- Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Αναρωτήθηκα για ποιό λόγο δεν είναι αυτός ο μοναδικός άγιος από την στιγμή που εκείνος - κι η μητέρα του Ιησού - μπήκε στον Παράδεισο με εντολή του Ιησού.
quote:
Αυτός ο παράδεισος λοιπόν είναι ΓΕΜΑΤΟΣ ΑΓΙΟΥΣ, τους απ' αιώνων δικαίους, οι οποίοι διαρκώς προσεύχονται:
Μα, εκεί έγκειται η απορία μου εμένα! 
Πως γίνεται να ξέρουμε εμείς οι άνθρωποι σε ποιούς επέτρεψε ο Χριστιανικός Θεός να μπουν στον "προσωρινό" Παράδεισο και να τους τιμούμε ως αγίους?
Δεν θεωρώ λοιπόν ότι υπάρχει κάποια παρεξήγηση στο θέμα, πιστεύω πως η ερώτηση μου είναι σαφέστατη. 
quote:
συστήνει στους Ορθοδόξους να ακολουθούν το παράδειγμα ταφής του Χριστού και να μην αποτεφρώνονται.
Σε ευχαριστώ για την απάντηση, αγαπητέ.
Η απορία αυτή που εξέφρασα στο προηγούμενο μου μήνυμα μου γεννήθηκε έχοντας ακούσει αρκετούς ιερωμένους να είναι αντίθετοι και στην διαδικασία αποτέφρωσης των νεκρών στην χώρα μας αλλά και να διατείνονται πως στην Δευτέρα Παρουσία θα πρέπει η κάθε ψυχή να λάβει το σώμα που είχε - οπότε κι η αποτέφρωση δεν θα πρέπει να λαμβάνει χώρα.
Βέβαια, αυτό θα σήμαινε πως όλοι εκείνοι οι άνθρωποι από αρχαιοτάτων χρόνων έως τώρα που έχουν αποτεφρωθεί, θα έμεναν χωρίς σώμα...
Αλλά νομίζω ότι μου έλυσες την απορία επί της αποτέφρωσης.
In anticipation of my resurrection...
quote:
Πως γίνεται να ξέρουμε εμείς οι άνθρωποι σε ποιούς επέτρεψε ο Χριστιανικός Θεός να μπουν στον "προσωρινό" Παράδεισο και να τους τιμούμε ως αγίους? Δεν θεωρώ λοιπόν ότι υπάρχει κάποια παρεξήγηση στο θέμα, πιστεύω πως η ερώτηση μου είναι σαφέστατη.
Τώρα κατάλαβα τι εννοείς. Είναι όντως ένα εντελώς παρεξηγημένο ζήτημα που μπερδεύει πολλούς.
Αρχικά λοιπόν, Άγιοι ονομάζονταν όλοι οι βαπτισμένοι Χριστιανοί (Έβρ. 6:10, Ρωμ. 1:7, Α' Κορ. 1:2).
Αργότερα, από τον 4ο αιώνα που οι χριστιανοί ήταν πλέον πολυάριθμοι, η έννοια της λέξεως "άγιος" αρχίζει να περιορίζεται, να εξειδικεύεται και να απονέμεται μόνο σε ωρισμένα πρόσωπα.
Οι πρώτοι Άγιοι της περιόδου, πλέον, ήταν οι Απόστολοι και βεβαίως οι μάρτυρες των διωγμών για τους οποίους η εκκλησιαστική συνείδηση ήταν βέβαιη πως θα τους αναγνώριζε ο Χριστός ως δικούς του αφού τον ομολόγησαν "έμπροσθεν των ανθρώπων".
Όλοι οι πρώτοι Άγιοι της Εκκλησίας σε διάστημα 10 αιώνων περίπου, μέχρι τον 14ο αιώνα δηλ., αναγνωρίζονταν χωρίς ΚΑΜΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ επίσημη πράξη της ποιμαίνουσας Εκκλησίας. Οι άγιοι αναγνωρίζονταν αυθορμήτως από τη συνείδηση της Εκκλησίας, δηλαδή από το πλήρωμα της. Αρχικά η αναγνώριση ήταν περιορισμένη και τοπική, ενώ στη συνέχεια με την ένταξη του Αγίου στο εορτολόγιο (στα Μαρτυρολόγια, Αγιολόγια, Συναξάρια, Δίπτυχα), η αναγνώριση του γενικευόταν.
Τι εννοώ όμως όταν λέω "Συνείδηση" ή "Πλήρωμα της Εκκλησίας":
Εννοώ κάτι σαν την αναγνώριση που έχει σήμερα ο γέροντας Παΐσιος. Όσοι τον έζησαν, όσοι τον επισκέφτηκαν, όσοι τον γνώρισαν, όσοι του μίλησαν ή έγραψαν γι αυτόν, μαρτυρούν για την πίστη του και τα χαρίσματά του, ενώ ταυτόχρονα δεν υπήρξαν μαρτυρίες για κάποια ακραία κακή πλευρά του, μή χριστιανική.
Αυτό σημαίνει ότι αν ζούσαμε στο διάστημα από τον 4ο μέχρι τον 14ο αιώνα, ο Παΐσιος ίσως να ήταν ήδη άγιος της Εκκλησίας μας, χωρίς να μπορεί κανείς να το αμφισβητήσει ή να το εμποδίσει.
Για τα χρόνια εκείνα βέβαια, η εκκλησιαστική συνείδηση, μπορούσε να αναγνωρίσει ως Άγιο και ένα πρόσωπο για την συνολική του προσφορά στον Χριστιανισμό. Για παράδειγμα, η έξοδος του Χριστιανισμού από τους διωγμούς με το διάταγμα των μεδιολάνων από τον Μ. Κων/νο, ήταν υπέρ-αρκετή για να μην μπορεί κανείς να σταματήσει την ανακύρηξή του σε άγιο.
Προσωπικά πάντως, είμαι βέβαιος ότι αν δεν είχε εξομολογηθεί, βαπτιστεί και κοινωνήσει λίγο πριν πεθάνει, θα ήταν απλά αγαπητός και πολυθρύλητος, αλλά δεν θα είχε αναγνωριστεί ως άγιος γιατί δεν μετείχε στο σώμα της Εκκλησίας.
Όσοι του καταμαρτυρούν δολοφονίες, δολοπλοκίες κ.λπ., δεν γνωρίζουν τι σημαίνει άγιος στην Ορθόδοξη Εκκλησία και ασφαλώς παραβλέπουν τις ιστορικές και εκκλησιαστικές συγκυρίες: Δεν υπήρχε τότε τρόπος να σταματήσει η αναγνώρισή του αυτή λόγω της προσφοράς του στον Χριστιανισμό. Εφόσον το ρεύμα αυτό υπήρξε μέσα στον λαό της Εκκλησίας, τίποτε δεν μπορούσε να το αναστρέψει. Εφόσον δε, ο Κων/νος μετανόησε, τότε όπως και ο ληστής (που για να σταυρωθεί, αυτό σήμαινε ότι είχε διαπράξει τρομακτικά εγκλήματα), μπορούσε να είναι και αυτός ένα μέλος του παραδείσου.
Αλλά και πάλι, η ανακύρηξή του ως Αγίου, δεν σημαίνει ότι ο Θεός έχει ...την ίδια άποψη!
Κανείς δεν θα πρέπει να ξεχνά ότι η τελική κρίση όλων, βρίσκεται στα "χέρια" του Θεού και ΜΟΝΟ. Αν τότε δούμε τον Μ. Κων/νο να "καταδικάζεται" δεν θα είναι καθόλου παράξενο ή περίεργο. Μόνο ο θεός γνωρίζει και κανείς άλλος.
Αν δούμε όμως και μια άλλη πλευρά, θα καταλάβουμε ότι η Εκκλησιαστική Συνείδηση και πάλι, διαχωρίζει τα πρόσωπα. Όλοι μπορούμε να διαπιστώσουμε την προτίμηση του λαού στον Χριστό και την Θεοτόκο ή σε οσίους και εξαϋλωμένους ασκητές, σε σχέση με τους αγιοποιημένους Αυτοκράτορες. Η συνείδηση του λαού διαχωρίζει την παρησία που έχει προς τον Θεό ένας σεβάσμιος γέροντας ασκητής.
Σχετικά με αυτό, έχει επίσης σημασία να πούμε ότι για τα χρόνια εκείνα, σε περίπτωση που ένας επίσκοπος π.χ. προέβαινε εσπευσμένα στην ανακήρυξη ενός αγίου, χωρίς νά προηγηθεί η μαρτυρία της συνειδήσεως της Εκκλησίας, ήταν πολύ εύκολο η ανακήρυξη αυτή να παραμείνει μια κενή πράξη. Δηλ. πίσω από την ανακύρηξη ενός αγίου, υπάρχει ΠΑΝΤΑ η Εκκλησιαστική συνείδηση και κανένα μεμονωμένο πρόσωπο έστω και ένας Αρχιεπίσκοπος ή Πατριάρχης.
Για να γίνει αυτό κατανοητό, ακόμη κι αν μια Πατριαρχική Σύνοδος ανακήρυσσε σήμερα, άγιο τον ...Γιοσάκη, αυτό θα έμενε απλώς στα χαρτιά χωρίς ουσία.
Για να προχωρήσω, από τον 14ο αιώνα και μετά, η ανακήρυξη ενός αγίου άρχισε να γίνεται και επισήμως με συνοδικές πράξεις. Έτσι π.χ. συνέβη με το Γρηγόριο τον Παλαμά, τον άγιο Γεράσιμο Κεφαλληνίας κ.ά.
ΉΔΗ ΟΜΩΣ, αυτοί είχαν αναγνωρισθεί από την κοινή εκκλησιαστική συνείδηση και μόνο η ανακήρυξη τους έγινε διά συνοδικών πράξεων. Επομένως οι πράξεις τοΰ πατριαρχείου έχουν ΤΥΠΙΚΟ και απλώς ΕΠΙΚΥΡΩΤΙΚΟ χαρακτήρα. Ο ουσιαστικός χαρακτήρας ανήκει στη συνείδηση τής Εκκλησίας. Η Σύνοδος δεν επιβάλλει αγίους. Το πλήρωμα της Εκκλησίας επιβάλλει την τιμή των αγίων. Ο λαός θεωρεί ότι οι άγιοι είναι "δικοί του", τους αισθάνεται δίπλα του, παίρνει τα ονόματα των αγίων. Με τον τρόπο αυτό τους τιμά ή προσπαθεί να τους μιμηθεί.
Στη σημερινή εποχή, βάση της Πατριαρχικής Επιστολής από 24 Μαρτίου 1931 επί πατριάρχου Φωτίου, υπάρχουν κάποιες γενικές αρχές σχετικά με την ανακήρυξη των αγίων της Εκκλησίας.
Είναι όμως χαρακτηριστικό ότι στις βασικές αυτές αρχές, σπουδαίο ρόλο παίζει η καθολική αναγνώριση:
"Η εξέλεγξις περιττεύει περί των ιερών εκείνων προσώπων, άπερ η γενική εκκλησιαστική συνείδησις ποιμένων και ποιμαινομένων ανεγνώρισεν ως αγίους και ως τοιούτους επί μακρόν ήδη χρόνον τιμά και γεραίρει."
Και στα επιμέρους "αποδεικτικά" στοιχεία περί αγιότητος, το πρώτο αναφέρει την "κοινήν συνείδηοιν των τε ποιμένων καί ποιμαινομένων, ήτις διαγινώσκει και διαπιστοί τους πραγματικούς αγίους, ως συνέβαινεν εν τη αρχαία αδιαιρέτω Εκκλησία".
Όσοι λοιπόν στα κανάλια ζητούν από την ..."Εκκλησία" (εννοώντας την ιεραρχία) να πάρει θέση για την αγιοποίηση του μοναχού Βυσσαρίωνα, έχουν μαύρα μεσάνυχτα από το ζήτημα αυτό.
Εφόσον μέχρι στιγμής δεν ακούστηκε κάτι μεμπτό για τον άνθρωπο αυτό, είτε για τα έργα του, είτε για την πίστη του, η τιμή προς το πρόσωπό του δεν αντίκειται με την παράδοση της εκκλησίας.
προσωπικά σκέφτομαι ότι:
Αν το σκήνωμά του τελικά ΔΕΝ αφθαρτοποιηθεί, μια και αυτό ήταν το σημείο προσέλκυσης των πιστών, είναι πολύ πιθανόν η συνείδηση του λαού (ειδικά όσων τον γνώρισαν) να εξακολουθεί να τιμά τη μνήμη του γέροντα, να τον θυμάται, αλλά είναι εξαιρετικά απίθανο να αγιοποιηθεί.
Αυτές οι καταστάσεις πάντως, ακολουθούν τις αρχαίες τακτικές. Απαιτείται χρόνος, όπως είπαμε.
Και βεβαίως να θυμόμαστε ότι για κάθε "Άγιο", δεν σημαίνει ότι ΚΑΙ ο Θεός θα έχει την ίδια άποψη με εμάς. Είτε για την είσοδό του στον προσωρινό, είτε για την είσοδό του στον εσατολογικό παράδεισο μετά την κρίση...
Όμως, και ...λάθος να έχουμε κάνει, η σωτηριολογία της Εκκλησίας μας δεν έχει καμμία απολύτως σχέση με τους Αγίους της Εκκλησίας. Ακόμη δηλ. κι αν αγιοποιηθεί ο Παΐσιος, και τελικά αποδειχθεί, ας πούμε, ότι ήταν ο χειρότερος του κόσμου, αυτό δεν εμποδίζει σε τίποτε τη δική μου σωτηρία ακόμη κι αν από άγνοια εγώ τον θεωρούσα άγιο.
-
Edited by - recto on 12/04/2007 14:36:53
«Αρχικά λοιπόν, Άγιοι ονομάζονταν όλοι οι βαπτισμένοι Χριστιανοί (Έβρ. 6:10, Ρωμ. 1:7, Α' Κορ. 1:2).»
Ενδιαφέρον έχει ότι όλα αυτά φέρεται να τα λέει ένας Φαρισαίος, ο οποίος ουδέποτε γνώρισε ή μίλησε τον Ιησού, ή καν τον άκουσε να διδάσκει. Ενδιαφέρον έχει ότι ο ίδιος Φαρισαίος, που ουσιαστικά είναι και ο ιδρυτής του σημερινού χριστιανισμού, κατήργησε και την περιτομή, την οποία τίμησε ο Ιησούς ως πιστός Ιουδαίος και φυσικά ουδέποτε αρνήθηκε ή άφησε να εννοηθεί ότι θα πρέπει μελλοντικά να καταργηθεί…..
recto:
«Αργότερα, από τον 4ο αιώνα που οι χριστιανοί ήταν πλέον πολυάριθμοι, η έννοια της λέξεως "άγιος" αρχίζει να περιορίζεται, να εξειδικεύεται και να απονέμεται μόνο σε ωρισμένα πρόσωπα.»
Σε άλλα λόγια, η αυθαιρεσία στο μεγαλείο της…..
recto:
«Αλλά και πάλι, η ανακύρηξή του ως Αγίου, δεν σημαίνει ότι ο Θεός έχει ...την ίδια άποψη!»
Ενδιαφέρον!!!!
Δηλαδή, οι χριστιανοί συρρέουν στις εκκλησίες και προσκυνούν, κλαίνε και οδύρονται μπροστά στις εικόνες διαφόρων «Αγίων» (π.χ. του μπουμπουκιού Μέγα Κωνσταντίνου και της Μητέρας του..), οι οποίοι στην τελική ανάλυση κάλλιστα θα αποδειχθούνε…….ΜΙΑ ΤΡΥΠΑ ΣΤΟ ΝΕΡΟ!!!!
Δεν μπορώ να πω, αυτό είναι……..ύψιστο σημείο θεολογικής αξιοσύνης!
recto:
«Είτε για την είσοδό του στον προσωρινό, είτε για την είσοδό του στον εσατολογικό παράδεισο μετά την κρίση...»
Μου αρέσει η….κατηγοριοποίηση που ΤΟΣΟ ΑΠΛΟΧΕΡΑ έχεις κάνει φίλτατε!!
Εδώ δεν είσαι και είστε σε θέση να τεκμηριώσετε και να ερμηνεύσετε με ΛΟΓΙΚΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ το τι και γιατί προπάντων εστί Θεός, και κατά τα άλλα έχετε………ξεχωρίσει τον προσωρινό από τον εσχατολογικό παράδεισο!!!
Τόση αμετροέπεια πια?
quote:
να τεκμηριώσετε και να ερμηνεύσετε με ΛΟΓΙΚΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ το τι και γιατί προπάντων εστί Θεός
Όταν λοιπόν κάποιος από εδώ και πέρα θα ζητήσει ένα ενδεικτικό στοιχείο της παράνοιας που επικρατεί στα "επιχειρήματα" της αρχαιοανοησίας, μπορείτε να πάρετε αυτούσιο το παραπάνω ως δείγμα...
-
έχω δυο καλά φιλαράκια εδώ στην γειτονιά μου. Θέλω να μου κρατείσεις μια θέσει στον προσωρινό και μια στον εσχατολογικό παράδεισο γι΄αυτούς !
Φιλικά
Βασίλης
Επειδή το θέμα έχει συγκεκριμένο σκοπό (την σταύρωση και το βαθύτερο νόημα που έχει εκείνη) θα παρακαλέσω όλους τους συμμετέχοντες να επιστρέψουμε στο θέμα.
In anticipation of my resurrection...
Recto επειδή σε βλέπω διαβασμένο σε πολλά πράγματα ,θα ήθελα να μου πεις την γνώμη σου ,χωρίς βέβαια να υπάρχει το παραμικρό πονηρό σε αυτό το ερώτημα μου .
Αλήθεια δεν πιστεύεις ότι η ανθρώπινη ζωή είναι πολύ περιορισμένη για να μπορεί ο άνθρωπος να κριθή για της πράξης του;
quote:
Αλήθεια δεν πιστεύεις ότι η ανθρώπινη ζωή είναι πολύ περιορισμένη για να μπορεί ο άνθρωπος να κριθή για της πράξης του;
Φιλοσοφικά ναι, και μάλιστα αν δούμε τον χρόνο μόνο μέσα στη σχετικότητά του.
Δηλ. όταν κοιτάμε μπροστά, τον χρόνο που αναμένεται, μας φαντάζει σαν μια ατέλειωτη ευθεία που τελειώνει στον ορίζοντα. Ακόμη κι αν πρόκειται να περάσει μία (έστω αγωνιώδης) ώρα.
Όταν όμως ο χρόνος "περάσει", ακόμη κι αν πρόκειται για 50 ολόκληρα χρόνια, μόλις κοιτάξουμε πίσω νομίζουμε ότι προχωρήσαμε, μόλις ένα μικρό βήμα.
Ναι, είμαστε υποχρεωμένοι να παλέψουμε με αυτόν τον χρόνο, ή καλύτερα με αυτή την αίσθηση του χρόνου. Και αφού δεν μπορούμε να την αλλάξουμε, είμαστε αναγκασμένοι να ζήσουμε με αυτή.
Πιστεύω πάντως ότι αυτό που επιτείνει την ανάγκη μου για επιπλέον χρόνο είναι κυρίως η δικαιική άποψη περί Κρίσης (δηλ. με την έννοια του δικαστηρίου που εκδίδει απόφαση) που μας κληρονόμησε για το σχήμα παράδεισος-κόλαση η δυτική διαμάχη με τον Διαφωτισμό αλλά και πιο πριν, η αντίληψη της δυτικής σκέψης και ιδιαίτερα του νομικά καταρτησμένου Αυγουστίνου. Αυτό είναι σαν ένα αγχώδες παιχνίδι με το χρόνο. Να προλάβω.
Όταν όμως σκέφτομαι, ως προέκταση μιας άχρονης "αιωνιότητας", την εδώ ζωή μου, και ξέρω ότι αποκλείεται να την περάσω χωρίς αστοχίες, τότε ξέρω να ζω χωρίς άγχος, μόνο με το "δεύτε προς με πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι, καγώ αναπαύσω υμάς".
Πιστεύοντας στη διατήρηση της αιώνιας αυτοσυνειδησίας, θα ήθελα απλά, φεύγοντας από εδώ να διατηρώ εξαιρετικά συναισθήματα για τον Χριστό, με πίστη, αλλά και για όλους τους ανθρώπους, την εν δυνάμει Εκκλησία του. Και μόνο αυτό να καταφέρω, μου φτάνει. Αν κυνηγούσα την ...αγιότητα, ίσως ο χρόνος δεν θα μου έφτανε. Προτιμώ όμως από όλα τα παραδείγματα, αυτό του ταλαίπωρου ληστή που όλο κι όλο είπε "θυμήσου με".
Πάντως, μου φαίνεται ότι ένας συναγωνισμός με τον χρόνο δημιουργεί την αίσθηση της στέρησής του ενώ μια παράλληλη κίνηση με αυτόν (πλήρης αποδοχή της δύναμής του καθώς και όλων των γεγονότων που αυτός φέρνει), σε μένα τουλάχιστον, απαλύνει το πρόβλημα.
-
«Όταν λοιπόν κάποιος από εδώ και πέρα θα ζητήσει ένα ενδεικτικό στοιχείο της παράνοιας που επικρατεί στα "επιχειρήματα" της αρχαιοανοησίας, μπορείτε να πάρετε αυτούσιο το παραπάνω ως δείγμα...»
Η Έλλειψη επιχειρημάτων από βαθιά δογματικά θρησκευόμενους, οδηγεί σε στερεότυπες απαντήσεις, οι οποίες τελικά αναδεικνύουνε τον εγκιβωτισμό της σκέψης και τίποτα περισσότερο. Δυστυχώς.
Η λογική του ΕΝΟΣ θεού, δεν είναι τίποτα περισσότερο από την ηχώ της φαντασίας σας φίλτατε, και φυσικά μας το υπενθυμίζουνε ξανά και ξανά οι φτωχές παραστάσεις σου.
Άνθρωπος, σημαίνει βοηθός.
ΟΛΕΣ οι θρησκείες έχουν σαν αντικείμενο τον ΥΠΕΡ-ΒΟΗΘΟ, τον Θεό. Η αδυναμία να εξηγήσουν την μη βοήθεια, όταν και εφόσον την χρειάζονται, κάνει τον κόσμο να πιστέψει σε δοκιμασίες σε διαταράξεις της ισορροπίας της φύσης, σε απαίτηση για κάθαρση, νηστεία και ότι παλαβό και ξεκουτιασμένο βάλει ανθρώπινος νους.
Ο Θεός λένε οι Ιουδαίοι (και ευκαιρία δεν χάνει το παρακλάδι τους ο χριστιανισμός…) έδωσε πλάκες στον Μωυσή. Θα μπορούσε άραγε να έδινε σε όλους την θεία φώτιση??
Ναι και όχι! Γιατί ΝΑΙ και γιατί ΟΧΙ?
Ναι, γιατί είναι Παντοδύναμος λένε, Όχι γιατί εκ των πραγμάτων δεν το έκανε!! Άντε εξήγησε το λοιπόν, και μιας και δεν μπορείς, καταφεύγεις θέλοντας και μη σε ρηχά πονήματα που συχνά αποκαλούνται με περισσή ιεροπρέπεια….«λόγια Πατέρων».
Ο Θεός θέλει να δοκιμάσει τον κόσμο λένε, σε μια….ΥΣΤΑΤΗ προσπάθεια διάσωσης των προσχημάτων και των εντυπώσεων του διαλόγου με τους θετικιστές.
Δικαιολογίες, φθηνές δικαιολογίες για φτωχά μυαλά!
Αφού έκρινε ότι ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΙΚΑΝΟΣ για φώτιση ετούτος ο «Θεός», γιατί να είναι ικανός για δοκιμασία, και τα δύο είναι θέματα νου. Εν τέλει, γιατί να δοκιμάζει ο θεός???
ΠΟΙΑ η λογική σε μια τόσο ρηχή ανάγκη, όταν εκ των πραγμάτων κάτι τέτοιο υποβιβάζει ακόμα και την ίδια την έννοια του προσωπικού θεού που έχουνε φανταστεί?
Και τελικά, ΟΛΟΙ διαπίστωσαν ότι……….ο θεός των Ιουδαίων (οι χριστιανοί θέλουνε καλύτερα να ακούνε στα αυτάκια τους το Ιησούς Χριστός..) βοήθησε!!
Διαφορετικά, ουδείς θα πίστευε.
Διότι, δίχως αυτά τα πομπώδη παραμύθια περί «Ανάστασης εκ νεκρών», περιπάτους επάνω στο νερό, μάτια που ανοίγουν με σάλιο, νεράκι που γίνεται κρασί ή ακόμα και……ξεμονάχιασμα και νίκη με τον ίδιο τον ΔΙΑΒΟΛΟ ΑΥΤΟΠΡΟΣΩΠΩΣ (!), ΠΟΙΟΣ και ΠΩΣ άραγε να πειστεί να γονατίσει μπροστά σε ένα κρανίο ή ένα κόκαλο? (Λείψανα Αγίων τα λένε…)
Και από την άλλη, πως να μην βοηθήσει? Το σύμπαν είναι μεταβλητό. Θα έρθει έτσι ώστε τα πράγματα να εξηγηθούν ως «βοήθεια», οπότε θα αποδοθούν στον θεό που τόσο ανάγκη έχουμε. Έτσι μας είπαν τουλάχιστον…..
Ο θεός είναι η αορίστου πηγής και ουσίας δύναμη βοήθειας!! Μας αρέσει αυτό. Και μάλιστα πολύ! Είναι εργαλείο για να έχουμε εξηγήσεις «πειστικές».
Ωστόσο, η εξήγηση είναι εντελώς απλή:
ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΒΛΗΤΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
(ΚΟΣΜΟΣ = ΟΡΑΤΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ)
Κατά τα άλλα, ο recto ζει το παραμύθι του……
quote:
Δικαιολογίες, φθηνές δικαιολογίες για φτωχά μυαλά!
Τότε γιατί εκτίθεσαι μονίμως όταν αντιπαρατίθεσαι με τα ...φτωχά μυαλά;
Ιδού η απορία...
Επίσης, έχε τουλάχιστον τη διακριτικότητα να μην ξεφτιλίζεις τις προθέσεις τρίτων. Ο "elo" ήθελε να συζητήσει κάποιο θέμα.
Εμένα η παρουσία σου μου φτιάχνει πάντα τη διάθεση γιατί βοηθάς με τις απορίες σου στην εδραίωση των απόψεών μου.
Θα πρέπει όμως να σκεφτείς ότι άλλους μπορεί να τους ενοχλεί να παρεμβάλεις στη δική τους συζήτηση, μονίμως παιδιάστικους μονολόγους.
-
Edited by - recto on 14/04/2007 23:48:26
""Ωστόσο, η εξήγηση είναι εντελώς απλή:
ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΒΛΗΤΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
(ΚΟΣΜΟΣ = ΟΡΑΤΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ)""
Δεδομένου ότι η αντίληψη μεταβλητότητας ενεργοπειοίται μέσω κίνησης και όχι ακινησίας, δεύτε προσκυνήσατε το αυτοκίνητο που περνά απ την οδό Σταδίου.
Κατά το άλλο ευαγγέλιο ο θεός είναι ακίνητος. Αχρονος. Κινεί και όχι κινείται.
Η ηθική και ότι συμπεριλαμβάνεται γύρω από αυτήν την λέξη ,ποτέ δεν πρόκειται να μπει σε κλειστά δόγματα και καλούπια .
Από τον άνθρωπο εξαρτάται τι είναι αυτό που θα κρατήσει από κάθε θρησκεία ,φιλοσοφία ,και ότι άλλη γνώση που μπορεί να λάβει που θα τον βοηθήσει να κατανόηση και να γνωρίσει το φωτεινό Εγώ του .
Όπως και από εμάς εξαρτάται ότι δεν μας γεμίζει σε μια ( αλήθεια ) που έχει σαν υποτιθέμενο σκοπό ,διάμεσου του πνευματικού μας ελέγχου (φόβος = αμαρτία ),να το απορρίψουμε από την καρδιά και την λογική μας .
Έτσι και αλλιώς δεν πρέπει να ξεχνάει κανείς μας ,ότι ο αληθινός δρόμος πάντα είχε και πάντα θα έχει και παράλληλα μονοπάτια που οδηγούν στο ίδιο τέλος ή αν το προτιμάτε στην ίδια αρχή από όπου ερχόμαστε.
Αγωνία μεγάλη. Αγαπούσα το σώμα μου, και δεν ήθελα να χαθεί. Αγαπούσα την ψυχή μου, και δεν ήθελα να ξεπέσει. Μάχομουν να φιλιώσω τις δυο αυτές αντίδρομες κοσμογονικές δυνάμες, να νιώσουν πως δει είναι οχτροί, είναι συνεργάτες, και να χαρούν, να χαρώ κι εγώ μαζί τους, την αρμονία.
Κάθε άνθρωπος είναι θεάνθρωπος, σάρκα και πνεύμα, να γιατί το μυστήριο μιας ορισμένης θρησκείας, είναι πανανθρώπινο. Σε κάθε άνθρωπο ξεσπάει η πάλη Θεού κι ανθρώπου, και συνάμα η λαχτάρα της φίλιωσης. Τις περισσότερες φορές η πάλη αυτή είναι ασύνειδητη, βαστάει λίγο, δεν αντέχει μια αδύνατη ψυχή ν' αντιστέκεται καιρό πολύ στη σάρκα, βαραίνει, γίνεται κι αυτή σάρκα, κι ο αγώνας παίρνει τέλος. Μα στους υπεύθυνους ανθρώπους, που έχουν μερόνυχτα καρφωμένα τα μάτια τους στο ανώτατο Χρέος, η πάλη ανάμεσα στη σάρκα και στο πνέμα ξεσπάει χωρίς έλεος και μπορεί να βαστάξει ως το θάνατο.
Καζαντζάκης
quote:
Σβαμπέ :
Και από την άλλη, πως να μην βοηθήσει? Το σύμπαν είναι μεταβλητό. Θα έρθει έτσι ώστε τα πράγματα να εξηγηθούν ως «βοήθεια», οπότε θα αποδοθούν στον θεό που τόσο ανάγκη έχουμε. Έτσι μας είπαν τουλάχιστον…..
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΛΑΒΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ ... όποτε χρειαστεί να γίνει, κάτι που μπορεί να μήν έχει συμβεί σε μένα αλλά υπάρχουν αμέτρητα πλήθη μαρτυριών ανθρώπων ακόμα και στην εποχή μας ... ΘΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΑΠΟ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ.
Καμιά εύνοια, ή αναποδιά της τύχης δέν αποδίδεται στον Θεό πάντα εμείς έχουμε τον πρώτο λόγο στην τύχη μας αλλά και ο Θεός δίνει πού και πού ένα χέρι βοήθεια αρκεί να τον πιστέψουμε με πάθος.
Κάθε θρησκεία, κάθε φιλοσοφικό ρεύμα, κάθε εσωτερική διδασκαλία μπορούν να βοηθήσουν τον άνθρωπο και να του δώσουν τα στοιχεία εκείνα τα οποία θα τον ωφελήσουν στην αναζήτηση του.
Αυτό μπορεί να γίνει πολύ καλύτερα όταν το καθένα από αυτά δεν αποτελέσει για αυτόν μια ακόμα προσκόλληση αλλά του δώσει την ευκαιρία να ελιχθεί μέσω αυτών που του μετέδωσε.
Κι όπως λες υπάρχουν πάρα πολλά μονοπάτια για να προσεγγίσεις την Αλήθεια.
Το μυστικό είναι να καταλάβεις ότι το μονοπάτι που έχεις επιλέξει εσύ δεν είναι το μοναδικό κι όλα τα άλλα οδηγούν σε αδιέξοδο.
Όταν το κάνεις αυτό θα αρχίσεις σιγά σιγά να "ανυψώνεσαι" λίγο, να βλέπεις και τα υπόλοιπα μονοπάτια που υπάρχουν και να μπορείς να καταλάβεις ότι όλα οδηγούν στον τελικό σκοπό του ανθρώπου.
In anticipation of my resurrection...
εντελώς φιλικά στο γράφω:
"Μην στείλεις άλλο μύνημα γιατί καραδοκεί ο Αντίχτιστος Χ 4 = 6666"
quote:
Φίλε Dying,εντελώς φιλικά στο γράφω:
"Μην στείλεις άλλο μύνημα γιατί καραδοκεί ο Αντίχτιστος Χ 4 = 6666"
Χαχα! 
Μα φίλε Vasiliscm, δεν το ξέρεις?
Το έργο που μου ανατέθηκε είναι να τον φέρω επί της Γης! 
In anticipation of my resurrection...
«Τότε γιατί εκτίθεσαι μονίμως όταν αντιπαρατίθεσαι με τα ...φτωχά μυαλά;»
Γιατί όταν τα φτωχά μυαλά βγαίνουν βόλτα στο διαδίκτυο, το παίζουν……επαΐοντες της θεολογίας!!
recto:
«πίσης, έχε τουλάχιστον τη διακριτικότητα να μην ξεφτιλίζεις τις προθέσεις τρίτων. Ο "elo" ήθελε να συζητήσει κάποιο θέμα.»
Τα σχόλια μου δεν αφορούσαν τον Elo, αλλά την αφεντιά σου…..
recto:
«μένα η παρουσία σου μου φτιάχνει πάντα τη διάθεση γιατί βοηθάς με τις απορίες σου στην εδραίωση των απόψεών μου.»
Αλίμονο!!
Ποια «εδραίωση» βρε αθεόφοβε?? Ποια «εδραίωση» που έχετε μπερδέψει την έννοια της μυθολογίας με την εσχατολογική φάκα και την έχετε αναγάγει σε….εξ αποκαλύψεως αλήθεια!!
Θεολογία, είναι το όστρακο εκείνο που με πυρήνα έναν κόκκο πλάνης σχηματίζει μαργαριτάρι φίλτατε! Πιστεύεις άραγε ότι έχεις κάτι περισσότερο μέσα στα φαντασιακά σχήματα του μυαλού σου?
Και εάν ναι, τότε ΓΙΑΤΙ δεν είσαι σε θέση να το εξηγήσεις, νομιμοποιώντας προπάντων και το ΠΟΘΕΝ των λεγομένων σου??
recto:
«Θα πρέπει όμως να σκεφτείς ότι άλλους μπορεί να τους ενοχλεί να παρεμβάλεις στη δική τους συζήτηση, μονίμως παιδιάστικους μονολόγους.»
Παιχνίδια της φαντασίας που έγιναν ΘΕΜΕΛΙΑ της μεταφυσικής: η ανθρωποποίηση του θεού – η θεοποίηση του ανθρώπου.
Σου λέει τίποτα φίλτατε?
Έμαθες να πορεύεσαι με μύθους, σοφιστείες και υστερόβουλες υπεκφυγές αγαπητέ, μόνο που με αυτά τα συστατικά χτίζονται οι «μεγάλες αλήθειες» για τα μικρά μυαλά…..
Άντε γεια!
«Δεδομένου ότι η αντίληψη μεταβλητότητας ενεργοπειοίται μέσω κίνησης και όχι ακινησίας, δεύτε προσκυνήσατε το αυτοκίνητο που περνά απ την οδό Σταδίου.
Κατά το άλλο ευαγγέλιο ο θεός είναι ακίνητος. Αχρονος. Κινεί και όχι κινείται.»
Κοίτα να δεις, εφόσον έχεις απαραίτητα την ανάγκη να προσκυνήσεις κάτι (!), τότε δεν νομίζω ότι το να προσκυνήσεις μια πανέμορφη McLaren ή μια Ferrari διαφέρει πολύ από το να προσκυνήσεις ένα…..κόκαλο, ένα κομμάτι κρανίου ή ένα μουμιοποιημένο σώμα!!
Τουλάχιστον το….προσκύνημα στη Ferrari θα σε γεμίσει χαρά, για κάτι που δεν είμαι καθόλου σίγουρος για τα διάφορα χριστιανικά τοτέμ.
Ως προς τα υπόλοιπα, μόλις που ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΕΙΣ το ΠΟΘΕΝ η ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ σου ως προς τα κατηγορήματα που αναφέρεις, ευχαρίστως να το συζητήσουμε.
Διότι, μάλλον «μιλάει» η ηχώ της φαντασίας παρά η βεβαιότητα σου..
quote:
Τα σχόλια μου δεν αφορούσαν τον Elo, αλλά την αφεντιά σου…..
Φίλε Schwabe, το θέμα μας όμως είναι το βαθύτερο νόημα της Σταύρωσης και σε τι μπορεί να συνίσταται αυτή...
In anticipation of my resurrection...
quote:
Και ετούτο διότι η Μονοθεϊστική βία, προερχόμενη ως ιδεολογία απο τον Φαραώ Echnaton (1353-1336 π.χ.) και μετέπειτα διασκευασμένη απο σύνολο Σημιτικών λαών γνωστών ως «Εβραίοι», δεν αναγνωρίζει δικαίωμα συζήτησης άλλου τρόπου ερμηνείας του Θείου αλλά ούτε και αφήνει ζωτικό χώρο σε οιαδήποτε άλλη προσπάθεια «συμπόρευσης» μεταξύ ανθρώπων και τρόπου πίστης εις τα επέκεινα.
Θερμή παράκληση Schwabe :
Υπόδειξέ μου , πηγές ( ηλεκτρονικό διαδύκτυο ( ελληνική διάλεκτο ),για τα άνωθεν που έγραψες .
Σε ευχαριστώ εκ των προτέρων .
Η άποψή μου για την εσταύρωση του χριστού είναι , ότι για να πιστέψει κάποιος σε αυτήν, θα πρέπει να κατορθώσει να αγαπήσει τον πλησίον του ως εαυτόν.