- ΠΕΡΙ ΠΥΘΑΓΟΡΙΚΟΥ ΒΙΟΥ - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
ΟΜ
"Προτίμησε να έχεις περισσότερη δύναμη στην ψυχή
παρά στο σώμα".
(Π. απόφθεγμα)
wink 
Καλέ μου Φάνη τα στοιχεία που παράθεσα είναι από το site http://www.tsaros.gr/harithmo.html
Εκεί μπορεί να βρεις και κάποια άλλα στοιχεία που μπορεί να σε ενδιαφέρουν.
quote:
...Οι Ψυχές που κατανοούν τις λειτουργίες της Φύσης,
έχουν κοινό μονοπάτι και έρχονται σε επαφή με το Θεό.
Ποιος μπορεί να αντισταθεί στην φύση, ποιος μπορεί να την απαρνηθεί? Νομίζω κανείς. Εδώ λοιπόν είναι το κλειδί.
Παρατηρώντας τη φύση και μελετώντας τα φαινόμενα θα μπορέσει κανείς να μάθει τον ίδιο του τον εαυτό, αντιληφθεί τη ζωή και να βρει το μονοπάτι εκείνο που θα τον οδηγήσει στην μία και μοναδική Αλήθεια.
Το δύσκολο κομμάτι είναι στο να καταφέρει κανείς βλέποντας την ίδια του την φύση να την παραδεχτεί και να την αναγνωρίσει.
quote:
...Οι Ψυχές που κατανοούν τις λειτουργίες της Φύσης,
έχουν κοινό μονοπάτι και έρχονται σε επαφή με το Θεό.
Το δύσκολο κομμάτι είναι στο να καταφέρει κανείς βλέποντας την ίδια του την φύση να την παραδεχτεί και να την αναγνωρίσει.
Καλημέρα στην εκλεκτή παρέα!
Σ' ευχαριστώ καλή μου elpida τόσο για την ιστοσελίδα όσο
και για την τοποθέτησή σου.
Πράγματι ο δρόμος της αυτογνωσίας είναι ένα πολύ δύσβατο μονοπάτι.
Χρειάζεται μεγάλα ψυχικά αποθέματα για να καταφέρει ο Άνθρωπος όχι μόνο να κοιτάζει ψηλά αλλά και να βαδίζει προς τα εκεί.
....Κάθε ψυχή έχει μερίδιο στο νου και δεν είναι ούτε χωρίς λογικό ούτε χωρίς νου, αλλά όσο μέρος της είναι ανακατεμένο με τη σάρκα και τα πάθη αλλοιώνεται και στρέφεται με τις ηδονές και τις οδύνες προς το άλογο.
Ωστόσο, δεν ανακατεύεται κάθε ψυχή με τον ίδιο τρόπο. Άλλες έχουν βυθιστεί ολόκληρες στο σώμα και, καθώς συνταράσσονται ολόκληρες, στο σύνολο τους και σε όλη τους τη ζωή, κλυδωνίζονται από τα πάθη.
Άλλες ανακατεύτηκαν εν μέρει, άφησαν όμως έξω το πιο καθαρό τους μέρος, που δεν παρασύρεται αλλά επιπλέει πάνω - πάνω και αγγίζει το κεφάλι του ανθρώπου, όπως ένα αντικείμενο, κρεμασμένο από την κορυφή, που το κάτω μέρος του είναι βυθισμένο στο νερό.
{Πλούταρχος, Περί του Σωκράτους Δαιμονίου}
Με εκτίμηση!
Φάνης
wink
OM
γεια σας,μηπως τελικα πρεπει η φλογα της ΠΙΣΤΗΣ μας να ειναι πιο δυνατη;
Γεια σου φίλη spirit!
Όταν διαισθανθούμε κι αρχίζουμε να βιώνουμε το «δρόμο»
της δικής μας αναζήτησης, τότε έχουμε πιθανότητες να «δούμε»
(όχι με τα φυσικά μας μάτια) την κρυμμένη λάμψη της ψυχής μας.
Φιλικά
Φάνης!
wink
χτίζεις μαυσωλεία από μάρμαρο ή πέτρα, ούτε να ζητάς να διαφυλάξεις
για πάντα το ερημωμένο σώμα, που μπορεί να γίνει ένα περίεργο θέαμα
για τους μελλοντικούς αιώνες.
Καλύτερα να παρατηρείς με σεβασμό τις χαιρετιστήριες επιταγές του Ορφέα.
Μη ληστεύεις το ζωντανό, για να στολίσεις το νεκρό, μήπως ο ζωντανός
μπει σε πειρασμό να ληστέψει το νεκρό. Η πολυτέλεια, όταν
συνδέεται με το θάνατο, είναι ανίερη κούφια κωμωδία.
Απόφευγε τις επικήδειες επιδείξεις και τις πομπές: ν’ αποφεύγεις
την επίδειξη, τα θλιβερά μοιρολόγια και τις μακρές ικεσίες.
Γιατί να ξοδεύεις πάνω απ’ όλο το πτώμα εκείνο που δε θα έπρεπε
να παραχωρηθεί πάνω σε ένα του τμήμα;
Αν κάποιος αληθινά πιστεύει ότι η Ψυχή, μόνο είναι το πραγματικό
Εγώ, είναι αδύνατο να θρηνεί κανείς το πέρασμα ενός Θεού στον καθαρό
Αιθέρα. Δεν είναι γραμμένο, από έναν Άνθρωπο να έχεις γίνει Ένας
Θεός; Ένας αθάνατος Θεός, όχι πια Θνητός;
Ο θάνατος είναι μόνο σωματικός κι όχι ψυχικός, γιατί η Ψυχή είναι
αθάνατη. Ο Θάνατος είναι ο χωρισμός της Ψυχής από το σώμα:
η ελευθέρωση της Ψυχής από τη φυλακή της, η λύτρωση της Ψυχής απ’
όλα τα κακά και από όλες τις συμφορές.
Κι όταν, αφού θα έχεις αποστερηθεί το θνητό σου σώμα, θα έχεις
φτάσει στον πιο καθάριο Αιθέρα, θα είσαι ένας Θεός, αθάνατος,
αδιάφθορος, κι ο θάνατος δε θα έχει πι κυριαρχία πάνω σου. Γιατί οι
Ψυχές των δίκαιων είναι στα χέρια του Θεού και ο θάνατος δεν έχει
βάσανα γι’ αυτές. Θα λάμπουν σαν ακτίνες από κρυσταλλένιο φως και θα
έχουν μεγάλη δύναμη. Έχουν αιώνια ειρήνη. Τέτοια είναι η περίπτωση
με τους δίκαιους που διασώζουν τις ψυχές ως το τέλος. Αλλά όχι με
τους άδικους που διαχωρίζονται από την ψυχή πριν από το τέλος.
Η ύλη και η μορφή δε ρέουν το ένα μέσα στο άλλο, επειδή η ύλη
μιας ουσίας δε δέχεται το σχήμα της άλλης, χωρίς να αποτυπώσει κάτι
. Όταν η Ψυχή αναχωρεί από έναν άνθρωπο, το σώμα δεν γίνεται
μπρούντζος ή σίδερο, ούτε είναι μαλλί που βγαίνει από μια πέτρα.
Υπάρχει μια Τρίτη αρχή που τα ενώνει, και αυτή η αρχή είναι ο Θεός.
Γιατί η ψυχή συνδέεται με το σώμα με την Έλξη της Θεϊκής Αρμονίας.
Κι αν ο φύλακας δεν δείχνει σημάδια Αρετής, αλλά υποβάλλει τον εαυτό
του στη διαφθορά και στην παρακμή, το σώμα δε γίνεται πια μια
ομοειδής κατοικία για την Αγνή Ψυχή, και η Έλξη που συνδέει την Ψυχή
με το σώμα, διαλύεται. Και η Ψυχή αποσπάται κατά τη διάρκεια της
θνητής ζωής και αποχωρεί στην Ψυχή του Κόσμου, αλλά δίχως την
ατομική ταυτότητα ή την διαφορά.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
Edited by - Κάθυ on 01/05/2004 00:52:46
quote:
γεια σας,μηπως τελικα πρεπει η φλογα της ΠΙΣΤΗΣ μας να ειναι πιο δυνατη;
OM
"Η πιστη σε ενα πραγμα,ο,τιδηποτε,παιρνει την αξια της απο την ικανοτητα που εχουμε να πιστευουμε.
Το να μην μπορεις να πιστεψεις ειναι ενα ειδος αναπηριας."
Τα σχολια ειναι μαλλον περιττα!Καλο μηνα σε ολους.
quote:
"Η πιστη σε ενα πραγμα,ο,τιδηποτε,παιρνει την αξια της απο την ικανοτητα που εχουμε να πιστευουμε.
Το να μην μπορεις να πιστεψεις ειναι ενα ειδος αναπηριας."
ΤΑΟ δεν το σχολιάσω, καταθέτω μια σκέψη που έκανα διαβάζοντάς το!
Αναρωτιέμαι, αν η πίστη έχει να κάνει με το συναίσθημα τότε το να μη μπορείς να πιστέψεις σε οτιδήποτε καθιστά τη λογική τυφλή όσο τυφλή μπορεί να είναι και η πίστη χωρίς τη λογική. Και τα δυο από μόνα τους έχουν μάλλον οδυνηρά αποτελέσματα.
Χαιρετώ
Η ψυχή όπως πολύ σωστά είπε η φίλη μας η Κάθυ είναι αθάνατη.
Το σώμα - το υλικό δηλαδή κομμάτι του ανθρώπου – παίζει το ρόλο του μεταφορικού μέσου της ψυχής.
Επίσης λειτουργεί ως καταγραφέας. Καταγραφέας εμπειριών και συνάμα γνώσης. Η γνώση είναι αυτή που έρχεται μέσα από την βιωματική εμπειρία – μιας και ο καθένας μας αντιλαμβάνεται και βιώνει διαφορετικά την κάθε κατάσταση – και καταγράφεται στην ψυχή μας. Αυτό είναι που βοηθά και την ανέλιξη της ψυχής.
Ο δρόμος της αναζήτησης, αυτός που διαλέγει ο καθένας μας είναι ένας ομαδικά μοναχικός δρόμος. Η οπτική του καθενός είναι διαφορετική και έχει άμεση σχέση με το ίδιο το άτομο τα βιώματά του την ιδιοσυγκρασία του κλπ. για αυτό και οι απόψεις ποικίλλουν. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι αυτός που έχει την «χ» άποψη για ένα θέμα και έρχεται σε σύγκρουση με κάποιον άλλον είναι λάθος. Μία κοινή συνισταμένη δύο ή περισσοτέρων απόψεων οδηγούν ποιο κοντά στην Αλήθεια.
Το να πιστεύεις σε κάτι είναι σημαίνει πως αυτό σε εκφράζει. Το να πιστεύεις, επειδή κάποιοι άλλοι το θέλησαν ή στο επέβαλαν σημαίνει δόγμα και εδώ μπαίνουν φρένα τα μάτια κλείνουν και η εξελικτική πορεία σταματά.
το παρακάτω και το θεώρησα σωστό να το μεταφέρω κι εδώ:
Κάθε Γνώση είναι ΠΙΣΤΗ, αλλά κάθε πίστη δεν είναι γνώση.
Στη διάκριση αυτή έγκειται η διαφορά ανάμεσα στη Σοφία και
στην αμάθεια, στη βεβαιότητα και στην αβεβαιότητα, στο αληθινό
και στο πλαστό.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
Με ιδιαίτερη χαρά βλέπουμε ότι η πνευματική τροφή
με τις παρουσιάσεις και τους σχολιασμούς συνεχίζεται
με αμείωτο ενδιαφέρον.
Όσον αφορά τις απόψεις των Πυθαγορείων "Περί Ψυχής"
είχαμε επίσης, αξιοσημείωτες αναφορές.
Είναι κρίμα που χάθηκαν στο βάθος των αιώνων
τόσα πολλά συγγράμματα που θα φώτιζαν ακόμα περισσότερο
τον δικό μας κόσμο.
Σύμφωνα με τον Πορφύριο και όπως είχαμε αναφέρει πιο παλιά ο Πυθαγόρας δεν άφησε κανένα σύγγραμμα.
Ότι διατηρήθηκε από τους Πυθαγόρειους οφείλεται στα έργα των μαθητών του. Η αλήθεια είναι πως ο Πυθαγόρας δεν ήθελε τα συγγράμματα να απευθύνονται στους πολλούς.
Για τα Μυστήρια είχε διασκευάσει τυπικά που το περιεχόμενό τους δεν ήταν γνωστό στους αμύητους και οι μύστες έπρεπε να τηρούν απόλυτη σιγή γι’ αυτά.
Είχε όμως καταρτίσει τα λεγόμενα «υπομνήματα», δηλαδή σημειώσεις για τη διδασκαλία των εξωτερικών μαθημάτων αλλά ούτε κι αυτά είδαν το φως της δημοσιότητας.
Ο Διογένης ο Λαέρτιος αναφέρει πως μέχρι την εποχή του Φιλόλαου ήταν αδύνατο να έχει κανείς πρόσβαση στις Πυθαγόρειες διδασκαλίες.
Ο ίδιος ο Φιλόλαος είναι αυτός που δημοσίευσε τα περίφημα τρία βιβλία που ο Πλάτων έστειλε και αγόρασε έναντι 100 μνων.
Πολλοί βέβαια Πυθαγόρειοι έγραψαν διάφορα συγγράμματα που όμως δεν έχουν αναφορές στις βαθύτερες γνώσεις που δίδαξε ο Πυθαγόρας αλλά είχαν κυρίως ηθικό περιεχόμενο.
Από το Διογένη το Λαέρτιο έχουμε ονόματα Πυθαγορείων που δημοσίευσαν διάφορα συγγράμματα (δυστυχώς σήμερα αρκούμαστε στο να αναφερόμαστε μόνο τους τίτλους) και έχουν ως εξής :
1) Ώκελος ο Λευκανός, που έγραψε το σύγγραμμα «Περί του παντός»
2) Αλκμέων ο Κροτωνιάτης, που παρακολούθησε μαθήματα του
Πυθαγόρα και αναφέρεται σε φυσικά και ιατρικά θέματα.
3) Φιλόλαος ο Κροτωνιάτης
4) Εύδοξος ο Αισχίνου, Κνίδιος αστρολόγος, γεωμέτρης, ιατρός και
νομοθέτης των Κνιδίων.
5) Ιππόδαμος ο Θούριος, που έγραψε «Περί ευδαιμονίας»
6) Ευρύφημος που έγραψε «Περί βίου»
7) Ίππαρχος που έγραψε «Περί ευθυμίας»
8) Θεάγης που έγραψε «Περί αρετών»
9) Μέτωπος που έγραψε «Περί αρετής»
10) Κλεινίας ο Ταραντίνος που έγραψε «Περί οσιότητας και ευσέβειας».
11) Κρίτων που έγραψε «Περί φρονήσεως και ευτυχίας»
12) Πώλος που έγραψε «Περί δικαιοσύνης»
13) Λύσις έγραψε επιστολή προς τον Ίππαρχο
14) Θεανώ η οποία προσαγορεύεται θυγατέρα της Πυθαγορείου Σοφίας.
Δυστυχώς σώζονται μόνο τρεις επιστολές της: «Περί τέκνων αωατροφής», «Προς την ζηλοτυπούσαν παραμυθητικήν» και «Περί θεραπαινών προστασίας».
15) Διογένης που έγραψε «Περί οσιότητος»
16) Αρχύτας ο Ταραντίνος που έγραψε «Περί του αγαθού ανδρός και ευδαίμονος», «Περί της ηθικής παιδείας» και «Περί των μαθημάτων».
Ο Στράβων αναφέρει ότι πολλοί από τους Ταραντίνους δέχθηκαν την Πυθαγόρεια φιλοσοφία, ειδικά δε ο Αρχύτας που ήταν επικεφαλής της πόλεως για αρκετό χρονικό διάστημα.
Αυτός άλλωστε είναι που έσωσε τον Πλάτωνα με επιστολή του προς τον τύραννο Διονύσιο, ο οποίος τον είχε καταδικάσει σε θάνατο.
Φάνης
wink
Edited by - Φάνης on 03/05/2004 12:09:08
που την συνοδεύει η εγκράτεια».
«Η μεγαλύτερη δύναμη και ο πιο μεγάλος πλούτος είναι
να αποκτήσει κανείς την εγκράτεια».
Πόσο επίκαιρα είναι αυτά τα Πυθαγόρεια αποφθέγματα
στον κόσμο που μαστίζεται από συναισθηματικές εξάρσεις.
Ο Άνθρωπος δεν θα γίνει καλύτερος αν μάθει πολλά
αλλά αν μάθει καλύτερα τον εαυτό του!
Φάνης
wink
μου ζητησε να σας περασω αυτο το μηνυμα:
[Θεωρωντας πως καποιοι στην παρουσα κουβεντα ειναι μαλλον
στην αρχη της αναζητησης τους θα ηταν πολυτιμη
-αν βεβαια θελουν να μαθουν κατι παραπανω για τον Πυθαγορα-
η παρακατω προτεινομενη βιβλιογραφια...
(*σχολιο: εκτος απο το βιβλιο του Gravigger +του
Huson που ειναι πολυ καλα...)
1. Πυθαγορας,ο διδασκαλος των αιωνων
Γεωργιος Σακελλαριου,
εκδ.Ιδεοθεατρον
2. Πυθαγορας,η ζωη και η διδασκαλια του
John Strohmeier & Peter Westbrook,
εκδ.Αρχετυπο
3. H πνευματικη κληρονομια του Πυθαγορα
Frederick Lionel, εκδ.Πυρινος κοσμος
4. Aκροασις-H αρμονια των σφαιρων-
Η θεωρια των Πυθαγορειων για την Παγκοσμια Αρμονια
Hans Kayser, εκδ.Βιβλιοθηκη του Ροδου]
(((MG_KY)))
-thanx sis...-
Technoshamanism
για τη βιβλιογραφία που παρουσίασες.
Πιστεύω ότι θα ήταν πολύ χρήσιμο αν κάποιος έχει κάποια
από αυτά τα βιβλία και μπορεί να παρουσιάσει σ’ αυτό το topic
ενδεικτικά στοιχεία της Πυθαγόρειας μελέτης τους.
Έτσι θα μπορέσουμε τουλάχιστον (όσοι διαβάζουν αυτά που ο καθένας μας
παρουσιάζει) να διευρύνουμε έστω και λίγο τους ορίζοντές μας στη
συγκεκριμένη παρουσίαση.
Φιλικά
Φάνης
smile
Φανη,καλη η ιδεα σου ..Απο τα πρωτα βιβλια θαρρω πως μπορουν να μεταφερθουν αποσπασματα,το τελευταιο ομως ειναι λιγο περιπλοκο 
για μια τετοιου ειδους αναγνωση.
Χαιρετω σας
Γεια σου φίλη ΤΑΟ!
Το βιβλίο που ανέφερες δεν το γνωρίζω.
Πιστεύω πάντως ότι δεν θα πείραζε
εάν είναι περίπλοκο αλλά εάν υπάρχει ουσία και ενδιαφέρον
σε σχέση με αυτά που αναφέρουμε σ' αυτό το topic.
Με εκτίμηση
Φάνης!
Καλημέρα
και καλή εβδομάδα σε όλους!
Θα προτιμήσω να παρουσιάσω σήμερα ένα μικρό
όμως διαχρονικό κι επίκαιρο απόσπασμα της Πυθαγόρειας διδασκαλίας.
«….ο Πυθαγόρας ονόμαζε φιλόσοφο, αυτόν που γνώριζε τις λειτουργίες της υλικής, της ζωικής και πνευματικής φύσεως και για τούτο δίδασκε στους μαθητές του να γνωρίζουν πραγματικά αυτές τις αλήθειες.
Η δε όλη οργάνωση του Πυθαγορείου δεσμού ήταν τέτοια, ώστε τα μέλη να ζουν πραγματικά την αλήθεια.
Γνώριζαν τη φύση και τις λειτουργίες της, αισθάνονταν την αρμονία των φυσικών λειτουργιών και τις εφάρμοζαν στις μεταξύ τους σχέσεις.
Οι Πυθαγόρειοι λάτρευαν τη φύση, την αλήθεια, το ωραίο και το αρμονικό και έτσι ζούσαν μέσα στην ομορφιά και την ευτυχία».
Αυτή η ομορφιά που επικρατεί σε ολόκληρη τη φύση,
όταν μεταφέρεται στις ανθρώπινες σχέσεις γίνεται
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ΑΓΑΠΗ, ΑΡΜΟΝΙΑ.
Μην ψάχνεις την ευτυχία.
Είναι πάντοτε μέσα σου!!!
Φάνης!
...διότι το μεγαλύτερο πράγμα στους ανθρώπους είναι το να κερδηθεί η ψυχή τους από το καλό ή το κακό.
Οι άνθρωποι που έχουν αγαθή ψυχή ευδαιμονούν, διαφορετικά δεν ησυχάζουν ποτέ ούτε υπάρχει σταθερότητα στη ζωή τους.
Το δίκαιο είναι κάτι στο οποίο μπορούμε να ορκιζόμαστε
(γι’ αυτό ο Δίας ονομάζεται «όρκιος»)
Η αρετή είναι αρμονία, καθώς επίσης η υγεία, κάθε καλό και ο ίδιος ο θεός. Γι’ αυτό λένε πως τα πάντα είναι δομημένα αρμονικά.
Η φιλία είναι εναρμονισμένη ισότητα….
Διογένης Λαέρτιος
Τόμος 4ος , Βιβλία 8-9
Εκδ. Κάκτος
& Περί Πυθαγόρειας Διδασκαλίας συνέχεια...
Στον κόσμο είναι εξίσου μοιρασμένα το φως και το σκοτάδι,
το θερμό και το ψυχρό, το ξηρό και το υγρό.
Απ’ αυτά όταν επικρατεί το θερμό έχουμε καλοκαίρι, όταν επικρατεί το ψυχρό έχουμε χειμώνα.
Όταν υπάρχει μεταξύ μας ισορροπία έχουμε τις ωραιότερες εποχές του χρόνου, από τις οποίες η φρεσκάδα της άνοιξης είναι υγιεινή και το τέλος του φθινοπώρου νοσηρό…..
….Οι ηλιακές ακτίνες περνούν μέσα από τον αιθέρα είτε είναι ψυχρός είτε είναι παχύς. Ψυχρό αιθέρα ονομάζουν οι Πυθαγόρειοι τον αέρα και παχύ αιθέρα τη θάλασσα και το υγρό στοιχείο.
Αυτές οι ακτίνες φτάνουν μέχρι τους βυθούς και ζωοποιούν τα πάντα.
Ζωντανά θεωρούνται όλα όσα μετέχουν στο θερμό, γι’ αυτό και τα φυτά είναι ζωντανά.
Ψυχή όμως δεν έχουν όλα…..