- μαυρες γάτες. . . - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
ηθελα να ρωτήσω τη πιστευετε για τις μαυρες γατες..ή αν σας ετυχε κάτι απο αυτές..
φιλικά Ρία
Αυτα!!
Ένα ενδιαφέρων λινκ για τις μαύρες γάτες είναι αυτό…
Μαύρες γάτες: Γιατί τις "τρέμουμε"
Για τις μαύρες γάτες μπορείς να διαβάσεις και το παρακάτω άρθρο:
Μαύρη γάτα: μυστήριο, μύθος και συμβολισμός
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΑ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΜΥΘΟ ΜΕΧΡΙ ΧΤΕΣ...
ΕΙΧΕ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΕΜΠΕΙΡΙΑ Η ΚΟΛΛΗΤΗ ΜΟΥ.ΟΤΑΝ ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΣ 11 ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΤΗΣ,ΣΤ ΔΡΟΜΟ ΕΙΔΕ ΜΙΑ ΜΑΥΡΗ ΓΑΤΑ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΕΙ,Η ΚΟΛΛΗΤΗ ΜΟΥ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ Κ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΓΕ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΗ,ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΕΙΠΕ Η ΚΟΛΛΗΤΗ ΜΟΥ ''ΟΧΙ ΜΩΡΗ ΔΕΝ ΣΕ ΦΟΒΑΜΕ,ΕΣΥ ΘΑ ΦΟΒΗΘΕΙΣ ΕΜΕΝΑ''.
ΜΟΛΙΣ ΤΟ ΛΕΕΙ ΑΥΤΟ ΠΕΦΤΕΙ ΚΑΤΩ....ΤΡΟΜΑΖΕΙ Κ Η ΓΑΤΑ Κ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΘΗΚΕ.
ΣΗΚΩΘΗΚΕ Κ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕ ΤΡΟΜΑΓΜΕΝΗ 2-3 ΒΗΜΑΤΑ Κ ΓΥΡΝΑΕΙ Κ ΚΟΙΤΑΕΙ ΠΑΛΙ ΤΗΝ ΓΑΤΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΝ ΙΔΙΑ ΘΕΣΗ ΠΟΥ ΗΤΑΝ Κ ΠΡΙΝ!
ΤΗΝ ΠΙΣΤΕΥΩ ΤΗΝ ΦΙΛΗ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΣ ΑΤΟΜΟ,ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΕ ΝΑ ΤΟ ΕΙΠΕ ΨΕΜΜΑΤΑ ΓΙΑΤΙ ΜΟΛΙΣ ΕΓΙΝΕ ΜΕ ΠΗΡΕ ΤΗΛ ΤΡΟΜΑΓΜΕΝΗ.
ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΤΙΣ ΜΑΥΡΕΣ ΓΑΤΕΣ..
Αγαπητή dimitra21, πολλές φορές όταν έχουμε κατά νου ότι μπορεί κάτι να μας βλάψει, να μας φέρει γρουσουζιά και κακοτυχία μπαίνουμε στην διαδικασία να το σκεφτόμαστε υποσυνείδητα όλο και πιο έντονα μέχρι που να μας γίνει φοβία.Σε αυτή την περίπτωση όμως τα όρια γίνονται δυσδιάκριτα.
Ποιός ευθύνεται μετά αν μας συμβεί μια κακοτυχία;
Αυτό που φοβόμασταν ή εμείς που τροφοδοτήσαμε κατά κάποιον τρόπο αυτό που φοβόμασταν;
In anticipation of my resurrection...
Τελος παντων το γατι δεν μου εφερε καθολου γρουσουζια(ισα-ισα ηταν πολυ κυριος)αλλα στον εαυτο του ηταν πολυ γρουσουζης.Τον ειχα για 8 χρονια και ολο αυτο τον καιρο,την εποχη του ζευγαροματος μου ερχοταν μισος!Ενα αυτι,ενα ματι,κομμενη ουρα κ.τ.λ
Μεχρι που δεν ξαναηρθε.Οχι δεν ιστευω πως οι γατες και κυριως οι μαυρες ειναι γρουσουζικα και κακα πλασματα.Ετσι λενε και για τις λευκες,πως ειναι θεοκουφες,αλλα την δικη μου πριν την πατησει τρακτερ,την ειδα πως ακουει μια χαρα-μαλλον..ακουγε
Ίσως έχεις ακούσει για αυτό...
In anticipation of my resurrection...
Πρεπει να ομολογησω πως αγαπω πααααααρα πολυ τις γατες...δηλαδη παλι καλα που δεν ζω στον Μεσαιωνα γιατι θα με ειχαν καψει προ πολλου για δοαφορους λογους.
Οι γατες και πιο γενικα τα ζωα ειναι καλα να τα εχουμε κοντα μας γιατι μπορουν και διαισθανονται πολλα πραγματα...και μπορω να πω ιδιαιτερα οι γατες.
Τωρα γιατι πολλοι ανθρωποι το βρησκουν γρουσουζια να εχεις στην κατοχη σου μια μαυρη γατα δεν το καταλαβαινω.
Ξερω οτι οι γατες εχουν πολλους συμβολισμους σχετικα με τον κατω κοσμο.
Π. χ στην αρχαια Αιγυπτο πιστευαν οτι οι γατες ειναι οι φυλλακες του κατου κοσμου και ετσι τα κακα πνευματα φοβουνται τις γατες. Μετα υπηρχαν και θεοι που απεικονιζονταν με κεφαλι γατας.
Μια αλλη σκεψη μου ειναι οτι μπορει μερικα πνευματα να περνουν μορφη μαυρης γατας για να πλησιασουν τον ανθρωπο...αλλα αυτο ειναι απλα μια σκεψη και δεν εχω κανει ποτε κακη εμπειρια σχετικα με γατες ειτε μαυρες ειτε ασπρες.
Πολυ ενδιαφερον θεμα ομως...θα το ψαξω
quote:
ειναι μια λαϊκη αντιληψη, που μας εμεινε απο τον μεσαιωνα για την ακριβεια... λογω της "σκοτεινοτητας" της ψυχης της γατας και δη της "μαυρης"
Και να προσθέσω εδώ μια πολύ χαρακτηριστική εμφάνιση αιλουροειδούς στο περίφημο έργο "Carmilla" του Sheridan Le Fanu. Η υπόθεση της Carmilla είναι κατά τη γνώμη μου πιο ενδιαφέρουσα από αυτή του κατοπινού Dracula λόγω του ότι υποβόσκει μια πολύπλοκη ψυχολογία. Ο κεντρικός χαρακτήρας της Carmilla ενσαρκώνει μια ιδιότυπη ιδέα, αυτή του θηλυκού βρυκόλακα που όχι μόνο αναζητά τα θύματά του ανάμεσα στις γυναίκες, αλλά μερικές φορές τις... ερωτεύεται κιόλας.
Έτσι και με τη Laura, τη νεαρή κοπέλα που ζει σε έναν απομονωμένο πύργο με τον πατέρα της κάπου στη νότια Αυστρία και που πέφτει θύμα της Carmilla, η οποία εμφανίζεται τρελά ερωτευμένη μαζί της. Η περιγραφή των επιθέσεων από τον Le Fanu είναι μερικές φορές, εκτός από πολύ τρομακτική, και έντονα αισθησιακή. Έτσι η Carmilla παρουσιάζεται στη Laura μέσα από τα όνειρά της (έτσι τουλάχιστον νομίζει η ίδια ή αφήνει να εννοηθεί) με τη μορφή... πελώριας μαύρης γάτας(!) που σκαρφαλώνει στο κρεβάτι της. Το δε δάγκωμα δεν γίνεται ως είθισται στο λαιμό αλλά στο στήθος!
Υπάρχουν και κάποιες σχετικές κινηματογραφικές παραγωγές, αρκετά ιδιότυπες μπορώ να πω (αναπόφευκτο ως ένα βαθμό). Μία μόνο όμως αξιοποιεί την ιδέα της εμφάνισης του θηλυκού βρυκόλακα με τη μορφή της μαύρης γάτας και αν η μνήμη μου δεν με απατά είναι το Vampire Lovers (Hammer Film Productions, 1970). Πολύ τρομακτική και αισθησιακή συγχρόνως ταινία, με ισχυρή δόση βαμπιρικής ατμόσφαιρας.
για να μην πω οτι πανε και καλυτερα τα πραγματα.
Ένα από τα αγαπημένα μου μυθιστορήματα της γοτθικής λογοτεχνίας τρόμου κι από τα πρώτα - αν όχι το πρώτο - που εισάγει την ιδέα του θηλυκού βρικόλακα στη λογοτεχνία.
μαιμουδίτσα μου, δεν κάνεις κανένα λάθος για τον Πόε διότι αυτός είναι ο συγγραφέας του "Ο μαύρος γάτος".
Πολύ χρήσιμη είναι επίσης η αναφορά της neraidoula στην αγάπη και στον σεβασμό που είχαν οι Αιγύπτιοι προς την γάτα, οι οποίες πράγματι θεωρούνταν ως φύλακες του Κάτω Κόσμου.
Πέρα από αυτό, θεωρούνταν ως ενσαρκώσεις της Μπαστέτ, θεάς της γονιμότητας, του έρωτα, της οικογένειας αλλά και της καταστροφής αφού κατά μια εκδοχή η Σεχμέτ μετά το καταστροφικό της έργο έλαβε τη μορφή της.
Απεικονιζόταν ως θεότητα με γυναικείο σώμα και κεφάλι γάτας.
In anticipation of my resurrection...
Ενδιαφέρον θέμα...!!!!
Από μικρή ζω με γάτες! Πραγματικά, ο κόσμος έχει προκατάληψη για τις μαύρες γάτες. Αυτός ήταν και ο κυριότερος λόγος που είχα και μαύρες γάτες, μια και κανείς δεν τις ήθελε...
Μάλιστα, μου πέταξαν στον κήπο και ένα μαύρο γατάκι πριν λίγο καιρό, το οποίο και το κράτησα... είναι συμπαθέστατο αλλά πολύ φοβισμένο...
Θα σας πω, όμως, κάτι που έχω παρατηρήσει...
Αν δω στο δρόμο μαύρη γάτα, κάτι θα συμβεί... συνήθως μια αναστάτωση ή μία διένεξη... πιστεύω, ότι μας προειδοποιούν για να προσέχουμε!
Συνήθως, πάντως, οι μαύρες γάτες έχουν καλή και ευγενική φύση και είναι αξιαγάπητες!!!!
quote:
Αν δω στο δρόμο μαύρη γάτα, κάτι θα συμβεί... συνήθως μια αναστάτωση ή μία διένεξη... πιστεύω, ότι μας προειδοποιούν για να προσέχουμε!
Δεν ξέρω, δε μου έχει συμβεί κάτι ανάλογο.
Σκέφτομαι όμως μήπως η συγκεκριμένη προκατάληψη είναι βαθιά ριζωμένη στο υποσυνείδητο μας ώστε να την κουβαλούμε μαζί μας ακόμη κι αν δεν το αντιλαμβανόμαστε.
Κατά την διάρκεια της ημέρας είναι πιθανόν να μας δημιουργηθεί μια αναστάτωση για κάποιο λόγο ή να έχουμε μια μικρή διένεξη που μετά από λίγο ίσως και να έχουμε ξεχάσει.
Μήπως η θέα της γάτας μας υποβάλλει στην ιδέα ότι θα ακολουθήσει μια διένεξη μετά από λίγη ώρα;
Κι όταν αυτή συμβεί να μας εντυπωθεί στη μνήμη επειδή την συνδέσαμε με την θέαση της μαύρης γάτας;
In anticipation of my resurrection...
quote:Μπορεί να είναι και έτσι... δε γνωρίζω...
Δεν ξέρω, δε μου έχει συμβεί κάτι ανάλογο.
Σκέφτομαι όμως μήπως η συγκεκριμένη προκατάληψη είναι βαθιά ριζωμένη στο υποσυνείδητο μας ώστε να την κουβαλούμε μαζί μας ακόμη κι αν δεν το αντιλαμβανόμαστε.
Κατά την διάρκεια της ημέρας είναι πιθανόν να μας δημιουργηθεί μια αναστάτωση για κάποιο λόγο ή να έχουμε μια μικρή διένεξη που μετά από λίγο ίσως και να έχουμε ξεχάσει.
Μήπως η θέα της γάτας μας υποβάλλει στην ιδέα ότι θα ακολουθήσει μια διένεξη μετά από λίγη ώρα;
Κι όταν αυτή συμβεί να μας εντυπωθεί στη μνήμη επειδή την συνδέσαμε με την θέαση της μαύρης γάτας;
Προσωπικά, δεν έχω προκαταλήψεις. Από τη φύση μου, όμως, είμαι... παρατηρητής! Παρατηρώ τα πράγματα και τις καταστάσεις και μετά βγάζω χρήσιμα συμπεράσματα...
Θα πω κάτι άσχετο... από παρατήρηση και αυτό! Όταν δω στο δρόμο παπά και εκείνη την ημέρα περιμένω κάτι... συνήθως, αυτό αναβάλλεται!
Άλλο κουφό!!!! Ποιος ξέρει....