- Η ΤΕΧΝΗ ΣΤΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟ ( ή ένας έρωτας που κρατάει για πάντα...) - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
ΦΙΛΗ Avallon ΤΟ ΤΙ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ ΔΙΝΩ Η ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΔΩΣΩ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΡΓΟ ΠΟΥ ΒΛΕΠΩ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΕΜΕΝΑ ΚΑΙ ΑΠΟΦΕΥΓΩ ΝΑ ΤΑ ΚΟΙΝΟΠΟΙΩ.
Ο ΚΑΘΕ ΕΝΑΣ ΒΛΕΠΕΙ ΚΑΙ ΝΙΩΘΕΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ.
ΑΛΛΑ ΒΙΩΜΑΤΑ ΑΛΛΕΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ ΑΛΛΟΣ ΨΥΧΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ...
ΑΛΛΑ ΕΝΑ ΚΑΛΟ ΤΟΠΙΚ ΠΟΥ ΔΥΝΑΜΕΘΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΟ ΤΙ ΒΛΕΠOYN ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΟΠΙΚ ΠΟΥ ΕΧEI ΑΝΟΙΞΕΙ Η ΦΙΛΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ ΜΕ ΘΕΜΑ
"ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΧΙΛΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ".... (ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΕΙΚΟΝΕΣ)
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=1958
ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΘΕΜΑ ΣΧΕΤΙΚΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΘΕΜΑ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΧΕΤΥΠΑ..
ΜΙΑ ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΦΙΑΧΝΕΙ ΝΕΑ ΤΑΡΩ-ΤΡΑΠΟΥΛΑ (NEA AΡXETYΠA)
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=5447
ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΘΕΜΑΤΑ ΑΥΤΑ ΔΙΝΟΥΝ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΠΟΛΛΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΥΜΕ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
quote:
Ο καλλιτέχνης λοιπόν έχει το ρόλο του ΟΔΗΓΟΥ για εμάς,
αυτού που "ξεσκονίζει" το χαμένο μονοπάτι...
Υπάρχει ένα τέτοιο μονοπάτι, που αν ο καλλιτέχνης το βρεί,
τότε πιστεύω ότι αποκαθιστά μια μυστική, προσωπική σύνδεση
με το Ωραίο, μια κατάσταση δύσκολη να την περιγράψεις, να την
εκλογικεύσεις.
Λιλιθάκι ανέφερες μια λέξη κλειδί: "το μονοπάτι"
Θα ήθελα πάνω σε αυτό να παραθέσω τη δική μου άποψη μια και στα υπόλοιπα που πολύ όμορφα μας παρέθεσες συμφωνώ.
Πιστεύω λοιπόν ότι δεν ύπάρχει ΕΝΑ τέτοιο μονοπάτι αλλά υπάρχουν ΠΟΛΛΑ. Στην πραγματικότητα υπάρχει ένα για κάθε καλλιτέχνη όπως ένα για καθέναν από μας. Είναι οι φωτεινές ακτίνες ενός κύκλου που καταλήγουν στο ίδιο κέντρο τον ήλιο...
Ετσι εξηγείται το γεγονός ότι κάποιοι ενθουσιάζονται με ένα έργο ενώ κάποιους άλλους τους αφήνει παγερά αδιάφορους...
Γιατί απλά το μονοπάτι ΟΥΤΕ ένα είναι ΟΥΤΕ ξεχασμένο...
Αρκεί να βρεθεί κανείς μπροστά σε κάτι που τον αγγίζει και βρίσκει ξαφνικά τον δρόμο του ως αποκάλυψη...
Εχετε κλάψει μπροστά σε πίνακα?
Εγώ έκλαψα μια φορά όταν στο Μουσείο του Ορσέ είδα έναν πίνακα...
Δεν ήταν από το συνηθισμένο είδος που μου αρέσει... (δεν είχε χρώματα έντονα, δεν ήταν Γκογκέν ή Βαν Γκογκ, δεν ήταν καν από τους πολύ γνωστούς ζωγράφους)
Ομως δεν ξέρω τι... ούτε πως συνέβει αυτό ...ίσως με συνεπήρε το θέμα και το μέγεθος του πίνακα μεγένθυνε το συναίσθημα αυτό... αλλά να ξαφνικά βρέθηκα να κλαίω μπροστά σε ένα πίνακα...
quote:Αγαπητέ AVATARGR δεκτόν! (αν και όχι απόλυτα κατανοητό
ΦΙΛΗ Avallon ΤΟ ΤΙ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ ΔΙΝΩ Η ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΔΩΣΩ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΡΓΟ ΠΟΥ ΒΛΕΠΩ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΕΜΕΝΑ ΚΑΙ ΑΠΟΦΕΥΓΩ ΝΑ ΤΑ ΚΟΙΝΟΠΟΙΩ.
)Το τελευταίο που ήθελα ήταν να σε φέρω σε δύσκολη θέση.
Το πρώτο που ήθελα ήταν να ακούσω την άποψή σου που με ενδιαφέρει.
Σε ευχαριστώ για τα link που παρέθεσες...
Αυτό με το ΤΑΡΩ το έχω ήδη διαβάσει...
Ομως όπως έχουμε ξαναπεί:
quote:
ΕΞ' ΑΛΛΟΥ ΔΕΝ ΕΙNΑΙ ΜΟΝΟ Η ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΟΠΩΣ ΕΣΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ...
Eλπίζω να μιλήσουμε στη συνέχεια και για τα άλλα είδη τέχνης όπως η μουσική και ο κινηματογράφος και να μην επικεντρωθούμε μόνο στη ζωγραφική...
quote:
Κανείς δεν οδηγήθηκε στο εσωτερικό μονοπάτι βλέποντας ένα τέτοιο έργο εκτός και αν ήταν έτοιμος να το δεχθεί και ταυτόχρονα έχοντας ΚΑΙ το κλειδί που αναφέρατε. Ταυτόχρονα όμως κανείς δεν είχε ΤΙΣ ΙΔΙΕΣ εμπειρίες και γνώσεις με τον καλιτέχνη. Αυτό ειναι αδύνατον. Ο κάθε ένας έχει τις δικές του αποκομίσεις από το εσωτερικό μονοπάτι.
Ας βρούμε τις δικές μας λοιπόν ο κάθε ένας
quote:
Αντίθετα, όσο πιό μεταγενέστερη εποχή, τόσο πιό εύκολο να βρεί κάποιος τον εσωτερικό του δρόμο (φωτεινότητα). Όταν όμως τον βρεί, τότε είναι όλο και πιό δυσκολο να τον ακολουθήσει διότι τα εμπόδια ΜΕΣΑ στο μονοπάτι έχουν πληθύνει.
Ο πολιτισμός (;;;;;;;;) μας βέβαια είναι ο φταίχτης. Μπορεί να διευκολύνουμε τον υλικό μας κόσμο αλλά δυσκολεύουμε όλο και πιό πολύ τον εσωτερικό μας κόσμο.
Συμφωνώ απόλυτα...
quote:
Αυτά τα "λίγα"
Αγαπητέ Μoz δεν είναι καθόλου "λίγα" (ή λίγα...)
Η μέχρι τώρα συζήτηση μαζί σας με έχει πάει ήδη 2 βήματα πιο πέρα...
Ελπίζω να συνεχίσουμε τη συζήτηση και προς άλλες κατευθύνσεις.
καλή μου Avallon, αναφέρεις:
quote:
--------------------------------------------------------------------------------
Πιστεύω λοιπόν ότι δεν ύπάρχει ΕΝΑ τέτοιο μονοπάτι αλλά υπάρχουν ΠΟΛΛΑ. Στην πραγματικότητα υπάρχει ένα για κάθε καλλιτέχνη όπως ένα για καθέναν από μας. Είναι οι φωτεινές ακτίνες ενός κύκλου που καταλήγουν στο ίδιο κέντρο τον ήλιο...
Ετσι εξηγείται το γεγονός ότι κάποιοι ενθουσιάζονται με ένα έργο ενώ κάποιους άλλους τους αφήνει παγερά αδιάφορους...
Γιατί απλά το μονοπάτι ΟΥΤΕ ένα είναι ΟΥΤΕ ξεχασμένο...
--------------------------------------------------------------------------------
Μιλώντας από την προσωπική μου εμπειρία και ΜΟΝΟ, πάνω στο
συγκεκριμένο θέμα, το μονοπάτι που αναφέρω είναι ΕΝΑ με την
εξής έννοια: Είναι μια μοναδική σχέση, καθολική και αναντικατάστατη.
Είναι ένα "κλικ", από την πλευρά του καλλιτέχνη, που αναζητώντας
μέσα σε ένα κλίμα αγωνίας, πόνου και εσωτερικής αναστάτωσης,
επειδή ΓΝΩΡΙΖΕΙ ότι μπορεί να αναπαριστά καλά, αλλά όχι ακριβώς
μέσα στο ΜΟΝΟΠΑΤΙ -(είναι μονοπάτι επειδή έχει μονά βήματα),
ξαφνικά ξεπερνώντας τη σκέψη του, χωρίς να πολυκαταλαβαίνει αρχικά
τις διαδικασίες που τον έφεραν εδώ, ανακαλύπτει ένα φως.
Τότε η Αληθινή Τέχνη, το Μονοπάτι του επιβάλλεται, δεν προσπαθεί
να πίσει τον εαυτό του ούτε τους άλλους για αυτό, είναι απλά
ένας παρατηρητής ενός μαγευτικού φαινομένου, κάτι άλλο,
γνώριμο αλλά ανεξήγητο ντίνει τώρα την ύλη, που προσπαθούσε
για καιρό να μετασχηματίσει και την ανεβάζει σε ένα επίπεδο, όπου
η κριτική και η ερμηνεία δεν έχουν νόημα, το μόνο που υπάρχει είναι
σιωπηλός, ανεξήγητος θαυμασμός, ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ, ακόμη και από τους
μικρούς αυτούς αμύητους, που δεν πολυκαταλαβαίνουν, αλλά αναγνωρίζουν
το ωραίο, επειδή το θυμούνται...
quote:
Τελικά το πώς εξελίσσεται η τέχνη...μαλλον διαστέλλεται,μεγαλώνει.Με όρια συμπαντικών διαστάσεων.
dancing verum, σ' ευχαριστώ για την... χορευτική σου απάντηση, και πιο πολύ για το παραπάνω.
quote:
Τελειοποίηση όμως δεν μπορεί να υπάρχει.
Θυμάσαι, glinaaea, τα λόγια του παππού με το τσιγκελωτό μουστάκι;
"Μην σας φοβίζει η τελειότητα, έτσι κι αλλιώς δεν θα τη φτάσετε ποτέ!"
Θαρρώ πως έχει δίκιο...
quote:
πρέπει να προσέξουμε και τα ίδια τα μυνήματα τα οποία τις πιό πολλές φορές είναι λανθασμένα.
Γιατί το λες αυτό;
quote:
Ο πολιτισμός (;;;;;;;;) μας βέβαια είναι ο φταίχτης.
glinaaea, μόνοι μας χτίζουμε τη φυλακή μας. Ο πολιτισμός μας είμαστε εμείς οι ίδιοι.
quote:
Έχουμε λοιπόν να διαλέξουμε: Παλιά σκοτεινά και εύκολα ή καινούργια φωτεινα αλλά δύσκολα.
Το να σταθείς κάτω απ' το φως, σημαίνει ότι είσαι έτοιμος να δεις την αλήθεια. (Τα "καινούρια φωτεινά", θα έλεγα είναι κάτι σαν τεχνητό φως -λόγω εργασιών- μέχρι να αποκατασταθεί το πρόβλημα! Αισιοδοξώ για την επόμενη μέρα.)
Nα είσαι καλά (και δεν με κούρασες καθόλου).
quote:
ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ, ακόμη και από τους
μικρούς αυτούς αμύητους, που δεν πολυκαταλαβαίνουν, αλλά αναγνωρίζουν
το ωραίο, επειδή το θυμούνται...
Λίλιθ, πάρε ένα παστελάκι, γιατί σωστά εμίλησες!
(Σου θυμίζω ότι αφήσατε κάτι παραμύθια, στη διπλανή την αίθουσα. Πες το και στ' άλλα τα παιδάκια, να μην τα ψάχνουν!... ΟΚ;)
quote:("Eight miles through a mountain pass" Toge Hachi-Ri. Αυτό το κομμάτι ακούω τώρα.)
Η μέχρι τώρα συζήτηση μαζί σας με έχει πάει ήδη 2 βήματα πιο πέρα... Ελπίζω να συνεχίσουμε τη συζήτηση και προς άλλες κατευθύνσεις.
(Avatargr, η εικόνα αυτή σημαίνει πολλά για μένα, φίλε μου.)
Να είστε όλοι καλά
Shukran
Moz
Αγαπητοί φίλοι,
η "Τέχνη" νομίζω ότι αρχίζει σχεδόν συγχρόνως με την εμφάνιση του ανθρώπου.
Στην λίθινη εποχή, για να ικανοποίηση την ανάγκη του για τροφή, εφευρίσκει τα πρώτα εργαλεία για την καλιέργεια της γης και τα όπλα για το κυνήγι. Σχεδόν αμέσως ανακαλύπτει και τις τέχνες για να καλύψει της ανάγκες της ψυχής του!
Γιατί η Τέχνη είναι η "τροφή" της ψυχής!
Αρκετά χρόνια αργότερα στην αρχαία Ελλάδα η μουσική τέχνη νοείται ως ενότητα λόγου κίνησης και ήχου. Η ποίηση και ο χορός ήταν στενά συνδεδεμένα, ενώ ποιητής και συνθέτης ήταν πάντα ένα και το αυτό πρόσωπο. Χάρι στον Όμηρο διαπιστώνουμε ότι η μουσική εισχωρούσε σε όλους τους τομείς της ζωής.
"Στην Ελλάδα μπορείς να μετρήσεις πιο πολλά αγάλματα παρά ανθρώπους" είχε πει κάποιος για να δείξει πόσο πολύ αγαπήθηκαν στον τόπο αυτό οι Καλές Τέχνες όπως η μουσική, η ποίηση, ο χορός, το θέατρο, η ζωγραφική κι η γλυπτική.
"Πασών κολάσεων βαρυτάτην
εν αμαθία και αμουσία καταβιώναι"
{Αιλιανού, Ποικίλη Ιστορία VJJ, 15}
Απο όλες τις τιμωρίες η πιο βαριά είναι
να ζει κανείς στην αμάθεια
και την έλλειψη καλιτεχνικής έκφρασης.
Ο Πλάτων θα πρέπει να πούμε ότι ως, Τέχνη των Τεχνών ή ως την μόνη Τέχνη αναγνώριζε την Ποίηση.
Δείτε την άποψη του Ελύτη.
Γράφει:
"Στην τέχνη το πιο πρωτότυπο πράγμα είναι ο εαυτός μας. Ο αληθινός καλιτέχνης υλοποιεί κάτι που προυπάρχει μέσα του και επιστρέφει στη ζωή όσα για μιά στιγμή της δανείστηκε...
Η ποίηση αντιπροσωπεύει το μόνο χώρο όπου η δύναμη του αριθμού δεν έχει πέραση... και η τέχνη είναι η μόνη εναπομένουσα πολέμιος της ισχύος που κατήντησε, να έχει στους καιρούς μας η ποσοτική αποτίμηση των αξιών...
Η Ποίηση είναι ο Χρησμικός Λόγος. Και η Τέχνη δίνει μια διέξοδο στην Πυθική σπίθα.
Η Ποίηση έγινε για να διορθώνει τα λάθη του Θεού, ή, εαν όχι, τότε για να δείξει πόσο λανθασμένα εμείς συλλάβαμε τη δωρεά του.
Η Ποίηση ως ένα σημείο λύνει προβλήματα, στο αμέσως υψηλότερο θέτει καινούργια και στο ύψιστο τα αίρει ως εκεί που παύουν να είναι προβλήματα
Ουδέν σχόλιον!!!
Καλή συνέχεια.
Τέχνη παρουσιάζοντας τη ζωή σαν παιχνίδι
μετουσιώνει σε εικόνες ωραίες
τις τρομερότερες όψεις της ζωής
κι έτσι μας εξυψώνει και μας παρηγορεί
{Βάγκνερ}
Θα έρθω σε διαφωνία μαζί σας γιά το πόσα ειναι τα εσωτερικά μονοπάτια.
Φίλοι μου γνωρίζω ότι το εσωτερικό μονοπάτι γιά όλους είναι ΕΝΑ.
Ο κάθε ένας όμως πρέπει νατο ακολουθήσει με διαφορετικό τρόπο και διαφορετικά εμπόδια και με διαφορετική ταχύτητα. (φυσικά αυτό οφείλεται στο διαφορετικό κάρμα του καθενός). Αυτές λοιπόν οι διαφορές μας έχουν κάνει να νομίζουμε ότι τα μονοπάτια είναι πολλά.
Ένας είναι ο δρόμος καθόδου των ψυχών. Ο ιδιος δρόμος είναι της επιστροφής των ψυχών. Μέσα στό μονοπάτι αυτό ο κάθε ερευνητής (καλιτέχνης) σταματάει στην ακτίνα (από τος άπειρες που υπάρχουν) που επιλέγει ο ίδιος και μέσα από αυτήν προσπαθεί να εκφραστεί.
Φίλε Moz, σαν απάντηση στην ερώτησή σου σου λέω ότι, κάθε μορφή τέχνης στέλνει μηνύματα αυτά τα οποία έχει λάβει ο καλιτέχνης και όπως τα κατάλαβε αυτός. Δεδομένου ότι δεν τα έχει καταλάβει πλήρως και ότι είναι αδύνατον να εκφραστούν ολοκληρωτικά, δίνουν στόν εξεταστή του έργου όχι τις σωστές πληροφορίες. Αν προσθέσουμε και το γεγονός ότι ελάχιστοι είναι αυτοί που είναι έτοιμοι να δεχθούν τους σωστούς σπινθήρες τότε φαντάζεσαι τί λανθασμένα μηνύματα μπορούν να πάρουν οι πιό πολλοί; Αυτά δε μπορούν να αποδιοργανώσουν τις σωστές κατευθύνσεις γιά τους δρόμους που πρέπει να πάρει ο καθένας μέχρι να βρεί την σωστή άκρη.
Πάντα θα υπάρχει τέχνη. Εφ΄ όσον υπάρχει, ανεξάρτητα του αν έπρεπε οι καλιτέχνες να την δημιουργήσουν, ας προσπαθήσουμε να λάβουμε τα μηνύματα που χρειαζόμαστε και επεξεργάζοντάς τα ας προσπαθήσουμε να βρούμε τις σωστές ωθήσεις και να εποφεληθούμε.
Φιλικότατα.
Φίλη Avallon.Η Ευχή μου γιά τα γενέθλιά σου: Σου εύχομαι ολόψυχα όσα χρόνια θες αλλά καλά και δημιουργικά.
quote:
Γιατί η Τέχνη είναι η "τροφή" της ψυχής!
Με δεδομένο ότι ο διαθέσιμος χρόνος είναι πολυτέλεια και κοινός Τόπος για την πλειοψηφία, η "καλλιέργεια" της ψυχής, και ειδικά μέσω της Τέχνης, συνήθως έπεται της επίλυσης των πρακτικότερων θεμάτων (επιβίωσης). Καλώς ή κακώς, ο καθένας γνωρίζει βάσει της προσωπικής του ανάγκης.
quote:
Η Ποίηση ως ένα σημείο λύνει προβλήματα, στο αμέσως υψηλότερο θέτει καινούργια και στο ύψιστο τα αίρει ως εκεί που παύουν να είναι προβλήματα
Συνειρμικά μου ήρθε στο νου κείνο που είπε ο Marcel Ducamp "Δεν υπάρχει λύση γιατί δεν υπάρχει πρόβλημα". (χα!χα!χα!)
glinaaea, σ' ευχαριστώ για την σαφέστατη απάντησή σου. Έτσι είναι, (εξάλλου για τον ίδιο λόγο σου το ζήτησα). Περί μονοπατιού, θα συμφωνήσω μαζί σου ως προς την ποικιλία των τρόπων, εμποδίων και ταχυτήτων.
((Avallon, έχεις γεννέθλια; Φοντάν δεν βλέπω όμως... Το ραμαζάνι το δικό μου, πέρασε... Να είσαι πάντα καλά με Υγεία και Χαρά!))
Καλήν εσπέραν σε όλους
Shukran
Moz
ΦΙΛΕ cinder and smoke Η ΤΕΧΝΗ ΕΙΝΑΙ ΝΕΚΡΗ ΟΤΑΝ ΝΕΚΡΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΤΟ ΛΕΕΙ....
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ