- Γίνεται η Ελληνική μυθολογία να διασώθηκε παραποιημένη? - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Πείται μου αν γίνεται την ακριβή σωστή άποψη να συμμεριστώ.
ευχαριστώ.
Μήπως ότι θαρρούμε βασίλεμα γλυκοχάραμα αυγής είναι πέρα Κι αντι να'ρθει μια νύχτα αξημέρωτη ξημερώνει μια αβράδυαστη μέρα!
Μήπως είν' ηαλήθεια στο θάνατο κιη ζωή μήπως κρύβει την πλάνη
ότιλέμε πωςζει μήπως πέθανε κιείναι αθάνατο ότι έχει πεθάνει
Συγκεκριμένα αναφέρομαι σε παραποίηση μετά Χριστόν εποχής.
Δηλαδή η μυθολογίες που μιλούσαν στην Αρχαία Ελλάδα, είναι οι ίδιες με αυτές που λέμε σήμερα?
Βέβαια αυτό δεν εξασφαλίζει την ακριβή μεταφορά τους ανά τους αιώνες (και ανά τις χιλιετηρίδες) πχ μια ιστορία (ιστορικό γεγονός) που διαδραματίζεται κατά την μινωική ή μυκηναϊκή εποχή και καταγράφεται για πρώτη φορά (έτσι γνωρίζουμε τουλάχιστον) 1000, 800 ή 600 χρόνια αργότερα προφανώς περίεχει και ανακρίβειες, προσθήκες ή παρερμηνίες. Πόσο μάλλον οι διάφοροι θρησκευτικοί μύθοι που περίεχουν εξ αρχής φανταστικά στοιχεία και χρησιμοποιούνται την κάθε εποχή για συγκεκριμένο σκοπό, βασικά διδακτικό.
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
Η μυθολογία εκτός από την συμβολική της πλευρά «θεότητες, είδωλα, πρότυπα, σύμβολα, εικόνες και μορφές», περιγράφει και αληθινά γεγονότα τα οποία συνέβηκαν κάποτε, πχ ( κατακλυσμοί, Τροία, κοσμογονικά γεγονότα κλπ) και που επιβιώσαν μέσα στο πέρασμα χειλάδων ετών με την μορφή του Μύθου .
"Οι περισσότεροι μύθοι περιέχουν πραγματικά γεγονότα" - Πλούταρχος
Ωστόσο το ποιο σημαντικό κομμάτι της Μυθολογίας, είναι η διαδικασία που συμβαίνει μέσα σας, καθώς αυτά τα αρχέτυπα «σύμβολα/εικόνες» μας οδηγούν ασυνείδητα σε μια εσωτερική αναζήτηση και διερεύνηση του εγώ μας .
Όπως έγραφε και ο Καρλ Γιουνγκ … «είναι μορφές ή εικόνες συλλογικής φύσεως οι οποίες εκδηλώνονται κυριολεκτικά σε όλη τη γη ως συστατικά των μύθων και την ίδια στιγμή ως προϊόντα προερχόμενα από το υποσυνείδητο των αυτοχθόνων ανθρώπων».»
Αν όμως έχουν διασωθεί τα ίδια έργα των συγγραφέων τοτε σίγουρα κάνω ανόητη ερώτηση.
quote:
NOYS -Καταρχήν με συνχωρείται που ίσως δεν έδωσα ένα τόσο ενδιαφέρων θέμα, αλλά είχα στο μυαλό μου οτι επι Βυζαντίου,οπου καταστράφηκαν όλα σχεδόν της αρχαίας θρησκείας διασώθηκαν τότε τα έργα με τους μύθους απο μοναχούς χριστιανούς και όχι όλα.Και για αυτό καιρό που διαβάζω την μυθολογία αναρωτιέμαι...μήπως είναι παραποιημένη?
Τώρα μάλιστα, είσαι ποιο ακριβής σε αυτό που θέλεις…
Αλλά λόγο δουλειάς τα λέμε το βραδάκι…
.
quote:
NOYS:
είχα στο μυαλό μου οτι επι Βυζαντίου,οπου καταστράφηκαν όλα σχεδόν της αρχαίας θρησκείας διασώθηκαν τότε τα έργα με τους μύθους απο μοναχούς χριστιανούς και όχι όλα.Και για αυτό καιρό που διαβάζω την μυθολογία αναρωτιέμαι...μήπως είναι παραποιημένη?
Kαι τι σχέση είχε η αρχαία Θρησκεία με τα αρχαία συγγράμματα τα οποία δήθεν καταστράφηκαν από το Βυζάντιο? Έχεις ακούσει τίποτα περί μοναστηριακών εργαστηρίων στο Βυζάντιο? επί Κων/νου Πορφυρογέννητου για παράδειγμα?
Γνωρίζεις μήπως τόσο επί Δ' σταυροφορίας όσο και επί άλωσης το πόσο σεβάστηκαν τις Βυζαντινές βιβλιοθήκες οι κατακτητές? αλλά και τα μοναστήρια όπου φυλάσσονταν?
Λες οι μοναχοί να παραποίησαν αυτά τα περί Δία και Ήρας, Αφορδίτης και τα λοιπά τρίγωνα προκειμένου να τους διαβάλλουν?
Για γίνε ποιο σαφής..............
"Μηνύστε με, μηνύστε με σε δίκες ξεφτιλίστε με"
«Γνωρίζεις μήπως τόσο επί Δ' σταυροφορίας όσο και επί άλωσης το πόσο σεβάστηκαν τις Βυζαντινές βιβλιοθήκες οι κατακτητές? αλλά και τα μοναστήρια όπου φυλάσσονταν?»
Μα είναι ποτέ δυνατόν να κατέστρεψαν οι βυζαντινοί κείμενα της ΘΥΡΑΘΕΝ ΣΟΦΙΑΣ των ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ????
( Ευσέβιος: «περιφρονώντας τα ιερά κείμενα του Θεού ασχολούνται με τη γεωμετρία...με ζήλο μελετούν τη γεωμετρία του Ευκλείδη, θαυμάζουν τον Αριστοτέλη και τον Θεόφραστο.»)
Είναι ποτέ δυνατόν να κατέστρεψαν οι βυζαντινοί ελληνικά κείμενα ή Ναούς, να έκλεισαν φιλοσοφικές σχολές ή να εκδίωξαν και να κατέσφαξαν Εθνικούς???
Διαβάζουμε στον χριστιανό υμνογράφο Ρωμανό τον Μελωδό (493-560), και συγκεκριμένα στον «Ύμνον εις Πεντηκοστήν» τους παρακάτω στίχους:
(Maas Paul - Trypanis C.: A.Sancti Romani Melodi cantica - Cantica genuina, Oxford University Press, 1963)
«Τί φυσώσιν και βαμβεύουσιν οι Έλληνες?
Τί φαντάζονται προς 'Αρατον τον τρισκατάρατον?
Τί πλανώνται προς Πλάτωνα?
Τί Δημοσθένη στέργουσι τον ασθενή?
Τί μη νοούσι Όμηρο όνειρον αργόν?
Τί Πυθαγόραν θρυλούσιν τον δικαίως φιμωθέντα?»
Μα, είναι ποτέ δυνατόν μέσα απο τόση «αγάπη» που είχανε οι βυζαντινοί αλλοεθνείς ή και οι διάφοροι εκχριστιανισμένοι έλληνες, να θέλανε να καταστρέψουνε την Θύραθεν Σοφία των Τρισκατάρατων φιλοσόφων??
Είναι ποτέ δυνατόν??
«Kαι τι σχέση είχε η αρχαία Θρησκεία με τα αρχαία συγγράμματα τα οποία δήθεν καταστράφηκαν από το Βυζάντιο? Έχεις ακούσει τίποτα περί μοναστηριακών εργαστηρίων στο Βυζάντιο? επί Κων/νου Πορφυρογέννητου για παράδειγμα?»
Μα, ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ να σκέφτεται κανείς ότι οι βυζαντινοί ή οι Πατέρες τους υιοθετούσαν κακότητες έναντι των Ελλήνων και της Σοφίας τους???
Ο σοφός υπηρέτης του Χριστού Ιωάννης ο Χρυσόστομος γράφει μέσα απο την βαθύτατη αγάπη του για την ελληνική σοφία:
{ «Tα παιδιά να υπακούτε στους γονείς σας σύμφωνα με το θέλημα του Kυρίου... Όμως, όταν ο γονέας είναι Έλλην, τότε το παιδί δεν πρέπει να υπακούη» (προς Eφεσίους επιστολή, ομιλία 21, παρ. α).}
{ «Όσο πιο βάρβαρο ένα έθνος φαίνεται και της ελληνικής απέχει παιδείας, τόσο λαμπρότερα φαίνονται τα ημέτερα... Ούτος ο (πιστός χριστιανός) βάρβαρος, την οικουμένη ολάκερη κατέλαβε ... και ενώ πάντα τα των Ελλήνων σβήνουν και αφανίζονται, τούτου (του πιστού βάρβαρου) καθ' έκαστη λαμπρότερα γίνονται». (Εις Ιωάννην 59.31.33).}
Είναι λοιπόν ποτέ δυνατόν αυτός ο φωτισμένος υπηρέτης του Θεού να θέλησε να καταστραφούνε τα κείμενα των ελλήνων? Είναι δυνατόν?
Είναι ποτέ δυνατόν π.χ. ο Μέγας Βασίλειος, αυτός ο ενάρετος και αγαθός υπηρέτης του Χριστού να σκέφτηκε ότι θα ήτο χρήσιμη μια καταστροφή των κειμένων των ελλήνων φιλοσόφων?
¨Εγραψε σχετικά αυτός ο Άγιος άνθρωπος:
{ «Μη δειλιάζετε από των ελληνικών πιθανολογημάτων... τα οποία είναι σκέτα ξύλα, μάλλον δε δάδες που απώλεσαν και του δαυλού την ζωντάνια και του ξύλου την ισχύ, μη έχοντας δε ούτε και του πυρός την φωτεινότητα, αλλά σαν δάδες καπνίζουσες καταμελανώνουν και σπιλώνουν όσους τα πιάνουν και φέρνουν δάκρυα στα μάτια όσων τα πλησιάζουν. Έτσι και (των Ελλήνων) η ψευδώνυμος γνώση σε όσους την χρησιμοποιούν» (Εις Προφήτην Ησαΐαν Προοίμιον 7.196.3).}
{ «Είναι εχθροί οι Έλληνες, διότι διασκεδάζουν καταβροχθίζoντας με ορθάνοιχτο στόμα τον Ισραήλ. Στόμα δε λέγει εδώ ο προφήτης (Ησαΐας Θ΄11) την σοφιστική του λόγου δύναμη η οποία τα πάντα χρησιμοποίησε για να παραπλανήσει τους εν απλότητι πιστευσάντων». (Εις Προφήτην Ησαϊαν 9.230.8)}
Και ερωτώ: ΕΙΝΑΙ ΠΟΤΕ ΔΥΝΑΤΟΝ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΓΕΜΑΤΟΙ ΜΕ «ΑΓΑΠΗ» ΠΑΤΕΡΕΣ ΝΑ ΥΠΗΡΞΑΝ ΗΘΙΚΟΙ ΑΥΤΟΥΡΓΟΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΩΝ?
Είναι ποτέ δυνατόν?
«Kαι τι σχέση είχε η αρχαία Θρησκεία με τα αρχαία συγγράμματα τα οποία δήθεν καταστράφηκαν από το Βυζάντιο? Έχεις ακούσει τίποτα περί μοναστηριακών εργαστηρίων στο Βυζάντιο? επί Κων/νου Πορφυρογέννητου για παράδειγμα?»
Μα, ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ να σκέφτεται κανείς ότι οι βυζαντινοί ή οι Πατέρες τους υιοθετούσαν κακότητες έναντι των Ελλήνων και της Σοφίας τους???
Ο σοφός υπηρέτης του Χριστού Ιωάννης ο Χρυσόστομος γράφει μέσα απο την βαθύτατη αγάπη του για την ελληνική σοφία:
{ «Tα παιδιά να υπακούτε στους γονείς σας σύμφωνα με το θέλημα του Kυρίου... Όμως, όταν ο γονέας είναι Έλλην, τότε το παιδί δεν πρέπει να υπακούη» (προς Eφεσίους επιστολή, ομιλία 21, παρ. α).}
{ «Όσο πιο βάρβαρο ένα έθνος φαίνεται και της ελληνικής απέχει παιδείας, τόσο λαμπρότερα φαίνονται τα ημέτερα... Ούτος ο (πιστός χριστιανός) βάρβαρος, την οικουμένη ολάκερη κατέλαβε ... και ενώ πάντα τα των Ελλήνων σβήνουν και αφανίζονται, τούτου (του πιστού βάρβαρου) καθ' έκαστη λαμπρότερα γίνονται». (Εις Ιωάννην 59.31.33).}
Είναι λοιπόν ποτέ δυνατόν αυτός ο φωτισμένος υπηρέτης του Θεού να θέλησε να καταστραφούνε τα κείμενα των ελλήνων? Είναι δυνατόν?
Είναι ποτέ δυνατόν π.χ. ο Μέγας Βασίλειος, αυτός ο ενάρετος και αγαθός υπηρέτης του Χριστού να σκέφτηκε ότι θα ήτο χρήσιμη μια καταστροφή των κειμένων των ελλήνων φιλοσόφων?
¨Εγραψε σχετικά αυτός ο Άγιος άνθρωπος:
{ «Μη δειλιάζετε από των ελληνικών πιθανολογημάτων... τα οποία είναι σκέτα ξύλα, μάλλον δε δάδες που απώλεσαν και του δαυλού την ζωντάνια και του ξύλου την ισχύ, μη έχοντας δε ούτε και του πυρός την φωτεινότητα, αλλά σαν δάδες καπνίζουσες καταμελανώνουν και σπιλώνουν όσους τα πιάνουν και φέρνουν δάκρυα στα μάτια όσων τα πλησιάζουν. Έτσι και (των Ελλήνων) η ψευδώνυμος γνώση σε όσους την χρησιμοποιούν» (Εις Προφήτην Ησαΐαν Προοίμιον 7.196.3).}
{ «Είναι εχθροί οι Έλληνες, διότι διασκεδάζουν καταβροχθίζoντας με ορθάνοιχτο στόμα τον Ισραήλ. Στόμα δε λέγει εδώ ο προφήτης (Ησαΐας Θ΄11) την σοφιστική του λόγου δύναμη η οποία τα πάντα χρησιμοποίησε για να παραπλανήσει τους εν απλότητι πιστευσάντων». (Εις Προφήτην Ησαϊαν 9.230.8)}
Και ερωτώ: ΕΙΝΑΙ ΠΟΤΕ ΔΥΝΑΤΟΝ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΓΕΜΑΤΟΙ ΜΕ «ΑΓΑΠΗ» ΠΑΤΕΡΕΣ ΝΑ ΥΠΗΡΞΑΝ ΗΘΙΚΟΙ ΑΥΤΟΥΡΓΟΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΩΝ?
Είναι ποτέ δυνατόν?
Τα έργα όμως που είναι όλα μαζί ένα σύνολο μύθων=ελληνική μυθολογία, διαφόρων συγγραφέων,υπάρχουν σήμερων ημέρα διασωμένα πώς? Αρχαιολογικά ευρύματα ή μεταφορά απο κάποιους ,όποιοι και να είναι αυτοι... ...?
«Ενώ κατέστρεψαν τόσα άλλα...αγάλματα, ναούς..., θα άφιναν όπως είναι τα έργα συγγραφέων?»
Απο την ελληνική γραμματεία, σώθηκε συνολικά ένα ελάχιστο ποσοστό. Μεγάλο μέρος των κειμένων το οφείλουμε στους Άραβες, όπου και είχανε διαφύγει έλληνες φιλόσοφοι.
Η βυζαντινοί διέσωσαν (άραγε....απο ΠΟΙΟΝ??) κείμενα πρωτίστως του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη, διότι οι Προσωκρατικοί δεν ταίριαζαν καθόλου μα καθόλου στις θεολογικές τους ορέξεις.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι έχουμε σχεδόν το σύνολο των κειμένων του Πλάτωνα, ενώ ελάχιστα απο τον Ηράκλειτο.
Επάνω στον Πλάτωνα χτίσανε με όμορφα λόγια την εισαγωγή των διαφόρων κειμένων της Κ.Δ., φυσικά δίνοντας ένα τελείως διαφορετικό νόημα απο ότι στην αρχαία ελλάδα....
(διότι θεωρείται οτι ιστορία ξεκινάει απο τοτε που ξεκινάει η γραφή)γραφή που στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στην Κρήτη υπήρχε ιδιέτερη, και το φοινικικό αλφαβητο ανηκε στους φοινικές οπου γενάρχης τους ήταν ο Φοίνικας, ελληνικό μυθικό πρόσωπο.Η γλωσσα ομως ήταν ελληνική. αυτα ειναι παρεταίρο λόγια.
quote:
Τα έργα όμως που είναι όλα μαζί ένα σύνολο μύθων=ελληνική μυθολογία, διαφόρων συγγραφέων,υπάρχουν σήμερων ημέρα διασωμένα πώς? Αρχαιολογικά ευρύματα ή μεταφορά απο κάποιους ,όποιοι και να είναι αυτοι... ...?
από την Βικιπαίδεια
Η ελληνική μυθολογία συνίσταται, κατά ένα μέρος, από μια μεγάλη συλλογή αφηγημάτων που εξηγούν την προέλευση του κόσμου και εξιστορούν τη ζωή και τις περιπέτειες μιας ευρείας ποικιλίας θεών, ηρώων, ηρωίδων και άλλων μυθολογικών πλασμάτων. Αυτές οι ιστορίες αρχικά διαμορφώθηκαν και στη συνέχεια διαδόθηκαν από την προφορική-ποιητική παράδοση και για αυτό οι ελληνικοί μύθοι είναι γνωστοί σήμερα πρώτιστα από την ελληνική λογοτεχνία.
Οι παλαιότερες γνωστές λογοτεχνικές πηγές, είναι τα επικά ποιήματα Ιλιάδα και Οδύσσεια του Ομήρου, που εστιάζουν στα γεγονότα που περιβάλλουν τον τρωικό πόλεμο. Έπειτα δύο ποιήματα από τον Ησίοδο, η Θεογονία και το Έργα και Ημέρες, περιέχουν πολλές περιγραφές για τη γένεση του κόσμου, τη διαδοχή των θείων κυβερνητών, τη διαδοχή των ανθρώπινων εποχών, την προέλευση της ανθρώπινης θλίψεως και των θυσιαστικών πρακτικών. Διάφοροι μύθοι έχουν επίσης συντηρηθεί από: ομηρικούς ύμνους, τμήματα ποιημάτων του επικού κύκλου, λυρικά ποιήματα, έργα τραγωδών του 5ου αιώνα π.Χ., γραφές των μελετητών και των ποιητών της ελληνιστικής περιόδου και κείμενα από συγγραφείς των ρωμαϊκών χρόνων, όπως του Πλούταρχου και του Παυσανία.
Τα μνημειακά στοιχεία στις Μυκήνες και την Μινωική Κρήτη βοήθησαν στην επίλυση πολλών ερωτημάτων που προέκυπταν από τα ομηρικά έπη και χορήγησαν αρχαιολογικές αποδείξεις για πολλές από τις μυθολογικές λεπτομέρειες που αφορούν τους Θεούς και τους ήρωες. Η ελληνική μυθολογία απεικονίστηκε επίσης σε χειροποίητα αντικείμενα. Τα γεωμετρικά σχέδια στην αγγειοπλαστική του 8ου αιώνα π.Χ απεικονίζουν σκηνές από τον τρωικό κύκλο, καθώς επίσης και τις περιπέτειες του Ηρακλή. Στην αρχαϊκή, κλασσική και ελληνιστική περίοδο, οι ομηρικές και διάφορες άλλες μυθολογικές σκηνές συμπληρώνουν τα υπάρχοντα λογοτεχνικά στοιχεία.[2]
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
Edited by - Ostria on 25/06/2008 22:20:31
Ετσι κι αλλιώς αυτά τα κείμενα δεν ήταν σε κοινή θέα και χρήση.
Ο πραγματικός κίνδυνος ερχόταν από τα αρχαία φιλοσοφικά κείμενα (όσα είτε δεν ταίριαζαν στην χριστιανική θεώριση είτε ταίριαζαν πολύ και θα μπέρδευαν τους μελετητές). Τέτοια κείμενα μπορεί να εξαφανίστηκαν, καθώς και να προστέθηκαν στην λίστα κάποια ψευδεπίγραφα που αλλοίωναν την φιλοσοφική θεώριση κάποιων αρχαίων συγγραφέων(υπάρχουν σχετικές μελέτες).
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
Μια διαδικασία πολύ λεπτή που γινότανε από πολύ επιδέξιους γραφείς, κυρίως σε μοναστήρια.
Η αντιγραφή όμως δεν ήταν πάντα πιστή .
Συχνά, για λόγους θρησκευτικής ή πολιτικής σκοπιμότητας, οι αντιγραφείς με εντολές των ανωτέρων τους παραποιούσαν φράσεις ή και έννοιες στο πρωτότυπο, με αποτέλεσμα σήμερα να μην γνωρίζουμε επακριβώς αν τα αρχαία κείμενα που έχουν διασωθεί και έχουμε από δεύτερο χέρι, είναι ακριβής .
Ωστόσο η ιδιότυπη αυτή μορφή λογοκρισίας δεν μπορεί να συγκριθεί με την βάναυση επέμβαση που έγινε σε πολλά αρχαία κείμενα κατά το παρελθόν .
Από τα Αρχαία δείγματα αυτής της ωμής λογοκρισίας είναι το κάψιμο έργων του Πρωταγόρα στην προχριστιανική Αθήνα και η απειλή του ίδιου του Πλάτωνα να κάψει το έργο του Δημοκρίτου .
Σύμφωνα με την μαρτυρία του Αριστόξενου, ενώ κάποιος φανατικός Αλέξανδρος συγκέντρωσε όσα αντίτυπα του "Κυρίου Δοξαι" μπορούσε και άρχισε να τα καίει .
Το ίδιο έργο συνεχίστηκε και στα πρώτα χριστιανικά χρόνια. Μόλις οι χριστιανοί αναγνωρίστηκαν ως επίσημη θρησκεία του Βυζαντίου, ξέχασαν τι είχαν τραβήξει από τους διώκτες τους και άρχισαν να κάνουν τα ίδια .
Το κάψιμο αρχαίων βιβλιοθηκών μνημείων και αγαλμάτων ήταν για πολλά χρόνια στην ημερήσια διάταξη .
Ανεκτίμητοι θησαυροί χάθηκαν, μάλιστα από το μένος των νεοφώτιστων δεν γλίτωσαν ούτε η βιβλιοθήκη που είχε ιδρύσει ο Μ. Κωνσταντίνος, όπως και του Ιουλιανού .
Η βιβλιοθήκη του Ιουλιανού μάλιστα κάηκε με διαταγή του Ιοβιανού με το αιτιολογικό ότι προσέβαλε τα χριστιανικά ήθη .
Την ίδια τύχη είχε και η βιβλιοθήκη του Κωνσταντίνου Περφυρογέννητου, που καταστράφηκε από του Λατίνους όταν κυρίευσαν την Πόλη το 1204 .
Και στην δύση τα πράγματα δεν ήταν καλύτερα, οι Πάπες Συλβέστρος (4ος αιώνας) και Γρηγόριος (5ος αιώνας) πυρπόλησαν ολόκληρες βιβλιοθήκες, ενώ στον Γρηγόριο «χρωστάμε» την καταστροφή της Παλατινής βιβλιοθήκης, ο Πάπας Γρηγόριος Ζ΄ διατάζει να καούν όλα τα ερωτικά βιβλία των αρχαίων ( Σαπφούς, Δίφιδος, του Αλκαίου, της Ήριννας, του Ανακρέοντος, του Αλκμάνος κλπ) .
Έτσι χάθηκαν πολύτιμες συλλογές χειρογράφων και όσες δεν καταστράφηκαν, μεταφέρθηκαν για να πουληθούν στην δύση σε ιδιωτικές βιβλιοθήκες, όπως και αν θυμάστε και το χειρόγραφο του Αρχιμήδη το 1998 που εμφανίστηκε από το πουθενά και πουλήθηκε σε ιδιώτη για το πόσο δυο εκατομμυρίων λιρών .
quote:
Ο μόνος τρόπος για την διάσωση των αρχαίων πρωτότυπων χειρόγραφων πριν την εμφάνιση και διάδοση της τυπογραφίας, ήταν η αντιγραφή .
Μια διαδικασία πολύ λεπτή που γινότανε από πολύ επιδέξιους γραφείς, κυρίως σε μοναστήρια.
Γιατί όμως να κάνουν όλον αυτόν τον κόπο για κείμενα που βασικά δεν υποστήριζαν την δική τους πίστη; (πάντα είχα αυτή την απορία παρόλο που μπορώ να βρω κάποιες δικαιολογίες αλλά και πάλι δεν αρκούν.)
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
Καλά κρασιά! το μίσος εναντίων του Χριστού που το μόνο που έκανε ήταν να διδάσκει την αγάπη δεν έχει όρια και αποδέκτες!
Για να δούμε .......<<Όταν η Άννα η Κομνηνή αναφέρει στην Αλεξιάδα "το Ελληνίζειν ες άκρον εσπουδακυία και ρητορικής ουκ αμελετήτως έχουσα και τας Αριστοτελικάς τέχνας ευ αναλεξαμένη και τους Πλάτωνος διαλόγους..." τι να εννοεί άραγε?
Ο Κωνσταντίνος ο πορφυρογέννητος έκανε ένα μνημειώδης εγχείρημα με ομάδα λογίων από αρχαίους και μεσαιωνικούς συγγραφείς, να κατατάξει την ιστορική ύλη σε ενότητες σε συνδυασμό με σύντομα σχόλια.
Τον Ι' αιώνα η Αικατερίνη Χριστοφιλοπούλου μας πληροφορεί ότι τα μοναστηριακά αλλά και ιδιωτικά εργαστήρια λειτουργούν για την αντιγραφή της πνευματικής παραγωγής της αρχαίας γραμματείας.
<<Περίφημα ήταν η Βιλιοθήκη και το εργαστήριο του πρωτοθρόνου Καισαρείας Αρέθα, στο οποίο οφείλουμε σπουδαιότατα περγαμηνά χειρόγραφα που διασώζουν τους περισσότερους Πλατωνικούς διαλόγους, κείμενα του Αριστοτέλη, έργα του μαθηματικού Ευκλείδη, του Λουκιανού, Αίλιου, Διώνος Χρυσοστόμου, Παυσανία, Τας Εις Ευατόν του Μάρκου Αυρηλίου, καθώς και Θεογονικά συγράμματα
........ Τα αντιγραφικά εργαστήρια πληθαίνουν τον ΙΑ' αιώνα σε αριθμό και απλώνονται σε ευρύτερο χώρο μέχρι τις παραμεθόριες περιοχές.>>
Ας δούμε τι λέει η κ. Πολύμνια Αθανασιάδη, καθηγήτριας του Πανεπιστημίου Αθηνών, με τον τίτλο: στο έργο της με τίτλο «Το λυκόφως των Θεών στην Ανατολική Μεσόγειο: Στοιχεία ανάλυσης για τρεις επί μέρους περιοχές»
«Σε τόπους όπως η Αθήνα ή οι Δελφοί, ο κανόνας είναι ότι τα μεταγενέστερα στρώματα έχουν καταστραφεί από τους ίδιους τους αρχαιολόγους στην προσπάθειά τους να φτάσουν όσο το δυνατόν γρηγορότερα στο κλασικό υπόστρωμα» των ανασκαφών. Τις παρατηρούμενες καταστροφές αποδίδουν οι αρχαιολόγοι στους σεισμούς, τις βαρβαρικές επιδρομές (4ο – 6ο αιώνα) και την εγκατάλειψη.
Τα αρχαία μνημεία των Αθηνών και των Δελφών έμειναν απείραχτα από τους Χριστιανούς. Η μετατροπή τους σε Χριστιανικές Εκκλησίες, δείχνει περίτρανα τη συνείδηση της ιστορικής συνέχειας. Όσο και αν αυτό δεν ικανοποιεί τους σημερινούς αρχαιολάτρες.
Μόνο εκεί που δεν υπήρχε «επαφή με την αστική παιδεία του Ελληνορωμαϊκού κόσμου», εκτός δηλαδή του ιστορικού Ελληνικού χώρου , και όπου «η παραδοσιακή θρησκεία είχε ισχυρές ρίζες», παρατηρείται φανατισμός και γίνονται καταστροφές. Αυτό συνέβαινε περισσότερο στην Ανατολή (Συρία – Φοινίκη – Παλαιστίνη).
Η Βασιλική Βιβλιοθήκη καταστράφηκε επί Ιούλιου Καίσαρα το 48π.Χ.., κατά τις επιχειρήσεις του στην Αλεξάνδρεια.
Λέει ο Μ. Βασίλειος:
"Αν υπάρχει κάποια ομοιότητα μεταξύ των ειδωλολατρικών κειμένων και των χριστιανικών, θα μας ήταν χρήσιμη η γνώση και των δύο. Και στην αντίθετη περίπτωση όμως, η παράλληλη και συγκριτική μελέτη και γνώση της διαφοράς τους δεν είναι ασφαλώς μικρή ωφέλεια για την αναγνώριση με βεβαιότητα της καλύτερης και ανώτερης απ' τις δυό" ["Προς τους νέους, για την επωφελή μελέτη των ελληνικών κειμένων."]
Ο Μ. Βασίλειος σπούδασε στην Αθήνα την αρχαία ελληνική φιλοσοφία, ρητορική και ιατρική αλλά και όλη την επιστήμη της εποχής του.
Ο Μ. Βασίλειος δεν ήταν ένας θεωρητικός Θεολόγος και επιστήμονας, αλλά ήταν και μεγάλος μεταρρυθμιστής. Ενδιαφερόταν για τους δούλους, τους πτωχούς, για την ελάφρυνση της φορολογίας του λαού, για τις αδικίες που υφίσταντο διάφοροι άνθρωποι, διοργάνωσε την φιλανθρωπία. Είναι ο θεμελιωτής των φιλανθρωπικών ιδρυμάτων. Μέχρι τότε το Κράτος δεν είχε αναπτύξει την κοινωνική πρόνοια.
Ο Μ. Βασίλειος εμφορούμενος από τις Χριστιανικές του αρχές ανέπτυξε σε μεγάλο βαθμό την φιλανθρωπία. Είναι γνωστή στην ιστορία η « Βασιλειάδα» του. Ο ιστορικός Σωζόμενος κάνει λόγο περί
« Βασιλειάδος ό πτωχών εστιν επισημότατον καταγώγιον, υπό Βασιλείου κατασκευασθέν, αφ’ ου την προσηγορίαν την αρχήν έλαβε και εις έτι νυν έχει» .
Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος κάνει λόγο για την « καινήν πόλιν» όπου « νόσος φιλοσοφείται και συμφορά μακαρίζεται και το συμπαθές δοκιμάζεται».
Χαρακτηριστικό της μεγαλοψυχίας του είναι, ότι μετά την βάπτιση του δώρισε στους φτωχούς και στην εκκλησία το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του. Έκανε ταξίδια σε γνωστά κέντρα ασκητισμού της Ανατολής, Αίγυπτο, Παλαιστίνη, Συρία και Μεσοποταμία, επιθυμώντας να συναντήσει πολλούς ασκητές και μοναχούς για να γνωρίσει τον τρόπο ζωής τους. Όταν γύρισε στο Πόντο από το ταξίδι αυτό, μοίρασε και την υπόλοιπη περιουσία του και αποσύρθηκε στο κτήμα του επιθυμώντας να ζήσει πλέον ως μοναχός.
Ο Αγ. Χρυσόστομος θεωρεί καύχημα των Χριστιανών ότι πολλά εθνικά βιβλία τα έσωσαν από τον αφανισμό οι ίδιοι (PG 50, 537B): «Κι αν έτυχε κάποιο να έχει διασωθεί, αυτό μπορεί κανείς να το βρει στα χέρια των Χριστιανών». Και προσθέτει: «Οι Χριστιανοί δεν είναι σωστό να καταστρέφουν την πλάνη με τον εξαναγκασμό και τη βία, αλλά να απεργάζονται τη σωτηρία των ανθρώπων με την πειθώ, το λόγο και την ηπιότητα». [Ιωάννη Χρυσόστομου, Λόγοι εις τον μακάριον Βαβύλαν, PG 50, 537 C]
«Νομίζω ότι όλοι όσοι είναι μυαλωμένοι ομολογούν ότι η παιδεία είναι το πρώτιστο αγαθό μας. Και δεν εννοώ μόνο την ευγενέστερη δική μας παιδεία, δηλαδή τη Χριστιανική, αλλά και την Εθνική, την οποία πολλοί από τους Χριστιανούς, κακώς γνωρίζοντες τα πράγματα, απορρίπτουν ως επίβουλη και εσφαλμένη και απομακρύνουσα από το Θεό. Δεν πρέπει να μην τιμάμε την παιδεία, όπως νομίζουν μερικοί, τους οποίους πρέπει να θεωρούμε σκαιούς και απαίδευτους». Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, Επιτάφιος εις Μ. Βασίλειον κ., 11 [Migne Ε. Π. 36, 508]
Λέει ο Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος: «Ει γαρ και μη καθώς προσήκε περί αναστάσεως φιλοσοφούσιν άπαντες (οι αρχαίοι φιλόσοφοι), αλλ’ όμως περί της κρίσεως και της κολάσεως και των εκεί δικαστηρίων άπαντες συμφωνούσιν, ότι έσται τις των ενταύθα γινομένων αντίδοσις εκεί»
Το σπάσιμο των ειδώλων καταδικάστηκε από τη σύνοδο της Ελβίρα (306 μ.Χ.), η οποία, στον 60ο κανόνα της αποφάσισε ότι κάθε Χριστιανός που θα καταδικαζόταν σε θάνατο από τους Ρωμαίους επειδή έσπασε αγάλματα, δεν θα καταγραφόταν ως μάρτυρας. 
Οι βυζαντινές βιβλιοθήκες διακρίνονται σε αυτοκρατορικές, μοναστηριακές, ιδιωτικές και πατριαρχικές. Ο Μέγας Κωνσταντίνος ίδρυσε μια σπουδαία βιβλιοθήκη στο Βυζάντιο, η οποία εμπλουτιζόταν συνέχεια από τους διαδόχους του.
Το 1204, με την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους σταυροφόρους, σημειώθηκαν σημαντικές καταστροφές και αρπαγές στις βιβλιοθήκες, που ολοκληρώθηκαν το 1453, κατά την άλωση της Πόλης από τους Τούρκους.
Οι λόγιοι της διασποράς έσωσαν πολλά χειρόγραφα, που τυπώθηκαν αργότερα στην Ευρώπη, ενώ σημαντικά ελληνικά, εκκλησιαστικά και κλασικά βιβλία διασώθηκαν στις βιβλιοθήκες των μοναστηριών κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας.
ο Αμπτούλ Φάραγκ, μονοφυσίτης επίσκοπος και ιστορικός του ΙΓ’ αιώνα, αναφέρει τα εξής: Ο Ιωάννης ο Φιλόπονος περίφημος βιβλιόφιλος, απέλαυνε της εύνοιας του κατακτητή Αμρ ελ Άας και επέτυχε να του δωριθούν όλα τα βιβλία της πόλεως. Αλλά επέδειξε τόση χαρά και εξήρε τόσο πολύ την αξία των κυλίνδρων τους οποίους είχε περιφρονήσει η πλειοψηφία των ερημονόμων κατακτητών (Αράβων), ώστε ο Αμρ ζήτησε και την γνώμη του χαλίφη Ομάρ.
Εις την απάντηση ο χαλίφης διατύπωσε τον εξής συλλογισμό: «Αν μεν τα χειρόγραφα αυτά περιέχουν ότι και το Κοράνι τότε είναι περιττά, αν δε αντίθετα, τότε είναι επιζήμια». Διατάχθηκε τότε να καούν και κατά τους υπερβολικούς Άραβες καίγονταν επί 6 μήνες ως μόνη καύσιμη ύλη των 400 λουτρώνων της πόλεως. (Historia dynastiarum)
Μετά από ½ του αιώνα επαναλαμβάνονται τα ίδια από τους Αβδάλ Λατίφ. (Relation de l’ Egypte), Ίμπν αλ Κίφτι (Histoire dew Sages), ο Αμπούλ Φέδα, ο Μακριζή κ.λ.π.
Αυτές οι αναφορές αμφισβητήθηκαν αλλά υπάρχουν κι άλλες μαρτυρίες που τις επιβεβαιώνουν. Ο ιατρός Άραβας της Βαγδάτης Αβδέλ Λατίφ μιλώντας για την στήλη του Πομπηίου και των περί αυτής ερειπίων λέει ότι «εκεί ήταν ο οίκος των επιστημών, η σχολή των φιλοσόφων και εκεί ήταν η βιβλιοθήκη που έκαψε ο Αμρού εμπν ελ Άας, με άδεια του Χαλίφη Ομάρ, που ελέησε ο Κύριος»
(Memoires de mon voyage en Egypte κεφ 4ον αρθρ, 1).
Επίσης όταν τις τύχες των ελλήνων καθόριζε ο μισέλληνας φανατικός πατριάρχης των Κοπτών Βενιαμίν, όσες εκκλησίες δεν μετατράπηκαν σε τζαμιά δόθηκαν σε Κόπτες και τα χειρόγραφα υπέστησαν πανωλεθρία. Αλλά πάντως διασώθηκαν αρκετά.
"Μηνύστε με, μηνύστε με σε δίκες ξεφτιλίστε με"
Το θέμα μας όμως εδώ είναι η ελληνική μυθολογία και αν παραποιήθηκε σε κάποιες εποχές και καλό θα ήταν να μην το ξεχάσουμε.
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-