- ΜΥΣΤΙΚΗ (ΥΠΟΧΘΟΝΙΑ) ΦΘΙΩΤΙΔΑ (Μέρος Ά) - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Σιγουρα θα εχετε ακουσει, διηγηθει ή ζησει κατα περιπτωσεις ιστοριες, αφηγησεις ή μυθους απο τους αρχαιους εως τους συγχρονους καιρους που μεταδιδονται απο γενια σε γενια απο στομα σε στομα, γυρω απο την ΥΠΟΧΘΟΝΙΑ ΖΩΗ. Ιστοριες για νεραϊδες, ξωτικα και υποχθονια πλασματα που κατοικουν κατω απο τα ποδια μας.
Για τα παραπανω θα αναφερθουμε κυριως στην περιοχη της Οιτης και συγκεκριμενα στο χωριο ΚΟΜΠΟΤΑΔΕΣ, ενα χωριο κτισμενο στους προποδες της Οιτης που εχει ενα αρνητικο για τους κατοικους του γνωρισμα. Υπολογιζεται οτι κοντα στον μεσο πληθυσμο του ειναι τα κρουσματα ψυχασθενειας, κατι που δεν περνα απαρατηριτο.
Γιατι συμβαινει αυτο? Τι το προκαλει? Εκει κοντα στο βουνο της Οιτης υπαρχουν σπηλαια (πυλες),που κατα πολλους οδηγουν στα εγκατα της Γης.
Κατα το παρελθον επισκεπτες, ερευνητες ή απλες παρεες συνηθως νεαρων ατομων, πλησιασαν και ερευνησαν οσο μπορουσαν το εσωτερικο τους.
Πολλες οι ιστοριες που εχουν ακουστει:
α) Οπτασιες απο πλασματα που μοιαζουν με καλικαντζαρους, βριλ, γκριζους δουλους ή κατα την τοπικη παραδωση απο ΝΤΑΟΥΤΙΔΕΣ.
β) Απωλεια συνειδησης και χρονου.
γ) Απωλεια φωνης.
δ) Περιεργοι θορυβοι
Παρεες που το μονο που καταφεραν ειναι να μην ξαναπλησιασουν σε αυτα τα σπηλεα και να προσθεθουν στα "θυματα" αυτων των αποκοσμων εισοδων, φωνες που σε καλουν να περασεις στον δικο τους κοσμο (ΚΟΙΛΗ ΓΗ).
Οπως αναφεραμε παραπανω οι θρυλοι γυρω απο την υπαρξη πλασματων που περιγραφονται ως κοντα σε υψος,(60cm) τριχωτα, ασχημα με δοντια αιχμηρα και πυρηνα ματια ειναι πολλοι γυρω απο την περιοχη του χωριου ΚΟΜΠΟΤΑΔΕΣ, ιστοριες οπως οτι αυτα τα πλασματα (ΝΤΑΟΥΤΙΔΕΣ) ανεβαινουν στη πλατη του περαστικου ανθρωπου, οταν βρισκεται σε απομερα μονοπατια αλλα μερικες φορες και σε δρομους που μπορουν να εμφανιστουν αυτα τα πλασματα με αποτερο σκοπο την "αρπαγη" της φωνης του θυματος (ανθρωπου) απο τον ΝΤΑΟΥΤΗ.
Αλλες περιπτωσεις ειναι να βρεθουν θυματα σεξουαλικης κακοποιησης (συνηθως νυχτα) απο τους ΝΤΑΟΥΤΙΔΕΣ και με προβληματα ψυχολογηκα κυριως στο υπολοιπο της ζωης του θυματος.
Καποτε αυτα γινοταν λενε οι "παλιοι" οι γεροντες και οι γεροντισσες.
Δεν λειπουν ομως δυστιχως και στις μερες μας αυτα που αναφεραμε παραπανω, αναφορες που βρηκαμε, ακουσαμε, μας παρουσιασαν ακομη και θυματα αυτων των ατυχων συναντησεων
Ενα ειναι σιγουρο, οτι κατι θα υπαρχει πισω απο αυτον τον λαϊκο μυθο, συμπτωση που επαναλαμβανεται παύει να ειναι συμπτωση.
ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ:
Αποφυγεται μοναχικα μονοπατια, πυκνα δεντρα, ποταμια, πηγες ή δρομους που δεν ξερετε που οδηγουν και αν ποτε πατε στα σπηλεα του χωριου ΚΟΜΠΟΤΑΔΕΣ καλο θα ηταν να εχετε αυτοκινητο και οχι μηχανη, για ευνοητους λογους, η οποια επαφη με τον ΝΤΑΟΥΤΗ μπορει να αποβει ΜΟΙΡΑΙΑ (σωματικα και ψυχολογικα), προτιμηση τους να επιτιθενται σε ανδρες χαμηλου αναστηματος, αδυνατους και αδυναμους και η μυρωδια που τους οδηγει στο "θυμα" ειναι αυτη του τσιγαρου.
ΠΡΟΣΟΧΗ!!! Μια βολτα στην ορεινη περιοχη του χωριου μπορει να μετατραπει σε εφιαλτη... ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΑΣ ΑΝΟΙΧΤΑ ΤΗΝ ΝΥΧΤΑ ΣΤΟΥΣ ΚΟΜΠΟΤΑΔΕΣ!!!
ΚΑΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ...
quote:
[..]ιστοριες οπως οτι αυτα τα πλασματα (ΝΤΑΟΥΤΙΔΕΣ) ανεβαινουν στη πλατη του περαστικου ανθρωπου[..]
Παρόμοια συμπεριφορά μπορούν να επιδείξουν και οι καλικάντζαροι σύμφωνα με τις διασωθείσες λαϊκές παραδώσεις του Νικόλαου Πολιτή, μάλιστα ένας τρόπος για να τους ξεφορτωθείς από επάνω σου κατά την παράδοση είναι η προσευχή, για παράδειγμα το «Πάτερ ημών..» κτλ.
Γενικά, από αυτά που διάβασα θα έλεγα πως οι ΝΤΑΟΥΤΙΔΕΣ θυμίζουν αρκετά τους καλικάντζαρους και άλλα χθόνια, κακοποιά πνεύματα τις ελληνικής επαρχίας.
Edited by - XD on 19/02/2008 08:40:57
ΚΑΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ...
Υ.Γ. Ο ΚΑΙΡΟΣ ΓΑΡ ΕΓΓΥΣ.
Ο ΚΑΙΡΟΣ ΓΑΡ ΕΓΓΥΣ
quote:
Οι προηγουμενες αναφορες ηταν ενδιαφερουσες αλλα υπαρχουν και μυθευματα. Το σιγουρο ειναι οτι υπαρχει κατι κατω απο τα ποδια μας. Τι ειναι αυτο δεν το γνωριζει κανενας, εκτος απο αυτους που βρεθηκαν σε επαφη με αποκοσμα φαινομενα. Αναμφιβολα τα πλασματα αυτα δεν εχουν τις καλυτερες προθεσεις στους ανθρωπους. Μας θεωρουν ΓΚΟΙΜ(αναλωσιμους). Η ιστορια τους χανεται μεσα στους αιωνες. Στοχος τους η επικρατηση τους. Ευτυχως για μας μας βοηθα ο καλοκαγαθος ΘΕΟΣ. Αναφορα για τις εσχατες μερες θα κανουμε μια αλλη φορα.Υ.Γ. Ο ΚΑΙΡΟΣ ΓΑΡ ΕΓΓΥΣ.
Ο ΚΑΙΡΟΣ ΓΑΡ ΕΓΓΥΣ
Τυχαία βρέθηκα να διαβάζω το forum και έχω να καταθέσω ένα δικό μου βίωμα, κάτι για το οποίο έχω μιλήσει και σε δικά μου άτομα.
Λοιπόν, για να το πάρω απ΄την αρχή, είμαι από τις Κομποτάδες. Δηλαδή, εκεί ζούσε η γιαγιά μου και την επισκεπτόμουν δυο τρεις φορές το χρόνο. Στην ηλικία των 23 ετών (τώρα είμαι 46) κοιμήθηκα στο γειτονικό σπίτι, στης φίλης μου, στο δωμάτιο των παππούδων της που είχαν πεθάνει. Εγώ, συγκεκριμένα στο κρεβάτι της γιαγιάς της. Τα χαράματα λοιπόν, αισθάνομαι ένα "ον" -δεν ξέρω πως αλλιώς να το περιγράψω- να ανεβαίνει στην πλάτη μου εκεί που κοιμόμουν μπρούμυτα (τώρα που το θυμάμαι ανατριχιάζω)και να χοροπηδάει με δύναμη με τα τεσσερα. Μου είχε κοπεί η ανάσα. Προσπαθούσα να φωνάξω τη φίλη μου που κοιμόταν στο διπλανό κρεβάτι και ήταν αδύνατον να βγει φωνή. Δεν ξέρω πόση ώρα κράτησε αυτή η πάλη. Άρχισα να λέω από μέσα μου το πάτερ ημών. Ξαφνικά ακούστηκε το τρίξιμο της αυλόπορτας στο απέναντι σπίτι (μια μεγάλη πόρτα που όταν άνοιγε έκανε θόρυβο) κι αυτό το όν έφυγε.
Το έχω τόσο ζωντανό σαν ανάμνηση που θυμάμαι και την αίσθησή του όταν κάθισε στο κρεβάτι και βούλιαξε το στρώμα.
υπόψη σας ότι δεν είχα ακούσει ποτέ μέχρι τότε τίποτα για όλα αυτά κι ούτε πίστευμα σε πνεύματα και ξωτικά.
Όταν κατάφερα να σηκωθώ, πήγα στη μητέρα της φίλης μου, με λιβάνισε και μου μίλησε για τη μόρα (από το mor- mortis). Άλλοι μου είπαν πως είναι μια αναμέτρηση με το θάνατο, μια πρόβα ας πούμε θανάτου.
Τώρα έτυχε να διαβάσω όλα αυτά για τους νταουτιδες και ήθελα να μοιραστώ αυτό που έζησα.
ευχαριστώ πολύ
Τυχαία βρέθηκα να διαβάζω το forum και έχω να καταθέσω ένα δικό μου βίωμα, κάτι για το οποίο έχω μιλήσει και σε δικά μου άτομα.
Λοιπόν, για να το πάρω απ΄την αρχή, είμαι από τις Κομποτάδες. Δηλαδή, εκεί ζούσε η γιαγιά μου και την επισκεπτόμουν δυο τρεις φορές το χρόνο. Στην ηλικία των 23 ετών (τώρα είμαι 46) κοιμήθηκα στο γειτονικό σπίτι, στης φίλης μου, στο δωμάτιο των παππούδων της που είχαν πεθάνει. Εγώ, συγκεκριμένα στο κρεβάτι της γιαγιάς της. Τα χαράματα λοιπόν, αισθάνομαι ένα "ον" -δεν ξέρω πως αλλιώς να το περιγράψω- να ανεβαίνει στην πλάτη μου εκεί που κοιμόμουν μπρούμυτα (τώρα που το θυμάμαι ανατριχιάζω)και να χοροπηδάει με δύναμη με τα τεσσερα. Μου είχε κοπεί η ανάσα. Προσπαθούσα να φωνάξω τη φίλη μου που κοιμόταν στο διπλανό κρεβάτι και ήταν αδύνατον να βγει φωνή. Δεν ξέρω πόση ώρα κράτησε αυτή η πάλη. Άρχισα να λέω από μέσα μου το πάτερ ημών. Ξαφνικά ακούστηκε το τρίξιμο της αυλόπορτας στο απέναντι σπίτι (μια μεγάλη πόρτα που όταν άνοιγε έκανε θόρυβο) κι αυτό το όν έφυγε.
Το έχω τόσο ζωντανό σαν ανάμνηση που θυμάμαι και την αίσθησή του όταν κάθισε στο κρεβάτι και βούλιαξε το στρώμα.
υπόψη σας ότι δεν είχα ακούσει ποτέ μέχρι τότε τίποτα για όλα αυτά κι ούτε πίστευμα σε πνεύματα και ξωτικά.
Όταν κατάφερα να σηκωθώ, πήγα στη μητέρα της φίλης μου, με λιβάνισε και μου μίλησε για τη μόρα (από το mor- mortis). Άλλοι μου είπαν πως είναι μια αναμέτρηση με το θάνατο, μια πρόβα ας πούμε θανάτου.
Τώρα έτυχε να διαβάσω όλα αυτά για τους νταουτιδες και ήθελα να μοιραστώ αυτό που έζησα.
ευχαριστώ πολύ
Αν σε ενδιαφέρει να διαβάσεις κάποιες επιπλέων εμπειρίες (βιώματα) και απόψεις από άλλα μέλη για την Mora, ρίξε μια ματιά σε αυτά τα λίνκ….
- ΜΟΡΑ - μία ανεπιθύμητη επίσκεψη –
Mora - Mola απλά παραίσθηση ή πραγματικότητα...
