- Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

25/11/2006, 14:20:31

Ένας κύκλος στο κλείσιμο του δίνει την θέση του στο άνοιγμα ενός άλλου κύκλου.
Το σημαντικό είναι να προδιαγράψουμε εμείς ποιό θα είναι αυτό το άνοιγμα και τι αφήνει πίσω ο προηγούμενος...

In anticipation of my resurrection...

25/11/2006, 16:52:11

Φαντάστηκα ένα γεωτρύπανο...
Να περιστρέφεται και να τρυπά τη γης...
Όσο διαρκεί η περιστροφή, τόσο το βάθος μεγαλώνει...

Μέσα από τον κύκλο, μέσα από την περιστροφή, μπορούμε να
φτάσουμε στο κέντρο μας με το γεωτρύπανό μας.

Ο κύκλος είναι το κέντρο. Όσο μεγάλος ή μικρός και να είναι,
δεν είναι παρά ο ίδιος κύκλος... το ίδιο κέντρο...

qexΝέο Μέλος

28/11/2006, 12:03:42

Μα γιατι να κανεισ κικλους?εφοσον μπορεισ να προχορας σε ευθιεσ...γριγορα

Is DARKNESS leading me?

30/11/2006, 00:27:02

ΝΑΙ ΑΛΛΑ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ Ο ΚΥΚΛΟΣ ΘΑ ΚΛΕΙΣΕΙ.
ΚΑΙ ΘΑ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΝΑ ΣΕ ΤΡΑΒΑΕΙ ΜΕΣΑ ΤΟΥ.
ΑΛΛΩΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ !!!

30/11/2006, 09:30:31

quote:
ΝΑΙ ΑΛΛΑ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ Ο ΚΥΚΛΟΣ ΘΑ ΚΛΕΙΣΕΙ.
ΚΑΙ ΘΑ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΝΑ ΣΕ ΤΡΑΒΑΕΙ ΜΕΣΑ ΤΟΥ.
ΑΛΛΩΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ !!!

Το θέμα, αγαπητέ/ή elo, είναι πως φτάνουμε στο κέντρο που αναφέρεις.
Θα μας τραβήξει το κέντρο του κύκλου του από μόνο του ή θα πρέπει εμείς να το προσεγγίσουμε και να εναρμονιστούμε μαζί του?

In anticipation of my resurrection...

01/12/2006, 03:07:27

Σε μια πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία, που παρακολούθησα προχθές, από τον
φιλοσόφο και συγγραφέα Νίκο Ταμπάκη, άκουσα ότι μια από τις βασικές κινήσεις,
που κάνει η συνείδησή μας, είναι να διαγράφει κύκλους. Μάλιστα, όχι
απλά κύκλους, αλλά κυκλώνες, δίνες, που μας έλκουν σε κάποια σημεία
προοδευτικά όλο και πιό κοντά.
Αυτός ο στροβιλισμός, έλεγε ο ομιλητής, προκαλείται από την
ταυτόχρονη δράση σε κάποιο σημείο δύο διαφορετικών "δυνάμεων".
Αυτή η δράση, έλκεται από κάποιο κοινό, αλλά ακόμη μη συνειδητοποιημένο
κέντρο και προκαλεί την περιδίνιση, το στροβιλισμό.

Σαν να παλεύουν δηλαδή δύο δυνάμεις μέσα μας, δύο "εναντιότητες",
με τα λόγια του ομιλιτή, αν φυσικά έχω αντιληφθεί σωστά το νόημά τους,
και διεκδικούν η κάθε μία από τις δύο την υπερίσχυση.
Η σύγκρουση, φέρνει την κίνηση, την κυκλική κίνηση, την περιδίνιση
στην περίπτωση που υπάρχει το κέντρο.
Μέσα από περιδινίσεις, μπορούμε να βρούμε τον εαυτό μας;

Πριν από λίγο, με αφορμή κάποια δική μου συναισθηματική κατάσταση,
προσπάθησα να παρατηρήσω τη μάχη, που συνέβαινε μέσα μου. Προσπάθησα
να την περιγράψω... ίσως όχι με τα καλύτερα λόγια, που θα ήθελα,
αλλά όσο μπορούσα... την περιέγραψα, γιατί έτσι τη βίωσα, ως μια
μάχη, μια περιδίνιση.
Το κέντρο βέβαια, δεν το έχω βρει ακόμη... δυστυχώς...

ΕΚΤΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ
Τον έχασε πάλι... τον έλεγχο ο εαυτός μου...
Ακούω τη φωνή μου να μιλά, να εκφράζει τις παλιές συνήθειες μου
που έπαιρνα για δικές μου, μα πιά δεν τις αναγνωρίζω.

Πώς έχασα τον έλεγχο;

Αναρωτιέμαι ξανά και ξανά, παρακολουθώντας αδύναμη τη φωνή μου,
που εξακολουθεί και εξακολουθεί με λάθη και υποκρισία να μιλά...
που κρύβει με ψέμα την αλήθεια, που ντύνει την ομορφιά με ασχήμια...
που πεισματικά αγνοεί το νέο μου εαυτό...
που δεν με αφήνει να εκφραστώ, μέσα στην ειρηνική πραότητά μου
παρά αντιτίθεται, εναντιώνεται στη νέα μου ταυτότητα!

Κι όμως... η φωνή, η παλιά, πάντα προτρέχει, διακηρύττει.
Και ο εαυτός, ο νέος, ακολουθεί και αναιρεί και διορθώνει...
Πάντα μπροστά η φωνή, πάντα πίσω ο εαυτός... αέναα να στροβιλίζονται!
Σαν ένας κυνηγός, πίσω από το θύραμα, που όλο ξεφεύγει.
Και πάντα η φωνή, να προτρέχει, να σκουντουφλά, να πέφτει,
στις ίδιες και ίδιες λακκούβες, ορμητικά και πεισματικά.
Και να πονά... μα δεν το βάζει κάτω!
Για ποιό σκοπό; Τί πρόκειται να μείνει;

Γιατί η φωνή και ο εαυτός πάντα να βρίσκονται σε πόλεμο;
Τί έχουν να χωρίσουν;
Δεν είναι ένα, το ίδιο και το αυτό, δεν είναι μαζί, εντός μου;
Γιατί αυτός ο διχασμός, αυτή η εναντιότητα;

01/12/2006, 23:33:59

Καλε μου φιλε/η Dying_Incubus ολοι ειμαστε ενα κομματι αυτου του κεντρου,και ας μην το θυμομαστε, και καθε πνευματικη πορεια που χαραζουμε εδω κατω ,καθρεπτριζετε εκει πανω.
Να εισε σιγουρος/η οτι οι κυκλοι που κανουμε θα σταματησουνε καποια στιγμη και το κεντρο του θα εναρμονιστη απολυτα μαζι σου

ΥΔΡΟΧΟΟΣΝέο Μέλος

02/12/2006, 00:55:53

[quote]
Καλε μου φιλε/η Dying_Incubus ολοι ειμαστε ενα κομματι αυτου του κεντρου,και ας μην το θυμομαστε, και καθε πνευματικη πορεια που χαραζουμε εδω κατω ,καθρεπτριζετε εκει πανω.
Να εισε σιγουρος/η οτι οι κυκλοι που κανουμε θα σταματησουνε καποια στιγμη και το κεντρο του θα εναρμονιστη απολυτα μαζι σου

ΓΕΙΑ ΣΑΣ ΕΙΜΑΙ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΑ ΣΑΣ. TO ΘΕΜΑ elo ΕΙΝΑΙ ΕΑΝ ΦΤΑΝΟΥΜΑΙ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΚΥΚΛΟΥ ΚΑΙ ΕΑΝ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΚΥΚΛΟ Η ΓΙΑ ΚΥΚΛΟΥΣ ΜΕΧΡΙ ΝΟ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΜΕ ΝΑ ΦΤΑΣΟΥΜΕ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΡΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΗ

02/12/2006, 02:59:06

quote:
ΓΕΙΑ ΣΑΣ ΕΙΜΑΙ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΑ ΣΑΣ. TO ΘΕΜΑ elo ΕΙΝΑΙ ΕΑΝ ΦΤΑΝΟΥΜΑΙ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΚΥΚΛΟΥ ΚΑΙ ΕΑΝ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΚΥΚΛΟ Η ΓΙΑ ΚΥΚΛΟΥΣ ΜΕΧΡΙ ΝΟ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΜΕ ΝΑ ΦΤΑΣΟΥΜΕ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΡΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΗ

Odysseus_nemoΜέλος

02/12/2006, 04:01:23

Διαβάζοντας τις απαντήσεις σας μου γεννήθηκε η εξής απορία : ποιά η διαφορά του κύκλου με την σπείρα ; κινούμαστε κυκλικά ή σπειροειδώς ;

ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΡΟΜΟΣ Ή ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΗΡΕΣ ΔΕ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ, ΤΟΤΕ ΧΑΡΑΞΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΣΟΥ
Odysseus_Nemo

02/12/2006, 13:35:02

quote:
Διαβάζοντας τις απαντήσεις σας μου γεννήθηκε η εξής απορία : ποιά η διαφορά του κύκλου με την σπείρα ; κινούμαστε κυκλικά ή σπειροειδώς ;

Αγαπητέ μου Odysseus_nemo,
στο προηγούμενο μήνυμα μου, νομίζω ότι μπορείς να βρεις την απάντηση στο ερώτημά σου!
Σου παραθέτω το παρακάτω απόσπασμα, που είναι σχετικό. Αν θες, μπορούμε να το συζητήσουμε και περαιτέρω...

quote:
μια από τις βασικές κινήσεις,
που κάνει η συνείδησή μας, είναι να διαγράφει κύκλους. Μάλιστα, όχι
απλά κύκλους, αλλά κυκλώνες, δίνες, που μας έλκουν σε κάποια σημεία
προοδευτικά όλο και πιό κοντά.
Αυτός ο στροβιλισμός, έλεγε ο ομιλητής, προκαλείται από την
ταυτόχρονη δράση σε κάποιο σημείο δύο διαφορετικών "δυνάμεων".
Αυτή η δράση, έλκεται από κάποιο κοινό, αλλά ακόμη μη συνειδητοποιημένο
κέντρο και προκαλεί την περιδίνιση, το στροβιλισμό.
Σαν να παλεύουν δηλαδή δύο δυνάμεις μέσα μας, δύο "εναντιότητες",
με τα λόγια του ομιλιτή, αν φυσικά έχω αντιληφθεί σωστά το νόημά τους,
και διεκδικούν η κάθε μία από τις δύο την υπερίσχυση.
Η σύγκρουση, φέρνει την κίνηση, την κυκλική κίνηση, την περιδίνιση
στην περίπτωση που υπάρχει το κέντρο.
Μέσα από περιδινίσεις, μπορούμε να βρούμε τον εαυτό μας;

02/12/2006, 14:39:03

Αγαπητέ μου elo, είμαι φίλος!

Θα συμφωνήσω μαζί σου σ' αυτό που αναφέρεις:

quote:
Καλε μου φιλε/η Dying_Incubus ολοι ειμαστε ενα κομματι αυτου του κεντρου,και ας μην το θυμομαστε, και καθε πνευματικη πορεια που χαραζουμε εδω κατω ,καθρεπτριζετε εκει πανω.
Να εισε σιγουρος/η οτι οι κυκλοι που κανουμε θα σταματησουνε καποια στιγμη και το κεντρο του θα εναρμονιστη απολυτα μαζι σου

Ίσως το σημείο στο οποίο θα σταματήσει η δίνη των κύκλων να είναι το κεντρικό σημείο του εαυτού μας.
Πιστεύω πως όλοι μας έχουμε ένα "αντίγραφο" αυτού του κέντρου στο οποίο αναφερόμαστε μέσα μας.
Η επέκταση λοιπόν που καλούμαστε να κάνουμε με την ψυχή μας δεν έχει να κάνει μόνο με το "έξω από εμάς" αλλά και με μια ενδοσκόπηση στο μέσα μας.
Τότε τα 2 αυτά κέντρα μπορούν πραγματικά να εναρμονιστούν και να γίνουν ένα.

Φίλε μου Odysseus_nemo, θα συμφωνήσω κι εγώ με την άποψη της αγαπητής λίλιθ.
Όσο παρασύρεσαι μέσα σ' αυτούς τους κύκλους θα αντιλαμβάνεσαι πως η κίνηση τους κάπου σε οδηγεί, σε βοηθάει να εξυψώνεσαι δύσκολα μα σταδιακά συνάμα κάπου.
Δεν είναι μια κίνηση η οποία σε κρατάει καθηλωμένο σε κάποιο σημείο, είναι μια κίνηση με εξελικτική πορεία για τον άνθρωπο.

In anticipation of my resurrection...

ΥΔΡΟΧΟΟΣΝέο Μέλος

02/12/2006, 17:44:55

Φιλε μου Υ-ΔΡΟΧΟΕ με ρωτας για ενα θεμα που κανεις δεν μπορει να σου
απαντηση με την λογικη παρα μονο με το συναισθημα.
Ισως θα επρεπε πολλοι απο εμας να σκεφτουμε, τον λογο της υπαρξεως μας.Θελουμε να ημαστε ενα τιποτα και να ζουμε για το τιποτα,η υπαρχει
καποιος λογος που υπαρχουμε.Δυστηχως η ρουτινα της καθημερινωτητας μας και τον προβληματων, μας εχει απομακρινη απο αυτη την σκεψη.
Μηπως ειναι καιρος να ελευθερωσουμε απο τα δεσμα της την φλογα που εχουμε μεσα μας και να την αφησουμε να νικησει την υλη.
Οσο για την πρωταρχικη ερωτηση που μου εκανες,απο εμας εξαρταται εαν φτασουμε στο τελος του ταξιδιου μας

ΦΙΛΕ/Η elo ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΠΟΤΕ ΓΙΑΤΙ ΤΟΣΟΣ ΕΓΩΙΣΜΟΣ ΓΙΑΤΙ ΣΟΝΙ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΓΟΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΚΑΙ ΑΠΛΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΕΡΟΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΒΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΑΛΥΣΙΔΑΣ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΕΚΑΤΟΜΥΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΜΑΣ.
ΜΗΠΩΣ ΤΟ ΟΝ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΕ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΙΑΚΑΤΕΧΕΤΕ ΑΠΟ ΥΠΕΡΜΕΤΡΟ ΕΓΩΙΣΜΟ.
ΜΗΠΩΣ ΤΟ ΝΑ ΦΕΡΕΙΣ ΣΤΟ ΚΟΣΜΟ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΑΓΑΘΟ ΤΟΝ <<ΚΑΡΠΟ>> ΣΟΥ
ΝΑ ΤΟΝ ΓΑΛΟΥΧΙΣΗΣ ΝΑ ΤΟΝ ΦΡΟΝΤΙΣΗΣ ΝΑ ΤΟΝ ΩΡΙΜΑΣΗΣ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΟΓΟΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΤΙΠΟΤΑ!!!
ΦΙΛΙΚΑ ΥΔΡΟΧΟΟΣ ΑΝΑΜΕΝΟ ΑΠΑΝΤΗΣΗ (ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΖΩ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΟΥ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΛΑΞΩ ΡΟΤΑ ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΒΡΩ ΚΑΛΟ <ΚΑΙΡΟ>

02/12/2006, 18:42:36

quote:
ΦΙΛΕ/Η elo ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΠΟΤΕ ΓΙΑΤΙ ΤΟΣΟΣ ΕΓΩΙΣΜΟΣ ΓΙΑΤΙ ΣΟΝΙ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΓΟΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΚΑΙ ΑΠΛΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΕΡΟΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΒΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΑΛΥΣΙΔΑΣ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΕΚΑΤΟΜΥΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΜΑΣ.
ΜΗΠΩΣ ΤΟ ΟΝ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΕ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΙΑΚΑΤΕΧΕΤΕ ΑΠΟ ΥΠΕΡΜΕΤΡΟ ΕΓΩΙΣΜΟ.
ΜΗΠΩΣ ΤΟ ΝΑ ΦΕΡΕΙΣ ΣΤΟ ΚΟΣΜΟ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΑΓΑΘΟ ΤΟΝ <<ΚΑΡΠΟ>> ΣΟΥ
ΝΑ ΤΟΝ ΓΑΛΟΥΧΙΣΗΣ ΝΑ ΤΟΝ ΦΡΟΝΤΙΣΗΣ ΝΑ ΤΟΝ ΩΡΙΜΑΣΗΣ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΟΓΟΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΤΙΠΟΤΑ!!!
ΦΙΛΙΚΑ ΥΔΡΟΧΟΟΣ ΑΝΑΜΕΝΟ ΑΠΑΝΤΗΣΗ (ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΖΩ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΟΥ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΛΑΞΩ ΡΟΤΑ ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΒΡΩ ΚΑΛΟ <ΚΑΙΡΟ

ΥΔΡΟΧΟΕ αν μπορουσαμε να γνωριζουμε εστω και λιγο απο την γνωση που προυπηρχε θα καταλαβαιναμε οι περισοτεροι οτι ενας απο τους πιο βασικους σκοπους της ειναι να αποβαλουμε αυτον τον υπερμετρο
εγωισμο που εχουμε ολοι μεσα μας.Αυτο ειναι το πρωτο βημα που πρεπει να κανουμε.
Και οχι απο αναγκη για να ξεπερασουμε το φοβο του αυριο,αλλα για να μπορεσουμε να δουμε πιο ξεκαθαρα το καθε τι που πρατουμε στην πορεια της ζωης μας.Ποτε δεν μιλησα για την βιολογικη εξελιξη του σωματος, αλλα για την εξελιξη αυτου του ανθου που κραταμε ολοι τυφλο μεσα μας.
Κατσε και αναλογισου τη εχει προσφερει ο ανθρωπος στην πορεια που εχει διαγραψει μεχρι τωρα .. και σκεψου αν το καλο χρησιμοποιηθηκε
ποτε αποκλειστικα μονο για το καλο

03/12/2006, 19:15:59

NEVERLAND

Wellcome to my Neverland, where all I wish exist
shadows of reality, fought by my exorcist.

A fact out there is only a prospect,
a hope that never turns to be true,
which live in the ruins of frosen actions,
of desperate dreams and unsaid wants.

I came from past, I rule the future,
but never give in present time
the everlasting gifts of real.

I am the mystery, you always lived for,
I am the possible, beyond your view,
I represent all things inside you,
the infinite powers of you.

Odysseus_nemoΜέλος

06/12/2006, 03:01:44

Αυτή η πορεία πρέπει οπωσδήποτε να οδηγεί κάπου; Πολλοί άνθρωποι κινούνται χωρίς προορισμό. Άλλοι όμως, ενώ έχουν θέσει κάποιον στόχο, δεν γνωρίζουν αν είναι στο μονοπάτι που τους οδηγεί στην επιτευξή του (ίσως γιατί δεν έχουν αναρωτηθεί) ή πιστεύουν ότι είναι.

Λοιπόν με βάση τα παραπάνω πως εξάγουμε το συμπέρασμα ότι περιδινούμαστε ή ότι κινούμαστε τύποις κυκλικά; Τί είναι αυτό που μας πείθει για την πορεία μας;

ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΡΟΜΟΣ Ή ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΗΡΕΣ ΔΕ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ, ΤΟΤΕ ΧΑΡΑΞΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΣΟΥ
Odysseus_Nemo