- ΕΚΠΛΗΡΩΣΗ ΕΠΙΘΥΜΙΩΝ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Εκανα για καποια χρονια γιογκα και ακομα βεβαια συνεχιζω αλλα οχι τοσο εντατικα. Ειχα παει στην Ινδια σε ενα Ασραμ οπου εμεινα 20 ημερες.Ολο αυτο τον καιρο , αλλα και για μηνες μετα αφου ειχα επιστρεψει στην Ελλαδα, οτιδηποτε περναγε απο το μυαλο μου και επιθυμουσα σε πολυ μικρο χρονικο διαστημα γινοτανε πραγματικοτητα.
Στην αρχη ειχα λιγο τρομαξει, αλλα μετεπειτα το συνηθισα χωρις βεβαια να δωσω εξηγηση.Απλα το βιωνα και καθε φορα εμενα καταπληκτη μ αυτο.
Ακομα και ανθρωπος που επεθυμησα καποια στιγμη να ητανε κοντα μου,καθως γυρισα τα ματια μου, ητανε διπλα μου.
Μπορειτε να δωσετε καποια εξηγηση σ αυτο?
Επισης εχω να πω πως αυτο συνεβαινε και σε καποια φιλη μου που εκεινο τον καιρο ειμαστε μαζι.
ευχαριστω Shakti
Αυτά που γράφεις παραπάνω είναι πολύ ενδιαφέροντα.Δεν ξέρω τι μπορεί να έγινε με αυτά που λες.Ίσως με κάποιο τρόπο μπορείς να επιβάλεις με την θέληση σου να πραγματοποιηθεί ένα συμβάν.Όπως και να χει,λες ότι αυτο έγινε αφού επισκεύτηκες την Ινδία.Όταν λες Ασράμ τι εννοεις?Λογικά η επίσκεψη σου αυτή πρεπει να έχει σχέση με αυτη την ικανότητα σου που απέκτησες.Πιστεύω πως η γιόγκα πρέπει να έχει σχέση με αυτό.
Πέτρος
Με την διαφορα, πως σε ενα Ασραμ μπορει να υπαρχουν και ανδρες και γυναικες μαζι καθως και να μην ειναι ασραμ θρησκευτικο.
Δηλ.σε ενα ασραμ που αποτελειται απο γιογκις δεν λατρευεται καποια συγκεκριμενη θρησκεια, το καθε ατομο εχει την δικη του προσωπικη πιστη.
αα,κάτι ακόμα:μήπως θα μπορούσες να δώσεις κάποια πιο συγκεκριμένα παραδείγματα?όταν λες δηλαδή πως ότι πέρναγε απ'το μυαλό σου πραγματοποιόταν τι εννοεις?πάντως αν έγιναν έτσι θα σου συνιστούσα να παίξεις ΛΟΤΤΟ!!
φιλικά
πέτρος
Πιστεύω, οι επιθυμίες μας πάντα γίνονται πραγματικότητα.
Αυτό νομίζω ότι πιθανότατα σου συνέβαινε και πριν και μετά
την εμπειρία σου.
Ίσως όμως μετά την εμπειρία σου να ευαισθητοποιήθηκες
περισσότερο στο να παρατηρείς αυτό το φαινόμενο να σου συμβαίνει...
quote:
Πιστεύω, οι επιθυμίες μας πάντα γίνονται πραγματικότητα.
Ορμώμενος από αυτό που αναφέρει η αγαπητή λίλιθ, πιστεύω κι εγώ πως οι επιθυμίες μας με τον έναν ή τον άλλον τρόπο πραγματοποιούνται.
Θυμάμαι μάλιστα οτι σε μια σχετική συζήτηση που είχα πρόσφατα με μια καλή μου φίλη ειπώθηκε πως επειδή οι επιθυμίες μας πραγματοποιούνται πρέπει να υπάρχει μεγάλη προσοχή στο τι επιθυμούμε και με ποιόν τρόπο ζητάμε αυτό να πραγματοποιηθεί...
Άλλωστε, ίσως να είναι σωστό το ρητό που αναφέρει οτι όταν ζητήσουμε κάτι όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να πραγματοποιηθεί. 
In anticipation of my resurrection...
Καλή μου Fafmir, είναι αλήθεια ότι όλες μας οι επιθυμίες γίνονται
τελικά πραγματικότητα. Ωστόσο, κάποιες επιθυμίες, που νομίζουμε
ότι έχουμε δεν είναι πραγματικές επιθυμίες, αλλά καλύπτουν κάποιες
άλλες, πιό βαθιές...
Αυτές πραγματοποιούνται!
Αν όλες -ανεξαιρέτως- οι επιθυμίες που εκφράζαμε γίνονταν
πραγματικότητα, θα ήμασταν ενδεχομένως πολύ δυστυχισμένοι.
Θα μπορούσε, φαντάσου, ο Θεός να ακούσει την επιθυμία ενός
"μεθυσμένου" και πληγωμένου ανθρώπου να βάλει τέρμα στη ζωή του,
όταν αυτός ο ίδιος άνθρωπος, λίγο αργότερα μετανιώνει για το
μεθύσι του και για την επιθυμία που είχε, εκφράζοντας εκ νέου
την αγάπη του για τη ζωή;
Θα μπορούσε ο Θεός να κάνει τέτοιο λάθος;
Πρόσφατα διάβαζα στο ημερολόγιο μου για μια επιθυμία, που
είχα πριν από λίγους μήνες. Την είχα καταγράψει, όντας απόλυτα
σίγουρη ότι αυτό ήταν που ήθελα περισσότερο στον κόσμο για τη
ζωή μου. Όταν πήρα το ημερολόγιο στα χέρια μου και θυμήθηκα
αυτό, που είχα επιθυμήσει, που είχα ευχηθεί, τράβηξα τα μαλλιά μου! 
Ένιωσα μια μεγάλη ανακούφιση, που η επιθυμία μου δεν έγινε
τελικά πραγματικότητα.
Από την άλλη πλευρά, ένα κομμάτι της επιθυμίας μου είχε γίνει όντως
πραγματικότητα, αλλά με τρόπο διαφορετικό από αυτόν, που εγώ
φανταζόμουνα, με τρόπο που δε θα μπορούσα παρά να χαρώ τελικά!...
Είναι πρόκληση η γνώση, ότι οι επιθυμίες μας γίνονται πραγματικότητα.
Κάποτε ο Όσκαρ Γουάϊλντ είπε:
"πρόσεξε πολύ τί θα επιθυμήσεις, γιατί θα σου συμβεί".
Όταν επιθυμούμε καλό θα είναι να κυκλώνουμε την επιθυμία μας με
ένα όριο: Επιθυμώ κάτι το συγκεκριμένο, εφόσον αυτό είναι καλό
να συμβεί για εμένα, εφόσον αυτό είναι κάτι, που επιθυμώ αληθινά.
Κάποιος καλός μου φίλος μου έλεγε να βάζω σε κάθε επιθυμία μπροστά
τη φράση "αν είναι θέλημα Θεού", ή εγώ θα έλεγα "αν μου αρμόζει",
"αν είναι το πεπρωμένο μου", "αν με φέρνει λίγο κοντύτερα στο στόχο μου".
quote:
ΟΚ.Εγώ φίλε/φίλη Shakti την άποψη μου στην είπα,πιστεύω πως ΄το συγκεκριμένο ταξίδι σε επιρέασε με καποιο τρόπο.Τεσπα,ας ακούσουμε όμως τι έχουν να μας πούνε και άλλοι αν και πολύ ησυχία τώρα τελευταία...
αα,κάτι ακόμα:μήπως θα μπορούσες να δώσεις κάποια πιο συγκεκριμένα παραδείγματα?όταν λες δηλαδή πως ότι πέρναγε απ'το μυαλό σου πραγματοποιόταν τι εννοεις?πάντως αν έγιναν έτσι θα σου συνιστούσα να παίξεις ΛΟΤΤΟ!!
φιλικά
πέτρος
quote:θες καποια παρασειγματα π.χ.ειχα δει σε ενα μαγαζι ενα δαχτυλιδι που μου αρεσε πολυ, αλλα δεν μπορουσα να το αγορασω. Σε δυο μερες καθως περπατουσα το βρηκα στον δρομο μπροστα στα ποδια μου.
ΟΚ.Εγώ φίλε/φίλη Shakti την άποψη μου στην είπα,πιστεύω πως ΄το συγκεκριμένο ταξίδι σε επιρέασε με καποιο τρόπο.Τεσπα,ας ακούσουμε όμως τι έχουν να μας πούνε και άλλοι αν και πολύ ησυχία τώρα τελευταία...
αα,κάτι ακόμα:μήπως θα μπορούσες να δώσεις κάποια πιο συγκεκριμένα παραδείγματα?όταν λες δηλαδή πως ότι πέρναγε απ'το μυαλό σου πραγματοποιόταν τι εννοεις?πάντως αν έγιναν έτσι θα σου συνιστούσα να παίξεις ΛΟΤΤΟ!!
φιλικά
πέτρος
Μια μερα σε ενα συνεδριο καθομουνα με μια φιλη μου .Η ΔΙΠΛΑΝΗ ΜΟΥ ΚΑΡΕΚΛΑ ηταν αδεια, τοτε ειπα στην φιλη μου, τι καλα νατανε τωρα εδω και ο " ταδε " και καθως γυρισα διπλα μου ηταν εκει. Μαλλιστα παραξενευθηκα τοσο πολυ που τον ρωτησα πως βρεθηκε ετσι ξαφνικα διπλα μου. Μου απαντησε πολυ απλα, οτι αυτο δεν επιθυμουσες?
(το συγκεκριμενο ατομο ηταν δασκαλος της γιογκα )
Ειναι αρκετα εγραψα δυο παραδειγματα.
Γεια σου,Πετρο
quote:γεια σου Λιλιθ
Καλησπέρα SHAKTI.
Πιστεύω, οι επιθυμίες μας πάντα γίνονται πραγματικότητα.
Αυτό νομίζω ότι πιθανότατα σου συνέβαινε και πριν και μετά
την εμπειρία σου.
Ίσως όμως μετά την εμπειρία σου να ευαισθητοποιήθηκες
περισσότερο στο να παρατηρείς αυτό το φαινόμενο να σου συμβαίνει...
εκεινο τον καιρο ηταν πολυ εντονα τα πραγματα.Σημερα δεν ισχυει ακομα αυτο,σπανια να γινει.
Καταρχάς να πω στην φίλη μου Λίλιθ Πως δεν είμαι φίλη αλλά φίλος!
Φίλε/φίλη SHAKTI,η εμπειρίες σου είναι όντως περίεργες.Θα ήθελα να απαντήσω όμως και στη φίλη Λιλιθ.Καταρχάς,με μπέρδεψες λίγο με τα λεγόμενα σου.Οk,συμφωνώ ότι οι βαθύτερες μας επιθυμίες εκπληρώνονται αλλά όπως είπες και εσύ,δεν μπορούν όλες να εκπληρωθούν.Θα σου δώσω δυο παραδείγματα που πιθανών να σου αλλάξουν την γνώμη.
Παράδειγμα1:Ας πούμε πως εγώ θέλω απίστευτα κάποια.Θέλω να είμαι συνέχεια μαζί της,να μοιράζομαι την κάθε στιγμή της,γενικά να είμαι μαζί της.Και όμως αυτή δεν με θέλει γιατί απλά πιστεύει πως δεν ταιριάζουμε.Σε αυτήν την περίπτωση,δεν μπορείς να αναγκάσεις τον άλλο να κάνει κάτι που δεν θέλει.Οπότε η επιθυμία σου δεν εκπληρώνεται...Παρόλα που δεν πρόκειται για το κακκό σου(Το λέω για το παράδειγμα του μεθυσμένου)
Παράδειγμα2:Ένα συγκενικό πρόσωπο πεθαίνει.Πάλι αυτό που θέλαμε,το χάσαμε...βέβαια δεν είμαι άξιος να κρίνω τον θεό που το πείρε κοντά του αλλά σίγουρα η ευτυχία των συγγενών του πεθαμένου ατόνισε..
παραδειγμα3:Τα παιδιά που ζούνε στις 3οκοσμικές χώρες και τα εκμεταλλεύονται οι πολυεθνικές...Αυτά δεν θέλουν ένα καλύτερο μέλλον?Που'ν το?
αυτά μου ήρθαν τώρα,σίγουρα θα μπορούσα να σκευτώ και άλλα.Τεσπά
ελπίζω να μην κούρασα
Ευχαριστώ,
Πέτρος
Μπορείς να στείλεις ενα mail στο μέλος ATMA νομίζω οτι κάτι θα έχει να σου πει...
Καλέ μου Fafmir, καταρχήν συγνώμη που παρεξήγησα το φύλο σου
Πράγματι, όπως γράφεις, κάποιες επιθυμίες δεν πραγματοποιούνται.
Αλλά όμως δεν έρχονται στο μέλλον κάποιες άλλες να τις αναιρέσουν,
να τις αντικαταστήσουν;
Και δε φτάνουμε κάποια στιγμή στο σημείο να ανακαλύψουμε ότι η μία
επιθυμία που εκπληρώθηκε, ήταν η επιθυμία, που συμπλήρωνε όλες τις
άλλες;
Έχεις διαβάσει τον Αλχημιστή του Κοέλλο;
Σε αυτό το βιβλίο ο πρωταγωνιστής της ιστορίας ξεκινά μια πορεία,
στη διάρκεια της οποίας νιώθει ότι χάνεται... Στο τέλος όμως
ανακαλύπτει το θυσαυρό που έψαχνε από την αρχή. Τότε καταλαβαίνει
ότι ό,τι πέρασε ενδιάμεσα ήταν μια πορεία, προκειμένου να αντιληφθεί
τί είναι ακριβώς αυτό που επιθυμεί.
Μη νομίζεις ότι δε σε καταλαβαίνω, ότι δε νιώθω και εγώ ότι και εσύ
σχετικά με την εκπλήρωση ή όχι των επιθυμιών. Όχι μόνο σε καταλαβαίνω,
αλλά μπορώ να διεκδικήσω και βραβείο σε αυτόν τον τομέα, μια που
κάποιες φορές, όταν έχω τις μαύρες μου, όταν μια επιθυμία μου δε
γίνεται πραγματικότητα φτάνω στο σημείο να πιστεύω ότι είμαι
καταραμένη! 
Ωστόσο, έχουν υπάρξει στιγμές στη ζωή μου, που κάτι καινούργιο έχει
δικαιολογήσει κάτι παλαιότερο, στιγμές που κατανόησα γιατί κάτι δεν
έπρεπε να συμβεί και δε συνέβηκε.
Νομίζω κάποιοι από εμάς ίσως θα πρέπει να περιμένουμε πολύ ώστε να
βγάλουμε κάποιο συμπέρασμα, για το λόγο που κάποια πράγματα συμβαίνουν
με τον τρόπο που συμβαίνουν.
Στη διάρκεια, μπορούμε όμως να παίρνουμε μαθήματα και να αντιμετωπίζουμε
τις δυσάρεστες καταστάσεις ως προκλήσεις.
Νομίζω ότι στο πμεγαλύτερο μέρος από αυτά που γράφεις συμφωνούμε και οι δύο
Συμφωνώ ότι κάποιες επιθυμίες ή τουλάχ 'φαινομενικές' επιθυμίες μας συμπληρώνονται από κάποιες άλλες που τις ανακαλύπτουμε στην πορεία.Νομίζω όμως πως μέσα από τα παραδείγματα που σου έδωσα πως μερικές φορές δεν ισχύει αυτό που λες.Δηλαδή τα παιδιά που πεθαίνουν στον πόλεμο ή ζουν σε άθλιες συνθήκες?Αυτά τι να πουν?Εντάξει ας αφήσουμε το παράδειγμα με το άτομο που θέλουμε γιατί όντως μπορεί να έρθει κάτι άλλο στην πορεία που θα δείξει πώς ίσως δεν ήταν αυτό που ψάχναμε αλλά σε θέματα ζωής και θανάτου δεν νομίζω ότι μπορούμε να μιλάμε για επιθυμίες που θα συμπληρώσουν άλλες!Τουλαχ έτσι νομίζω,Δεν ξέρω ας πουνε και άλλοι την άποψη τους αλλά νομίζω ότι είναι πολύ βασικό.
πριν λίγα χρόνια, αρχές Φεβρουαρίου είχε πέσει ένα ελικόπτερο
του ΕΚΑΒ στο Σούνιο. Μέσα σε εκείνο το ελικόπτερο ήταν επιβάτης
και κάποια γυναίκα-γιατρός, που πήγαινε να σώσει κάποιον άρρωστο.
Η είδηση αυτή με είχε συγκλονήσει, όχι επειδή γνώριζα προσωπικά
τη γιατρό, αλλά επειδή γνώριζα καλά κάποιον πολύ δικό της άνθρωπο
και μοιράστηκα τη στενοχώρια του, μαζί και το Μεγάλο Ερώτημα:
Γιατί!
Γιατί ένας άνθρωπος, όπως εκείνη η γυναίκα, η οποία πάλευε για ένα
ιδανικό (υπήρξε εθελόντρια για πολύ καιρό και από όσο άκουσα ένας
πολύ καλός άνθρωπος, γεμάτος αισιοδοξία, όνειρα κλπ) έφυγε τόσο
απότομα;
Γιατί ένας άνθρωπος, που ήθελε τόσο πολύ να ζήσει, πέθανε;
Λυπάμαι, αλλά ακόμη δε μπορώ να βρω απάντηση σε ετούτο το ερώτημα.
Δε ξέρω ακόμη αν κάποτε βρω μια απάντηση σε ετούτο το ερώτημα,
αλλά και στα παραδείγματα που θέτεις εσύ.
Ωστόσο, νιώθω ότι τα παραδείγματά σου με ωθούν σε έναν τρόπο σκέψης,
που καταλήγει στο μηδενισμό. Και ο μηδενισμός είναι απόλυτη θέση,
όπως επίσης είναι και κάθε θέση, που διακυρρήσει ένα νόμο, ένα δόγμα.
Το να πιστεύει κάποιος ότι όλες οι επιθυμίες εκπληρώνονται είναι ένα
δόγμα, όπως επίσης η πίστη ότι όλα είναι μάταια.
Δε γνωρίζω πού είναι η αλήθεια, στο ένα ή στο άλλο, αλλά ξέρω με
σιγουριά, ότι η προσκόλληση σε μια τέτοια θέση μπορεί αν μπλοκάρει
έναν άνθρωπο.
Λόγω του ότι η αλήθεια μου είναι άγνωστη τελικά, επιλέγω να
ακολουθήσω έναν αισιόδοξο τρόπο σκέψης, έναν τρόπο σκέψης, που δέχεται
τη μαγεία να αναβλίζει και να διαπερνά τη ζωή μου.
Μέσα από αυτή μου την κοσμοθεωρία, έχω διαπιστώσει ότι η ζωή μου
είναι τελικά περισσότερο θετική, παρά αρνητική. Νιώθω ότι πιστεύοντας
σε κάτι καλό, έλκω το καλό.
Το τί θα γίνει στο τέλος; Δεν το ξέρω...
Αλλά το τέλος είναι ένα τέλος.
Και μέχρι τότε όμως, οφείλω για εμένα να ζήσω τη ζωή μου με μια καλή
πίστη, κοιτώντας προς τα πάνω...
Θα ήθελα να σας μεταφέρω ένα ενδιαφέρον απόσπασμα από το βιβλίο
που διαβάζω, είναι σχετικά με τις επιθυμίες...
Ο τίτλος του βιβλίου: Το άρωμα του ονείρου, του Τομ Ρόμπινς
Ο ήρωας και η σύντροφός του, γυρίζουν από ένα Θιβετιανό μοναστήρι,
ψάχνοντας την μυστική φυλή των μάγων Βανδαλούπων, οι οποίοι κατέχουν
το μυστικό της αθανασίας. Στο μοναστήρι, ένα χώρο όπου οι πιστοί
προσπαθούν να αποδεσμευτούν από την επιθυμία, ο Αλομπάρ,
ο ήρωας του μυθιστορήματος συνειδητοποιεί ότι: η επιθυμία του πιστού
να απαλλαγεί από την επιθυμία είναι η πιό ύπουλη επιθυμία απ' όλες.
...αργότερα...
"...ο Αλομπάρ διατύπωσε τη γνώμη ότι είχαν επιζήσει επειδή ο ίδιος
είχε φτάσει στο σημείο όπου δεν έπαιρνε πιά στα σοβαρά την επιθυμία
του να ζήσει: Η επιθυμία μου, όπως καταλαβαίνεις, δεν ήταν
μικρότερη από πριν, αλλά δεν ταυτιζόμουν πιά μαζί της. Όταν
ταυτιζόμαστε με τις επιθυμίες μας και τις παίρνουμε πολύ στα σοβαρά,
όχι μόνο αυξάνουμε την ευπάθειά μας στην απογοήτευση αλλά, στην ουσία,
δημιουργούμε ένα κλίμα αφιλόξενο για την ελεύθερη και αβίαστη
εκπλήρωση αυτών των επιθυμιών".
Αυτή η σκέψη μου θύμησε μια άλλη σκέψη από το βιβλίο του Σκοτ Πεκ
"ο δρόμος ο λιγότερο ταξιδεμένος".
Σε αυτό το βιβλίο ο συγγραφέας αναφέρεται στην έννοια της serendipity.
Σύμφωνα με αυτή την έννοια, είναι σημαντικό να επιθυμούμε, να
εκφράζουμε την επιθυμία μας, αλλά χωρίς να περιμένουμε ακριβώς το
πότε, το πού και το πώς αυτή θα πραγματοποιηθεί. Αρκεί να την
εκφράσουμε, αρκεί να τη ντύσουμε με την ανάλογη δράση μας και μετά
να την αφήσουμε...
Η εκπλήρωση θα έρθει -πάντα!- όταν δε θα το περιμένουμε, επειδή δε
θα το περιμένουμε... αλλά θα έρθει! Αυτό σημαίνει serendipity.
Το βιβλίο από το οποίο διάβασες το απόσπασμα φαίνεται πολύ ενδιαφέρον.Ίσως τελικά άμα απαλλαγούμε από αυτή την εμμονή για την εκπλήρωση των επιθυμιών μας και καθήσουμε και αφιερώσουμε περισσότερο χρόνο στην πίστη μας για την βέβαιη πραγματοποίηση αυτού που θέλουμε,ίσως τότε να δούμε αποτελέσματα.Και τότε πλέον νομίζω ότι αφού θα βρισκόμαστε σε τέτοιο στάδιο ωριμότητας,πλέον δεν θα μας ενδιαφέρει αν θα πραγματοποιηθεί η όχι αλλά η ουσία του πράγματος που πάλι τελικά είναι η εμπιστοσύνη και η πίστη που αφιερώσαμε στην επιθυμία μας.