- Η ΤΕΧΝΗ ΣΤΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟ ( ή ένας έρωτας που κρατάει για πάντα...) - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
Από τον όμηρο, μέχρι τους τροβαδούρους του μεσαίωνα, από τη ζωγραφική του Poussen,του Da Vinci και του Ιερώνυμου Μπος μέχρι τη μουσική του Vagner, Μότσαρτ και Ντεμπυσσύ οι μυημένοι εσωτεριστές δεν σταματούσαν να σημαδεύουν τα δημιουργήματά τους με τη σφραγίδα της «μυστικής» τους γνώσης.
Ακόμη και ο κόσμος των παιδικών παραμυθιών βρίθει από τέτοιους συμβολισμούς.
Και όλα αυτά σε κάποιες «σκοτεινές» για τη γνώση εποχές είναι βεβαίως απόλυτα κατανοητά όμως πως εξηγείται σήμερα το φαινόμενο αυτό?
Ποια η ανάγκη του ανθρώπου να περάσει μηνύματα μέσα από την 7η τέχνη στην εποχή του Υδροχόου, την εποχή όπου όλα βγαίνουν στο φως? (Βλ. Μatrix, Ladyhawk κ.α)
Την εποχή που με το ίντερνετ μπορεί να έχει κανείς απεριόριστη και προσπελάσιμη γνώση??
Μμμμ... το θέμα αυτό μου φαίνεται πολύ οικείο...ίσως σε κάποια άλλη ζωή το είχα ξανασυζητήσει... (εκτός κι αν έχω πάθει παράκρουση
)
Αν πάλι υπάρχει ήδη (πράγμα που δε διαπίστωσα με την αναζήτηση)παρακαλώ να το σβήσετε.
Αυτά (τα γνωστά) για αρχή προς σκέψη και ερεθισμό...
Οτιδήποτε νεο,επαναστατικο,καινουριο και αγνωστο μπορει να αγκαλιαστει από το χωρο της τέχνης ή με την τεχνη του διαλογισμου να διασαφηνιστει,να ταυτοποιηθει,να καθοριστει και να διερευνηθει ο λογος που εμφανίστηκε αυτο το καινουριο,ο τρόπος που θα βοηθήσει τον κοσμο ή ο κινδυνος να τον καταστρεψει.Αρα βλεπουμε οτι η τεχνη γεννα,παναδεικνυει στο προσκήνιο,συγχρονως ομως με την διαλογιστική της μορφή ερευνα και εμβαθυνει πισω από το προσκηνιο.
σε ενα πινακα ζωγραφικής ο καλλιτεχνης θα δωσει μια πινελια μελανή όταν θελήσει να περιγραψει τον πολεμο,τον ξεριζωμο,την οργη,την πεινα...την απωλεια.
σε ενα σανιδι θεατρου,ο ηθοποιός θα ξυπνήσει,θα δημιουργήσει μια εσωτερική αναγκη για δραση στο κοινό του
ενας χορογραφος,ενας χορευτής θα βγαζει μια μελαγχολία απο την κινησή του,ενας μουσικός θα παιξει λυπητερα,ενας γλυπτης θα διαμορφλωσει το γλυπτό του σαν καποιος να κακοποίησε το δημιούργημά του
Η τέχνη λειτουργει υποσεινήδειτα.Δημιουργει απορίες,ερωτηματικά.Γι'αυτο και στην εποχή του υδροχοου ο ανθρωπος παρουσιάζει την αναγκη να περάσει μηνυματα ανθρωπισμου,ιδανικων,νέων οραματων μέσα από καθε είδους τέχνη.Εξαλλου,ίσως ολα αυτα να χρειαζονται καθαρισμα και με αυτον τον τροπο να γινεται αντιληπτη σιγά -σιγά η αναγκη για εκτόνωση της ενεργειας.
Πηγα στο δασος γιατι ήθελα να ζήσω ελευθερα.Ηθελα να ζήσω βαθεια τη ζωη,να ρουφηξω ολο της το μεδουλι.Να βαλω στην ακρη ολ'αυτα που δεν ηταν ζωη και να να μην ανακαλυψω,οταν θα εφθανε η στιγμή να πεθάνω,πως δεν εζησα...
ΦΙΛΗ Avallon ΑΝΟΙΞΕΣ ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΘΕΜΑ....
Η ΤΕΧΝΗ ΣΤΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟ Η' H ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΣ....
Η ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΥ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΠΑΛΑΙΑ.
ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ-ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ-ΜΟΥΣΙΚΗ-ΘΕΑΤΡΟ-ΧΟΡΟΣ-ΠΟΙΗΣΗ-ΠΕΖΟΣ ΛΟΓΟΣ -ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΕΙΝΑΙ ΦΟΡΕΙΣ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΥ.
ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΔΥΝΑΤΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΔΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΥΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΑ ΕΡΜΗΝΕΥΣΕΙ.
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΑΥΤΑ ΙΣΩΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΛΕΓΟΜΕΝΑ ΚΛΕΙΔΙΑ..
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
quote:
Η ΤΕΧΝΗ ΣΤΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟ Η' H ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΣ...
Mετά από τόσο καιρό και πιάνεις ακόμη τον παλμό μου...Ηθελα να αλλάξω τον τίτλο σε "Ο ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΗ" ή "ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΣ" αλλά είδα ότι δεν μπορούσα πλέον...
Το περίεργο είναι ότι βρισκόμαστε στην εποχή του Υδροχόου όπου η γνώση ρέει άφθονη παντού και πλέον δεν μπορώ να καταλάβω τι νόημα έχουν πλέον τα κρυμμένα νοήματα μέσα στην τέχνη.
Περισσότερο μπορώ να φανταστώ τη "σχέση" αυτή σαν ένα τρόπο διεύρυνσης της συνείδησης, σαν ένα παζλ που δίνει τροφή για σκέψη και που μας πάει ένα βήμα παρά πέρα παρά σαν αποκάλυψη μυστικής γνώσης...
Θα ήθελα την άποψή σας σε αυτό...
ΦΙΛΗ Avallon ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΟΥ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΟΥ ΚΑΤΙ....
quote:
Και όλα αυτά σε κάποιες «σκοτεινές» για τη γνώση εποχές είναι βεβαίως απόλυτα κατανοητά όμως πως εξηγείται σήμερα το φαινόμενο αυτό?
ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΠΩΣ ΣΗΜΕΡΑ ΟΙ ΕΠΟΧΕΣ ΕΙΝΑΙ ΦΩΤΕΙΝΕΣ ????
ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΠΩΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΕ ΦΩΤΕΙΝΕΣ ΕΠΟΧΕΣ ΟΛΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΓΝΩΣΤΑ ?????
ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΠΟΛΛΟΙ ΔΙΑΛΕΞΑΝ ΤΙΣ ΤΕΧΝΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΤΑΔΩΣΟΥΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ.
ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΡΓΟ ΤΕΧΝΗΣ ΠΟΥ ΜΕΤΑΦΕΡΕΙ ΚΑΠΟΙΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ.
ΠΟΥ Η ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΤΟΥ (ΚΛΕΙΔΙΟΥ) ΕΙΝΑΙ Η ΓΝΩΣΗ ΑΛΛΑ ΚΑΙ Η ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΓΙΑ ΠΡΟΧΩΡΙΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ..
ΕΔΩ ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΕΡΩΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΩΣ ΚΑΤΑΛΥΤΗΣ...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
Όπως και να ‘χει, σκέψου πόσοι, αλήθεια, «μυημένοι» είναι πραγματικά σε θέση να αντιληφθούν την ουσία, αλλά και τις προεκτάσεις ενός έργου τέχνης, είτε αυτό είναι το «dirty works» του γνωστού web artist, είτε «ο κήπος των γήινων απολαύσεων» του Μπος, ή ακόμα και μια μουντζούρα του Ντύρερ. Συνήθως, οι περισσότεροι αποδέχονται και αναμασούν τις αναλύσεις τρίτων, νιώθουν αυτό που «πρέπει να νιώσουν», ίσως επειδή «κολλάει» με το μονοπάτι που διάλεξαν στην προσωπική τους αναζήτηση, ΑΛΛΑ στην ουσία, ο Ντύρερ (και ο κάθε Ντύρερ) ΔΥΣΤΥΧΩΣ παραμένει ένας Άγνωστος! Γιατί δεν στάθηκαν απέναντι στο έργο τέχνης με τα δικά τους μάτια και την ψυχή ανοιχτή.
Είναι θέμα συνολικής αντίληψης και σαφώς «τριβής» (ως μυητικά στάδια) η κατανόηση οποιασδήποτε μορφής τέχνης. Τα κλειδιά, στα οποία αναφέρθηκε και ο καλός μου Avatargr, είναι παντελώς άχρηστα (αόρατα), αν κάποιος δεν είναι σε θέση να τα δει (κάτι σαν το κρυμμένο γράμμα) και να αναγνωρίσει τη «χρησιμότητά τους». Το μήνυμα, ναι, θα φτάσει στον αληθινό αποδέκτη, ασχέτως χρόνου και τόπου.
Το πρόβλημα δεν είναι αν πρέπει να βγαίνουν ή όχι στο φως τα μηνύματα/νοήματα που φέρει ένα έργο τέχνης, αλλά το αν η παρα-πληροφόρηση βοηθά στην κατάκτηση αυτής της γνώσης ή διαστρεβλώνει την πρόθεση του καλλιτέχνη και το όποιο μήνυμα προσπαθεί να περάσει.
Πολλά ακούν τ’ αυτιά μου και πίστεψέ με, Avallon, όταν μερικοί λένε για τις δονήσεις που ένιωσαν όταν αντίκρυσαν έναν Ντα Βίντσι, το μόνο που μπορώ να πω είναι «χα!χα!χα!», όταν οι ίδιοι δεν γνωρίζουν τις επιδράσεις που ασκεί η θέση μιας τελείας στο επίπεδο. Με όλο αυτό το κατεβατό θέλω να ρωτήσω, πώς ακριβώς θέλεις να προσεγγίσουμε το θέμα που άνοιξες; Αποσυμβολιστικά, κριτικά, ψυχ, ή αλλιώς;
quote:
Περισσότερο μπορώ να φανταστώ τη "σχέση" αυτή σαν ένα τρόπο διεύρυνσης της συνείδησης, σαν ένα παζλ που δίνει τροφή για σκέψη και που μας πάει ένα βήμα παρά πέρα παρά σαν αποκάλυψη μυστικής γνώσης...
Ακριβώς αυτό. Εγώ, Avallon, θα έβγαζα και τα εισαγωγικά. Είναι ΣΧΕΣΗ ουσιαστική. Έρωτας και Έμπνευση οι δύο όψεις του ίδιου «καταλύτη» (η λέξη κλειδί που ανέφερε ο Avatargr).
dancing verum,
quote:
Η εσωτερική μας φωνή είναι αυτή που μας ωθεί στο να δημιουργήσουμε τεχνη.Η τεχνη,οποιασδήποτε μορφής τεχνη μας δίνει την ελευθερία της χωρίς ορια αυτοεκφρασης για να ελθουμε ή να επαναφέρουμε την ισορροπία
θα συμφωνήσω μαζί σου. Με μια επιφύλαξη στο «χωρίς όρια» που σχετίζεται με την εργασία που κάνει ο καθένας με τον εαυτό του, αλλά δεν είναι επί του παρόντος να το αναλύσουμε.
quote:
Οτιδήποτε νεο,επαναστατικο,καινουριο και αγνωστο μπορει να αγκαλιαστει από το χωρο της τέχνης
Θα συμφωνήσω στο περί αγκαλιάς. Θεωρώ όμως ότι όλα έχουν ξαναγίνει. Διαφέρει το «σερβίρισμα» (λογικό για εμένα προσωπικά και αποδεκτό ως τέτοιο).
quote:
ή με την τεχνη του διαλογισμου να διασαφηνιστει,να ταυτοποιηθει,να καθοριστει και να διερευνηθει ο λογος που εμφανίστηκε αυτο το καινουριο,ο τρόπος που θα βοηθήσει τον κοσμο ή ο κινδυνος να τον καταστρεψει.Αρα βλεπουμε οτι η τεχνη γεννα,παναδεικνυει στο προσκήνιο,συγχρονως ομως με την διαλογιστική της μορφή ερευνα και εμβαθυνει πισω από το προσκηνιο.
Ανάλυσέ το, αν θέλεις, αυτό.
Η τέχνη για αυτόν που την ποιεί, είναι εσωτερική ανάγκη, είναι τρόπος ζωής. Για εκείνον που την εισπράττει είναι ενίοτε ο καθρέφτης μέσα στον οποίο θα δει.
Πώς θα ήταν άραγε τα έργα του Ιερώνυμου Μπος, αν ζούσε σήμερα;
Να είστε όλοι καλά
Shukran JAZZilan (thank you very JAZZ)
Moz
Avallon, μετά λύπης διάβασα την επεξήγηση στην υπογραφή σου. Μπορώ να βοηθήσω -ξέρω τουλάχιστον μέχρι το 99! Ραντεβού στη γκαλερί του έσω, αύριο στις 4+1(=5); Μπορείς να αργήσεις 4+4+4-2(=10) λεπτά, δεν χάθηκε ο κόσμος! (Αστειεύομαι και το ξέρεις, αλλά μην αργήσεις. ΟΚ;)
quote:
ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΠΩΣ ΣΗΜΕΡΑ ΟΙ ΕΠΟΧΕΣ ΕΙΝΑΙ ΦΩΤΕΙΝΕΣ ????
ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΠΩΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΕ ΦΩΤΕΙΝΕΣ ΕΠΟΧΕΣ ΟΛΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΓΝΩΣΤΑ ?????
Θα συμφωνήσω με τον Moz που με διόρθωσε πολύ όμορφα ...
Η εποχή μας είναι αποκαλυπτική και όχι απαραίτητα φωτεινή...
ΟΜΩΣ και αυτό είναι κάτι...
Είναι ένα ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΚΑΤΙ στο δρόμο της φώτισης, στο δρόμο της γνώσης... ένα λιθαράκι στην εποχή της αναζήτησης, ένα βήμα πιο κοντά στο στόχο...
quote:
ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΠΟΛΛΟΙ ΔΙΑΛΕΞΑΝ ΤΙΣ ΤΕΧΝΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΤΑΔΩΣΟΥΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ.
Δε το θεωρώ αυτό λογικό αγαπητέ AVATARGR...
Kάποιος που θέλει να μεταδώσει κάτι ...
Για να δούμε λοιπόν:
- Aυτός που θέλει να μεταδώσει κάτι θέλει να το μεταδώσει στον αμύητο ή στον μυημένο??
Αν είναι μύημα για τον αμύητο..."στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα..." το μήνυμα πάει στο βρόντο...
Αν το μήνυμα προορίζεται για τον μυημένο δε νομίζω ότι ο μυημένος έχει ανάγκη να δει ένα έργο για να καταλάβει, να μάθει κάποια πράγματα...
Συνεπώς το μήνυμα δεν έχει αποδέκτη αλλά καλύπτει εσωτερικές ανάγκες του ίδιου του καλλιτέχνη ο οποίος έχει κάνει βίωμά του τον εσωτερισμό και βρίσκει ένα τρόπο έκφρασης μέσω της τέχνης.
quote:
ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΡΓΟ ΤΕΧΝΗΣ ΠΟΥ ΜΕΤΑΦΕΡΕΙ ΚΑΠΟΙΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ
Tα κλειδιά είναι άχρηστα αν κάποιος είναι τόσο τυφλός για να βρει την κλειδαρότρυπα και τόσο κουλός για να βάλει το κλειδί στην τρύπα...
quote:
ΕΔΩ ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΕΡΩΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΩΣ ΚΑΤΑΛΥΤΗΣ...
Αυτό θα συμφωνήσω είναι βασικό στοιχείο της αναζήτησης
quote:
Έναν Καντίνσκι, ας πούμε; Γιατί κάποιοι καλλιτέχνες θεωρούνται περισσότερο «εσωτερικοί» από κάποιους άλλους;
Eνα Κadkinsky μπορεί να μην έβαζα γιατί δεν είναι του γούστου μου (ακόμα και αν ήταν εσωτεριστής) αλλά οπωσδήποτε θα έβαζα έναν ΚLIMT.
quote:
Συνήθως, οι περισσότεροι αποδέχονται και αναμασούν τις αναλύσεις τρίτων, νιώθουν αυτό που «πρέπει να νιώσουν», ίσως επειδή «κολλάει» με το μονοπάτι που διάλεξαν στην προσωπική τους αναζήτηση, ΑΛΛΑ στην ουσία, ο Ντύρερ (και ο κάθε Ντύρερ) ΔΥΣΤΥΧΩΣ παραμένει ένας Άγνωστος!
Θα συμφωνήσω και πάλι... γι'αυτό και όταν πηγαίνω σε κάποιο εικαστικό χώρο δε διαβάζω τους κριτικούς και δεν ακολουθώ την πεπατημένη...(στο μονοπάτι που έχουν βαδίσει όλοι δεν βγαίνουν λουλούδια)
Μ'αρέσει λοιπόν να κοιτάζω ένα πίνακα και να τον αφήνω να μιλάει μόνος του μέσα μου (δεν διαβάζω ούτε την εξήγηση του ίδιου του δημιουργού γιατί ας μην ξεχνάμε πως στην τέχνη δημιουργεί περισσότερο το υποσυνείδητο...)
Αυτό που θ'ακούσω μπορεί και να είναι λάθος... είναι όμως ένα προσωπικό βίωμα και η αξία του γι'αυτό και μόνο το λόγο μοναδική.
quote:
Πολλά ακούν τ’ αυτιά μου και πίστεψέ με, Avallon, όταν μερικοί λένε για τις δονήσεις που ένιωσαν όταν αντίκρυσαν έναν Ντα Βίντσι, το μόνο που μπορώ να πω είναι «χα!χα!χα!», όταν οι ίδιοι δεν γνωρίζουν τις επιδράσεις που ασκεί η θέση μιας τελείας στο επίπεδο
Αυτά είναι γελοιότητες... Το μόνο που ένιωσα μπροστά σε ένα ΝταΒίντσι είναι δέος ή θαυμασμό ανάλογα το έργο... όσο για δονήσεις...(τι'ναι τούτο
)quote:
Με όλο αυτό το κατεβατό θέλω να ρωτήσω, πώς ακριβώς θέλεις να προσεγγίσουμε το θέμα που άνοιξες; Αποσυμβολιστικά, κριτικά, ψυχ, ή αλλιώς;
Νομίζω ότι η ΤΕΧΝΗ δεν μπορεί να οριοθετηθεί και να μπει σε καλούπια και γι'αυτό πιστεύω δε θα ήταν υπερβολή να το αφήσουμε ανοιχτό προς όλες τις κατευθύνσεις... Υπάρχουν θέματα που έχουν πλατιάσει και μετά από 20 σελίδες εξακολουθούν και είναι ενδιαφέροντα και ενεργά...
Πιστεύω ότι καλό θα ήταν να συνεχίσουμε τη συζήτηση και να δούμε που θα μας πάει από μόνη της γιατί στην πορεία μπορεί να μιλήσουμε και για τον αποσυμβολισμό κάποιον έργων εκτός από το ΕΤ ΙΝ ΑRCADIA EGO για το οποίο υπάρχει ήδη το ομόνυμο τόπικ.
quote:
Ραντεβού στη γκαλερί του έσω, αύριο στις 4+1(=5); Μπορείς να αργήσεις 4+4+4-2(=10) λεπτά, δεν χάθηκε ο κόσμος! (Αστειεύομαι και το ξέρεις, αλλά μην αργήσεις. ΟΚ;)
Ωραία!
Μου κλείνεις ραντεβού αλλά δε μου λες που στο καλό είναι αυτή τη γκαλερί του εσω...
Ασε ούτως η άλλως δε θα είμαι πολύ ευχάριστη παρέα απόψε...
Καλή σας νύχτα
ΦΙΛΗ Avallon Η ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΗ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΩΣ ΜΕΤΑΦΕΡΕΙ ΓΝΩΣΗ (ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ).
ENA ΛΙΘΑΡΑΚΙ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΠΩΣ ΕΙΣΑΙ ΣΕ ΣΩΣΤΟ ΔΡΟΜΟ..
ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ...
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ ΜΟΥ ΠΩΣ ΚΑΠΟΙΟΙ ΔΙΑΛΕΞΑΝ ΤΙΣ ΤΕΧΝΕΣ ΝΑ ΜΕΤΑΔΩΣΟΥΝ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΕ ΤΙ ΔΙΑΦΩΝΕΙΣ ????
ΜΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΥΝΑΝΤΑΙ ΝΑ ΔΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΑΚΟΥΣΟΥΝ.
ΑΛΛΑ ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ????
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΩΤΙΚΟ ΝΑ ΤΟΥΣ ΛΕΜΕ ΜΥΗΜΕΝΟΥΣ....
ΑΠΛΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΔΥΝΑΝΤΑΙ ΝΑ ΑΠΛΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΔΙΑΝΟΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΝΙΩΣΟΥΝ...
ΤΙ ΝΑ ΝΙΩΣΟΥΝ ????
ΤΙΣ ΔΟΝΙΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΙΠΕ Ο ΦΙΛΟΣ Moz..
ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΑ ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΠΕΙΣ ΑΥΤΟ ΕΔΩ ΚΑΤΙ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙ..
ΟΛΗ ΑΥΤΗ Η ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΝΑΣΤΑΤΩΣΗ ΠΟΥ ΘΑ ΣΟΥ ΠΕΙ ΕΔΩ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΨΑΞΕ.
ΑΛΛΑ ΚΑΘΕ ΤΙ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ....
ΕΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΟΥΦΟΣ ΤΥΦΛΟΣ (ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ) ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΕΙ ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ ΔΕΝ ΣΥΜΑΙΝΕΙ ΠΩΣ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ.....
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
quote:
ΦΙΛΗ Avallon Η ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΗ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΩΣ ΜΕΤΑΦΕΡΕΙ ΓΝΩΣΗ (ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ).
Θα διαφωνήσω...
Οταν λέμε ότι η εποχή μας είναι ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΗ δε γίνεται να είναι αποκαλυπτική μόνο σε συγκεκριμένους τομείς... δε γίνεται να βάλουμε όριο στην αποκάλυψη που συντελείτε και να πούμε ότι γίνεται σε "αυτούς" τους τομείς και σε "εκείνους" δε γίνεται...
quote:
ENA ΛΙΘΑΡΑΚΙ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΠΩΣ ΕΙΣΑΙ ΣΕ ΣΩΣΤΟ ΔΡΟΜΟ..
ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ...
Συμφωνώ
Και πως δύναται ένας άνθρωπος να καταλάβει ότι βρίσκεται στο σωστό δρόμο?
Αν είναι μυημένος ή αν έχει διαίσθηση, αυτή την έκτη αίσθηση που λέμε και που ως γνωστόν είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένη στους καλλιτέχνες
quote:
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ ΜΟΥ ΠΩΣ ΚΑΠΟΙΟΙ ΔΙΑΛΕΞΑΝ ΤΙΣ ΤΕΧΝΕΣ ΝΑ ΜΕΤΑΔΩΣΟΥΝ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΕ ΤΙ ΔΙΑΦΩΝΕΙΣ ????
Θεωρώ ότι μεταβίβασαν κάποια στοιχεία εσωτερικά που είχαν μέσα τους και τα έβγαλαν στη δημιουργία του έργου τους χωρίς να έχουν όμως κάποιο σκοπό μεταφοράς της γνώσης...πράγμα άσκοπο αν σκεφτείς το επίπεδο μόρφωσης του τότε κόσμου...που ήταν ή μορφωμένοι ή αμόρφωτοι... δεν υπήρχε ενδιάμεση κατάσταση.
Συνεπώς για ποιούς προορίζόταν η γνώση?
Πόσο χρήσιμο είναι ένα μήνυμα με αποδέκτη έναν αναλφάβητο ή έναν "κουφό" ή "τυφλό" άνθρωπο?
Γιατί όπως και συ είπες:
quote:
ΕΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΟΥΦΟΣ ΤΥΦΛΟΣ (ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ) ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΕΙ ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ ΔΕΝ ΣΥΜΑΙΝΕΙ ΠΩΣ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ.....
Γενικότερα θεωρώ ότι ο καλλιτέχνης είναι εγωκεντρικός σαν ιδιοσυγκρασία και τις περισσότερες φορές δημιουργεί για τον εαυτό του και όχι για τους άλλους (ιδιαίτερα οι ζωγράφοι και οι ποιητές)
Νομίζω ότι το θέμα σηκώνει συζήτηση και ίσως τελικά υπάρχει και μια άλλη παράμετρος που δεν έχω υπολογίσει αλλά θα χαρώ να την ακούσω
quote:Μα καλά, εκείνο το ΕΙΚΟΝΕΣ, γκαλερί δεν είναι; (Λες να έπαθα υπεροξυγόνωση;)
Ωραία!
Μου κλείνεις ραντεβού αλλά δε μου λες που στο καλό είναι αυτή τη γκαλερί του εσω...
quote:
Ασε ούτως η άλλως δε θα είμαι πολύ ευχάριστη παρέα απόψε...
Αυτό θα το κρίνω εγώ. (Πες ότι με αποφεύγεις, γιατί άκουσες ότι είμαι μουτζαχεντίν!)
Θα επανέλθω επί του θέματος.
(Απ' το βουνό ψηλά εκεί)
Moz
quote:
Γενικότερα θεωρώ ότι ο καλλιτέχνης είναι εγωκεντρικός σαν ιδιοσυγκρασία και τις περισσότερες φορές δημιουργεί για τον εαυτό του και όχι για τους άλλους (ιδιαίτερα οι ζωγράφοι και οι ποιητές)
Η δημιουργία είναι μια ανθρώπινη ανάγκη και -κατά την προσωπική μου άποψη- είναι αυτή η ανάγκη που μας κάνει να ξεχωρίζουμε από τα υπόλοιπα ζώα.
Ο καλλιτέχνης που δημοσιεύει τα έργα του, δεν είναι εγωκεντρικός, διότι αφού τα δημοσιεύει, σημαίνει ότι πιστεύει πως έχει κάτι μέσα του άξιο να το μοιραστεί. Υπ΄ όψη πως κανένας καλλιτέχνης δεν προσφέρει όλα του τα έργα στο κοινό. Κάποια τα κρατά για τον εαυτό του μόνο ή/και για τους πολύ κοντινούς του ανθρώπους μόνο. Οι λόγοι γι αυτό ποικίλουν φυσικά.
Όταν λοιπόν προσφέρει στο κοινό τα έργα του, ακόμα κι αν ο άμεσος στόχος είναι η δόξα και το χρήμα, πρέπει πρώτ΄ απ΄ όλα να τα έχει θεωρρήσει άξια δημοσίευσης. Και για να τα θεωρρήσει άξια δημοσίευσης, σημαίνει πως πιστεύει ότι φέρουν ένα μύνημα/μια σκέψη που αξίζει να υποθεί/φανεί/ακουστεί.
Δεν ξέρω εάν παρακολουθείς τον συλλογισμό μου... Τείνω να "χάνω την μπάλα" με τις ίδιες μου τις σκέψεις καμμιά φορά 
_______________
...Not all those who wonder are lost... (lotr)
ΦΙΛΗ Avallon Η ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΗ ΓΙΑ ΟΣΟΥΝ ΔΥΝΑΝΤΑΙ ΝΑ ΔΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΑΚΟΥΣΟΥΝ....
ΤΟ ΟΡΙΟ ΔΕΝ ΤΟ ΘΕΤΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΟΥΝ....
ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ ΣΕ ΑΛΛΟ ΣΗΜΕΙΟ...
quote:
Θεωρώ ότι μεταβίβασαν κάποια στοιχεία εσωτερικά που είχαν μέσα τους και τα έβγαλαν στη δημιουργία του έργου τους χωρίς να έχουν όμως κάποιο σκοπό μεταφοράς της γνώσης...πράγμα άσκοπο αν σκεφτείς το επίπεδο μόρφωσης του τότε κόσμου...που ήταν ή μορφωμένοι ή αμόρφωτοι... δεν υπήρχε ενδιάμεση κατάσταση.Συνεπώς για ποιούς προορίζόταν η γνώση?
Πόσο χρήσιμο είναι ένα μήνυμα με αποδέκτη έναν αναλφάβητο ή έναν "κουφό" ή "τυφλό" άνθρωπο?
ΜΑ Η ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΕΝΙΑ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥΣ (ΤΕΧΝΗ) ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΕΣ ΓΕΝΙΕΣ.
ΣΙΓΟΥΡΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΔΕΚΤΗΣ Ο ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΟΣ Ο "ΚΟΥΦΟΣ" 'Η Ο "ΤΥΦΛΟΣ"
ΑΥΤΟΙ ΠΟΤΕ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΘΑ ΔΟΥΝ ΔΕΝ ΘΑ ΝΙΩΣΟΥΝ..
ΑΛΛΑ ΑΠΟΔΕΚΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΔΥΝΑΝΤΑΙ ΝΑ ΑΠΛΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΔΙΑΝΟΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΝΙΩΣΟΥΝ...
Η ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ ΦΙΛΟΥ Moz
quote:
Η τέχνη για αυτόν που την ποιεί, είναι εσωτερική ανάγκη, είναι τρόπος ζωής. Για εκείνον που την εισπράττει είναι ενίοτε ο καθρέφτης μέσα στον οποίο θα δει.
ΑΥΤΟ ΜΕ ΚΑΛΥΠΤΕΙ ΑΠΟΛΥΤΑ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
quote:
Μα καλά, εκείνο το ΕΙΚΟΝΕΣ, γκαλερί δεν είναι; (Λες να έπαθα υπεροξυγόνωση;)
Πήγα αλλά δεν βρήκα τίποτα ενδιαφέρον...
Νόμιζα ότι υπήρχε κάτι παρεμφερές εκεί.
Αλλωστε αν θέλω να δω εικόνες ξεφυλίζω ένα βιβλίο και δεν μπαίνω στο ίντερνετ...
Κακά τα ψέμματα άλλη η αίσθηση του βιβλίου, το χαρτί σαν αφή, το μελάνι σαν μυρωδιά... (μ'αρέσει να τα σνιφάρω κιόλας
)quote:
Δεν ξέρω εάν παρακολουθείς τον συλλογισμό μου... Τείνω να "χάνω την μπάλα" με τις ίδιες μου τις σκέψεις καμμιά φορά
Σε παρακολουθώ καλή μου... μου τυ΄χαίνει και μένα αυτό μερικές φορές μην ανησυχείς δεν είναι σοβαρό
Τώρα για αυτά που είπες...
Ο καλλιτέχνης είναι εγωκετρικός...απλά κάποιος είναι πολύ και κάποιος άλλος λιγότερο...
Ξεκινάμε σαν αφετηρία από αυτό για να κατανοήσουμε γιατί από τους Προϊστορικούς χρόνους ο άνθρωπος "καλλιτεχνούσε" είτε σε βράχους, είτε σε πέτρα... Δεν το έκανε για να τον θαυμάσουν... Το έκανε απλά γιατί έτσι ένοιωθε έτσι του άρεσε.
Εγώ κατά καιρούς ζωγραφίζω... οι φίλοι θέλουν να πιστεύουν ότι είμαι ζωγράφος αλλά εγώ θέλω να πιστεύω ότι απλά κάνω το βίτσιο μου...
Οταν δημιουργώ, το κάνω γιατί έτσι μου βγαίνει.
Πολλές φορές με παρακάλεσαν να φτιάξω κάτι για ένα χώρο κάτι συγκεκριμένο και ποτέ δε το έκανα.
Δε λειτουργώ κατά παραγγελία, μπορεί να κάνω 2 χρόνια να πιάσω πινέλο αλλά το σίγουρο είναι ότι όταν τελειώσω ένα έργο μου είναι αφάνταστα δύσκολο σχεδόν ακατόρθωτο να το αποχωριστώ.
Μου έχουν προσφέρει και χρήματα, με έχουν παρακαλέσει να χαρίσω αλλά δεν ξέρω... αγαπώ τα δημιουργήματά μου αυτά (τα ομολογουμένως λίγα) σα να είναι παιδιά μου.
Βέβαια δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι την ίδια ψυχοσύνθεση και κατά συνέπεια δε δρουν με τον ίδιον τρόπο αλλά επιμένω ότι όταν ένας καλλιτέχνης δημιουργεί το κάνει πρωταρχικά για τον εαυτό του.
Σε κάθε έργο ο δημιουργός αφήνει την προσωπική του σφραγίδα από αυτό που είναι, από την αύρα του, από το χαρακτήρα του από την πνευματική βαθμίδα που ανήκει από τον εσωτερικό του κόσμο. Το θέμα είναι κατά πόσο το κάνει συνειδητά ή αυτό του βγαίνει υποσυνείδητα.
quote:
Η ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ ΦΙΛΟΥ Mozquote:
Η τέχνη για αυτόν που την ποιεί, είναι εσωτερική ανάγκη, είναι τρόπος ζωής. Για εκείνον που την εισπράττει είναι ενίοτε ο καθρέφτης μέσα στον οποίο θα δει.
ΑΥΤΟ ΜΕ ΚΑΛΥΠΤΕΙ ΑΠΟΛΥΤΑ.ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.[/b]
Και μένα με καλύπτει AVATARGR...
Θα μπορούσες να μου αναφέρεις ένα πίνακα ζωγραφικής από τον οποίο εμείς σήμερα οι άνθρωποι του 21ου αιώνα να έχουμε αποκομίσει κάποιου είδους γνώση? (κάτι που να μην το ξέραμε ήδη?)
quote:
Και για να τα θεωρρήσει άξια δημοσίευσης, σημαίνει πως πιστεύει ότι φέρουν ένα μύνημα/μια σκέψη που αξίζει να υποθεί/φανεί/ακουστεί.
Νεφέλη, στην ουσία θέλει να μοιραστεί. Και δεν είναι εύκολο να το κάνει. (Η "έκθεση", θέλει κότσια.)Ξέρει όμως ότι "εκεί έξω" υπάρχουν κάποιοι που θα "πιάσουν κάτι". (Σκέψου κιόλας το δημιούργημά του να είναι "δια χειρός"! Τότε το πράγμα θα λειτουργήσει από μόνο του. χα!χα!χα!) Επιπλέον, όσο πιο βαθιά φτάνει, καλείται να εκφράσει "σχηματοποιημένα" το ανέκφραστο. Εκεί μπαίνουν οι κώδικες. Κάποιος θα αποκρυπτογραφήσει, κάποιος όχι, κάποιος όλα, κάποιος λιγότερα. Δεν φτάνουμε κατ' ευθείαν από το άσπρο στο μαύρο. Υπάρχουν κι ενδιάμεσα (μυητικά) στάδια. Πάμπολλα γκρι κι αμέτρητα χρώματα.
Avatargr,
quote:Μήπως γιατί ο χρόνος και ο χώρος δεν έχουν σημασία, όταν κάποιος συντονίζεται με το "όλον"; (Δεν θα σχολιάσω τις απαντήσεις σου, γιατί, επίσης, με καλύπτεις και σε ευχαριστώ.)
ΜΑ Η ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΕΝΙΑ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥΣ (ΤΕΧΝΗ) ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΕΣ ΓΕΝΙΕΣ.
quote:
Θα μπορούσες να μου αναφέρεις ένα πίνακα ζωγραφικής από τον οποίο εμείς σήμερα οι άνθρωποι του 21ου αιώνα να έχουμε αποκομίσει κάποιου είδους γνώση? (κάτι που να μην το ξέραμε ήδη?)
Avallon, με αφορμή αυτό... θεωρώ ότι η γνώση ΩΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ενυπάρχει σε όλους ανεξαιρέτως. Αν θα την προσεγγίσουν και πόσο, σχετίζεται, όπως πολλάκις έχω πει, με τον προσωπικό τους "κόπο" και "άνοιγμα". Συνεπώς όλα τα "γνωρίζουμε" από πριν. Μέχρι όμως να τα ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ (να βγάλουμε δηλαδή τα εισαγωγικά) δεν γνωρίζουμε τίποτα απολύτως, επί της ουσίας. Ακολούθως, αν το συνειδητοποιήσουμε αυτό, είμαστε σε καλό δρόμο...
Θυμήθηκα τώρα ένα "παραμυθάκι" για μια έκθεση ζωγραφικής ενός μεγάλου ζωγράφου. Μαζεύτηκε κόσμος πολύς στην αίθουσα, κριτικοί τέχνης, δημοσιογράφοι, φιλότεχνοι και κοιτούσαν με το στόμα ανοιχτό τα μεγάλα άσπρα πανιά στους τοίχους. "Ω! Μα είναι φοβερό! Η απουσία της παρουσίας... Εδώ ο καλλιτέχνης θέλει να μας πει ότι... και... πωπω τι μεγαλειώδες..." και ξεκίνησε μια ολόκληρη κουβέντα με θαυμαστικά... ώσπου εμφανίστηκε ο καλλιτέχνης και τράβηξε τα σεντόνια από τους πίνακες, γιατί χτες βράδυ το είχε ξεχάσει...
Ζούμε σε εποχές αποκαλυπτικές κυρίως ως τροφή για το φιλοθεάμον κοινό. Ακόμα κι αν η πρόθεση είναι η καταστροφή της εικόνας, ή το σπάσιμο του περιβλήματος, πόσοι μπορούν να δουν την αλήθεια (πόσο μάλλον γυμνή); Είπαμε, αυτοί που είναι "ανοιχτοί". Κι εκεί κολλάνε και τα κλειδιά και οι δονήσεις. Τέλος πάντων, ας μην το τραβάμε παραπέρα, δεν βλέπω να έχει νόημα. Ο καθένας βλέπει εντέλει αυτό που έχει ανάγκη να δει, είτε ως επιβεβαίωση της έσω-εργασίας του, είτε ως placebo, είτε, όντως, ως "φτάσιμο".
quote:
Πήγα αλλά δεν βρήκα τίποτα ενδιαφέρον...
Νόμιζα ότι υπήρχε κάτι παρεμφερές εκεί.
Καλή μου Avallon, η πρόσκλησή μου ήταν απλώς "για καφέ και τσιγάρο" και μιας και μιλάμε για τέχνη και εσωτερισμό, θεώρησα πως ένας Τόπος με εικόνες τριγύρω θα ήταν το καλύτερο. Εκεί μπορούμε να μη μιλάμε και καθόλου, απλά να αφουγκραζόμαστε, και στο τέλος να μοιραζόμαστε τα συμπεράσματά μας. Τώρα αν γράφει κάπου απαγορεύεται η είσοδος σε αμύητους, θα ζητήσω να την αλλάξουν σε επιτρέπεται η είσοδος ακόμα και στους "τυφλούς". Πιστεύω ότι οι εδώ-έσω-γκαλερίστες μας έχουν καλή πρόθεση.) Αυτό εννοούσα, αλλά άμα δεν μπορείς, δεν πειράζει, θα έρθει ο Avatargr, η Νεφέλη κι ελπίζω κι ο Καλός, ο Κακός και ο Άγνωστος. ((έχει πάντως πάρκινγκ μονόκερων... να ξέρεις.))
Αυτά τα "λίγα"
Να είστε όλοι καλά
Moz
ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ ΦΙΛΗ Avallon
quote:
Θα μπορούσες να μου αναφέρεις ένα πίνακα ζωγραφικής από τον οποίο εμείς σήμερα οι άνθρωποι του 21ου αιώνα να έχουμε αποκομίσει κάποιου είδους γνώση? (κάτι που να μην το ξέραμε ήδη?)
ΑΝΑΦΕΡΩ ΛΟΙΠΟΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΓΙΑ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΙ ΣΟΥ ΛΕΕΙ ????
ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΠΙΝΑΚΕΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙΣ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ?????
ΓΙΑΤΙ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟ ΛΟΓΟ ΤΑ ΕΧΕΙΣ ΒΑΛΕΙ ΑΥΤΑ...
ΕΞ' ΑΛΛΟΥ ΔΕΝ ΕΙNΑΙ ΜΟΝΟ Η ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΟΠΩΣ ΕΣΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ...
quote:
Από τον όμηρο, μέχρι τους τροβαδούρους του μεσαίωνα, από τη ζωγραφική του Poussen,του Da Vinci και του Ιερώνυμου Μπος μέχρι τη μουσική του Vagner, Μότσαρτ και Ντεμπυσσύ οι μυημένοι εσωτεριστές δεν σταματούσαν να σημαδεύουν τα δημιουργήματά τους με τη σφραγίδα της «μυστικής» τους γνώσης.
Ακόμη και ο κόσμος των παιδικών παραμυθιών βρίθει από τέτοιους συμβολισμούς.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
Οτιδήποτε νεο,επαναστατικο,καινουριο και αγνωστο μπορει να αγκαλιαστει από το χωρο της τέχνης ή με την τεχνη του διαλογισμου να διασαφηνιστει,να ταυτοποιηθει,να καθοριστει και να διερευνηθει ο λογος που εμφανίστηκε αυτο το καινουριο,ο τρόπος που θα βοηθήσει τον κοσμο ή ο κινδυνος να τον καταστρεψει.Αρα βλεπουμε οτι η τεχνη γεννα,παναδεικνυει στο προσκήνιο,συγχρονως ομως με την διαλογιστική της μορφή ερευνα και εμβαθυνει πισω από το προσκηνιο...
Η τεχνη ειναι ενα σπιτικό.Καταφυγιο ελεύθερης δημιουργίας,ελεύθερου πνεύματος,καταφύγιο αγάπης πος τον κόσμο ή επιστροφη της αγαπης που δώσαμε και δεν πήραμε ποτε.Η τέχνη είναι ένας ζωντανός τόπος,γιατι την αγάπη που της δίνουμε τη δεχόμαστε μέσα από το εργο μας,όχι απαραιτητα μέσα από τον κόσμο και τους χειροκροτητές.Η αγάπη που αμβάνουμε είναι η χαρά και η ευχαρίστηση οτι δημιουργούμε,η ψυχική μας αυτοαναγνώριση,ο ήχος της εσωτερικής μας φωνής...η αγάπη του συμπαντος.
Δημιουργούμε κατι νέο στην τεχνη και Η τεχνη εξελισσεται.Δεν αφήνει όμως τίποτα πισω στο παρελθόν.Αγκαλιάζει με την ίδια αγάπη όλα τα δημιουργήματα,όλες εκείνες τις φωνές των ανθρωπων που καποτε προσπάθησαν να φωνάξουν,να διαλαλήσουν το μηνυμά τους.Με την ίδια τρυφερότητα.Τελικά το πώς εξελίσσεται η τέχνη...μαλλον διαστέλλεται,μεγαλώνει.Με όρια συμπαντικών διαστάσεων.
Τί είναι αυτό που μας κάνει να δημιουργούμε κάτι νέο στο χώρο της τέχνης?πότε μια εμφυτη τάση για ανανέωση,πότε μία αναγκη πρωτοτυπίας για το κάτι ξεχωριστο...πότε μια εσωτερική αναγκη για διεξόδους ελευθερίας ,όποτε αυτή μας λείπει,απεικονήσεις-αναπαραστάσεις σκέψεων ,εικόνων,γεγονότων ,προσωπων.....
Γιατί εχουμε την αναγκη να δημιουργούμε κάτι νέο,γιατι αυτό το νέο που προσπαθούμε να εξωτερικεύσουμε επιλέγει την τέχνη για να γεννηθεί,γιατί από εμας και όχι από καποιον άλλο να εμφανίζεται στο προσκήνιο? -Τί συνέπειες μπορεί να φέρει αυτό το νέο θέμα στον κόσμο,κατα ποσο ειμαστε ετοιμοι να το παρούσιάσουμε ,κατά πόσο είναι έτοιμος ο κόσμος να το αποδεχτεί?...εσωτερικά ερωτήματα που μόνο αν αλλαξουμε επίπεδο τέχνης μπορούμε να λαβουμε απάντηση.Από την τέχνη του διαλογισμού αυτή τη φορά...από την επικοινωνία με το θείο που υπαρχει μεσα μας.
Η τεχνη ,το σπίτι μου....
όπου πάω γίνομαι φερέοικος...
χορεύω ελευθερος.....
χορεύοντας,υπαρχω περισσοτερο...
δεν υπάρχει καμμια φατσουλα με δακρυα...Πιστεψτε με όμως,η μεγαλύτερη συγκίνηση μου είναι που σήμερα εχω φθάσει μέχρι εδω που καρφάλωσα,μεχρι εδω που δημιούργησα.Και αυτό ...για παντα
Πηγα στο δασος γιατι ήθελα να ζήσω ελευθερα.Ηθελα να ζήσω βαθεια τη ζωη,να ρουφηξω ολο της το μεδουλι.Να βαλω στην ακρη ολ'αυτα που δεν ηταν ζωη και να να μην ανακαλυψω,οταν θα εφθανε η στιγμή να πεθάνω,πως δεν εζησα...
quote:
ΑΝΑΦΕΡΩ ΛΟΙΠΟΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΓΙΑ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΙ ΣΟΥ ΛΕΕΙ ????
ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΠΙΝΑΚΕΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙΣ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ?????
ΓΙΑΤΙ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟ ΛΟΓΟ ΤΑ ΕΧΕΙΣ ΒΑΛΕΙ ΑΥΤΑ...ΕΞ' ΑΛΛΟΥ ΔΕΝ ΕΙNΑΙ ΜΟΝΟ Η ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΟΠΩΣ ΕΣΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ...
Αγαπητέ AVATARGR οι πίνακες που παρουσίασα πιθανολογούνταιότι περιέχουν κάποιο μυστικό κώδικα ή κάποια κρυφά στοιχεία αν θέλεις...
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟ.
Αν ρωτήσεις κάποιους ιστορικούς τέχνης για τον Ντα Βίντσι θα αρνηθούν ότι είχε οποιουσδήποτε τέτοιους σκοπούς όταν ζωγράφιζε...
Αντίθετα εγώ πιστεύω ότι τίποτα δε γίνεται τυχαία ιδιαίτερα στην τέχνη γιατί όπως είπε και ο αγαπητός Moz:
quote:
Επιπλέον, όσο πιο βαθιά φτάνει, καλείται να εκφράσει "σχηματοποιημένα" το ανέκφραστο. Εκεί μπαίνουν οι κώδικες.
Θα ήθελες να μου πεις τη γνώμη σου για το Μυστικό Δείπνο του Ντα Βίντσι? Τι είναι αυτό που πραγματικά απεικονίζει?
quote:Αγαπητέ φίλε Moz έχει περάσει ανεπιστρεπτί ο καιρός που έμπαινα σε όλα τα φόρα του esoterica... Δυστυχώς το καφεδάκι που μου "προσφέρεις" (γιατί τσιγάρο δε κάνω) είναι πλέον για μένα πολυτέλεια λόγω έλλειψης χρόνου...
Καλή μου Avallon, η πρόσκλησή μου ήταν απλώς "για καφέ και τσιγάρο" και μιας και μιλάμε για τέχνη και εσωτερισμό, θεώρησα πως ένας Τόπος με εικόνες τριγύρω θα ήταν το καλύτερο
Ελπίζω να μη με περάσεις για σνομπ...
Να είσαι πάντα καλά...
Για μένα η τέχνη στοχεύει στο Πλατωνικό αρχέτυπο του Ωραίου.
Είναι ένα μέσο μεταβίβασης του ωραίου στον κόσμο της ύλης,
ή αντίστροφα ένα πλοίο, που θα μας μεταφέρει εκεί ψηλά.
Ο καλλιτέχνης λοιπόν έχει το ρόλο του ΟΔΗΓΟΥ για εμάς,
αυτού που "ξεσκονίζει" το χαμένο μονοπάτι...
Υπάρχει ένα τέτοιο μονοπάτι, που αν ο καλλιτέχνης το βρεί,
τότε πιστεύω ότι αποκαθιστά μια μυστική, προσωπική σύνδεση
με το Ωραίο, μια κατάσταση δύσκολη να την περιγράψεις, να την
εκλογικεύσεις. Κάποιος καλλιτέχνης στις αρχές του 20ου αιώνα
έγραψε για την τέχνη ότι μόνο a-posteriori μπορεί να γίνει
αντικείμενο νοητικό, να εκλογικευτεί, να ερμηνευτεί,
να αντιστοιχιθεί, αντανακλασθεί...
Η τέχνη που συνδέεται ζωντανά με το ωραίο, σοκάρει και μεταφέρει
τον θεατή / ακροατή σε μια κατάσταση "καταληψίας", όπου τον
υπερβαίνει, ο θεατής βρίσκεται σε μια κατάσταση ηδονικού κορεσμού.
Γιαυτό είναι ανεξήγητη η αληθινή, ζωντανή και σε σύνδεση με το
ωραίο τέχνη.
Θα τελειώσω με το "προσωπικό" μου απόφθεγμα:
Η αληθινή τέχνη είναι ενας δικτάτορας, σου επιβάλλει
τη μορφή, ως αποκάλυψη, και δεν μπορείς, παρά να ακολουθήσεις
την επιβολή της νιώθοντας ευγνωμοσύνη για αυτό το δώρο.
Ένα είναι σίγουρο: όταν σε συναντήσει, αποκλείεται να μη το καταλάβεις!
Φίλη Avallon, στό πολύ σημαντικό αυτό θέμα που άνοιξες, θα μου επιτρέψεις να κάνα μιά παρέμβαση;
Κατ΄ αρχήν συμφωνώ με τις πιό πολλές γνώμες σας.
Η έκφραση της τέχνης στις διάφορες μορφές της σίγουρα είναι προσπάθεια εξωτερίκευσης του εσωτερικού κόσμου της εσωτερικής ατραπού που μπορεί να ακολουθήσει ο κάθε ένας.
Στον σωστό διαλογισμό και στο εσωτερικό μονοπάτι, βρίσκεις άπειρη τέχνη σε κάθε στάδιο. Εκτός όμως από την τέχνη βρίσκεις ταυτόχρονα και ελάχιστα μεταχρονικά την γνώση. ΄Η ίδια η γνώση όμως σου λέει ότι η τέχνη αυτή είναι μόνο γιά σένα. Δεν επιτρέπεται η δημοσιοποίησή της.
Ένας σωστός και προχωρημένος αναζητητής ΑΝ ΤΟΥ ΕΠΙΤΡΕΠΟΤΑΝ θα μπορούσε να δημιουργήσει υλικές μορφές τέχνης που θα έκαναν κατάπληξη παγκοσμίως και πολύ ανώτερες από καθε γνωστή τέχνη.
Αυτό που θέλω να πω είναι ότι κάθε τέχνη που υπάρχει μέχρι σήμερα είναι από ανθρώπους που ναι μεν ΕΙΝΑΙ εσωτερικά άτομα αλλά δεν ακολούθησαν ή ακολουθούν το εσωτερικό μονοπάτι σωστά αλλά κάπου στάθηκαν και προσπάθησαν να αποκαλύψουν κάποιες ακτίνες μόνο από τις άπειρες που υπάρχουν μέσα σ΄ αυτό. Έκαναν το λάθος και στάθηκαν εκεί και δεν προχώρησαν πιό μπροστά. Εκεί που σταμάτησαν διευρύνουν την τέχνη που υπάρχει σ΄ αυτό το σημείο και προσπαθούν να την τελειοποιήσουν. Τελειοποίηση όμως δεν μπορεί να υπάρχει. Γι΄ αυτό και κάθε μορφή που υπάρχει σήμερα ΕΙΝΑΙ ΑΤΕΛΗΣ. Όλα τα υπάρχοντα έργα που υπάρχουν σήμερα ΔΙΝΟΥΝ μυνήματα. Εκτός όμως από το κλειδί το οποίο αναφέρθηκε, πρέπει να προσέξουμε και τα ίδια τα μυνήματα τα οποία τις πιό πολλές φορές είναι λανθασμένα.
Σίγουρα πρέπει να δίνουμε προσοχή στα έργα αυτά γιά ερεθίσματα, αλλά απο εκεί και πέρα πρέπει ο κάθε ένας νά προσπαθήσει να βρεί τις δικές του εκφράσεις, αλλά το κυριώτερο ΝΑ ΜΗΝ ΣΤΑΜΑΤΑΕΙ σε οποαδήποτε έκφραση και αν βρίσκει αλλά να προχωράει όλο και πιό μπροστά.
Κανείς δεν οδηγήθηκε στο εσωτερικό μονοπάτι βλέποντας ένα τέτοιο έργο εκτός και αν ήταν έτοιμος να το δεχθεί και ταυτόχρονα έχοντας ΚΑΙ το κλειδί που αναφέρατε. Ταυτόχρονα όμως κανείς δεν είχε ΤΙΣ ΙΔΙΕΣ εμπειρίες και γνώσεις με τον καλιτέχνη. Αυτό ειναι αδύνατον. Ο κάθε ένας έχει τις δικές του αποκομίσεις από το εσωτερικό μονοπάτι.
Ας βρούμε τις δικές μας λοιπόν ο κάθε ένας.
Αναφερθήκατε και στην φωτεινότητα των εποχών ή την σκοτεινότητα.
Και όμως φίλοι μου η σημερινή εποχή ειναι η πλέον φωτεινή ΑΛΛΑ.
Και διευκρινίζω.
Όσο πιό παλιά ήταν η εποχή, τόσο πιό σκοτεινή. Όσο πιό μεταγενέστερη, τόσο πιό φωτεινή.
Το πρόβλημα όμως είναι στις αντιθέσεις που υπάρχουν. Δηλαδή:
Όσο πιό παλιά ήταν η εποχή, τόσο πιό δύσκολο ήταν να βρεί κάποιος τον εσωτερικό του δρόμο (από άγνοια). Όταν όμως τον εύρισκε ήταν ΠΟΛΥ ΕΥΚΟΛΟ να τον ακολουθήσει και να φτάσει στο τέρμα γιατί τα εμπόδια ΜΕΣΑ στο μονοπάτι ήταν ελάχιστα.
Αντίθετα, όσο πιό μεταγενέστερη εποχή, τόσο πιό εύκολο να βρεί κάποιος τον εσωτερικό του δρόμο (φωτεινότητα). Όταν όμως τον βρεί, τότε είναι όλο και πιό δυσκολο να τον ακολουθήσει διότι τα εμπόδια ΜΕΣΑ στο μονοπάτι έχουν πληθύνει.
Ο πολιτισμός (;;;;;;;;) μας βέβαια είναι ο φταίχτης. Μπορεί να διευκολύνουμε τον υλικό μας κόσμο αλλά δυσκολεύουμε όλο και πιό πολύ τον εσωτερικό μας κόσμο. Αυτό πιστεύω να το κατανοείτε.
Έχουμε λοιπόν να διαλέξουμε: Παλιά σκοτεινά και εύκολα ή καινούργια φωτεινα αλλά δύσκολα.
Συγνώμη αν σας κούρασα.
Φιλικότατα.