- ΣΧΟΛΙΑ ΓΝΩΣΤΩΝ ΦΡΑΣΕΩΝ - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

1.E.M. Forster: «Αν έπρεπε να επιλέξω. ανάμεσα στο να προδώσω τη χώρα µου και να προδώσω τον φίλο µου ελπίζω ότι θα τολμούσα να προδώσω τη χώρα µου».

quote:

---

Οι άνθρωποι επαναλαμβάνουν διάφορες φράσεις, μνημονεύονται π.χ φιλόσοφοι για τις φράσεις που είπαν. Τις χαρακτηρίζουμε μεγαλειώδεις, εμπνευσμένες…Προτείνω να σχολιάσουμε κάποιες.

1.E.M. Forster: «Αν έπρεπε να επιλέξω. ανάμεσα στο να προδώσω τη χώρα µου και να προδώσω τον φίλο µου ελπίζω ότι θα τολμούσα να προδώσω τη χώρα µου».

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΛΟΓΙΚΗ, ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΕΙ ΤΗΝ ΕΥΦΥΪΑ ΤΟΥ ΝΑ ΤΟΝ ΟΔΗΓΗΣΕΙ.

---

Και προδίδοντας την χώρα του , αυτομάτως δεν θα πρόδιδε και τον φίλο του , ο οποίος εμπεριέχεται μέσα στην χώρα του..???

Μείνε μέσα στο παιχνίδι...

quote:

---

Εαρινός:

Και προδίδοντας την χώρα του , αυτομάτως δεν θα πρόδιδε και τον φίλο του , ο οποίος εμπεριέχεται μέσα στην χώρα του..???

---

quote:

---

quote:

---

Εαρινός:

Και προδίδοντας την χώρα του , αυτομάτως δεν θα πρόδιδε και τον φίλο του , ο οποίος εμπεριέχεται μέσα στην χώρα του..???

---

Όχι, γιατί η φιλία δεν είναι μια σχέση που περιορίζεται μονάχα σε μια χώρα. θα μπορούσες κάλλιστα όντας Έλληνας, να έχεις φίλο κάποιον στη Γερμανία.

---

Καλόόόό΄...

Μείνε μέσα στο παιχνίδι...

Προφανώς στο παραπάνω σχόλιο θέλει να εξυψώσει την αξία της φιλίας συγκρίνοντάς τη με μια κατά γενική ομολογία σημαντικότατη έννοια όπως της χώρας. Μπορεί δηλαδή να κάνει μια σκόπιμη υπερβολή για να τονίσει τη σπουδαιότητα της πρώτης.

quote:

---

Βέβαια θα ήταν λίγο δύσκολο να μην υπάρχουν φίλοι ενός ατόμου και στην ίδια του τη χώρα.

Προφανώς στο παραπάνω σχόλιο θέλει να εξυψώσει την αξία της φιλίας συγκρίνοντάς τη με μια κατά γενική ομολογία σημαντικότατη έννοια όπως της χώρας. Μπορεί δηλαδή να κάνει μια σκόπιμη υπερβολή για να τονίσει τη σπουδαιότητα της πρώτης.

Lost in Necropolis

La ville de la mort

---

Agnostic , καλησπέρα!!!

Το θέμα εκ πρώτης όψεως -ενδεχομένως- μπορεί να φαίνεται ως "απλό"...αλλα είναι πολύ .... μα πάρα πολύ δύσκολο και επιδέχεται πολλών αναλύσεων .... !!!

Προσωπικά δεν θα ήθελα ποτέ να βρεθώ σε μια τέτοια κατάσταση ... και για προσωπικούς λόγους δεν θα τοποθετηθώ επι πλέον..

Μείνε μέσα στο παιχνίδι...

quote:

---

1.E.M. Forster: «Αν έπρεπε να επιλέξω. ανάμεσα στο να προδώσω τη χώρα µου και να προδώσω τον φίλο µου ελπίζω ότι θα τολμούσα να προδώσω τη χώρα µου».

---

[ΠΕΡΙ ΠΙΣΤΗΣ - Όποιος πραγματικά έχει γνώση για κάποιο θέμα λέει «κατάλαβα». Όποιος δεν έχει γνώση λέει «πιστεύω».]

Αν τελειώσαμε με τον Φόρστερ, τι λέτε για την φράση ‘εν οίδα ότι ουδέν οίδα’; Εκτός αν έχει ήδη γίνει συζήτηση για αυτήν…

quote:

---

ΚΛΕΙΔΟΚΡΑΤΩΡ

Μήπως τελικά με το ‘φίλο μου’ εννοούσε ‘εραστή μου’;

---

Υπάρχει κάποια ένδειξη που σε οδηγεί σε αυτό το συμπερασμα?

quote:

---

ΚΛΕΙΔΟΚΡΑΤΩΡ

τι λέτε για την φράση ‘εν οίδα ότι ουδέν οίδα’;

---

Θα έλεγα ότι αποτελεί μια συνειδητοποίηση καίριας σημασίας με την προϋπόθεση ότι το άτομο δεν θα παραμείνει σε κατάσταση άγνοιας αλλά θα παροτρυνθεί προς την απόκτηση της γνώσης που επιδιώκει. Πιστεύω ότι η φράση μπορεί να λειτουργήσει ως εφαλτήριο για την καλλιέργεια του νου, την ανάπτυξη κριτικής σκέψης, τη διεύρυνση των πνευματικών και μορφωτκών οριζόντων συμβάλλοντας σε μια γενικότερη πρόοδο του ατόμου.

Ωστόσο για μερικούς ανθρώπους ενδέχεται να λειτουργεί και ως τροχοπέδη εάν παγιδευτούν σε μια κατάσταση ατέρμονου αγνωστικισμού και σχετικισμού στα πλαίσια μιας υποτιθέμενης "ανοιχτομυαλιάς". Για να το θέσω πιο απλά, συμβαίνει να υπάρχει η γνώση μπροστά μας, να μας την δείχνουν, να την βλέπουμε, να την προσεγγίζουμε αλλά τελικά να αποστασιοποιούμαστε από αυτήν αφενός επειδή μας φαίνεται λιγότερο συναρπαστική και περισσότερο ωμή και ψυχρή απ'ότι θα θέλαμε να είναι, συνεπώς της γυρνάμε επειδικτικά την πλάτη, αφετέρου επειδή μας φαίνεται δύσκολη στην εκμάθησή της η οποία απαιτεί κόπο, καταφεύγοντας έτσι είτε σε ατεκμηρίωτες αλλά γοητευτικές λύσεις είτε διατηρούμε την κατάσταση άγνοιας που είχαμε μέχρι τώρα.

Να μην συνηθίζουμε στην άγνοια. Αυτό είναι το point μου

quote:

---

ΚΛΕΙΔΟΚΡΑΤΩΡ

Εκτός αν έχει ήδη γίνει συζήτηση για αυτήν…

---

Τσέκαρε την σύντομη αυτή συζήτηση:http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=3211

Δεν ξέρω κατά πόσο σε καλύπτει

Lost in Necropolis

La ville de la mort

Και πάνω σε αυτό μήπως πρέπει να αναρωτηθούμε αν τελικά η ειλικρινής παραδοχή της άγνοιας μπορεί να μετατραπεί σε αφετηρία για την κατάκτηση της γνώσης;
Και βέβαια όσο μεγαλύτερο εύρος και βάθος γνώσεως έχουμε αποκτήσει σε ένα ή περισσότερα αντικείμενα, τόσο ποιο εύκολα μπορούμε να κατανοήσουμε πως ποτέ δεν μπορούμε να κατακτήσουμε την αληθινή την ολοκληρωτική γνώση, πάντα θα υπάρχουν όρια στην γνώση, αυτό είναι το ποιο βασικό μάθημα που πρπει να γνωρίζουμε… "εν οίδα ότι ουδέν οίδα"

Το θέμα είναι λεπτό και σκληρό.

Ο άνθρωπος γεννιέται με δυνατότητα σκέψεις. Το περιβάλλον που ζει είναι εχθρικό, έτσι αυτό και η ανάγκη του για τροφή τον αναγκάζουν να σκεφτεί. Ως παρατηρητής λοιπόν, βλέπει, δρα, κάνει λάθη, και μέσα από τα λάθη καταλήγει σε κάτι σωστό. Η κάθε ‘ανακάλυψη’ σωστού του δίνει χαρά, τον κάνε να έχει μεγαλύτερη σιγουριά, και τον οδηγεί στο επόμενο λογικό συμπέρασμα.

Ο εγκέφαλος είναι ο χώρος όπου φαίνεται η διεξαγωγή της σκέψης. Το πώς θα εξελίξω τον εγκέφαλό μου είναι προσωπικό μου θέμα. Μπορώ να σκέπτομαι αλλά μπορώ και να μην σκέπτομαι. Μπορώ να εξελίξω μία σκέψη, αλλά μπορώ και να την μπλοκάρω.

Έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή μπορώ, ας πούμε, με το delete να διαγράψω προγράμματα, με διάφορες κινήσεις μπορώ να τον μποκάρω.

Καταλαβαίνω ότι αυτή η φράση ήταν το delete για τον Σωκράτη.

Όπως είπα το θέμα είναι σκληρό, αλλά αν ο άνθρωπος είναι το σύνολο των ‘καταλαβαίνω’ του, τότε όσο και αν είχε ανέβει πνευματικά, ξαναγύρισε στην αρχή. Θα ήταν διαφορετικά αν είχε προσθέσει την λέξη ‘ακόμη’. Με το ‘ένα κατάλαβα, ότι τίποτα δεν κατάλαβα, ακόμη’ αφήνει σε λειτουργία τον εγκέφαλο, δίνει ελευθερία στη σκέψη για αναζήτηση, για εξέλιξη.

quote:

---

..Ο εγκέφαλος είναι ο χώρος όπου φαίνεται η διεξαγωγή της σκέψης.

---

quote:

---

ithaca :Ενω πολυ σωστα (λεω εγω) παραλληλιζεις τον ανθρωπο ως user κ τον εγκεφαλο ως P/C, αμεσως μετα αναιρεις αυτον τον παραλληλισμο και ταυτιζεις λανθασμενα (λεω εγω) την σκεψη με τον εγκεφαλο :
στον εγκεφαλο δεν πραγματοποιειται η σκεψη, αλλα η επεξεργασια της σκεψης. Ο εγκεφαλος μας ειναι ο κατ'εξοχην Προσωπικος μας Υπολογιστης (και για αυτο το P/C λεγεται Υπολογιστης και οχι Υπολογιστηρας, γιατι αντιγραφει το σωματικο ανθρωπινο ον).
Ετσι στον εγκεφαλο λαμβανει χωρα η επεξεργασια της πληροφοριας θρου ηλεκτρικων συστηματων, και οχι η γεννηση πληροφοριας (σκεψης), εκτος εαν θεωρησουμε πως το P/C παραγει πρωτοτυπη πληροφορια (νεα γνωση), κατι που νομιζω δεν συμβαινει.
Αυτο το οποιο συμβαινει ειναι η ταξινομηση - κατηγοριοποιηση - αναλυση - εξαγωγη συμπερασματων, διαδικασια που επηρεαζεται αμεσα με το πως εχουμε ηδη εξασκησει - ορισει τον τροπο λειτουργιας του εγκεφαλου μας (τί προγραμματα δηλαδη εχουμε περασμενα).

---

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά

Επίσης, θα πρέπει η πρόταση να εξετάζεται και σε σχέση με τις προηγούμενες προτάσεις ή φράσεις ή να μελετάται το συνολικό διαλογικό κομμάτι στο οποίο ειπώθηκε ή γράφτηκε. Αν π.χ η φράση αυτή ειπώθηκε για πρώτη φορά μετά από μια ερώτηση κάποιου σχετικά με ένα συγκεκριμένο θέμα συζήτησης, τότε πιθανώς να αναφέρεται σ' αυτό το συγκεκριμένο θέμα και να μην είναι καθολική. Μπορεί δηλ. ο Σωκράτης να παραδέχεται την άγνοιά του, αλλά μόνο σε ένα συγκεκριμένο θέμα, εκείνο το θέμα στο οποίο δηλ. αυτή η πρότασή του απαντούσε.

quote:

---

η ειλικρινής παραδοχή της άγνοιας μπορεί να μετατραπεί σε αφετηρία για την κατάκτηση της γνώσης;

---

Edited by - zip on 23/09/2010 15:30:29

<Ο εγκέφαλος είναι ο χώρος όπου φαίνεται η διεξαγωγή της σκέψης.>

Οι επιστήμονες παρατηρούν στα μηχανήματά τους ότι διαφορετικά ερεθίσματα καταγράφονται, ή εμφανίζονται σε διαφορετικά σημεία του εγκεφάλου. Πρόσφατα διάβασα μία σημαντική πληροφορία για την μνήμη, αλλά δεν θυμάμαι που την διάβασα για να κάνω το λινκ. Έλεγε λοιπόν, επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι άνθρωποι που λόγω τραυματισμού τους αφαιρείτε το σημείο του εγκεφάλου όπου εμφανίζεται η μνήμη, δεν χάνουν την μνήμη τους. Από αυτό κατάλαβαν ότι η μνήμη είναι εκτός του εγκεφάλου.

Συμφωνώ και επαυξάνω.

Η σκέψη γίνεται εκτός του εγκεφάλου αλλά εμφανίζεται εκεί, φαίνεται στον εγκέφαλο,ας πούμε, η σκιά της σκέψης, η προβολή της, το αποτύπωμα, δεν ξέρω ποια είναι η πιο κατάλληλη λέξη.

<Το πώς θα εξελίξω τον εγκέφαλό μου είναι προσωπικό μου θέμα. >


Λογικά όμως η σκέψη μου θα πρέπει να έχει σχέση με τον εγκέφαλό μου. Δεν μου φαίνεται πιθανό η υγεία της μάζας του, η καλή του κατάσταση να μην εκφράζεται και στην σκέψη. Δεν μου φαίνεται λογικό, να λείπει, ας πούμε το 1/3 και να μην έχει συνέπειες αυτό. Έτσι λοιπόν, ο εγκέφαλος, ως μυς, θα πρέπει και να μπορεί να γυμνάζεται. Θα μπορεί να βελτιώνεται ή να αδρανοποιείται, ή να καίγεται, εξ ού ‘έκαψε εγκέφαλο’.

Μπορούμε να πούμε ότι η κακή υγεία του εγκεφάλου το πιθανότερο είναι να έχει συνέπειες στη σκέψη. Το αντίθετο όμως δεν είναι πάντα βέβαιο. Δεν συμβαίνει οπωσδήποτε η καλή κατάσταση του εγκεφάλου να έχει αποτέλεσμα καλή σκέψη.

Η απόδειξη είναι ο τρελός, που έχει υγεία αλλά είναι τρελός.

Λέμε από τρελό και από παιδί μαθαίνεις την αλήθεια. Βλέποντας τον τρελό, καταλαβαίνεις μία αλήθεια, ότι η σκέψη δεν γίνεται στο εγκέφαλο, αλλά έξω από αυτόν, γι’ αυτό και είπα προηγουμένως, συμφωνώ και επαυξάνω.

Σε έχει προβληματίσει πως γίνεται κάποιος τρελός;

quote:

---

zip : Υπάρχει κάτι που συχνά το ξεχνάμε.

Σε φιλοσοφικά αποφθέγματα, υπάρχουν συχνά κρυμμένες φράσεις ή λέξεις που αλλάζουν το νόημα. Σε άλλες πάλι φράσεις, σκοπίμως αποκρύπτονται σημεία στίξης για να μην μπορεί εύκολα κάποιος να τις κατανοήσει ή για να παρασύρουν τον ακροατή ή τον αναγνώστη τους σε μια περαιτέρω έρευνα. Π.χ στην φράση "Πίστευε και μη ερεύνα", αν προσθέσεις ένα [,] μετά το "μη", αλλάζεις όλο το νόημά της.

Στο Σωκρατικό “Εν οίδα ότι ουδέν οίδα” κανένας δεν μπορεί με βεβαιότητα να μας πει αν η φράση περιέχει ένα τελεσίδικο συμπέρασμα ή όχι. Αν στην φράση βάλεις το "εν τέλει" μετά από το "εν οίδα", δηλ. “Εν οίδα [εν τέλει], ότι ουδέν οίδα” τότε ο Σωκράτης τελεσιδικεί και εν αντιθέση με αυτό που λέει ο Κηφεύς, ο φιλόσοφος συμπεραίνει και η πρότασή του είναι συμπερασματική. Αν στην ίδια πρόταση βάλεις μια προσωπική αντωνυμία μπροστά [που τώρα, έτσι όπως την διαβάζουμε, αυτό φαίνεται αυτονόητο] δηλ. την κάνεις “[Εγώ] εν οίδα, ότι ουδέν οίδα”, πάλι η πρόταση αποκτά συμπερασματικό χαρακτήρα, γίνεται προσωπική και αναφέρεται στον ίδιο τον εκφραστή της. Βέβαια, μέσα από αυτό το προσωπικό συμπέρασμα, εμείς μπορεί να οδηγηθούμε σε μια γενίκευση.

Επίσης, θα πρέπει η πρόταση να εξετάζεται και σε σχέση με τις προηγούμενες προτάσεις ή φράσεις ή να μελετάται το συνολικό διαλογικό κομμάτι στο οποίο ειπώθηκε ή γράφτηκε. Αν π.χ η φράση αυτή ειπώθηκε για πρώτη φορά μετά από μια ερώτηση κάποιου σχετικά με ένα συγκεκριμένο θέμα συζήτησης, τότε πιθανώς να αναφέρεται σ' αυτό το συγκεκριμένο θέμα και να μην είναι καθολική. Μπορεί δηλ. ο Σωκράτης να παραδέχεται την άγνοιά του, αλλά μόνο σε ένα συγκεκριμένο θέμα, εκείνο το θέμα στο οποίο δηλ. αυτή η πρότασή του απαντούσε.

---

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά

Δεν υπάρχει κανένας λόγος ένα τόσο ενδιαφέρον θέμα να παρεκτραπεί.
Συνιστώ λοιπόν ψυχραιμία και προσοχή στις εκφράσεις μας.

quote:

---

zip -Ναι, αλλά μόνο όταν αναφερόμαστε σε συγκεκριμένα ζητήματα ή θέματα

---

Το σωστό είναι αυτό που αναφέρεις, η παραδοχή της άγνοιας να μετατρέπεται ως αφετηρία για την απόκτηση μιας συγκεκριμένης γνώσης και από εκεί και πέρα να απλώνεται όσο γίνεται σε μεγαλύτερο βάθος γνώσεως.
Για φαντάσου όμως όταν μέσα σε ένα συγκεκριμένο ζήτημα ξεκινάς εντελώς αντίθετα, γνωρίζεις (συλλέγεις) διάφορα κομμάτια "γνώσεως" (ελλειμματική μάθηση) για να καταλήξεις στο τέλος σε μια δικιά σου γνώση με κενά πληροφορίας, με περιορισμένη επεξεργασία πληροφορίας, μια γνώση που είναι ατελής και εντελώς ασαφής στην διατύπωση της και μάλιστα με το χαρακτηριστικό της αλαζονείας και το χειρότερο να πιστεύει ο Χ άνθρωπος ότι είναι άριστος γνώστης ενός συγκεκριμένου θέματος.

Μην μου πεις ότι δεν σου έχει τύχει ποτέ να διαβάσεις ή να ακούσεις ένα τέτοιο θέμα …

quote:

---

zip -Υπάρχουν πράγματα που σκοπίμως δεν πρέπει να τα μάθουμε, δηλ. σκοπίμως δεν πρέπει να αποκτήσουμε την γνώση τους. Σ' αυτήν την περίπτωση, η άγνοια είναι ευδαιμονία και καλώς υπάρχει.

---

Αυτό δεν το κατάλαβα.
Εννοείς πως σκοπίμως κάποιοι δεν θέλουν να τα μάθουμε και για αυτό φροντίζουν να μην γίνουν γνωστά σε εμάς ή δεν έχουμε την δύναμη να δούμε την άλλη πλευρά (πραγματικότητα) μιας ψευδαίσθησης που έχουμε μάθει ή μας έχουν μάθει να ζούμε;