- ΠΕΡΙ ΠΥΘΑΓΟΡΙΚΟΥ ΒΙΟΥ - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
εκδιώκει ένα σοφό άνθρωπο από το σώμα, παρέχει ένα όφελος σ’ αυτόν
από την αδικία του, γιατί, έτσι ελευθερώνεται όπως αν είχε δεσμά.
Ο δυστυχισμένος άνθρωπος, με τη θλιμμένη Ψυχή, θα συνεχίσει να ζει
ως το ορισμένο του τέλος. Αλλά από τότε δεν θα είναι τίποτε άλλο
παρά σώμα. Όταν μετά από μακρό, πεθάνει, δεν αφήνει ούτε μνημείο
ούτε ανάμνηση να χαράξει τη γήινη παραμονή του. Γιατί, είναι νεκρός,
πράγματι, ξεγραμμένος από το Βιβλίο των Ζωντανών.
Κι έχει πάει στην αιώνια λήθη σαν να μην είχε ζήσει ποτέ. Γιατί η
Ψυχή είναι ο Ίδιος ο Άνθρωπος και το μόνο του μνημείο και δεν
υπάρχει τίποτα που επιζεί της θνησιμότητας. Επομένως,
τι μπορεί ν’ αποζημιώσει την απώλεια της αθανασίας;
Η Ψυχή που βγαίνει από τη θνητή ύπαρξη παραμένει με την Ψυχή του
Κόσμου, χωρίς ατομική ταυτότητα.
Ώσπου ελκύεται πάλι για να εξαπλωθεί σε κάποιο γήινο σώμα, σ’ έναν
από τους κόσμους. και συνεχίζει τον Κύκλος της Γέννησης ώσπου, επί
μακρό, φέρει αποτυπώματα ατομικής ταυτότητας. Αλλά οι ψυχές των
δικαίων πηγαίνουν στο Θεό.
Αν και ο θάνατος είναι μια ευλογία, είναι άνομο για έναν άνθρωπο,
ν’ αφαιρέσει τη δική του ζωή. Ο λόγος, που είναι μια υψηλή θεωρία
και όχι εύκολη να την καταλάβει κανείς. Είναι ότι οι Ψυχές μας είναι
δεμένες στο σπίτι-φυλακή του σώματος, ώσπου να εκπληρωθούν οι σκοποί
του Θεού, και δεν έχουμε δικαίωμα να ξεφύγουμε ώσπου να δώσει ο Θεός
το σινιάλο. Υπάρχει μια δοξασία που ψιθυρίζεται μυστικά, ότι ο
άνθρωπος είναι ένας φυλακισμένος που δεν έχει δικαίωμα ν’ ανοίξει
μια πόρτα και να τρέξει μακριά. Ο Θεός είναι ο φύλακάς μας. Η Ψυχή
είναι μια Αρμονία και το σώμα η φυλακή της. Κανείς δεν πρέπει ν’
αφήσει τη θέση του ή το σταθμό της ζωής, χωρίς τη διαταγή του
αρχηγού του, κι αυτός ο αρχηγός είναι ο Θεός.
Ο Θεός δεν έχει ένα μέρος στη γη πιο συνδεδεμένο με τη Φύση του
απ’ όσο η Αγνή και Ιερή Ψυχή.
Εφ’ όσον οι ρίζες της φύσης μας είναι βασισμένες στο Θεό, από τον
οποίο γεννιόμαστε, πρέπει να προσκολληθούμε επίμονα στις ρίζες μας.
Γιατί τα ρυάκια του νερού, και άλλες πηγές της γης, όταν κοπούν οι
ρίζες τους, δεν ζουν και ξεραίνονται. Όπως η γη πρέπει να
καλλιεργηθεί επιμελώς απ’ αυτόν που επιθυμεί ν’ αποκτήσει απ’ αυτήν
τον πιο εξαίρετο καρπό, έτσι και η μεγαλύτερη προσοχή πρέπει να
δοθεί στην Ψυχή, που μπορεί να παράγει καρπό άξιο της φύσης της.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
Περί Ψυχής (συνέχεια)
….Η Ψυχή είναι απόσπασμα από τον αιθέρα και από τον θερμό και από τον ψυχρό.
Η Ψυχή διαφέρει από τη ζωή επειδή συμμετέχει και στον ψυχρό αιθέρα. Είναι αθάνατη, επειδή κι αυτό απ’ το οποίο αποσπάστηκε είναι αθάνατο.
…Από τον θερμό ατμό δημιουργείται η ψυχή και η αίσθηση.
Αυτό που δημιουργείται στην αρχή μορφοποιείται σε σαράντα ημέρες και κατόπιν σύμφωνα με την αρμονική αναλογία, σε επτά, εννιά ή δέκα το πολύ μήνες τελειοποιείται και γεννιέται το βρέφος.
Εμπεριέχει δε, όλες τις αναλογίες που συνιστούν τη ζωή κι αυτές συνδεδεμένες σε συνεχή σειρά το συγκρατούν σύμφωνα με την αρμονική αναλογία και κάθε μία εκδηλώνεται την καθορισμένη στιγμή…..
σε όλους τους αναγνώστες του Forum !
...και η συνέχεια "Περί Ψυχής"
...Η ανθρώπινη Ψυχή λέει ο Πυθαγόρας, διαιρείται σε τρία μέρη:
Νοημοσύνη, Θυμικό, Λογικό.
Νοημοσύνη και θυμικό έχουν και τα ζώα, λογικό μόνον ο άνθρωπος.
Η έδρα της Ψυχής εκτείνεται από την καρδιά μέχρι τον εγκέφαλο.
Στο μέρος της που είναι στην καρδιά έχει την έδρα του το θυμικό, η νοημοσύνη και το λογικό βρίσκεται στον εγκέφαλο. Οι αισθήσεις είναι σταγόνες από αυτά. Το λογικό είναι αθάνατο, όλα τα υπόλοιπα θνητά.
Η Ψυχή τρέφεται από το αίμα. Οι λογικές δυνάμεις της ψυχής είναι άνεμοι.
Τόσο οι λογικές δυνάμεις όσο και η ψυχή είναι αόρατα γιατί και ο αιθέρας είναι αόρατος.
Δεσμά της ψυχής είναι οι αρτηρίες, οι φλέβες και τα νεύρα.
Όταν όμως έχει ισχυροποιηθεί κι έχει καταλαγιάσει, δεσμά της γίνονται οι λόγοι και τα έργα.
Όταν ριχτεί στη γη, σχηματοποιείται στον αέρα, όμοια με το σώμα.
Ο Ερμής είναι ταμίας των ψυχών και γι’ αυτό ονομάζεται «πομπαίος», «πυλαίος» και «χθόνιος» διότι αυτός μεταφέρει τις ψυχές από τα σώματα τόσο από τη γη όσο και από τη θάλασσα.
Οι καθαρές μεταφέρονται στον ύψιστο χώρο, ενώ οι ακάθαρτες ούτε τις καθαρές πλησιάζουν, ούτε η μία την άλλη και δένονται από τις Ερινύες με άρρηκτα δεσμά.
Όλος ο αέρας είναι γεμάτος ψυχές που ονομάζονται δαίμονες και ήρωες και από αυτές στέλνονται στους ανθρώπους τα όνειρα, τα σημάδια και οι αρρώστιες, όχι μόνο στους ανθρώπους αλλά και στα ζώα.
Στο όνομα αυτών των ψυχών γίνονται τελετές για την κάθαρση και για την αποτροπή του κακού, κάθε είδους μαντική και τα παρόμοια...
Υπάρχουν αρκετές πηγές αρχαίων συγγραφέων για κάποια ανάλεκτα αποσπάσματα για τον μεγάλο αυτό Δάσκαλο.
….Πρώτος αυτός λένε, διατύπωσε την άποψη ότι η ψυχή κάνει αναγκαστικά κύκλο και παρουσιάζεται με τις μορφές διαφόρων ζωντανών όντων.
Πρώτος εισήγαγε στην Ελλάδα, μέτρα και σταθμά..
Πρώτος είπε ότι ο Έσπερος και ο Αυγερινός είναι το ίδιο αστέρι όπως αναφέρει ο Παρμενίδης.
… ο Έρμιππος αναφέρει ότι όταν ο Πυθαγόρας έφτασε στην Ιταλία, έφτιαξε ένα μικρό υπόγειο χώρο και ζήτησε από τη μητέρα του να κρατά σημειώσεις των γεγονότων γράφοντας και την ώρα, στη συνέχεια να του τις δίνει μέσα στο υπόγειο μέχρι που να βγει. Η μητέρα του το έκανε.
Μετά από ένα διάστημα ο Πυθαγόρας βγήκε σκελετωμένος. Παρουσιάστηκε στη λαϊκή συνέλευση κι έλεγε πως είχε έρθει από τον Άδη, τους διάβαζε μάλιστα όσα είχαν συμβεί.
Ο κόσμος συγκινημένος από τα λόγια του δάκρυζε και φώναζε πιστεύοντας πως ο Πυθαγόρας είναι κάποιο θεός…
…Τόσο πολύ θαυμάστηκε ο Πυθαγόρας
ώστε ονόμαζαν τους μαθητές του «…προφήτες της φωνής του Θεού»…
Φάνης!
...Περί Πυθαγορικής Ηθικής
Ο Στοβαίος (Εκλ. Γ’ ΧΧΙΧ) αναφέρει ότι «ο Πυθαγόρας παραινούσε τους εταίρους να διαλέξουν τον άριστο βίο ακόμη κι αν αυτός είναι επίπονος με τη συνήθεια θα τον κάνουν γλυκό».
Ο άνθρωπος είναι δυνατόν να κάνει ζωή με διάφορους τρόπους π.χ να είναι ασκητής ή φιλήδονος κτλ.
Ο Πυθαγόρας συμβουλεύει να επιλέξει κανείς τον άριστο από τους βίους, ο οποίος είναι τέτοιος ώστε να συμφωνεί και με τη φύση και με τον άνθρωπο και ειδικότερα προς τον σκοπό του ανθρώπου.
« Ο πλούτος είναι άγκυρα όχι γερή, η δόξα είναι ακόμα ασθενέστερη, το σώμα επίσης, οι αρχές, οι τιμές όλα ασθενή και αδύνατα.
Ποιες λοιπόν είναι άγκυρες δυνατές;
Η φρόνηση, η μεγαλοψυχία, η ανδρεία.
Αυτές κανένας χειμώνας δεν τις σαλεύει, αυτός είναι νόμος Θεού, η Αρετή είναι κάτι το ισχυρό και το βέβαιο, τα υπόλοιπα δεν είναι άξια λόγου».
σε όσους διαβάζουν για τις εξετάσεις τους!
Βάσεις της Πυθαγορείου ηθικής ήταν η αγνότητα και η αρμονία.
Κάθε πράξη ή ενέργεια του ανθρώπου, που στηρίζεται στα δύο αυτά είναι ηθική και κάθε τι που φέρνει δυσαρμονία είτε σ’ αυτόν τον ίδιο, είτε σε σχέση προς τους άλλους είναι κακό.
Στην «Πολιτεία» ο Πλάτωνας αναφέρει:
«Όπως ο Πυθαγόρας πάρα πολύ γι’ αυτό το πράγμα αγαπήθηκε και ύστερα ακόμη και τώρα Πυθαγόρειο τρόπο του βίου επονομάζουν, όσους νομίζουν ότι είναι διαφανείς μεταξύ των άλλων..»
που σήμαινε ότι οι Πυθαγόρειοι ήταν ειλικρινείς και δεν προσποιούνταν.
Κατά τον Μέτωπο τον Μεταποντίνο, «Αρετή είναι η τελειότητα της ανθρώπινης φύσης» εφόσον ο άνθρωπος έχει «σκοπό» στη ζωή του.
Κατά τον Στοβαίο στα «Ηθικά» ο σκοπός του ανθρώπου είναι:
«…να ακολουθείς τον Θεό. Είναι φανερό ότι αυτός προηγείται και δεν είναι ορατός, νοητός δε αρμονικός της κοσμικής ευταξίας», το να μπορεί δηλαδή ο άνθρωπος να δημιουργήσει στο δικό του κόσμο αρμονία και τάξη.
Φιλικά
Φάνης!
κοπιάσει για το καλό της Ψυχής του, τόσο όσο άλλο κοπιάζουν για το
καλό το σώματος.
Μάθε πώς να παράγεις αιώνια παιδιά, όχι τέτοια που μπορεί να
εκπληρώνουν τις επιθυμίες του σώματος σερ γεροντική ηλικία, αλλά
τέτοια που μπορούν να θρέψουν την Ψυχή με την αιώνια τροφή.
Είναι απαραίτητο να αναζητήσει κανείς εκείνες τις συζύγους και τα
παιδιά που θα παραμείνουν μετά την ελευθέρωση απ’ αυτή τη ζωή.
Όπως ζούμε μέσα από τη Ψυχή, πρέπει να πούμε ότι με την αρετή της
ζούμε καλά, ακριβώς όπως επειδή βλέπουμε με τα μάτια, βλέπουμε
καλά μέσα από την αρετή αυτών.
Προτίμησε να είσαι δυνατός στην Ψυχή παρά στο σώμα.
Η αφθονία της τροφής είναι επιβλαβής για το σώμα, αλλά, το σώμα
διαφυλάσσεται όταν η Ψυχή διατίθεται σ’ έναν κατάλληλο τρόπο. Η Ψυχή
φωτίζεται από την κατάνυξη της Θεότητας. Βεβαιώσου ότι εκείνο που
έχει η Σοφία μέσα σου είναι ο Αληθινός άνθρωπος. Όπου εκείνο που
είναι σοφό μέσα σου, είναι επίσης το καλό σου. Εκείνο που αγαπά
τα αγαθά της Ψυχής θ’ αγαπά πράγματα πιο θεϊκά, αλλά, εκείνος που
αγαπά τα αγαθά της παροδικής του διαμονής θ’ αγαπά πράγματα ανθρώπινα.
Συνήθισε την Ψυχή σου αφού έχει αντιληφθεί όλα όσα είναι μεγάλα
για τη Θεότητα, να καταλαβαίνει κάτι μεγάλο για την ίδια.
Εκείνο που δεν είναι επιβλαβές για την Ψυχή, δεν είναι
επιβλαβές για τον άνθρωπο.
Δεν είναι ο θάνατος, αλλά μια άσχημη ζωή, που καταστρέφει την Ψυχή.
Μια κακή προδιάθεση είναι η συμφορά της Ψυχής, αλλά η αδικία και η
ασέβεια είναι ο θάνατός της. Όπως μια σωματική ασθένεια δεν μπορεί
να θεραπευτεί αν κρυφτεί ή να εξομαλυνθεί, έτσι επίσης, δεν μπορεί
να εφαρμοστεί θεραπεία για να λυτρώσει μι8α πολιορκημένη Ψυχή που
φυλάγεται και προστατεύεται άσχημα.
Κι είναι καλύτερο, για ένα μέρος του κορμιού που περιέχει πύον, να
καεί, παρά να συνεχίσει στην κατάσταση στην οποία βρίσκεται.
Έτσι, επίσης, είναι καλύτερο για ένα στερημένο άνθρωπο, να πεθάνει
παρά να ζήσει και ν’ απαλλάξει, το συντομότερο τη Ψυχή, με την
αδικία του. γιατί, έτσι απελευθερώνεται, σαν να ήταν από την Κόλαση.
Διαφύλαξε την Ψυχή σου ως το τέλος και στις φιλίες σου, προσπάθησε,
ταυτόχρονα, με πράξεις και με λόγια, να προτρέψεις τους φίλους σου
να διαφυλάξουν το θείο μείγμα. Την ένωση του σώματος και της Ψυχής
και η επικοινωνία του πνεύματος και της θεϊκής Ψυχής, και μη
διασπείρεις το Θεό μέσα τους.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
Αλλά ποια είναι η φύση του ανθρώπου;
Πρώτον, αυτός έχει ένα σώμα μέσα στο οποίο λειτουργεί η ψυχή του.
Κατά πρώτον λοιπόν αυτός πρέπει να τελειοποιήσει το σώμα του για να είναι υγιές και ρωμαλέο, ώστε η ψυχή του να μπορεί με αυτό να εξυπηρετεί τις ανάγκες της.
Δεύτερον ο άνθρωπος έχει μια διάνοια που κι αυτή πρέπει να τελειοποιηθεί, δηλαδή πρέπει να διαμορφωθεί κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να μπορεί να κάνει ορθές σκέψεις και ν’ αποκτά έτσι αληθινές γνώσεις και να μη δέχεται ανεξέταστα τις ιδέες και τις πεποιθήσεις των άλλων.
Τρίτον, πρέπει ο άνθρωπος να τελειοποιήσει το συναισθηματικό του, που δεν προέρχεται μεν από σκέψεις ή αντιλήψεις του νου, αλλά εκδηλώνεται αυθόρμητα και έχει ορισμένη χροιά, ανάλογα με την ποιότητα του ψυχικού κέντρου, αλλά μπορεί να επηρεασθεί από ένα φωτισμένο νου και να καλλιεργηθούν μέσα σ’ αυτό συμπαθητικά συναισθήματα, με τα οποία διατηρείται γαλήνη και αρμονία και στο εσωτερικό του ανθρώπου και σε σχέση προς το περιβάλλον του.
Φάνης!
για την Πνευματική Επικοινωνία με το Θεό, για την Ενότητα της Ζωής
και της Θρησκείας, για τη Σχέση του Θεού και των Ανθρώπων, για την
Κατωτερότητα των Ηρώων, για τη Σχέση των Σοφών και του Θεού, για τη
Θεωρίας της Προσευχής, για την Πρόνοια Όλων, για την Πνευματική
Εντιμότητα, για την Μνήμη των Νεκρών, για της Θεωρία της Αποχής
από την Αμαρτία, για την Αυτοεξέταση, για την Εξομολόγηση, για την
επανόρθωση, για την Απολυτότητα, για τη Συμφιλίωση, για την
Παρατήρηση του Θεού και τις Επικλήσεις στα Γεύματα και σχολίασε τα
διδάγματα του Ορφέα.
Ο Άνθρωπος είναι στην καλύτερη στιγμή του όταν βαδίζει προς το Θεό:
ούτε είναι ο Θεός ποτέ μακριά.
Αν είσαι έξω από την επαφή με το Θεό και με την Πρόνοιά του, είσαι
εσύ που έχεις διαχωρίσει τον εαυτό σου από το Θεό και όχι Εκείνος
που έχει αποσυρθεί από εσένα.
Θεώρησε όλο το διάστημα, κατά το οποίο δε σκέφτηκες το Θεό, ως χαμένο.
Ο Θεός είναι Ένας.
Υπάρχει Μία Αλήθεια,
μία κοινότητα περιλαμβάνει και τον ουρανό και τη γή. Όλη η Ζωή είναι
Μία και ο Θεός είναι Ένας. Η Ζωή και η θρησκεία, είναι αχώριστα Ένα.
Η λατρεία του Θεού είναι Μία: να μην είσαι κακός.
Δεν υπάρχει παρά ένας Δρόμος: Ν’ ακολουθείς το Θεό!
Είναι γραμμένο, γνώρισε το Θεό! Γνώρισε τον Εαυτό Σου!
Ο Άνθρωπος μπορεί να βελτιώσει τον εαυτό του με τρεις τρόπους:
Πρώτα, με συνομιλία με το Θεό, γιατί Αυτόν κανείς δεν μπορεί να τον
πλησιάσει εκτός αν απέχει από κάθε κακό, μιμούμενος τη Θεότητα,
ακόμη και σε σύγκριση.
Δεύτερο, πράττοντας καλά, πράγμα που είναι χαρακτηριστικό της Θεότητας.
Τρίτο πεθαίνοντας, διότι αν η ελαφρά διαχώριση της ψυχής από το σώμα
που προκύπτει από την πειθαρχία, βελτιώσει την Ψυχή έτσι που αυτή ν’
αρχίσει να μαντεύει με όνειρα, κι αν οι θείες εκστάσεις φέρνουν
οράματα, τότε, η Ψυχή πρέπει, σίγουρα, να βελτιωθεί πολύ
περισσότερο, όταν αποχωρίζεται ολοκληρωτικά από το σώμα, με το θάνατο.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
«...Για τον Πυθαγόρα, η Ψυχή είναι διαφορετική από την ζωή.
Είναι αθάνατη, αφού εκείνο από το οποίο έχει αποσπασθεί είναι
επίσης αθάνατο.
Εκείνο που είναι αθάνατο είναι ο Κόσμος, που θεωρείται από τον Πυθαγόρα «σύνολο ζωής και συνειδητότητας».
Υπό αυτή την έννοια ο Κόσμος αποτελεί κάτι πολύ περισσότερο από μια απλή έκφραση για το σύμπαν. Ο όρος εννοεί ένα δυναμικό Όλον, το οποίο ενσωματώνει το φυσικό, δηλαδή όλα τα υλικά πράγματα αλλά επίσης και όλες τις άυλες έννοιες, όπως την ιδέα της ομορφιάς, της τάξης, της καλοσύνης κτλ.
Μπορούμε, λοιπόν να δούμε τον Κόσμο ως την αρχέγονη αρχή, ως την ενότητα που συγκρατεί τα πάντα ενωμένα και ως τέτοια μεταφέρεται ως διδασκαλία της αρμονίας και της "συγγένειας των πάντων"
Φάνης!