- ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ? - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
:"Η ηθική αυτή δεν υπόκειται σε νόμους και ιδεες κοινωνικοπολιτικές επειδή δεν είναι αποτέλεσμα σκεψεως αλλά ψυχής."Δέν μπορώ να συμφωνίσω διότι αυτό προυποθέτει"πίστη στήν ύπαρξη τής ΨΥΧΗΣ",το οποίο δέν το αποδέχονται όλοι.Άν τώρα αποδεχθώ μία "υπερφυσική"κατάσταση,τότε γιατί να μήν θέσω τήν Ηθική ακόμη πιό ψηλά από τήν Ψυχή,δηλαδή στό επίπεδο του "ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ",σύμφωνα με τήν "σύσταση"του Ανθρώπου κατά μία φιλοσοφική άποψη{η οποία παριελαμβάνει 7 επίπεδα=1.Φυσικό-λειτουργίες σώματος.2.Αστρικό-προσωπικές συγκηνήσεις-παρορμήσεις3.Νοητικό-ιδεοπλασίες-διάνοια4.Βουδικό-ενσαρκόμενο εγώ και ΨΥΧΗ του Ανθρώπου5.Ατμικό ή Νιρβανικό-ΠΝΕΥΜΑ και άλλα 2 τα οποία είναι"ενσωματομένα είς τόν "ΛΟΓΟ"};Στα 2 ανώτατα δέν τολμώ να την θέσω διότι δεν νοώ ότι η ηθική εκπορεύεται από τόσο "ψηλά",διότι εκεί ευρίσκεται το "ΘΕΙΟΝ"ο"ΛΟΓΟΣ",Το Οποίον είναι "Αδιανόητον" ώς πρός εμάς .
Θα βγούμε εκτός θέματος αν αρχίσουμε να συζητάμε περί υπάρξεως η όχι της ψυχής.
Εκφράζουμε απόψεις και η δική μου είναι οτι η ηθική είναι ιδιότητα της συνείδησης ...η ίδια η συνείδηση, οπου συνείδηση - κατηγόρημα της ψυχής.
Μια όμως και αναφέρθηκες στα επίπεδα ύπαρξης θα ήθελα να πω οτι όλα αυτά είναι υποθέσεις και αποτελέσματα ενοράσεων αυτών που τα κατέθεσαν. Δεν λέω οτι είναι η δεν είναι ετσι αλλά οτι ΔΕΝ ΞΕΡΩ.
Βέβαια το γεγονός οτι τα βρίσκουμε στις περισσότερες αν όχι όλες τις διδασκαλίες , εστω και με αλλη ορολογία, μας κάνει να τείνουμε να τα δεχθούμε. Προσωπικά δεν εχω καμία απόδειξη η βίωμα που να μπορεί να τα στηρίξει.
Τώρα αν τα δεχθούμε ερωτώ ..
Πως μπορούμε να ξέρουμε τι αρχές ρυθμίζουν το κάθε επίπεδο και τι ιδιότητες έχει, ωστε να κατατάξουμε τις διάφορες λειτουργίες μας ανάλογα [ νοητικές , ψυχικές κλπ], αφου εμείς εδω είναι ζήτημα αν αγγίζουμε το τέταρτο...[ οπως το αντιλαμβάνομαι...υποκειμενικό και αυτό..]?
Επίσης αναφέρεις την λέξη πνεύμα. Τι ορίζεις ως πνεύμα? Ο δικός μου ορισμός είναι οτι το πνεύμα είναι η ενέργεια που διαποτίζει τα πάντα γύρω μας. Η ψυχή απο την αλλη, είναι η συνειδητή εκδήλωση του πνεύματος.
Επειδή θεωρώ οτι η ηθική δεν είναι κάτι αόριστο αλλά κάτι συγκεκριμένο το τοποθετώ στις ιδιότητες της ψυχής.
Δεν αποκλείεται΄, όμως να εχεις εσύ δίκιο και να είναι πνευματική λειτουργία....δεν γνωρίζω τι συμβαίνει εκεί επάνω...
Σχετικά με το << αδιανόητο>> εχω μια άποψη κάπως διαφορετική. Αν κάτι είναι αδια- νόητο , τότε πως συνελήθφη απο την διάνοια?
Δεν εχει σημασία τίνος ήταν η διάνοια αλλά οτι περιέχεται σε αυτήν.
Επομένως δύο τινά συμβαίνουν..
1] ολα αυτα είναι κατασκευάσματα της ανθρώπινης σκέψης και των προσδοκιών της, οπότε είμαστε πιασμένοι στο δίχτυ της, ψάχνοντας το απροσμέτρητο με ''λογικές μεθόδους''
2] Είναι μετρησιμα άρα περιορισμένα και εχουμε όλοι πρόσβαση σε αυτά .
Εκτός και αν ως αδιανόητο εννοείς το απέραντο της σιωπής, που ομως δεν περιγράφεται.
Φιλικά
Πάντως αν ήθελα να κάνω καταθέσεις σκέψεων , θα ήξερα που να το κάνω...
----------------------
Φίλε Λομβαρδόπουλε, εχω διαβάσει τις απόψεις σου και των αλλων και όπως είπα απλως παραθέτω τις δικές μου. Δεν θεωρώ οτι είναι απαραίτητο αυτές να είναι κάπου γραμμένες αν και σέβομαι και εκτιμώ όλα τα κείμενα ανεξαιρέτως αν συμφωνώ η όχι.
Βαρέθηκα να αντιγράφω η να συζητώ επάνω σε θέσεις άλλων.
Ας βάλουμε το δικό μας μυαλό να δουλέψει...ας διαλογιστούμε και ας εκφράσουμε τις δικές μας απόψεις , όποιες κι αν είναι αυτές.
Θα εχει ενδιαφέρον να τις δούμε.
Edited by - nst on 04/05/2008 20:54:49
Ας βάλουμε το δικό μας μυαλό να δουλέψει...ας διαλογιστούμε και ας εκφράσουμε τις δικές μας απόψεις , όποιες κι αν είναι αυτές.
Θα εχει ενδιαφέρον να τις δούμε." Συμφωνώ απολύτως...Εγώ απλώς αντιπαραθέτω...Μήν είσαι τόσο "συναισθηματική"...
quote:
."ΟΧΙ,ΟΧΙ,ΟΧΙ....άλλο "συνείδηση" και άλλο "ψυχή" ούτε αυτό που ενοείς λέγοντας κατηγόρημα τής ψυχής,
Ωραία !!! όρισε εσυ τους ορισμούς οπως τους νομίζεις ωστε να δούμε που είναι η ουσιαστική διαφορά μας.
quote:
Σύμφωνα με τήν Θεοσοφική δοξασία η σσυνείδηση είναι "ελεύθερη" και μπορεί να μείνει στο "επίπεδο τής προσωπικότητος",να κινηθεί σε ανώτερο{"Ατομικότητα" ή "Μετενσαρκούμενο ΕΓΩ" ή "Ψυχή"}ή ακόμη να φθάσει στο ΑΝΩΤΑΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ{ο Άνθρωπος να συνειδητοποιήσει τήν ΜΟΝΑΔΑ,το καθαρά πνευματικό του μέρος και ΘΕΙΟ,μέσω του οποίου βιώνει μία εσωτερική ενότητα,όχι μόνο με ανθρώπους αλλά και με τα "όντα τών Θείων κόσμων",αλλά και με τόν ίδιο τόν Θεό.
Αν διαχωρίσουμε την ψυχή απο την συνείδηση θα ήθελα να ρωτήσω ..
Με τι θα συνειδητοποιήσει ο άνθρωπος την ΜΟΝΑΔΑ?
Για να είμαι πιο ακριβής, εξαιρώ την λειτουργία της σκέψεως επειδή αυτή βασίζεται στη λογική και δεν πιστεύω οτι το Θείο βιώνεται με λογικά συμπεράσματα, αφού δεν υπάρχουν αποδείξεις.
Επομένως θα πρέπει να βρούμε ενα άλλο τρόπο προσέγγισης διαφορετικό.
Αν αυτός δεν σχετίζεται με την ψυχή , τι θα είναι?
Η εσωτερική ενότητα που αναφέρεις πως θα μπορούσε να βιωθεί με άλλο τρόπο?
Ας ακούσουμε λοιπόν τις ''υλιστικές'' θεωρίες και ας αφήσουμε την Μπλαβάτσκι και την παρέα της [ παραείναι κουραστική για μένα].
ΤΑ ΛΈΜΕ
όταν η φίλη nst σου λέει για απόψεις δικές μας που συζητουνται
εδώ επιμένεις να προσπαθείς να εντάξεις την συζήτηση σε κάποια δυτική η ανατολική δοξασία...Το θέμα είναι ποιά είναι η προέλευση της ηθικής κι όχι δοξασίες περί ηθικής, μέσα από φιλοσοφίες
άλλων που πέρασαν και μείνανε κλεισμένοι σε ένα κύκλο φανατικών,
ή μέσω ...εγγραφών μελών, μέ δώρα και πιστωτικές κάρτες...
Μεταφορικά μιλώντας γιατί αλλοιώς θα λέγαμε την αλήθεια, ότι
δηλαδή, για να μπεις σε όποιο κλάμπ επιστημόνων,κλπ,πρέπει
πλέον να ανήκεις σε κάποια σέχτα, σύλλογο,κλπ...
Εμείς έχουμε άποψη ή λεμε ότι άλλοι μας περνάνε, οπότε είμαστε σκλάβοικαι υπακούμε σε αλλονών θέσεις;...Γιατι εγώ προσωπικά, προτιμώ να είμαι πραγματικά ελεύθερος και να σκέφτομαι μόνος
μου για μένα...
Περί ηθικής, προσωπικά, ζήτησα τον διαχωρισμό του ζωώδους πλαισίου,που αγγίζει την υποταγή σε ιδέες, θέεις και τοποθετήσεις, άλλων γιατί παρουσιάζονται ως ισχυρές, ή στην αντίληψη της πραγματικής κι αιώνιας ηθικής που έχει ένα ανώτερο ον όπως άνθρωπος...
Μετά από μία απουσία στο εξωτερικό επανέρχομαι στο θέμα.
Αναφέρομαι στην απάντησή σου της 2/5/08 που λες:
quote:
Δεν είναι ετσι για τον εξής λόγο.. Οι εν λόγω επιστήμες, δεν εχουν εργαστηριακά ευρήματα και αυτο τις καθιστά εμπειρικές και υποθετικές. Βασίζονται δε στην παρατήρηση και στα κοινωνικά δεδομένα ως μέτρο σύγκρισης του φυσιολογικού και του παθολογικού.
Την συνείδηση δεν την είδε ποτέ κανείς να εδρεύει ουτε πίσω απο τα μετωπιάια οστά, ούτε στον υποθάλαμο , ουτε στην υπόφυση και γενικώς πουθενά.. Αυτό που γνωρίζουμε είναι τα εγκεφαλικά κέντρα μεσω των οποίων αντιλαμβανόμαστε κάθε εξωτερική εντύπωση και μεσω των οποίων κρίνουμε και σκεφτόμαστε.
Το περίμενες δηλαδή να βρουν οι ειδικοί επιστήμονες ένα εγκεφαλικό κέντρο που να έχει την ταμπέλα: "Συνείδηση"? Όχι βέβαια. Με τον ίδιο τρόπο που οι νευρολόγοι και οι νευροχειρούργοι γνωρίζουν επ' ακριβώς ποιό είναι το κέντρο των αριθμών (δηλαδή της κατανόησης και χρήσης των αριθμών) με τον ίδιο ακριβώς τρόπο έχουν καταλήξει ποιό είναι το κέντρο που έχει να κάνει με την εκτίμηση τι είναι κακό - τι είναι καλό. Από που παίρνει ο άνθρωπος τις πληροφορίες αυτές? Όχι βέβαια από τον θεό και όχι βέβαια με την γέννησή του. Τις παίρνει από το περιβάλλον του και κυρίως από το σπίτι του κατ' αρχήν, που είναι το πρώτο κοινωνικό κύταρο το οποίο γνωρίζει ένα παιδί.
Έτσι εάν λόγου χάριν ένα παιδί μεγαλώσει μέσα σε σπίτι μαρτύρων του Ιεχωβά (όπως ο φίλος μας ο Eidos) ή εάν αργότερα προσυλιτιστεί στην θρησκεία αυτή, η συνείδησή του δεν θα του επιτρέψει να πιάσει όπλο ούτε να δώσει αίμα σε έναν άνθρωπο που πεθαίνει ούτε κ'αν στον εαυτό του. - ΕΙΝΑΙ ΔΗΛΑΔΗ ΑΝΤΙΡΗΣΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ - Ποιός θεός του εμφύσησε αυτήν την απαγόρευση? Ποιός θεός του είπε ότι είναι ΚΑΛΟ να αφήσει να πεθάνει το παιδί του και ΚΑΚΟ να του δώσει αίμα και να σωθεί??? ΘΕΣ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ? ΚΑΝΕΝΑΣ!
Τέτοιες ή παρεμφερείς ιδιαιτερότητες όσον αφορά στην αντίληψη του καλού - κακού, εάν ψάξεις, θα βρεις εκατοντάδες στα διάφορα μήκη και πλάτη αυτού του παραπλανημένου κόσμου. Οπότε αφού συμφωνήσαμε ότι η ηθική (ηθικοί κανόνες) είναι πράγματι επίκτητοι και ανθρώπινα κατασκευάσματα, πως μπορούμε να πούμε ότι η συνείδηση είναι θεόπεμπτη και έμφυτη? Δεν θα έπρεπε να υπήρχε ΕΣΤΩ ΚΑΠΟΙΟΣ ΚΟΙΝΟΣ ΠΑΡΑΝΟΜΑΣΤΗΣ?
Επίσης ποτέ δεν είπα ότι οι πληροφορίες σ'αυτό που λέμε συνείδηση κληρονομούνται γονιδιακά. Είπα ότι οι πληροφορίες του υποσεινήδητου ΠΙΘΑΝΩΣ να κληρομονούνται ΚΑΙ γονιδιακά.
Κοτάξτε, φίλοι μου, όταν έθεσα αυτό το θέμα και έτσι όπως το έθεσα, στην εισήγηση, σαφώς χωρίζει τις τοποθετήσεις των συνομηλιτών μας σε ΘΕΪΣΤΕΣ και μη ΘΕΪΣΤΕΣ.
Οι θεϊστές τείνουν να αποδίδουν σ΄αυτο το "υπερφυσικό Όν" (??) τα πάντα ενώ οι μη θεϊστές (όπως εγώ αλλά και αρκετοί άλλοι) τίποτα, η σχεδόν τίποτα, (ανάλογα με τον βαθμό που θεωρούν τους εαυτούς τους μη θεϊστές). Συνεπώς ήταν απολύτως αναμενόμενο ότι οι θεϊστές θα μετέλθουν κάθε είδους "επιχειρημάτων" για να αποδείξουν ότι γεννηθήκαμε καλοί (το καλοί βέβαια σύμφωνα πάντα με την δική τους αντίληψη περί καλού).
Αυτά και sorry εάν πίκρανα κάποιους.
Φίλοι nst, trexagireve κ.ά
Η συνείδηση που είναι μια ικανότητα να ξεχωρίζουμε το καλό από το κακό και ένας μηχανισμός ελεγχου των πράξεων, σκέψεων και αισθημάτων μας, δυστυχως δεν υπάρχει σ' όλους τους ανθρώπους για διάφορους λόγους (π.χ.ψυχικές ή σωματικές αρρώστιες).
Στα περισσότερα κράτη αυτή η έλλειψη συνείδησης αναγνωρίζεται όχι μόνο ψυχιατρικά αλλά και νομικά.
Αν λοιπόν είναι δώρο Θεού ή ταυτίζεται με την ψυχή (όποιου ορισμού) πως εξηγείται η έλλειψη συνείδησης;
Δηλαδή ο Θεός σε μερικούς ανθρώπους δεν δώρησε συνείδηση;
Ή, Όσοι δεν έχουν αυτή την ικανότητα αναγνώρισης καλού ή κακού σημαίνει δεν έχουν και ψυχή;- για όσους φυσικά δέχονται την αναπόδεικτη ύπαρξη της.
Η συνείδηση είναι σχετική και δεν ακολουθεί κανένα μαθηματικό τύπο για να τραβήξει απόλυτη γραμμή ανάμεσα στο καλό και στο κακό.Π.χ. Όλοι ξέρουμε ότι είναι καλό να παραδώσουμε χρήματα που θα βρούμε τυχαία αλλά που βρίσκεται η γραμμή; στα 2;στα 5; στα 10 στα 20 στα 50 στα 100€; κ.ο.κ.
Η συνείδηση που ενώ σχεδόν πάντα συνδέεται με τύψεις όμορφα μάλιστα προσωποποιημένες με τις Ερινύες, ελέγχει όχι μόνο τις κακές αλλά και τις καλές πράξεις μας ορμούμενη από το προσωπικό μας καλό/όφελος.
Π.χ. μετά από μια δυσανάλογα μεγάλη ελεημοσύνη/δωρεά, ή ριψοκίνδυνη αγαθοεργία.
Αλλά η συνείδηση είναι η πηγή της ηθικής κι όχι η ίδια η ηθική.
Το να ξέρει κανείς το καλό από το κακό δεν φτάνει για να αποφασίσει τι θα διαλέξει, αυτό εξαρτάται από πολλούς παράγοντες κυρίως ψυχολογικούς, που η μόρφωση, παιδεία και θρησκεία έχουν το ρόλο τους.
Φιλικά Γιάννης
quote:
Με τον ίδιο τρόπο που οι νευρολόγοι και οι νευροχειρούργοι γνωρίζουν επ' ακριβώς ποιό είναι το κέντρο των αριθμών (δηλαδή της κατανόησης και χρήσης των αριθμών) με τον ίδιο ακριβώς τρόπο έχουν καταλήξει ποιό είναι το κέντρο που έχει να κάνει με την εκτίμηση τι είναι κακό - τι είναι καλό
Απο επιστημονικής απόψεως, αυτες οι ειδικότητες είναι ακόμη στα σπάργανα. Γνωρίζουμε ενα μέρος των πιθανών κέντρων και αυτό με βάση τα πειράματα.
Δεν ειναι ομως αυτό το σημείο που μας απασχολεί άμεσα, οσο το τι εννούμε οταν λέμε συνείδηση ο καθένας.
Η ΄διάκριση μεταξύ καλού και κακού γίνεται με την διεργασία της λογικής και βασίζεται στα κοινωνικά δεδομένα αν θεωρήσουμε ως καλό αυτό που προάγει και είναι αρμονικό στο σύνολο και κακό το αντίθετο.
Η διάκριση ομως του τι εμείς είμαστε εσωτερικά και τι μπορούμε να παραδεχθούμε στον εαυτό μας οτι αισθανόμαστε γίνεται με το συναίσθημα. Οχι κάποιον γλυκανάλατο και ρομαντικό συναισθηματισμό η μια ευσυγκινησία αλλά αυτή την ιδιότητα που μας ''ταραζει'' η μας συγχίζει'' οπως και μας χαροποιεί , οταν κάνουμε η σκεφτόμαστε κάτι αληθινά ωραίο η άσχημο.
πχ Ενας Ιεχωβας οπως ανέφερες δεν θα δεχθεί να πάρει άιμα άλλου επειδή το λέει η θρησκεία του, αλλά αν είναι ο ίδιος γιατρός και χρειαστει να μεταγγίσει τον άρρωστο, θα νιώσει ενα μεγάλο ερωτηματικό να του σφίγγει το στομάχι την ώρα που θα λάβει την απόφαση να μην το κάνει.
Υπάρχει μεσα στον καθένα μας , κατι απο το οποίο δεν μπορουμε να κρυφτούμε και αυτό δεν μαθαίνεται. Είναι εκεί.
quote:
Οι θεϊστές τείνουν να αποδίδουν σ΄αυτο το "υπερφυσικό Όν" (??) τα πάντα ενώ οι μη θεϊστές (όπως εγώ αλλά και αρκετοί άλλοι) τίποτα, η σχεδόν τίποτα, (ανάλογα με τον βαθμό που θεωρούν τους εαυτούς τους μη θεϊστές). Συνεπώς ήταν απολύτως αναμενόμενο ότι οι θεϊστές θα μετέλθουν κάθε είδους "επιχειρημάτων" για να αποδείξουν ότι γεννηθήκαμε καλοί (το καλοί βέβαια σύμφωνα πάντα με την δική τους αντίληψη περί καλού).Αυτά και sorry εάν πίκρανα κάποιους.
Απόψεις αναφέρουμε αναζητωντας και διασκεδάζοντας ...δεν πικραίνεται κανείς γι ΄αυτο.
Καλό βράδυ
quote:
δηλαδή ο Θεός σε μερικούς ανθρώπους δεν δώρησε συνείδηση;
Και βέβαια όλοι εχουν αλλά μερικες φορες αυτή δεν ''ακούγεται'' διότι η φωνή της σκεπάζεται απο τον θόρυβο της διαμόρφωσης μας .
στο δίπολο καλό- κακό, αλλά και στην ομορφιά, την αρμονία που υπάρχει στον κόσμο.. Μια ομορφιά, αρμονία που δίνουν μια άλλη διάσταση στην κίνηση και στον ορισμό ηθική και την κάνουν πιο
πολύ ποίημα, πιο πολύ θεική κίνηση, δημιουργία, παρά δράση – αντίδραση κι έλεγχο του διπόλου…
Κι αυτό αφού ένας τέλειο όν, όπως θεωρητικά είναι ο άνθρωπος,
μέσα από την κίνηση του πρέπει να δημιουργεί, να πλάθει κι η
ηθική πλευρά των ενεργειών του δεν μπορεί παρά να είναι όμορφη,
εξ’ ου και ηθική… Η συνείδηση που προαναφέρατε είναι το προστάδιο, με σκοπό τη θέωση του και την ανάλογη ποιητική- ηθική αντιμετώπιση των πραγμάτων, που όμως δυστυχώς ο άνθρωπος δεν μπόρεσε να
ξεπεράσει…Έχει κολλήσει εκεί….
Γιατί η αλήθεια είναι αυτή: Αν ο άνθρωπος είναι παιδί του Θεού,
άρα έχει κι αυτός τη δημιουργική ικανότητα κι αυτό δεν μπορεί
να είναι άσχετο με την ηθική του…Όλα αυτά που βάζεις σαν όρια,
(τα 2, 5, 10, 500, 1000 Ευρώ, κλπ) πιστεύω ότι υπάρχουν μόνο
για το υλιστικό όν που ζεί καθαρά εδώ κάτω και δεν έχει αιώνια υπόσταση. Αν έχει μια τέτοια διάσταση που θα ζήσει, τουλάχιστον
θα έχει άσχημες αναμνήσεις από το πόσο ωραίος ήτανε… Προσωπικά,
ας πούμε, αυτό που με ενοχλούσε τα μάλα με τις πολλές ανοησίες
(να μην πω χειρότερη κουβέντα…) είναι ότι τώρα που τις κάνουμε
δεν τις υπολογίζουμε… Και πέρα από το γεγονός ότι με το χρόνο γίνονται πολλές που δεν φαίνονται στη φορά, αν σκεφτείς
( όπως εγώ..) ότι κάποια στιγμή σε όποια ώριμη ηλικία, μπορεί
να κάτσεις να τις σκεφτείς και να δεις πόσες πολλές ήταν και
να σαλτάρεις μαζί σου και την …ανοησία σου…
Αυτό είναι μια πολύ επίφοβη για μένα σκέψη…
Αυτές οι ειδικότητες δεν είναι καθόλου στα σπάργανα.
Όταν η συζύγός μου το 1993 έκανε μία ενδοσκοπική επέμβαση με εμβολισμό με Gamma Knife στο Πανεπιστημιακό νοσοκομείο Karolinska της Στοκχόλμης, για θεραπεία μίας εγκεφαλικής αρτηριακής δισπλασίας, μας είπαν με ακρίβεια ποιά κέντρα του εγκεφάλου και με ποιές ακριβώς πρακτικές συνέπειες, πιθανότατα θα εβλάπτοντο.
Οι ακτίνες Gamma θα έκοβαν την αιμάτωση στα "κακά" αγγεία προκειμένου να αποσοβηθεί ο κίνδυνος μίας βέβαιας εγκεφαλικής αιμορραγίας στο εγγύς μέλλον.
Παρ' όλο που ο βομβαρδισμός με Gamma θα ήταν ακριβής με απόκκλιση μόνο 0,0001 mm, θα εβλάπτοντο λόγω ανοξαιμίας το κέντρο "των αριθμών", των συναισθημάτων και ΤΩΝ ΤΥΨΕΩΝ
. Με είχαν προειδοποιήσει οτι ο αιματικός αποκλεισμός συγκεκριμένων περιοχών, θα είχε ως αποτέλεσμα να μην μπορεί να χειρισθεί τους αριθμούς ή οι αριθμοί να χάσουν την ένοια που είχαν, να διαταρχθεί ο συναισθηματικός της κόσμος και να ΝΟΙΩΘΕΙτύψεις για πράγματα που έκανε ή δεν έκανε και που ποτέ πριν δεν ένοιωθε.
ΣΥΝΕΒΗΣΑΝ ΟΛΑ.
Δεν θέλω να αναφέρω λεπτομέρειες και γιατί δεν θέλω να γράψω την ιστορία της ζωής μου και γιατί δεν θέλω να καταχραστώ τον χώρο της σελίδας αλλά και γιατί στην τελική με ενοχλεί.
Τα παραπάνω σου λένε τίποτα?
Αλλά Dear Nst, εσύ τι ενοείς όταν λες συνείδηση?
Πες μου για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε την συζήτηση.
Φιλικότατα G. Alex.
quote:
Ενας Ιεχωβας οπως ανέφερες δεν θα δεχθεί να πάρει άιμα άλλου επειδή το λέει η θρησκεία του, αλλά αν είναι ο ίδιος γιατρός και χρειαστει να μεταγγίσει τον άρρωστο, θα νιώσει ενα μεγάλο ερωτηματικό να του σφίγγει το στομάχι την ώρα που θα λάβει την απόφαση να μην το κάνει.
Δεν ξέρω κανέναν Ιεχωβά γιατρό και θα ήθελα πολύ να μάθω αν υπάρχει πραγματικά Ιεχωβάς γιατρός (πραγματικός ιατρός που να σέβεται τον όρκο του Ιπποκράτη που έδωσε). Όμως εάν υπάρχει, πιστέυω ότι δεν θα πρέπει να νοιώθει κανένα ερωτηματικό να του σφίγγει το στομάχι από την στιγμή που ΕΙΝΑΙ ΠΕΠΕΙΣΜΕΝΟΣ ότι αυτή είναι η βούληση του θεού του. "Γιατί τι είναι καλύτερο? να υπακούμε στους νόμους του θεού ή των ανθρώπων?" (Απολογία Σωκράτη)
Όταν, σύμφωνα με την Βίβλο (αυτό το βαρβαρικό συνοθύλευμα της εποχής του χαλκού) ο Αβραάμ έλαβε την θεϊκή εντολή να σφάξει τον γυιό του για θυσία προς τον θεό, δεν το σκέφθηκε καθόλου, παρά τις αντιρήσεις της Σάρας, οι οποίες στην Βίβλο αποδίδονται σε επέμβαση του Δαβόλου
.Δεν μου φαίνεται να διαστρέβλωσα κανένα μήνυμα σου, απλά απάντησα σε αυτό που έγραψες στο μήνυμα σου στις «29/04/2008, 11:29:11» υπογραμμίζοντας μάλιστα και ένα συγκεκριμένο κομμάτι από την πρόταση σου, που δεν μου έκατσε καλά στα ματάκια μου… «θα τρέχουμε κλέβοντας τον πλησίον μας να αγοράσουμε δώρα για την ερωμένη κόρη μας»
Τώρα αν εσύ νομίζεις ότι όποιος «φιλοσοφεί» ακόμα και σε ένα θέμα όπως η ηθική, καταλήγει να αμπελοφιλοσοφεί με κατάληξη αυτό που έγραψες, είναι δικιά σου άποψη .
Μπορεί ο Χριστός να δίδαξε την ηθική και δεν χρειάζεται κατά την δικιά σου γνώμη πλέον η «εκ νέου ανακάλυψη της Αμερικής» … 
. αλλά βλέπεις αυτό που κατηγορείς ως αμπελοσοφία (φιλοσοφία) συνεχίζει και μέχρι σήμερα, ακόμα και οι απόψεις μας εδώ μέσα δεν έχουν καμία διάφορα από το «φιλοσοφώ» …. 
.
Φιλοσοφία : η αγάπη της γνώσης ή της σοφίας .
Φιλοσοφία του δικαίου : ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζομε τη ζωή και τα προβλήματά της .
στη διάρκεια των πολέμων μερικοί άνθρωποι πρόθυμα τραυματίστηκαν και πέθαναν, μαχόμενοι για την «ελευθερία» ή για τη «δημοκρατία».
Μήπως οι συμπατριώτες τους θεώρησαν ότι αυτές οι θυσίες, που έγιναν για χάρη αρχών, ήταν ηθικώς εσφαλμένες;
Μήπως τα έθνη στα οποία ανήκαν κατέκριναν αυτή την πορεία ως αναξιοπρεπή, αφού μερικοί απ’ αυτούς που πέθαναν άφησαν πίσω τους χήρες ή ορφανά που είχαν ανάγκη φροντίδας;
Πιστεύετε μήπως ότι οι δικηγόροι ή οι γιατροί έπρεπε να ζητήσουν δικαστικές διαταγές για να εμποδίσουν αυτούς τους ανθρώπους να κάνουν θυσίες για τα ιδανικά τους;
Δεν είναι λοιπόν φανερό ότι η προθυμία να διακινδυνεύσει κανείς για χάρη των αρχών του δεν είναι μοναδική στους Μάρτυρες του Ιεχωβά και στους πρώτους Χριστιανούς;
Είναι γεγονός ότι αυτή η αφοσίωση σε αρχές τυγχάνει σεβασμού από πολλούς ανθρώπους.
μολονότι κάποιοι δεν δέχονται να υποβληθούν σε μεταγγίσεις αίματος, αποδέχονται ευχαρίστως εναλλακτικές μεθόδους θεραπείας που μπορούν να βοηθήσουν στη διατήρηση της ζωής τους.
Γιατί λοιπόν κάποιος άλλος να επιμείνει στην εφαρμογή μιας συγκεκριμένης θεραπείας που παραβιάζει πλήρως τις αρχές και τις πιο βαθιές θρησκευτικές πεποιθήσεις ενός ατόμου ή ακόμη και να επιβάλει αυτή τη θεραπεία;
πόσο ηθικό η ανήθικο είναι αυτό;
Ασφαλώς, ο γιατρός πρέπει να σκέφτεται πρώτα το καλό του ασθενούς. Εφόσον η ζωή αποτελεί δώρο του Δημιουργού προς το άτομο, η πρώτιστη απόφαση δικαιωματικά ανήκει στον ασθενή, επειδή ο ασθενής είναι φύλακας αυτού του δώρου. . . .
Ο γιατρός πρέπει να νοσηλεύει τον ασθενή μέσα στα πλαίσια τα οποία υπαγορεύει η θρησκεία του ασθενούς και όχι να επιβάλλει τις δικές του θρησκευτικές πεποιθήσεις στον ασθενή.
Ο Δρ Τζ. Κ. Χόλκομπ είπε στο άρθρο του συντάκτη, σ’ ένα ιατρικό περιοδικό:
«Ασφαλώς, εμείς, ως γιατροί, απογοητευόμαστε ή και οργιζόμαστε, όταν ένας επίμονος ασθενής δεν δέχεται εκείνο που εμείς θα θεωρούσαμε ως την ενδεδειγμένη θεραπευτική αγωγή. Αλλά, για να είμαστε ειλικρινείς, πρέπει να αισθανόμαστε έτσι όταν ο ασθενής επικαλείται μια θρησκευτική πεποίθηση ως τη βάση της επιθυμίας του να μη δεχτεί έναν ειδικό τρόπο θεραπείας;
Αν είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας, θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι αρκούμαστε σε όχι και τόσο ιδανικές θεραπευτικές αγωγές για πολλούς ασθενείς στην καθημερινή εξάσκηση του επαγγέλματός μας. . . .
Αν μπορούμε να το κάνουμε αυτό, ως προς τις ιατρικές μας πεποιθήσεις, δεν θα πρέπει να είμαστε το ίδιο πρόθυμοι να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε όταν οι πεποιθήσεις του ασθενούς, ιδιαίτερα οι θρησκευτικές, μας εμποδίζουν να παράσχουμε τη μορφή θεραπείας που εμείς θα θεωρούσαμε ως την ενδεδειγμένη;
Συνήθως, οι ασθενείς, που έχουν θρησκευτικούς λόγους να μη δέχονται να υποβληθούν σε μεταγγίσεις αίματος κτλ., γνωρίζουν τους ιατρικούς κινδύνους τους οποίους εγκυμονεί η απόφασή τους, αλλά είναι πρόθυμοι να αντιμετωπίσουν αυτούς τους κινδύνους και το μόνο που ζητούν είναι να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε»
πως λειτουργεί η συνείδηση σε μια περίπτωση άρνησης να δεχτεί κάποιος αίμα;
γιατί κάποιον τον ενοχλεί και κάποιον άλλο όχι;
συνέχεια...
Πρώτον,λοιπόν, η ζωή δεν μας ανήκει, αλλά ανήκει στο Θεό κι γι 'αυτό , είμαστε υποχρεωμένοι να την συντηρούμε και διαφυλλάσουμε όσο καλύτερα μπορούμε, έτσι να κάνουμε και μεταγγίσεις αίματος.
Είναι έγκλημα και αμαρτά να μην κάνουμε ότι μπορούμε για την
υγεία μας..
Δεύτερον, η ζωή του συνανθρώπου μας που κινδυνεύει και χρειάζεται αίμα, δεν πρέπει να βοηθηθεί; ή μέχρις εκεί πάει η αγάπη μας για
τον συνάνθρωπο μας και δεν γίνεται παραπέρα;
Φίλε μου, αυτά που γράφεις είναι σοφιστίες για να υπερασπιστείς την δεισιδαιμονία σας και φαίνεται έκδηλα,ότι αποτελεί δικαιολογία...
Ο άνθρωπος δεν έχει τέτοια κόμπλεξμε το αίμα... Δηλαδή, αν κοπεί
( ώ μη γένοιτο!!) ένα χέρι θα το καταψύξετε και θα το κρατάτε μαζί σας έως θανάτου; Κοινώς γίνεται αστείο αυτο που πιστεύετε, κατάλαβε το και αναγνώρισε το...