- Άνθρωπος... το πιο αδικημένο βιολογικά πλάσμα στην φύση... - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Όπως όλοι γνωρίζουμε αυτήν την εποχή που ζούμε ο μέσος όρος ζωής του ανθρώπου είναι περίπου στα 75 χρόνια για τον άνδρα και 79 για την γυναίκα (αν θυμάμαι καλά αν δεν θυμάμαι παρακαλώ διορθώστε με... πάντως κάπου εκεί βρίσκεται). Το θέμα και η αδικία για τον άνθρωπο είναι ότι μέχρι να ενηλικιωθεί και να αναπτυχθεί πλήρως σαν οργανισμός καταναλώνει περίπου το 1/4 της ζωής του. Η ενηλικίωση οργανικά είναι νωρίτερη για τις γυναίκες και αργότερη για τους άνδρες (ακόμα κι εδω είναι ευνοημένες ωριμάζουν πιο γρήγορα και πεθαίνουν αργότερα απο εμάς.. πίκρα...). Σχεδόν σε όλα τα άλλα θηλαστικά ο χρόνος που χρειάζεται για να αναπτυχθούν πλήρως είναι συγκριτικά πολύ μικρότερος. Ένας σκύλος για παράδειγμα στον ενάμιση χρόνο της ζωής του έχει αναπτυχθεί πλήρως και ζει περίπου 14 χρόνια. Δηλαδή για την ενηλικίωσή του καταναλώνει μόνο το 1/13 περίπου της ζωής του. Το ίδιο συμβαίνει και με τα περισσότερα θηλαστικά. Αν βάλουμε και τα κοινωνικά δεδομένα της ανθρώπινης ζωής, την μόρφωση που πρέπει να αποκτήσει και την ένταξή του στην εργασία που συνήθως έρχεται πολύ αργά, τελικά ο άνθρωπος έχει πολύ λίγο χρόνο για να επιβιώσει και να απολαύσει τους καρπούς των προσπαθειών του. Κανονικά υπο αυτές τις προϋποθέσεις που ισχύουν για τα άλλα ζώα θα έπρεπε να ζει περίπου 250 με τρακόσια χρόνια.
Η μεγαλύτερη αδικία όμως είναι πάνω στο θέμα της πνευματικής του ωριμότητας. Όταν με την πάροδο των πρώτων δεκαετιών της ζωής του αποκτήσει την απαραίτητη πείρα και ξέρει πως πρέπει να πορευτεί, δεν έχει πια τον χρόνο ούτε τις δυνάμεις να το κάνει. Τελικά πιστεύω ότι αυτός είναι ο λόγος που οι περισσότεροι άνθρωποι φεύγουν απο αυτήν την ζωή με την γεύση του ανικανοποίητου μέσα τους. Όσοι συνειδητοποιούν αυτήν την αλήθεια προσπαθούν μάταια να πείσουν τους νέους να ωριμάσουν πιο γρήγορα αλλά δεν γίνεται γιατί και αυτοί πρέπει να κάνουν τον κύκλο τους...
Κάποιοι ερευνητές λένε ότι το γονίδιο του θανάτου εμφυτεύτηκε μέσα στον άνθρωπο και διαλύει τον οργανισμό του πολύ γρηγορότερα απο ότι θα έπρεπε.
Στα αρχαία κείμενα (όπως και στην γραφή) διαβάζουμε ότι κάποτε υπήρχαν άνθρωποι που ζούσαν έως και επτακόσια χρόνια όπως ο Μαθουσάλας.
Τι συνέβει άραγε και χάσαμε αυτό το δώρο της μακροβιότητας; Γιατί να μην ζούμε τότε που αρχίζουμε και βάζουμε μυαλό και βλέπουμε τα πράγματα πιο καθαρά και ίσως έτσι στήναμε και καλύτερες κοινωνίες; Το έκαναν κάποιοι για κάποιο λόγο και με κάποιο σκοπό;
Περιμένω με ενδιαφέρον τις τοποθετήσεις σας...
Φιλικά...
Oculatis Abis (Φεύγεις οξυδερκής)
Ο ΔΥΣΚΟΛΟΤΕΡΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΣΟΥ...
"ΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΙΚΗΤΟΙ" (Δυστυχώς...)
Edited by - Απέριττος on 03/04/2006 21:41:38
quote:
Το θέμα είναι ότι κατά την γνώμη μου και κατά την γνώμη πολλών άλλων ανθρώπων που το έχουμε συζητήσει, ότι ο άνθρωπος σε σχέση με όλα σχεδόν τα θηλαστικά έχει τον μικρότερο κύκλο ζωής στον πλανήτη. Πολλοί θα πουν ότι αυτό είναι λάθος αλλά θα εξηγήσω τι εννοώ.
Και όμως δέν είναι καθόλου λάθος όλα όσα έγραψες. Είναι σκέψεις που έχουν περάσει και εμένα άπειρες φορές απο το μυαλό.
Βλέποντας τον σκύλο ... γιατί ξέρω και εγώ κάτι λίγα απο σκυλιά
να ολοκληρώνει τον κύκλο της ανάπτυξης του σε λιγότερο απο έναν χρόνο, και να φτάνει φυσιολογικά σε ηλικίες γύρω στα 15 χρόνια τις περισσότερες φορές άν δέν βάλει ο άνθρωπος το χεράκι του με έχουν καταβάλει πολλοί προβληματισμοί.
Πώς σε κάποιο ζωντανό να υπάρχει η αναλογία στον χρόνο ανάπτυξης στην ζωή του 1 : 15 ενώ στον άνθρωπο 1 : 3 ή 1 : 2 πολλές φορές.
Γιατί στον άνθρωπο η σωματική ανάπτυξη τελειώνει στα 20 (πολλές φορές και η διανοητική στα 30 - 35 αλλά δέν έχει σημασία αυτό) Και ο θάνατος δε συμβαίνει στις καλύτερες συνθήκες στα 70 - 75 - 80 σπάνια περισσότερο, και είναι και πάρα πολλές φορές που φεύγει σε ηλικίες μικρότερες των 60 ακόμα και απο φυσικούς λόγους (εξαιρέστε τελείως τα ατυχήματα). Δηλαδή ποσοστό σωματικής ανάπτυξης στην διάρκεια της ζωής λιγότερο απο 1/3, και διανοητικής λιγότερο απο 1/2!!!!
Σκέψεις που πολλές φορές μας φέρνουν σε εκνευρισμό απέναντι στην φύση για την αδικία αυτή.
Πληρώσαμε δηλαδή τόσο ακριβό κόστος απέναντι στην φύση την παροχή του μυαλού και της λογικής??
Είναι η πιό πιθανή απάντηση, δέν αποκλείω σε παλιότερες εποχές να έφτανε ο άνθρωπος σε ηλικίες τεράστιες για τα σημερινά δεδομένα αλλά οι εποχές αυτές χάνονται πολύ βαθιά μέσα στον χρόνο, μας είναι παντελώς άγνωστες. Δέν μπορούμε να μιλάμε για στάνταρ δεδομένα, πιθανότατα η πανουργία και τα ελαττώματα που έφερε στον ανθρώπινο χαρακτήρα η χρήση της λογικής να προκάλεσαν την συγκεκριμένη πτώση.
Και πάλι λέγοντας ...
http://www.seasite.niu.edu/Indonesian/Indonesian_Elections/Indo-pemilu99/21.jpg
"Non, nisi parento, vincitur"
ΒΑΚΩΝ
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
quote:
Ζούσαν παλιότερα οι άνθρωποι περισσότερα χρόνια; Μάλλον τα χρόνια που αναφέρονται στις διάφορες ιερές γραφές είναι συμβολικά (δηλ χρησιμοποιούνται ιεροί αριθμοί, σύμβολα του κάθε πολιτισμού).
Μάλλον μετρούσαν τους κύκλους της Σελήνης, που είναι 13 για ένα ηλιακό έτος.
Έτσι, ο Μαθουσάλας, που έζησε 700 "χρόνια", άμα τα διαιρέσουμε με το 13 (σεληνιακούς κύκλους), μας δίνει 53 και κάτι ηλιακά έτη.
Το ίδιο και ο Αδάμ, με τα 900 του, μας δίνει 69.
Υποτίθεται ότι τα παλιά χρόνια ο Άνθρωπος ζούσε λιγότερα χρόνια, οπότε αυτές οι ηλικίες πρέπει να φαίνονταν πολύ μεγάλες.
Θυμάμαι χαρακτηριστικά ένα άρθρο της εφημερίδας "η Εστία", που το 1900κάτι έγραφε "κάρρο εφόνευσε γέροντα τεσσαράκοντα ετών".
Τότε, λίγο πολύ όλοι "εμείς" είμαστε ... γέροντες και θα πρέπει να προσφονούμαστε με "παππού" και "γιαγιά".
Έτσι, ... γιαγιάκα ![]()
Εκ πρώτης όψεως φαίνεται να είναι άδικο αυτό που συμβαίνει.
Από την άλλη πλευρά όμως, στη σύγκριση που παραθέτεις αγαπητέ
Απέριττε, κατά τη γνώμη μου απουσιάζουν κάποια στοιχεία, που
κάνουν τη σύγκριση να στηρίζεται σε λίγες παραμέτρους.
Η ανάπτυξη του ανθρώπου, σίγουρα διαφέρει από αυτή των άλλων
ζώων, μπορεί να φαίνεται ότι αργεί, αλλά από μια άλλη άποψη
ο άνθρωπος έχει σίγουρα μεγαλύτερη δυναμική ανάπτυξης από τα
ζώα.
Ενώ τα ζώα, ή και άλλοι έμβυοι οργανισμοί αναπτύσσονται, θα λέγαμε
σε μια διάσταση α, και αυτό που μετράται ως ανάπτυξη είναι η
απόσταση που καλύπτεται μέσα σε αυτή τη διάσταση, ο άνθρωπος
αναπτύσσεται σε πολλές διαστάσεις, σίγουρα σε διάσταση τουλάχιστον
α+1, και η ανάπτυξή του σε κάποιες από αυτές τις διαστάσεις δε
μπορεί να μετρηθεί, να αξιολογηθεί, να συγκριθεί.
Αν απομονώσεις την ανάπτυξη στο βιολογικό άξονα, μπορείς εύκολα
να καταλήξεις στο συμπέρασμα που καταλήγεις, αλλά συνολικά η εικόνα
της ανάπτυξης διαφέρει.
Μέσα σε μικρότερο αναλογικά χρονικό διάστημα ο άνθρωπος αναπτύσσεται
εκατομύρια φορές περισσότερο από ένα ζώο και αυτή η ανάπτυξη δεν
έχει κάποιο πολύ συγκεκριμένο όριο, όπως στα ζώα. Η δε ηλικία του
ανθρώπου, αν δεν υπολογιστεί μόνο όσον αφορά τον αντικειμενικό
χρόνο, αλλά τον ψυχολογικό, ή το νοητικό, είναι ουσιαστικά
μεγαλύτερη.
Θα έλεγα διαφορετικά, ότι η αντίληψη του χρόνου για τον άνθρωπο
και για το ζώο διαφέρει και αν δεχτούμε ότι αυτή εξαρτάται από
ψυχονοητικές λειτουργίες, σίγουρα η υποκειμενική αντίληψη διαφέρει
κατά πολύ.
Εξάλλου, για να το αντιληφθούμε αυτό, η γείρανση αλλά και η αίσθηση
του χρόνου από άνθρωπο σε άνθρωπο διαφέρει.
quote:
Μάλλον μετρούσαν τους κύκλους της Σελήνης, που είναι 13 για ένα ηλιακό έτος.
Πολύ πιθανό.
quote:
Έτσι, ... γιαγιάκα![]()
Ετσι παπούλη'μ! ![]()
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
Υποστηρίζεται από κάποιους ότι στα αρχαία νεκροταφεία οι παιδικοί τάφοι είναι πολύ περισσότεροι από τους τάφους των ενηλίκων. Αυτό τι σημαίνει πρακτικά; Γνωρίζουμε όλοι ότι πριν την ανάπτυξη που γνώρισε η Ιατρική στις μέρες μας, η παιδική θνησιμότητα ήταν σε πολύ υψηλά επίπεδα (επίπεδα στα οποία που δυστυχώς παραμένει ακόμη και σήμερα σε κάποιες χώρες). Σύμφωνα λοιπόν με τη θεωρία αυτή, υπήρχε μια άμεση εφαρμογή της φυσικής επιλογής στα αρχαία χρόνια, δηλαδή, τα φιλάσθενα παιδιά ούτως ή άλλως πέθαιναν από κάποια νόσο (που σήμερα θεραπεύεται), αλλά όσα επιβίωναν, ήταν, ας μου επιτραπεί ο όρος, "γερά σκαριά", οπότε και επιβίωναν περισσότερα χρόνια.
Δεν γνωρίζω κατά πόσο στέκει αυτό, έχει όμως μια "λογική" βάση και εξάλλου γνωρίζουμε ότι οι ηλικίες θανάτου πολλών αρχαίων Ελλήνων πχ ήταν παρόμοιες με τις σημερινές.

quote:
αλλά όσα επιβίωναν, ήταν, ας μου επιτραπεί ο όρος, "γερά σκαριά", οπότε και επιβίωναν περισσότερα χρόνια.
Οντως αυτό φαίνεται να ισχύει, αλλά ξεχνάς την φυσική φθορά με το πέρασμα των χρόνων. Πάντως φαίνεται ότι τουλάχιστον στην κλασσική εποχή υπήρχαν αρκετοί που ζούσαν πάνω από τα 60 (αλλά όχι πάνω από τα 100).
While we do not have comprehensive statistical evidence from ancient times, it may be estimated, for example, that around 6 to 8 percent of the population of the Roman Empire in the first century C.E. was over the age of sixty. A very select few would have even survived to be centenarians. The human life span has not increased dramatically over the past two or three millennia, it is just that a greater proportion of people now survive into old age.
http://health.families.com/status-of-older-people-the-ancient-and-biblical-worlds-1328-1332-eoa
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
Γιατί.
Το φεγγάρι το βλέπεις να αλλάζει, κάθε νύχτα. Μετράς τις μέρες, και διαπιστώνεις ότι κάθε 28 μέρες "γεμίζει", "αδειάζει", εξαφανίζεται και ξαναέρχεται. ακόμα και σήμερα λέμε "νέα σελήνη". Μία έιναι, η ίδια είναι, αλλά έτσι το λέμε. Και μετάμε με βάση αυτό.
28 επί 13 ίσον 364. Να το έτος. Περίπου.
Για να μετρήσουμε ακριβώς το ηλιακό έτος, πρέπει να χρησιμοποιήσουμε τριγωνομετρία. Μετράμε την πορεία του ήλιου, βρίσκουμε ισημερίες, βρίσκουμε τα μέγιστα και ελάχιστα ύψη του ήλιου, τα σημεία καμπής, και σε συνδιασμό με τριγωνομετρία και αξιόπιστο ρολόι, μετράμε το ηλιακό έτος.
Οι Εβραίοι της βιβλικής εποχής υποτίθεται ότι ήταν νομάδες, οπότε δίνω μεγλύτερη πιθανότητα να μην ήξεραν αστρονομία, τριγωνομετρία και άλλα τέτοια "πράγματα του διαβόλου", μια νοοτροπία που δυστυχώς την κληροδότησαν και σε μεταγενέστερες εκφράσεις της κοσμογονίας τους.
Ανακεφαλαιόνοντας, δε δίνω μεγάλη αξιοπιστία στη λέξη "Έτη" που αναφέρονται στη βίβλο, γιατί η μέτρηση της χρονικής περιόδου μπορεί να λεγόταν "περίοδος" και σε κάποια μετάφραση να ερμηνεύτηκε ώς έτος, το "έτος των 365 ημερών σύν μία κάθε τέσσερα", όπως το εννοούμε εμείς.
Η άλλη θεωρία με τις "σοδειές" είναι εντελώς αστήρικτη. Και δύο σοδειές το έτος να είχαν, θα ήταν ο Αδάμ 450 ετών. Ας πούμε ότι μέχρι τα 60 έκενε παιδιά, τα άλλα 390 τι έκανε ???
Η ερμηνεία των 13 σεληνιακών φάσεων, από τα οποία προήλθε με παραφθορά η έννοια έτη, είναι η πιο λογική και εξηγήσιμη.
Υπάρχει λοιπόν και η θεωρία που λέει ότι (νομίζω του Orbiter αν δεν κάνω λάθος), ότι το φεγγάρι αυτό που υπάρχει τώρα γύρω απο την γη δεν είναι το αρχικό. Έχουν υπάρξει και άλλα τα οποία ήταν και πιο κοντά προς την γη και ότι αυτό συντελούσε ώστε να ελλατώνει την βαρύτητα της γης και να έχει ως αποτέλεσμα να υπάρχουν ψηλότεροι άνθρωποι. ΄Έτσι εξηγούν την παρουσία της φυλής των γιγάντων. Επίσης σε αυτην την θεωρία στηρίζεται και η άποψη ότι αυτό είχε και ως αποτέλεσμα να είναι και μακροβιότεροι οι άνθρωποι.
Άλλη μια θεωρία λέει ότι πριν απο πάρα πολλά χρόνια η πυκνότητα του στρώματος του όζοντος γύρω απο τον πλανήτη ήταν τόσο μεγάλη, ούτως ώστε η επίδραση και η φθορά απο την υπεριώδη ακτινοβολία του ήλιου ήταν απειροελάχιστη οπότε αυτό συντελούσε στην μακροημέρευση των ανθρώπων.
Έχω επίσης ακούσει ιστορίες απο αναδρομές, όπου μιλούν για τους Ατλάντιους οι οποίοι είχαν το προνόμιο να ζουν τόσα πολλά χρόνια ώστε πολλοί απο αυτούς επιλέγαν να φύγουν απο την ζωή μέσα απο μια διαδικασία αποϋλοποίησης την στιγμή που έκριναν ότι ήθελαν να κλείσει ο κύκλος της ζωής τους.
Μπορεί αυτά να ακούγονται χαζά, όμως μεταφέρουν όλα τους και ενισχύουν την πληροφορία, πως ανεξάρτητα απο τους λόγους ή τις αιτίες στις οποίες οφείλετο, το γεγονός είναι πως οι άνθρωποι κάποτε ζούσαν πάρα πολλά χρόνια...
Εγω πάντως επιμένω στην θέση μου παρά τις αντιρρήσεις κάποιων φιλων εδώ ότι ο άνθρωπος είναι αδικημένος. Επίσης να πω ειδικά στον φίλο που έθεσε το θέμα ότι έχουμε άλλα προνόμια, πως ακριβώς αυτός είναι ένας λόγος παραπάνω και το επισημαίνω ξανά. Μόλις ο άνθρωπος αρχίσει να ψυχανεμίζεται τι πραγματικά του συμβαίνει τότε πια ο κύκλος της ζωής του κλείνει.
Για μενα όλο αυτό είναι στημένο και αν θα παρατηρήσετε τι συμβαίνει με τους ανθρώπους που για κάποιον λόγο αφυπνίζονται πιο γρήγορα απο τους άλλους, αν αρχίσουν και επηρεάζουν το σύστημα, έχουν βρεί άλλους τρόπους να τους εξουδετερώνουν. Αν οι συνήθεις τρόποι αποτύχουν τότε αναγκάζονται και διακόπτουν βιαίως το νήμα της ζωής τους... Παραδείγματα έχουμε πολλά δεν χρειάζεται να τα αναφέρω εδω...
Όπως πολύ ωραία έλεγε ένας παλιός καλός φίλος... ΟΛΑ ΣΤΗΜΕΝΑ ΚΑΙ ΥΠΟΠΤΑ...
φιλικά...
Oculatis Abis (Φεύγεις οξυδερκής)
Ο ΔΥΣΚΟΛΟΤΕΡΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΣΟΥ...
"ΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΙΚΗΤΟΙ" (Δυστυχώς...)
Edited by - Απέριττος on 05/04/2006 22:52:44
Και στις αιτιάσεις ορισμένων Άλλων...
_________________________
The seething seas ceaseth
and twiceth the seething seas sufficeth us.
Ας πούμε οτι μετρούσαν την ζωή των Πατριαρχών με Σεληνιακούς μήνες και τα 500,600,700 χρόνια αντίστοιχα γίνονταν 50,60,70 τί συμβαίνει τότε με τα νεώτερα απο τα Βιβλικά πρόσωπα, και σε αυτά μετρούσαν την ζωή με Σεληνιακούς μήνες?? Ας πούμε τον βασιλιά Δαυίδ που έζησε 70 χρόνια άν λάβουμε υπόψη οτι χρησιμοποιούσαν το Σεληνιακό ημερολόγιο πόσα έζησε πραγματικά 10? Είναι αστείο και που το σκεφτόμαστε μόνο αλλά και είναι ολοκληρωτικά αδιανόητο να φτάσει ο άνθρωπος τα 850 - 900 χρόνια. Οι δυνατότητες του ανθρώπου βάση του ότι ισχύει αυτή την στιγμή στο ζωικό βασίλειο είναι μέχρι 170 - 180 χρόνια, και έχουν υπάρξει κάποιοι ελάχιστοι άνθρωποι που έχουν φτάσει τα 150 και αυτό τα λέει όλα.
Οι διάφοροι Μαθουσάλες, Ενώχ και Νώε που έφτασαν τα 500 - 600 χρόνια δέν αντιπροσωπεύουν έναν μεμονωμένο άνθρωπο αλλά μιά σειρά 5 - 10 ή περισσότερο, ή λιγότερο ανθρώπινων γενεών.
Αυτά που έγραψε ο φίλος Απέριττος σχετικά με τις παλιότερες Σελήνες στην Γή, δέν θα τα σχολιάσω τα έχω ακούσει πολλές φορές όλα είναι πιθανά αλλά και τίποτα δέν έχει αποδειχτεί. Ας μείνουμε στο ΣΗΜΕΡΑ και στις παρούσες συνθήκες που υπάρχουν σήμερα στην Γή, όπου κατα γενική ομολογία αδικείται κατάφορα ο άνθρωπος όσον αφορά τον χρόνο ζωής του.
Μια πρώτη εκτίμηση είναι ο έντονος ρυθμός ζωής και το άγχος που δέν υπάρχουν καθόλου στα ζώα, όπως και η λανθασμένη διατροφή.
http://www.seasite.niu.edu/Indonesian/Indonesian_Elections/Indo-pemilu99/21.jpg
"Non, nisi parento, vincitur"
ΒΑΚΩΝ
