- βιώνω - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Είμαι και τα δύο.
(και άλλες απροσδιόριστες καταστάσεις)
Δεν ζω με θείους νόμους και κανόνες.
Βιώνω συμπαντικούς.
(το όλο)
Δεν ψάχνω την αλήθεια
Την βιώνω.
(είναι παντού)
Δεν κατανοώ με τον εγκέφαλο
Είναι υλικός.
(είναι αδύνατον να κατανοήσεις με την ύλη)
Δεν ψάχνω απαντήσεις
Δεν υπάρχουν
(σε μία ανθρώπινη ερώτηση,
θα λάβεις ανθρώπινη απάντηση)
Βιώνω
Edited by - ΕΧΕΜΒΡΟΤΟΣ on 18/11/2003 21:43:28
μου χε ληψει αυτο το ΠΑΝΑ ΚΑΛΩ...
είναι πρόταση, είναι μία ''κοσμοαντίληψη-κοσμοθέαση''. Θα επιθυμούσα να ακούσω της απόψεις σας επάνω σε αυτήν την στάση ζωής.Τι να πω;
Η αλήθεια απέχει πολύ απο έννοιες και λέξεις κατασκευασμένες και σερβιρισμένες απο ανθρώπινο νου.
Έχω καταλάβει πως όσο ψάχνεις το νόημα τόσο το χάνεις.
Άστο ν'αναπνεύσει, μην το πνίγεις (λέω και ξαναλέω στον εαυτό μου).
Ακόμη, ο δυισμός στα πάντα, γιατί;
Ψέμα/αλήθεια, καλό/κακό, ζωή/θάνατος όλα δικά μας είναι,όλα μέσα, όλα ΕΝΑ.
Ας αφεθούμε κι ας πάρουμε μια βαθία ανάσα
Ας φυσήξουμε τα σύννεφα που σκεπάζουν την αντίληψή μας.
Εκεί ώπου η φιλοσοφία συναντάει τα όρια της γλώσσας
εκεί είναι που αρχίζει η σοφία...
Edited by - 1900 on 18/11/2003 21:12:31
κάθε στίχος και μια αφορμή για πολλές σκέψεις...
(Μια μικρή παρέμβαση, και συγνώμη για τη διακόπή της ροής στη συζήτηση:
Καταλαβαίνω τη δυσκολία να δοθεί κάποιος πιο συγκεκριμένος τίτλος στο θέμα αυτό. Ισως βοηθούσε όμως... )
αυτή...που τα κατάφερε!
κι εγώ, αυτή τη λέξη είχα σκεφτεί!!!
αυτή...που τα κατάφερε!
Πιστεύεται ότι όλοι μας "βιώνουμε" κατά τον ίδιο τρόπο?
Πχ. εγώ λέω ότι "βιώνω" κάτι -μάλλον, νιώθω ότι βιώνω κάτι όταν
Το αντιλαμβάνομαι με όλες μου τις αισθήσεις + παραισθήσεις.
Κ για να γίνω πιο κατανοητή-όσο μπορώ, δείξτε ελαστικότητα
Νιώθω ότι ΒΙΩΝΩ όταν το "συμβάν" πέρα από
τις φυσικές αισθήσεις μου αφήνει
ένα "ίχνος" στην ψυχή
+περιθώριο να ονειρεύομαι
*Τι θέλει να πει ο ποιητής?
Δάσκαλε που δίδασκες... 
Va(l)nta
Διχασμένη προσωπικότητα
+ Mοναδική απόγονος
Thoth Tρισμέγιστου
+(ξανά) αδερφή TAT Kύβου
Και άντε να βγάλεις άκρη...
"Ποιό το αληθινό μέγεθος της σκιάς σου;"
quote:
σε αυτήν την στάση ζωής.
κοκοκοκοκο
Πολύ πολυθρόνα ρε αδερφέ μου
quote:
Δεν ψάχνω την αλήθεια
Την βιώνω.
(είναι παντού)
πράγματι, έτσι είναι φίλε μου,
και η δική σου αλήθεια, και η δική μου...
όλες οι αλήθειες έχουν το ίδιο βάρος, αλλά διαφορετική ταυτότητα.
στο προσωπικό όμως σύμπαν του καθενός, που τις βιώνει κάθε προσωπική αλήθεια έχει μεγαλύτερο βάρος!
Λάρα Κροφτ -η αποθέωση!!!
click ^
quote:
στο προσωπικό όμως σύμπαν του καθενός, που τις βιώνει κάθε προσωπική αλήθεια έχει μεγαλύτερο βάρος
Πάρα πολύ σωστό λίλιθ. Επικροτώ
Όταν σε φυσά ο άνεμος, είναι η ίδια αίσθηση και για εμένα, αλά και για όλους. Εάν σε ρωτήσω όμως…’περιέγραψέ μου πώς είναι το να σε φυσά ο άνεμος’ ο κάθε ένας θα πει έστω και κάτι διαφορετικό.
Το θέμα όμως που θα πρέπει να μας απασχολεί (;) δεν είναι εάν αισθανόμαστε ή βιώνουμε το ίδιο, αλά εάν βιώνουμε. Διότι εάν βιώναμε δεν θα είχαμε θρησκευτικές ή εφάμιλλες αντιπαλότητες.
quote:
στο προσωπικό όμως σύμπαν του καθενός, που τις βιώνει κάθε προσωπική αλήθεια έχει μεγαλύτερο βάρος!
Συμφωνώ. Διότι το προσωπικό επίπεδο είναι προσωπικό. Συνεπώς ατομικό. Εδώ όμως δεν αναφερόμαστε στο ατομικό μα στο Εν. Πέρα από την ανθρώπινη νόηση.
Ο τίτλος που έδωσες στο θέμα, αποτελεί στόχο ζωής φίλε μου.
Τι σημαίνει όμως βιώνω? Και πόσο πραγματική μπορεί να είναι η ουσία αυτής της λέξης για τον καθένα?
Εαν υποθέσουμε οτι τα μάτια μου είναι τυλιγμένα με ημιδιάφανους επιδέσμους, σαφώς και βλέπω τα πράγματα διαφορετικά απο κάποιον άλλο που τα μάτια του δεν είναι τυλιγμένα με επιδέσμους.
Συνεπώς αυτό που βλέπω, το ερμηνεύω διαφορετικά, η διαφορετική οπτική μου προσέγγιση, προκαθορίζει και το μέτρο της αντίληψής μου άρα και την ποιότητα του βιώνω.
Συνεπώς, για να βιώσω οτιδήποτε όσο πιο κοντά στη δική του αντικειμενική πραγματικότητα, θα πρέπει όσο το δυνατόν να μην καλύπτεται η όρασή μου (ουσιαστική και μεταφορική) απο πράγματα που παρεμποδίζουν την όραση (και πάλι ουσιαστική και μεταφορική).
Για να βιώσω όσο το δυνατόν το αληθινό που με περιβάλει, πρέπει να είμαι καθαρός απο όλα αυτά τα βάρη που βαραίνουν τον εαυτό.
Επι παραδείγματι, για να βιώσω το Θείο, πρέπει να ελευθερωθώ απο τις ταμπέλες των θρησκειών, των δοξασιών και των δογμάτων και να προσπαθήσω να βιώνω την υπέρτατη αλήθεια Του σε κάθε έμβιο Όν επάνω σε αυτό τον πλανήτη με το δώρο της ζωής.
Για να βιώσω μια κατάσταση όπου δε θα υπάρχει φόβος, πρέπει να κοιτάζω κατάματα το/τους φόβο/βους μου την ώρα που φοβάμαι και κατανοώντας τη δράση του φόβου μέσα μου, να επιχειρήσω ένα βήμα εμπρός.
Αυτό το υπολογισμένο βήμα, φέρνει το τέλος στο φόβο.
Εκείνη τη στιγμή, βίωσα κάτι έχοντας ανοιχτά και καθαρά τα μάτια της καρδιάς.
Εκείνη τη στιγμή, βίωσα με όλη μου την ύπαρξη (ψυχή τε και σώματι). Υπήρξα αληθινά.
~Γρηγόρης~
Once you were wild, don't let them tame you
Edited by - reptilesalonica on 19/11/2003 05:02:26
quote:Δοξάζω το φως, δοξάζω το σκότος.
Είμαι και τα δύο.
(και άλλες απροσδιόριστες καταστάσεις)Δεν ζω με θείους νόμους και κανόνες.
Βιώνω συμπαντικούς.
(το όλο)Δεν ψάχνω την αλήθεια
Την βιώνω.
(είναι παντού)Δεν κατανοώ με τον εγκέφαλο
Είναι υλικός.
(είναι αδύνατον να κατανοήσεις με την ύλη)Δεν ψάχνω απαντήσεις
Δεν υπάρχουν
(σε μία ανθρώπινη ερώτηση,
θα λάβεις ανθρώπινη απάντηση)Βιώνω
.....Εν το Παν...εν τω παν..
καλημερα!
(....+να που εισαι παλι στη στιγμη μου......)
Μετα απο καποιες μερες που για προσωπικους λογους εμεινα ακουσια εντελως μακρυα απο τα φορουμς 'βιωσα' την επιστροφη σου με μεγαλη χαρα.Καλως ηρθες και παλι!
Και για μην διακοψω την ροη της συζητησης θα παραθεσω καποιες σκεψεις με αφορμη το εισαγωγικο σου μηνυμα.Ορμωμενος απο την διατυπωση του θα πω οτι θιγεις ενα μεγαλο ζητημα κι αυτο ειναι η Ζωη και το Φαινομενο της Ζωης.Τοσο σαν Ειναι οσο και σαν Εκφραση Αυτου.Και πολυ σωστα βαζεις (παντα κατα την γνωμη μου) ακριβως σε αυτο το σημειο τον Λογο.
Το να 'βιωνεις' ειναι το μεσο για να Εισαι.Ομως θα πρεπει να ξερουμε ποιος βιωνει και γιατι.Σε καποια ομιλια του ο Σρι Σατυα Σαι Μπαμπα λεει: 'Δυο λογιων ευκαιριες παρουσιαζονται στον ανθρωπο: Τα καλα και τα ευχαριστα.Ο μαθητης πρεπει να μαθει να διακρινει και να διαλεγει αναμεσα σε αυτα.Ο φρονιμος, με την θεληση του διαλεγει τα καλα.Ο αμυαλος απο προσκολληση και απληστια , διαλεγει τα ευχαριστα."
Ας προσπαθουμε να βιωνουμε τα καλα και ωφελιμα γιατι παραφραζοντας ελαφρα τον Ryche οπως Βιωνεις αυτο Εισαι.Σε πρωτη αναφορα θα μπορουσε καποιος να πει οτι σαν λογοϊκες εκφρασεις εν την παχυλη υλη αντιλαμβανομαστε διαμεσου των 5 αισθησεων.Παραλληλα ακριβως αυτη η επεξεργασια των εισερχομενων, διαμεσου των αισθησεων, ερεθισματων σχηματοποιειται απο τον νου διαμορφωνοντας το ψυχικο μας σωμα.Ομως ο νους ειναι Θειος δεν ειναι Θεος.Ειναι εργαλειο και μαλιστα το μοναδικο που εχουμε στην διαθεση μας.Αν ταυτιστει καποιος με αυτον, τον νου, τοτε παρασυρεται και δεν μπορει να δει την πραγματικοτητα, που βρισκεται περα απο τα φαινομενα της υλης."Οταν ομως η νοηση και η φωτισμενη θεληση ελεγχουν τον νου και τις αισθησεις, σαν τον επιδεξιο ηνιοχο, που κρατα το χαλιναρι(νους) κι οδηγει σταθερα και επιτηδεια τα αλογα(ενστικτα), τοτε ο αληθινος εαυτος, που ειναι ο μεγαλοπρεπος επιβατης, φτανει στο τερμα του δρομου, στην αιωνια κατοικια του πανταχου παροντος Θεου".
Και παλι καλως ηρθες Εχεμβροτε.
^(((Α_Ω)))^
μετα απο τοσες ικεσιες ε φυσικο ηταν να ερθεις!!!!εστω και για το αντιδωρο της λειτουργιας.
λοιπον καλο χειμωνα ΕΧΕ
ΟΜ
dsm