- Η ΠΛΑΝΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
trexagireve - Όλοι μας εκφράζουμε μια προσωπική εκτίμηση για την έννοια αλήθεια, μετατρέποντας αυτή την ίδια την αλήθεια σε ένα ασαφές πεδίο,όπου ενυπάρχουν πολλές αλήθειες.
Ωστόσο, όσο και να υπάρχουν αυτές οι πλάνες, μόνη της η αλήθεια, ορίζεται και προσδιορίζεται ως μοναδική...
Να μου επιτρέψεις να διαφωνήσω φίλε trexagireve, όχι πως δεν υπάρχει ΜΙΑ αλήθεια, αλλά πως μπορούμε να αντιληφθούμε, να «αντέξουμε» να δούμε κατάματα την σύνθεση, την πολυπλοκότητα της Αλήθειας .
Να το θέσω λίγο διαφορετικά .
"H αλήθεια είναι το Είναι έτσι όπως είναι, αυτό καθ’ εαυτό . Το αληθινό είναι αυτό που όντως Είναι .
Αυτό που όντως Είναι, δεν προσεγγίζεται απόλυτα από καμιά γνωσιολογική προσέγγιση. Είναι υπεράγνωστο. Υπερβαίνει το βεληνεκές των ανθρώπινων γνωστικών δυνατοτήτων" .
"Χρήστος Γιανναράς"
Αλλά η μια αλήθεια που δεν αντέχεται ίσως είναι το τέστ για να κάνουμε την υπέρβαση,
ώστε να γίνουμε αυτό που είμαστε, θεοί
για ένα επόμενο κόσμο…
Πιστεύω πως ο κόσμος μας και το βάρος της γήϊνης διαβίωσης είναι όπως τα βαράκια που δένουν στα πόδια τους οι αθλητές, ώστε να τρέχουν γρηγορότερα και να δυναμώσουν τους μυές των ποδιών τους…
Κατ’ αυτό τον τρόπο μπορούμε να πούμε ότι
κι η αλήθεια κι οι πλάνες που την περικλείουν,
αποτελούν άσκηση του νού,
για την ανάταση του και την δημιουργία μυών
που θα μας σηκώσουν άνω θρώσκωντας…
Αυτό, όμως , πιστεύω ακόμη ότι έχει να κάνει και με συλλογική προσπάθεια…
Κάτι τέτοιο πάλι για να συμβεί,
πρέπει εμείς να ξεπεράσουμε την αρνητική ατομικότητα και
να αγγίξουμε μια πολυσύνθετη συλλογικότητα που
δεν αφαιρεί την ατομική υπόσταση…
Καλησπέρα.
quote:
Κάτι τέτοιο πάλι για να συμβεί, πρέπει εμείς να ξεπεράσουμε την αρνητική ατομικότητα και να αγγίξουμε μια πολυσύνθετη συλλογικότητα που δεν αφαιρεί την ατομική υπόσταση…
Όσο προσβλέπουμε σε ΜΙΑ αλήθεια που μας υπερβαίνει, που μας κρατά έξω από τις θύρες της σαν αμέτοχους ξένους και αρνούμαστε να δούμε το κομμάτι και το επίπεδο της αλήθειας που αντανακλά και προβάλλει καθένας μας σαν ίσης σημαντικότητας με το δικό μας και με όλα τα άλλα, τόσο δεν θα αγγίξουμε ποτέ την «πολυπόθητη συλλογικότητα».
Η εργασία μου είναι μια προσπάθεια να δημιουργηθεί χώρος στον Κόσμο για όλες τις διαστάσεις, τα επίπεδα, τις σφαίρες, τα κύματα, τα μιμήματα, τους τρόπους, τα άτομα, τις κουλτούρες και ούτε καθεξής, επ’ άπειρον.
Σ’ αυτή τη Θεωρία για τα Πάντα διατηρώ έναν βασικό κανόνα: Όλοι έχουν δίκιο. Ειδικότερα, όλοι – συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μου – κατέχουμε κάποια σημαντικά κομμάτια της αλήθειας, τα οποία χρειάζεται να τιμήσουμε, να προστατεύσουμε και να συμπεριλάβουμε σε μια πιο αβρή, απλόχωρη, συμπονετική αποδοχή, μια γνήσια Θεωρία για τα Πάντα.
***
Μετά την αναγνώριση της διαφορετικότητας, θα έρθει η ενοποίηση. Στο τέλος, πιστεύω ότι θα βρούμε την έμφυτη χαρά μέσα στην ίδια την ύπαρξη, μια χαρά που απορρέει από ετούτη, όπως και κάθε άλλη στιγμή, μια πληρότητα υπέροχη καθ’ αυτή, ένα μέρος της επόμενης ολότητας, μια κινούμενη σειρά συνόλων και μερών που κυλούν σαν καταρράκτης στο άπειρο και πάλι πίσω, χωρίς ποτέ να έχουν ανάγκες ή επιθυμίες, γιατί εκπληρώνονται στην αίγλη του παρόντος.
Η ολοκληρωμένη θεώρηση, έχοντας εκπληρώσει τον σκοπό της, επισκιάζεται τελικά από την ακτινοβολία ενός Πνεύματος υπερβολικά έκδηλου για να το δούμε και υπερβολικά κοντινού για να το φτάσουμε, και η ολοκληρωμένη αναζήτηση εκπληρώνεται τελικά με την εγκατάλειψη της ίδιας της αναζήτησης, διαλυόμενη εκεί μέσα σε αστείρευτη Ελευθερία και τέλεια Πληρότητα, πράγμα που ανέκαθεν ήταν το ζήτημα, έτσι ώστε να εγκαταλείπει κανείς μια θεωρία για τα πάντα, απλά για να είναι ο ίδιος τα Πάντα, ένας μαζί με Όλα σε αυτή την απέραντη επίγνωση που κρατάει ευγενικά τον Κόσμο στα χέρια της.
Ken Wilber
quote:
Το ίδιο κάνουν πολλοί,αλλά υπάρχει ένα υπέροχο δείπνο που αφορά όλους και εκεί, θα ήταν καλά να παραστούμε όλοι, αντί να τρώμε τα σαντουιτσάκια μας..
Και κάτι που είπε κάποτε ένας παλιός μου φίλος: «Είμαστε όλοι προσκεκλημένοι στο δείπνο του Κυρίου. Η πρόσκληση γράφει ‘ένδυμα απλό, πλήρεις αγάπης’». Η αγάπη, νομίζω, ανατέλλει από το σημείο που αντέχουμε να ανεχόμαστε και να δεχόμαστε τους άλλους όπως είναi, καθέναν με το σαντουιτσάκι του, αγαπητέ....Είναι το σαντουιτσάκι του καθενός που κάνει το δείπνο τόσο υπέροχο και μεγαλειώδες..
Καλό βράδυ,
Unseen
Στον κόσμο του Πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή.
Αυτό πάλι δεν αποτελεί την ουσία της υπόστασης μας, αλλά μάλλον την υπέρβαση μέσω αυτού,της υποκειμενικής οπτικής που προαναφέραμε...
Μια οπτική που μπορεί να γίνει αντικειμενική και να γνωρίσει την άλήθεια η οποία στέκεται κυριολεκτικά μπροστά μας και περιμένει να την δούμε, αλλά λόγω της ιδιομορφίας του καθενός μας δεν μπορούμε να το πετύχουμε...
Μια αλήθεια που οι πλάνες οι οποίες δημιουργούνται από τον άνθρωπο την κάνουν μεν προκλητικότερη, αλλά τον απομακρύνουν κιόλας από αυτήν...
Μπορεί κανείς έτσι να δει ότι, έχοντας μια πορεία αλλαγών από υποκειμενική σε αντικειμενική σκέψη , δυνάμεθα να αποκτήσουμε την παράλληλη ατομική και συλλογική σκέψη,
δηλαδή να υπάρχουμε ως άτομα, αλλά και ως μέλη ενός συνόλου,
πράγμα που μέχρι τώρα η κοινωνία μας έχει αποτύχει να υλοποιησει, καθώς η μεροληπτική αντιμετώπιση λόγω των διαφορών αποστάσεων προσέγγισης και σημασίας, μας κρατάνε σε ατομικές πορείες ή το λιγότερο σε μερικές ομάδες κι όχι σε πληρέστερη πολυσυλλεκτική εκπροσώπηση της έννοιας άνθρωπος...
Θέλουμε δεν θέλουμε θα δούμε την ολική αλήθεια ως ένα σύνολο που δεν μπορεί να ανήκει σε έναν από μας, αλλά σε όλους μας...
quote:
trexagireve - ώστε να γίνουμε αυτό που είμαστε, θεοί
για ένα επόμενο κόσμο…
Φίλε trexagireve σε είχα ξαναρωτήσει τι εννοείς λέγοντας… «να γίνουμε αυτό που είμαστε, θεοί»… αλλά επειδή είχα ένα πρόβλημα τον υπολογιστή μου και εδώ και δυο μέρες έχω χάσει. 
. επεισόδια…δεν ξέρω αν μου έχεις απαντήσει .
Έχει σχέση με το κατά εικόνα και ομοιώσει ;
Οι απόψεις σου, αγαπητέ μου trexagireve, στη δική μου αντίληψη φαίνονται συχνά αντιφατικές, αλλά ίσως ευθύνεται γι' αυτό ο τρόπος που παρουσιάζονται.
Σχετικά με το σαντουιτσάκι, για παράδειγμα. Αν υποτιμάς τη συμβολή του ατόμου στο συνολικό γίγνεσθαι, πώς μπορείς να μιλάς για θέωση του ανθρώπου; (παρεμπιπτόντως, η θέωση είναι κάτι που αναφέρουν οι θεοσοφιστές, στον χριστιανισμό μιλάμε για σωτηρία) Αν ωστόσο με το σαντουιτσάκι εννοείς τον ναρκισσισμό που περιβάλλει τις προσωπικές απόψεις και εμποδίζει το άτομο να διευρύνει την αντίληψή του, τότε αρχίζει να βγαίνει νόημα. Διαβάζοντας τη συγκεκριμένη φράση, έτσι όπως γράφτηκε, πάντως, προσωπικά κατάλαβα ότι εννοείς το πρώτο.
quote:Αυτού του είδους οι απόψεις πραγματικά με σοκάρουν. Δηλαδή τι είναι ο Δημιουργός, ένα αιμοδιψές σκυλί που μας ξαμολάει σε αγώνα δρόμου με ένα δόλωμα μπροστά από τη μύτη μας προκειμένου να ξεπεράσουμε ένα ελάττωμα για το οποίο ελάχιστα ευθυνόμαστε;
το όλο θέμα με την αλήθεια ,προσωπικά πιστεύω ότι, έχει να κάνει με ένα δόλωμα που έχει βάλει μπρος μας ο Δημιουργός των πάντων,ένα δόλωμα για το κατά πόσο μπορούμε να ξεπεράσουμε το ζώο που έχουμε μέσα μας, δυνατό και πολωμένο από τη δύναμη της ζωής του αίματος και να γίνουμε θεοί.
Το θέμα με την αλήθεια είναι τεράστιο, όσο είναι και η ίδια η ζωή. Και όπως και με τη ζωή, μόνο όταν προχωράμε με μικρά έργα, με μικρές χειρονομίες, με μικρές σκέψεις, μόνο τότε έχουμε πρόσβαση στο μεγαλείο της.
Ωστόσο στον πολιτισμό μας όλοι επιθυμούμε να κάνουμε τεράστια έργα. Και όχι ότι είναι κακό να γίνονται τεράστια έργα. Όμως στην ιστορία της ανθρωπότητας τα έργα αυτά έγιναν από ανθρώπους που απλά έκαναν τη δουλειά τους με αίσθημα ευθύνης και που τίμησαν το υλικό που είχαν μέσα τους - και δεν ήταν ζωώδες.
Έτσι και με την αλήθεια. Η αλήθεια βρίσκεται στην απλότητα και στα μικρά πράγματα. Και ξέρεις ποιος είναι ο αναπτυγμένος/ εξελιγμένος/ φωτισμένος άνθρωπος; Ένας κοινός άνθρωπος. Κι η διαφορά του από τους υπόλοιπους κοινούς ανθρώπους είναι ότι ΞΕΡΕΙ πως είναι κοινός και καθημερινός. Και συνεπώς ΣΕΒΕΤΑΙ αυτό που είναι και ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ σύμφωνα με αυτό που είναι. Και σέβεται και τη ζωή γύρω του για τον ίδιο λόγο.
Έτσι και με την αλήθεια, με τη θέωση και με τη σωτηρία. Δεν είναι κάτι το μακρινό, κάτι το ανέφικτο, κάτι το υπερβατικό. Ξεκινάει μέσα στον καθένα μας, τώρα, αυτή τη στιγμή, αν το θελήσουμε. Ξεκινάει από τη στάση ζωής μας.
Καλημέρα σε όλους εύχομαι,
Unseen
Στον κόσμο του Πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή.
Και αν πιστεύει ο καθένας να κάνει μια εμφάνιση και να πει αυτή είναι η αλήθεια
Αυτοί οι κανόνες .
Ο λογος πιστεύω που δεν ξέρουμε την πραγματική αλήθεια είναι ότι δεν πρέπει
Να την ξέρουμε η ζωή που ζούμε είναι κάτι σαν δοκιμασία .
Unseen στην ουσία αυτό που λες ότι όλες οι αλήθειες ισχύουν είναι το ίδιο με το
Ότι πραγματικά υπάρχει μια αλήθεια καθώς όλες οι αλήθειες μαζί συνθέτουν
Μια μεγάλη αλήθεια .
έκανα επίτηδες, απλά δεν το πρόσεξα…
Έχει γραφτεί και ειπωθεί από τον ίδιο τον Χριστό όταν οι φαρισσαίοι τον ρώτησαν γιατί λέγει εαυτόν Υιό του Θεού.
Η απάντηση του ήταν « υποκριτές, δεν έχει γραφτεί στον ψαλμό του Κορρέ, «θεοί είστε και Υιοί Υψίστου πάντες…;»
Φυσικά αυτό δεν το λέω μόνο γι’ αυτό, αλλά και γιατί ο άνθρωπος από τη φύση του είναι κυρίαρχος πάνω στη γη, αυτό όχι απλά ως το πιο δυνατό πλάσμα, αλλά γιατί έχει ρόλο θεού εν δυνάμει επί της γης.
Θεού που δεν αναγνωρίζει και δεν έχει επίγνωση των δυνατοτήτων του. Θεού που έχει πάθει αμνησία και δεν μπορεί να αποδώσει ανάλογα.. θεού που έχει πάθει παράλυση ( αφού ελέγχουμε και λειτουργούμε μόνο το 10% του εγκεφάλου μας) και διάγει περίοδο ανάρρωσης, αλλά δεν παύει να είναι αυτό που είναι ,θεός...
Όσο για το σαντουιτσάκι , αυτό γίνεται επίσης εσκεμμένα, ώστε να μάθουμε την αλληλοσυμπλήρωση, καθώς, άσχετα με το σαντουιτσάκι, σημασία έχει ότι είμαστε κλητοί σε δείπνο, που η παρέα και μόνο το κάνει πλούσιο…
Μην κομπλάρεσαι , φίλη Unseen, αλλά και μην το λές τόσο ρποβοκατόρικα το περί αιμοδιψούς σκυλιού…
Αν έχεις σπάσει πόδι ή χέρι, θα ξέρεις ότι για λίγο καιρό μετά νομίζεις ότι δεν θα ξαναπερπατήσεις ποτέ φυσιολογικά,
είσαι σίγουρος ότι δεν θα επανέλθεις ποτέ…
Εκεί παίζει πολύ μεγάλο ρόλο ο φυσιοθεραπευτής.
Αυτός βρίσκεται εκεί και με ασκήσεις σε επαναφέρει…
Το κακό είναι ότι όσο και να προχωράς, πάντα νομίζεις ότι η αποκατάσταση δεν θα ολοκληρωθεί πλήρως… γι’ αυτό έχει σημασία η παραμονή του φυσιοθεραπευτή στο ρόλο του κακού που πιέζει έως να γίνει αυτή η αποκατάσταση…
Συμφωνούμε απόλυτα για την ενέργεια του απλού ανθρώπου, αυτό έφτειαξε ο Θεός-Πατήρ κι αυτός είναι ο Θεός…
Αυτό το πλάσμα γίνεται ακόμη, δεν τελείωσε η πλάση του…
Αυτό το ον έχει φτάσει σε κάποιο τέρμα και σύντομα θα δούμε την θέωση του…
Άρα φίλη μου, στον κόσμο του Πνεύματος
δεν είμαστε πάντα στην αρχή….
quote:
Έχετε σκεφτεί το λογο που δεν ξέρουμε την αλήθεια ?
Μια άλλη εκδοχή είναι η εξής..
Το να μην υπάρχει τίποτα κρυμμένο για να βρούμε και να ψάχνουμε επειδή δεν θέλουμε να συμβιβαστούμε με αυτό που ζούμε.
Αν αδειάζαμε το μυαλό μας απο τις σκέψεις και δεχόμαστε την ροή της ζωής όπως γίνεται, αν δεν επιθυμούσαμε την αεναη και υποχρεωτική ευτυχία ως μόνιμη κατάσταση, αν δεν υπήρχε σύγχιση μεταξύ της δυσκολίας και της δυστυχίας....πόσο διαφορετικά θα βλέπαμε?
Δεν αρνουμαι επ ουδενί την ύπαρξη του Θεού αλλά άλλο να τον βλέπουμε σαν απάντηση της προέλευσης μας κι άλλο σαν την ελπίδα ενός μελλοντικού παραδείσου.
Τα γράφω αυτά παρ' οτι και εγώ καταφέυγω σε Αυτόν [ αν και γνωρίζω τι κάνω] επειδή παρατηρώ μια τάση φυγής απο το παρόν και μια προσμονή ενός άγνωστου μέλλοντος που θα καθαγίασει την ύπαρξη μας και θα δώσει την απάντηση σε όλες μας τις αγωνίες.
quote:
η ζωή που ζούμε είναι κάτι σαν δοκιμασία .
Μα οταν χαρακτηρίζουμε την ζωή σαν ''δοκιμασία'' έίναι σαν να την θεωρούμε μια προβληματική δυσάρεστη κατάσταση, που κάποιος μας επέβαλλε ως τιμωρία....η ως απόδειξη ικανοτήτων ...
Δεν πιστέυω οτι αυτό είναι γεγονός, επειδή ετσι λένε μερικές θρησκείες.
Τα μωράκια οταν γεννιούνται δεν μπορεί να είναι αμαρτωλά, ούτε βρώμικα. Οποιοσδήποτε βρεθεί κοντά τους θα δεί την καθαρότητα τους.
Παρατηρώ τον γιό μου με πόση αθωότητα ρωτάει πράγματα που παλαιότερα θεωρούντο ταμπού. Αν δεν εμφυσήσουμε εμείς στα παιδιά την ντροπή , την έννοια της ενοχής κλπ δεν θα την αποκτήσουν.
Γιατί να μην πούμε οτι η ζωή είναι μια εμπειρία η μια περιπέτεια ?
Σιγουρα έχει σκαμπανεβάσματα, μοναξιές κλπ όμως έχει και πολύ όμορφες στιγμές και ας μην ξεχνάμε οτι όλα αυτά είναι τα αποτελέσματα της σύγκρισης που μάθαμε και δυστυχώς συνεχίζουμε να κάνουμε οταν σκεφτόμαστε...
quote:
Ο λογος πιστεύω που δεν ξέρουμε την πραγματική αλήθεια είναι ότι δεν πρέπει
Να την ξέρουμε η ζωή που ζούμε είναι κάτι σαν δοκιμασία .
Φίλε Open Mind, αν συμβαίνει όντως αυτό που λες για ποιό λόγο να ερχόμαστε σε αυτόν τον κόσμο;
Για ποιό λόγο να βιώνουμε τόσα πράγματα, να ερχόμαστε σε επαφή με εμπειρίες, να προσπαθούμε να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, να έρθουμε κοντά με τους υπόλοιπους ανθρώπους ώστε να διδαχθούμε από αυτούς και παράλληλα να μας διδάξουν;
Αυτά όλα δεν είναι μέρος της Αλήθειας; 
In anticipation of my resurrection...
Πέρα από τη δοκιμασία – πειρασμός, υπάρχει και η δοκιμή - δοκιμασία, δηλαδή να δοκιμασθούμε ή άλλως να ασκηθούμε, ώστε στην κανονική μας θέση (ως θεοί) να μην κάνουμε λάθη…
Όσο για το τι ψάχνουμε και το τι θα βρούμε…
Θα συμφωνήσω μαζί σου με την έννοια ότι αυτό που είμαστε δεν το γνωρίζουμε καλώς…
Υπάρχουν πράγματα που περνάμε στο «ντούκου» δηλαδή χωρίς να τους δίνουμε σημασία, όπως η οικογένεια,
λόγω των αγχωτικών καταστάσεων που ζούμε.
Μια οικογένεια που αν υπάρχει αγάπη γίνεται ανεξάντλητη πηγή ενέργειας, αισιοδοξίας, κουράγιου,κλπ.
Τώρα όσον αφορά την έννοια «παράδεισος» πιστεύω ότι είναι παρεξηγημένη…Παράδεισος για το πώς είμαστε τώρα,
σε έναν καλύτερο άνθρωπο του αύριο ,
μπορεί να είναι ο φυσιολογικός για τότε, κόσμος…
Ας μην κάνουμε τις λέξεις ταμπού, αυτό έλεγα λίγο πριν για παρεξηγημένες λέξεις και έννοιες…
Καλός ό ρεαλισμός, αλλά καμιά φορά κόβει και τις προοπτικές μας…
Συμφωνούμε, φίλη για το ότι η ζωή και τα παιδιά δεν έχουν αμαρτία, στο κάτω κάτω κι η λέξη αμαρτία είναι υπερτιμημένη…
Σίγουρα όμως καταλαβαίνεις ότι αν το σώμα μας είναι ένα σκάφος, ένα όχημα κι εμείς οι πιλότοι του, καλά είναι να σκεφτόμαστε τις «τράκες» και τις ζημιές που του προκαλούμε…
quote:
Open Mind -Έχετε σκεφτεί το λογο που δεν ξέρουμε την αλήθεια ?θα μπορούσε πχ ο θεός όποιον Και αν πιστεύει ο καθένας να κάνει μια εμφάνιση και να πει αυτή είναι η αλήθεια Αυτοί οι κανόνες .
Το «αστείο» Open Mind είναι πως αυτό έχει συμβεί .
Ο θεός που συγκρότησε και δημιούργησε τους «φυσικούς» νόμους, είναι και Αυτός που γίνεται κατά περίπτωση ο μεγάλος παραβάτης τον δικών του νόμων, δημιουργώντας περιστασιακά φυσικά φαινόμενα (κανόνες) εκτός νόμου ….
quote:
Οpen mind: Ο λογος πιστεύω που δεν ξέρουμε την πραγματική αλήθεια είναι ότι δεν πρέπει
Να την ξέρουμε η ζωή που ζούμε είναι κάτι σαν δοκιμασία .
Οpen mind το να γνωρίζουμε όλη την αλήθεια όλοι και με βεβαιότητα είναι για τον άνθρωπο μπαρούτι που άν εκραγεί ίσως προκαλέσει ανεπανόρθωτο κακό για ολόκληρη την δημιουργία. Το τί μπορεί να κάνει δέν μπορεί κανένας νούς να φανταστεί.
Ίσως αρχίσει τις ομαδικές αυτοκτονίες με ευθανασία.
Ίσως σταματήσει να κάνει παιδιά.
Ίσως αρχίσει να επιδίδεται σε ανεξέλεγκτες απίστευτες ακολασίες.
Ίσως σταματήσει ο πολιτισμός.
Ίσως κλειστούν όλοι σε ένα μοναστήρι
Πολλά ίσως ...
Εμφανίζεται φυσικά αλλά με τον τρόπο της ώστε λίγοι να μπορέσουν να την κατανοήσουν και αυτοί όχι με μεγάλη βεβαιότητα.
Edited by - snoopy on 14/03/2008 10:56:27
quote:
Μα οταν χαρακτηρίζουμε την ζωή σαν ''δοκιμασία'' έίναι σαν να την θεωρούμε μια προβληματική δυσάρεστη κατάσταση, που κάποιος μας επέβαλλε ως τιμωρία....η ως απόδειξη ικανοτήτων ...
Δεν είναι πάντα δυσάρεστη μια δοκιμασία η μπορεί μέσω μιας δύσκολης κατάστασης
Να φτάσουμε σε ένα ευχάριστο αποτέλεσμα .
Οποτε δεν το θεωρώ τιμωρία αλλα ευκαιρία εξέλιξης μέσω των εμπειριών που
Αποκομίζουμε από διαφορές καταστάσεις .
quote:
Γιατί να μην πούμε οτι η ζωή είναι μια εμπειρία η μια περιπέτεια ?
Είναι μια περιπέτεια αλλα μια περιπέτεια δεν εμπεριέχει εμπειρια και δοκιμασίες ?πχ αν αναζητώ
Την περιπέτεια και αποφασίσω να κάνω ορειβασία δεν είναι ταυτόχρονα και δόκιμη?
Θα δοκιμάσω τον εαυτό μου αν θα καταφέρω να φτάσω στην κορυφή.
quote:
Μια άλλη εκδοχή είναι η εξής..
Το να μην υπάρχει τίποτα κρυμμένο για να βρούμε και να ψάχνουμε επειδή δεν θέλουμε να συμβιβαστούμε με αυτό που ζούμε.
είναι και αυτό μια εκδοχή όλα πιθανά είναι αλλα το να μην υπάρχει τίποτα
μετα θάνατον γενναίε περισσότερα ερωτήματα καθώς ποιος ο σκοπός της ύπαρξης
αν όλα είναι μάταια ?και για πιο λόγο δημιουργήθηκαν τα πάντα ?και από τι?.
quote:
Φίλε Open Mind, αν συμβαίνει όντως αυτό που λες για ποιό λόγο να ερχόμαστε σε αυτόν τον κόσμο;
Για ποιό λόγο να βιώνουμε τόσα πράγματα, να ερχόμαστε σε επαφή με εμπειρίες, να προσπαθούμε να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, να έρθουμε κοντά με τους υπόλοιπους ανθρώπους ώστε να διδαχθούμε από αυτούς και παράλληλα να μας διδάξουν;
Αυτά όλα δεν είναι μέρος της Αλήθειας;
Η ερώτηση σου είναι ταυτόχρονα και η απάντηση μου για όλα αυτά που
Ανέφερες .
quote:
Πέρα από τη δοκιμασία – πειρασμός, υπάρχει και η δοκιμή - δοκιμασία, δηλαδή να δοκιμασθούμε ή άλλως να ασκηθούμε,
Πολύ σωστά το έθεσες περισσότερο αυτό εννόουσα λέγοντας δοκιμασία
Το να ασκηθούμε .
quote:
Το «αστείο» Open Mind είναι πως αυτό έχει συμβεί .
Εξαρτάται την οπτική γωνια που το βλέπει ο καθένας.
quote:
Οpen mind το να γνωρίζουμε όλη την αλήθεια όλοι και με βεβαιότητα είναι για τον άνθρωπο μπαρούτι που άν εκραγεί ίσως προκαλέσει ανεπανόρθωτο κακό για ολόκληρη την δημιουργία. Το τί μπορεί να κάνει δέν μπορεί κανένας νούς να φανταστεί.
Ίσως αρχίσει τις ομαδικές αυτοκτονίες με ευθανασία.
Ίσως σταματήσει να κάνει παιδιά.
Ίσως αρχίσει να επιδίδεται σε ανεξέλεγκτες απίστευτες ακολασίες.
Ίσως σταματήσει ο πολιτισμός.
Ίσως κλειστούν όλοι σε ένα μοναστήρι
Πολλά ίσως ...
Εμφανίζεται φυσικά αλλά με τον τρόπο της ώστε λίγοι να μπορέσουν να την κατανοήσουν και αυτοί όχι με μεγάλη βεβαιότητα.
Σίγουρα το να ξέραμε εξ αρχής όλη την αλήθεια θα προκαλούσε σύγχυση και ίσως
Οι περισσότεροι να μην μπορούσαν να την αντέξουν η να την καταλάβουν.
Πιστεύω είμαστε κάτι σαν μαθητές και όπως στο σχολειό περνάς πρώτα απ το
Δημοτικό και προχώρας έτσι και σε υπαρξιακό επίπεδο ανάλογα με την εξέλιξη σου μαθαίνεις και περισσότερα Στοιχειά για την αλήθεια .
Φαντάσου πχ να προσπαθήσεις να διδάξεις ένα μάθημα του λυκείου σε ένα
Παιδι του δημοτικού δεν θα καταλάβει τίποτα.
Παλι στο θεμα, για την αληθεια και την πλανη.
Η φιλη Unseen, εγραψε σε άλλο τοπικ, ένα αποσπασμα από Χριστο,
quote:
Σε ένα απόκρυφο ευαγγέλιο, το Ευαγγέλιο του Θωμά, ρωτούν τον Ιησού: «Όταν γίνουμε παιδιά θα εισέλθουμε στο Βασίλειο;» Και ο Ιησούς απαντά: «Όταν κάνετε τα δύο ένα και όταν κάνετε το μέσα σαν το έξω και το έξω σαν το μέσα και το πάνω σαν το κάτω και ακόμη όταν κάνετε το αρσενικό και το θηλυκό ένα μόνο πράγμα, τότε θα εισέλθετε στο Βασίλειο»…
Τι θελουν να πουν αληθεια όλα αυτά, γιατι είναι σαν να λεει, πως μπορουμε να εισελθουμε στο βασιλειο εν ζωη.
Τι εναι για μας λοιπον το βασιλειο?
Τι εναι Αγαπη?
Εχουμε η όχι μεσα μας δημιουργησει σχηματισει εικονες, συμπερασματα, ελπιδες, από οσα γνωριζουμε? (σωστωτερο είναι να γραψω, από οσα μας φυτεψανε στο μυαλο!)
Ας δουμε λοιπον μαζι την παρακατω εικονα.
Αληθεια, πως γυρνα σε σας ο Μυλος, δεξια η αριστερα?
Δεξια?
Ε καλα, απλα σκεφτηται πως γυρνα αριστερα!
Βλεπετε το μυλο πως γυρναει, η την κινηση του θελω σας ?
Μα εκεινο που θα προκαλεσει ακομα μεγαλυτερη εντυπωση, είναι η επομενη εικονα,
Τι ειδαν τα ματακια μας?
Σεχ?
Τοσο ο Χριστος, οσο και ο Ηρακλειτος, αγαπουσαν πολύ τα παιδια. Μαλιστα ο Ηρακλειτος, επαιζε συνεχως μαζι τους.
Βλεπετε φιλοι,
αν την παραπανω εικονα την δειξετε σε παιδακια, (όχι αυτά που βλεπουν τηλεοραση με τις ωρες, και που δεν είναι πλεον τοσο αθωα), την παραπανω εικονα, που το διαμορφωμενο μας μυαλο, βλεπει σεχ....
τα παιδακια,
θα σας ελεγαν,
πως βλεπουν 9 δελφινια!
Edited by - ΠΛΑΤΩΝΑΣ on 15/03/2008 04:39:55
Έτσι και σε αυτή την εικόνα κάποιος το βλέπει σαν ένα έργο τέχνης και το θαυμάζει κάποιος άλλος Μπορεί να το βλέπει σαν μια γυμνή παράσταση και να προσβάλλεται .
Αρα για να δεις τα πράγματα όπως είναι πρέπει να προσπαθήσεις να τα δεις αντικειμενικά.
quote:
ΠΛΑΤΩΝΑΣ -Εχουμε η όχι μεσα μας δημιουργησει σχηματισει εικονες, συμπερασματα, ελπιδες, από οσα γνωριζουμε? (σωστωτερο είναι να γραψω, από οσα μας φυτεψανε στο μυαλο!)«Όταν γίνουμε παιδιά θα εισέλθουμε στο Βασίλειο;» Και ο Ιησούς απαντά: «Όταν κάνετε τα δύο ένα και όταν κάνετε το μέσα σαν το έξω και το έξω σαν το μέσα και το πάνω σαν το κάτω και ακόμη όταν κάνετε το αρσενικό και το θηλυκό ένα μόνο πράγμα, τότε θα εισέλθετε στο Βασίλειο»…
Ωχ κείμενα από τα «γνωστικά ευαγγέλια»… θα πέσει φωτιά να μας κάψει…
Φίλε Πλάτωνα, πολύ ωραίες οι εικόνες που έβαλες .
Αλλά προσωπικά πιστεύω ότι δεν έχει σημασία το τι μας έχουν φυτέψει μέσα στο μυαλό μας, αλλά το πόσο καλά δουλεύει το «φίλτρο» που έχουμε όλοι μέσα μας …
Ας κλείσω και εγώ με ένα άλλο «γνωστικό» κείμενο…
«Όταν μέσα σας γεννηθεί εκείνο που ήδη έχετε στον εαυτό σας, εκείνο θα σας σώσει .
Αν δεν κατέχετε εκείνο που είναι μέσα σας, αυτό θα σας θανατώσει.»
quote:
Πλάτωνα Σίγουρα παίζει ρολο η οπτική γωνία που βλέπει κάποιος τα πράγματα
Έτσι και σε αυτή την εικόνα κάποιος το βλέπει σαν ένα έργο τέχνης και το θαυμάζει κάποιος άλλος Μπορεί να το βλέπει σαν μια γυμνή παράσταση και να προσβάλλεται .
Αρα για να δεις τα πράγματα όπως είναι πρέπει να προσπαθήσεις να τα δεις αντικειμενικά.
Αγαπητε Open Mind,
Δεν είναι το θεμα η οπτικη γωνια, αφου από την γωνιτσα μας κοιταμε.
Προσωπικα δεν με προσβαλει το γυμνο, και αν καταλαβες το πνευμα μου, θα πηγαινες και σε αλλα που ειπαν (χριστος, Ηρακλειτος κλπ), πως διλαδη βλεπουμε και ακουμε παντα μερικα, (από την γωνιτσα μας).
Δωσε βαση και σε τι εγραψε ο φιλος Ελο παρακατω,
διλαδη στο φιλτρο μεσα μας, που αν γνωριζαμε την λειτουργια του, δεν θα υπηρχε προβλημα.
Δυστιχως στους περισσοτερους, κυριαρχουν οι εσωτερικες αντιδρασεις, και αυτό δειχνουν ευκολα και οι εικονες που εθεσα. Η πρωτη μαλιστα, (ο μυλος) δειχνει πως η σκεψη μας, εχει παντα κατευθηνση.
Εχω άλλη μια Φιλε Ελο, για την φωτια που θα μας καψει…
και σου λεγω να σκεφτεις για λιγο,
πως εισαι πιστος, και ψαχνεις την αληθεια, κλεισμενος σε μια σπηλια.
Μαυρα σκοταδια γυρω σου, και εσυ εισαι συγκεντρομενος, προσευχεσαι…
Μετα από ωρα συκωνεις το κεφαλι, και κοιτας ένα παραξενο σχημα σε ένα μερος της σπηλια…
Να κατι σαν και αυτό…κοιτα για 30 δευτερολεπτα, το κεντρο της εικονας, εκει που είναι τα τεσσερα σημεια….
Ξαφνικα φωναζει ο γιος σου,
Ετοιμος ο καφες μπαμπα…,
και εσυ (σαν χαζομπαμπας που εισαι,)
του λες
εφθασααααα....
μα κοιτας για λιγο…. προς τον τοιχο….σε ενα σκοτεινο σημειο
Τι ειδες?
Ωωω!!!!
Προς σκεψη...
Που θα δει την εικόνα και διαφορετική ένας θρησκόληπτος .
Συμφωνώ ότι παίζει μεγαλύτερο ρολο το φίλτρο που έχει ο καθένας μέσα του καθώς
Αν εξαρτιόμασταν αποκλειστικά από αυτά που μας φύτεψαν δεν θα υπήρχαν αντίθετες
Γνώμες καθώς ολοι θα λέγαμε τα ιδια.
Αυτά που μας φύτεψαν δηλαδή.