- ΘΕΤΙΚΟ ΑΤΟΜΟ - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
ΜΗΠΩΣ ΑΝΤΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΥΜΕ ΠΩΣ ΔΕ ΜΑΣ ΑΡΜΟΖΕΙ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΟΝ,(ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ ΣΕ ΑΥΤΟ),ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΥΜΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΑΡΜΟΖΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΣΕ ΑΥΤΟ;;
ΟΠΟΤΕ ΑΛΛΑΖΩΝΤΑΣ ΕΜΑΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΑΥΤΟ ΑΛΛΑΖΕΙ ΑΥΤΟΜΑΤΑ ΚΑΙ Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΑΠΟ ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΣΕ ΘΕΤΙΚΗ.
ΑΠΛΑ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΜΑΣ ΠΟΣΟ ΕΥΚΟΛΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΣΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΟΝ ΕΦΟΣΟΝ ΔΕ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΟΥΜΕ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΟΝ ΣΕ ΕΜΑΣ.ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΥΚΟΛΟ , ΑΛΛΑ ΞΕΡΕΙΣ ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ ΑΝ ΠΟΥΜΕ ΟΤΙ ΚΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟΤΕΡΟ.
ΑΝ ΠΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΟΛΟ ΤΟΤΕ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΥΚΟΛΟΤΕΡΟ.
πολυ καλή η ιδεα σου..
αρκει να μη πηγαινει κοντρα με τις βασικες εννοιες,πιστευω και αρχες που εχει ο καθε ανθρωπος
quote:ΕΓΩ ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΛΟ Ή ΚΑΚΟ ΚΑΙ ΚΑΤ' ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΑΡΝΗΤΙΚΗ Ή ΘΕΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ.
ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΑΠΕΙΡΗ.
ΤΟ ΑΝ ΘΑ ΤΗ ΛΑΒΟΥΜΕ ΩΣ ΘΕΤΙΚΗ Ή ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΛΛΟ.
ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΙΩΣΩ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ,ΟΠΩΣ ΑΡΡΩΣΤΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ, ΝΑ ΤΙΣ ΔΩ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΠΛΕΥΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΤΛΗΣΩ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΣΑ ΣΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΩΣ ΘΕΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ.ΠΙΣΤΕΨΤΕ ΜΕ ΟΣΟ ΑΚΡΑΙΟ ΚΑΙ ΑΝ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΑΥΤΟ, ΟΣΟ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΤΟ ΕΞΑΣΚΩ ΤΟΣΟ ΠΙΟ ΕΥΚΟΛΟ ΓΙΝΕΤΑΙ.
Όχι δεν είναι ακραίο .
Είναι η αλήθεια .
Εξασκείσαι ουσιαστικά στο να φτάσεις την ύπαρξη σου στο ανώτατο θετικό σημείο ,που μπορεί να φτάσει .
Ήδη ανέφερες ένα πετυχημένο παράδειγμα θετικής άποψης το οποίο επανέλαβε η GWGW .
Επέτρεψε μου φίλε ellovos Να προσπαθήσω να προσθέσω κάτι σε αυτές τις ουσιαστικές σκέψεις σου .
Το σύμπαν είναι ο αληθινός χώρος ,τον οποίο πρέπει να εξερευνούν καθημερινά οι ψυχές μας .
Αφού είναι αποδεδειγμένο πλέον, ότι είναι άπειρο ,είναι χρήσιμο να μεταφέρουμε αυτό το άπειρο και άχρονο, αιώνιο στοιχείο του , στις καθημερινές μας δραστηριότητες .
Με αυτόν τον τρόπο , μεταφέρουμε στην ψυχή μας θετική ενέργεια ,που εγώ προσωπικά ερμηνεύω ,ως έναν ατελείωτο ενθουσιασμό .
την μοιρα μας την διαχειριζεται το πνευματικο μας επιπεδο.
Η GWGW είναι θετικά φορτισμένη , όταν σκέφτεται το αυτοκίνητο ,μα περισσότερο το νησί της την Κέρκυρα .
Ποιος δεν θα ήθελε να ζει σε έναν τέτοιο παράδεισο , εγώ προσωπικά δεν βρέθηκα ποτέ σε αυτό το νησί ,θα ήθελα όμως να γευθώ στο μέλλον της ομορφιές του .
Ο Dying_Incubus γράφει :
Αυτό που εμένα μου δίνει θετική ενέργεια και με κάνει να έχω θετικές σκέψεις είναι το οτιδήποτε το οποίο με γαληνεύει.
Αυτό μπορεί να είναι ο ήλιος (όπως είπες κι εσύ), μπορεί να είναι ένα όμορφο τοπίο, θα μπορεί να είναι οι άνθρωποι που αγαπώ ή ακόμα το οτιδήποτε με κάνει να γνωρίζω καινούρια πράγματα.
Ποιος είναι αυτός που δεν θέλει ,αυτά που επιθυμεί η ψυχή του ;;;
H serenite επιθυμεί και θα επιδιώξει , αν αντιλήφθηκα σωστά , μια καλύτερη θέση εργασίας , από την προηγούμενη .
Υπάρχει άνθρωπος ,που να μην το θέλει ;;;
Η λύση ,για όλους μας βρίσκεται μέσα στην ψυχοσύνθεση μας .
Αν αυτή δεν αντλεί ενθουσιασμό ,από την μέγιστη πηγή που είναι το σύμπαν , από πού θα τον εισπράξει ;;;
Η αρχαία ελληνική γραμματεία , προσέγγισε και ερμήνευσε με τον καλύτερο δυνατό πνευματικό τρόπο την πηγή αυτή .
Ηθικό χρέος όλων υμών , που αναζητάμε θετικές πηγές ενέργειας ,για τις ψυχές μας και όλων αυτών ,που θέλουνε έναν καλύτερο κόσμο ,είναι η καθημερινή προβολή της .
Εδώ υποχρεούμαι να αναγνωρίσω και να συγχαρώ θερμά την προσπάθεια του φίλου Dying_Incubus
Συντονιστής , που το πράττει ήδη .
Αν θυμάμαι καλά ,αναφέρεται στην αρχαία ελληνική μυθολογία .
Καιρός να ρίξω μια μάτια ,σε αυτήν την πηγή ,για να αποκομίσω θετικά ερεθίσματα .
Ευχαριστώ φίλε μου για την προσφορά σου . 
την μοιρα μας την διαχειριζεται το πνευματικο μας επιπεδο.
Είναι πανέμορφο νησί και δε νομίζω να μην αρέσει σε κάποιον που το επισκέπτεται!
Νομίζω πως όλοι μας θέλουμε αυτό που επιθυμεί η ψυχή μας.
Οπότε πρέπει και να προσπαθήσουμε να το κατορθώσουμε εφόσον έχουμε αναλογιστεί τις συνέπειες του και τον αντίκτυπο τους σε εμάς και τους συνανθρώπους μας.
Σχετικά με το topic (κλίκαρε στον παρακάτω τίτλο για να μπεις κατευθείαν):
Μύθοι της αρχαίας Ελλάδας (ΣΠΟΝΔΥΛΩΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ)
χαίρομαι που σου κινεί το ενδιαφέρον και σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. 
Η μυθολογία γενικότερα (όχι μόνο η ελληνική) έχει να μας διδάξει τόσα πολλά πράγματα που δεν έχουμε παρά να προσπαθήσουμε να εντρυφήσουμε σ' αυτά.
Φυσικά, κάθε επιθυμία για παράθεση κάποιου μύθου στο θέμα είναι καλοδεχούμενη!
In anticipation of my resurrection...
Ε, όχι, αν είναι να σε έχουνε χτικιάσει, παίρνεις το καπελάκι σου και φεύγεις (το έχω κάνει).
Ζούμε μόνο μια φορά, και καμιά μέρα δεν γυρίζει πίσω. Το να σε δηλητηριάζουν συνεχώς, είναι απαράδεκτο. Οι περισσότεροι έχουν εναλλακτικές επιλογές, φτάνει να μην είναι τρελοφαντασμένοι και να έχουνε συνειδητοποιήσει κάποιες βασικές αρχές και αξίες.
Ο άνθρωπος σκληραγωγείται και ωριμάζει, σε γενικές γραμμές, με τα χρόνια και τις εμπειρίες, αλλά η θετική σκέψη μάλλον έχει να κάνει, ιδιαίτερα στους άνδρες, με το πόσο δραστήριος είσαι. Επίσης κι από άλλους παράγοντες όπως οι εξαρτήσεις (πόσο θετικός να είναι ένας καπνιστής που του κόβεις το τσιγάρο;), το αν τάχεις βρει με τον εαυτό σου, ή και από τυχαία γεγονότα τα οποία μπορεί να σε ρίξουν ή να σε ανεβάσουν.
Η αγιοποίηση της δουλειάς είναι μαλακία και δε συμβάλλει στην αυτοβελτιωσή μας: μας κάνει γιάπηδες - δηλαδή ξεφτίλες (για μένα).
quote:
Βλέπω μια διάθεση θυματοποίησης της serenate, λες και το παν σε αυτήν τη ζωή είναι το να δουλεύεις και μόνο.
Δεν νομίζω ότι έδειξα κάπου θυματοποίηση ή κάτι παρόμοιο και είμαι σίγουρη ότι δεν είχα καμία πρόθεση για κάτι τέτοιο. Αναρωτίεμαι σε ποιο σημείο το αντίκρισες εσύ αυτό. Το όλο θέμα ήταν ένα παράδειγμα όπου ανέφερα ότι στο σημείο που πλέον η αρνητικότητα που είχα στην δουλειά άρχισε να επιρρεάζει την όλη ζωή μου έφυγα, τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο, και ανέφερα και πολύ καθαρά πως είμαι ικανοποιημένη με την αποφασή μου, νοιώθω πολύ καλά με ότι έκανα και είμαι και πολύ θετική για ότι επακολουθήσει.
Ποιος ανέφερε ότι το παν στην ζωή είναι το να δουλεύεις και μόνο; η δουλειά είναι μια ανάγκη επιβίωσης, πολλές φορές μια ανάγκη δημιουργίας και κάποιες πάλι μια ανάγκη δραστηριοποίησης. Σίγουρα δεν είναι το παν, είναι όμως ένα μεγάλο κομμάτι της ημέρας σου αφού καταναλώνεις κάτι παραπάνω απο αυτήν στον χώρο εργασίας σου. Είναι λοιπόν πιστεύω απαραίτητο όπου αυτό είναι εφικτό η δουλειά σου να σε εκφράζει και πάνω απο όλα να σου παρέχει αξιοπρεπείς συνθήκες συμβίωσης με τους υπόλοιπους που συνεργάζεσαι. Αυτό δεν είναι θυματοποίηση, είναι δικαιομά μας και έχει άμμεσο αντίκτυπο στην ψυχολογία μας.
quote:
Ε, όχι, αν είναι να σε έχουνε χτικιάσει, παίρνεις το καπελάκι σου και φεύγεις (το έχω κάνει).
To έχεις κάνει και εσύ, το έχω κάνει και εγώ, το έχει κάνει και χιλιάδες κόσμος. Το θέμα όμως είναι πως οι συνθήκες κάτω απο τις οποίες βιώνει ο καθένας της ζωή του δεν είναι ίδιες και δεν μπορούμε να τις κρίνουμε ως ίδιες γιατί όπως είπα και παραπάνω αν ήμουν μητέρα δεν θα το έκανα ή αν είχα ας πούμε κάποιο δάνειο ή ότι άλλο.
Βάση ποιου κριτήριου λοιπόν κρίνεις το κατά πόσο αυτός που παραμένει σε μια δουλειά, έστω κι αν οι συνθήκες δεν τον ικανοποιούν, είναι τρελοφαντασμένος ή δεν έχει συνηδητοποιήσει τις βασικές αρχές και αξίες; Υποθέτω βάση των δικών σου μέτρων και σταθμών και βάση της δικής σου βιωτικής κατάστασης.
Πιθανόν να θεωρείς ότι αυτός που παραμένει σε μια δουλειά που δεν τον ικανοποιεί είναι μαζοχιστής ή οδηγήτε στην ξεφτίλα όπως ανέφερες. Πιθανόν να έλεγα και εγώ το ίδιο στα 18 μου όταν γνώριζα ότι μπορώ να δουλέψω απο καφετέρια σε καφετέρια όποτε ήθελα και όταν γνώριζα ότι αν δεν είχα να πληρώσω την ΔΕΗ μου θα μου την πλήρωναν οι δικοί μου. Θα το έλεγα όμως βάση των τότε μέτρων και σταθμών μου. Θα έλεγε άραγε όμως το ίδιο και η τότε φίλη μου, που τύχενε να είναι εύσομη, ασχημούλα και χωρίς κάποιον να της σταθεί σε περίπτωση οικονομικής δυσχερίας ή θα ήταν αναγκασμένη να διατηρήσει την όποια δουλειά της είχε κάτσει τότε, της άρεσε δεν της άρεσε;
Αν πάλι έρθουμε στο τώρα, υποθέτω πως παντρεμένος δεν είσαι μα κι αν ακόμα είσαι θέλεις να βγούμε για μια έρευνα εργασίας μαζί; Και στο τέλος της ημέρας να μου πεις πόσοι σου έκλεισαν την πόρτα διότι είσαι ας πούμε παντρεμένος και πόσοι θα την κλείσουν σε εμένα διότι είμαι παντρεμένη;
Αυτό δεν είναι θυματοποίηση, αυτή είναι η πραγματικότητα και αυτή την πραγματικότητα την αναφέρω γιατί κρίνεις βάση της όποιας δικής σου συνθήκης ζωής. Πριν κρίνεις όμως με τα δικά σου μάτια κάνε τον κόπο να κοιτάξεις και απο τα μάτια κάποιου άλλου. Προσωπικά δεν νοιώθω καθόλου θύμα, το αντίθετο για κάποιους Α και Β λόγους νοιώθω τυχερή, τυχερή που πίσω μου υπάρχουν κάποιες προιποθέσεις για να κάνω την κίνηση αυτή, έχω μπει στον κόπο όμως να κοιτάξω και μέσα απο τα μάτια άλλων ανθρώπων για να δω πως η πραγματικοτητά μου είναι απλώς δικιά μου, δεν είναι ολων και θα ταν μέγα λάθος να κρίνω τους άλλους βάση της δικής μου και μόνο πραγματικότητας.
quote:
Ο άνθρωπος σκληραγωγείται και ωριμάζει, σε γενικές γραμμές, με τα χρόνια και τις εμπειρίες, αλλά η θετική σκέψη μάλλον έχει να κάνει, ιδιαίτερα στους άνδρες, με το πόσο δραστήριος είσαι.
Kάθε άνθρωπος όμως φίλε μου, όχι μόνο εσύ. Κάθε άνθρωπος δραστηροποιήθηκε απέναντι στην όποια δική του κατάσταση που τον οδήγησε σε μια σκληραγωγία και μια ωρίμανση κι αν δεν δραστηριοποιήτε φταίει μια δεδομένη κατάσταση που τον έκανε ψυχολογικό ράκος την οποία πάλι δεν μπορούμε να κρίνουμε αν δεν την βιώσουμε ως εκείνον. Μην βιάζεσε να κρίνεις την δική σου δραστηριότητα ως δύναμη απέναντι σε ότι βίωσες και των άλλων την αναβλητικότητα ως αδυναμία γιατί πολύ απλά ποτέ δεν βίωσες την άλλη πλευρά και ποτέ δεν θα γνωρίζεις τι κρύβετε πίσω απο το χαμόγελο του κάθε ανθρώπου που αναβάλει ή καθυστερεί την όποια αλλαγή στην ζωή του.
quote:
Η αγιοποίηση της δουλειάς είναι μαλακία και δε συμβάλλει στην αυτοβελτιωσή μας
Kαι η θυματοποίηση του υπόλοιπου κόσμου προκειμένου να αντλήσουμε την δική μας προσωπική δύναμη είναι επίσης το ίδιο.
Αν για κάποιο προσωπικό σου λόγο θεωρείς ότι αυτό που κάνεις, το κάνεις καλύτερα απο τους γύρω σου ή αν θεωρείς πως κατέχεις μια μεγαλύτερη ψυχική δύναμη απο τους υπόλοιπους τότε χρησιμοποιησέ την για να βοηθήσεις και τους άλλους να φτάσουν στο ύψος τους, αν καταφέρεις να τους βοηθήσεις αναλαμβάνοντας και την ευθύνη των συνεπειών των όσων έχουν να αντιμετωπίσουν τότε πράγματι ήσουν πιο δυνατός και τότε πράγματι η δυναμή σου αυτή είχε ένα ώφελος πέρα του κόσμου σου. Αν την περιορίσεις μόνο στο να κρίνεις την κάθε διαφορετικότητα, τότε η δύναμη αυτή απέναντι στους άλλους ήταν μια ουτοπία γιατί πολύ απλά ποτέ δεν μπόρεσε να σηκώσει την πραγματικοτητά τους, καθόταν αναπαυτικά στην δική της πραγματικότητα.
Πάντα φιλικα,
serenite
Διαβάζοντας το θέμα αυτό και τις απαντήσεις, προβληματίστηκα σε
κάποια σημεία:
Σχετικά με τις επιλογές. Αν δηλαδή ένα άτομο έχει επιλογές, εναλλακτικές,
και κατά πόσο από την ύπαρξή τους εξαρτάται η θετικότητά του.
Ας πάρουμε το παράδειγμα της εργασίας, μια που και εγώ θα συμφωνήσω
ότι επειδή αφορά την επιβίωση είναι πολύ σημαντικό για να έχουμε
μια θετική ψυχική διάθεση.
Υπάρχουν εναλλακτικές επιλογές;
Υπάρχει περίπτωση να μην υπάρχει καμμία εναλλακτική επιλογή και τότε
τί γίνεται;
Καταρχήν θεωρώ ότι οι επιλογές που έχουμε, όπως κάποιος νομίζω το
προανέφερε, είναι πολύ περισσότερες από αυτές που πιστεύουμε. Αυτό
που μας κάνει να μη βλέπουμε αυτές τις επιλογές είναι κάποια στοιχεία
της προσωπικότητάς μας, όπως για παράδειγμα η ψευτοπεριφάνεια, η δειλία,
η τεμπελιά, η ανυπομονησία, η ανασφάλεια, η αδράνεια κλπ.
Κυρίως δηλαδή ψυχικά, συναισθηματικά φορτισμένα στοιχεία. Αλλιώς, θα
τα ονόμαζα όρια ή προκαταλήψεις.
Και δυστυχώς τα όρια αυτά και οι προκαταλήψεις δεν έχουν να κάνουν με
τους πραγματικούς μας στόχους, ή με τη λογική, αλλά πηγάζουν από
ξένες επιρροές.
Βλέποντας ωστόσο έναν συνάνθρωπο να σπάει τα ίδια όρια και τις
ίδιες προκαταλήψεις και να πετυχαίνει το ίδιο, που και εμείς θα
είχαμε θέσει ως στόχο, μπορούμε να παραδειγματιστούμε θετικά, αντί
-όπως συνηθίζουμε να κάνουμε- να προσπαθούμε να δικαιολογήσουμε τη
δική μας αποτυχία και να βρούμε συμβιβασμούς-φαντάσματα και ανύπαρκτα
λάθη στις δικές του επιλογές.
Με άλλα λόγια να πέφτουμε στην παγίδα της αυτολύπησης.
Που κρύβει μέσα της στα αλήθεια μια μεγάλη υπεροψία.
Γιατί, τον άλλο που τα καταφέρνει καλύτερα από εμάς, προκειμένου να
μην παραδεχτούμε την ενδεχόμενη κατωτερότητα και αδυναμία μας, είμαστε
ικανοί να τον κατηγορήσουμε για ο,τιδήποτε: Έχει μέσο, είναι ανήθικος,
έχει "καβάντζα" και άλλα τέτοια...
Αρνούμενοι να παραδεχτούμε, ότι ο άλλος απλά προσπάθησε περισσότερο...
Άρα, έχουμε επιλογές, περισσότερες από όσες πιστεύουμε, φτάνει να
ξεμπλοκαριστούμε από τα στοιχεία της προσωπικότητάς μας, που
προανέφερα και να προσπαθήσουμε με ειλικροίνια προς το στόχο μας.
Και όταν το κάνουμε, όταν πραγματικά το κάνουμε, όταν χωρίς
δικαιολογίες και συμβιβασμούς το κάνουμε, πιθανότατα θα ανακαλύψουμε
ότι δεν ήταν τόσο δύσκολο, όσο αρχικά πιστεύαμε, και με αυτή την
εμπειρία μας θα αποκτήσουμε θετικότητα, αλλιώς αυτο-πεποίθηση, που
θα στηρίζεται στις δικές μας, αληθινές πράξεις.
Και αν δεν τα καταφέρουμε...
Ενδέχεται και να μην τα καταφέρουμε.
Τότε δε θα έχουμε πράγματι καμμία επιλογή. Ή μήπως όχι;
Μήπως τότε πρέπει να σκεφτούμε ότι μέσα στη δύσκολη κατάσταση, στην
οποία βρισκόμαστε, ενδεχομένως στο αρνητικό εργασιακό περιβάλλον,
βρίσκεται κρυμμένη μια θετικότητα, την οποία καλούμαστε να ανακαλύψουμε;
Μήπως δεν είναι καθόλου τυχαίο, το γεγονός ότι "βρισκόμαστε εγκλωβισμένοι"
εκεί, αλλά υπάρχει μια δοκιμασία, που πρέπει να περάσουμε;
Σε κάθε περίπτωση, μόνο με την ειλικροινή προσπάθεια μπορούμε να
αποφανθούμε πραγματικά για το αν υπάρχουν εναλλακτικές, ή αν υπάρχει
θετικότητα μέσα στην εμπειρία μας.
Κανένας δεν είναι θύμα των περιστάσεων.
Δε γνωρίζουμε ποτέ πιό θα είναι το άγγιγμα της μοίρας, ούτε για εμάς,
ούτε για το συνάνθωπό μας. Δε γνωρίζουμε πραγματικά τον άλλο και δεν
είναι σωστό να κρίνουμε με βάση τον άλλο τον εαυτό μας, υποτιμώντας
τον, ή υπερτιμώντας την "τύχη" του.
Αυτή είναι η θετικότητα: Η δράση, η προσπάθεια, η προσωπική προσπάθεια
που αφορά το άτομό μας πρώτα απ' όλα και που δε χρησιμοποιεί τις
περιστάσεις για μας θυματοποιήσει.
Και αν βέβαια υπάρχουν άκρα και εξαιρέσεις στον κανόνα, αν υπάρχουν
πραγματικά θύματα, πώς μπορούμε αυτό να το δεχτούμε για τον εαυτό μας,
αν δεν κάνουμε πρώτα την έρευνά μας, για να ανακαλύψουμε τί ακριβώς
συμβαίνει και το μέτρο, στο οποίο αυτό συμβαίνει;
Τώρα που γράφω αυτές τις απλές σκέψεις ,βρίσκομαι με την οικογένεια μου στην ασπροβαλτα και μαζεύω θάλασσα και αλμυρό νερό .
Σε ευχαριστώ για την θετική προτροπή σου, θα την έχω αποθηκευμένη στην μνήμη μου και όταν μου δοθεί η ευκαιρία θα την εκμεταλλευτώ .
Ακόμη δεν έχω μελετήσει το θέμα σου ,με τίτλο Μύθοι της αρχαίας Ελλάδας (ΣΠΟΝΔΥΛΩΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ) ,θα το πράξω όταν βρω ελεύθερο χρόνο .
Ο λόγος που δεν υπάρχουνε αποθέματα ελευθέρου χρόνου, είναι η αδιάλειπτη ενασχόληση της σκέψεως μου με το παρών θέμα ,αυτήν την χρονική περίοδο .
Θα επενδύσω όλη την ψυχική δύναμη μου σε αυτό και ελπίζω να βγει κάτι θετικό για όλους ,όσους αναζητάμε θετική ενέργεια .
Ήδη έχω προβληματιστεί με μια σκέψη μου ,που παραθέτω ευθύς αμέσως δημόσια ,μέσα από το ακόλουθο ερώτημα :
Ποιοι από εμάς , γνωρίζουνε αν είναι ,η δεν είναι θετικά άτομα ,για το κοινό καλό όλων μας ;;;;
Dying_Incubus , Guantanamera , serenite , another star , GWGW , Trovadouros , ellovos , λίλιθ είστε θετικά άτομα στις καθημερινές δραστηριότητες σας ;;;;
Επειδή το ερώτημα αυτό το έθεσα πρώτα στον εαυτό μου ,απαντώ πρώτος .
Εγώ ο ΘΝΗΤΟς προς το παρων ,είμαι θετικό άτομο .
Περιμένω τις απαντήσεις σας , για να αιτιολογήσουμε αργότερα τον λόγο, για τον οποίο ο καθένας από εμάς , χαρακτήρισε το άτομο του ως θετικό, αρνητικό , η ουδέτερο .
Ευελπιστώ ,ότι θα βρείτε τον ελεύθερο χρόνο για να συμμετάσχετε .
την μοιρα μας την διαχειριζεται το πνευματικο μας επιπεδο.
πιστεύω ότι όλοι στην ζωή μας έχουμε μια εναλλακτική επιλογή και την έχουμε σε όλους τους τομείς, δεν σημαίνει όμως ότι η εναλλακτική που έχουμε είναι πάντα καλύτερη απο αυτή που ήδη έχουμε επιλέξει.
Νομίζω ότι εκείνο που εμποδίζει τους περισσότερους να προχωρήσουν στην εναλλακτική επιλογή που έχουν, είναι η ανασφάλεια για το αν η αλλαγή αυτή θα είναι χειρότερη ή καλύτερη απο την ήδη υπαρκτή. Ένας άλλος λόγος είναι ότι προχωρόντας σε μια αλλαγή περνάς μια μεταβατική περίοδο και η μεταβατική αυτή περίοδος πρέπει να έχει και κάποιες προιποθέσεις τις περισσότερες φορές.
Ωστόσο πιστεύω ότι όταν είσαι θετικός σου έρχονται και πιο θετικά τα πράγματα και προχωράς πιο εύκολα σε αλλάγές που συμπεριλαμβάνουν ένα ρίσκο, η αλήθεια είναι ότι είναι σημαντικό να έχεις εμπιστοσύνη στον εαυτό σου και να υπάρχει μέσα σου η θετικότητα του ότι μπορείς να τα καταφέρεις.
Έχω έναν φίλο ο οποίος παίρνει τεράστια ρίσκα κυρίως οικονομικά αλλά και προσωπικά, ρίσκα που εγώ δεν θα έπαιρνα ποτέ. Έχει πάντα στο μυαλό του ότι θα τα καταφέρει και μια απίστευτη θετικότητα για ότι κι αν κάνει και κάνει πράγματα πολύ πάνω απο τα μέτρα του. Εκεί που δείχνει πως τέλος ήρθε η καταστροφή του κι εγώ του ετοιμάζω τσιγάρα για την φυλακή, εκεί πάντα κάτι γίνεται και την γλυτώνει.
Σίγουρα και στην εργασία υπάρχουν πολλές εναλλακτικές λύσεις, το θέμα όμως είναι η εναλλακτική λύση να είναι καλύτερη της προιγούμενης ή να σκοπεύεις στην εύρεση μιας καλύτερης απο την προιγούμενη.
Κατα την γνώμη μου λοιπόν το θέμα και η δυσκολία δεν είναι στο αν υπάρχουν εναλλακτικές, πάντα θα υπάρχουν. Το δύσκολο βρίσκετε ίσως στην εύρεση κάτι καλύτερου απο του ήδη υπαρκτού ή στον συνδιασμό των όσων ψάχνεις και ανάλογα σε πιο στάδιο βρίσκεσε την κάθε φορά.
π.χ. ένας υπάλληλος που παίρνει ένα βασικό είναι πολύ πιο εύκολο να αποφασίσει την αλλαγή της εργασίας του απο κάποιον άλλον που έχει παλέψει χρόνια να φτάσει σε μια θέση και που έχει ανεβάσει τον μισθό του ικανοποιητικά. Ε τώρα τον δεύτερο δεν μπορείς να τον κατηγορήσεις που παρόλο που δεν του αρέσει η εργασία του δεν πάει να αλλάξει επάγγελμα και να ξαναρχίσει με τον βασικό, κυρίως αν έχει πίσω του να θρέψει και μια οικογένεια.
Δεν ξέρω αλλά εγώ τουλάχιστον ορισμένες περιπτώσεις τις δικαιολογώ απόλυτα για την ανασφαλειά τους.
προσωπικά πιστεύω ότι σε μεγάλο σημείο είμαι θετικός άνθρωπος απέναντι στην ζωή μου και στους άλλους ανθρώπους. Ωστόσο όμως υπάρχουν και κάποιες φορές που κάποιες καταστάσεις ή κάποιοι άνθρωποι μου βγάζουν αρνητισμό.
Σε γενικές γραμμές θα έλεγα ότι εγώ σαν άνθρωπος είμαι 80% θετική και 20% αρνητική.
Θετικές αρνητικές και ουδέτερες ,συντελούνε αρμονικά στην ύπαρξη και διαιωνισμο αυτής .
Ο μόνος παράγοντας ,που μπορεί να διαταράξει αυτήν την ισορροπία των φυσικών δυνάμεων ,είναι το ατίθασο παιδί της ,που ακούει στο όνομα :
Άνθρωπος.
Ο λόγος που αδυνατούμε να προσαρμοστούμε και να λειτουργήσουμε αρμονικά μέσα σε αυτήν ,είναι ουσιαστικά ένας :
Η ΑΓΝΟΙΑ .
Τι αγνοούμε ( σε ομαδικό επίπεδο ) ;;;;
Τον τρόπο λειτουργίας της .
Οι δυνάμεις της φύσης είναι προγραμματισμένες ,να λειτουργούνε σε ομαδικό επίπεδο .
Όταν εργάζεται και ο άνθρωπος σε ομαδικά συλλογικό επίπεδο ,καταφέρνει και φτάνει σε υψηλό βαθμό νοημοσύνης .
Ανώτατο επίτευγμα της ανθρώπινης διανοίας ,είναι ο πολιτισμός .
Η αδυναμία μας ,να εργαζώμεθα διαχρονικά σε συλλογικό επίπεδο προέκυψε ,από μια λάθος ομαδική επιλογή μας .
Αναδείξαμε το χρήμα ,ως την μεγαλύτερη δύναμη ,μέσα στο σύστημα επιβίωσης μας , που είναι η κοινωνία .
Έτσι παρακολουθούμε και σήμερα ,ένα επαναλαμβανόμενο διαχρονικά φαινόμενο στην καθημερινότητα μας :
Η ύλη κατέχει το μεγαλύτερο κομμάτι των δραστηριοτήτων μας ,σε σχέση και σύγκριση με τις ηθικές άξιες , που τρέφονται αποκλειστικά από το ομαδικό πνευματικό μας επίπεδο .
Η νοοτροπία αυτή , έχει πλέον καθιερωθεί στο κοινωνικό μας σύστημα .
έχει εξελιχθεί σε μόνιμη πηγή ενέργειας ,μέσα στο συλλογικό μας υποσυνείδητο .
Έτσι ζούμε , με ανωτάτη άξια το χρήμα και όχι την ηθική ικανοποίηση .
Ανέτρεψα την νοοτροπία αυτήν και ξερίζωσα μέσα από το υποσυνείδητο μου αυτήν την αρνητική πηγή ενέργειας .
Στην θέση της τοποθέτησα μια άλλη .
Την πνευματική .
Το πνεύμα είναι σημαντικότερο της ύλης .
Αν δεν το πιστέψει η πλειοψηφία της ανθρωπότητας ,θα διαιωνίζονται η ανισότητα ,μέσω της οποίας θρέφεται και πολλαπλασιάζεται η αδικία στον κόσμο μας .
Προσπαθώ λοιπόν πρώτα σε ατομικό επίπεδο και αν δημιουργηθεί η προοπτική, για συλλογικό ομαδικό επίπεδο , να υλοποιώ αυτήν την πίστη μου στην καθημερινότητα ομαδικά .
Το θέμα αυτό με τίτλο, θετικό άτομο, είναι μια τέτοια προσπάθεια .
Τι μου δίνει εμένα προσωπικά ;;;
Την ηθική ικανοποίηση, ότι πράττω το σωστό .
Προσπαθώ να είμαι θετικά φορτισμένος , για να εξελιχθεί αυτός ο κόσμος στον οποίο ζούμε ,σε έναν καλλίτερο .
Συνεχίζω την προσπάθεια και εύχομαι να εξελιχθεί σε ομαδική προσπάθεια ,γιατί αλλιώς είναι καταδικασμένη να αποτύχει .
Επαναλαμβάνω την ερώτηση μου ,που είναι καθοριστική ,για την θετική η αρνητική εξέλιξη του παρόντος θέματος ,που πρότεινα καλοπροαίρετα προς δημόσια συζήτηση και προβληματισμό :
Είστε θετικό, αρνητικό ,ουδέτερο ,η λίγο από όλα άτομο στις καθημερινές σας δραστηριότητες , συναλλαγές ;;;;;
Προσπαθήστε παρακαλώ να απαντήσετε ,σκεφτόμενοι, ότι με την προσωπική σας απάντηση συνεισφέρετε ανεκτίμητη ,η τουλάχιστον θετική ενέργεια ( υπό την μορφή του αυλού πνευματικού λόγου ) για το κοινό καλό όλων μας .
Μην απέχετε ,η γνώμη σας μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμη .
Περιμένω ,ελπίζοντας στην ανιδιοτελή πρόσφορα σας .
Αγαπητή serenite ,σε ευχαριστώ για την θετική πρόσφορα σου ,στο θέμα και ειδικά για την τελευταία τοποθέτηση σου .
ευχομαι να σε μιμηθουνε και τα αλλα μελη .
την μοιρα μας την διαχειριζεται το πνευματικο μας επιπεδο.
Πιστεύω πως δεν θα μπορούσαμε να πούμε εύκολα οτι είμαστε αρνητικοί ή θετικοί άνθρωποι καθώς είναι 2 χαρακτηριστικά τα οποία μεταβάλλονται συχνά.
Αν απαντούσα δηλαδή οτι είμαι θετικός άνθρωπος ή αρνητικός μάλλον δεν θα ήμουν απολύτως ειλικρινής.
Αλήθεια, σε πόσους από εμάς έχει τύχει να σηκωθούμε για παράδειγμα το πρωΐ και να νιώθουμε πανέμορφα?
Ή να νιώθουμε καταβεβλημένοι, πεσμένοι ψυχολογικά?
Ή πάλι πόσες φορές έχει τύχει να σηκωθούμε με μια απίστευτα θετική διάθεση και να πέσουμε ψυχολογικά εισπράττοντας όλο τον αρνητισμό από μια κατάσταση ή έστω από ένα μόνο άνθρωπο?
Και φυσικά και το αντίθετο...
Η γνώμη μου λοιπόν είναι πως είναι απολύτως φυσιολογικό να εναλλάσσονται αυτές οι 2 ψυχικές διαθέσεις.
Αυτό το οποίο εμείς καλούμαστε να κάνουμε δεν είναι να καταπιέζουμε καμία από αυτές αλλά να τις αφήσουμε να περάσουν από εμάς και να χτίσουμε τις άμυνες μας.
Να ενισχύσουμε τα στεγανά μας και να παρατηρούμε τις αντιδράσεις μας όταν νιώθουμε θετικοί ή αρνητικοί.
Ας φανταστούμε οτι νιώθουμε έναν διάχυτο αρνητισμό μέσα μας μια μέρα.
Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να καταπιέσουμε τον εαυτό μας να τον αποβάλλει?
Να αφεθούμε σ' αυτόν και να μην κάνουμε τίποτα για να τον αλλάξουμε?
Να δούμε τι μπορούμε να εξάγουμε από αυτόν ώστε να προχωρήσουμε παρακάτω και να έχουμε ένα ακόμα δίδαγμα στην πορεία μας?
In anticipation of my resurrection...
quote:
Φίλε Θνητέ,προσωπικά πιστεύω ότι σε μεγάλο σημείο είμαι θετικός άνθρωπος απέναντι στην ζωή μου και στους άλλους ανθρώπους. Ωστόσο όμως υπάρχουν και κάποιες φορές που κάποιες καταστάσεις ή κάποιοι άνθρωποι μου βγάζουν αρνητισμό.
Σε γενικές γραμμές θα έλεγα ότι εγώ σαν άνθρωπος είμαι 80% θετική και 20% αρνητική.
Ένα παράδειγμα , θα μου έδινε μια ποιο καθαρή εικόνα για τον αρνητισμό, που εκβιάζουνε, προδιαθέτουνε , προωθούνε συνειδητά ,η ασυνείδητα ,κάποιοι συνάνθρωποι σου και τελικά κατορθώνουνε να σε ( τουμπάρουνε ) .
Εμένα για παράδειγμα με προδιαθέτουνε αρνητικά , συνάνθρωποι μου με :
ΑΝΥΠΑΡΚΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ .
Παραθέτω τυπικό παράδειγμα :
Μιλάνε και ζούνε για το αυτοκίνητο , τα ταξίδια , το εξοχικό ,και γενικά για τα υλικά αγαθά , γιατί ο πνευματικός λόγος ,αδυνατεί να τους εκφράζει το ήθος ,τον χαρακτήρα και την προσωπικότητα τους .
Γέμισε ο κόσμος μας με ψυχές που :
ΔΕΝ ΔΙΑΘΕΤΟΥΝΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΑΓΑΘΑ .
Δεν είμαι ένας από αυτούς , το γνωρίζω .
Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΠΡΟΤΙΜΑΕΙ ΑΚΟΜΗ , ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΛΗ .
ΚΑΛΛΙΕΡΓΩ ΜΕΣΑ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΕΥΓΕΝΕΙΑ, ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΑ ,ΑΥΘΟΡΜΗΤΙΣΜΟ ,ΑΝΘΡΩΠΙΑ , ΑΓΑΠΗ , ΦΙΛΙΑ , ΣΕΒΑΣΜΟ , ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΤΑ ΕΚΘΕΤΩ ΔΗΜΟΣΙΑ , ΥΠΟ ΤΗΝ ΜΟΡΦΗ ΘΕΤΙΚΗς ενέργειας ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΤΑ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ .
Υπάρχει βέβαια ο κίνδυνος ( ίσως ήδη να έχει συμβεί ) , να με χαρακτηρίσουνε κάποιοι εγωιστή και υπερήφανο .
Το αφήνω στην προσωπική κρίση σας .
Συνεχίζω την προσπάθεια και ελπίζω στο ομαδικό πνεύμα .
Ισχύς εν τη ενώσει .
Dying_Incubus δεν έχω αρκετά χρήματα για να κάνω κλασικές διακοπές εφέτος ,σε ευχαριστώ πάντως για την ευχή σου .
Βρίσκομαι ήδη στην Θεσσαλονίκη .
θα τοποθετηθω στην τελευταια ααποψη σου ,οταν την μελετησω προσεκτικα .
την μοιρα μας την διαχειριζεται το πνευματικο μας επιπεδο.
ΕΓΩ ΣΥΝΕΧΙΖΩ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΤΙΚΟ ΚΑΙ ΑΡΝΗΤΙΚΟ.
ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΘΕΝΑ.
ΑΠΟ ΚΕΙ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΟΛΑ ΟΣΑ ΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΕΧΟΥΝ ΞΑΝΑ ΕΙΠΩΘΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΜΟΥ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΠΕΡΙΤΤΑ.
ΑΥΤΟ ΠΩΣ ΣΑΣ ΦΑΙΝΕΤΕ ΘΕΤΙΚΟ Η ΑΡΝΗΤΙΚΟ;;
quote:
ΕΓΩ ΣΥΝΕΧΙΖΩ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΤΙΚΟ ΚΑΙ ΑΡΝΗΤΙΚΟ.ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΘΕΝΑ.
ΑΠΟ ΚΕΙ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΟΛΑ ΟΣΑ ΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΕΧΟΥΝ ΞΑΝΑ ΕΙΠΩΘΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΜΟΥ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΠΕΡΙΤΤΑ.ΑΥΤΟ ΠΩΣ ΣΑΣ ΦΑΙΝΕΤΕ ΘΕΤΙΚΟ Η ΑΡΝΗΤΙΚΟ;;
ΟΥΔΕΤΕΡΟ .
Γιατί δεν προσπαθείς να μας εξηγήσεις την προσωπική κοσμοθεωρία σου σε βάθος ;;;
Μόνον τότε θα μπορέσω να σου απαντήσω ,(υποθέτω και τα υπόλοιπα μέλη ,που συμμετέχουνε σε αυτό το θέμα )αν το θεωρώ-θεωρούνε θετικό, η αρνητικό αυτό που εσύ προσωπικά πιστεύεις .
την μοιρα μας την διαχειριζεται το πνευματικο μας επιπεδο.
quote:
Πιστεύω πως δεν θα μπορούσαμε να πούμε εύκολα οτι είμαστε αρνητικοί ή θετικοί άνθρωποι καθώς είναι 2 χαρακτηριστικά τα οποία μεταβάλλονται συχνά.In anticipation of my resurrection...
Σταθερά θετική άποψη για τον κόσμο ,μπορεί να επιτευχθεί και δεν αποτελεί ουτοπία .
Για να εξελιχθείς και να φτάσεις εσύ φίλε Dying_Incubus σε αυτό το σημείο, πρέπει να γνωρίζεις άριστα τον εαυτό σου .
Ισχυρίζομαι ότι γνωρίζω τον εαυτό μου, για αυτό και δηλώνω δημόσια ,ότι είμαι θετικό άτομο .
Εσύ φίλε μου ,πόσο καλά γνωρίζεις τον εαυτό σου ;;;
την μοιρα μας την διαχειριζεται το πνευματικο μας επιπεδο.
Μια άλλη προσέγγιση .
Αν είμεθα όλοι θετικά άτομα , θα υπήρχε πρόβλημα .
Στον ηλεκτρισμό για να αρχίσει να λειτουργεί ένα ( κλειστό ) ηλεκτρονικό κύκλωμα πρέπει να υπάρχουνε θετικά και αρνητικά άτομα .
Στην ουσία όλα τα άτομα είναι ουδέτερα .
Η εξωτερική επέμβαση του ανθρώπου ,δηλαδή καταφέρνοντας να φορτίσει θετικά ,η αρνητικά κάποια άτομα , έκανε εφικτή μια τέτοια υλοποίηση .
Έτσι είναι και στην ζωή τα πράγματα .
Όλοι θαρρώ ( διορθώστε με αν η σκέψη μου είναι λανθάνουσα ) , είμεθα ουδέτεροι ως προς αυτήν .
Παύει να είμεθα ουδέτεροι , όταν σχετίζουμε την δική μας προσωπική ζωή ( προσωπικά δεδομένα ) , με κάποια αλλά π.χ ενός η περισσότερων συνάνθρωπων μας .
Αυτό υποτίθεται ,ότι προσπαθούμε να υλοποιήσουμε στο παρών θέμα .
Συγκρίνοντας τα δικά μας προσωπικά δεδομένα , η αν θέλετε την δική μας προσωπική κοσμοθεωρία ,με αυτές των συνάνθρωπων μας , αρχίζουμε να δραστηριοποιούμε την σκέψη μας .
Από ουδέτερη ( αυτό επαρκούμενη στα δικά της προσωπικά δεδομένα ) , θα εξελιχθεί ,διαμορφωθεί σε κάτι διαφορετικό .
Δεν μπορεί να παραμείνει ουδέτερη ,ακόμη και αν παραμείνουμε στην αρχική μας κοσμοθεωρία ,πίστη , άποψη ,διότι για να συμβεί κάτι τέτοιο ,θα πρέπει να συγκρίνουμε .
Εσύ φίλε ellovos ,μου δίνεις την εντύπωση ενός ατόμου ,που έχει την ιδέα ότι το ουδέτερο πρέπει να κυριαρχεί στον κόσμο αυτόν (διόρθωσε την σκέψη μου αν είναι λανθάνουσα ,σε παρακαλώ ).
Αυτό για εμένα είναι αρνητικό .
Όχι βέβαια για την εξέλιξη και διαμόρφωση της δικής σου προσωπικής ύπαρξης .
Αυτήν εσύ την καθορίζεις .
Για την ομαδική αντίληψη ,που προσπαθούμε να διαμορφώσουμε , συμμετέχοντας και συμβάλλοντας με την δική μας προσωπική άποψη και πιστεύω ,στο παρών θέμα .
την μοιρα μας την διαχειριζεται το πνευματικο μας επιπεδο.
Γεννιέται θετικός ,αρνητικός η ουδέτερος ;;;
Εσείς ,που διαβάζεται τις σκέψεις μου, όταν γεννηθήκατε , επηρεάσατε κάτι σε αυτόν τον κόσμο, θετικά η αρνητικά , η υπήρξε ουδέτερη η γέννηση σας ,για τον κόσμο στον οποίο ήρθατε ,εμφανιστήκατε ;;;
Θα έπρεπε να προσπαθήσετε να απαντήσετε σε αυτό το ερώτημα ;;;
Μπορεί να το έχετε ήδη απαντήσει .
Λοιπόν ?
Είστε διατεθειμένοι να δημοσιεύσετε την άποψη σας ;;;
Γιατί να το πράξετε όμως ;;;
Ίσως για να βρείτε τα σημεία , όπου διαφοροποιείται η δική σας προσωπική άποψη, με αυτήν των υπόλοιπων συνάνθρωπων σας .
Τι θα σας έδινε μια τέτοια προσπάθεια ;;;
Εσάς προσωπικά ίσως τίποτα , κάποιους άλλους όμως , ίσως να τους έδινε το ερέθισμα να αρχίσουνε να σκέφτονται .
Και τι έγινε , θα αλλάξει ο κόσμος μας ;;;
ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΩς ΚΑΙ ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ,ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΣΚΕΦΤΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΚΡΑΤΑΝΕ ΤΗΝ ΣΚΕΨΗ ΑΥΤΗΝ ΚΛΕΙΔΑΜΠΑΡΩΜΕΝΗ ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ τους .
Είναι αρνητικό για την εξέλιξη του κόσμου ,να σκέφτεσαι και να μην γράφεις δημόσια .
Θα έλεγα ότι αποτελεί πνευματικό έγκλημα ,πρωτίστως για τον εαυτό μας .
Γιατί ;;;
Διότι οι αρχαίοι υμών πρόγονοι , άλλαξαν τον κόσμο ( αν τον έκαναν καλλίτερο η χειρότερο είναι τεράστιο θέμα ,που θα πρέπει να συζητηθεί δημόσια ) , εκθέτοντας τις σκέψεις τους δημόσια .
Γιατί όμως σκέφτονταν και εξέθεταν τις σκέψεις και τους προβληματισμούς τους δημόσια ;;;
Γιατί απλά (κατά την ταπεινή μου άποψη ) , γνώριζαν ότι :
Ο ΛΟΓΙΚΟς ΤΡΟΠΟς ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΛΛΥΤΕΡΟς Ο κόσμος αυτός ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ ,ΕΙΝΑΙ :
Να διαμορφωθούνε οι άνθρωποι σε θετικά η αρνητικά άτομα και όχι να παραμείνουνε ουδέτερα .
Εσείς ακόμη σκέφτεστε και κρατάτε τις σκέψεις σας για τον εαυτό σας ;;;;
Η μήπως δεν αρχίσατε ακόμη να σκέφτεστε ;;;
την μοιρα μας την διαχειριζεται το πνευματικο μας επιπεδο.
ΑΝ ΗΜΟΥΝΑ ΤΥΦΛΟς ,ΜΑ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΟΥ ΘΑ ΕΝΙΩΘΕ ΤΗΝ ΖΕΣΤΑΣΙΑ ΠΟΥ ΕΚΠΕΜΠΕΙ '
1:Αυτο συμβαινει γιατι το φως οπως λεει η συγχρωνη επιστημη ειναι ακτινοβολια και δεν θα ταν καλο να χουμε ανοικτα φωτα οταν κοιμομαστε.
2:Πηγη θετικης ενεργειας μπορει να γινει οτιδηποτε αν σκεφτομαστε θετικα το καθετι πχ δεντρα φυτα κλπ. ειναι ευκολο αν το συνιθησεις.Αλλα μπορει να σε απομακρυνει απ τους ανθρωπους.Απλα σκεψου την αγαπη με την οποια επλασε ο θεος τα παντα.
mike
k.
Κατά την αποψή μου ο φίλος Dying Incubus έχει δίκιο, είναι αδύνατον να είσαι κάθε μέρα θετικός ή κάθε μέρα αρνητικός, παίζει βασικό ρόλο η ψυχολογία και το πώς θα κυλήσουν οι εξελίξεις της ημέρας, ωστόσο όμως πιστεύω ότι ως μια γενικότητα μπορούμε να κρίνουμε τον εαυτό μας ως θετικό ή αρνητικό χαρακτήρα μελετώντας την αντίδραση μας σε αντίξοες καταστάσεις ή την γενική στάση μας απέναντι στην ζωή, το πόσο απλοποιούμε ή δραματοποιούμε καθημερινά πράγματα, το πόσο απαισιόδοξοι ή αισιόδοξοι είμαστε απέναντι σε μελλοντικές καταστάσεις, το πόσο εύκολο είναι να μας ρίξει ή όχι ένα απλό γεγονός.
Π.χ. ας πούμε ότι βρίσκονται 3 άτομα μέσα σε ένα αυτοκίνητο και σε ένα απότομο φρενάρισμα χύνουν όλοι από ένα καφέ επάνω τους.
Ο ένας μπορεί να αρχίσει να βρίζει για αυτό που έπαθε, να κατέβει από το αυτοκίνητο, να κλοτσήσει το αυτοκίνητο μέχρι να σκίσει και τα ρούχα του από την τσαντίλα του (το χω βιώσει το σκηνικό αυτό και μην φανταστείτε ότι είχε σοβαρά προβλήματα το άτομο αυτό και ξέσπασε εκεί, έτσι ήταν ο χαρακτήρας του)
Το δεύτερο μπορεί να του φανεί αστείο να αρχίσει να γελάει , να αυτοσαρκάζεται να πει ένα δεν τρέχει τίποτα και να συνεχίσει την ημέρα του πράγματι σαν να μην έτρεχε τίποτα.
Και το τρίτο μπορεί να μείνει απλώς ουδέτερο, να μην του κάνει το σκηνικό ούτε κρύο, ούτε ζέστη. Να σκουπιστεί απλά και να μην μπει στην διαδικασία θετικής ή αρνητικής κατάστασης , απλά ένα συμβάν και τίποτα άλλο.
Βάση λοιπόν της γενικής αντιμετώπισης της ζωής μας νομίζω μπορούμε να κρίνουμε αν είμαστε περισσότερο θετικοί ή αρνητικοί χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αυτό συχνά πυκνά δεν θα επηρεάζετε από εξωτερικούς παράγοντες και νομίζω ότι το πόρισμα αυτό μπορούμε να το βγάλουμε όταν βρισκόμαστε υπο κανονικές συνθήκες ψυχολογίας.
quote:
Ένα παράδειγμα , θα μου έδινε μια ποιο καθαρή εικόνα για τον αρνητισμό, που εκβιάζουνε, προδιαθέτουνε , προωθούνε συνειδητά ,η ασυνείδητα ,κάποιοι συνάνθρωποι σου και τελικά κατορθώνουνε να σε ( τουμπάρουνε)
είναι πολλές οι περιπτώσεις που κάποιος θα μου έβγαζε αρνητικότητα ωστόσο θα το γενικεύσω όσο μπορώ. Αρνητικότητα που δημιουργείτε είτε από μια συγκεκριμένη συμπεριφορά είτε από την αντίληψη ενός ανθρώπου.
2 παραδείγματα αφού μου το ζητάς:
Συμπεριφοράς:
Ξυπνάω το πρωί και είμαι μες την καλή χαρά, πάω στο γραφείο μες την καλή χαρά αλλά εκεί τυχαίνει να έχουν τα νεύρα τους. Υπάρχει λοιπόν εκνευρισμός, κάποιοι βρίζονται, κάποιοι κλοτσάνε γραφεία, άλλοι κοπανάνε τηλέφωνα, κάποια στιγμή αδίκως παίρνει και εμένα η μπάλα και κάποιος με προσβάλει ή με αδικεί εγώ αρχίζω να φουντώνω αλλά κρατιέμαι διότι συνειδητοποιώ την κατάσταση της στιγμής, αυτό συνεχίζει κι εγώ παύω να κρατιέμαι γιατί όλα έχουν τα όρια τους και αμύνομαι ,έτσι φεύγω μετά από 8 ώρες αρνητική και η αρνητικότητα συνήθως μου διαρκεί για ολη την ημέρα.
Αντίληψης ανθρώπου:
δούλευα σε ένα γραφείο όπου καθημερινά έμπαιναν διάφοροι πελάτες και στους οποίους σερβίραμε καφέ σε όμορφα γυάλινα ποτήρια. Κάποια στιγμή μπήκαν στο γραφείο 2 οικοδόμοι προκειμένου κάτι να φτιάξουν στην ταράτσα που είχε χαλάσει. Ξεκινάω να τους φτιάξω καφέ και εκείνη την στιγμή έμπαινε ο εργοδότης μου, με κοιτάει και μου λέει είσαι τρελή;, σε γυάλινα ποτήρια που πίνουμε κι εμείς τους φτιάχνεις, πάρε χάρτινα μου λέει κάνοντας συγχρόνως και έναν μορφασμό αηδίας για τους ανθρώπους . Όσο καλά και να φερόταν ότι καλό και να έκανε, εγώ πάντα ήμουν αρνητική απέναντι του λόγω αυτής και παρόμοιων αντιλήψεων του γιατί είμαι της γνώμης ότι έναν άνθρωπο δεν τον κρίνεις αν είναι καλός και σωστός μόνο από την συμπεριφορά του απέναντί σου, έναν άνθρωπο τον κρίνεις ως καλό, σωστό κ.λ.π. με την γενική συμπεριφορά του απέναντι στους ανθρώπους. Δεν θα μπορούσα ποτέ να αποδεχτώ έναν άνθρωπο που έστω κι αν λάτρευε εμένα θα ήταν κακός, άδικος, ή σνομπ με τους υπόλοιπους.