια πάνω από την αλήθεια, υποπτεύομαι, που πλέον ΚΑΘΕ ΨΕΜΑ, μπορεί να μοιάζει αληθοφανές.
Κανένας δεν είπε ότι ο δρόμος της γνώσης είναι εύκολος . Όλοι όσοι έχουμε το αίσθημα της αμφιβολίας , θα βρεθούμε κάποια στιγμή σε έναν δρόμο με πολλά παρακλάδια . Θα αναγκαστούμε πολλές φορές να τα διαβούμε όλα , άλλο θα μας βγάλει σε αδιέξοδο , άλλο θα μας βγάλει σε αόρατες παγίδες που θα μας πάρει καιρό να κατανοήσουμε τον τρόπο κατασκευής τους για να ελευθερωθούμε , άλλο θα μας βγάλει σε άλλους δρόμους τραχύς και δύσβατους .
Το κάθε μονοπάτι όμως θα μας αφήσει και πολλαπλές εμπειρίες ( γνώσεις ) , όχι για να φτάσουμε στο τέλος δρόμου ( αλήθεια ) , αλλά για να αισθανθούμε το σπινθήρα , την ζεστή από την φλόγα που μας περιμένει
quote:
Ολοι οι άνθρωποι είναι έτοιμοι να δεχτούν την αλήθεια. Και δεν νομίζω ότι έχει επιπτώσεις άσχημες στον ψυχικό τους κόσμο αν τους αποκαλυπτόταν. Η αλήθεια θα βρει μόνη της αυτόν που είναι έτοιμος να τη δεχτεί. Δεν χρειάζεται κανένα μεσάζοντα.
Αυτή η θεωρία που συνεχώς αναπτύσσσεται ανα τους αιώνες για το ποιοί είναι έτοιμοι να δεχτούν τη φώτιση.... με ανησυχεί πάρα πολύ. Μου μοιάζει σαν να δικαιολογεί αυτόματα το να εναποθέτουμε τη γνώση σε όποιον πετάγεται και λέει ότι βρήκε το τρόπο και την απόκτησε από «κάπου».
Εδώ δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου , κανένας μας δεν χρειάζεται κανέναν μεσάζοντα για να βρει την αλήθεια .
Απλά αναρωτιέμαι , πόσο κάποιος που έχει μεγαλώσει και γαλουχηθεί σε έναν συγκεκριμένο τρόπο πίστεως , ζώντας σε μια οφθαλμαπάτη ότι ακόλουθη την μια και μοναδική αλήθεια , και κοιτώντας μόνο μπροστά , γιατί αριστερά και δεξιά του υπάρχει μόνο η παραπλάνηση , και ξαφνικά κάτι του φανερώνει ότι όλα αυτά τα χρόνια ο παραπλανημένος ήτανε αυτός ο ίδιος , και η αλήθεια βρισκότανε σε όλα αυτά που μισούσε και χλεύαζε , τι σύγκρουση θα γινότανε στο ψυχικό του κόσμο του ..
Πραγματικά δεν γνωρίζω , και ας το προσπαθώ να το κατανοήσω , γιατί στην θέση αυτού μπορεί να βρίσκομαι και εγώ .
quote:
Απλά αναρωτιέμαι , πόσο κάποιος που έχει μεγαλώσει και γαλουχηθεί σε έναν συγκεκριμένο τρόπο πίστεως , ζώντας σε μια οφθαλμαπάτη ότι ακόλουθη την μια και μοναδική αλήθεια , και κοιτώντας μόνο μπροστά , γιατί αριστερά και δεξιά του υπάρχει μόνο η παραπλάνηση , και ξαφνικά κάτι του φανερώνει ότι όλα αυτά τα χρόνια ο παραπλανημένος ήτανε αυτός ο ίδιος , και η αλήθεια βρισκότανε σε όλα αυτά που μισούσε και χλεύαζε , τι σύγκρουση θα γινότανε στο ψυχικό του κόσμο του ..
Πραγματικά δεν γνωρίζω , και ας το προσπαθώ να το κατανοήσω , γιατί στην θέση αυτού μπορεί να βρίσκομαι και εγώ .
Υπάρχουν δύο δυνατότητες, ή θα είναι το ξύπνημα από τον εφιάλτη ή θα είναι το ξύπνημα στον εφιάλτη. Εξαρτάται από το τι περιμένει κανείς να βρει και πόσο ανυποψίαστος ήταν....
Σχετικά με το προπατορικό αμάρτημα δε μπορώ να δεχθώ την ερμηνεία που δίνεται αλλά και τα όσα αναφέρονται στην Αγία Γραφή πως έχουν συμβεί.
Αν εστιάσουμε στο φίδι (σύμβολο σοφίας και γνώσης), θα δούμε οτι αυτό που προσπάθησε να κάνει, η μετάδοση της γνώσης δηλαδή στους ανθρώπους, κάθε άλλο παρά αμαρτωλό είναι.
Γενικά όλη αυτή η ιστορία (φίδι, δέντρο, μήλο κτλ) δεν είναι τίποτα άλλο παρά συμβολισμοί.
Νομίζω, καλή μου vasiliskos, πως το ερώτημα σου:
quote:
Γιατί ο όφις επιθύμησε να δώσει τη γνώση στον άνθρωπο γνωρίζοντας ότι αυτό θα επέφερε τον αιώνιο διωγμό του από το ιδανικό βασίλειο που είχε ήδη στη διάθεσή του?
Στέκομαι στο πρώτο μέρος του ερωτήματος σου, θεωρώντας οτι είναι εφάμιλλο με πλήθος ερωτημάτων που ταλανίζουν εδώ κι αιώνες τον ανθρώπινο νου.
Γιατί ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο?
Τι συμβαίνει μετά τον θάνατο μας?
Γιατί υπάρχουμε?
Πιστεύω πως τα πάντα έχουν ένα ρόλο και μια σκοπιμότητα την οποία εξυπηρετούν.
Στην προκειμένη περίπτωση, ο Εωσφόρος (φορέας της αυγής, δηλαδή της γνώσης) εξυπηρετεί απλά τον σκοπό του.
Να μεταλαμπαδεύσει την γνώση στον άνθρωπο με σκοπό να του δώσει μέσο για να εξελιχθεί.
Οπότε και το δεύτερο ερώτημα σου (γιατί δηλαδή ο άνθρωπος ενέδωσε στον πειρασμό να λάβει την γνώση), απαντώ πιστεύοντας πως είναι στην φύση μας η θέληση για γνώση.
Σχετικά με τους ψίθυρους, νομίζω πως όλοι είμαστε δυνητικά ικανοί να τους ακούσουμε αλλά δεν αφήνουμε τον εαυτό μας να το πράξει.
Κλείνουμε τα αυτιά μας, την ψυχή μας και μαθαίνουμε να πιστεύουμε πως υπάρχει μόνο αυτό το οποίο βλέπουμε.
Σκέψου όμως πόσα άλλα πράγματα υπάρχουν και τα οποία ποτέ δεν αντικρύζουμε...
Δεν ξέρω αν οι ψίθυροι που ακούνε μερικοί άνθρωποι είναι αποτέλεσμα κάποιας θείας παρέμβασης ή όχι.
Μπορεί να είναι ένα μήνυμα που λαμβάνουν από κάποια Ανώτερη Δύναμη, μπορεί να είναι μια αφύπνιση που συντελείται στην ψυχή τους, μπορεί να είναι μια Αποκάλυψη των όσων δεν έβλεπαν πριν κτλ.
Αυτό δε μπορεί να συμβεί ούτε τυχαία, ούτε άσκοπα.
Πιθανότατα αυτοί οι άνθρωποι να έχουν ακολουθήσει μια πορεία κάθαρσης κι απαλλαγής της ψυχής τους από τα διάφορα πάθη που ταλαιπωρούν έναν άνθρωπο.
Μπορεί να έχουν εξελιχθεί σε κάποιο βαθμό οπότε γίνονται κάτοχοι μιας γνώσης που εγώ, εσείς ή πολλοί άλλοι άνθρωποι δεν είμαστε σε θέση ακόμη να κατανοήσουμε.
Για το λόγο αυτό, οι άνθρωποι που αφυπνίζονται - και πιστεύω πως είναι σχεδόν σίγουρο οτι σε κάθε φάση της Ιστορίας θα υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι - αντιμετωπίζονται από τους περισσότερους με δυσπιστία ή και χλευασμό.
Λίγοι είναι αυτοί οι οποίοι αφήνουν κάποια ενδεχόμενα ανοιχτά κι ακόμη λιγότεροι αυτοί οι οποίοι πιστεύουν και παραδειγματίζονται για να κάνουν το ίδιο.
Πως θα γινόταν λοιπόν να έχουμε όλοι μας την Γνώση αν δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε τι σκοπό εξυπηρετεί και - το κυριότερο - αν δεν ξέρουμε πως να την διαχειριστούμε?
Θα συμφωνήσω λοιπόν απόλυτα με τον φίλο μου elo, ο οποίος αναφέρει:
quote:
ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ φίλη μου , είπες το κλειδί της όλης υπόθεσης .
Όλη η ιστορία που έχουμε μάθει δεν είναι τίποτε άλλο παρά το πώς θα καταφέρει ο άνθρωπος να βγει από την πνευματική στασιμότητα , και να λάβει την πνευματική δύναμη ( ψυχή – αθανασία ) στα χέρια του .
Ο άνθρωπος πάντα θα είναι υπεύθυνος για τις πράξεις του , ο άνθρωπος και μόνο ο άνθρωπος και κανένας Θεός , όπως έχουμε μάθει , ότι για τα πάντα που μας συμβαίνουν είναι θέλημα Θεού .
Ο άνθρωπος μέσα από μια ανηφορική πορεία , στρωμένη με τις προσωπικές μας δυσκολίες , θα διαλέξει τον εύκολο δρόμο ή τον δρόμο της αμφιβολίας και τις έρευνας .Ένας δρόμος που θα σε φέρει σε σύγκρουση πρώτα με τα ίδια σου πιστεύω , και μέσα από εκεί θα γνωρίσει τον δύσκολο δρόμο της ΗΘΙΚΗΣ .
Νομίζω λοιπόν οτι δεν έχω να προσθέσω κάτι παραπάνω σ' όσα αναφέρει! 
quote:
Πόσοι απατεώνες έχουν ξεσκεπαστεί? Ελάχιστοι. Σχολές, δάσκαλοι, ναοί, ιερείς, δόγματα, θεόπνευστοι παντού, ψίθυροι , ψίθυροι, ψίθυροι που όλοι φωνάζουν την αλήθεια.Μόνο που εγώ δεν πιστεύω ότι όλοι αυτοί δεν δρουν αθώα και γραφικά. Το αποτέλεσμα που επιτυγχάνουν δεν με διαψεύδει. Εχουν πέσει τόσοι τόνοι σκουπίδια πάνω από την αλήθεια, υποπτεύομαι, που πλέον ΚΑΘΕ ΨΕΜΑ, μπορεί να μοιάζει αληθοφανές.
Σ' αυτό που αναφέρεις, φίλη μου vasiliskos, θα ήθελα να πω οτι ο σκοπός ενός ιερέα, ενός Δασκάλου, ενός δόγματος κτλ είναι να βοηθήσει τον άνθρωπο να βαδίσει τον δρόμο του δείχνοντας του απλά κάποια βήματα.
Όχι να βαδίσουν εκείνα τον δικό μας δρόμο αντί για εμάς.
Σίγουρα υπάρχουν κακοί Δάσκαλοι, ιερείς κτλ αλλά υπάρχουν και καλοί.
Σκέψου όμως μήπως κι η δική μας στάση - να πιστεύουμε δηλαδή και να απαιτούμε πολλές φορές να βαδίσουν άλλοι τον δρόμο μας κι εμείς απλά να γευτούμε τα αποτελέσματα - υποβοηθά την ανάπτυξη τέτοιων φαινομένων...
In anticipation of my resurrection...
quote:
Η άγνοια είναι .. άγνοια.Η ευθύνη ξεκινά από όταν υπάρχει η γνώση.
Ας ξεκινήσω αυτή την ιστορία από το παράδειγμα της βίβλου. Και ξεκινώ με αυτό γιατί είναι πιο "γνωστό" στους περισσότερους και γιατί κάπου πρέπει στηρίξω τις σκέψεις χωρίς να είναι απαραίτητο ότι οι απορίες που θα εκφράσω δεν "ταιριάζουν" και σε άλλες θρησκευτικές θεωρίες.
Γιατί ξεκινάς από την αρχή της ανθρωπότητας όπως παρουσιάζεται στην Αγια Γραφή; Άραγε τι ρόλο έχει για σένα η Αγια Γραφή;
quote:
Αν πάρουμε την ιστορία του πρωπατορικου αμαρτήματος θα δούμε ότι υπάρχουν τρία στάδια.
Η άγνοια.
Η αποκάλυψη της γνώσης
Η χρησιμοποίηση αυτής από τον άνθρωπο.Δηλαδή η έννοια του πρωπατορικού αμαρτήματος ποιά είναι?
Οτι ο άνθρωπος είχε άγνοια? Δεν νομίζω αυτό να είναι αμαρτία. Απ’ότι μαθαίνουμε από τις γραφές ήταν ένας κανόνας που είχε επιβάλει ο δημιουργός του.Πάμε παρακάτω. Η γνώση υποτίθεται ότι του αποκαλύφθηκε από τον όφι (είμαστε ελεύθεροι ο καθένας να βάλουμε στη θέση του όφι ότι επιθυμούμε. Δεν βάζω περιορισμούς) Σε αυτό το σημείο αμάρτησε λοιπόν πάλι ο άνθρωπος? Εδώ είναι ένα λεπτό σημείο. Υποτίθεται πάντα, ότι αμάρτησε εκείνος που δέχθηκε τις οδηγίες του όφι.
Αγαπητή μου ένα-ένα, πρώτα με την ιστορία που αναφέρεις και μετά πάμε στην καινή διαθήκη οπού αναφέρεται και το αμάρτημα που λες.
Όχι αγαπητή μου ο Αδάμ δεν είχε αγνοία γνώριζε ότι υπήρχανε τα ‘δέντρα’, γνώριζε την εντολή του Θεού, γνώριζε της συνέπιες της ανυπακοής! Τώρα που την ειδες εσύ την αγνοία και μάλλον τι εννοείς ‘αγνοία’ αυτό δεν το ξερω.
Αγαπητή μου τι είναι αμαρτία; Εάν αυτήν την ερώτηση την αφήνουμε έτσι χωρίς να προσδιορίσουμε για ποιον, τότε δεν θα έχουμε μια σωστή απάντηση. Άρα αγαπητή μου τι είναι αμαρτία για τον Θεό της Αγίας Γραφής; Εάν όχι το να ανυπακους στις εντολές του, τότε τι είναι; Τώρα το τι νομίζεις εσύ και εγώ είναι άλλο από αυτό που ‘νομίζει’ ο Θεός. Ελπίζω να κατάλαβες ποιο είναι το αμάρτημα εν γνώση του Αδάμ.
Και εδώ να σε ρωτήσω γιατί ανυπάκουσε ο Αδάμ; Τι τους είχε υποσχεθεί το ‘φίδι’;
quote:
Μα αυτός ο κάποιος (ο άνθρωπος) βρισκόταν σε άγνοια. Οποτε η αμαρτία του έγκειται σε μια παραβίαση των κανονισμών. Οχι σε ΑΜΕΣΗ ΠΡΑΞΗ. Δεν γνώριζε δηλαδή ΤΙ ΘΑ ΕΠΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ. Ο θεός και ο όφις εγνώριζαν βέβαια.
Νομίζεις, για ρωτα τον Αδάμ εάν γνώριζε να δούμε τι θα σου πει. Αλήθεια τι είπε στον Θεό ότι δεν γνώριζε; Μα πως μπορούσε να του πει ότι δεν γνώριζε αφού ο Θεός τον είχε προειδοποισεί το τι θα ακολουθούσε εάν παραβίαζε την εντολή του. Όχι αγαπητή μου ο Αδάμ έκανε αυτό που κάνουν όλοι, είπε στον Θεό: εσύ φταις, γιατί εσύ μου έδωσες αυτήν την γυναικά που μου έδωσε να φάω από το δέντρο. Άρα εσύ Θεέ φταις. Η γυναικά είπε ότι φταίει το ‘φίδι’ αλλα κανένας δεν είπε ότι δεν γνώριζε για την εντολή. Άρα δεν υπάρχει αγνοία αγαπητή μου.
Αυτά για τώρα, αγαπητή μου, αλλα θα έχει συνεχεία.
ΠΑΝΤΑ ΦΙΛΙΚΑ el.elyon.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
Edited by - el.elyon on 07/02/2007 16:56:14
quote:
Τώρα που την ειδες εσύ την αγνοία και μάλλον τι εννοείς ‘αγνοία’ αυτό δεν το ξερω.
Τι ακριβώς ήταν ο απαγορευμένος καρπός?
Ηταν το δέντρο της γνώσης? Αν ένα δημιουργήμα έχει εντολή από το δημιουργό του να μην αγγίξει το δέντρο της γνώσης έχει επίγνωση ενός θέματος μόνο. Του ότι απαγορεύεται να έχει γνώση. Αρα όλη του η γνώση επικεντρώνεται στην εντολή αυτή, και για τα υπόλοιπα έχει άγνοια. Αυτό εννοούσα με τη λέξη άγνοια.
Στη συνέχεια αναρωτήθηκα? Τι το τόσο σημαντικό αποκαλύφθηκε στο πλάσμα αυτό έτσι ώστε να θυσιάσει τον παράδεισό του? Εκτός κι αν σταματήσουμε στη σκέψη ότι το αμάρτημα ήταν όντως να φάει κάποιος ένα μήλο! Και επίσης γιατί ήταν τόσο σημαντικό επίσης για τον "όφι" να ενημερώσει τον άνθρωπο γνωρίζοντας επίσης ότι θα είναι αιωνίως "καταραμένος?" Από αυτή την ιστορία της βίβλου ποιός κέρδισε αλήθεια?
Ισως οι ερωτήσεις να φαίνονται απλοικές. Μπορεί να είναι κι έτσι. Και για κάποιον που απορρίπτει σαν παραμυθάκι τα θρησκευτικά κείμενα μπορεί να φαίνονται αστείες τις ερωτήσεις. Προσωπικά παρόλο που δεν είμαι θρησκευόμενο άτομο με την έννοια που έχουμε συνηθίσει να ονομάζοουμε κάποιον θρησκευόμενο, δίνω μεγάλη σημασία, στις "παλαιές" γραφές κάθε θρησκείας, γιατί πιστεύω ότι καμμία δεν ήταν τυχαία και απλό παραμυθάκι.
Αυτή την εποχή λοιπόν ξαναδιαβάζω προσεκτικά της ιστορία της γέννεσης και δημιουργώ τις δικές μου απορίες και είναι πάρα πολλές.. Οι δε ψίθυροι που "μεταφορικά" ονόμασα το θέμα, είναι η απορία μου για εκείνο τον "αρχικό ψίθυρο" προς τον άνθρωπο.
Αυτά κι εγώ προς το παρόν.
« Προσέταξε δε Κύριος ο Θεός εις Αδάμ , λέγων , από παντός δέντρου του παραδείσου ελευθέρως θέλεις τρώγει , από το δε ξύλου της γνώσης του καλού και του κακού , δεν θέλεις φάγει από αυτού διότι καθ’ ην ημέραν φάγης απ’ αυτού , θέλεις εξάπαντος αποθάνει » .
Δυο πολύ σημαντικά πράγματα θα πρέπει να υπογραμμιστούν σ'αυτήν την εντολή του Θεού. Το πρώτο είναι ότι εάν ο Αδάμ έτρωγε από το ξύλο της γνώσης , ο θάνατος θα επέρχονταν αμέσως την ίδια εκείνη ημέρα ("καθ'ήν ημέραν φάγεις απ'αυτού").
Το δεύτερο το οποίο πρέπει να υπογραμμιστεί είναι ότι αυτό θα συνέβαινε σίγουρα, χωρίς καμία αναβολή .. "θέλεις ΕΞΑΠΑΝΤΟΣ (σίγουρα) αποθάνει"
Όπως γνωρίζουμε όμως κάτι τέτοιο ποτέ δεν συνέβηκε .
Άραγε αναρωτιέμαι τι σοι θάνατος είναι αυτός που αναφέρεται στην Γένεσις , σωματικός η πνευματικός ;
Και για να γίνω ποιο κατανοητός , η Γενεσις μας αναφέρει ότι , «Και είπεν ο Θεός, Ας κάμωμεν άνθρωπον κατ' εικόνα ημών, καθ' ομοίωσιν ημών... Και εποίησεν ο Θεός τον άνθρωπον κατ' εικόνα εαυτού. κατ' εικόνα Θεού εποίησεν αυτόν»
Δηλαδή ο Θεός έκανε τον άνθρωπο κατ' εικόνα εαυτού και όπως αναφέρετε στο Κατά Ιωάννη 4/δ/24 «Ο Θεός είναι πνεύμα » , Οπότε έχουμε καθαρά την πτώση της ψυχής ( πνεύμα ) μέσα στο σάρκινο όχημα .
« Και έπλασε Κύριος ο Θεός τον άνθρωπον από χώματος εκ της γης. Και ενεφύσησεν εν τους μυκτήρας αυτού πνοήν ζωής, και έγινεν ο άνθρωπος εις ψυχήν ζώσαν »
« Και είπεν ο όφις προς την γυναίκα , δεν θέλετε βεβαίως αποθάνει άλλ΄εξεύρει ο Θεός , ότι καθ΄ ην ημέραν φάγητε απ΄αυτού , θελούσιν ανοιχθή οι οφθαλμοί σας , και θέλετε είσθαι ως θεοί , γνωρίζοντες το καλόν και το κακόν » .
Βέβαια ο όφις αναφέρει ότι με το άνοιγμα των οφθαλμών δεν πρόκειται να ζήσουν αιωνίως όπως οι Θεοί , αλλά ότι θα μπορέσουν να γνωρίσουν την διαφορά του καλού και του κακού . Άραγε ποιο ήτανε το κακό που έκανε ο όφις , η γνώση ;
Και ποίοι είναι αυτοί οι θεοί που μιλάνε ;
« Και είπε ο Κύριος ο Θεός , ιδού έγεινεν ο Αδάμ ως εις εξ ημών , είς το γινώσκει το καλόν και το κακόν και τώρα μήπως εκτείνη την χείρα αυτού και λάβει και από του ξύλου της ζωής , και φάγη , και ζήση αιωνίως ……. Και εξεδίωξε τον Αδάμ και κατά ανατολάς του παραδείσου της Εδέμ έθεσε τα χερουβείμ και την ρομφαίαν την φλογίνην , την περιστρεφομένην , δια να φυλάει την οδόν του ξύλου της ζωής » .
Βέβαια εδώ τίθεται ένα άλλο ερώτημα , το πώς είναι δυνατόν ο ίδιος ο Θεός να ανησυχεί το αν , το ίδιο το δημιούργημα του φάει από το ξύλο της ζωής και ζήση αιωνίως ;
Βλέπετε η τελειοποίηση του πνεύματος , και η επιστροφή της , στην αρχική της κατάσταση είναι κάτι που προϋποθέτει μεγάλο αγώνα , και πάνω από όλα γνώση .
Οπότε καλό είναι όλοι αυτοί οι ψίθυροι που αναφέρει η vasiliskos , να τους βλέπουμε και λίγο ποιο βαθιά , και όχι μόνο από την επιφανειακή τους πλευρά .
Αγαπητέ elo (elo είναι ελοχίμ?
)quote:
Άραγε αναρωτιέμαι τι σοι θάνατος είναι αυτός που αναφέρεται στην Γένεσις , σωματικός η πνευματικός ;
Το αποτέλεσμα του τι ακριβώς συνέβη είναι αυτό που είμαστε. Ετσί δεν πάει λογικά σκεπτόμενοι? Σωματικό θάνατο έχουμε σίγουρα, πνευματικό θα έπρεπε να σκεφτούμε τι άραγε είναι ο πνευματικός θάνατος. Εκείνος ο πρώτος άνθρωπος που ζούσε σε μια κατάσταση απόλυτης ευδαιμονίας, κοντά στο θεό του (ή τους θεούς του) αιώνιος και εκλεκτός, όταν του δόθηκε η ευκαιρία να «γνωρίσει» τα μυστικά των ουρανών και της ύπαρξής του, επέλεξε να μάθει, να κατέβει σε αυτό που είμαστε.
Να συνειδητοποιήσει τη σάρκα του, τη θέση του ανάμεσα στα υπόλοιπα πλάσματα, να δημιουργήσει ο ίδιος, να γίνει κυρίαρχος της ζωής του. Θυσιάζοντας αυτό που όλοι οι άνθρωποι στη συνέχεια ονειρεύτηκαν και θα ονειρεύονται. Την αθανασία..
Ηταν θεός και έγινε άνθρωπος. Στη συνέχεια όλη η πορεία της εσωτερικής του αναζήτησης είναι το αντίθετο. Οντας άνθρωπος επιθυμεί να ξαναγίνει θεός. Εν αρχή η απόλυτη ευδαιμονία και αιώνια απραξία του παραδείσου του ήταν λίγη γι’αυτόν.... τώρα είναι λίγη η γνώση και η θνητότητά του. Ενας κύκλος...
Στον οποίον κύκλο μόνιμα τον καθοδηγούν, του δείχνουν το δρόμο... «ψίθυροι».
Εσωτερικοί, η απωλεσθείσα μνήμη , εξωτερικοί «οι άλλες φωνές».
Από ένα εξωτερικό ερέθισμα αποζήτησε τη πτώση, από ένα εσωτερικό ζητά την άνοδο.
quote:
Και ποίοι είναι αυτοί οι θεοί που μιλάνε ;
Εδώ είναι ένα σημείο κλειδί. Και ίσως πρέπει να διαβάσουμε προσεκτικά το σημείο εκείνο της γέννεσης που αναφέρει «πως» μεταφέρθηκε η απαγορευμένη γνώση στο άνθρωπο. Αν το εκλάβουμε σαν κάτι αφηρημένο. Μια γνώση μεταφέρθηκε έτσι από το τίποτα δεν έχει καμμία έννοια. Η γνώση μεταφέρθηκε με συγκεκριμένο τρόπο και από συγκεκριμένα όντα? Θεούς? Κάτι άλλο?
Το μεγάλο πρόβλημα πάντα με εμάς τους ανθρώπους είναι ότι ξεχνάμε κάτι βασικό και απλοικό. Ασχετα αν κυκλοφορούν εκατοντάδες θρησκευτικές θεωρίες, άσχετα αν ο κόσμος είναι μοιρασμένος με διαφορετικές αντιλήψεις και γνώσεις η αλήθεια των γεγονότων είναι μία και μοναδική και δεν αλλάζει με γνώμονα αν πιστεύουμε ή όχι.
Τα γεγονότα που αναφέρονται στη γέννεση του ανθρώπου έγιναν. Γεννηθήκαμε και είμαστε εδώ. Το ότι υπάρχουν οντότητες διαφορετικές και ανώτερες από εμάς επίσης με ένα λογικό συνειρμό γίνεται κατανοητό. Εκτός κι αν τοποθετήσουμε τον άνθρωπο σαν δημιουργό των πάντων και του εαυτού του του ίδιου.
Αν όμως αφήσουμε αυτή τη θεωρία και συνεχίσουμε με την ανάλυση της γέννεσης
Σε όλες τις θρησκείες του κόσμου η γνώση μεταφέρθηκε στον άνθρωπο από τους θεούς, ή θεότητες, ή οντότητες όπως θέλετε ονομάστε τες οι οποίες επικοινώνησαν με «επιλεγμένους ανθρώπους» και οι οποίοι στη συνέχεια μετέδωσαν τη γνώση στους υπόλοιπους. Αυτοί είναι οι πιο σημαντικοί ψίθυροι στην ιστορία του ανθρώπου.
Στη δε βίβλο όπως γνωρίζουμε η παράβαση έγινε από τους «υιούς του θεού» που «ενώθηκαν με τις κόρες των ανθρώπων» και «γέννησαν ανθρώπους θαυμαστούς»
Ενα από τα πιο αινιγματικά αποσπάσματα ή τουλάχιστον φαίνεται αινιγματικό γιατί ασκούσε πάντα μια γοητεία και ένα μυστήριο που δεν συλαμβάνει εύκολα ο νους κι έτσι έχει μεταφραστεί με ποικίλλους τρόπους.
Θα μπορούσε να είναι εντελώς απλό. Να είναι ακριβώς αυτό που εννοεί.
Σε όλες τις θρησκείες του κόσμου υπάρχει μια συνεχής εμφάνιση θεών που ενώνονται με την ανθρώπινη φύση. Είναι τυχαίο γεγονός? Σύμπτωση?
Και στη συνέχεια υπάρχει μια συνεχής εμφάνιση προφητών ή φωτισμένων ανθρώπων που έρχονται σε επαφή με «κάτι» και πληροφορούνται τα μυστικά της ύπαρξής μας του σύμπαντος και των θεών.
Τι είναι αυτό το «κάτι?» Αν απαντήσουμε μα η καλπάζουσα φαντασία των ανθρώπων φυσικά που θέλει να έχει ελπίδες ότι δεν είναι μόνο κούφια σάρκα και ύπαρξη χωρίς λόγο...Οποιος πιστεύει κάτι τέτοιο είναι ελεύθερος μεν αλλά θα πρέπει μέσα του να σκεφτεί και να αναρωτηθεί από που αντλεί αυτή τη βεβαιότητα να απορρίπτει ότι, εκατομύρια φαντασιόπληκτοι από την εποχή των σπηλαίων μέχρι σήμερα συλαμβάνουν με παρόμοιο τρόπο σε διαφορετικές περιοχές του πλανήτη, σε διαφορετικές εποχές , σε διαφορετικούς λαούς.
Αυτό που είναι γοητευτικό με τη μελέτη των θρησκειών είναι ότι αν αλλάξεις ονόματα τοποθεσίες και χρονολογίες όλες μεταξύ τους έχουν περισσότερες ομοιότητες παρά διαφορές. Τα δόγματα που εμείς έχουμε εφεύρει για να τις αναλύσουμε είναι άλλη υπόθεση. Εγώ μιλώ στη βάση. Στην αρχική αντίληψη των πραγμάτων. Εκείνο το ανθρώπινο ένστικτο? Διαίσθηση? Χαμένη γνώση? που δημιουργεί πρώτα ένα ναό και μετά ένα σπίτι....
Θα επανέλθω. Η συζήτηση αυτή που έχω ανοίξει έχει ένα πολύ απλό σκοπό. Οσοι έχουν απορίες τις καταθέτουν και είναι ελεύθεροι να «παίξουν» με τη φαντασία τους ή τη διαίσθησή τους όπως θέλουν. Δεν υπάρχουν κανόνες ούτε δόγματα! Υπάρχει ένας λογικός συνειρμός που μερικές φορές είναι πολύ όμορφο να τον χρησιμοποιούμε απαλλαγέμνο από κλίσέ και φανατισμούς.
quote:
Αυτή την εποχή λοιπόν ξαναδιαβάζω προσεκτικά της ιστορία της γέννεσης και δημιουργώ τις δικές μου απορίες και είναι πάρα πολλές.. Οι δε ψίθυροι που "μεταφορικά" ονόμασα το θέμα, είναι η απορία μου για εκείνο τον "αρχικό ψίθυρο" προς τον άνθρωπο
Ποιος είναι ανώτερος ο δημιουργός η το δημιούργημα, ο Θεός η ο άνθρωπος; ποιος ορίζει τους κανόνες ;
Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι γιατί προσπαθείς να αθωώνεις τον άνθρωπο μέσα από αυτήν την ιστορία ρίχνοντας την ευθηνή στον Θεό.
Αγαπητή μου το βιβλίο που διαβάζεις είναι ένα από τα ποιο σημαντικά αλλά και ένα από τα ποιο δύσκολα βιβλία στην ερμηνεία. Αυτό που πολλοί δεν καταλαβαίνουν είναι ότι αυτό το βιβλίο είναι μέρος ενός μεγαλύτερου βιβλίου που είναι η Αγια Γραφή. Π.χ. στην γένεση ( παλαιά διαθήκη) έχουμε τον πρώτο Αδάμ και στην ρωμαίους επιστολή ( καινή διαθήκη) έχουμε τον δεύτερο Αδάμ. Άρα αγαπητή μου η ιστορία που διαβάζεις έχει συνεχεία και αυτή η συνεχεία είναι ο δεύτερος Αδάμ!
quote:
Τι ακριβώς ήταν ο απαγορευμένος καρπός?
Ηταν το δέντρο της γνώσης? Αν ένα δημιουργήμα έχει εντολή από το δημιουργό του να μην αγγίξει το δέντρο της γνώσης έχει επίγνωση ενός θέματος μόνο. Του ότι απαγορεύεται να έχει γνώση. Αρα όλη του η γνώση επικεντρώνεται στην εντολή αυτή, και για τα υπόλοιπα έχει άγνοια. Αυτό εννοούσα με τη λέξη άγνοια.Στη συνέχεια αναρωτήθηκα? Τι το τόσο σημαντικό αποκαλύφθηκε στο πλάσμα αυτό έτσι ώστε να θυσιάσει τον παράδεισό του? Εκτός κι αν σταματήσουμε στη σκέψη ότι το αμάρτημα ήταν όντως να φάει κάποιος ένα μήλο! Και επίσης γιατί ήταν τόσο σημαντικό επίσης για τον "όφι" να ενημερώσει τον άνθρωπο γνωρίζοντας επίσης ότι θα είναι αιωνίως "καταραμένος?" Από αυτή την ιστορία της βίβλου ποιός κέρδισε αλήθεια?
Αλλά αφού είσαι ακόμα στον πρώτο ας πάμε ξανά σ’ αυτόν. Αγαπητή μου δεν υπάρχει καμία απαγόρευση, υπάρχει προειδοποίηση, υπάρχει εντολή αλλά όχι απαγόρευση. Ελευθέρια! Ελευθέρια, για ποιο πράγμα; Ελευθέρια να υπακούς τον Θεό και να είσαι κάτω από αυτόν και ελευθέρια να θέλεις να είσαι πάνω από τον Θεό, ελευθέρια να μην υπακούς τον Θεό. Όχι αγαπητή μου σ’ αυτή τη φάση της ιστορίας δεν υπάρχει καμία απαγόρευση. Αυτό έρχεται μετά. Μετά την παραβιάζει της εντολής αλλά ο άνθρωπος μονό Θεός δεν έγινε αλλα θνητός .
Απαγόρευση γνώσης, όχι αγαπητή μου, ο Αδάμ γνώριζε και γεύτηκε το καλό. Το κακό; Αχ αυτό το πρόβλημα του κακού. Ο Αδάμ ήξερε ποιο ήταν το κακό. Το κακό είναι πράξη, μια πράξη εναντία στον Θεό, η αμαρτία. Ο Αδάμ προτίμησε να ακούσει το ‘φίδι’ ένα κατώτερο πλάσμα από αυτόν και όχι τον Θεό που είναι ανώτερος από αυτόν. Προτίμησε να πιστέψει ότι όχι μονό δεν θα πεθάνει αλλα θα γίνει Θεός. Έκανε τον Θεό ψεύτη και το ‘φίδι’ αλήθεια. Αγαπητή μου από τότε έως σήμερα αυτό γίνεται. Παρα πολλοί είναι αυτοί που έχουνε δεχτεί το ‘φίδι’ να τους ψιψιρίζει γλυκά: είσαι Θεός, ανακάλυψε τον εαυτό σου, είσαι μέρος της Θεότητας, δεν υπάρχει κακό, δεν υπάρχει αμαρτία, δεν υπάρχει ένας Θεός αλλα και εσύ είσαι Θεός. Αυτό προσφέρει το ‘φίδι’ την Θεότητα και σαφώς είναι ελεύθεροι να επιλέξουν να ακούν και να υπακούν το ‘φίδι’. Άρα αγαπητή μου δεν υπάρχει καμιά απαγόρευση στην απόλαυση της γνώσης του ‘φιδιού’, της γνώσης της Θεότητας, της γνώσης, του φωτός, όχι καμία απαγόρευση, αγαπητή μου. Ελευθέρια!
Αγαπητή μου σ’ ευχαριστώ για τις απορίες και τις σκέψεις σου. Με τη σειρά μου παρουσιάζω και εγώ τις σκέψεις μου χωρίς να προσβάλω αλλα πάντα λέγοντας την ‘υποκειμενική μου αλήθεια’ στον άνθρωπο γιατί για μένα ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΝΘΡΩΠΟΣ..
Αυτά για τώρα.
ΠΑΝΤΑ ΦΙΛΙΚΑ el.elyon.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
quote:
Οταν ανεφερεις 2 Αδαμ τι εννοεις.Ειναι 2ιστορικα προσωπα η ειναι καποιος συμβολισμος.
Απλά λέω αυτό που λέει η Αγια Γραφή φίλε μου.
quote:
Επισης ο θεος ως πανισχυρο πνευμα που γνωριζει το μελλον δεν γνωριζε οτι οι πρωτοπλαστοι θα δοκιμασουν τον απαγορευμενο καρπο?
Ναι το γνώριζε αφού είναι παντογνώστης.
quote:
Απο την αλλη ο σαταν αφου ηταν πλεον εκπτωτος αγγελος πως μπορεσε να εισελθει στον παραδεισο εκει που "κατοικει" ο θεος και να γελασει στην ουσια κατω απο την μυτη του τους πρωτοπλαστους.
Αγαπητέ μου το ‘παράδεισο’ που αναφέρεις ο Θεός το δημιούργησε για τον Αδάμ και την Αδαμα. Πουθενά δεν αναφέρετε ότι ο ‘σαταν’, που αναφέρεις, μπήκε στο ‘παράδεισο’. Δεν τους γέλασε ο ‘σαταν’ αλλα το ‘φίδι’ αυτό λέει η ιστορία, φίλε μου. Και το ‘φίδι’ ήταν εκεί από τη στιγμή της δημιουργίας του. Τώρα εάν ο ‘σαταν’ διαμορφώθηκε σε ‘φίδι’ αυτό η ιστορία δεν μας το λέει.
Αγαπητέ μου δεν ήξερε ο Θεός το τι θα έκανε το ‘φίδι’ και ποιος είναι το ‘φίδι’; Σαφώς και το ήξερε. Γιατί το επέτρεψε; Φίλε μου δεν είναι τόσο δύσκολο να καταλάβεις την απάντηση. Προσπάθησε λίγο φίλε μου, απλά είναι τα πράγματα.
ΠΑΝΤΑ ΦΙΛΙΚΑ el.elyon.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
quote:
el.elyon: Ο Αδάμ προτίμησε να ακούσει το ‘φίδι’ ένα κατώτερο πλάσμα από αυτόν και όχι τον Θεό που είναι ανώτερος από αυτόν. Προτίμησε να πιστέψει ότι όχι μονό δεν θα πεθάνει αλλα θα γίνει Θεός. Έκανε τον Θεό ψεύτη και το ‘φίδι’ αλήθεια.
Για να γίνεις θεός πρέπει να το αξίζεις, να το πιστέψεις να απαλλαγείς απο τα ανθρώπινα πάθη προσκόλλησης στην ύλη. Είναι αστείο να βλέπουμε έναν άνθρωπο σάν κάποιον σημερινό βουτηγμένο στην αμαρτία παράδειγμα να θέλει να εκβιάσει για τον εαυτό του τον τίτλο του θεού.
Είναι η χειρότερη ιεροσυλία προσβολή απέναντι στον ίδιο τον θεό, η πράξη κάποιου όντος ... το φίδι στην προκειμένη περίπτωση να οδηγήσει τα θεία δημιουργήματα σε αυτή την θέση είναι κάτι αποδιδόμενο μονάχα στον σατανά.
Εδώ ο σατανάς εμφανίζεται υπο μορφή φιδιού, σε άλλες περιπτώσεις υπο την μορφή γλυκού πειρασμού αλλά πάντοτε με τον ίδιο σκοπό.
quote:
Για να γίνεις θεός πρέπει να το αξίζεις, να το πιστέψεις να απαλλαγείς απο τα ανθρώπινα πάθη προσκόλλησης στην ύλη.
Εάν εσύ θα γίνεις ο Θεός τότε ο Θεός τι θα γίνει , εσύ; αλλα δεν κατάλαβα ο Θεός γίνεται, γεννιέται,; για ποιον Θεό/θεούς μιλάς αγαπητέ μου;
quote:
Είναι αστείο να βλέπουμε έναν άνθρωπο σάν κάποιον σημερινό βουτηγμένο στην αμαρτία παράδειγμα να θέλει να εκβιάσει για τον εαυτό του τον τίτλο του θεού.
Τίτλος ο Θεός;
quote:
Είναι η χειρότερη ιεροσυλία προσβολή απέναντι στον ίδιο τον θεό, η πράξη κάποιου όντος ... το φίδι στην προκειμένη περίπτωση να οδηγήσει τα θεία δημιουργήματα σε αυτή την θέση είναι κάτι αποδιδόμενο μονάχα στον σατανά.
Εδώ ο σατανάς εμφανίζεται υπο μορφή φιδιού, σε άλλες περιπτώσεις υπο την μορφή γλυκού πειρασμού αλλά πάντοτε με τον ίδιο σκοπό.
Γιατί τιμώρησε το ‘φίδι’; και γιατί το ‘φίδι’ δεν παραπονέθηκε όπως ο Αδάμ και η Αδαμα;
ΠΑΝΤΑ ΦΙΛΙΚΑ el.elyon.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
quote:
el.elyon: Εάν εσύ θα γίνεις ο Θεός τότε ο Θεός τι θα γίνει , εσύ; αλλα δεν κατάλαβα ο Θεός γίνεται, γεννιέται,; για ποιον Θεό/θεούς μιλάς αγαπητέ μου;
ΔΕΝ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΘΕΟΣ, ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΟΜΩΣ ΜΕ ΤΟ ΘΕΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΑΧΑ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ.
ΑΝ ΖΗΣΕΙ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΤΟ ΘΕΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ΘΑ ΤΟΝ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙ, ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΝΑ ΤΟ ΒΡΕΙ. ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΠΕΤΥΧΕΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΒΑΛΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΧΑΜΕΡΠΗ ΕΝΣΤΙΚΤΑ ΤΟΥ, ΤΗΝ ΖΗΛΕΙΑ, ΤΟ ΜΙΣΟΣ, ΤΟΝ ΕΓΩΙΣΜΟ ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΑ ΝΑ ΑΓΑΠΑΕΙ
ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΤΟΝ ΘΕΟ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΙ ΠΟΤΕ, ΟΥΤΕ ΟΣΟ ΖΕΙ ΟΥΤΕ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ.
quote:
el.elyon:Τίτλος ο Θεός;
Φσικά και όχι δέν γνωρίζουμε κάν τί είναι ο θεός.
Μερικοί εσφαλμένα τον χρησιμοποιούν σάν τίτλο.
quote:
el.elyon: Γιατί τιμώρησε το ‘φίδι’; και γιατί το ‘φίδι’ δεν παραπονέθηκε όπως ο Αδάμ και η Αδαμα;
Γιατί το φίδι είναι το απόλυτο κακό, δέν αναγνρίζει καθόλου το καλό.
Αντίθετα ο άνθρωπος που πέριέχει τόσο το καλό, όσο και το κακό μπορεί να αναγνωρίσει το καλό.
quote:
ΔΕΝ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΘΕΟΣ, ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΟΜΩΣ ΜΕ ΤΟ ΘΕΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΑΧΑ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ.
ΑΝ ΖΗΣΕΙ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΤΟ ΘΕΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ΘΑ ΤΟΝ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙ, ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΝΑ ΤΟ ΒΡΕΙ. ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΠΕΤΥΧΕΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΒΑΛΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΧΑΜΕΡΠΗ ΕΝΣΤΙΚΤΑ ΤΟΥ, ΤΗΝ ΖΗΛΕΙΑ, ΤΟ ΜΙΣΟΣ, ΤΟΝ ΕΓΩΙΣΜΟ ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΑ ΝΑ ΑΓΑΠΑΕΙ
ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΤΟΝ ΘΕΟ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΙ ΠΟΤΕ, ΟΥΤΕ ΟΣΟ ΖΕΙ ΟΥΤΕ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ.
quote:
Φσικά και όχι δέν γνωρίζουμε κάν τί είναι ο θεός.
Για ποιον Θεό μιλάς αγαπητέ μου, snoopy;
ΠΑΝΤΑ ΦΙΛΙΚΑ el.elyon.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
quote:
Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι γιατί προσπαθείς να αθωώνεις τον άνθρωπο μέσα από αυτήν την ιστορία ρίχνοντας την ευθηνή στον Θεό.
Να ρίξω ευθύνες εγώ σε κάποιον? Εγω αγαπητέ μου απλά σκέφτομαι, μελετώ και δημιουργώ απορίες. Τις ευθύνες για όλα αυτά σίγουρα δεν μπορούμε να τις αποδώσουμε εμείς σε κανέναν. Θα ήταν αστείο. Μπορούμε όμως να σκεφτόμαστε να αναλύουμε και να κρίνουμε αν όλα αυτά που μας έχουν ειπωθεί όπως μας έχουν ειπωθεί στέκουν ή όχι. Πόσο πολύ έχει αλλοιωθεί το αρχικό νόημα, τα αρχικά γεγονότα από λόγια, αναλύσεις, θεωρίες, κλπ κλπ. Κλπ.
quote:
Αγαπητή μου το βιβλίο που διαβάζεις είναι ένα από τα ποιο σημαντικά αλλά και ένα από τα ποιο δύσκολα βιβλία στην ερμηνεία.
Που ξαναδιαβάζω. Το βιβλίο αυτό το έχω διαβάσει αρχικά πριν από ότιδήποτε άλλο και το είχα δεί με άλλα μάτια, μετά από χρόνια μελέτης άλλων πολλών βιβλίων, και μια πορεία εσωτερικής αναζήτησης που μετράει κάπου 25 χρόνια τώρα πιά, το ξαναδιαβάζω και το βλέπω με άλλα μάτια.
quote:
Ο Αδάμ προτίμησε να ακούσει το ‘φίδι’ ένα κατώτερο πλάσμα από αυτόν και όχι τον Θεό που είναι ανώτερος από αυτόν. Προτίμησε να πιστέψει ότι όχι μονό δεν θα πεθάνει αλλα θα γίνει Θεός. Έκανε τον Θεό ψεύτη και το ‘φίδι’ αλήθεια.
Το φίδι. Αλήθεια αγαπητέ μου, με τη λογική πάντα, πιστεύεις ότι ο ψιθυρίζων στον άνθρωπο τα μυστικά της γνώσης ήταν ένα φίδι? Σαν παραβολη, μπορουμε να το ονομάσουμε έτσι. Ομως δεν πιστεύουμε σίγουρα ότι ήταν ένα φίδι !
Στον ουρανό πολύ πριν γίνει το αμάρτημα του Αδάμ είχε προηγηθεί η αποστασία των αγγέλων. Το δικο μας αμάρτημα έπεται....Η κάνω λάθος?
Oι έκπτωτοι παραβίασαν τη θέληση του δημιουργού πρώτοι και ο άνθρωπος στη συνέχεια. Γιατί όμως? Για να γίνουν θεοί οι ίδιοι. Αφού γνώριζαν ότι η τιμωρία θα είναι μεγάλη και ότι δεν μπορούσαν να την αποφύγουν. Προτίμησαν να παραβιάσουν την εντολή του θεού τους γνωρίζοντας το τίμημα που θα πλήρωναν. Αυτό με κάνει να σκεφτώ ότι λειτουργούσαν λες και έλπιζαν σε κάτι άλλο. Αλλοιώς δεν έχει καμμία έννοια η απόφασή τους.
Και ποιοί ήταν αυτοί οι άγγελοι που ψιθύρισαν τα μυστικά στον άνθρωπο? Ο σατανάς? Κάπου μακριά δεν βρισκόταν πλέον με όλη την ακολουθία ? Μήπως υπάρχει και μια άλλη εκδοχή? Μήπως εκτός των πιστών αγγέλων και των έκπτωτων υπήρχε και άλλη κατηγορία που μπορούσε να πλησιάσει τον άνθρωπο και που ακόμα είχε τη δύναμη να το κάνει.... δεν ήταν δηλαδή ακόμα τιμωρημένοι? Σκέψεις κάνω πάντα.
Να συμπληρώσω και μια ακόμα απορία (σαν πολλές έγιναν...) Το βιβλίο του Ενώχ γιατί έχει ταξινομηθεί στα «απόκρυφα» από τις επίσημες εκκλησίες? Τι θεωρούν ότι δεν είναι πρέπον στα όσα περιγράφει το βιβλίο αφού ειλικρινά είναι ένας ύμνος προς τον δημιουργό και μια απόλυτη κατακραυγή στους «άλλους».
Πάντα αναρωτιόμουν γιατί...
quote:
Αγαπητή μου από τότε έως σήμερα αυτό γίνεται. Παρα πολλοί είναι αυτοί που έχουνε δεχτεί το ‘φίδι’ να τους ψιψιρίζει γλυκά: είσαι Θεός, ανακάλυψε τον εαυτό σου, είσαι μέρος της Θεότητας, δεν υπάρχει κακό, δεν υπάρχει αμαρτία, δεν υπάρχει ένας Θεός αλλα και εσύ είσαι Θεός. Αυτό προσφέρει το ‘φίδι’ την Θεότητα και σαφώς είναι ελεύθεροι να επιλέξουν να ακούν και να υπακούν το ‘φίδι’. Άρα αγαπητή μου δεν υπάρχει καμιά απαγόρευση στην απόλαυση της γνώσης του ‘φιδιού’, της γνώσης της Θεότητας, της γνώσης, του φωτός, όχι καμία απαγόρευση, αγαπητή μου. Ελευθέρια!
Σ’αυτό θα συμφωνήσω μαζί σου. Οντως υπάρχει ελευθερία. Τόση πολλή ώστε να μπορεί να καλύπτει όλες τις πιθανότητες να βρει κανείς την αλήθεια. Την γνωρίζω αυτήν την ελευθερία πολύ καλά.
quote:
Αγαπητή μου σ’ ευχαριστώ για τις απορίες και τις σκέψεις σου. Με τη σειρά μου παρουσιάζω και εγώ τις σκέψεις μου χωρίς να προσβάλω αλλα πάντα λέγοντας την ‘υποκειμενική μου αλήθεια’ στον άνθρωπο γιατί για μένα ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΝΘΡΩΠΟΣ..
φυσικά και δεν υπάρχει θέμα προσβολής... Ισα ίσα αυτό που επιθυμώ είναι μια ανοιχτή συζήτηση για ένα τόσο ιδιαίτερο θέμα. Κι επειδή είμαι ένας άνθρωπος που έχει περάσει πολλά μονοπάτια, ακόμα και αυτό του αθεισμού, ακόμα κι αυτό της πλήρους άρνησης των πάντων , κι επειδή κάποτε θεωρουσα εντελώς αστείο και το να αναφερθώ στην αγία γραφή, το θεωρούσα μπορώ να σου υποτιμητικό και αφελές, φαίνεται η ζωή φυλάει πάντα εκπλήξεις που ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις πριν σου συμβούν.
Οπως είπε και ο φίλος πιο πάνω ίσως μια μέρα στη ζωή να φθάσει που για «κάποιους πολύ συγκεκριμένους λόγους» ότι κορόιδευες και αγνοούσες μπορεί γίνουν οι αλήθειες που έψαχνες.
Θα ήθελα πραγματικά να μου δώσεις να καταλάβω , το τι αντιπροσωπεύει για εσένα το ξύλο της γνώσεως του καλού και του κακού ;
Ποιος ο λόγος της εντολής και της προειδοποιήσεις όπως αναφέρεις , ότι τρώγοντας από τον καρπό του δέντρου θα πεθάνει εκείνη την στιγμή , αφού γνωρίζουμε από την Γένεσις , ότι ο Αδάμ μετά την απομάκρυνση του από την Εδέμ συνέχισε να ζει ; « και έγειναν αι ημέραι του Αδάμ αφού εγέννησε τον Σηθ, οκτακόσια έτη. και εγέννησεν υιούς και θυγατέρας. και έγειναν πάσαι αι ημέρες του Αδάμ, τας οποίας έζησεν, εννεακόσια τριάκοντα έτη. και απέθανε»
Και κάτι τελευταίο ο όφις από ότι διαβάζουμε στην Γένεσις , δεν είπε ότι θα γίνουνε Θεοί τρώγοντας από το δέντρο , αλλά ως Θεοί
« θέλετε είσθαι ως θεοί ,γνωρίζοντες το καλόν και το κακόν »
Και εδώ είναι η διαφωνία μου φίλε μου el.elyon, ο άνθρωπος ποτέ δεν είχε σκοπό να γίνει ένα με τον Θεό , αλλά να καταφέρει να μοιάσει στην τελειότητα του πνεύματος του Θεού ( ΑΓΑΘΟΣ ) συνειδητοποιώντας την διαφορά μεταξύ του καλού και του κακού .
quote:
Το φίδι. Αλήθεια αγαπητέ μου, με τη λογική πάντα, πιστεύεις ότι ο ψιθυρίζων στον άνθρωπο τα μυστικά της γνώσης ήταν ένα φίδι? Σαν παραβολη, μπορουμε να το ονομάσουμε έτσι. Ομως δεν πιστεύουμε σίγουρα ότι ήταν ένα φίδι !
Για τον Αδάμ και την Αδαμα ήταν σίγουρα το ‘φίδι’. Ποια ‘μυστικά της γνώσης’, το ψέμα που τους ψιθύριζε...
quote:
Στον ουρανό πολύ πριν γίνει το αμάρτημα του Αδάμ είχε προηγηθεί η αποστασία των αγγέλων. Το δικο μας αμάρτημα έπεται....Η κάνω λάθος?
Σωστά, αλλα για αυτό το θέμα δεν γνωρίζουμε πολλά.
quote:
Oι έκπτωτοι παραβίασαν τη θέληση του δημιουργού πρώτοι και ο άνθρωπος στη συνέχεια. Γιατί όμως? Για να γίνουν θεοί οι ίδιοι. Αφού γνώριζαν ότι η τιμωρία θα είναι μεγάλη και ότι δεν μπορούσαν να την αποφύγουν. Προτίμησαν να παραβιάσουν την εντολή του θεού τους γνωρίζοντας το τίμημα που θα πλήρωναν. Αυτό με κάνει να σκεφτώ ότι λειτουργούσαν λες και έλπιζαν σε κάτι άλλο. Αλλοιώς δεν έχει καμμία έννοια η απόφασή τους.
Αγαπητή μου υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στους ‘εκπτώτους’ που αναφέρεις και στον άνθρωπο. Η Ιστορία που ξαναδιαβάζεις θα έχει ολοκληρωθεί με τον δεύτερο Αδάμ. Είσαι στην αρχή άρα οι απορίες σου μπορεί να ‘λυθούν’ στην συνεχεία. Ο δεύτερος Αδάμ είναι η λύση, αγαπητή μου, στην ιστορία που ξαναδιαβάζεις.
quote:
Και ποιοί ήταν αυτοί οι άγγελοι που ψιθύρισαν τα μυστικά στον άνθρωπο? Ο σατανάς? Κάπου μακριά δεν βρισκόταν πλέον με όλη την ακολουθία ? Μήπως υπάρχει και μια άλλη εκδοχή? Μήπως εκτός των πιστών αγγέλων και των έκπτωτων υπήρχε και άλλη κατηγορία που μπορούσε να πλησιάσει τον άνθρωπο και που ακόμα είχε τη δύναμη να το κάνει.... δεν ήταν δηλαδή ακόμα τιμωρημένοι? Σκέψεις κάνω πάντα.
Σαφώς , οι σκέψεις δεν έχουν όρια και για αυτό προσπερνάνε τα όρια που υπάρχουν.
quote:
φυσικά και δεν υπάρχει θέμα προσβολής... Ισα ίσα αυτό που επιθυμώ είναι μια ανοιχτή συζήτηση για ένα τόσο ιδιαίτερο θέμα. Κι επειδή είμαι ένας άνθρωπος που έχει περάσει πολλά μονοπάτια, ακόμα και αυτό του αθεισμού, ακόμα κι αυτό της πλήρους άρνησης των πάντων , κι επειδή κάποτε θεωρουσα εντελώς αστείο και το να αναφερθώ στην αγία γραφή, το θεωρούσα μπορώ να σου υποτιμητικό και αφελές, φαίνεται η ζωή φυλάει πάντα εκπλήξεις που ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις πριν σου συμβούν.
Ελπίζω να είμαι μια ευχάριστη έκπληξη…
ΠΑΝΤΑ ΦΙΛΙΚΑ el.elyon.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!