- ΣΑΤΑΝΙΣΜΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
«Με λιγα λογια τελειοποιησε τον α νθρωπο δινοντας του συνειδηση και βουληση.Δηλαδη ο διαβολος συμπληρωνει οτι αφηνει κενο ο θεος.Οποτε η ειναι συνεργατες η ειναι απλα οι διαφορετικες εκφανσεις του ιδιου προσωπου.»
Σωστό!!
Επειδή όμως πραγματικά μου διαφεύγει η ύπαρξη κάποιου κατώτερου θεού μ' αυτό το όνομα, θα μπορούσες να μας παραθέσεις κάποια στοιχεία - αν έχεις φυσικά?
In anticipation of my resurrection...
Γράφεις:
"Η εργασία, όπου και όταν υπάρχει λόγος, πληρώνεται άριστα. Η αγορά είναι ανοιχτή, είναι φυσικά και μια συνεχή πάλη, αλλά αυτή είναι και η γλύκα της ζωής. Το άγνωστο αύριο."
Το ότι η Κοκα Κόλα έχει καθαρίσει τελευταία κάτι ντουζίνες συνδικαλιστές στην Κολομβία, είναι γλυκό κατα τη γνώμη σου;;
Θυμάμαι έχω ακούσει κι εγώ οτι η ταύτιση του Εωσφόρου έγινε κατά λάθος με τον χριστιανικό Διάβολο αλλά δεν θυμάμαι πότε κι από ποιόν.
Ίσως να είναι όντως ο Ησαΐας.
Ούτως ή άλλως, ο Εωσφόρος ετυμολογικά κι εννοιολογικά δε μπορεί να ταυτιστεί με το Κακό, σωστά?
In anticipation of my resurrection...
quote:
Θυμάμαι έχω ακούσει κι εγώ οτι η ταύτιση του Εωσφόρου έγινε κατά λάθος με τον χριστιανικό Διάβολο αλλά δεν θυμάμαι πότε κι από ποιόν.
Ίσως να είναι όντως ο Ησαΐας.
Φιλε dying incubus,
Απ'ότι γνωρίζω στη Vulgata, την μετάφραση της Βίβλου από τα εβραϊκά στα λατινικά , η εβραική λέξη "helel" (λαμπερός ) μεταφράζεται με τη λέξη "lucifero".
Το όνομα Σατανάς είναι μια λέξη που προέρχεται από τα εβραϊκά και σημαίνει «αντίπαλος» .
Πράγματι χρησιμοποιήθηκε η μετατροπή της λέξης από εωσφόρος σε σατανά από τον Ησαϊα. Νομίζω στο κεφάλαιο 22, Ησαϊας, χωρίς να είμαι απολύτως βέβαιη.
Lucifero, ο γιός της αυγής είναι στα εβραϊκά , "Helel ben Shahar", άστρο της ημέρας.
Αλλα ονόματα ως γνωστόν,
ASMODEO, AZAZEL, BEELZEBUB , BEELZEBUB-BAAL ZE BUB, BELIAL BELIAR
Αν θέλουμε να κάνουμε μια σύγκριση τελετών, για ένα σύνηθες
συμβόλαιο με το σατανά, με τις λίγες γνώσεις που έχω επί του θέματος,
12 σημεία είναι εκείνα τα σημεία που πρέπει να τηρηθούν από κάποιον:
1-άρνηση της βάπτισης (πρέπει να καεί η πράξη βαπτίσεως)
2-άρνηση της πίστης .
3-άρνηση υπακοής στο Θεό και «ναι» στο Σατανά , στον Λούσιφερ, στον Βεελζεβούλ
4-άρνηση της παρθένου Μαρίας.
5-άρνηση των μυστηρίων της εκκλησίας
6-πάτημα του χριστιανικού σταυρού
7 –πάτημα της εικόνας της Παναγίας
8-όρκος αιώνιας πίστης στον πρίγκηπα του σκότους
9-νέα βάπτιση και επιλογή νέου ονόματος
10-αποτύπωση στο μηρό ενός ειδικού σημαδιού
11-επιλογή μιας νέας νονάς και νονού (νέοι πνευματικοί γονείς)
12-μετάληψη
Ελπίζω να μην με παρεξηγήσει κανείς. Ουδεμία σχέση έχω με τέτοιου είδους τελετές απλά το αναφέρω για τη συζήτηση.
Στην Ελλάδα έχουμε ευτυχώς μια πιο "άνετη άποψη" σ'αυτά τα θέματα. Πίστεψε με όμως για μένα που έτυχε να ζήσω όλη μου τη ζωή στο κέντρο της καθολικής εκκλησίας τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά.
Ευτυχώς πια είμαι στην Ελλάδα. Και οι σκιές από τον μεσαίωνα του πνεύματος που είναι ακμαιότατος σε άλλα κράτη (οσο κι αν ακούγεται υπερβολικό) είναι μακριά.
Εδώ είναι λίγο διαφορετικές οι σκιές που μας τριγυρίζουν.
Φυσικά, οταν βλέπω την αναβιώση διαφόρων πραγμάτων κι εδώ με πιάνει τρόμος ειλικρινά.
Πάντως περί ονομάτων, θυμίζω πως αυτά που ανέφερε ο φίλος vasiliskos δεν ταυτίζονται με τον σατανά αλλά αποτελούν ξεχωριστές οντότητες. Για να μην βγαίνω εντελώς εκτός θέματος, σας δίνω μερικά links:
Για τον Asmodeus
Για τον Azazel
Για τον Beelzebub (lord of flies)
Για τον Belial
Η παρεξήγηση γύρω από το όνομα και τις ιδιότητες του Εωσφόρου αρχικά έγινε όντως από τον Ησαΐα. Όμως περισσσότερο πρόκειται περί παρεξήγησης από μετέπειτα ερευνητές στη μετάφραση-ερμηνεία των όσων έγραψε, παρά στον ίδιο τον Ησαΐα. Το επίμαχο εδάφιο βρίσκεται στο Ησαΐας, 14:12-15 όπου υπάρχει και η μοναδική βιβλική αναφορά στο όνομα "Εωσφόρος". Βέβαια υπήρχε και ο Φοινικικός θεός Helel που πιθανόν να σχετίζεται με το πρόσωπο που αναφέρει στο εδάφιο αυτό ο Ησαΐας.
Πάντως η αρχική ονομασία δόθηκε στην Ελληνική μυθολογία στον γιο του Ήλιου και της Ηούς. Τα ονόματα Εωσφόρος, Φαέθων, Φωσφόρος και Εώος αφορούν στο ίδιο πρόσωπο.
Lux e tenebris
Lux e tenebris
quote:
Επειδή αναφέρθηκε η ταύτιση του θεού με το καλό και του σατανά με το κακό, πρέπει να σημειώσουμε πως κανονικά δεν υπάρχει θεός και διάβολος. Υπάρχει μία πηγή (για κάποιους ένας/1 θεός) με καλές και κακές εκφάνσεις (εν το Παν...). Πάντως η σύλληψη αυτού του δίπολου καλό-κακό αποτελεί ίσως τη μεγαλύτερη "ανακάλυψη" του ανθρώπου που βοηθά τα μέγιστα στα εσωτερικά-μεταφυσικά θέματα αλλά και στην κατανόηση του σύμπαντος.
Αυτή η "ανακάλυψη" (εν το παν) είναι μια προχειρολογία του περασμένου αιώνα με "επιχειρήματα" της πνευματίστριας Μπλαβάνσκυ, χωρίς αποδείξεις φυσικά.
Σήμερα το βλέπουμε αναρτημένο σε ιστοσελίδες σατανιστών και πιστών της αρχαίας θρησκείας.
Ισως οι γνώμες τους να ταυτίζονται.
Οι μεν θέλουν να δείξουν ότι και ο διάβολος είναι θεός, οι δε ότι οι αρχαίοι ημών πρόγονοι δεν ήσαν πολυθειστές αλλά μονοθειστές με την έννοια ότι όλα είναι ένα σε αντιπαλότητα με τον χριστιανισμό που λέει ότι υπάρχει ο τριαδικός θεός και οι υποκατηγορίες των όντων.
Πρακτικά δεν μπορεί να είναι όλα ένα όταν οι ιδέες είναι διαφορετικές.
Ο Σατανισμός έχει τελετουργικό αίματος με την έννοια να του θανάτου.
Δηλαδή να βιάσουμε και θυσιάσουμε ζώο ή άνθρωπο με κάποια ακαθόριστα κίνητρα βίας.
Ο χριστιανισμός έχει και αυτός τελετουργικό αίματος με τη διαφορά ότι το θύμα είναι προσφερόμενο από αγάπη και κανείς δεν μπορεί να μετέχει στην τελετουργία αν δεν έχει αγάπη.
Αν και παραποιείς αυτό που έγραψα, σου απαντώ ότι το ζήτημα του ενοθεΐσμού-μονοθεΐσμού, του "εν το παν" κλπ, απασχολούσε τους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους εκατοντάδες χρόνια πιο πριν από τότε που νομίζεις. Ήταν τότε που οι δικοί σου "πρόγονοι" ζούσαν ακόμη πάνω στα δέντρα... Αγνοείς παντελώς την αρχαιοελληνική κοσμοθέαση και κατά συνέπεια στα δικά σου προετοιμασμένα μάτια και αυτιά, οι αντιλήψεις των πραγματικών σου προγόνων μοιάζουν παρανοϊκές και πονηρές. Ας είναι. Όλα τα μυαλά κάπου χρειάζονται, το ίδιο (οποία έκπληξις) και το δικό σου...
Lux e tenebris
quote:
Στην Ελλάδα έχουμε ευτυχώς μια πιο "άνετη άποψη" σ'αυτά τα θέματα. Πίστεψε με όμως για μένα που έτυχε να ζήσω όλη μου τη ζωή στο κέντρο της καθολικής εκκλησίας τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά.
Ευτυχώς πια είμαι στην Ελλάδα. Και οι σκιές από τον μεσαίωνα του πνεύματος που είναι ακμαιότατος σε άλλα κράτη (οσο κι αν ακούγεται υπερβολικό) είναι μακριά.
Εδώ είναι λίγο διαφορετικές οι σκιές που μας τριγυρίζουν.
Φυσικά, οταν βλέπω την αναβιώση διαφόρων πραγμάτων κι εδώ με πιάνει τρόμος ειλικρινά.
Το έχω ακούσει και από άλλους καθολικούς και μη,αυτό που λες,το έζησα και μόνη μου,όντας μαθήτρια σε καθολική σχολή(ευτυχώς όχι σχολείο).Έχεις δίκιο πάντως..
quote:
Πάντως περί ονομάτων, θυμίζω πως αυτά που ανέφερε ο φίλος vasiliskos δεν ταυτίζονται με τον σατανά αλλά αποτελούν ξεχωριστές οντότητες. Για να μην βγαίνω εντελώς εκτός θέματος, σας δίνω μερικά links:
Εχεις δίκιο για την διόρθωση περί των ονομάτων. Ισως εγώ δεν εκφράστηκα σωστά. Δεν ήθελα να ταυτίσω τον Σατανά με τα υπόλοιπα ονόματα απλά τα αναφέρθηκα σε «πρίγκηπες των δαιμόνων.»
Θα ήθελα να κάνω μια παρένθεση σχετικά με ότι συζητάμε.
Ο προβληματισμός ή η αναφορά γνώσεων και σκέψεων σχετικά με το ζήτημα θρησκεία είναι αναγκαστικά ένα χάος!
Για να μπορούσε κάποιος να σχηματίσει μια άποψη, θα έπρεπε να μελετήσει την ιστορία όλων των λαών, τη θρησκεία τους, όσα έχουν γραφτεί ανά τους αιώνες από πεφωτισμένους και μη, να μελετήσει όλα τα επιστημονικά δεδομένα (το οποίο σημαίνει να σπουδάσει σε βάθος τις διάφορες επιστήμες) και τότε πάλι να φθάσει σε «κάποιο» συμπέρασμα...
Οι θρησκευτικές πεποιθήσεις ποικίλλουν σε τέτοιο βαθμό που φθάνουν από το ένα άκρο «του τίποτα δεν υπάρχει όλα είναι ανοησίες δεν πιστεύω σε τίποτα» μέχρι το άλλο άκρο ανθρώπων που «μπορουν να σου αναφέρουν μέχρι και τα ονοματεπώνυμα ολόκληρων ιεραρχιών αγγέλων, τόπο κατοικίας, συνήθειές τους τη γλώσσα που μιλάνε(....) κλπ κλπ»
Ανάμεσα σε όλο αυτό το χάος των γνώσεων και αντιλήψεων υπάρχει λοιπόν μια κατηγορία που θα προσπαθεί πάντα «να αποδείξει» κάθε πίστη και μια «πίστη» που θα λειτουργεί χωρίς καμμιά απόδειξη. Και ανάμεσα σε αυτούς τους δύο δρόμους το μονοπάτι εκείνων που προσπαθούν να αφήσουν το πνεύμα ελεύθερο να ερευνήσει, να αποδείξει , να πιστέψει.
Και όλα αυτά εμπλουτίζονται με τα προσωπικά βιώματα των ανθρώπων που αναφέρονται σε «ανεξήγητες εμπειρίες» σε «φαινόμενα ιδιαίτερου χαρακτήρα».
Ακόμη και όταν κατά καιρούς κάποιος φθάσει στο σημείο να βιώσει κάτι που θα μπορούσε να αποδείξει την ύπαρξη ορισμένων πραγμάτων, πάλι δεν έχει σημασία, για όσους δεν «βίωσαν» ανάλογα φαινόμενα. Θα είναι στα μάτια τους ψυχοπαθής, φαντασιόπληκτος, φανατικός ή ότιδήποτε άλλο.
Κι αν ακόμα εκείνοι που βιώσουν το φαινόμενο είναι πολλοί πάλι θα αναφερθεί σαν μια ομαδική παράκρουση.
Οι επιστήμονες πιστεύουν στις αποδείξεις.
Οι πιστοί πιστεύουν στη φώτιση.
Κι εμείς αναφέρουμε συνέχεια την προσωπική εσωτερική αναζήτηση, που τελικά πόσο προσωπική είναι?
Ισως μια ενδιαφέρουσα και συνολική συζήτηση που θα μπορούσε να ανοίξει στα φόρουμ θα ήταν
«τι πιστεύει ο καθένας , βάσει των γνώσεών του και των προσωπικών του βιωμάτων στο θέμα θρησκεία» Χωρίς υπεκφυγές. Ξεκάθαρα πιστεύω ότι υπάρχει Θεός ή όχι γι’αυτό το λόγο και έχω οδηγηθεί σε αυτό το συμπέρασμα από αυτούς τους λόγους ή αποδείξεις.
Εντάξει θα γινόταν λίγο χάος... αλλά τελικά ποιός μπορεί να αποδείξει και τι?
Τι μας οδηγεί να καταλήξουμε σε συμπεράσματα? Ισως μια καλή αρχή θα ήταν να κοιτάξουμε ποιοί πολιτισμοί δημιούργησαν κάτι ανώτερο στον άνθρωπο. Του δίδαξαν να είναι ελεύθερος και όχι φοβιτσιάρης. Να δημιουργεί θαύματα και όχι να κρέμμεται σε αυτά. Να ερευνά και όχι να τυφλώνεται. Δεν μπορούμε να αποδείξουμε ίσως κάτι.
Μπορούμε όμως να δούμε τα αποτελέσματα των λαών και των πιστεύω τους. Ολα μπροστά μας είναι να τα μελετήσουμε.
Αυτό πάντως που μου κάνει εντύπωση και θα μείνω σ' αυτό είναι η ταύτιση του Φωτός με το Κακό την στιγμή που θα πρέπει να συμβαίνει το αντίθετο.
Κάτι που είναι αξιοσημείωτο επίσης είναι η ταύτιση διαφόρων Θεοτήτων άλλων θρησκειών με κάποιους δαίμονες.
Η Λιλ - Λιλίτου έγινε Λίλιθ, ο Βελιάλ, ο Βάαλ, ο Εωσφόρος, η απεικόνιση του τραγοπόδαρου Διαβόλου (πιθανή σχέση με τον Πάνα?).
Κατά την γνώμη μου αυτό ήταν μια κίνηση "πολιτικής" καθώς η δαιμονοποίηση των Θεών άλλων θρησκειών θα κρατούσε τους πιστούς σε μια ενότητα.
quote:
Φυσικά, οταν βλέπω την αναβιώση διαφόρων πραγμάτων κι εδώ με πιάνει τρόμος ειλικρινά.
Κι εμένα, αγαπητή μου!
In anticipation of my resurrection...
quote:
Αυτό πάντως που μου κάνει εντύπωση και θα μείνω σ' αυτό είναι η ταύτιση του Φωτός με το Κακό την στιγμή που θα πρέπει να συμβαίνει το αντίθετο.
Γιατί άραγε?
quote:
η απεικόνιση του τραγοπόδαρου Διαβόλου (πιθανή σχέση με τον Πάνα?)
Να ταυτίσω τον Σατανά του Ησαϊα με τον Πάνα? Θα σηκωθεί το σπίτι μου εκεί που βρίσκεται στο πιο ψηλό μέρος του Πάρνωνα και θα πέσει με μένα μαζί στον Καιάδα
Ετσι για να χαμογελάσουμε λιγάκι 
quote:
Γιατί άραγε?
Ας πούμε οτι έτυχε!
Πάντως, φίλη μου vasiliskos, είναι όντως δύσκολο να πεις έστω κάποια πράγματα όταν ζεις σε ένα πιο κλειστό κοινωνικό περιβάλλον.
Ίσως οι άνθρωποι να θέλουμε να πιανόμαστε με κάτι είτε επειδή έτσι μάθαμε είτε επειδή έτσι πιστεύουμε και δύσκολα αποκόβουμε τους δεσμούς μας μαζί του.
Κι όταν κάποιος δείξει μια διαφορετικότητα απομονώνεται και περιθωριοποιείται.
Από κει και πέρα ο κάθε άνθρωπος ανάλογα με τα αποθέματα ενέργειας που έχει μέσα του αλλά και το πόσο δυνατός νιώθει είτε θα υψώσει το ανάστημα του είτε θα προσποιηθεί...
In anticipation of my resurrection...
Lux e tenebris