morent11

quote:

---

Η αλήθεια είναι το φως, η αλήθεια είναι ο άνθρωπος και η ζωή. Μια ζωή όπου ο καθένας θα μπορεί να εκφράζει τη δυναμική του ελεύθερα με σεβασμό στις ανάγκες των συνανθρώπων του.
Η αλήθεια δεν μπορεί επομένως να είναι σχετική.

---

quote:

---

Και από την άλλη πλευρά και αυτοί οι μεγάλοι διανοητές της τρύπιας δεκάρας, που με μύθους για κούτσουρα και 'προβολές' θολώνουν τα νερά και παραποιούν την αλήθεια, που ήταν κι αυτοί και που είναι καθημερινά; Ο πνευματισμός δεν τρώγεται, ούτε με παχιά λόγια σώζονται οι άνθρωποι και η κοινωνία.

---

Ο Thoth στο τοπικ Ταο παραθετει το εξης:
Υπήρχε κάπου, ένας κουτσουρεμένος κορμός δένδρου. Ένας ληστής που περνούσε από εκεί στο σκοτάδι τον είδε και σκέφτηκε: «Αυτός είναι αστυνομικός». Ένας νεαρός που περίμενε την αγαπημένη του, το είδε επίσης και νόμισε πως ήταν η καλή του. Ένα παιδάκι που του είχαν διηγηθεί ιστορίες με φαντάσματα πήρε τον κορμό για φάντασμα κι άρχισε να τσιρίζει. Πάντα όμως ήταν ένα κούτσουρο δένδρου. Βλέπουμε, λοιπόν, τον κόσμο όπως εμείς είμαστε. Ας υποθέσουμε πως ένα μωράκι είναι μέσα σε μια κάμαρα, όπου υπάρχει ένα πουγκί χρυσάφι. Μήπως το μωρό θα καταλάβει πως έκλεψαν το χρυσάφι; Εκείνο που έχουμε εσωτερικά, το βλέπουμε εξωτερικά. Το μωράκι δεν έχει μέσα του κανένα κλέφτη, κι έτσι δεν τον βλέπει έξω του. Το ίδιο συμβαίνει με κάθε είδους γνώσης.»

Και τουτη η παραθεση εξηγει με τροπο απλο την προβολη της προσωπικοτητας μας.

Οταν λοιπον ψαχνουμε το γιατι στο προσωπο ενος θεου(των Χριστιανων τον ονομασαμε;) που δεν ειναι τιποτε αλλο παρα η προβολη της προσωπικοτητας μας , τοτε πολυ απλα το αδιεξοδο της σκεψεως μας ειναι δεδομενο.Ο Πονος σαν Γνωση και σαν κατασταση ειναι αρκετα μεγαλη για να χωρεσει στα στενα ορια που εκ προοιμιου μια τετοια θεαση επιβαλλει.

Λυριστης:
Να'διναν τα νερα να 'ρθει κι ενας σκοπος ονειρου.

Η Κυρα των Αντιλαλων:
Μεσα στον νεραιδοκηπο,στον κηπο που εκοιμοταν,
γητεύτη απο την μαγισσα με το γυαλι της λιμνης-
και του εγινε υπνος η ζωη,τ'ονειρο ο στοχασμος του.

Λυριστης:
Και πως τον απαραμοιαστο μαγο πλανεψε η στριγγλα?

Η Κυρα των Αντιλαλων:
Με του ονειρου το μαγεμα το δρομο του επερπατει-
κι ονειρα υπνολαλα εσερνε,τη μερα, μες στη χωρα.
κι οπως σε υπνοφαντασια,στη Φυση εθαυματούργα,
ποθησε ο μαγος να αισθανθει της φυσης το μεθυσι,
και την ασαλευτη εκσταση να ονειρευτει στην Τεχνη.

Λυριστης:
Θαμα!Τα μαγια υποταξε του Ονειρου στην ζωη του?

Η Κυρα Των Αντιλαλων:
Κυκνου..................................
..Και καποιο δειλινο γλαυκο παραμεριζει στο αλσος,
μπαινει μες του Ηλιου το αγαλμα,που τρεμει, βλεφαριζει,
κι ανοιγει απο το μαρμαρο τα ματια της Ψυχης του.
Σκιζοντας δυο δρομους την ζωη του,
τα νιατα του στο μαρμαρο δενει σ'αυτο το δασος.
Κι η αλλη του ζωη του ακολουθησε τον πρωτινο της δρομο:
τον ισκιο του εσαρκωθηκε να παει με τους ανθρωπους.

Λυριστης:
Κι ο ισκιος του τι να'γινε που ζουσε ως πλανη ονειρου?

Η Κυρα Των Αντιλαλων:
Πεθαινει θεος?Τον ταφο του κανεις δεν ξερει τοπος.

Λυριστης:
Χιμαιρα!Υπνωνουν τα νερα και κοσμους νειρονται ηχων.

Η Κυρα των Αντιλαλων:
Ετσι γυρίσαν οι ανθρωποι στην αγκαλια της Φυσης,
απ'οπου ξενιτευτηκαν,και νεα δροσια βυζαινουν.
Κι εκλεισε σε πανυψηλο το γητεμενο πυργο,
αυλο βαρωντας εχτιζε τους τοιχους σ'εφτα κυκλους,
και μαθε: οτι εχτισε ρυθμος δεν το γκρεμιζει χρονος.

(Η Κυρα Των Αντιλαλων=Ιστορια/ Λυριστης= Ποιητης)

θαρρω οτι αγγιζεται την αισθηση της πραγματικοτητας πολλων ανθρωπων.Η αναζητηση μιας κοινης αιτιας υπαγορευεται σχεδον νομοτελειακα απο την εκταση του ταυτοσημου αποτελεσματος της.
Στην αναζητηση αυτη, αρωγος η πολυ ευστοχη ονομασια του θεματος που περιλαμβανει την λεξη 'ηδονη'.Και για να γινω πιο σαφης:ο καθενας μας κινειται στην καθημερινη του βιοτη με βαση τα οσα αντιλαμβανεται ως δομικα στοιχεια αυτης.Αυτη η αντιληψη,που συνεχως αλλαζει,αποτελει την δικη μας αληθεια...μιαν αληθεια με την οποια ταυτιζομαστε...η εκφραση αυτης ακριβως της αληθειας ειμαστε εμεις, η προσωπικοτητα μας.Οτι λοιπον υπηρετει την προσωπικοτητα μας,οτι επιβεβαιωνει την αληθεια μας το αναγνωριζουμε ως αναγκαιο,ικανοποιητικο,ωφελιμο.Η κοινωνια με εκεινα τα πραγματα που αντιλαμβανομαστε ως τετοια ειναι συνυφασμενη με την ηδονη.Συμπερασματικα η ηδονη ειναι αμεσα συναρτομενη με την επιβεβαιωση της προσωπικοτητας που εχουμε διαμορφωσει,της αληθειας δηλαδη που ειμαστε ταυτισμενοι.
Ως προς αυτην την κατευθυνση ειμαστε τοσο συνεπεις ,οσο και επιμονοι αλλα και υπομονετικοι.Η εργασια μας ειναι σιγουρο οτι αποδιδει:
Ειμαι ανθρωπος της τελευταιας στιγμης: εργαζομαι για να ειμαι τετοιος ανθρωπος συνεχως (από τοτε που θυμαμαι τον εαυτο μου αναβαλλω πραγματα), ειμαι συνεπης ως προς την αναβλητικοτητα, επιμενω σ’αυτην την σταση ζωης (δεν το συζητω να αλλαξω) και ειμαι αρκετα υπομονετικος ώστε να περιμενω την τελευταια στιγμη.

Οι ιδιοτητες της συνεχειας,της συνεπειας,της επιμονης και της υπομονης χρακτηριζουν ολους τους ανθρωπους.Ειναι ανεξαρτητες απ’τους σκοπους του.Ειναι μεσα που υπηρετουν τις οποιες επιλογες του ανθρωπου.Το κλειδι είναι κατά ποσο αυτές οι επιλογες είναι συνειδητες ή όχι.Κι εδώ μπαινει το ανωτερο από όλα τα κλειδια: η θεληση.Οταν εστιαζουμε την θεληση μας σε ένα σημειο,τοτε οι ιδοτητες που αναφεραμε υπηρετουν την συνειδητη εστιαση της θελησης μας.

Φιλικα

Γιατί σήμερα οι Στρατοί δεν προστατεύουν πατρίδες αλλά εταιρείες και τα εθνικά θέματα είναι πολλές φορές μόνο μπίζνες

μια αναλυση-προσσεγιση του δημοσιογραφου κ. Χάρη Μπότσαρη, στον Σκάι 100,3 (Τριτη 15/2).

Ο συγγραφέας του θέματος, στο εισαγωγικό του μήνυμα, θίγει αρκετές παραμέτρους της ιστορίας του Ιούδα. Ο κατοπινός διάλογος κυρίως επικεντρώθηκε στην κριτική της προσωπικότητας του Ιούδα. Ας σταθώ λοιπόν κι εγώ σε τούτο, αφού προηγουμένως κάνω δύο παρατηρήσεις:

-Το να κρίνουμε κατά τρόπο απόλυτο, προϋποθέτει την κατοχή όλων των δεδομένων που διαμόρφωσαν εκείνη την κατάσταση, μεταφυσικά και ιστορικά. Συνεπώς, ας μη μιλάμε με τρόπο απόλυτο.
-Το συμπέρασμα που μπορεί να εξαχθεί από τον οποιοδήποτε διάλογο διαφοροποιείται από την κάλυψη που παρέχει στον καθέναν από τους συμμετέχοντες. Συνεπώς, ας μην προσπαθούμε να πείσουμε κανέναν για το λογικό της σκέψης μας.

Λοιπόν...
Καταρχήν θα πρέπει να αποφασίσουμε εάν θέλουμε να κρίνουμε τον Ιούδα σαν τοποχρονική προσωπικότητα ξεκομμένη από την ψυχή του, ή σαν μια τοποχρονική προσωπικότητα που βρίσκεται σε πλήρη συνειδητότητα μέσα στην έκφραση της δημιουργίας.

Στην πρώτη περίπτωση, έχουμε έναν άνθρωπο, που άγεται και φέρεται (κατά την λεκτική του φίλου Reptilesalonica) από τα συν-αισθήματά του. Εδώ, στο πνέυμα της διδασκαλίας του Χριστού, ας προχωρήσουμε στην περιγραφή - κρίση έχοντας κατά νου το "μην κρίνετε για να μην κριθείτε". Ας δούμε από αυτή τη σκοπιά το προφίλ του Ιούδα:
Ανθρωπος, με συνεχείς εναλλαγές σκέψεων και πιστεύω, που σκοπεύει στο υλικό όφελος, παρακαθήμενος της κάθε τύπου εξουσίας που μπορεί να αναγνωρίσει, οπαδός μίας ιδεολογίας αλλά και πρόθυμος να την αμφισβητήσει. Δηλαδή, ένας συνηθισμένος άνθρωπος... Αυτός λοιπόν ο άνθρωπος, για μια πράξη του, έχει καταδικαστεί απ'όλους εμάς τους "ασυνήθιστους" ανθρώπους στο εξώτερο πυρ...

Στη δεύτερη περίπτωση - αυτή της πλήρους συνειδητότητας - έχουμε ένα ανώτερο ον, το οποίο οικεία βουλήση, γίνεται Χριστός αγωγός του Θείου Σχεδίου. Εδώ καλό θα ήταν να είμαστε φειδωλοί στις κρίσεις μας, ώστε το συμπέρασμα που θα εξάγουμε να καλύπτει μια όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ανάγκη μας.

Δυστυχώς, λόγω έλλειψης χρόνου, δεν μπορώ να επεκταθώ αυτή τη στιγμή. Με την πρώτη ευκαιρία...

Φιλια: ιδιοτητα που χαρακτηριζει την επιτευξη αρμονικης σχεσης δυο (συνειδητων) ετεροτητων.
Σοφια: η εκφραση και χρηση της οποιας Γνωσης απο μια συνειδητη ετεροτητα μεσα στον Χρονο και Χωρο ως μεσο υπηρεσιας κι οχι καταλυσης των Νομων.
Υπαρξη: Διαβαθισμενα επιπεδα υλης που μορφοποιουνται διχως ωστοσο να εσωκλειουν ή να αποκλειουν και την μορφοποιο αιτια : Υπ-Αρχω.
Καθημερινοτητα: Τα υλικα πεδια που ανηκουν οι μορφες εκεινες που η συνειδητη ετεροτητα αντιλαμβανεται οτι συνθετουν τον κοσμο της.Ή αν θελετε, εκεινος ο αγωνας των μορφων αυτων να διατηρηθουν ως ζωσες.
Σκεψη: Η πρωτογενης μορφοποιηση της ενεργειας πριν την προεκταση της στα υπολοιπα υλικα πεδια.
Ελευθερια: Η κατασταση συνειδησης του ανθρωπου κατα την οποια μπορει και απλωνεται μεσα στους κοσμους της υπαρξης.Απλωμα κι οχι προβολη.

Αποπειρα καταγραφης προσωπικης ερμηνειας των ορων που συνθετουν τον τιτλο του θεματος.Συμφωνα με αυτα που παρεθεσα πιο πανω, η αποψη μου στο αρχικο ερωτημα ειναι οτι ναι, μπορουν να συνυπαρξουν.Οσο κι αν η τοποχρονικη μας προσωπικοτητα μας φερνει αντιρρησεις κανοντας τα μικρα μεγαλα, οχι απο κακια αλλα επειδη ετσι ειναι η φυση της, ο ανθρωπος χρησιμοποιωντας τον νου και την θεληση του μπορει να καταφερει να ακολουθησει τον δρομο της 'καρδιας' του.

Αγαπητε alfa-omega

quote:

---

Εδώ και αρκετό καιρό μελετάω τον ίδιο τον εαυτό μου.
Μέσα σε αυτόν υπάρχει άπειρο υλικό μάθησης.

---

mare_orientalis θα συμφωνησω μαζι σου : δεν ειναι νοητο να υπαρχει αρνητικη ενεργεια.Η ελειψη ή ο ενιοτε χαμηλος κραδασμος αυτης,οπως σωστα αναφερεις, δεν σημαινει οτι υπαρχει αρνητικη ενεργεια.

επετρεψε μου μια διευκρινηση:

δεν ειπα σε κανεναν "κανε" ή "εχε" υπομονη για κατι συγκεκριμενο ή μη. Η προτροπη ή και συσταση εαν προτιμας ηταν να μαθουμε την υπομονη.Γιατι;

Γιατι το να κανει καποιος υπομονη σημαινει μια παθητικη κατασταση συνειδησης.Ομως το να μαθαινει καποιος την υπομονη σημαινει μια δυναμικη κατασταση συνειδησης.Τεραστια η διαφορα, δεν το νομιζεις;

Σου παραθετω αυτουσιο το μηνυμα στο οποιο αναφερεσαι, ευθυς πιο κατω:

μια καλησπερα σε ολους.

Ερωτησεις....
1.Γιατι με απενεργοποιησατε;
2.Γιατι θα πρεπει να συναντηθω με τους ανθρωπους που λειτουργουν αυτον τον χωρο ωστε να μπορεσω να συμμετεχω ξανα, ετσι οπως εγω το θελω;
3.Γιατι δεν μου απαντατε οταν εγω το θελω;

Αυτες ειναι οι ερωτησεις λοιπον;

Μακαρι να μπορουσα να δωσω απαντησεις οχι τοσο στις ερωτησεις αυτες καθ'αυτες(αυτο ειναι ευκολο), οσο να καλυψω τον καθε ερωτωντα.

Κι αυτο γιατι πολυ απλα πιστευω οτι ο καθενας νοηματοδοτει διαφορετικα την απορια που εκφραζει. Γιατι κατανοω οτι η καθε ερωτηση ειναι αληθινη για τον ερωτωντα.Γιατι δεν πρεσβευω το Αλαθητο μιας Υπερτατης Διανοιας.Γιατι πιστευω οτι το τελευταιο ισχυει για τον καθενα μας ξεχωριστα.

Λενε οτι καθε ερωτηση εμπεριεχει και την απαντηση της.Η ερωτηση απο καπου πηγαζει, καπου γεννιεται.Εκει λοιπον υπαρχει και η μοναδικη της απαντηση.Αυτος που πραγματικα ψαχνει, εκει την αναζητα.

Αυτο δεν σημαινει οτι δεν πρεπει να ρωταμε!Αλιμονο αν ελεγα κατι τετοιο!Εντουτοις ποτέ ενα ερώτημά μας δεν θα καλυφθει πληρως, εαν δεν υπαρξει απο μερους μας η κατανόησή του.Και η κατανοηση δεν ειναι λειτουργια εξωτερικη αλλα βαθυτατα εσωτερικη.

Θα δωσω λοιπον υπο αυτο το πρισμα απαντησεις στις ερωτησεις, ετσι οπως τις κατεγραψα στην αρχη του μηνυματος μου:

1.Επειδη εσυ το ζητησες. Μαθε να ερευνας τον πραγματικο σκοπο που η Ψυχη σου Θελησε να σε φερει αντιμετωπο με μια τετοια κατασταση στον κοσμο του αρεστου και του δυσαρεστου.

2.Γιατι με το να θελεις κατι δεν σημαινει οτι εχεις και την ικανοτητα να το πραγματοποιεις την στιγμη που το θες και με τον τροπο που εσυ το θες.Εαν την ειχες θα ηταν ελαχιστα αυτα τα οποια θα ηθελες.Μαθε να μην Προκολασαι στις Μορφες.

3.Γιατι δεν μπορεις να επιβαλλεις την τοποχρονικη θεληση σου στους αλλους.Μαθε την Υπομονη.

Καλυφθηκε καποιος απο τις απαντησεις; Δημιουργηθηκαν ερωτησεις καινουριες ή απλα επιμενουν οι παλιες;Ή απλα βγηκε το συμπερασμα οτι αποφευγω να παρω σαφη θεση; Ή οτι δεν ξερω τι λεω;Ή οτι ειναι ανακολουθα με την παρουσια μου στο φορουμ; Και πολλα αλλα ακομη,οσοι και οι ανθρωποι που τα διαβαζουν....

Ομως να θυμαστε οτι ο ανθρωπος , ειναι ο ερευνητης και ο δειγματοληπτης, που στη διαθεση του εχει τεθει ενα θαυμασιο,απεραντο εργαστηρι πιθανοτητων και δυνατοτητων που συνθετουν τον κοσμο της υπαρξης, κι απο αυτο καλειται με ελευθερη κριση, να αντλησει γνωση και σοφια!
Ειναι απολυτα ελευθερος να επιλεξει αυτο ή εκεινο.Ελευθερος να το ζησει με τον ενα ή τον αλλο τροπο.Κι αυτο ισχυει για τον καθεναν μας, τοσο για σενα οσο και για μενα ή τον αλλον.(Σ.Α)

Αυτα ειχα να πω στο παρον θεμα.Αρκει.

θα συμφωνησω με τον Deva οτι μονον ο ανθρωπος που το ζει μπορει να ξερει επακριβως το τι ο ιδιος αισθανεται.το τι σκεφτεται.

Αγαπητη ΚΥΒΕΛΗ,

γνωριζω οτι ειναι αναποφεκτο να μην σκεφτεις εαν εκανες λιγοτερα απο οσα μπορουσες,να σκεφτεις εαν επρεπε να του το πεις.Γνωριζω οτι ολοι οι γιατροι που τον παρακολουθουσαν σε συμβουλεψαν ή συμφωνησαν στο να μην το μαθει.Κι ειχαν δικιο,οπως και εσυ πολυ σωστα επραξες. Θα ειχε νοημα μονον εαν δεν ακολουθουσε τις οδηγιες του θεραποντα ιατρου. Αν δηλαδη καπνιζε,επινε μετα την διαγνωση,δεν επαιρνε τα φαρμακα του , τοτε και μονον τοτε.Ακομα και σε αυτην την περιπτωση ειναι πολυ πιθανον να μην αλλαζε τιποτε απο τις συνηθειες του για οσο καιρο αισθανονταν δυνατος.
Γι αυτο μην εχεις ενοχες.Δεν θα του προσφερες πραγματικα τιποτε.Αντιθετως μαλιστα .Οταν εγκαταλειπουμε το φυσικο μας σωμα οριστικα συνεχιζουμε να ζουμε σε ενα περιβαλλον που ειναι αμεση συνεχεια αυτων που με την σκεψη μας εχουμε αποδεχθει ως αληθινα εδω, στην γη.Εαν λοιπον του το ειχες πει,τοτε ειναι πολυ πιθανον να συνεχιζε να ζει σαν ενας ανθρωπος χτυπημενος απο αυτην αρρωστια με οσα αυτο συνεπαγεται.Μην κατηγορησεις ποτε και για τιποτε τον εαυτο σου.
Ειθε η αγαπη σου για αυτον να γινεται φως στον δρομο του.

Αγαπητε/η silence fm,

αυτη ειναι η φυσιολογικη πορεια της ζωης.Και συ και γω και ολοι μας καποια στιγμη θα φυγουμε απο αυτον εδω τον κοσμο.Οταν ομως αντιμετωπιζουμε την αναχωρηση ενος κοντινου μας ανθρωπου, ερχομαστε αντιμετωποι με μια κατασταση που ναι μεν ειναι φυσιολογικη αλλα που παραλληλα νιωθουμε να μας ξεπερναει. Νιωθουμε αδυναμοι.Πολλες φορες αυτη η αισθηση της αδυναμιας, μας θυμωνει ,μας ματωνει,μας κουραζει.Αυτο δεν θα το ηθελε επουδενει ο ανθρωπος που εφυγε απο κοντα μας.Ισως να ειναι αυτο που εβλεπε το αγαπημενο σου προσωπο την τελευταια στιγμη, ισως να ειναι αυτο που προσπαθουσε να σας πει: οτι δεν πρεπει να λυπαστε.

Οποιος μπαινει συνειδητα στα ψυχονοητικα πεδια γνωριζει οτι εκει υπαρχει μια αλλη ποιοτητα ενεργειας.Ολα ειναι οπως εδω,αλλα πολυ πιο εντονα.Το πρασινο δλδ ειναι πιο πρασινο.Ολη αυτην την ενεργεια λοιπον, ο ανθρωπος που εγκαταλειπει το σωμα του, την βιωνει σαν ενα λευκο φως πολυ εντονο κι αυτο γιατι ακομα δεν μπορει να την μορφοποιησει.
Ολο αυτο το φως λοιπον ο ανθρωπος το νιωθει σαν ευδαιμονια,χαρα,ανακουφιση.Εχεις ακουσει για ανθρωπους που μπηκαν σε ενα τουνελ που στην μιαν ακρη του υπηρχε ενα υπεροχα λαμπρο φως , στο οποιο ενιωθαν τοσο ευχαριστα που δεν ηθελαν να γυρισουν πισω.Μαλιστα καποιοι αναφερουν οτι εκει ειδαν και αγαπημενα τους προσωπα(ή ακομα και αγιους) να τους περιμενουν.Κι ετσι συμβαινει.Ειναι δυσκολο σε καποιον να αντισταθει.Ολο ετουτο διαφοροποιηται μονον στις περιπτωσεις βιαιου θανατου,που εκει χρειαζεται μιαν επιπλεον βοηθεια(εχεις δει τους παπαδες να διαδιαβαζουν ευχες πανω απο τον τοπο ενος δυστυχηματος;).Γυριζουν,κι αυτο οχι παντα, μονον οι ανθρωποι που πιστευουν ακραδαντα οτι εχουν σοβαροτατες εκρεμοτητες στην γη.

Γι' αυτο μην σκεφτεσαι,μονο, οτι ισως ειδε κατι εκει που την τρομαζε.Σκεψου οτι ισως εβλεπε εδω κατι που δεν ηθελε να ειναι ετσι (δλδ να λυπαστε).
Ειθε η αγαπη σου γι' αυτην να ειναι φως στο δρομο της.

Αγαπητη fairy tale,

αν ρωτησεις εναν γονιο θα σου πει οτι θα ειναι ευλογημενος εαν μπορεσει να κλεισει τα ματια του πριν το παιδι του.Ευχη ζωης.
Ο μπαμπας σου γνωριζε το που πηγαινει,οταν κοιταζε το ταβανι,κι αυτο δεν ηταν κατι που τον φοβιζε.Αντθετως.Το μονο του μελημα ησουν εσυ,εσεις.Να τον σκεφτεσαι χαρουμενο, ευτυχισμενο μεσα σε ενα λαμπερο λευκο φως γιατι ετσι ειναι και να προσπαθεις να εισαι στην ζωη σου το ιδιο.Αυτο θα ηθελε και ο ιδιος και θα δεις οτι θα σε βοηθησει με τον τροπο του σε αυτο.
Ειθε η αγαπη σου να ειναι φως στον δρομο του.

Αγαπητη Αφροδίτη,

"ΟΤΑΝ ΜΙΛΟΥΣΕ ΕΛΕΓΕ ΠΩΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΑΠΟΧΩΡΗΣΕΙ.
ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΦΩΣ.
ΤΟΝ ΕΙΧΕ ΚΟΥΡΑΣΕΙ Η ΓΗ."

ειθε η αγαπη σου για αυτον να ειναι φως στον δρομο του.

Αγαπητη Oneiric1,

διαβασε τα λογια της Αφροδιτης.Αυτα που θυμαται αντιστοιχουν στην πραγματικοτητα.Αυτο δεν σημαινει σε καμια περιπτωση οτι οι ανθρωποι μας φευγουν επειδη δεν μας αγαπουν.Φευγουν γιατι πρεπει να φυγουν.Παντα με τον τροπο τους, μας δειχνουν την αγαπη τους και μας βοηθουν κατα την διαρκεια της ζωης μας.
Τους γονεις μας πρεπει να τους τιμουμε γιατι εμεις τους χρησιμοποιησαμε για να ερθουμε στην ζωη.Εμεις τους διαλεξαμε.Ας μην βαζουμε εμποδια στον δρομο τους.Ακομα κι αν εχουμε την δυνατοτητα να επεμβουμε σε ενα πιο ψηλο επιπεδο ας το κανουμε σεβομενοι αυτους διοτι, εχοντας αυτην την δυνατοτητα, ξερουμε αυτοματα και το τι ιδιοι θελουν και πρεπει να κανουν.
Για την ορφανια εχουν ειπωθει απειρα λογια.Ειναι βιωμα που πραγματι σημαδευει ανεξιτηλα την μετεπειτα ζωη του ανθρωπου.Οτι στερηθηκες, αγαπητη Oneiric1, προσφερε το σε καθε ευκαιρια που σου δινεται.Οσα λογια δεν προλαβες να ακουσεις, προφερε τα.Οσα χαδια δεν προλαβες να παρεις,δωστα χωρις δισταγμο.Να εισαι σιγουρη οτι θα την νιωσεις τοσο κοντα σου οπως επισης να εισαι σιγουρη οτι αυτην την αγαπη που θα εκφραζεις θα την παραλαμβανει εκει που ειναι καθαρια και αγνη.
Ειθε η αγαπη σου γι'αυτην να γινεται φως στο δρομο της.

Αγαπητε XNAMED,

οι ενστολοι που εμφανιστηκαν στο ονειρο ειναι οι λεγομενοι οδηγοι.Ανθρωποι που κινουνται ή και ζουν σε εκεινους τους κοσμους και ειναι επιφορτισμενοι με το εργο να οδηγουν τους ανθρωπους που πηγαινουν σε ενα πεδιο,μερος μετα θανατον σε ανωτερο.Ειναι οι αορατοι βοηθοι μας,οι φυλακες αγγελοι που πολλες φορες τους μορφοποιουμε σαν γιατρους,αστυνομικους κ.α.Κι αυτο γιατι εχουν αναλαβει καθηκοντα υπηρεσιας προς τους συνανθρωπους τους.Πολλες φορες παιρνουν και την μορφη ενος αγαπημενου μας προσωπου, ωστε να μην φοβηθουμε.Ακομα κι εμεις οι ιδιοιμπορουμε να προσφερουμε εργο τετοιο οταν εκφρασουμε την θεληση να βοηθησουμε.Σκεψου ποσες φορες ξυπνησες κουρασμενος μετα απο πολυωρο υπνο.
Ειθε η αγαπη σου για τους αγαπημενους σου να γινεται φως στο δρομο τους.

την καλημερα μου σε ολους.

Η Γνωση, η οποιαδηποτε Γνωση, λαμβανεται απο την ανθρωπινη προσωπικοτητα ειτε μεσα απο την προσωπικη της εμπειρια ειτε μεσα απο την εμπειρια αλλων.Μεσα απο αυτο το πρισμα αν ο λογος που το ατομο θετει τον εαυτο του στην εμπειρια της αναγνωσης αυτου του θεματος ειναι η διαθεση για αποκτηση καποιας συγκεκριμενης Γνωσης, τοτε ειναι σιγουρο οτι θα την λαβει και φυσικα σε τουτη διαδικασια θα εχουν συνεισφερει ολοι οι γραφοντες.Οι γραφοντες οι οποιοι θα εχουν δουλεψει δηλαδη για αυτον.Και μαλιστα κατω απο πολυ σκληρες συνθηκες μιας και το να εκφραζεσαι, ας πουμε θυμωμενα, προυποθετει οτι πρωτα εχεις γευτει ο ιδιος τον θυμο σου(θα σφιξει το στομαχι σου,θα θολωσει ισως το κεφαλι σου, θα ανεβει η πιεση σου κ.ο.κ) και μετα θα τον γευτει ο κατ'επιφασιν αποδεκτης αυτου.

Ισως καποιος αναγνωστης των προηγουμενων γραμμων του μηνυμτος μου ρωτησει ποια ειναι η Γνωση που μπορει καποιος να παραλαβει μεσα απο 4 σελιδες κυριως προσωπικων αντεγκλησεων.Αυτο λοιπον εγκειται στο τι ειναι ετοιμος καποιος να δεχθει,ουσιαστικα τι Γνωση ΘΕΛΕΙ καποιος να παραλαβει.

Ας πουμε οτι εγω θελω να γνωρισω ποιος εχει φιλικη,ερωτικη,εχθρικη σχεση με ποιον.Αυτη την γνωση θα παραλαβω.Αυτην την ποιοτητα Γνωσης ειμαι ετοιμος να γευτω και αυτην θα παραλαβω.Και φυσικα αυτην θα χρησιμοποιησω συμφωνα με αυτο τον δρομο που εχω αποφασισει να κατευθυνω την θεληση μου.
Ας πουμε οτι εγω θελω να γνωρισω εαν συνδεθω αρνητικα με καποιον αλλον ανθρωπο,χωρις ομως να θελω να βαλω τον εαυτο μου στην διαδικασια των προσωπικων αντεγκλησεων.Μεσα απο αυτες τις 4 σελιδες αντεγκλησεων θα παραλαβω την γνωση της δυσαρμονιας διχως να ταυτιστω με αυτην.Και παλι η χρηση αυτης της Γνωσης θα εχει να κανει με την θεληση μου.
Ας πουμε οτι εγω θελω να γνωρισω τον τροπο εκφρασης που θα με κανει να συζητω δημιουργικα για ενα θεμα που με απασχολει.Παλι μεσα απο αυτην την συζητηση που εχει προηγηθει μπορω να παραλαβω Γνωση ικανη που θα μου επιτρεψει να κανω αυτο που θελω.
Ας πουμε οτι εγω θελω να ασχοληθω μεσω καποιου συστηματος πιο ενεργα με τον 'εσωτερισμο', με σκοπο να κανω την ζωη μου πιο φωτεινη,πιο αρμονικη.Μεσα απο αυτην συζητηση Γνωριζω ποια ειναι εκεινα τα σημαδια,που αν τα συναντησω στον δρομο που θα επιλεξω,
θα μου δειχνουν εαν ειμαι μακρυα ή κοντα στον στοχο που θελω να επιτυχω.
Ας πουμε οτι εγω θελω να μαθω τι οριζεται ως Γνωση και πως αυτη μπορει να καταστρεψει ή να ανυψωσει.Ευκολα μπορω σαν αναγνωστης-ερευνητης να παρω στοιχεια για σκεψη σχετικα με την Γνωση, την Εκφραση αυτης αλλα και την παγιδα της ταυτισης του Εαυτου με τον Νου.

Και μυριαδες μυριαδων γνωσεων μπορει να παραλαβει καποιος μεσα απο ολ'αυτα, αρκει να εχει την διαθεση ετουτη.Στην τελικη και αν ακομα αναλωσει μια ωρα,οπως εγω, στην αναγνωση μιας τετοιας συζητησης διχως συγκεκριμενο λογο...ε τοτε και μονο η Γνωση του οτι δεν εχει μαθει να χειριζεται τον χρονο προς οφελος του ειναι μεγαλο επαθλο.

Φυσικα και το Esotreica ως προσπαθεια οπως αυτη εχει αποτυπωθει στο μηνυμα της συντακτικης του ομαδας ειναι ενας ζωντανος οργανισμος του οποιου κυταρα ειναι ολοι οσοι ειναι κοινωνοι της υπαρξης του.Οπως στον ανθρωπινο οργανισμο ομαδες ομοιων κυταρων δημιουργουν ενα οργανο απαραιτητο για την λειτουργια του, ετσι και εδω νομοτελειακα δημιουργουνται ομαδες συζητησης απο ανθρωπους με κοινα ενδιαφεροντα.Η χρηστικοτητα των διαφορων οργανων ενος ζωντανου οργανισμου εχει να κανει με το εργο που αυτος επιτελει.Το σιγουρο ειναι οτι σταδιακα η αυθυπαρκτη νομοτελειακη ουσια των οντων προσθετει ή αφαιρει οτι δεν ειναι αναγκαιο.Δεν ταυτιζεται ενας ζωντανος οργανισμος με ενα κυταρο του.Η χρονικη στιγμη που η αναγκαιοτητα αυτοβουλα θα το αποβαλει ξεπερναει την συνειδηση του μερους...

Ως ενας ισως απ'τους πλεον 'ανυπαρκτους' συντονιστες των συζητησεων που διεξαγονται σε τουτο τον τοπο θελω να πω σε εκεινους που ο βαθυς διαλογισμος πανω στην ουσια του esoterica,τον διαλογο και τους συντονιστες τους οδηγησε στην εννοια της ανυπαρξιας, τους παραθεττω το ποιο κατω κειμενο γραμμενο απο τον Παολο Κουελιο:

"Ενας μαθητης αναζητησε τον ραβινο Ναχμαν ντε Μπρασλαβ:

- δεν θα συνεχισω τη μελετη των ιερων κειμενων, ειπε.Κατοικω σένα μικρο σπιτι με τ' αδερφια και τους γονεις μου και ποτε δεν βρισκω τις ιδανικες συνθηκες για να συγκεντρωθω στα σημαντικα.

Ο Ναχμαν εδειξε τον ηλιο και παρακαλεσε τον μαθητη του να βαλει το χερι του αντηλιο.Ο μαθητης υπακουσε.

- Το χερι σου εναι μικρο κι ομως καταφερε και καλυψε τελειως την δυναμη, το φως και το μεγαλειο του ηλιου.Με τον ιδιο τροπο τα μικρα προβληματα σας προσφερουν και την αναγκαια δικαιολογια για να μην προχωρησετε στην πνευματικη σας αναζητηση.
Οπως το χερι κρυβει τον ηλιο, η μετριοτητα εχει την δυνατοτητα να κρυβει το εσωτερικο φως.Μην καταλογιζεις στους αλλους την ανικανοτητα σου."

πραγματι ειναι αναγκαιο να 'βιωνουμε' την καθε στιγμη.Και τουτο διοτι μονον ετσι μπορουμε να ειμαστε σε συνεχη συνειδησιακη εγρηγορση, που με την σειρα της θα μας επιτρεψει να αντιληφθουμε την θεση μας μεσα στον κοσμο και αρα να μπορεσουμε να την 'βελτιωσουμε'.
Αυτη η γενικοτερη σταση ειναι, και πρεπει να ειναι, μια καλοδουλεμενη και τεκμηριωμενη αποφαση του ατομου που θα την υιοθετησει.Ειδαλλως, το ιδιο το ατομο, δεν θα μπορεσει να εισπραξει οφελη ικανα να τον οδηγησουν στο επομενο σταδιο.
Αφου εχουμε αναγνωρισει την αναγκαιοτητα μιας τετοιας στασης θα πρεπει να την 'επιβαλλουμε' στην προσωπικοτητα μας.Και εδω ειναι το δυσκολο σημειο ολης της διαδικασιας.
Ουδεις μπορει να τα βαλει κατα μετωπο μαζι της.Οποιος το εκανε τρελαθηκε.
Η προσωπικοτητα μας εχει το εξης χαρακτηριστικο: χαιρεται σε οποιαδηποτε κατασταση εχει συνηθισει και ετσι 'ξεβολευεται' απ' αυτη με εντονη 'απροθυμια'.Αυτο το χαρακτηριστικο της,δλδ το οτι εχει την ικανοτητα να συνηθιζει παντου, ειναι και το αδυνατο σημειο της, αυτο που χρησιμοποιει ο ανθρωπος για να την μεταφερει σε μια αλλη.Ειναι μια διαδικασια αργη και μοιαζει επιπονη.Αλλα ο εξυπνος αναβατης της βλεπει τον στοχο και δεν αποθαρυνεται.Αναγνωριζει ο ιδιος,ηδη απο τα πρωτα βηματα αυτης της αυτοεκπαιδευσης, τα μεγαλα ωφελη που αποκομιζει.Ο ιδιος ο χρονος παιρνει μια αλλη διασταση καθως αρχιζει και μπαινει κατω απο τον ελεγχο του ατομου.Οι αισθησεις του οξυνονται και αρχιζει να αντιλαμβανεται πραγματα που σημαινουν οτι βρισκεται στο κατωφλι της διορασης.Η διαχειριση της ιδιας του της ενεργειας τον κανει να μην την σπαταλα ανοητα, αλλα να διοχετευει την αισθητικοτητα του κατα το δικο του δοκουν.Αυτη η οικονομια τον κανει πιο δυνατο ,οσον αφορα την αιθερικοτητα του, με αποτελεσμα κοντα του να προσελκυει αλλες αδυναμες προσωπικοτητες που χρειαζονται το δικο του περισευμα ενεργειας.Καιεδω μπαινουν οι πλεον σημαντικοι κινδυνοι για τον ιδιο και αναδεικνυουν την αναγκη της πληρως ενσυνειδητου αρχικης του αποφασεως(αλλα αυτο ειναι αλλης ωρας αντικειμενο).

Προσωπικα διαφωνω με τον 'εκβιασμο' της προσωπικοτητας οχι για κανεναν αλλον λογο αλλα για το ανωφελο της προσπαθειας.Ειναι μια σταση ζωης και οχι μια σταση στιγμης.Επιτυγχανεται δλδ με εργασια πανω στην ιδια την προσωπικοτητα, κατιπου απαιτει την συνεργασια αυτης ωστε να καθοδηγηθει και οχι να ακυρωθει.

Ο δεξιος ωμος κατα τους θεραπευτες αντιστοιχει στην συναισθηματικη καρδια και ο αριστερος "αντιπροσωπευει" το αυτονομο νευρικο συστημα(κανοντας τον ετσι ιδιαιτερα σημαντικο σημειο εργασιας για τους υπνωτιστες).

αγαπητέ ryche η αγωνία ( κι όχι πικρία ή θυμός ) την οποία εκφράζεις φανερώνει σεβασμό σε αυτό που κάνεις και γίνεται αίτιο της επιθυμίας μου να σου πω την γνώμη μου. Οι διάφορες ασκήσεις, που ζητάς προς κατάθεση, κατ’ ουσία είναι γυμνάσματα του νου.

Ας πούμε ότι πηγαίνουμε μαζί στο γυμναστήριο της γειτονιάς μας να αποκτήσουμε φυσική κατάσταση εγώ, να αυξήσεις τον μυϊκό σου όγκο εσύ. Ο γυμναστής που θα μας αναλάβει θα συζητήσει μαζί μας, θα δει την κατάσταση της υγείας μας και θα μας δώσει διαφορετικές ασκήσεις που είναι κατάλληλες για τον καθέναν μας. Και τούτο γιατί γνωρίζει και τον σκοπό μας και την τωρινή κατάσταση μας. Είναι υπεύθυνος για οτιδήποτε συμβεί κατά την διάρκεια των γυμνασμάτων που αυτός έχει δώσει. Εμείς έχουμε βρει τον γυμναστή, τον έχουμε εμπιστευτεί και τον έχουμε καταστήσει υπεύθυνο για την ασκηση μας. Σκέψου να υιοθετούσαμε μια άσκηση που κάπου ‘ακούσαμε’ ότι κάνει καλό στην φυσική κατάσταση, την υιοθετούσαμε αλλά ήταν επιβαρυντική για την καρδιά μας που δεν ‘ακούσαμε’ ότι πρέπει να την ελέγξουμε…

Έτσι και με τις ασκήσεις που έχουν ως σκοπό την διαμόρφωση του ψυχονοητικου σώματος των ανθρώπων , δίδονται κατά τρόπο υπεύθυνο και διεξάγονται κάτω από την επιστασία του ‘γυμναστή’. Είναι παράλογο να κατατεθεί κάποια προχωρημένη άσκηση από κάποιον που γνωρίζει πως λειτουργεί και επικίνδυνο αν κατατεθεί από κάποιον που νομίζει πως ξέρει την λειτουργία της.

Παρ’ολ’ αυτά μπορούν να δοθούν κάποιου είδους ασκήσεις, που ως σκοπό έχουν να συνδέσουν τον άνθρωπο με την υπομονή, την επιμονή, να του δώσουν μιαν διαφορετική οπτική για τον χρόνο, τον χώρο φέροντας τις αισθήσεις σε συνείδηση κτλ. Ειδικότερα νομίζω ότι η καθημερινή μας βιωτή είναι γεμάτη με τέτοιου είδους προκλήσεις για γυμνάσματα, αρκεί να τα δούμε ως τέτοια.

Λέει ο Χ.Σαραυνταριαν:

« Οι διδάσκαλοι της απόκρυφης γνώσης προτείνουν τις ακόλουθες ασκήσεις για εκείνους που θέλουν να προετοιμαστούν για την ατραπό της μαθητείας αναπτύσσοντας την συγκέντρωση:

1. Αποφασίστε να μην χρησιμοποιείτε στις συζητήσεις την λέξη εγώ για μια βδομάδα. Ύστερα περιπτωσιακά για έναν μήνα ή για ένα χρόνο.

2. Μια φορά την ημέρα παρατηρήστε προσεκτικά το πρόσωπο ενός ατόμου που συναντάται καθημερινά και το απόγευμα προσπαθήστε να θυμηθείτε το πρόσωπο του. Κάντε το για ένα μήνα μέχρις ότου γνωρίζετε πραγματικά τα πάντα γύρω από αυτό το πρόσωπο – τη μύτη, τα αυτιά, τα μάτια κ.λπ. Επαναλάβατε περιπτωσιακά.

3. Καθημερινά για μια ώρα προσπαθήστε να παρατηρείτε τον τρόπο που περπατάτε, κάθεστε και μιλάτε.

4. Να ακούτε μουσική χωρίς να σκέφτεστε τίποτε άλλο. Αυτή μπορεί να είναι μια καθημερινή άσκηση.

5. Κλείστε τα μάτια σας και μετρήστε μέχρι το 100 με τον ακόλουθο τρόπο: αρχίστε με το 3 προσθέστε 4 προσθέστε 2, αφαιρέστε 2 , και ύστερα επαναλάβατε : 3+4=7+2=9-2=7+3=10+4=14+2=16-2=14+3 κλπ.
Κάθε φορά που κάνετε λάθος να αρχίζετε ξανά από την αρχή. Αλλάξτε και κάντε την άσκηση πιο δύσκολη με επιπρόσθετους υπολογισμούς.

6. Μάθετε μια στροφή ενός ποιήματος απέξω αρχίζοντας από την τελευταία λέξη της τελευταίας πρότασης μέχρις ότου φτάσετε στην πρώτη λέξη της πρώτης πρότασης, δλδ προς τα πίσω.

7. Κοιτάξτε μια εικόνα για δέκα λεπτά και προσπαθήστε να μην σκέφτεστε τίποτε άλλο στη διάρκεια αυτού του χρόνου. Κάνετε αυτήν την άσκηση για τρεις μήνες.

8. Παρατηρήστε την φωνή σας και ανακαλύψτε τα πάντα σχετικά με αυτήν σε διαφορετικές συνθήκες.

9. Κάθε φορά που πίνετε νερό να συγκεντρώνετε το νου σας στο νερό και στο πως περνάει μέσα από το λαιμό σας.

10. Διαλέξτε ένα θορυβώδικο μέρος για να διαβάσετε ένα βιβλίο και προσπαθήστε να θυμηθείτε το περιεχόμενο της κάθε παραγράφου.

11.Παρακολουθηστε μια διάλεξη πολύ προσεχτικά και ύστερα προσπαθήστε να την γράψετε όπως ειπώθηκε. Κάντε το συχνά.

12. Διαλέξτε μια λέξη και γράψτε γύρω από αυτήν για δέκα λεπτά. Αν ο νους σας περιπλανιέται να τον επαναφέρετε στην λέξη.

13. Πειθαρχήστε το σώμα σας νηστεύοντας τον κατάλληλο χρόνο και αποφεύγοντας φαγητά που σας αρέσουν.

14. Πειθαρχήστε το σώμα σας πηγαίνοντας για ύπνο και ξυπνώντας κατάλληλες ώρες.

15. Μάθετε το σώμα σας να κοιμάται σε διαφορετικές στάσεις, και σε διαφορετικά είδη κρεβατιών, σκληρά και μαλακά.

16. Πειθαρχήστε το συναισθηματικό σας σώμα αποφεύγοντας την ζήλια, τον θυμό, το μίσος. Μάθετέ το να είναι αδιάφορο στον έπαινο και στην κατηγόρια.

17. Παρατηρήστε τις ματαιοδοξίες σας. Προσπαθήστε να τις διώξετε από το νου σας.

18. Μάθετε τον εαυτό σας να είναι ευρέων αντιλήψεων, παγκόσμιος.

19. Μάθετε την τέχνη της συγχώρεσης.

20. Καλλιεργείστε στον εαυτό σας την αγάπη για την ανθρωπότητα και μια βαθιά επιθυμία να υπηρετήσετε τη Μια Ανθρωπότητα.

21. Καθημερινά να διαβάζετε κάποιο βιβλίο και να συλλογίζεστε πάνω σε μερικές προτάσεις.

22. Προσπαθήστε να γράψετε τη βιογραφία σας, αρχίζοντας όσο πιο νωρίς γίνεται – κάντε τη πραγματική και αληθινή, αποκαλύπτοντας όλες τις φάσεις της φύσης σας.

23. Προσπαθήστε να είστε σιωπηλοί μια ώρα κάθε μέρα, τρεις ώρες μια φορά τη βδομάδα και τρεις μέρες κάθε χρόνο.

24. Παρατηρήστε τη ζωή σας για να δείτε αν είναι ή όχι αβλαβής.

25. Δημιουργήστε ένα μεγάλο σκοπό και βαθμιαία αποφασίστε να εκπληρώσετε αυτόν τον σκοπό.

26. Φτιάξτε μερικούς κανόνες, καθημερινούς κανόνες για τον εαυτό σας και υπακούετε σε αυτούς αυστηρά. Αργότερα όταν το χρονικό όριο τελειώσει αλλάξτε τους. Γράψτε νέους και τηρήστε τους προσεκτικά. Πάντα να θέτετε ένα χρονικό όριο και να ακολουθείτε προσεκτικά τους κανόνες σας σαν να ήταν κανόνες μιας ανώτερης αυθεντίας. Αυτοί οι κανόνες μπορεί να είναι πάνω στην ομιλία, τη σκέψη, τη συμπεριφορά ή σε οτιδήποτε.

27.Να έχετε ένα κατάλληλο μέρος για το καθετι, και όπως λέει και το ρητό να βάζετε το κάθε πράγμα στην θέση του. Αν πάντα ψάχνετε για ένα αντικείμενο αυτό σημαίνει έλλειψη συγκέντρωσης ή ακόμα οι είστε αποκοιμισμένοι. Οποτεδήποτε έχετε ένα αντικείμενο στο χέρι σας να έχετε επίγνωση και να το βάζετε σε κάποιο μέρος συνειδητά.

28. Πριν κοιμηθείτε προσπαθήστε να μην παρασυρθείτε σε μηχανιστική φαντασία, να μην αναπολήσετε το παρελθόν αλλά διαμείνετε σε ένα όμορφο μέρος, ένα δάσος, ένα βουνό, μιαν λίμνη, έναν καταρράχτη κλπ. και αποκοιμηθείτε.

29. Κάθε μέρα για μια ώρα προσπαθήστε να απορρίψετε κάθε αίσθημα ή σκέψη ενάντια σε έναν άνδρα ή μια γυναίκα που σας έχει κάνει μεγάλο κακό. Απλώς να την διώχνετε κάθε φορά που εμφανίζετε στο νου σας.

Αν ακολουθήσετε αυτές τις ασκήσεις για μερικά χρόνια ( ή τις έχετε ακολουθήσει για χρόνια ) θα είστε έτοιμοι για διαλογισμό.»

μου λες οτι το θεμα εχει σχεση με την θεματολογια του esoterica:

quote:

---

αντιθέτως, το συγκεκριμένο θέμα παρόλο που δημιουργήθηκε στο "αχλαδότυρο", έχει άμεση σχέση με την θεματολογία του esoterica, καθώς φιλοξενεί χρησμούς, προφητείες και τα λοιπά....

---

quote:

---

Ο σεβασμός είναι κάτι που κερδίζεται, δεν προσφέρεται σαν φοντανάκι στην πρώτη επίσκεψη...

---

quote:

---

Ας ειναι η Γνωση η δυναμη, η Πιστη το ξιφος, κι ασπιδα η Σιωπη σου.

Η ΣΙΩΠΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΣΠΙΔΑ ΤΩΝ ΕΝΟΧΩΝ.

---

- Το γραπτο κειμενο στα εισαγωγικα ειναι του Σαραυνταριαν.