- Προσευχηθείτε μαζί μου...Σας παρακαλώ - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
είχαμε κι άλλα ατυχήματα με Αυστραλούς αυτή τη φορά,
ο ένας είναι σε αφασία αφού έπεσε από ύψος 150 μέτρων.
Πιστεύομε πως θα το ξεπεράσει από ότι μας είπαν.
Όλοι οι ορειβάτες είναι τόσο fit! Οι άλλοι δύο τραυματίσθηκαν στο πρόσωπο
από κομμάτια παγετώνων που έπεφταν από ψηλά.
Τα κομμάτια ήταν τόσο μεγάλα όσο μια τηλεόραση!),
είναι πως τα "δικά μας" παιδιά είναι εντελώς καλά.
Και πώς να μην είναι, οι ευχές σας είναι γνήσιες.
Βρίσκονται στο Tasman Plateau κι από εκεί θα συνεχίσουν.
Και λίγη εκτόνωση.
Διάλογος Κάθυ και θείας στο τηλέφωνο:
Θεία: Τώρα, τώρα να μου υποσχεθείς πως δεν θα ξαναπάς στην Νέα Ζηλανδία!
Κάθυ: Το υπόσχομαι, μαμά, δεν θα έρθω στην Νέα Ζηλανδία. Του χρόνου θα πάω στο Κιλιμάντζαρο!
Κόκκαλο η θεία.
Και ο θείος, στον οποίον έτρεξε η θεία για παρηγοριά, της λέει:
Τι να σου κάνω; Αφού δεν ξέρεις να προσεύχεσαι σωστά!
Παιδιά και πάλι σας ευχαριστώ για την συμπαράσταση.
Όταν με το καλό γυρίσουν τα παιδιά θα μας αποζημιώσουν με τις ιστορίες που θα μας διηγηθούν και με τις φωτογραφίες που θα φέρουν.
ΠΑΝ ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ
~Γρηγόρης~
Once you were wild, don't let them tame you
Edited by - reptilesalonica on 12/12/2003 03:57:42
Ακόμη έχω την έντονη ζεστασιά της χειραψίας και τώρα αυτό...
ΠΑΝ ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ
"Talk to the hand"
Θα πρέπει να περιμένεις αρκετές ακόμη μέρες για να μάθεις πώς τα περάσανε.
Προς το παρόν είναι καλά και ανέβηκαν για προθέρμανση το βουνό Mount Green τόσο ψηλό όσο ο Όλυμπος, σε 17 ώρες. Ξυπνάνε στις 1.00 τα μεσάνυχτα ετοιμάζονται και φεύγουν κατά τις δύο. Ο ήλιος εκεί βγαίνει νωρίς.
Εν τω μεταξύ δύο συντρόφοι τους αποφάσισαν να διακόψουν το ταξίδι τους (μάλλον φοβήθηκαν με τα τελευταία γεγονότα άλλωστε και ο καιρός δεν βοηθάει) και νομίσαμε για λίγο πως και οι δικοί μας θα γύριζαν επειδή δεν μπορούνε να ανεβούνε την κορυφή Aoraki που είναι και ο στόχος τους, από μόνοι τους.
Αλλά όχι! βρήκαν έναν Άγγλο μαθηματικό που και εκείνος έψαχνε για παρέα.
Σας βάζω ένα απόσπασμα από e-mail που έστειλε ο μικρός στη μαμά:
"Ela mama and sis,
Everything is fine. Don’t worry!
I am e-mailing you from a few kilometers from Mt Cook Village. The snow
capped mountains fill the windows.
So a bit of a strange trip thus far really but spent 17 hrs climbing a
mountain called Mt Green on Wednesday which is as high as Mt Olympus. The
soft snow made it really hard for us and we had to down climb facing front
ways the entire way in knee deep snow with ice underneath. It then took us
three hours to walk back to the hut in knee deep snow again.
......
The place that we are staying at is full of climbers. We have now hooked up
with a British climber who is a maths teacher and we did a rock climb
together today to check each other out and have agreed to fly up to the
Grand Plateau area as soon as the weather improves. Steve is a very good
climber and has been climbing for around 20 years and has attempted the
world’s 6th highest mountain as well, so we are in good company."
Rogg, σ' ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια
ΠΑΝ ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ
"Εν οίδα ότι ουδέν οίδα"
"οσοι τον πονο γνωρισαν αμεσως να απαλυνει το φως του ηλιου οδηγος πιξιδα η σελινη "
καλη τυχη οπου και αν βρισκεστε
ΛΜΞ
Σε τιμά ιδιαιτέρως αυτή η "πρώτη" σου σε τούτο το τόπικ...
Δωρίδα ήμουν σίγουρη για την εξέλιξη γιατί κάποιος μου έδωσε πληροφορίες από την πανελλήνια ορειβατική ομοσπονδία...
Θα ήταν πολύ όμορφο όταν με το καλό γυρίσουν να ανοίξουν ένα τόπικ εδώ και να μοιραστούν τις εμπειρίες τους μαζί μας...
Και συ Avallon, μας τιμάς πολύ με το ιδιαίτερο ενδιαφέρον σου.
Η πανελλήνια ορειβατική ομοσπονδία θα πρέπει να έχει κι αυτή κάποιο site έτσι;
Θα ψάξω να βρω κάτι.
Ο μικρός κι η Κάθυ είναι γραμμένοι σε ένα-δύο forum εδώ.
Αλλά οπωσδήποτε η ιδέα σου είναι πολύ όμορφη. Πιστεύω να ανοιχτεί θέμα εδώ σε αυτό το χώρο.
Ο μικρός δεν γράφει ελληνικά τα μιλάει όμως.
Και η τελευταία γλυκόξυνη είδηση η Κάθυ στραμπούληξε τον αστράγαλό της, κι όπως καταλαβαίνετε κορυφή Aoraki γιοκ. (Όχι τίποτε άλλο αλλά τόσοι μήνες εξάσκηση με ατέλειωτες πεζοπορίες και διήμερες ορειβασίες στα όρη και βουνά της Αυστραλίας...)
Θα παραμείνει όμως στη Ν. Ζηλανδία για να περιμένει τον μικρό. Και αυτός τελικά μπορεί να μην ανέβει την κορυφή διότι ο καιρός αγρίεψε και δεν το ρισκάρει η νέα παρέα του προς το παρόν.
ΠΑΝ ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ
Τα παιδιά ετοιμάζονται να επιστρέψουν.
Θα αφήσω να σας πουν τα νέα τα ίδια τους.
Ελπίζω η Κάθυ να "ξεθυμώσει" μαζί μου, επειδή άνοιξα αυτό το θέμα, και να μας περιγράψει τις εμπειρίες της.
Ο μικρός είναι ιδιαίτερα χαρούμενος για την πρόταση της Avallon
γιατί ελπίζει να κάνει καινούριους ορειβάτες-φίλους από την Ελλάδα.
Εμείς τώρα εδώ εχομε όχι μόνο καλοκαίρι αλλά από χθες άρχισαν οι διακοπές μας για 4 εβδομάδες.
Παιδιά σας εύχομαι ολόψυχα
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ
ΚΑΙ 2004 ευχές για τη νέα χρονιά
γεμάτη υγεία και ειρήνη.
ΠΑΝ ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ
Ειναι καλο που ολοι ειναι μια γροθια στιs δυσκολεs ωρεs!
Παντωs απο εμπειριεs του παρελθοντοs μιλησε στα παιδια για την Καλυμνο.
Ειναι ενα μεροs που θα τουs αρεσει πολυ και σιγουρα θα θελουν να το επισκεφτουν ξανα για τιs ανεπαναληπτεs πλαγιεs τηs.
χΡΙΣΤΟΣ ΓΕΝΝΑΤΕ ΔΟΞΑΣΑΤΕ.
Σαs ευχομαι καλεs γιορτεs και να ειστε παντα καλα.
πνευματικές ανάγκες του ανθρώπου.
Οι Μαορί της Ν. Ζηλανδίας έχουν μια πολύ όμορφη παράδοση
για την γένεση της χώρας τους και του ψηλότερου βουνού της.
Μια παράδοση που είναι ισάξια των παραδόσεων άλλων λαών.
Τα υψηλά βουνά προκαλούν φόβο, δέος και σεβασμό επειδή είναι τα μέρη των atua και άλλων πνευμάτων. Γενικά ένας Μαορί (φυλής της Ν. Ζηλανδίας)
δεν θα ανέβει στις κορυφές των βουνών.
Οι αυτόχθονες προσπαθούν με κάθε τρόπο να ενθαρρύνουν τους
επισκέπτες να σεβαστούν το βουνό με διάφορες οδηγίες.
Kia tuohu koutou, Me he maunga teitei, Ko Aoraki anake=
να το κάνεις για το υψηλό βουνό Aoraki.
Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ
Στην αρχή δεν υπήρχε Te Wai Pounamou ούτε Aotearoa. Τα νερά της Kiwa κυλούσαν σε αυτό το μέρος που τώρα βρίσκεται ο Νότος, ο Βορράς και τα νησιά Stewart. Ούτε ένα κομματάκι γης δεν φαινόταν.
Ο Raki, ο Πατέρας-Ουρανός, νυμφεύθηκε την Papa-tua-nuku, την Μητέρα Γη. Μετά τους γάμους, μερικά από τα ουράνια τέκνα κατέβηκαν να χαιρετήσουν την νέα σύζυγο του πατέρα τους.
Μεταξύ των ουράνιων επισκεπτών ήταν και τέσσερις από τους γιους του Raki που ονομάζονταν: Ao-raki (Το Σύννεφο του Ουρανού), Raki-roa (ο Μακρύς Raki), Raki-rua (Raki ο Δεύτερος), Raraki-roa (η Μακριά Αδιάσπαστη Γραμμή). Ήρθαν κάτω στη Γη μέσα σε ένα κανό, γνωστό ως «Te Waka o Aoraki»
Έπλευσαν γύρω από τη Papa-tua-nuku, που κείται σαν ένα σώμα, μια τεράστια ήπειρος που ονομάζεται Hawaiiki. Από σφοδρή επιθυμία να εξερευνήσουν, οι ταξιδιώτες έφυγαν για τη θάλασσα, αλλά όσο μακριά κι αν ταξίδεψαν δεν έβρισκαν πουθενά στεριά.
Αποφάσισαν να επιστρέψουν στην ουράνια κατοικία τους αλλά το Karakia (μαγικό άσμα) που ψάλλοντάς το θα έπρεπε να σηκώσει το κανό προς τα ουράνια, απέτυχε, και το κανό έπεσε ξανά στη θάλασσα, και καθώς βούλιαζε πλαγίως, έγινε πέτρα και γη στη πορεία του. Το κανό σταθεροποιήθηκε με τη δυτική του πλευρά να εξέχει περισσότερο έξω από τα νερά από ότι η ανατολική πλευρά. Έτσι ολόκληρο το κανό σχημάτισε το Νότιο Νησί, όθεν το όνομα: Te Waka o Aoraki.
Ο Aoraki και τα αδέλφια του σκαρφάλωσαν στην υψηλή πλευρά αλλά μεταμορφώθηκαν σε πέτρες και αυτοί. Παραμένουν εκεί, έως και σήμερα.
Ο Aoraki είναι το βουνό γνωστό στους Ευρωπαίους σαν Mount Cook, και τα αδέλφια του είναι οι αμέσως μετά υψηλότερες κορυφές δίπλα του:
Rakiroa (Mount Dampier),
Rakirua (Mount Teichelmann),
Rarakiroa (Mount Tasman).
To σχήμα του νησιού οφείλει πολλά στις πράξεις του Tu Te Rakiwhanoa, που ανέλαβε
να σχηματίσει τη στεριά και να την κάνει
κατάλληλη να κατοικηθεί από τους ανθρώπους.
Για τους Ngai Tahu, τους iwi (φυλή) στα ανατολικά της Νότιας Νήσου,
παραδόσεις σαν κι αυτή αντιπροσωπεύουν τους δεσμούς μεταξύ του
κοσμολογικού κόσμου των Θεών και τη τωρινή γενιά.
Αυτές οι ιστορίες δυναμώνουν την ταυτότητα της φυλής και
καταγράφουν τα γεγονότα που διαμόρφωσαν
το περιβάλλον του Te Wai Pounamu και Ngai Taju ως iwi.
Τα νερά που κατεβαίνουν από το Aoraki, καθώς λιώνουν τα χιόνια, είναι ιερά.
Σε ειδικές περιπτώσεις πολιτιστικών στιγμών, αποβλέπουν
στις ευλογίες του Aoraki και παίρνουν ορισμένες ποσότητες
του αγιασμένου νερού και το μεταφέρουν σε άλλα μέρη του νησιού
για να το χρησιμοποιήσουν σε τελετουργικές περιστάσεις.
Το mauri (νερό) του Aoraki αντιπροσωπεύει την ουσία που δένει τα
φυσικά με τα πνευματικά στοιχεία με όλα τα πράγματα,
που παράγει και υποβαστάζει τη ζωή.
Όλα τα στοιχεία του φυσικού περιβάλλοντος κατέχουν μια
ζωτική ενέργεια και όλα τα σχήματα της ζωής σχετίζονται μεταξύ τους.
Το Mauri είναι το κρίσιμο στοιχείο της πνευματικής
σχέσης του Ngai Tahu Whanui με το βουνό.
“He kapua kei runga I aoraki whakareawa” =
το σύννεφο που επιπλέει ψηλά στο Aoraki...
αυτή η ρήση αναφέρεται στο σύννεφο που συχνά περιτυλίγει το βουνό.
Το Aoraki δεν έχει την «συνήθεια» να «εμφανίζεται» μπροστά
στους επισκέπτες για να το βλέπουν, έτσι ακριβώς όπως και οι
μεγάλοι αρχηγοί δεν δίνουν πάντοτε ακρόαση.
Εξαρτάται από το Aoraki αν θα επιλέξει να εκδυθεί τον
μανδύα της ομίχλης του, μια δύναμη και επίδραση που είναι
πέραν των θνητών και συμβολίζει το μάνα του Aoraki.
Στους Ngai Tahu, το Aoraki αντιπροσωπεύει τον πιο ιερό τους
πρόγονο που τους προμηθεύει το iwi με την αίσθησή τους για
κοινωνική ταυτότητα, ενότητα και σκοπό.
Το tapou που συνδέεται με το Aoraki είναι μια ενδιαφέρουσα
διάσταση των αξιών της φυλής και είναι πηγή δύναμης
επί της ζωής και του θανάτου που το βουνό κατέχει...
Αυτή που σας μιλάει από...το μέλλον
Να'σαι καλά και Καλές γιορτές...
θέμα της ΔΩΡΙΔΑ θάπρεπε να ήταν
τα ευχαριστήριά μου για τη θετική ενέργεια που μας στείλατε.
Αλλά φαίνεται πως δεν είμαι «κανονική»,
γιατί σκέφτηκα να σας αφιερώσω πρώτα εκείνο το κομμάτι
για τις παραδόσεις των Μαορί,
επειδή μου φάνηκε να είναι και σχετικό με την
γενική θεματολογία του Esoterica και αξίζετε κάτι περισσότερο.
Ας είναι. Πιστεύω να μη μου κρατήσετε κακία γι αυτό μου το
ατόπημα. Πάντως τη ΔΩΡΙΔΑ ήθελα αρχικά να την πνίξω,
άλλαξα όμως γνώμη τη στιγμή που ο μικρός όταν κατέβηκε πια από
το Aoraki και του είπα πόσο περήφανος θα πρέπει να ήταν,
μου είπε έτσι ακριβώς: «Αυτό το βουνό με έκανε
να νιώσω τι θα πει ταπεινότητα.
Το σέβομαι και το ευχαριστώ που μου επέτρεψε
να το ανεβώ χωρίς να μου συμβεί κάτι άσχημο. Κι όχι μόνο αυτό,
αλλά μου επέτρεψε να πάρω ένα κομματάκι του για να το πάω στη μαμά».
Ναι, το πιστεύω πως η ενέργεια που
στείλατε σε μας, ήταν πράγματι καταλυτική.
Ό,τι λόγια και να γράψω δεν θα αποδώσουν τις ευχαριστίες μου
σε όλους και στον καθένα από εσάς που προσευχηθήκατε με τη ΔΩΡΙΔΑ
για την ασφαλή επιστροφή μας. Διότι το Aoraki μπορεί να μην
και το υψηλότερο βουνό (3,754 μέτρα) αλλά είναι το πιο treacherous.
Η τελευταία μας μέρα ήταν περιπετειώδης.
Ο μικρός έχασε το διαβατήριό του και...τι να σας λέω τώρα.
Τελικά προφθάσαμε να κάνομε Χριστούγεννα με τους δικούς μας.
Όλη η οικογένεια προς το παρόν έχει βαλθεί να μάθει αν ο μικρός
ήταν ο πρώτος Ελληνο-Αυστραλός που ανέβηκε το Aoraki.
Ο μικρός δεν νοιάζεται καθόλου γι’ αυτό αλλά εμείς... πως
να το κάνομε, ενδιαφερόμαστε, ενδιαφερόμαστε...
Οι δικές μου εμπειρίες είναι ολίγον τι «στραμπουληγμένες»
αλλά ανεπανάληπτες.
Θα σας τις διηγηθώ με άλλη ευκαιρία.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
κάλλιο αργά....
Η αλήθεια είναι πως τώρα κατάφερα να επικολλώ εικόνες
Κι αυτό το οφείλω στον DIMSOT που σύστησε το pathfinder.
Σ' ευχαριστώ DIMSOT!!!
