- ΘΕΟΣ ΟΥΚ ΕΣΤΙΝ ΑΛΛΑ ΓΙΓΝΕΤΑΙ - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
Μας λένε ότι το σύμπαν είναι η εκδήλωση μιας άπειρης
και αιώνιας Αυτο-Ύπαρξης: Το Θείο Ον κατοικεί στο παν
που υπάρχει. (Πανταχού παρών και τα πάντα πληρών)
Εμείς οι ίδιοι, στην πιο βαθιά μας ύπαρξη, είμαστε Εκείνο.
Η ψυχή μας, η κρυφή ψυχική μας οντότητα, είναι ένα κομμάτι
της Θείας Συνείδησης και Ουσίας.
Αλλά ταυτόχρονα μιλάμε για μια θεία ζωή ως “το μεσουράνημα
μιας εξελικτικής πορείας”, και η χρήση της φράσης αυτής
σημαίνει πως η τωρινή μας ζωή δεν είναι θεία – αλλιώς,
προς τι η εξέλιξη- καθώς επίσης και η κάθε ζωή που βρίσκεται
κάτω από εμάς ,τους ανθρώπους.
Με τη πρώτη ματιά, αυτό μοιάζει σαν αυτο-αντιλογία,
αντί να κάνομε μια διευκρίνιση μεταξύ της θείας
ζωής που προσδοκάμε ,και της τωρινής μη-θείας ζωής μας,
θα ήταν πιο λογικό να μιλάμε για μια άνοδο από επίπεδο
σε ανώτερο επίπεδο της θείας εκδήλωσης.
Θα μπορούσαμε να παραδεχτούμε πως βασικά
αν κοιτάξουμε την εσωτερική πραγματικότητα
και μόνο, και προεξοφλήσομε με τις εισηγήσεις
του εξωτερικού σχήματος, φύση
της εξέλιξης θα ήταν η αλλαγή που πρέπει
να υποστούμε στη Φύση.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
Η επιστροφή του Δρ.Καταστρόφ
quote:
Θείο και μη-ΘείοΜας λένε ότι το σύμπαν είναι η εκδήλωση μιας άπειρης
και αιώνιας Αυτο-Ύπαρξης: Το Θείο Ον κατοικεί στο παν
που υπάρχει. (Πανταχού παρών και τα πάντα πληρών)
Εμείς οι ίδιοι, στην πιο βαθιά μας ύπαρξη, είμαστε Εκείνο.
Η ψυχή μας, η κρυφή ψυχική μας οντότητα, είναι ένα κομμάτι
της Θείας Συνείδησης και Ουσίας.Αλλά ταυτόχρονα μιλάμε για μια θεία ζωή ως “το μεσουράνημα
μιας εξελικτικής πορείας”, και η χρήση της φράσης αυτής
σημαίνει πως η τωρινή μας ζωή δεν είναι θεία – αλλιώς,
προς τι η εξέλιξη- καθώς επίσης και η κάθε ζωή που βρίσκεται
κάτω από εμάς ,τους ανθρώπους.Με τη πρώτη ματιά, αυτό μοιάζει σαν αυτο-αντιλογία,
αντί να κάνομε μια διευκρίνιση μεταξύ της θείας
ζωής που προσδοκάμε ,και της τωρινής μη-θείας ζωής μας,
θα ήταν πιο λογικό να μιλάμε για μια άνοδο από επίπεδο
σε ανώτερο επίπεδο της θείας εκδήλωσης.Θα μπορούσαμε να παραδεχτούμε πως βασικά
αν κοιτάξουμε την εσωτερική πραγματικότητα
και μόνο, και προεξοφλήσομε με τις εισηγήσεις
του εξωτερικού σχήματος, φύση
της εξέλιξης θα ήταν η αλλαγή που πρέπει
να υποστούμε στη Φύση.
Καθυ χαιρε ,ενδιαφερον το θεμα..
Λακωνικη απαντηση σε υποτιθεμενη αναρρωτηση//επιβεβαιωσις σε αμφιβολια..
"θεος ουκ εστι αλλα γιγνεται.."
-..Ποιος το υπογραφει το κειμενο;
"Θεος αν ειναι...στις φλογες να καειιις....."-ΧΑΡΙΣ..
aum mani padme hum
Edited by - ΑΤΜΑ on 04/09/2004 04:36:42
quote:
"θεος ουκ εστι αλλα γιγνεται.."
-..Ποιος το υπογραφει το κειμενο;
Ο τίτλος του θέματος ανήκει σε αρχαίο Έλληνα φιλόσοφο.
Ποιόν ακριβώς... θα σε γελάσω.
Τα υπόλοιπα από δική μου έρευνα.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
quote:
Χμμ, να κάτι ενδιαφέρον. Πάντως η εξέλιξη δεν είναι ασύμβατη με τη θεότητα. Το θείο δεν είναι απαραίτητο να νοείται ως στατικό, ούτε η τελειότητά του να τελεί σε ακινησία. Ίσως μάλιστα το αντίθετο να είναι και το εύλογο.
Καλώς όρισες wendigo,
με τη δυναμική τούτη συμμετοχή σου.
Τα λόγια σου δείχνουν πως κατάλαβες το θέμα
ευθύς εξ αρχής, πράγμα λίγο σπάνιο τώρα τελευταία σε τούτο το χώρο.
Ελπίζω σε μια καρποφόρα συζήτηση.
Θα επανέλθω να σχολιάσω τα λεγόμενά σου.
Σ' ευχαριστώ, καλώς όρισες και πάλι
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
quote:
Θα μπορούσαμε να παραδεχτούμε πως βασικά
αν κοιτάξουμε την εσωτερική πραγματικότητα
και μόνο, και προεξοφλήσομε με τις εισηγήσεις
του εξωτερικού σχήματος, φύση
της εξέλιξης θα ήταν η αλλαγή που πρέπει
να υποστούμε στη Φύση.
...Εξελιξη...ψυχης...η καλυτερα της σκεψης,προκειμενου να εξελιχθει η ψυχη?
Θεος = Δημιουργια
Δημιουργια = Ανθρωπος
Ανθρωπος = Θεος
Ισως...η "συνδεση" της ανθρωπινης ψυχη, με αυτην του Θεου-Θεων...να επιβαλει την θεοποιηση του ανθρωπου...Ανωτερισμος-Εξελιξη απο κοινη σε περιπλοκη και Θεουργικη σοφια-υπαρξη απο θνητη σε αθανατη...απο εξελισημη σε τελεια!
Η...λεγομενη επαφη του Θεου με τον ανθρωπο(δεν μιλαω για τον ΓΙΑΧΒΕ)...και αποτελεσμα αυτης της ενεργειας,Εμπνευση,Σοφια,Τελειοτητα της Σκεψης,Αρετες συναισθηματικες,....δηλ. η ενσωματωση του ψυχικου φορτιου του ανθρωπου σε αυτο του Θεου....
Υ.Γ.
Καλως-ηρθες Wendigo...
... Κι είπε ο Ερμης ο φτερωτός θερμά και λυπημένα: Ελα
καλή μου Καλυψώ, μη τα'χεις πια χαμένα ...
Edited by - Hermes on 04/09/2004 14:44:21
διότι το Ον είναι πάντα φωτεινό
μέσα στην ακτινοβολία της ενεργείας του
που προκαλείται
από την ακατάπαυστη προσπάθειά του για να υπάρχει.
Το Φως δεν είχε θερμότητα
κι έτσι το Ον δεν αισθανόταν.
Το Φως δεν είχε αντανάκλαση
κι έτσι το Ον ήταν άμορφο.
Η εξελισώμενη πολυπλοκότητα του Όντος δημιούργησε την πυκνότηττα
και η πυκνότητα δημιούργησε θερμότητα από το Φως.
Τότε λοιπόν δημιουργήθηκαν τα ζώντα πλάσματα.
Με την Ζωή ήρθε και η ευαισθήσία του Όντος που εξελίχθηκε στη μεγαλοπρέπεια της συνειδητοποιήσεως του Εαυτού."
Κάπου το είχα διαβασει αυτό,δεν θυμάμαι που όμως και να με συγχωρείτε.
Μου δημιούργησε όμως έντονες σκέψεις περί του Όντος-Θεού.
Ότι όχι μόνο στατικό αλλά εξελισόμενο είναι και ίσως η όλη "δημιουργία" να ήταν μία ανάγκη σε αυτή την εξέλιξη.
Υπέροχο θέμα και απλώς τις προσωπικες μου σκεψεις παρέθεσα που ίσως λίγο βοήθήσουν στη συζήτησή σας.
quote:
...Εξελιξη...ψυχης...η καλυτερα της σκεψης,προκειμενου να εξελιχθει η ψυχη?
Θεος = Δημιουργια
Δημιουργια = Ανθρωπος
Ανθρωπος = Θεος
Ισως...η "συνδεση" της ανθρωπινης ψυχη, με αυτην του Θεου-Θεων...να επιβαλει την θεοποιηση του ανθρωπου...Ανωτερισμος-Εξελιξη απο κοινη σε περιπλοκη και Θεουργικη σοφια-υπαρξη απο θνητη σε αθανατη...απο εξελισημη σε τελεια!
Η...λεγομενη επαφη του Θεου με τον ανθρωπο(δεν μιλαω για τον ΓΙΑΧΒΕ)...και αποτελεσμα αυτης της ενεργειας,Εμπνευση,Σοφια,Τελειοτητα της Σκεψης,Αρετες συναισθηματικες,....δηλ. η ενσωματωση του ψυχικου φορτιου του ανθρωπου σε αυτο του Θεου....
quote:
"To Φως είναι ένα κατηγόρημα του Όντος
διότι το Ον είναι πάντα φωτεινό
μέσα στην ακτινοβολία της ενεργείας του
που προκαλείται
από την ακατάπαυστη προσπάθειά του για να υπάρχει.
Το Φως δεν είχε θερμότητα
κι έτσι το Ον δεν αισθανόταν.
Το Φως δεν είχε αντανάκλαση
κι έτσι το Ον ήταν άμορφο.
Η εξελισώμενη πολυπλοκότητα του Όντος δημιούργησε την πυκνότηττα
και η πυκνότητα δημιούργησε θερμότητα από το Φως.
Τότε λοιπόν δημιουργήθηκαν τα ζώντα πλάσματα.
Με την Ζωή ήρθε και η ευαισθήσία του Όντος που εξελίχθηκε στη μεγαλοπρέπεια της συνειδητοποιήσεως του Εαυτού."Κάπου το είχα διαβασει αυτό,δεν θυμάμαι που όμως και να με συγχωρείτε.
Μου δημιούργησε όμως έντονες σκέψεις περί του Όντος-Θεού.
Ότι όχι μόνο στατικό αλλά εξελισόμενο είναι και ίσως η όλη "δημιουργία" να ήταν μία ανάγκη σε αυτή την εξέλιξη.
Υπέροχο θέμα και απλώς τις προσωπικες μου σκεψεις παρέθεσα που ίσως λίγο βοήθήσουν στη συζήτησή σας.
Χαίρομαι για τις καταθέσεις των απόψεών σας, φίλοι μου, που
βρίσκονται κοντά και εντός του θέματος. Και δεν έχετε άδικο
διότι ακριβώς έτσι θα φαινόταν, ίσως, για το αμερόληπτο
εκείνο μάτι μιας συμπαντικής όρασης, ένα μάτι που δεν
προβληματίζεται από τις διττότητες της γνώσης και της άγνοιας,
του καλού και κακού, της ευτυχίας και ταλαιπωρίας, αλλά απλά
παίρνει μέρος στην ανεμπόδιστη συνείδηση και στην ευτυχία
του Απόλυτου.
Εν τούτοις, από το πρακτικό και σχετικό σημείο της άποψης όπως
διευκρινίστηκε από στοιχειώδη οράματα κοσμοθεωριών,
η διευκρίνιση μεταξύ του θεϊκού και του μη-θεϊκού έχει μια
επίμονη αξία, μια πολύ πιεστική σημαντικότητα.
Αυτό επομένως είναι μια άποψη του προβλήματος που πρέπει
απαραίτητα να φέρομε στην επιφάνεια και στο φως και
να εκτιμήσουμε την αληθινή σπουδαιότητά του.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
Γειά σου ΚΑΘΥ!
Καλωσορίζω το νέο και ενδιαφέρον θέμα!
quote:
θα ήταν πιο λογικό να μιλάμε για μια άνοδο από επίπεδο
σε ανώτερο επίπεδο της θείας εκδήλωσης.
Συμφωνώ απόλυτα.
Όμως... σχετικά με τον διαχωρισμό Θείου και μη-Θείου.
Σε τι ακριβώς αναφέρεσαι; Ποιούς έχεις στο νου σου όταν μιλάς γι'αυτό, δηλ. ποιοί κάνουν αυτόν τον διαχωρισμό και τι ακριβώς εννούν;
Δεν έχω υπόψην μου και θα ήθελα να επεξηγήσεις.
Αναφερόμενη στον φίλο Wendigo, λές:
quote:
κατάλαβες το θέμα
ευθύς εξ αρχής, πράγμα λίγο σπάνιο τώρα τελευταία σε τούτο το χώρο.
Γιατί, ΚΑΘΥ, αυτή η πικρία;
Οι άνθρωποι κατανοούν και εκφράζονται μέσα από τις αδυναμίες και τις ατέλειές τους. Ο τίτλος του θέματος το λέει. Δεν είμαστε θεοί, γινόμαστε...
Αυτό σημαίνει ότι διακοιολογούνται ή πρέπει να γίνονται αποδεκτές όλες οι συμπεριφορές;
Δεν γνωρίζω...
Θα το ερευνήσουμε στη συνέχεια του θέματος...
Χαίρομαι που σε ξανασυναντώ Κάθυ.Χαιρετώ και τα υπόλοιπα παιδιά.
Είμαστε εκείνο λοιπόν.Και εκείνο όμως στην πιο βαθιά του υπαρξη είναι σαν Εμένα και Εσένα.
Διαβάζω τέτοια ερωτήματα και,όπως πάντα,βρίσκω μπροστά μου τους Έλληνες.
Οι αρχαίοι Έλληνες,οι αιώνιοι Φωστήρες,οι αιώνιοι Φάροι,αυτοί που με το Καθαρό Φως τους,με την ασύγκριτη διαύγειά και τα παντοδύναμα Σύμβολά τους έρχονται και δίνουν ένα νόημα στα πάντα,ένα όνομα στα πάντα,έρχονται και μας γλυτώνουν από το χάος και την τρέλα,από την Παράνοια της Ύπαρξης.
Θυμάμαι το Αρχέτυπο ζεύγος της Ύλης,τον Κρόνο και τη Ρέα.
Ο Κρόνος,ο αιώνια Στατικός και Απαθής,το Σταθερό και Αμετάβλητο στοιχείο της Δημιουργίας,το Τετελεσμένο,το Είναι.
Η Ρέα,αυτή που Ρέει,το αιώνιο Γίγνεσθαι,η αέναη Μεταβολή,το Εξελικτικό στοιχείο της Δημιουργίας.
Έχουμε μέσα μας και τον Κρόνο και τη Ρέα.Εάν είχαμε μόνο τον Κρόνο θα είμασταν πετρώματα,εάν είχαμε μόνο τη Ρέα θα ήμασταν υγρά στοιχεία.
Είμαστε από Ύλη,είμαστε από πέτρα και νερό.
Είμαστε από τους Τιτάνες.
Είμαστε όμως και από το Πνεύμα.
Αναπόφευκτα έρχεται στο μυαλό ο Διόνυσος,ο Διαμελισμένος Βάκχος,ο αιώνια Ρευστός,αυτός που συνέχεια Μετα-μορφώνεται,συνεχώς πεθαίνει και επαναγεννιέται.
Η διάλυση του Θείου,η Κάθοδός του και απορρόφησή του από τις Τιτανικές δυνάμεις της Ύλης.
Ο Διόνυσος είναι παντού,Διόνυσος είναι τα Πάντα.
Κάθε στιγμή Πεθαίνει,κάθε στιγμή Γεννιέται,κάθε στιγμή είναι ένας Θρήνος,κάθε στιγμή είναι Γιορτή.
Έρχεται στο νου και ο Ηράκλειτος,"Τί είναι οι άνθρωποι?Θνητοί θεοί.Τί είναι οι θεοί?Αθάνατοι άνθρωποι".
Είναι,λοιπόν,αλήθεια ότι είμαστε θνητοί θεοί?
Είναι τελικά αλήθεια ότι βρισκόμαστε στην 6η Μέρα της Δημιουργίας?
Η 6η Ημέρα,η Παρασκευή!
Τί είναι αυτό που Παρασκευάζεται?Αυτό που Παρασκευάζεται είμαστε εμείς,Αυτό που ετοιμάζεται είναι ο Άνθρωπος,ετοιμάζεται για το Μεγάλο Συναπάντημα.
Ο άνθρωπος δεν είναι ακόμα Τέλειος,έτσι ώστε ο Πατέρας να δώσει την έγκρισή του ότι έχει γίνει ΚΑΛΟΣ.Ο άνθρωπος βρίσκεται υπό Δημιουργία.Όλα τα άλλα έχουν Τελειοποιηθεί,πλην του ανθρώπου.Γι΄αυτό και λεγόμαστε Άνθρωποι,από το Άνω-Θρώσκω,το συνεχώς Ανοδικό και Μεταβαλλόμενο.
Ο άνθρωπος είναι η Κορωνίδα της Δημιουργίας,η κορυφή της Πυραμίδας.Από τη στιγμή που ο Άνθρωπος είναι ατελής τότε και ο θεός είναι ατελής διότι χωρίς το Πυραμίδιον η Πυραμίδα είναι ατελής.
Ο Πατέρας ακόμα Εργάζεται.Δημιουργεί και Δημιουργείται.Έχει πολύ δουλειά ακόμα μέχρι να ολοκληρωθεί το Έργο,μέχρι να ολοκληρωθεί ο Ίδιος και να ξεκουραστεί,μέχρι να δει ότι ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ, ότι ΟΛΑ ΕΓΙΝΑΝ ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ.
Τα κομμάτια σου Διόνυσε ξανασμίγουν.Ερχόμαστε Πατέρα.Αγχιβασίην
Προσωπικά δεν εννοώ το "γίγνεται" ως "συνεχίζει την πορεία του μέχρι την ολοκληρωτική τελείωση" αλλά ως "η συνεχής αλλαγή (μεταβολή, μετάλλαξη, εξέλιξη ή όπως αγαπάτε) είναι η ίδια του η φύση, απέχει από κάθε μορφή παγίωσης και στατικότητας". Δηλαδή δεν είναι "υπό κατασκευή", αλλά εκ φύσεως μη-στατικό, η πεμπτουσία της συνείδησης.
Η Κάθυ, όμως, εστιάζει κάπου αλλού την προσοχή μας. Στην επίμονη διάκριση του Θείου από το μη-Θείο, αυτή τη μόνιμα διχαστική ματιά που καταχωρεί τον άνθρωπο ως υποδεέστερο, ως αυτόν που τρέχει (ή θά'πρεπε να τρέχει) και δεν φτάνει, ως κατασκεύασμα του Θείου παρά ως μέτοχο της Θεϊκής ουσίας και αλήθειας, ως κάτι ξέχωρο από το θείο. Οι περισσότερες θρησκείες ή κοσμοθεωρίες βασίζονται σ'αυτό ακόμα κι αν χρυσώνουν το χάπι ή μοιράζουν υποσχέσεις για μια "μελλοντική" επίτευξη της πολυπόθητης ενότητας με το Θείο.
Μια -πρακτική- παράμετρος αυτής της οπτικής έχει να κάνει με την εξουσία. Την εξουσία του ιερατείου-διδασκάλου-καθοδηγητή ή κάθε είδους αυτόκλητου διάμεσου Πορτιέρη του οποίου την αυθεντία πρέπει να αναγνωρίσουμε για να μας αφήσει (σ'αυτό το περίεργο υπαρξιακό face control) να μπούμε κι εμείς στους κόλπους της απόμακρης Θεότητας και να "σωθούμε".
Υπάρχουν πολλές άλλες σκέψεις να γίνουν για το θέμα (όπως το ίδιο το εσωτερικό μας κενό, η λαχτάρα μας για μια ολοκλήρωση που πάντα λαχταρούμε και πάντα μας ξεπερνά)αλλά σταματώ εδώ περιμένοντας νέα ερεθίσματα.
ΥΓ: Ευχαριστώ για το καλωσόρισμα. Είναι πάντα χαρά να συζητάς ενδιαφέροντα πράγματα.
ΥΓ2: Κάθυ, είμαι στο πνεύμα των λόγων σου ή το πήγαινες αλλού;
How I found Godess and what I did to Her when I found Her.
Θεωρώ ότι στα Ανώτερα Επίπεδα δεν υπάρχει η έννοια του Στατικού και του Κινητού-Μεταβλητού.Συνδυάζω την Τελείωση-Θέωση με μία ΑΕΙΚΙΝΗΤΗ ΑΚΙΝΗΣΙΑ,μία Παθητική Παντοδυναμία.Ας πάρουμε για παράδειγμα τον Ονειρικό Ύπνο όπου ο άνθρωπος γίνεται ένας μικρός θεός και ελευθερώνεται για λίγο από τα δεσμά της ύλης,ξεχύνεται Ελεύθερος στον άπειρο χωροχρόνο του Κόσμου του.Στη διάρκεια της ονειρικής θέασης είμαστε Ακίνητοι,δεν καταβάλλουμε σχεδόν καμία προσπάθεια Κίνησης,κι όμως είμαστε Πανταχού Παρών,διατρέχουμε με ασύλληπτη ταχύτητα τον κόσμο μας.
Καληνύχτα wendigo,πάω για ύπνο.Ας γίνω κι εγώ θεός για 3-4 ώρες!!!!!
διαβασα τα μεχρι τωρα καταχωρημενα μηνυματα και ομολογω οτι ειχα καιρο να βρεθω μπροστα σε ενα τοσο βαθυστοχαστο θεμα!
Ομως εχω μια μικρη διαφωνια με τον φιλο kost.
quote:
Ο άνθρωπος δεν είναι ακόμα Τέλειος,έτσι ώστε ο Πατέρας να δώσει την έγκρισή του ότι έχει γίνει ΚΑΛΟΣ.Ο άνθρωπος βρίσκεται υπό Δημιουργία.Όλα τα άλλα έχουν Τελειοποιηθεί,πλην του ανθρώπου.Γι΄αυτό και λεγόμαστε Άνθρωποι,από το Άνω-Θρώσκω,το συνεχώς Ανοδικό και Μεταβαλλόμενο.
Η ενσταση μου εγγυται στην ετυμολογια που μας δινεις για τη λεξη «ανθρωπος». Η λεξη «ανθρωπος» λοιπον, προερχεται απο τις λεξεις «ανδρας» και «ωψ», «ωπος» [προσωπον] ο παρακειμενος του «ωποπα». Ο ανθρωπος δεν κοιταει ψηλα (ανω-θρωσκω). Ο ανθρωπος ερχεται απο χαμηλα, απο το χωμα! Εξου και στα λατινικα η αντιστοιχη λεξη ειναι huomo, απο το humus, που ειναι το χωμα! «...οτι γη ειν και εις γην απελευσιν...» οπως λεει και η Καινη Διαθηκη.
quote:
Όσο για τα ιερατεία εντάξει,μετρημένες είναι οι μέρες τους.
Προσωπικη μου αποψη, ειναι οτι ειμαστε (οπως ειπες κι εσυ) σε εξελικτικο σταδιο. Ειμαστε ακομη δεσμιοι των ερχεγονων φοβων μας. Πραγμα που τα ιερατεια εκμεταλευονται! Ως ποτε ομως?
ex MoonDragon
''Confirmo o Deus potentissimus''
Έτσι, αυτό, το όνομα άνθρωπος, θα πει πως ενώ τα άλλα ΖΩΑ δεν παρατηρούν τίποτα από αυτό που βλέπουν, ούτε σκέφτονται πάνω σε αυτά, *(αναθρω=θεωρω, με αφαίρεση του γράμματος α,) ο άνθρωπος, μόλις δει κάτι, και αυτή η σημασία του οπωπε, (βλέπω, σκεφτομαι.) Για αυτό ονομάστηκε έτσι ο ανθρωπος, αναθρων α οπωπε, αυτός που θεωρεί, (σκέφτεται).. αυτό που βλέπει.
Για τους Λατίνους, Humus, θα πει πράγματι terra, (χώμα)….μα η λέξη HOMO έχει διπλή σημασία, όχι τόσο προς την Ουσία ΧΩΜΑ, μα στο …terreno, που θα πει ΓΗΙΝΟ…. σε διακρυση με το celeste, που θα πει ουράνιο.
Τοσο η παλαια, οσο και η καινη διαθηκη, θα πουν κατι, για να πουν καπου αλλου το αντιθετο τους. Προσωπικα οταν την διαβαζω σαν ΑΝΘΡΩΠΟΣ με την ΣΩΚΡΑΤΙΚΗ εννοια, εχω τις αμφιβολιες μου.
Γεια σου φιλη ΚΑΘΥ,
quote:
Εν τούτοις, από το πρακτικό και σχετικό σημείο της άποψης όπως
διευκρινίστηκε από στοιχειώδη οράματα κοσμοθεωριών,
η διευκρίνιση μεταξύ του θεϊκού και του μη-θεϊκού έχει μια
επίμονη αξία, μια πολύ πιεστική σημαντικότητα.
Ποιος κάνει την διευκρίνηση?
Αν απαντηθεί πρώτα αυτό, ΟΛΙΚΑ,….για τα υπόλοιπα πιστεύω είναι περιττές οι εξηγήσεις
Σε χαιρετώ στην μακρινή ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ! Πόσο στο μέλλον είσαι? Ξέρεις, πως η επόμενη γενιά ΑΕΡΟΠΛΑΝΩΝ... σε ΛΑΣΕΡ με ΣΤΑΘΜΟΥΣ ΣΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ….
ΣΙΔΝΕΥ - ΑΘΗΝΑ θα είσαι σε 20 λεπτά!
Πιο γρήγορα από ΤΡΙΠΟΛΗ ΑΘΗΝΑ....με το αυτοκίνητο!
Το μέλλον….είναι παρελθόν! 
quote:
Γιατί, ΚΑΘΥ, αυτή η πικρία;
Καλή μου Nada, σου το έχω ξαναπεί σε άλλο θέμα, και το εννοώ.
Η φρεσκάδα και ο θετικός αυθορμητισμός σου είναι αφοπλιστικός,
κι αν μάλιστα αυτές οι αρετές συνοδεύονται και με μεγαλύτερη
ηλικία από αυτή που υποπτεύομαι, τότε μπορούμε σίγουρα να
λέμε πως ναι, μπορούμε να ελπίζομε, σε έναν καλύτερο κόσμο.
Όσο για πικρία, σε βεβαιώ πως δεν είναι ακριβώς πικρία.
Όπως για σένα το θέμα μου το λέει ξεκάθαρα (Θείο μή Θείο)
έτσι και για μένα αυτό το site το λέει ξεκάθαρα πως είναι
χώρος για ερευνητές του εσωτερισμού και αυτό ακριβώς μου λέει
ότι είναι εύλογο να αναμένω μια βάση από όπου ξεκινούν αυτές
οι συζητήσεις.
Επειδή εσχάτως ορισμένα θέματα στον χώρο τούτο χάνουν το
δρόμο τους τότε εκφράζω όχι πικρία αλλά «απογοήτευση».
Να γιατί είμαι ευχαριστημένη με τον/την wendigo
quote:
Όμως... σχετικά με τον διαχωρισμό Θείου και μη-Θείου.
Σε τι ακριβώς αναφέρεσαι; Ποιούς έχεις στο νου σου όταν μιλάς γι'αυτό, δηλ. ποιοί κάνουν αυτόν τον διαχωρισμό και τι ακριβώς εννούν;
Δεν έχω υπόψην μου και θα ήθελα να επεξηγήσεις.
Θα μπορούσα να το θέσω πιο ωμά. Θεός-Σατανάς ή άυλος και υλικός κόσμος
Πιο αναλυτικά: Θεός, άγγελοι, παράδεισος - Σατανάς, υλισμός, κόλαση.
Ποιοι κάνουν το διαχωρισμό; Όλες οι θρησκείες, όλα τα ιερατεία. Ας μην μπούμε σε λεπτομέρειες.
quote:
Αυτό σημαίνει ότι διακοιολογούνται ή πρέπει να γίνονται αποδεκτές όλες οι συμπεριφορές;
Δύσκολη ερώτηση, πώς να σου απαντήσω χωρίς πλατειασμό και χωρίς να αναφερθώ στο προπατορικό αμάρτημα (τί εφεύρεση και τούτη), ή στην άλλη εφεύρεση, στο κάρμα, της Ανατολής;
Αλλά αυτό ακριβώς θα ερευνήσουμε στη συνέχεια όπως σωστά μας προειδοποιείς.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
Edited by - Κάθυ on 07/09/2004 12:36:05
quote:
Προσωπικη μου αποψη, ειναι οτι ειμαστε (οπως ειπες κι εσυ) σε εξελικτικο σταδιο. Ειμαστε ακομη δεσμιοι των ερχεγονων φοβων μας. Πραγμα που τα ιερατεια εκμεταλευονται! Ως ποτε ομως?
Καλησπέρα Δία,
..έως ότου η εξέλιξή μας υπερβεί τις φοβίες μας,
γιατί περί αυτών πρόκειται.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
quote:
ΥΓ2: Κάθυ, είμαι στο πνεύμα των λόγων σου ή το πήγαινες αλλού;
Ακριβώς εκεί το πηγαίνω/νει.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
Κοst; και συ εδώ;
Χαίρομαι, διότι προβλέπω μια καλή ανάπτυξη του θέματος.
Σ’ ευχαριστώ για την συμμετοχή σου.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
quote:
ΣΙΔΝΕΥ - ΑΘΗΝΑ θα είσαι σε 20 λεπτά!
..και έξη μήνες πίσω... (και ορισμένα ακόμη πρώτα λεπτά
γιατί δεν θα ξεκινήσω από ΣΙΔΝΕΥ), κι ερχόμενη εκεί,
θα ζωγραφίζω πάλι... και ξανά... τον χειμώνα της Περσεφόνης;
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
ΟΜΩΣ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ....ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΛΟΓΟ ΥΠΑΡΧΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ?
... Κι είπε ο Ερμης ο φτερωτός θερμά και λυπημένα: Ελα
καλή μου Καλυψώ, μη τα'χεις πια χαμένα ...