- ΠΡΟΣΕΥΧΗ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
"Είχα μια αίσθηση αιωνιότητας. Παλιές μου λαχτάρες και απέχθειες, ο φόβος του θανάτου και η τάση του εγωκεντρισμού χάθηκαν. Είχα την ευλογία της κατανόησης της έσχατης φύσης των πραγμάτων".
Φαντάζεσαι να το... παθαίναμε όλοι; Μετά τι θα κάναμε;
Με τι θα ασχολούμαστε;;;
ΕΛΛΑΝΙΟΝ ΦΩΣ
http://www.mindfloga.blogspot.com/
quote:
θέλεις να μιλήσεις για μοχθηρές δυνάμεις
Οχι, δεν θελω, κατ αρχην δεν τις ξεχωριζω σε 'ομορφες' και 'ασχημες' οντοτητες η 'καλες και κακες'.
Ολες οι οντοτητες ιδιες ειναι!!!!
Η προθεση σου/του/μου/μας μετραει
προσευχή κι άλλο επίκληση πνευμάτων και οντοτήτων....
Η προσευχή, αφορά σε επικοινωνία, ενώ η επίκληση σε
αίτημα, πάντα...
Η προσευχή αποτελεί πρόσβαση του ανθρώπου στο θείο και
είναι προσωπική, χωρίς αναφορές σε άλλους ή πράγματα, όπως όταν ζητάμε κάτι, μέσω αιτήσεως...Δηλαδή, η προσευχή, έχει την δική
της υπόσταση και δεν συνδέεται απαραιτητα με την ύλη....
Στην προσευχή δε ζητάς κάτι αλλά επικοινωνείς με το θεό.
Να, πως κάνουμε εμείς εδώ?
Λές, δεν έχω τι άλλο να κάνω, ας κάνω διάλογο με το θεό!
Ν'ανταλλάξουμε δυο κουβέντες βρε αδερφέ, να πούμε τα νέα μας!
Όχι όχι δε ζητάμε τίποτα, ούτε υγεία, ούτε να μας προσέχει και να μας "φωτίζει", ούτε... κ.τ.λ.
Απλό chating κάνουμε!
Και βεβαίως άλλο επίκληση άλλο προσευχή.
συμπληρώσω μόνο ότι αγνοούμε την θέληση του ανθρώπου να
έρθει σε επαφή με το άγνωστο πνευματικό χώρο..
Ότι πολλοί μπερδεύουν το οντότητα με το καλή οντότητα και ότι
νάναι ξένη οντότητα να είναι...
Η προσευχή, ελευθερώνει τον άνθρωπο απο το άγνωστο και τον φέρνει
σε επικοινωνία με το Θεό, γιατί ο Θεός εισακούει, όταν δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο για τις όποιες οντότητες ...
Προσευχή μπορείς να κάνεις και απλά για να ευχαριστήσεις!
Αλλα συνήθως οι άνθρωποι προσεύχονται για να ζητήσουν κάτι... Ακόμα και κουράγιο & δυναμη να ζητήσουν κάποια οντότητα έχουν στο μυαλό τους.
Τι σημασία έχει ποια θα είναι αυτή η οντότητα; Ο καθένας έχει τις δικές του οντότητες και δεν μπορεί να πείσει κανείς κανέναν οτι οι δικές του είναι καλύτερες και πιο αποτελεσματικές απο του άλλου!
Γιατί Πύραμιντ, στην Ελλάδα απο πιτσιρίκια μας μαθαίνουν ότι οι 'καλές' οντότητες είναι ο θεός, ο Χριστός, το άγιο πνεύμα και οι άγιοι. Σε άλλες χώρες μαθαίνουν κάποιες άλλες οντότητες. Σε κάποια συστήματα αυτογνωσίας και Εσωτερισμού μαθαίνουν κάποιες άλλες οντότητες. Χώρια οι οντότητες που υπάρχουν απο τα πανάρχαια χρόνια.
Τί να κάνουμε τώρα, δεν μπορούμε να τις απορρίψουμε όλες και να δεχτούμε μία (1)!!! γιατί αυτό είναι δογματισμός! Και με πιο δικαίωμα κάποιος θα απορρίψει όλες τις οντότητες και θα μας υποδείξει μία (1);;;;
Δηλ. απο τη στιγμή που κάποιος απορρίπτει τις οντότητες μιας θρησκείας η ενός συστήματος είναι υποχρεωμένος να απορρίψει και τις δικές του! Ή να τις δεχτεί ολες. Ή όλες και καμμία ταυτόχρονα.
Αυτό είναι μια παρεξήγηση που υπάρχει...Υπάρχουν μόνο
θετικές δυνάμεις ο Θεός κι αρνητικές ο διάβολος..Διεκδικείται
όλως περιέργως τώρα,μόνο η... πατρότητα του καλού...Αν είναι δυνατόν...Όταν αυτή είναι του Θεού, όχι του ανθρώπου.
Μπορούμε να δούμε τον Θεό και το καλό, απο τη μια και το διάβολο,
τον διαστρέφωντα τον λόγο του Θεού, προκειμένου να ξεγελάσει
τον άνθρωπο απο την άλλη..Με τους ακολούθους του φυσικά...
Βέβαια, ζούμε σε εποχές δημοκρατικές(!!!), όπου και το κακό έχει
πια αντιπροσωπευτική εκπροσώπηση,αλλά, πάντα υπάρχει η σταθερή
διαφορά, ότι ένας θέλει το καλό του ανθρώπου, ο Θεός κι ένας
θέλει να καταστρέψει τον άνθρωπο, ο διάβολος...Ο πλανών την
οικουμένη όλη...
Και ερχόμαστε στο θέμα της προσευχής, όπου ο καθείς, μάλλον
πρέπει να προσέχει που προσεύχεται και τι εύχεται...
Είναι καλό, ας πούμε να λέμε ότι πρέπει να υπάρχει το κακό,
λόγω ..δημοκρατίας, όταν αυτό μας στερεί την αιώνια και τέλεια
ζωή του πνευματικού όντος, με δύναμη θεού;..
Αυτά τα ζητήματα, η διάκριση καλού κακού, μας απασχολούν άραγε,
κατά τη διάρκεια του σταδίου που προηγείται, πριν, δλδ, απο
την προσευχή κι έτσι γίνεται πιο συνειδητός ο άνθρωπος, όταν
προσεύχεται;...Γιατί μπορεί να έρθει σε εκείνο το μήκος κύμματος, ώστε να εισακουσθεί απο το θείο... Και έτσι λέμε ότι έχει το απώτερο αποτέλεσμα της η προσευχή, την ουσιαστική ένωση με το αιώνιο πνεύμα του Θεού, απο όπου προερχόμαστε και ξαναγυρνάμε...
το καλό και το κακό..Αυτό είναι το θέμα...Δεν υπάρχουν καμιά
500αριά....Είναι συγκεκριμένες, όπως κι η δική μας επιλογή
στο που θα απευθυνθούμε...Δεν πρέπει να ξεγελιόμαστε...
Άσε το όνομα, μην κολλάς σε αυτό, ούτως ή άλλως, δεν μπορούμε
να εννοήσουμε και πολύ την έννοια Θεός και τον ίδιο τον Θεό..
Μπορείς να δεις ότι διαλέγουμε με ποιά δύναμη θέλουμε να είμαστε
και ανάλογα προσευχόμαστε;
Για καλό ή για κακό, όπως κι αν το δικαιολογούμε...
και τούτα εδώ και 'κείνα εκεί
και τίποτα δεν ζει εκτός σου
σε σένα κάνω προσευχή
Είσαι το παν γι' αυτά που λέω
εσύ είσαι η χαρά μου όταν γελάω
εσύ το δάκρυ μου όταν κλαίω
εσύ το πάθος όταν αγαπάω
Θεέ μου αν μ' αγαπάς
πες μου που το πας
να στο πάω
γιατί σ' αγαπάω
την ευγνωμοσύνη μου θα 'χεις
έστω κι αν δεν υπάρχεις
Θεέ μου που μόνο εσύ
ήσουν από πάντα
και τα κακά και τα καλά
κι όλες οι σκέψεις μου από σένα
και όταν μιλώ, το στόμα σου μιλά
Θεέ μου αν μ' αγαπάς
πες μου που το πας
να στο πάω
γιατί σ' αγαπάω
την ευγνωμοσύνη μου θα 'χεις
έστω κι αν δεν υπάρχεις
Είσαι τα τρένα, τα αεροπλάνα και τα πλοία
τα δέντρα, τα πουλιά και το σκοτάδι
ο θάνατος, ο πόλεμος, τα αστεία
η έκσταση, ο ρυθμός αβάν του Άδη
Θεέ μου αν μ' αγαπάς
πες μου που το πας
να στο πάω
γιατί σ' αγαπάω
την ευγνωμοσύνη μου θα 'χεις
έστω κι αν δεν υπάρχεις
άσχημη μέσα του, που πραγματικά, σε φέρνει κοντά στον Θεό...
Αυτό κάνει η προσευχή...Και θα έπρεπε να προσευχόμαστε τουλάχιστον
συχνότερα, απο όσο το κάνουμε,όλοι μας...
quote:
Αγαπητή mimosa, δεν υπάρχουν πολλών ειδών οντότητες...
Αυτό είναι μια παρεξήγηση που υπάρχει...Υπάρχουν μόνο
θετικές δυνάμεις ο Θεός κι αρνητικές ο διάβολος..Διεκδικείται
όλως περιέργως τώρα,μόνο η... πατρότητα του καλού...Αν είναι δυνατόν...Όταν αυτή είναι του Θεού, όχι του ανθρώπου.
Μπορούμε να δούμε τον Θεό και το καλό, απο τη μια και το διάβολο,
τον διαστρέφωντα τον λόγο του Θεού, προκειμένου να ξεγελάσει
τον άνθρωπο απο την άλλη..Με τους ακολούθους του φυσικά...
Βέβαια, ζούμε σε εποχές δημοκρατικές(!!!), όπου και το κακό έχει
πια αντιπροσωπευτική εκπροσώπηση,αλλά, πάντα υπάρχει η σταθερή
διαφορά, ότι ένας θέλει το καλό του ανθρώπου, ο Θεός κι ένας
θέλει να καταστρέψει τον άνθρωπο, ο διάβολος...Ο πλανών την
οικουμένη όλη...
Και ερχόμαστε στο θέμα της προσευχής, όπου ο καθείς, μάλλον
πρέπει να προσέχει που προσεύχεται και τι εύχεται...
Είναι καλό, ας πούμε να λέμε ότι πρέπει να υπάρχει το κακό,
λόγω ..δημοκρατίας, όταν αυτό μας στερεί την αιώνια και τέλεια
ζωή του πνευματικού όντος, με δύναμη θεού;..
Αυτά τα ζητήματα, η διάκριση καλού κακού, μας απασχολούν άραγε,
κατά τη διάρκεια του σταδίου που προηγείται, πριν, δλδ, απο
την προσευχή κι έτσι γίνεται πιο συνειδητός ο άνθρωπος, όταν
προσεύχεται;...Γιατί μπορεί να έρθει σε εκείνο το μήκος κύμματος, ώστε να εισακουσθεί απο το θείο... Και έτσι λέμε ότι έχει το απώτερο αποτέλεσμα της η προσευχή, την ουσιαστική ένωση με το αιώνιο πνεύμα του Θεού, απο όπου προερχόμαστε και ξαναγυρνάμε...
ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΤΙΠΟΤΕ!!!!
ΕΛΛΑΝΙΟΝ ΦΩΣ
http://www.mindfloga.blogspot.com/
quote:
mimosa
Δεν έχει σημασία ποιόν επικαλούμαστε και τί μορφή του δίνουμε.
Άλλοι το λένε θεο, άλλοι Αρχάγγελο, άλλοι άγιο Κυπριανό, άλλοι καλή Νεράιδα, άλλοι Κρίσνα, Κουτχούμι, Σανάντα και γιατί όχι και Μπάτμαν ή Ποπάϋ.
Όλοι αυτοί θα λειτουργήσουν σαν ένα "τρυπάνι" με το οποίο θα αντλήσουμε τη δύναμη που ήδη υπάρχει μέσα μας!trexagireve
Έχει κάποια διαφορά φίλη mimosa...Πιστεύω είναι άλλο να
επικαλείσαι τον...Μπάτμαν κι άλλο τον Θεό..Είναι θέμα
ξενερώματος, κάπου....
Εκτός αυτού, είπαμε, ότι πέρα απο την δική μας
εσωτερική δύναμη, υπάρχει και η δύναμη του Θεού, που
επαναλαμβάνω, βοηθάει περισσότερο...Είναι μια πρόσθετη δύναμη
κατά πολύ ανώτερη, υψηλότερου επιπέδου και σαφώς, αιωνίας
ισχύος..Για τον Μπάτμαν, θα σε γελάσω....
Φίλε trexagireve , κατά την γνώμη μου η mimosa έχει δίκιο , γιατί δεν έχει σημασία αν αυτός στον οποίον απευθύνεται ο προσευχόμενος προκειμένου να τονώση το ηθικό του είναι ο Αρχάγγελος ή ο Μπάτμαν , σημασία έχει το να πιστεύει ακράδαντα αυτός που προσεύχεται , ότι η προσευχή του θα εισακουστή και θα λάβη την βοήθεια που ζητάει , από αυτόν που την ζητάει .
*
για να πάρω εσωτερική δύναμη και το προσεύχομαι για να έρθω
κοντά στον Θεό....Είναι μεγάλη η διαφορά, όσο συμπληρωματικά
κι αν λειτουργούν οι δυο προσευχές...Απευθύνεσαι στο Θεό, ή σε
σένα;
Γιάπετ μου, το πρωί με τον κηδεμόνα σου...
Είχες γράψει ότι δεν ξεχωρίζεις τις οντότητες σε καλές και κακές και ότι όλες είναι ίδιες. Σχολιάζω ότι δεν είναι όλες ίδιες και για να μην μιλάμε για καλές και κακές που ναι μεν έχει βάση αλλά δεν είναι και ακριβές προτείνω να έχουμε κατά νου ότι αυτές είναι αυτό που είναι και εμείς τις χαρακτηρίζουμε α ή β.
Η φράση «είναι όλες ίδιες» για μένα σημαίνει το εξής
Εάν έχουμε την οντότητα χ και την οντότητα ψ και αυτές έρθουν σε επαφή με τον άνθρωπο τον ωθούν σε όμοιο κραδασμό.
Sesostris δεν είναι έτσι ακριβώς. Έχει σημασία που προσεύχεσαι, δεν δονείται το ίδιο η λέξη «Μπάτμαν» και η λέξη «Χριστός».
Υ.Γ.Και επιπλέον πόσοι προσεύχονται στον Μπάτμαν? Να μου έλεγες για τον Αντόνιο Μπαντέρας να σε καταλάβω, στον Μπάτμαν???
Φίλε trexagireve δεν κατάλαβα καλά τι θέλεις να πεις, θα ξαναδιαβάσω το μήνυμά σου και εάν χρειάζεται θα σε ρωτήσω. Είμαι στην δουλειά και είναι λίγο δύσκολο.
Αυτό που λέω είναι ολες οι οντότητες είναι ίδιες. Δεν υπάρχουν καλές και κακές οντότητες.
Υπάρχουν καλοί και κακοί άνθρωποι!!
έτσι και τώρα, είχα μια σκέψη πάνω στην έννοια οντότητα, που
είχε να κάνει με το πόσο καθαρή και πόσες οντότητες είναι,
απο άποψη διαφορετικότητας σε τοποθέτηση και συμμετοχής σε σύνολο
κι έτσι μίλησα ειδικά γι αυτό...
Δηλαδή, εννοώ ότι υπάρχει μόνο το καλό και το κακό, όχι οντότητες
που γινονται ότι θέλουμε ή θέλουν, όπως ισχυρίζεται η φίλη Μιμόζα. Είναι σταθερή η θέση τους,δεν μεταλλάσονται οι άγγελοι, το καλό,
εκτός απο τους δαίμονες, που μπορούν να ξεγελάσουν , μετασχηματιζόμενοι και σε άγγελο φωτός...
Δηλαδή, πολλές φορές ο διάβολος,για να παρασύρει τον άνθρωπο,προσπαθεί να δείξει ότι εκπροσωπεί τον Θεό, αλλά το θέμα είναι πόσο εύκολα την πατάει ο άνθρωπος...Πόσο παρασύρεται ή
θέλει να παρασυρθεί..
Όπως σήμερα που πιστεύουν σε εξωγήινους...Δαίμονες είναι όχι εξωγήινοι, γιατί, τόσους αιώνες, αν υπήρχαν θα είχαν εμφανιστεί...
Κι οι αποδέιξεις γι αυτούς,όλο στο σκοτάδι και προβληματικά...
Γιατί άραγε;
Τον τελευταίο καιρό, υπάρχει μια φοβερή διασπορά θέσεων, σε
ότι έχει να κάνει με πνευματικές οντότητες, όπου ο καθένας, νομίζει
ότι ανακαλύπτει κάτι καινούργιο...Δεν έχουν σημασία τα ονόματα, αλλά,
αν είναι οι ίδιες οντότητες και εξυπηρετούν τους ίδιους σκοπούς και
την ίδια πλευρά...Αν υπάρχουν καλοί και κακοί, ή απλά αμφίσημοι...
Αλλά θέλει ο άνθρωπος το παραμύθι του,θέλει να ξεγελαστεί, για να
νοιώθει σπουδαίος, έστω και στα ψέμματα...Θέλουμε τους πλάνητες μας,
για να περιφερόμαστε και μεις πλανώμενοι και οδηγούμενοι...
Η προσευχή, ανάβει φώς μες στην ψυχή του ανθρώπου και τον οδηγεί στο
ορθό..Και κανείς δεν μπορεί να τον ξεγελάσει εκεί, παρά μόνο όταν
γήινοι σκοποί, αλλάζουν την προσευχή σε επίκληση, ή αίτηση...