- ΘΕΟΣ ΟΥΚ ΕΣΤΙΝ ΑΛΛΑ ΓΙΓΝΕΤΑΙ - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
Στο θέμα της μετάφρασης όμως επέτρεψέ μου να επιμείνω.Εξάλλου είμαι σίγουρος ότι αρκετοί θα επιθυμούσαν να διαβάσουν το αυθεντικό κείμενο της Γενέσεως.
Συμφωνώ μαζί σου ότι η προσωπική έρευνα είναι απείρως ουσιαστικότερη από την "έτοιμη γνώση" που καθημερινά λαμβάνουμε,όμως εδώ ΔΕΝ τίθεται τέτοιο θέμα.Η μετάφραση του χωρίου ίσως να μας βοηθήσει πολύ στα περί Όφεως,Θεού και Ανθρώπου.
quote:
Ο Όφις της Σοφίας μεταβάλλεται στο κακό όφη- Δράκο της ύλης όταν καταβυθίζεται και εγκλωβίζεται στο υλικό πεδίο.
Καλημέρα σας,
Θα ήθελα να σταθώ σε αυτό το κομμάτι μας παρέθεσε η Nada, και σε
αυτό του Ηρακλείτου που μας υπενθύμισε ο Hermes
«....Ουτε λέγει, ουτε κρύπτει, αλλα σημαίνει..."
Ο Όφις της Σοφίας με τους αγγέλους του, αντιπροσωπεύει τις αντίπαλες
δυνάμεις. Σε αυτές τις αντίπαλες ενέργειες, έχουν δώσει όλα τα είδη
διαβολικών και «αρνητικών» ονομάτων, καθ’ όλη την διάρκεια της
πνευματικής ιστορίας της υφηλίου, λες και ο μόνος τους σκοπός να
ήταν να καταδικάσουν τον αναζητητή και να δώσουν, σε ένα αξιοπρεπή
άνθρωπο, δύσκολες στιγμές. Η πραγματικότητα είναι κάπως διαφορετική,
διότι πού είναι ο σατανάς, αν όχι μέσα στον Θεό;
Αν δεν είναι μέσα στον Θεό, τότε δεν υπάρχει και πολύ που να ανήκει
στον Θεό, διότι ο κόσμος είναι αρκετά κακός, έτσι δεν έχει μείνει
και πολύ που να έμεινε γνήσιο εκτός ίσως, κάποιο α-διάστατο και
χωρίς ίσκιο μαθηματικό σημείο.
Στην πραγματικότητα, καθώς δείχνει η εμπειρία, αυτές οι ενοχλητικές
ενέργειες έχουν τη θέση τους στο Σύμπαν, διαταράσσουν μόνο
τη συρρικνωμένη συνείδησή μας, και για ειδικό σκοπό.
Αν κοιτάζαμε τον εαυτό μας, αντί να παραπονιόμαστε και να
κατηγορούμε τον διάβολο ή τις κακίες του κόσμου, θα ανακαλύπταμε
πως κάθε μία από αυτές τις επιθέσεις, έχει εκθέσει και μια από
τις πολλές μας «ενάρετες προσποιήσεις» ή, έχει
«βγάλει μερικά από τα σκεπάσματά μας που φοράμε για να μην βλέπουμε.»
Και δεν είναι μόνο που κάνουν, ό,τι κάνουν, το λίγο ή το πολύ,
αλλά βρίσκονται και παντού ανά της υφηλίου, και εάν οι ταραξίες-
ενέργειες κουνάνε τα σκεπάσματα, λίγο βίαια, δεν είναι ούτε τυχαίο,
ούτε το κάνουν με αχαλίνωτη κακεντρέχεια, αλλά για να ανοίξουμε
τα μάτια μας και να μας αναγκάσουν σε μια τελειότητα
που, διαφορετικά, θα αντι-στεκόμασταν, διότι μόλις πιάσουμε
ένα κόκκο αλήθειας, ή ένα χειρόβολο ιδανικού, έχουμε την άτυχη
ροπή να το κλειδώνουμε σε ένα ερημιτικό και άγονο οικοδόμημα,
και να αρνιόμαστε να το κουνήσουμε από εκεί.
Τόσο για το άτομο, όσο και για τον κόσμο, αυτές οι, μάλλον, άχαρες
ενέργειες είναι όργανα της προόδου.
«Με ό,τι ο κόσμος πέσει, με αυτό θα ανυψωθεί»,
λέει η Κουρνάβα Τάντρα με την σοφία της.
Παραπονιόμαστε για το κακό, αλλά αν δεν ήταν εκεί να μας πολιορκήσει
και να μας προκαλέσει, θα είχαμε προ πολλού κατασχέσει την αιώνια
αλήθεια και θα την είχαμε μετατρέψει σε ένα όμορφο και
τακτοποιημένο κομμάτι της κοινοτοπίας.
Η αλήθεια οδεύει προς τα εμπρός, έχει πόδια, και οι πρίγκιπες
του σκότους είναι εκεί για να σιγουρευτούν, όσο κτηνώδικα
κι αν το κάνουν, ότι δεν θα πέσει σε λήθαργο.
«Ο Αντίπαλος θα εξαφανισθεί μόνον όταν θα πάψει να είναι
απαραίτητος στον κόσμο» σημείωσε η Μητέρα.
«Είναι αναμφίβολα απαραίτητος όπως και η λυδία λίθος
για τον χρυσό, να σιγουρευτούμε πως είναι αληθινός.»
Τω όντι, ο Θεός μπορεί να μην είναι ένα αγνό μαθηματικό σημείο,
έξω από τον κόσμο του, ίσως είναι όλος αυτός ο κόσμος και όλη
η ακαθαρσία που εργάζεται και υποφέρει να γίνει τέλεια,
και να θυμηθεί τον εαυτό Του εδώ στην γή.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
Η βαθιά Αναγκαιότητα του Κακού
"Αλλά για να ανοίξουμε τα μάτια μας και να μας αναγκάσουν σε μία τελειότητα",όπως είπες,τελειότητα Συνειδητή και όχι Ασυνείδητη,στην Αυτο-ύπαρξη.
"Εν αρχή ην ο Λόγος και ο Λόγος ην προς τον Θεόν" (αν θυμάμαι σωστά τουλάχιστον) και θα μπορούσαμε χοντρικά να εικάσουμε πως κάτι από τον Λόγο τσούλησε και προς την δική μας κατανόηση μέσω του όφεως. Που κι αυτός είναι κομμάτι του θείου, ένας ακόμα τρόπος του "γίγνεσθαι" του Όντος, είτε πάρουμε την Προμηθεϊκή-Εωσφορική ερμηνεία είτε αυτή των "αντίπαλων δυνάμεων" ή του Αρχέγονου Κακού. Όλα δείχνουν ένα βασικό συντελεστή προς την θεία πορεία, έναν καταλύτη.
Και ο "εγκλωβισμός στο υλικό πεδίο"; Γιατί ο Δράκος της ύλης είναι μόνιμα ο κακός της υπόθεσης όταν μιλάμε για εσωτερικές αναζητήσεις; 'Η της "παχυλής ύλης" κατά κάποιους σε αντίθεση με την "λεπτοφυή" ανώτερη ύλη; Ο υλικός-καθημερινός κόσμος ίσως είναι μια πλάνη στην οποία συνήθως είμαστε βουτηγμένοι ως τα μπούνια. Μήπως παραβλέπουμε το τι μπορεί να σηματοδοτήσει;
Θα μπορούσε η ίδια η ουσιαστική παρατήρηση του υλικού κόσμου, η εις βάθος ενατένισή του να οδηγεί σε δρόμους θεϊκούς. Κάποιες φορές νιώθω πως ο,τιδήποτε με την σωστή ματιά μπορεί να είναι η άκρη του Μίτου της Αριάδνης που θα μπορούσε να μας οδηγήσει έξω από τον λαβύρινθο της ασάφειας. Μπορεί η ίδια η ύλη να περιέχει κωδικοποιημένες πληροφορίες που οδηγούν στην Πρώτη (μας) Αρχή. Και δεν το εννοώ από τεχνολογική-επιστημονική άποψη (παρότι τίποτα δεν αποκλείεται: η σύγχρονη φυσική, ας πούμε, αφήνει νύξεις πιο ρηξικέλευθες από πολλά συντηρητικά "εσωτερικίστικα" κλισέ). Ο ιδιότυπος δυϊσμός εκδηλωμένου-ανεκδήλωτου Σύμπαντος βοηθά τη σκέψη μας ή την επιβραδύνει;
Νομίζω πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε το Ένα ως Ένα (ή και ...Μηδέν, αν θέλετε!), απλά μεταχειριζόμενοι πολλά και διαφορετικά εργαλεία ταυτόχρονα. Ενθυμούμενοι οι ίδιοι πως μετέχουμε σ'όλες τις εκφάνσεις της πολυπλοκότητας του Κόσμου.
ΥΓ: Χμμ, πολλά κεφαλαία χρησιμοποίησα. Αν πεις το τούβλο:"Τούβλο" γίνεται τουβλότερο; Ή έτσι αρχίζει η αρρώστια που σε κάνει να μιλάς σαν πανιερώτατος;
No Method, No Guru, No Teacher
quote:
ΥΓ: Χμμ, πολλά κεφαλαία χρησιμοποίησα. Αν πεις το τούβλο:"Τούβλο" γίνεται τουβλότερο; ...
Μπορεί όμως να γίνει: Ο κύριος/α Τούβλο!
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
--------------------------------------------------------------------------------
ΥΓ: Χμμ, πολλά κεφαλαία χρησιμοποίησα. Αν πεις το τούβλο:"Τούβλο" γίνεται τουβλότερο; ...
--------------------------------------------------------------------------------
Έπρεπε να προσθέσω και δύο γελαστούληδες εδώ.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
«Όποιος σκοπεύει να παλέψει με "ΤΟΥΒΛΑ" πρέπει να φροντίσει να μη γίνει ο ίδιος "ΤΟΥΒΛΟ". Όταν κοιτάζεις επίμονα την "ΟΙΚΟΔΟΜΗ", η "ΟΙΚΟΔΟΜΗ" κοιτάζει εξίσου επίμονα πίσω σε σένα».
Fr. Nietzsche / Edited by Hermes...
... Κι είπε ο Ερμης ο φτερωτός θερμά και λυπημένα: Ελα
καλή μου Καλυψώ, μη τα'χεις πια χαμένα ...
Καλημέρα σε όλους!
Wendigo λές:
quote:
Και ο "εγκλωβισμός στο υλικό πεδίο"; Γιατί ο Δράκος της ύλης είναι μόνιμα ο κακός της υπόθεσης όταν μιλάμε για εσωτερικές αναζητήσεις; ...
Θα μπορούσε η ίδια η ουσιαστική παρατήρηση του υλικού κόσμου, η εις βάθος ενατένισή του να οδηγεί σε δρόμους θεϊκούς. ...
Μπορεί η ίδια η ύλη να περιέχει κωδικοποιημένες πληροφορίες που οδηγούν στην Πρώτη (μας) Αρχή. ...
Ρωτάς, και η απάντηση βρίσκεται στις ίδιες σου τις σκέψεις.
Δεν είναι η ύλη αυτή καθ'αυτή το "κακό".
Κακό είναι ο εγκλωβισμός, ο περιορισμός της συνείδησης στο οποιοδήποτε επίπεδο.
.
Ένας που ασχολείται με την ύλη με τον τρόπο που αναφέρεις παραπάνω, ουσιαστικά ασχολείται ή οδηγείται, όντως, στις Πρώτες Αρχές.
Ανυψώνει το "Δράκο", τον μετατρέπει σε Δράκο της Σοφίας.
Αυτός είναι ο τρόπος που εργάζονται οι επιστήμονες κυρίως.
Οι φιλόσοφοι, οι καλλιτέχνες, οι εσωτερικές ομάδες κ.α. μπορεί να χρησιμοποιούν άλλες μεθόδους.
quote:
Ο ιδιότυπος δυϊσμός εκδηλωμένου-ανεκδήλωτου Σύμπαντος βοηθά τη σκέψη μας ή την επιβραδύνει;
Νομίζω πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε το Ένα ως Ένα (ή και ...Μηδέν, αν θέλετε!), απλά μεταχειριζόμενοι πολλά και διαφορετικά εργαλεία ταυτόχρονα. Ενθυμούμενοι οι ίδιοι πως μετέχουμε σ'όλες τις εκφάνσεις της πολυπλοκότητας του Κόσμου.
Wendigo, αναφέρθηκα στο εκδηλωμένο και ανεκδήλωτο (Φως - Σκοτάδι) όχι ως Σύμπαντα -αν και μπορείς να το πεις και έτσι, αλλά ως διαφορετικές καταστάσεις που βρίσκονται μέσα στο ΕΝΑ (ή το Μηδέν;)
Οι έννοιες είναι σχετικές.
Μία ιδέα, π.χ. όσο διατηρείται στο πεδίο του νου μας απραγματοποίητη, είναι ανεκδήλωτη ως προς τον φυσικό κόσμο, έχει όμως υπόσταση (και μορφή με αιθέρια ύλη) στο νοητικό μας πεδίο.
Το ΕΝΑ περιλαμβάνει εντός του τα Πάντα!
Είτε εν σπέρματι, είτε εκδηλωμένα σε αιθέρια ύλη, είτε σε μορφή χονδροειδούς ύλης.
Και όπως πολύ σωστά αναφέρεις, ο άνθρωπος χρησιμοποιώντας διαφορετικά εργαλεία μπορεί να μετέχει της πολυπλοκότητας του Κόσμου.
(αν και αναγκασμένος να κινείται πάντα εντός κάποιων ορίων)
Κάθυ, σς μου επιτραπεί να επανέλθω στο θέμα του Όφεως, με αφορμή τις ενδιαφέρουσες παρεμβάσεις της Zadok και του Kost.
Σε λίγο... με σχετικό post.
quote:
Κάθυ, σς μου επιτραπεί να επανέλθω στο θέμα του Όφεως, με αφορμή τις ενδιαφέρουσες παρεμβάσεις της Zadok και του Kost.
Βεβαίως, άλλωστε απολαμβάνω τις απόψεις που μας παραθέτεις για τον Όφι.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
Πάντως πρέπει να πω εδώ πως μου λείπει πολύ, ένα πολύ
καλό παλιό μέλος ο "ΠΑΣΧΑΛΗΣ" με τίς θαυμάσιες αναλύσεις
του στα σύμβολα, και γενικά σε πολλά από τα θέματα του "εσοτερικα".
Πασχάλη, αν μας διαβάζεις τίμησέ μας με μια επίσκεψη σε παρακαλώ!
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
Ευχαριστώ Κάθυ!
Η δική σου ανάλυση είναι πολύ κατατοπιστική και φέρνει τα πράγματα κοντά μας, σε πρακτικό επίπεδο. Δείχνεις την κατεύθυνση από κάτω προς τα πάνω.
Έχει παραμείνει, ωστόσο, ανοικτό το θέμα του ονόματος στη Γένεση και θα ήθελα να επεκταθούμε λίγο σε αυτό.
Θα κάνω μία προσπάθεια προσέγγισης χρησιμοποιώντας ότι εργαλεία ερμηνείας έχω διαθέσιμα -εξωτερικά και εσωτερικά ( και εννοείται, όχι αλάνθαστα).
Ας επιχειρήσουμε ένα "κβαντικό άλμα" και ας δούμε την εξέλιξη από πάνω προς τα κάτω.
Το σύμβολο του Όφεως είναι γνωστό ότι απαντάται σε πολλές αρχαίες παραδόσεις. Μπορεί κάλλιστα οι Εβδομήκοντα να δανείστηκαν τον συμβολισμό από αλλού, προκειμένου να αποδώσουν την Εβραϊκή λέξη IHOAH ELOHIM (ΙΧΟΑΧ ΕΛΟΪΜ), που όπως λές Zadok δεν έχει σχέση με την λέξη Οφις.
Αν μάλιστα λάβουμε υπόψην μας την Τρίτη ΣΤΑΝΤΖΑ από το Αρχαίο βιβλίο των Ντζιάν και τα σχόλια που έχω παραθέσει παραπάνω, θα έλεγα ότι πρόκειται για εύστοχο και ακριβή συμβολισμό.
Υπάρχει ένα ζήτημα που έχει σημασία: Η σχέση ΙΕΧΩΒΑ και ΟΦΙ.
Η Μπλαβάτσκυ, που αν μη τι άλλο, ήταν άριστη γνώστης των γραφών όλων των θρησκειών και παραδόσεων, επεξηγεί:
Ο Δράκοντας της Σοφίας είναι ο Ένας, ο 'Έκα' (σανσκριτικά) ή Σακά.
Είναι περίεργο που το όνομα του Ιεχωβά στα εβραϊκά πρέπει επίσης να είναι Ένας, Έχαδ. Οι ραβίνοι λένε, "Το όνομά του είναι Έχαδ"( δεν μοιάζει με τη λέξη 'Έχιδνα' -όφις;)
Το "Ένα" και ο Δράκοντας είναι εκφράσεις που χρησιμοποιούνταν από τους αρχαίους σε σχέση με του αντίστοιχους Λόγους τους.
Ο Ιεχωβά -εσωτερικά (σαν Ελοϊμ)- είναι επίσης ο Όφις ή Δράκοντας που έβαλε σε πειρασμό την Εύα, και ο Δράκοντας είναι ένα αρχαίο σύμβολο για το "Αστρικό Φώς"..
Ιεχωβά και Όφις ταυτίζονται.
Ας μην βιαστούμε να "θεοποιήσουμε" τον Όφι, ή να "δαιμονοποιήσουμε" τον Ιεχωβά.
Αν αποχρωματίσουμε τις λέξεις Ιεχωβά και Όφις από τους χαρακτηρισμούς καλό και κακό τα πράγματα γίνονται πιο εύκολα.
Τι είναι, λοιπόν, ο Ιεχωβά;
Θα μπορούσε να είναι Η Μια Ανώτατη Αιτία, Η Συμπαντική θεία Αρχή;
Kost, μάς παραθέτεις το εδάφιο από την Γένεση, και σωστά προβληματίζεσαι με τον πληθυντικό:
quote:
ΚΑΙ ΕΙΠΕ ΚΥΡΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ ΙΔΟΥ ΕΓΕΙΝΕΝ Ο ΑΔΑΜ ΩΣ ΕΙΣ ΕΞ ΗΜΩΝ
O "Kύριος Ο Θεός" είναι "Ένας", αλλά όχι Ένας..!
Το κλειδί φαίνεται να βρίσκεται στη λέξη ΕΛΟΪΜ.
Ως ΕΛΟΪΜ αναφέρονται (στις αρχαίες παραδόσεις) οι ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΟΙ ΕΠΤΑ.
Είναι οι "Γιοί του Φωτός και της Ζωής", Οι Λόγοι, Οι Δομητές.
Ονομάζονται και Ντχγιάνοι-Τσόχαν, ΟΥΡΑΝΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ, ή Τιτάνες στη μυθολογία.
Η σχέση Τους με το ΕΝΑ;
"Από το Άγνωστο Ένα, την Άπειρη ΟΛΟΤΗΤΑ, εκπορεύεται το εκδηλωμένο ΕΝΑ, ή η περιοδική Μανβανταρική Θεότητα. Και αυτή είναι Ο Συμπαντικός Νούς, ο οποίος αποχωρισμένος από την Αρχή του είναι ο Δημιουργός ή ο δημιουργικός Λόγος των Καμπαλιστών και ο Τετραπρόσωπος Μπράχμα της Ινδουιστικής θρησκείας.
Στην ολότητά του, θεωρούμενος από τη σκοπιά της εκδηλωμένης Θείας Σκέψης αντιπροσωπεύει τα Πλήθη των ανώτερων δημιουργικών Ντχγιάνι-Τσόχαν (ΕΛΟΪΜ). Μπλαβάτσκυ, Μυστική Δοξασία.
Ο Ιεχωβά, λοιπόν, φέρεται ως Ένας από Τούς ΕΠΤΑ.
Ενίοτε συνδέεται με τον ΚΡΟΝΟ.
Καθένας εκ Των Επτά ενσωματώνει πολύ συγκεκριμένες Αρχές και Ιδιότητες.
Μπορούμε να πούμε ότι κάποιες από αυτές είναι κακές και κάποιες καλές;
H διαστρέβλωση αυτών στα δικά μας γήινα πεδία, θα μπορούσε να συνιστά "κακό".
Υπάρχει ένα ρητό που λέει ότι ελάττωμα είναι η άλλη όψη μιας Αρετής.
Έτσι αυτό που ζητείται είναι η Αποκατάσταση των Αρετών μέσω της συνειδητής μετουσίωσης των ελαττωμάτων, η ανύψωση του "Δράκου της Ύλης".
Wendigo, τι λές για τα κεφαλαία μου..; Tην γλιτώνω την "ασθένεια";
quote:
...προκειμένου να αποδώσουν την Εβραϊκή λέξη IHOAH ELOHIM (ΙΧΟΑΧ ΕΛΟΪΜ), που όπως λές Zadok δεν έχει σχέση με την λέξη Οφις.
Να θυμίσω ότι δεν έγραψα ότι οι "ΕΛΟΧΙΜ" αποδώθησαν ως "όφις".
Έγραψα:
Κατά τα άλλα, είναι πολύ ενδιαφέρον ο συλλογισμός σου αγαπητέ NADA.
Εξάλλου, δεν υπάρχει "τούβλο" που να μην είναι χρήσιμο... 
"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)
quote:
αγαπητέ NADA.
Zadok δεν το πιστεύω ότι μου άλλαξες πάλι το φύλλο..!
Συγγνώμηηηη... 
"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)
Κάποια σχόλια με αφορμή τα λόγια της NADA
quote:
αναφέρθηκα στο εκδηλωμένο και ανεκδήλωτο (Φως - Σκοτάδι) όχι ως Σύμπαντα -αν και μπορείς να το πεις και έτσι, αλλά ως διαφορετικές καταστάσεις που βρίσκονται μέσα στο ΕΝΑ (ή το Μηδέν;)
Οι έννοιες είναι σχετικές.
Μία ιδέα, π.χ. όσο διατηρείται στο πεδίο του νου μας απραγματοποίητη, είναι ανεκδήλωτη ως προς τον φυσικό κόσμο, έχει όμως υπόσταση (και μορφή με αιθέρια ύλη) στο νοητικό μας πεδίο.
Το ΕΝΑ περιλαμβάνει εντός του τα Πάντα!
Συμφωνούμε απόλυτα. Στην ουσία δεν εξέφρασα κάποια διαφωνία με τις σκέψεις σου, απλά ήθελα να (μας) θυμήσω κάποιες "εσωτερίστικες" υπεραπλουστεύσεις που όλοι συχνά συναντούμε. Το ίδιο και στα περί ύλης.
Συχνά χρησιμοποιώ δικές σας εκφράσεις όταν γράφω σ'αυτό το θέμα, για τους εξής λόγους:
1. Είναι ευκαιρία να ξεφύγω από το δικό μου παγιωμένο "λεξιλόγιο", εφαρμόζοντας ένα είδος προσωπικής ασκητικής που μου αρέσει.
2. Μου δίνουν καινούριους συνειρμούς και λειτουργούν ως μηχανισμοί σκέψης μακριά απ' αυτά που ξέρω ή νομίζω πως ξέρω.
3. Βοηθούν (ελπίζω) στο να βλέπουμε την ίδια έννοια από πολλές πλευρές ή κάτω από διαφορετικές ταμπέλες, αποφεύγωντας έτσι αυτή την άρρωστη κτητικότητα που αποκτά ο κάθε άνθρωπος απέναντι στην ορολογία που συνηθίζει.
Μεγαλώνω ίσως τον κίνδυνο παρανόησης αλλά... γι αυτό είστε εδώ!
quote:
Ρωτάς, και η απάντηση βρίσκεται στις ίδιες σου τις σκέψεις.
Το Εγώ μου, μου λέει πως έχω τις απαντήσεις (οι οποίες μάλιστα είναι οι πληρέστερες όλων κλπ, κλπ). Ε, λοιπόν δίνω μια σφαλιάρα στο Εγώ μου και κάνω τις ερωτήσεις σα να μην ήταν ρητορικές αλλά κυριολεκτικές. Γιατί, τελικά, ΕΙΝΑΙ κυριολεκτικές. Και επιθυμώ να αμφισβητήσω ή και να ξεχάσω τις -πάνσοφες- απαντήσεις μου, μήπως βρούμε μαζί καλύτερες!
Όσο για τα κεφαλαία: Τελικά με το θέμα που έχουμε, είμαστε καταδικασμένοι. Θα καταντήσουμε τουλάχιστον αρχιεπίσκοποι.
No Method, No Guru, No Teacher
quote:
Ουπς!!!Συγγνώμηηηη...
Εντάξει Zadok... πώς να αρνηθώ!
Μην γκρεμίσεις και τον τοίχο..!
( Τώρα τι συγχρονικότητα είναι αυτή με τα "τούβλα" και τις "οικοδομές", δεν ξέρω..)
Wendigo,
Δύσκολη η ασκητική σου, πλήν όμως ιδιαίτερα σημαντική.
quote:
Και επιθυμώ να αμφισβητήσω ή και να ξεχάσω τις -πάνσοφες- απαντήσεις μου, μήπως βρούμε μαζί καλύτερες!
Καλησπέρα σας,
Να υποθέσω, αγαπητή Nada, πως ο κύκλος του Όφεως έχει περατωθεί;
Αν έχεις κάτι ακόμη να προσθέσεις μπορείς να το κάνεις,
δεν κρατάμε δα και πρωτόκολλα!
Αν παραδεχθούμε την ουσιώδη Πραγματικότητα, μπορούμε να
προσπαθήσουμε να δικαιολογήσομε την θειότητα της εκδήλωσης
διορθώνοντας την ανθρώπινη άποψη της τελειότητας ή να την
παραμερίσομε ως ένα πολύ περιορισμένο νοητικό στάνταρ.
Θα μπορούσαμε να πούμε πως, όχι μόνο το Πνεύμα είναι στα πράγματα
απολύτως τέλειο και θείο από μόνο του, αλλά και πως το κάθε
πράγμα είναι επίσης σχετικά τέλειο και θείο από μόνο του,
στη έκφρασή του, σε αυτό που πρέπει να εκφράσει στις
πιθανότητες της ύπαρξης, στην ανάληψή του της κατάλληλης θέσης
του στην πλήρη εκδήλωση. Κάθε πράγμα είναι θείο από μόνο του
διότι το καθένα είναι ένα γεγονός και μια ιδέα της θείας ύπαρξης,
γνώσης και θέλησης που πληροί το αλάθητο, σε συμφωνία με το νόμο
της ειδικής εκδήλωσης.
Η κάθε ύπαρξη κατέχεται από τη γνώση, δύναμη μέτρο και είδος τέρψης,
ακριβώς κατάλληλο για την δική του φύση.
Κάθε έργο είναι στη διάταξη της εμπειρίας που θεσπίστηκε από μια
κρυφή έμφυτη θέληση, από έναν έμφυτο νόμο, μια αληθινή/φυσική
δύναμη του εαυτού, μια υπερφυσική σημασία.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
quote:
Να υποθέσω, αγαπητή Nada, πως ο κύκλος του Όφεως έχει περατωθεί;Αν έχεις κάτι ακόμη να προσθέσεις μπορείς να το κάνεις,
δεν κρατάμε δα και πρωτόκολλα!
Γειά σου Κάθυ!
Νόμιζα ότι το είχες καταλάβει.
Η αναφορά περί Όφεως ήταν γενική. Το θέμα δεν εξαντλείται, αλλά ένας κύκλος -όπως λές και εσύ- επερατώθει.
Αν οι σκέψεις σου με οδηγήσουν σε κάτι σχετικό, θα επανέλθω.
Αφού δεν κρατάμε πρωτόκολλα! 
Η ζωή μας σφυρηλατεί δια του πόνου. 'Ισως γιατί σε στιγμές ευτυχίας σταματάμε, οι περισσότεροι, να ψάχνουμε. Ίσως γιατί πάσχοντες είμαστε πιο ζωντανοί. Άλλο εργαλείο της είναι ο θάνατος: η επίγνωση της προσωρινότητάς μας, η γνώση πως όλα αυτά πάνω στα οποία γατζωνόμαστε είναι πρόσκαιρα. Άραγε δεν μπορούμε να βρούμε αλλού το "καύσιμο" που θα μας ωθήσει στην ίδια μας την ευτυχία; Είναι απαραίτητο κάτι να μας σέρνει με φωνές και δάκρυα προς την χαμένη μας πατρίδα; Τι σας λέει αυτό το παράδοξο, φίλοι μου;
ΥΓ: Η φίλη ksenitia έφυγε με τραγικό τρόπο από κοντά μας. Περισσότερα στο "Απόψεις, Προτάσεις".
No Method, No Guru, No Teacher
quote:
'Ισως γιατί σε στιγμές ευτυχίας σταματάμε, οι περισσότεροι, να ψάχνουμε.
Μήπως πρέπει να συνεχίζουμε και μέσα στη χαρά;
"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)