- ΝΑ ΜΕΡΙΜΝΟΥΜΕ Η ΝΑ ΜΗΝ ΜΕΡΙΜΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΑΥΡΙΟ;; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Κατά Ματθαίο 6:25
"Γι' αυτό, σας λεω: Μην μεριμνάτε για την ζωη σας, τι να φατε και τι να πιείτε. ούτε για τον σώμα σας τι να ντυθείτε. Δεν είναι η ζωη πολυτιμότερη από την τροφή, και το σώμα από το ένδυμα;"
Πέτρου Α 5:7
"κάθε μέριμνα σας ρίξτε την επάνω σ' Αυτόν ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟΣ ΦΡΟΝΤΙΖΕΙ ΓΙΑ ΣΑΣ"
Κατά Λουκά 21:34
"ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ, μάλιστα στον εαυτό σας, μήπως και βαρύνουν οι καρδιές σας μέσα σε κραιπάλη και μεθύσι και βιοτικές μέριμνες, και έρθει πάνω σας ξαφνικά εκείνη η ημέρα"
και πάλι κατά Λουκά 8:14
"εκείνο δε που έπεσε στα αγκάθια, αυτοί είναι εκείνοι που άκουσαν, και από μέριμνες και πλούτο και ηδονές της ζωής, πηγαίνουν και συμπνίγονται, και δεν φτάνουν στον καρπό"
και προς Τιμόθεο Β 2:3-4
"Εσύ, λοιπόν, κακοπάθησε ως καλός στρατιώτης του Ιησού Χριστού. Κανένας στρατευμένος δεν εμπλέκεται στις βιοτικές υποθέσεις, για να αρέσει σ' αυτόν που τον στρατολόγησε"
Προς Φιλιππησίους 4:6-7
"Μη μεριμνάτε για τίποτε. αλλά, σε κάθε τι, τα ζητήματα σας ας γνωρίζονται στον Θεό με ευχαριστία διαμέσου της προσευχής και της δέησης. Και η ειρήνη του Θεού, που υπερέχει κάθε νου, θα διαφυλάξει τις καρδιές σας και τα διανοήματα σας διαμέσου του Ιησού Χριστού".
Κατά Ματθαίο 6:31-34
"Μην μεριμνήσετε, λοιπόν, λέγοντας: Τι να φαμε ή τι να πιούμε ή τι να ντυθούμε; Δεδομένου ότι, όλα αυτά τα ζητούν οι Εθνικοί. επειδή ο ουράνιος Πατέρας σας ξέρει ότι έχετε ανάγκη από όλα αυτά. Αλλά ζητάτε πρώτα την βασιλεία του Θεού και την δικαιοσύνη του. και όλα αυτά θα σας προστεθούν. Μην μεριμνήσετε, λοιπόν, για την αύριο. επειδή η αύριο θα μεριμνήσει για τα δικά της. αρκετό είναι στην ημέρα το κακό της"
Προς Ρωμαίους 12:1-2
"Σας παρακαλώ, λοιπόν, αδερφοί, χάρη των οικτιρμών του Θεού, παραστήστε τα σώματα σας θυσία ζωντανή, αγία ευάρεστη στον Θεό, που είναι η λογική σας λατρεία. Και μην συμμορφώνεστε με τον αιώνα τούτο, αλλά μεταμορφώνεστε διαμέσου της ανακαίνισης του νου σας, ώστε να δοκιμάζετε τι είναι το θέλημα του Θεού, το αγαθό και ευάρεστο και τέλειο."
Μήπως πρέπει πρώτα να γνωρίσουμε τον άνθρωπο, και να μην τα περιμένουμε όλα από τον θεό ;
quote:
Δηλαδή AINEIAN06 τι προτείνεις, να αφεθούμε εντελώς στα χέρια του Θεού χωρίς να έχουμε πρώτα γνωρίσει εμείς οι ίδιοι, τι πάει να πει ηθική ;
Μήπως πρέπει πρώτα να γνωρίσουμε τον άνθρωπο, και να μην τα περιμένουμε όλα από τον θεό ;
Βασικα εγω ως Αθεος ... δεν θα σου πω κατι τετοιο ...
Ερμηνευσε μου ομως εσυ .. τι εννοουν τα κειμενα ....
Η υπερβολή είναι το χειρότερο πράγμα που υπάρχει, όπως φροντίζεις το σώμα σου έτσι πρέπει να φροντίζεις και το πνεύμα σου, αρκεί η ζυγαριά να είναι πάντα στην μέση .
quote:
Πέτρου Α 5:7
"κάθε μέριμνα σας ρίξτε την επάνω σ' Αυτόν ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟΣ ΦΡΟΝΤΙΖΕΙ ΓΙΑ ΣΑΣ"
Σχολιάζοντας αυτό το εδάφιο,θέλω να τονίσω το οξύμωρο της όλης υπόθεσης περί αγάπης του Θεού προς τους ανθρώπους.Οπως διδάσκει η Ελληνοορθόδοξη Εκκλησία,βασικός άξονας της διδασκαλίας του Ιησού ήταν η αγάπη του Θεού για τους ανθρώπους,η οποία αγάπη θα έπρεπε να αποτελεί γνώμονα της ζωής των ανθρώπων.Παρολ'αυτά νομίζω πως είναι ξεκάθαρο από την κοινή λογική πως δεν μπορούμε να στηρίζουμε την βιολογική μας επιβίωση στην πίστη μας στον Θεό.Με την φράση του ο Πέτρος μπορεί να εννοούσε πως μπορουμε να εναποθέσουμε τα πνευματικά μας προβλήματα στην ευχέρεια του θεού,όμως θεωρώ ως πιθανότερο να εννοούσε να ρίξουμε και τις υλικές μας ανάγκες στην "μέριμνα" του Θεού.Εδώ όμως τίθεται ένα ερώτημα το οποίο δημιουργεί το οξύμωρο του θέματος.Πως γίνεται να στηρίξουμε την ζωή μας και τις ανάγκες μας στον Θεό αφού κανένας δεν μας εγγυάται το επιτυχές του αποτελέσματος?Με λίγα λόγια,θα μπορούσε κάποιος από εμάς να περιμένει τροφή,στέφη,ένδυση από τον Θεό χωρίς αυτός να κάνει κάτι για να κάλύψει αυτές τις ανάγκες?Μάλλον όχι...Και είναι λογικό άλλωστε.Δεν μπορεί να μας τρέφει ο Θεός ενώ εμείς καθόμαστε άπραγοι και περιμένουμε την βοήθεια του.Δηλαδή οφείλουμε ως άνθρωποι να καταβάλλουμε κάποιες προσπάθειες και να προβούμε σε κάποιες ενέργειες ώστε να πετύχουμε κάποιους στόχους που έχουμε θέσει.Παρόλ'αυτά όμως γιατί όταν φτάνουμε σε μια μεγάλη προσωπική επιτυχία,σπεύδουμε να ευχαριστήσουμε και τον Θεό για την βοήθεια Του?Δεν το πετύχαμε μόνοι μας?Ή μήπως υπήρχε "άνωθεν βοήθεια" την οποία όμως δεν αντιλαμβανόμαστε?Και επίσης γιατί όταν κάτι "πάει στραβά",ρίχνουμε την ευθύνη στον εαυτό μας ή στους γύρω μας και δεν ζητάμε τις "άνωθεν" εξηγήσεις για την αποτυχία μας?
Το γενικό μου συμπέρασμα λοιπόν για το συγκεκριμένο εδάφιο του Πέτρου είναι πως δεν μπορούμε κάθε μέριμνα μας να την ρίχνουμε στο Θεό και αυτός να είναι αναγκασμένος να μας φροντίζει,γιατί τότε θα πρέπει να έχει λόγο και στις επιτυχίες αλλά και στις αποτυχίες μας.Δεν είναι λοιπόν πιο λογικό να λύνουμε τα προβλήματα μας με τις δικές μας και μόνο δικές μας δυνάμεις?
Impious Varmint
Έναν νου που έχει την ελευθερία να αποφασίσει μόνος του αν θα παραμείνει στο στάδιο της ανάγκης και εξάρτησης σε κάτι «ανώτερο», περιμένοντας συνέχεια το αόρατο χέρι του να μας βάλει στον σωστό δρόμο ή διαλέγοντας το στάδιο της νοητικής ενηλικίωσης ώστε να μάθουμε πλέον ότι για τα πάντα είναι υπεύθυνος ο ίδιος ο άνθρωπος .
Η ανθρώπινη ανάγκη σε κάτι ανώτερο είναι απόλυτα φυσιολογική, αλλά η ανάγκη στο να κουβαλάμε πάντα ένα δεκανίκι μαζί μας, από τότε που γεννηθήκαμε, είναι κάτι που ποτέ δεν θα μας κάνει να νοιώσουμε την διαφορά ανάμεσα στην ελεύθερη επιλογή για τον δρόμο προς την ηθική ή τον αναγκαστικό μονόδρομο προς την ηθική .
Όσον αφορά την χριστιανική αντίληψη - απ' ό,τι γνωρίζω από παλιότερες συζητήσεις μου με διάφορους εκπροσώπους της - δεν προτρέπει κάποιον πιστό της στο να καθίσει και να περιμένει την βοήθεια του Θεού χωρίς να έχει κάνει ό,τι μπορεί ο ίδιος από την πλευρά του.
Υποστηρίζει αντιθέτως την ενεργοποίηση μας για να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, ζητώντας και την βοήθεια του Θεού.
Η δική μας προσπάθεια λοιπόν θα πρέπει να υπάρχει παράλληλα με την όποια προσμονή μας.
Και νομίζω πως αυτό είναι και το πιο λογικό.
Πως θα μπορούσαμε να αναμένουμε κάποια βοήθεια στο οποιοδήποτε θέμα που μας απασχολεί όταν δεν έχουμε προσπαθούμε να βρούμε την κατάλληλη λύση?
Η βοήθεια θα πρέπει να μας παρέχεται όταν μετά από πολλές προσπάθειες μας δε μπορούμε να βρούμε μια λύση.
Αλλιώς δε λέγεται βοήθεια... 
Στην προκειμένη περίπτωση λοιπόν παίζει σπουδαίο ρόλο η φύση κι ο χαρακτήρας της βοήθειας, αλλά κι ο τρόπος που θα πρέπει αυτή να παρέχεται.
Πρέπει να μας δίνεται έτοιμη η λύση ενός προβλήματος ή θα πρέπει να μας δίνονται κάποια κίνητρα και κάποιοι τρόποι ώστε μόνοι μας να ανακαλύψουμε τη λύση προκειμένου να πάρουμε ένα δίδαγμα?
In anticipation of my resurrection...
Εάν όμως μας πεις εγώ άνοιξα το θέμα για να τα ρίξω σε μια διδασκαλία και όσοι πιστοί προσέλθετε να με αντικρούσετε να το σκεφτούμε εάν θα συζητήσουμε.
Το δικαίωμα να συνδιαλέγεσαι δεν στο χαρίζει κανείς πρέπει να το κερδίσεις, για να το κερδίσεις πρέπει πρώτα να δείχνεις σεβασμό στους συνομιλητές σου, εάν δεν δείχνεις τότε μιλάς μόνος σου.
Αυτά με την λογική χωρίς καμία διάθεση αντιπαράθεσης και ελπίζω να απαντήσεις, εάν απαντήσεις, με βάση την λογική.
Τελικά το θέμα που συζητάμε επιθυμείτε να το προσεγγίσουμε από χριστιανικής οπτικής ή από φιλοσοφικής-βιοποριστικής;
R+C
AMPA forum
Impious Varmint
R+C
AMPA forum
Οποιος αγωνιά για το αύριο έχει τον καρκίνο στο τσεπάκι του.