ΚΛΕΙΔΟΚΡΑΤΩΡ

<Ο εγκέφαλος είναι ο χώρος όπου φαίνεται η διεξαγωγή της σκέψης.>

Οι επιστήμονες παρατηρούν στα μηχανήματά τους ότι διαφορετικά ερεθίσματα καταγράφονται, ή εμφανίζονται σε διαφορετικά σημεία του εγκεφάλου. Πρόσφατα διάβασα μία σημαντική πληροφορία για την μνήμη, αλλά δεν θυμάμαι που την διάβασα για να κάνω το λινκ. Έλεγε λοιπόν, επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι άνθρωποι που λόγω τραυματισμού τους αφαιρείτε το σημείο του εγκεφάλου όπου εμφανίζεται η μνήμη, δεν χάνουν την μνήμη τους. Από αυτό κατάλαβαν ότι η μνήμη είναι εκτός του εγκεφάλου.

Συμφωνώ και επαυξάνω.

Η σκέψη γίνεται εκτός του εγκεφάλου αλλά εμφανίζεται εκεί, φαίνεται στον εγκέφαλο,ας πούμε, η σκιά της σκέψης, η προβολή της, το αποτύπωμα, δεν ξέρω ποια είναι η πιο κατάλληλη λέξη.

<Το πώς θα εξελίξω τον εγκέφαλό μου είναι προσωπικό μου θέμα. >


Λογικά όμως η σκέψη μου θα πρέπει να έχει σχέση με τον εγκέφαλό μου. Δεν μου φαίνεται πιθανό η υγεία της μάζας του, η καλή του κατάσταση να μην εκφράζεται και στην σκέψη. Δεν μου φαίνεται λογικό, να λείπει, ας πούμε το 1/3 και να μην έχει συνέπειες αυτό. Έτσι λοιπόν, ο εγκέφαλος, ως μυς, θα πρέπει και να μπορεί να γυμνάζεται. Θα μπορεί να βελτιώνεται ή να αδρανοποιείται, ή να καίγεται, εξ ού ‘έκαψε εγκέφαλο’.

Μπορούμε να πούμε ότι η κακή υγεία του εγκεφάλου το πιθανότερο είναι να έχει συνέπειες στη σκέψη. Το αντίθετο όμως δεν είναι πάντα βέβαιο. Δεν συμβαίνει οπωσδήποτε η καλή κατάσταση του εγκεφάλου να έχει αποτέλεσμα καλή σκέψη.

Η απόδειξη είναι ο τρελός, που έχει υγεία αλλά είναι τρελός.

Λέμε από τρελό και από παιδί μαθαίνεις την αλήθεια. Βλέποντας τον τρελό, καταλαβαίνεις μία αλήθεια, ότι η σκέψη δεν γίνεται στο εγκέφαλο, αλλά έξω από αυτόν, γι’ αυτό και είπα προηγουμένως, συμφωνώ και επαυξάνω.

Σε έχει προβληματίσει πως γίνεται κάποιος τρελός;

Το θέμα είναι λεπτό και σκληρό.

Ο άνθρωπος γεννιέται με δυνατότητα σκέψεις. Το περιβάλλον που ζει είναι εχθρικό, έτσι αυτό και η ανάγκη του για τροφή τον αναγκάζουν να σκεφτεί. Ως παρατηρητής λοιπόν, βλέπει, δρα, κάνει λάθη, και μέσα από τα λάθη καταλήγει σε κάτι σωστό. Η κάθε ‘ανακάλυψη’ σωστού του δίνει χαρά, τον κάνε να έχει μεγαλύτερη σιγουριά, και τον οδηγεί στο επόμενο λογικό συμπέρασμα.

Ο εγκέφαλος είναι ο χώρος όπου φαίνεται η διεξαγωγή της σκέψης. Το πώς θα εξελίξω τον εγκέφαλό μου είναι προσωπικό μου θέμα. Μπορώ να σκέπτομαι αλλά μπορώ και να μην σκέπτομαι. Μπορώ να εξελίξω μία σκέψη, αλλά μπορώ και να την μπλοκάρω.

Έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή μπορώ, ας πούμε, με το delete να διαγράψω προγράμματα, με διάφορες κινήσεις μπορώ να τον μποκάρω.

Καταλαβαίνω ότι αυτή η φράση ήταν το delete για τον Σωκράτη.

Όπως είπα το θέμα είναι σκληρό, αλλά αν ο άνθρωπος είναι το σύνολο των ‘καταλαβαίνω’ του, τότε όσο και αν είχε ανέβει πνευματικά, ξαναγύρισε στην αρχή. Θα ήταν διαφορετικά αν είχε προσθέσει την λέξη ‘ακόμη’. Με το ‘ένα κατάλαβα, ότι τίποτα δεν κατάλαβα, ακόμη’ αφήνει σε λειτουργία τον εγκέφαλο, δίνει ελευθερία στη σκέψη για αναζήτηση, για εξέλιξη.

Αν τελειώσαμε με τον Φόρστερ, τι λέτε για την φράση ‘εν οίδα ότι ουδέν οίδα’; Εκτός αν έχει ήδη γίνει συζήτηση για αυτήν…

1.E.M. Forster: «Αν έπρεπε να επιλέξω. ανάμεσα στο να προδώσω τη χώρα µου και να προδώσω τον φίλο µου ελπίζω ότι θα τολμούσα να προδώσω τη χώρα µου».

Για να έχουμε προστασία, ασφάλεια, μέριμνα από το κράτος, θα πρέπει όλοι να πληρώνουμε Εφορία. Θα πρέπει ό κάθε ένας, από 10 χρονών και επάνω, να εργάζεται, να αμείβεται και να πληρώνει Εφορία.

Για τον μαθητή, τον σπουδαστή, θα πρέπει να θεωρηθεί ότι η σπουδαστική του περίοδος είναι εργασία προς όφελος της κοινωνίας και θα πρέπει να αμείβεται, και να φορολογείται.

Το ταμείο ανεργίας θα πρέπει να δίνεται με προϋπόθεση την εργασία, δηλαδή, αν κάποιος δεν βρίσκει δουλειά με μεροκάματο 40 ευρώ, να βρει δουλειά με μεροκάματο 4 ευρώ, να δουλεύει και να φορολογείται, το κράτος δεν θα πρέπει να περιθάλπει τους τεμπέληδες.

Θα πρέπει να καταργηθεί το πόθεν έσχες. Δεν θα πρέπει να ενδιαφέρει το κράτος με ποιόν τρόπο έκανε κάποιος λεφτά, αλλά να κερδίσει από τις αγορές που θα κάνει αυτός.

Το ΔΝΤ, αυτό που καθορίζει πρωτίστως σε κάθε δανειζόμενη χώρα, είναι η μείωση των δημοσίων υπαλλήλων, λένε ότι αυτό το μέτρο οδηγεί στην ανεργία. Παντού όμως οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι αποτέλεσμα της πελατειακής σχέσης των κομμάτων, οι κουμπαριές κάνουν δημόσιους υπάλληλους, και φτάνουν να γίνονται βαμπίρ στην οικονομία του κράτους. Θα πρέπει να υπάρχουν όσοι ΔΥ πραγματικά χρειάζονται και θα πρέπει αυτοί πραγματικά να δουλεύουν.

Οποιοσδήποτε μετανάστης, (αφήνω έξω τους απατεώνες), όταν φτάνει σε μία χώρα, δεν στηρίζεται στους φίλους και στους συγγενείς, βασίζεται στις ικανότητές του, πρέπει να σκεφτεί, να βρει τρόπο να επιβιώσει. Αυτό τον κάνει πιο δραστήριο από τους περισσότερους ιθαγενείς πολίτες της χώρας.

Ο θρησκευτικός δογματισμός είναι πάντα ανασταλτικός στην πρόοδο μίας χώρας. Έτσι ο μετανάστης είναι πιο ελεύθερος στην νέα χώρα σχετικά με το θρησκευτικό του υπόβαθρο.

Ο Έλληνας μετανάστης είναι πιο ελεύθερος σε θρησκευτικό επίπεδο, έχει μαζί του την υπερηφάνεια που προσδίδει η μικρή χώρα και επιπλέον την υπερηφάνεια της ιστορίας του, αυτά τον κάνουν να είναι, ας πούμε, καλύτερος από τους άλλους εργαζόμενους μετανάστες, δεν είναι τυχαίο που οι Έλληνες προόδευσαν παντού.

Ο Έλληνας πολίτης στην Ελλάδα, δεν δείχνει την υπερηφάνεια του, σε ποιόν να την δείξει αφού γύρω του είναι όλοι Έλληνες. Η υπερηφάνεια του και ο έντονος δογματισμός του, τον οδηγούν σε δυνατές σχέσεις, συγγένεια, φιλία, κουμπαριά, συντεχνία, το κόμμα.
Βγάζει το χωριό έναν βουλευτή, και όλοι καμαρώνουν για αυτό.

Ο βουλευτής τώρα, ο πολιτικός, με κάποιον τρόπο θα πρέπει να δείξει την δύναμή του, την εξουσία του. Έτσι εμφανίζεται η γραφειοκρατία. Η έντονη, η τρελή γραφειοκρατία που υπάρχει στην Ελλάδα είναι αποτέλεσμα των δυνατών σχέσεων των Ελλήνων.
Τι μπορεί να γίνει για να βγούμε από τη κρίση;
1. θα πρέπει όλα τα κόμματα να συμφωνήσουν ότι δεν θα διώχνει κανένας για τις κλοπές. Ότι έγινε, έγινε, να κλείσουν όλοι οι φάκελοι, και ας πούμε να ανοίξουν μετά από 20-30 χρόνια. Αυτή η φαγωμάρα κάνει κακό στην εικόνα μας στο εξωτερικό. (Αν το βλέπαμε σε οικογενειακό επίπεδο, δεν θα μπορούσε, ας πούμε, κάποιος να παντρέψει την κόρη του, αν θα έβγαζε τα άπλυτα της οικογένειας στη φόρα).
2. Να σταματήσουν όλες οι απεργίες και οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων. Αν η Ελλάδα αναγκαστεί να πουλήσει, αυτό που σήμερα κάνει, ας πούμε, 100 εκατομμύρια, του χρόνου με τις απεργίες και τα προβλήματα, θα αγοραστεί 30, επειδή όλη αυτή η φασαρία θα την δείχνει πιο προβληματική.
3. Να σταματήσουν να ψάχνουν λογαριασμούς στο εξωτερικό. Τα χρήματα έφυγαν, μπορούν να γυρίσουν με μικρή φορολογία, (η ρύθμιση δεν πρέπει να γίνει με μία απλή υπουργική απόφαση, που μπορεί να αλλάξει με τον άλλο υπουργό )ας πούμε, 4%. Και αυτοί που τα έχουν, μόνο κουτοί δεν είναι, τα δις αυτά, δεν θα μείνουν στις τράπεζες για να αυγατίσουν από εκεί, θα επενδυθούν, επιχειρήσεις, δουλειές θα γίνουν.
4. Να ελευθερωθεί η αγορά, τι θα πει μαύρη αγορά; Ελεύθερο εμπόριο, μπορεί το κράτος να μην επωφεληθεί άμεσα από αυτό, αλλά θα υπάρξουν δουλειές, θα επωφεληθεί έμμεσα από τους εργαζόμενους.
5. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται καμία βαριά βιομηχανία, μπορεί να ανθήσει με τον τουρισμό. Ατελείωτες παραλίες, υπέροχες θάλασσες, ήλιος, αξιοθέατα και μνημεία, μπορεί να ζει μόνο από αυτό. Θα πρέπει να γίνουν πολλά, καλά ξενοδοχεία, με φθηνές τιμές. Οι καιρικές συνθήκες, το ήπιο κλίμα της Ελλάδας θα έκανε να υπάρχει τουρισμός όλο το χρόνο. Υπάρχουν 200 εκατομμύρια καλά αμειβόμενοι πελάτες στην Ρωσία, που κάνουν τις διακοπές τους στην Τουρκία, Ισπανία κλπ. εμείς έχουμε βίζα. Η Τουρκία έχει άρει την βίζα για την Ρωσία εδώ και χρόνια. Η Ελλάδα έχει βίζα, γιατί; είναι ανόητο να πιστεύει κανείς ότι έτσι εμποδίζονται οι τρομοκράτες να έλθουν, η βίζα υπάρχει για να βγάζουν λεφτά. Το γνωστό, κάνει 20 μέρες για να βγει, πλήρωσε να την έχεις αύριο. Πολλά δις έχει κερδίσει η ‘συντεχνία’ από την γραφειοκρατία της Ρωσικής βίζας.
6. Θα πρέπει να καταλάβει ο Έλληνας ότι κουμπαριά και οικονομική άνθηση της χώρας δεν ταιριάζουν. Θα πρέπει να γίνει, ας πούμε, λίγο πιο ψυχρός συναισθηματικά, περισσότερο σωστός επαγγελματίας, για να προοδεύσει.

Τι θα γίνει στο μέλλον αν δεν αλλάξουν τώρα τα πράγματα; Οι παγκοσμιοποίηση θα φέρει πολλά εκατομμύρια ανθρώπων. Επειδή η Ελλάδα δεν έχει βαριές βιομηχανίες, αυτοί θα κάθονται για λίγο, και θα απορροφούνε σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Η Ελλάδα θα γίνει πέρασμα, αλλά για όσο καιρό θα είναι εδώ, είναι επόμενο, θα κλέβουν, ο τόπος θα βράζει, θα αναγκαστούν να φύγουν και πολλοί Έλληνες. Ξένοι επενδυτές, που δεν βλέπουν Ελλάδα, αλλά φιλέτο, θα αγοράσουν φθηνά. Δεν θα είναι πολλοί, επειδή υπάρχουν άλλα φιλέτα πιο φτηνά, και εκεί θα υπάρξει μεγάλη ανάπτυξη. Αυτή η αλλαγή του εργοδότη δεν θα έχει διαφορά για τον Έλληνα εργαζόμενο αλλά ο Έλληνας εργαζόμενος είναι κακός εργαζόμενος. Μόλις πιάσει δουλειά, αντί να δουλέψει, φωνάζει για τα δικαιώματά του. Θέλει να αμείβεται καλά και να δουλεύει λίγο. Έτσι και για τις λίγες δουλειές που θα υπάρχουν θα χρησιμοποιηθούν μετανάστες εργαζόμενοι. Κάποιες ομάδες (τύπου 12θειστές, Ε) από το εξωτερικό, θα προσπαθήσουν να βοηθήσουν αλλά θα είναι ένα μικρό ανάχωμα στον ωκεανό της κατάρρευσης. Αν δεν γίνουν τώρα οι αλλαγές, Ελλάδα… τέλος.

Οι φίλοι και αδελφοί, είναι αυτοί που βρήσκονται στο ίδιο πνευματικό επίπεδο. Μοιραία κάποιος προχωράει, τότε οι φιλίες παύουν να υπάρχουν.

quote:

---

δεν με καλυψαν οι απαντησεις.

Timendi causa est nescire...

---

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΛΟΓΙΚΗ, ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΕΙ ΤΗΝ ΕΥΦΥΪΑ ΤΟΥ ΝΑ ΤΟΝ ΟΔΗΓΗΣΕΙ.

Αν το Μέλλον υπάρχει, αν στο Σύμπαν είναι καταχωρημένες ενεργειακά, η κάθε πιθανή πράξη του κάθε ένα, κάποια στιγμή κάποιος ‘βλέπει’ μία πράξη, την εκφράζει, και το Μέλλον καταρρέει σε αυτήν. Αυτή η πιθανότητα δεν μου φαίνεται λογική, επειδή το Σύμπαν λειτουργεί με οικονομία, και δεν είναι οικονομικό, δηλαδή υπάρχει σπατάλη ενέργειας, με τις πράξεις που δεν θα πραγματοποιηθούν.

Κατά τη γνώμη μου το μέλλον δεν υπάρχει, αλλά το σχηματίζει ο άνθρωπος.

Ο εγκέφαλος είναι πομπός και δέκτης, εκπέμπει και δέχεται συχνότητες, αυτό σημαίνει ότι μπορεί να προγραμματίσει αλλά και μπορεί να προγραμματιστεί, σημαίνει ότι αν δεν προγραμματίσεις θα σε προγραμματίσουν.

Αυτό στην εποχή μας είναι γνωστό ως mind control, (γίνονται μυστικά πειράματα, και λέγονται πολλά για το θέμα), ήταν γνωστό από την αρχαιότητα. Πιθανόν να έγινε τυχαία, κάποιος σκέφτηκε κάτι, το ήθελε πολύ, και συναίβει. Το γεγονός του έδωσε σιγουριά, ότι και κάτι άλλο μπορεί να κάνει, και έτσι έγιναν οι μάγοι. Στην ουσία, ο μάγος προγραμματίζει, ( πχ. έναν άνθρωπο να συμπεριφερθεί με ένα συγκεκριμένο τρόπο) και όσο πιο σίγουρος είναι, τόσο καλύτερο προγραμματισμό κάνει.

Κατ’ επέκταση και οι προφητείες και οι χρησμοί, είναι προγράμματα. Κάποιος φαντάστηκε, σκέφτηκε κάτι, το εξέφρασε, έκανε μία σκεπτομορφή, και όσοι πιο πολλοί το δέχονται, τροφοδοτούν την σκεπτομορφή, και την κάνουν να συμβεί.

Για να αμυνθεί ο άνθρωπος στον προγραμματισμό των άλλων, θα πρέπει να σκέφτεται, να προσπαθεί να σκέφτεται λογικά.

Όμως θα πρέπει να εμποδίζει τον εαυτό του να προγραμματίζει άλλους. Όταν κάποιος λέει, ‘θέλω να γίνει αυτό’, κάνει πρόγραμμα, και ας πούμε ότι το Σύμπαν τον ακούει, μία δύο, τρεις φορές. Όμως δεν είναι θεός, να θέλει να γίνεται το δικό του, κάποια στιγμή θα αυτό απορριφθεί. Κατά τη γνώμη μου, πολύ σωστά, οι χριστιανοί λέμε εκφράσεις όπως ‘πρώτα ο θεός’, ‘αν θέλει ο θεός’, έτσι δεν κάνουμε προγραμματισμό, αφήνουμε στο Σύμπαν, να εκφραστεί.

Πως είναι δυνατόν να ενδιαφέρθηκε ο Παΐσιος, να μην πεινάσουν μόνο οι Αγιορείτες; Γιατί δεν είπε στους 3 μοναχούς να ενημερώσουν και τον υπόλοιπο κόσμο; Πόσο θα επηρέαζε ένας πόλεμος το Άγιο Όρος, και δεν εμφανίστηκε στη Βουλή να ενημερώσει τους αρμόδιους για αυτόν;
Από την όλη ιστορία καταλαβαίνω δύο πράγματα.
1ον είναι ένας καλός τρόπος για να ξεπουλήσεις αλεύρια, λάδια, και λοιπά είδη σουπερ μάρκετ.
2ον είναι ένα κρυμμένο μήνυμα κάποιου που βλέπει λίγο μακριά, αν σκεφτούμε την καταστροφή των σιτοβολώνων της Ρωσίας (γι’ αυτό και η θέαση του Παΐσιου, έξω από το Ρωσικό μοναστήρι) και την αύξηση της τιμής του σταριού στην Ευρώπη.

Κάνοντας μερικές ΒΑΘΙΕΣ εισπνοές μειώνουμε το δτα στα πνευμόνια και έτσι μειώνεται η ποσότητά του στο αίμα. Αυτό έχει σαν συνέπεια να αισθανθούμε ζαλάδες, ταχυπαλμίες, ενοχλήσεις και σπασμούς στην περιοχή της καρδιάς, ενώ μία παρατεταμένη μείωση του δτα μπορεί να προκαλέσει ακόμη και λιποθυμία. Το φαινόμενο αυτό παρατηρείται συχνά σε ασθενείς που κάνουν σπειρομέτρηση. Μόλις σταματήσουμε τις βαθιές αναπνοές επανέρχεται η αρχική ισορροπία στην κυκλοφορία μέσα σε λίγα λεπτά και εξαφανίζονται τα συμπτώματα. Στην ίδια διαπίστωση θα καταλήξουμε αν επαναλάβουμε δυο τρεις φορές ακόμη το ίδιο τεστ. Όσο πιο έντονη είναι η έλλειψη του δτα τόσο πιο έντονα θα εμφανίζονται τα συμπτώματα τα οποία είναι απόρροια κακής κυκλοφορίας, κακής αιμάτωσης και οξυγόνωσης του εγκεφάλου. Αν τα συμπτώματα οφείλοντας σε άλλους παράγοντες πέρα από τη μείωση του δτα, δεν θα παουσιαζόταν με τόση ένταση και σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Άρα ο αρχικός ισχυρισμός μας είναι λογικός και επιβεβαιώνει την αξία και το ρόλο του δτα στην κυκλοφορία του αίματος.

Η πίεση του δτα θεωρείται φυσιολογική όταν κυμαίνεται από 35 έως 45 mmHg. Το 45 αποτελεί το άριστα στην κλίμακα και όσο κατεβαίνουμε προς τα κάτω η ποσότητα του δτα μειώνεται στο αίμα με όριο για την ομαλή κυκλοφορία το 35. κάτω από το 35 οι διαταραχές στην κυκλοφορία είναι έντονες ενώ στο 26 η πίεση του δτα δεν είναι αρκετή για να διαστείλει τα αιμοφόρα αγγεία, ιδίως τα τριχοειδή και να εξασφαλίσει την ομαλή ροή του αίματος.

Στατιστικές έρευνες έδειξαν ότι το ποσοστό του δτα στο αίμα για τους περισσότερους ανθρώπους είναι ΚΑΤΩ από τα φυσιολογικά όρια, περίπου 28-32 mmHg. Μπορεί ο καθένας από μόνος του να βρει αν είναι αρκετό το δτα στο αίμα του κάνοντας μια ‘παύση’ στην αναπνοή του, δηλαδή να σταματήσει να εισπνέει μετά από μία φυσιολογική εκπνοή. Ο χρόνος μετριέται από τη στιγμή της εκπνοής μέχρι τη στιγμή που θα παρουσιαστεί ανάγκη για εισπνοή. Στατιστικά διαπιστώθηκε ότι οι περισσότεροι αντέχουν από 10 έως 35 δευτερόλεπτα. Το φυσιολογικό όριο είναι τα 60 δευτερόλεπτα, στο οποίο το δτα φτάνει στα 45 mmHg στο αίμα. Ανάλογο με τη διάρκεια της ‘παύσης’ είναι και το ποσό του δτα στο αίμα. Είναι λογικό, όσο μεγαλύτερη ‘παύση’ έχει κάποιος τόση καλύτερη κυκλοφορία του αίματος έχει, το οξυγόνο αποδεσμεύεται πιο εύκολα από την αιμοσφαιρίνη και γενικά οξυγονώνεται καλύτερα όλος ο οργανισμός. >>

Ελπίζω όλα αυτά να γίνουν ερέθισμα για περαιτέρω έρευνα… Για σκέψεις…Μήπως η υγεία είναι θέμα αναπνοής;

Για τον Μπουτέικο υπάρχουν άρθρα και στον ελληνικό τύπο , η αναφορά του στην Νιού Γιορκ Ταιμς ίσως πείσει περισσότερο. http://www.nytimes.com/2009/11/03/health/03brod.html?_r=1

Ο υποψιασμένος βρίσκει πολλά. Θα βρείτε. Θα μπορούσα να αντιγράψω από αλλού, αλλά διάλεξα την συγκεκριμένη εργασία για τον παρακάτω λόγω.

ΤΗΣ ΜΑΘΗΤΡΙΑΣ ΤΖΙΑΤΖΙΟΥ ΜΑΡΙΑΣ.
ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ . ΤΣΕΛΟΥΔΗΣ ΒΥΡΩΝ

Καλά κατάλαβες. Θεός; με τίποτα. Ένας λύκος, ένα δελφίνι, ένας πλάτανος…

Εαρινέ,

Ας πούμε ότι ο θεός ευθύνεται για τους Νόμους του Σύμπαντος. Από τους Νόμους προκύπτει κάποια σχέση που πρέπει να έχουν τα δημιουργήματα, τα όντα μεταξύ τους. Αν η σχέση είναι αρμονική τότε θα είναι σύμφωνα με τον Νόμο. Αν η σχέση δεν είναι αρμονική, δηλαδή το ένα ον βλάπτει το άλλο, το ένα ον είναι κακό προς το άλλο, εσύ λες ότι και για αυτό ευθύνεται ο θεός. Δηλαδή λες ότι ο θεός, είναι υπεύθυνος για έναν Νόμο, αλλά είναι υπεύθυνος και για τον …αντινόμο. Δηλαδή σε σχέση με τον άνθρωπο, έκατσε και σκέφτηκε την κάθε κακία, το κάθε λάθος, την κάθε βλακεία που μπορεί να κάνει αυτός και την έβαλε στους αντινόμους του, και έτσι γίνεται υπεύθυνος ο θεός, και αθώος ο άνθρωπος.

Σε μένα φαίνεται λογικό να υπάρχουν μόνον Νόμοι, και όχι αντινόμοι, και άσσοι στο μανίκι. Πχ για τα επίγεια, ένας Νόμος που εμφανίζει μορφές ζωής, όπως, φυτό ζώο άνθρωπο, και ένας Νόμος που καθορίζει την σχέση αυτών μεταξύ τους.

Αν κάποιος ταξιδεύει σύμφωνα με την ροή του ποταμού, θα ταξιδεύσει καλά. Αν του έρθει να πάει αντίθετα με το ρεύμα, και κινδυνεύσει να πνιγεί, δεν θα φταίει ο θεός, δεν έκανε Νόμο για την πλεύση αντίθετα με το ρεύμα, αλλά η βλακεία του.

Βλέπουμε στον άνθρωπο δυνατότητα σκέψης που γίνεται ικανότητα λογικής. Η λογική και η ευφυΐα ταιριάζει με έναν ευφυές θεό. Η βλακεία μπορεί να πηγάζει από βλάκα θεό; Μπορεί ένας ευφυής άνθρωπος να είναι και βλάκας;

Βλέπουμε στον άνθρωπο συναισθήματα. Σε κάποιες στιγμές της ζωής μας λέμε, ‘αγαπώ όλον τον κόσμο’. Κάποιες άλλες, δεν θέλουμε να βλέπουμε κανέναν. Για αυτά τα τόσο διαφορετικά συναισθήματα είναι υπεύθυνος ο θεός; μπορεί ο θεός να είναι ταυτοχρόνως αγάπη και μίσος;

Καταλαβαίνω ότι έχουμε δυνατότητα λογικής για να βρούμε και να κάνουμε το σωστό, και έχουμε συναισθήματα για να νοιώθουμε αγάπη και χαρά. Για τη διαφορά μας από αυτά, ευθυνόμαστε εμείς, όχι ο θεός.

Εαρινέ,
Τι είναι θεός για σένα;

quote:

---

δεν με καλυψαν οι απαντησεις.

Timendi causa est nescire...

---

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΛΟΓΙΚΗ, ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΕΙ ΤΗΝ ΕΥΦΥΪΑ ΤΟΥ ΝΑ ΤΟΝ ΟΔΗΓΗΣΕΙ.

Αν το Μέλλον υπάρχει, αν στο Σύμπαν είναι καταχωρημένες ενεργειακά, η κάθε πιθανή πράξη του κάθε ένα, κάποια στιγμή κάποιος ‘βλέπει’ μία πράξη, την εκφράζει, και το Μέλλον καταρρέει σε αυτήν. Αυτή η πιθανότητα δεν μου φαίνεται λογική, επειδή το Σύμπαν λειτουργεί με οικονομία, και δεν είναι οικονομικό, δηλαδή υπάρχει σπατάλη ενέργειας, με τις πράξεις που δεν θα πραγματοποιηθούν.

Κατά τη γνώμη μου το μέλλον δεν υπάρχει, αλλά το σχηματίζει ο άνθρωπος.

Ο εγκέφαλος είναι πομπός και δέκτης, εκπέμπει και δέχεται συχνότητες, αυτό σημαίνει ότι μπορεί να προγραμματίσει αλλά και μπορεί να προγραμματιστεί, σημαίνει ότι αν δεν προγραμματίσεις θα σε προγραμματίσουν.

Αυτό στην εποχή μας είναι γνωστό ως mind control, (γίνονται μυστικά πειράματα, και λέγονται πολλά για το θέμα), ήταν γνωστό από την αρχαιότητα. Πιθανόν να έγινε τυχαία, κάποιος σκέφτηκε κάτι, το ήθελε πολύ, και συναίβει. Το γεγονός του έδωσε σιγουριά, ότι και κάτι άλλο μπορεί να κάνει, και έτσι έγιναν οι μάγοι. Στην ουσία, ο μάγος προγραμματίζει, ( πχ. έναν άνθρωπο να συμπεριφερθεί με ένα συγκεκριμένο τρόπο) και όσο πιο σίγουρος είναι, τόσο καλύτερο προγραμματισμό κάνει.

Κατ’ επέκταση και οι προφητείες και οι χρησμοί, είναι προγράμματα. Κάποιος φαντάστηκε, σκέφτηκε κάτι, το εξέφρασε, έκανε μία σκεπτομορφή, και όσοι πιο πολλοί το δέχονται, τροφοδοτούν την σκεπτομορφή, και την κάνουν να συμβεί.

Για να αμυνθεί ο άνθρωπος στον προγραμματισμό των άλλων, θα πρέπει να σκέφτεται, να προσπαθεί να σκέφτεται λογικά.

Όμως θα πρέπει να εμποδίζει τον εαυτό του να προγραμματίζει άλλους. Όταν κάποιος λέει, ‘θέλω να γίνει αυτό’, κάνει πρόγραμμα, και ας πούμε ότι το Σύμπαν τον ακούει, μία δύο, τρεις φορές. Όμως δεν είναι θεός, να θέλει να γίνεται το δικό του, κάποια στιγμή θα αυτό απορριφθεί. Κατά τη γνώμη μου, πολύ σωστά, οι χριστιανοί λέμε εκφράσεις όπως ‘πρώτα ο θεός’, ‘αν θέλει ο θεός’, έτσι δεν κάνουμε προγραμματισμό, αφήνουμε στο Σύμπαν, να εκφραστεί.