- Τι νοιωθει ενας ανθρωπος που ξερει οτι πεθαινει; - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
παλεψε πολλα χρονια με τον θανατο αλλα τελευταια βλεπαμε οτι δεν αντεχε αλλο...ειχε παραδωθει οσο και αν της λεγαμε οτι θα γινει οπως πριν και θα βγει εκεινη ηξερε...εβλεπα μεσα στα ματια της τον φοβο καθε μερα να μεγαλωνει...το φοβο για τον θανατο αλλα και την κουραση ηξερε οτι δεν αντεχει να το παλεψει αλλο.δεν μιλουσε σε κανεναν για το πως ενοιωθε αλλα πολλες ωρες ηταν κλεισμενη στον εαυτο της και δεν ειχε καμια επικοινωνια με τους γυρο της,αλλες φορες παλι προσπαθουσε να προλαβει να μας πει πραγματα ωστε μην τυχον και το επομενο λεπτο εχει φυγει.
Τις 2 τελευταιες μερες πριν φυγει φοβοταν πολυ,σαν να εβλεπε πραγματα που εμεις δεν μπορουσαμε να δουμε σαν να την τρομαζε καποιος δεν μας ελεγε ομως τιποτα.
Την ημερα που ηταν να φυγει και ενω ημασταν ολοι διπλα της ηταν πραγματικα τρομοκρατιμενη...θυμαμαι τα ματια της κοιτουσαν τοσο τρομαγμενα ειχε αλλαξει τοσο πολυ δεν ηταν πια η ιδια εσβηνε με καθε της πνοη ομως βρηκε το κουραγιο να ψυθιρησει κατι πριν φυγει αλλα δυστυχως δεν καταλαβε κανεις...
Εγω δεν ξερω πως θα αντιδρουσα αν ηξερα οτι πεθαινω.
Εχω ακουσει διαφορες ιστοριες οτι πριν πεθανουμε βλεπουμε δικους μας ανθρωπους που εχουν φυγει απο τη ζωη δεν μπορω να καταλαβω ομως τι ειδε που την τρομαζε τοσο πολυ.
ΣΕ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ.
ΕΧΑΣΑ ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΑ ΣΤΑ 10 ΑΠΟ ΚΑΡΚΙΝΟ.
ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ.
ΤΙΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ.
ΠΟΤΕ ΓΕΛΟΥΣΕ ΠΟΤΕ ΔΑΚΡΥΖΕ.
ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΣΤΗ ΓΗ ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΘΕΙ.
ΗΤΑΝ ΤΟΣΟ ΝΕΟΣ ΑΛΛΩΣΤΕ.
ΜΕΤΑ ΚΑΠΟΙΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ, ΧΑΜΟΓΕΛΟΥΣΕ ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΧΕ ΝΟΕΡΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.
ΕΒΛΕΠΕ ΧΡΩΜΑΤΑ ΣΧΗΜΑΤΑ.
ΟΤΑΝ ΜΙΛΟΥΣΕ ΕΛΕΓΕ ΠΩΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΑΠΟΧΩΡΗΣΕΙ.
ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΦΩΣ.
ΤΟΝ ΕΙΧΕ ΚΟΥΡΑΣΕΙ Η ΓΗ.
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Να ξέρεις,ότι ευτυχία είναι να μπορείς να ξεχνάς,και να μπορείς να θυμάσαι.
Η ευτυχία έρχεται από την ικανότητα να νιώθεις βαθιά,να απολαμβάνεις απλά,να σκέφτεσαι ελεύθερα να ρισκάρεις στη ζωή να είσαι απαραίτητος.
Όπως όλοι μας έχουμε χάσει κάποιο πολύ αγαπημένο πρόσωπο έτσι και ‘γω είχα το «μερίδιό» μου σ’ αυτή την ιστορία. Έχασα τη μαμά μου στα 7 μου χρόνια, κάτι που σημάδεψε όλη μου την ύπαρξη.
Τι νοιωθει ενας ανθρωπος που ξερει οτι πεθαινει;
Νομίζω ότι κανένας από ‘μας δεν μπορεί ν’ απαντήσει σ’ αυτή την ερώτηση... 
* Ειρήνη *
~ Love is the only truth ~
οπου υπαρχει πολυ φως,υπαρχουν και πολλες σκιες
quote:
Με συγκινήσατε φίλοι μου...Όπως όλοι μας έχουμε χάσει κάποιο πολύ αγαπημένο πρόσωπο έτσι και ‘γω είχα το «μερίδιό» μου σ’ αυτή την ιστορία. Έχασα τη μαμά μου στα 7 μου χρόνια, κάτι που σημάδεψε όλη μου την ύπαρξη.
----------------------------------------------------------------------ΣΕ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΦΙΛΗ ΜΟΥ. ΕΙΝΑΙ ΣΚΛΗΡΟ ΣΕ ΤΟΣΟ ΜΙΚΡΗ ΗΛΙΚΙΑ ΝΑ ΧΑΝΕΙΣ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΣ, ΚΑΙ ΠΟΥ ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ ΣΕ ΣΤΗΡΙΖΕΙ.
ΕΙΝΑΙ ΦΟΡΕΣ ΠΟΥ ΚΥΤΤΩ ΠΙΣΩ ΜΟΥ ΚΑΙ ΝΟΙΩΘΩ ΠΩΣ ΚΑΠΟΥ ΕΚΕΙ, ΕΙΝΑΙ Ο ΜΠΑΜΠΑΚΑΣ, ΓΕΛΑΣΤΟΣ, ΧΙΟΥΜΟΡΙΣΤΑΣ, ΑΝΕΤΟΣ ΣΤΟΡΓΙΚΟΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΣ.
ΨΗΛΟΣ ΟΜΟΡΦΟΣ, ΕΤΣΙ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΤΟΝ ΘΥΜΑΜΑΙ.
ΚΙ ΟΧΙ ΑΡΡΩΣΤΟ ΚΑΙ ΑΔΥΝΑΤΟ ΣΕ ΕΝΑ ΚΡΕΒΒΑΤΙ.
ΚΙ ΟΜΩΣ, ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΜΟΥ ΕΛΕΓΕ ΠΩΣ ΕΙΜΑΙ ΟΜΟΡΦΗ, ΕΙΧΑ ΦΟΡΕΣΕΙ ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΟΥ ΣΤΕΝΟ ΚΟΛΛΗΤΟ ΠΑΝΤΕΛΟΝΑΚΙ 10ΧΡΟΝΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ,ΚΑΙ ΕΙΧΕ ΤΟΝΙΣΕΙ ΠΟΣΟ ΚΟΥΚΛΙΤΣΑ ΘΑ ΓΙΝΩ ΚΑΠΟΤΕ.
ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΠΟΝΟ ΤΟΥ ΕΛΕΓΕ ΤΡΥΦΕΡΕΣ ΘΑΡΡΕΤΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ.
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Να ξέρεις,ότι ευτυχία είναι να μπορείς να ξεχνάς,και να μπορείς να θυμάσαι.
Η ευτυχία έρχεται από την ικανότητα να νιώθεις βαθιά,να απολαμβάνεις απλά,να σκέφτεσαι ελεύθερα να ρισκάρεις στη ζωή να είσαι απαραίτητος.
Υ.Γ:ΛΥΠΑΜΑΙ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΣΟΥ ΑΛΛΑ ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗ ΚΑΙ ΣΕ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ.
ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΑΣ
ΜΥΡΙΖΩ ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ, ΑΚΟΥΩ ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΤΟΥ, ΣΕΡΓΙΑΝΩ ΣΤΙΣ ΤΟΠΟΘΕΣΙΕΣ ΠΟΥ ΠΗΓΑΙΝΑΜΕ ΜΑΖΙ ΕΚΔΡΟΜΟΥΛΕΣ ΚΑΙ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΠΑΙΔΙΑ.
ΑΠΛΑ ΕΙΜΑΙ ΜΟΝΗ.
ΕΤΣΙ ΛΕΩ.
ΔΕΝ ΕΧΩ ΑΔΕΛΦΙΑ.
ΓΥΡΩ ΜΟΥ ΤΟΣΟΙ ΦΙΛΟΙ ΦΙΛΕΣ, ΠΙΣΤΟΙ ΑΛΗΘΙΝΟΙ ΞΕΚΑΘΑΡΟΙ ΔΕΝ ΛΕΩ, ΑΛΛΑ Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΟΜΟΡΦΟΤΕΡΟ.
Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΛΕΓΟΤΑΝ ΑΧΙΛΛΕΑΣ. ΗΤΑΝ ΤΟΣΟ ΓΟΗΤΕΥΤΙΚΟΣ ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΕΣ ΠΩΣ ΗΤΑΝ ΑΡΧΑΙΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΘΕΟΣ.
ΚΙ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕ, Ή ΜΑΛΛΟΝ ΑΠΟΧΩΡΗΣΕ ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΑ, ΣΚΕΦΘΗΚΑ ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΧΑΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΔΥΝΑΤΟΙ;
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Να ξέρεις,ότι ευτυχία είναι να μπορείς να ξεχνάς,και να μπορείς να θυμάσαι.
Η ευτυχία έρχεται από την ικανότητα να νιώθεις βαθιά,να απολαμβάνεις απλά,να σκέφτεσαι ελεύθερα να ρισκάρεις στη ζωή να είσαι απαραίτητος.
ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΗΡΧΑΝ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΑΡΡΩΣΤΙΕΣ ΑΛΛΑ ΑΣ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΟΤΙ ΕΜΕΙΣ ΤΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΑΜΕ ΟΛΑ ΜΕ ΤΟ ΝΑ ΣΚΩΤΟΝΟΥΜΕ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ...ΤΩΡΑ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΚΑΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΤΙΣ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΟΙ ΑΘΩΟΙ
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Να ξέρεις,ότι ευτυχία είναι να μπορείς να ξεχνάς,και να μπορείς να θυμάσαι.
Η ευτυχία έρχεται από την ικανότητα να νιώθεις βαθιά,να απολαμβάνεις απλά,να σκέφτεσαι ελεύθερα να ρισκάρεις στη ζωή να είσαι απαραίτητος.
ΑΠΛΑ ΣΟΥ ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΕΝΑΝ ΔΙΑΚΟΠΤΗ ΚΑΙ ΠΑΥΕΙΣ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙΣ;;;;
ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΩ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΘΕΩΡΙΑ ΑΛΛΑ ΟΛΑ ΤΑ ΒΑΖΕΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ....
ΤΟΣΟ ΑΠΕΡΑΝΤΟ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ.
ΤΟΣΟ ΑΠΕΡΑΝΤΗ Η ΖΩΗ.
Η ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟΝ ΖΩΗ. ΕΣΤΩ.
ΜΥΡΙΑΔΕΣ ΓΑΛΑΞΙΕΣ, ΝΑ ΦΙΛΟΞΕΝΗΣΟΥΝ ΠΑΘΗ ΛΑΘΗ ΑΓΩΝΙΕΣ ΑΓΩΝΕΣ ΕΡΩΤΕΣ ΘΥΣΙΕΣ ΠΟΝΟΥΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΦΩΝΕΣ.
ΑΧ, ΠΩΣ ΝΑ ΑΙΣΤΑΝΘΕΙΣ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΤΗ ΜΟΝΑΞΙΑ ΜΕ ΤΟΣΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΑΣΤΡΑ ΓΥΡΩ ΝΑ ΤΡΕΜΟΣΒΗΝΟΥΝ ΑΚΟΙΜΗΤΑ ΚΑΝΤΗΛΕΡΙΑ ΚΑΘΕ ΝΥΧΤΑΣ.
ΠΩΣ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΚΛΕΙΝΟΝΤΑΣ ΤΑ ΜΑΤΙΑ;
ΑΦΟΥ ΚΑΠΟΥ ΑΛΛΟΥ ΜΑΣ ΒΥΘΙΖΕΙ, Ή ΜΑΣ ΑΝΥΨΩΝΕΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ.
ΜΑΣ ΒΥΘΙΖΕΙ ΄Η ΜΑΣ ΑΝΥΨΩΝΕΙ.
ΘΕΟΙ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ...
ΜΑΛΛΟΝ ΑΠΟΨΕ ΜΕ ΑΚΟΥΤΕ.
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Να ξέρεις,ότι ευτυχία είναι να μπορείς να ξεχνάς,και να μπορείς να θυμάσαι.
Η ευτυχία έρχεται από την ικανότητα να νιώθεις βαθιά,να απολαμβάνεις απλά,να σκέφτεσαι ελεύθερα να ρισκάρεις στη ζωή να είσαι απαραίτητος.
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
τι θα έλεγες αν πριν κάποιος πάρει στα χέρια του τη Θιβετιανή Βίβλο των Νεκρών, έπαιρνε πρώτα κάποιο από το πλήθος συγγραμμάτων ελλήνων συγγραφέων όπου και εξηγούνται αρκετά πράγματα περί
Η ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟΝ ΖΩΗ.
Χωρίς να θέλω να το παίξω δάσκαλος αλλά ούτε και ευαγγελιστής, θα πρότεινα, σε όσους αναρωτιούνται για το τι υπάρχει μετά την "κοίμηση", το θαυμάσιο πόνημα του Μητροπολίτη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου ΙΕΡΟΘΕΟΥ με τίτλο "Η ΖΩΗ ΜΕΤΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ" έκδοση Η', Ιεράς Μονής Γενεθλίου Θεοτόκου (Πελαγίας).
Το ISBN είναι το 960-7070-26-7
"Ζητάτε και θα σας δοθεί, ερευνείστε και θα βρείτε, κτυπάτε και θα σας ανοιχθεί η πόρτα…
Ματθ. 5, 43 – 7, 22. (Αποσπάσματα)"
Φιλικά όπως πάντα
ΔΥΣΤΗΧΩΣ ΚΑΙ ΕΓΩ ΕΧΩ ΧΑΣΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΑΠΟ ΚΑΡΚΙΝΟ.ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΠΟΥ ΜΕ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΕ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΧΑΣΕ ΤΟΝ ΠΑΠΠΟΥ ΤΗΣ.ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΞΗΣ:
Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΟΥ ΕΒΛΕΠΕ ΟΤΙ ΕΙΧΕ ΠΑΕΙ ΣΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΜΑΛΛΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΟΠΟΥ ΟΛΟΙ ΗΤΑΝ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΕΥΤΙΧΙΣΜΑΝΗ,ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΥΠΗΡΧΕ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΑΣΠΡΟ ΦΩΣ ΠΟΥ ΕΛΑΜΠΕ ΣΥΝΕΧΕΙΑ.ΣΥΝΑΣΤΗΣΕ ΤΟΝ ΠΑΠΠΟΥ ΤΗΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΟΠΩΣ ΥΠΗΡΧΕ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ ΜΕ ΜΑΛΛΙΑ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΠΡΙΞΗΜΑΤΑ,ΤΗΣ ΕΙΠΕ ΝΑ ΜΗΝ ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΕΤΑΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΤΗΝ ΒΛΕΠΕΙ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ,ΖΕΙ ΚΑΠΟΥ ΑΛΛΟΥ ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΓΗ ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ (ΔΗΛ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΧΩΡΙΣ ΠΟΝΟ ΚΑΙ ΒΑΣΑΝΑ.ΤΟ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΥΠΗΡΧΑΝ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΝΣΤΟΛΟΙ.ΟΤΑΝ ΕΠΠΡΕΠΕ ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΤΗΣ ΕΙΠΕ ΝΑ ΠΑΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΠΟΡΤΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΗ.ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΟΥ ΤΗΝ ΕΙΔΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΔΙΠΛΑ ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΤΟΥ ΨΥΓΕΙΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΑΠΟΚΟΙΜΗΘΕΙ ΣΕ ΑΥΤΟ.ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙ Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΜΟΥ ΜΟΥ ΕΚΑΝΕ ΠΑΡΑΠΟΝΑ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΜΑΥΡΟΦΟΡΕΜΕΝΟ ΑΝΔΡΑ ΚΑΙ ΜΟΥ ΕΛΕΓΕ ΝΑ ΤΟΝ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΩ,ΔΕΝ ΕΒΛΕΠΑ ΚΑΝΕΝΑΣ ΚΑΙ ΟΜΩΣ Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΜΟΥ ΜΟΥ ΦΩΝΑΖΕ ΝΑ ΤΟΝ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΩ.ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙ ΕΙΧΕ ΕΡΘΕΙ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΦΕΥΓΕΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΑ ΜΕ ΠΡΟΣΕΧΕΙ.
ΤΙ ΝΑ ΠΩ ΑΠΟ ΚΕΙ ΚΑΙ ΠΕΡΑ?
Δεν θα ξεχάσω ποτέ τις τελευταίες του στιγμές...Αν και ήταν σχεδόν σε κώμα την τελευταία εβδομάδα, 10 λεπτά πριν πεθάνει άνοιξε τα μάτια και κοίταζε με τρόμο, αγωνία, περιέργεια (δεν ξέρω πως να το περιγράψω πραγματικά) το ταβάνι..Σαν να έβλεπε κάτι ή κάποιους και μετά σαν να ηρέμησε τελείως "έφυγε"....
Τι αισθάνονται όμως? Νομίζω ότι αισθάνονται το τέλος αλλά τα συναισθήματα - κρίνοντας από τα μάτια του μόνο γιατί δεν μπορούσε να μας μιλήσει- άλλαζαν συνέχεια. Πότε έβλεπα λύπη πότε αγωνία αλλά ειλικρινά ήταν κάτι που με καθήλωνε γιατί δεν μπορούσα να κάνω κάτι....
Προσπάθησα πολλές φορές να του δώσω κουράγιο να του πω ότι "Μπαμπάκα μην ανησυχείς όλα θα πάνε καλά" και τον έβλεπα να προσπαθεί να κρατηθεί, να μην κλάψει, να προσποιηθεί πως όντως όλα θα πάνε καλά για να μην με στεναχωρήσει...άραγε τι τους δίνει τόση δύναμη?? Εχω πολλά ερωτηματικά αλλά τι να σας πω ρε παιδιά...τον αισθάνομαι συνεχώς δίπλα μου...
Καλώς σας βρήκα..
ΛΥΠΑΜΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΑ ΣΟΥ.
ΚΙ ΕΓΩ ΣΤΑ 10 ΜΟΥ ΤΟΝ ΕΧΑΣΑ, ΚΑΙ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΠΡΙΝ ΦΥΓΕΙ ΕΙΔΑ ΤΟΝ ΤΡΟΜΟ.
ΤΡΟΜΟ ΓΙΑ ΜΑΣ ΠΟΥ ΑΦΗΝΕΙ ΜΟΝΕΣ ΠΙΣΩ.
ΕΜΕΝΑ ΔΗΛΑΔΗ ΚΑΙ ΤΗ ΜΑΜΑ.
ΣΕ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΤΟΣΟ...
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Να ξέρεις,ότι ευτυχία είναι να μπορείς να ξεχνάς,και να μπορείς να θυμάσαι.
Η ευτυχία έρχεται από την ικανότητα να νιώθεις βαθιά,να απολαμβάνεις απλά,να σκέφτεσαι ελεύθερα να ρισκάρεις στη ζωή να είσαι απαραίτητος.
ΗΘΕΛΑ ΠΟΛΥ ΝΑ ΜΙΛΗΣΩ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΑ ΔΥΣΤΙΧΩΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΧΑΣΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΑΠΟ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΡΡΩΣΤΙΑ.
ΦΟΒΗΘΗΚΑ ΟΤΑΝ ΕΙΔΑ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟ ΝΑ ΚΟΙΤΑΖΕΙ ΜΕ ΤΡΟΜΟ ΠΡΙΝ ΦΥΓΕΙ...ΝΟΜΙΖΑ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΕΙ...
ΕΜΕΝΑ ΠΟΛΥ.
ΦΕΡΝΩ ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΑ ΣΤΟ ΝΟΥ ΜΟΥ ΣΥΝΕΧΕΙΑ. ΘΑΡΡΕΙΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ ΟΤΑΝ ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΑΩ, ΚΑΙ ΨΙΛΟΛΥΓΙΖΩ.
ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΩΝ ΣΕ ΣΤΙΓΜΕΣ ΘΛΙΨΗΣ ΧΑΡΑΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ ΚΟΥΡΑΓΙΟΥ ΑΔΙΕΞΟΔΩΝ.
ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΟΥ ΚΡΑΤΗΣΑ ΠΙΣΤΑ ΜΟΥ ΜΙΛΟΥΝ ΑΒΙΑΣΤΑ.
ΤΟ ΡΟΛΟΙ ΤΟΥ ΧΤΥΠΑΕΙ ΑΚΟΜΑ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ. ΣΚΟΥΡΟ ΚΑΦΕ ΑΠΟ ΚΕΙΝΑ ΤΑ ΟΜΟΡΦΑ ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΠΩΣ ΔΕΝ ΧΑΛΟΥΝ ΠΟΤΕ.
ΜΟΝΟ Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ.
ΕΤΣΙ ΕΙΠΑΝ.
ΑΛΛΑ ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ;
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Να ξέρεις,ότι ευτυχία είναι να μπορείς να ξεχνάς,και να μπορείς να θυμάσαι.
Η ευτυχία έρχεται από την ικανότητα να νιώθεις βαθιά,να απολαμβάνεις απλά,να σκέφτεσαι ελεύθερα να ρισκάρεις στη ζωή να είσαι απαραίτητος.
όμως δεν υπάρχει Αντίο...η μνήμη είναι σαν καθρέφτης...απλά είμαστε η εδώ πλευρά του.....
είναι δίπλα μας,σε κάθε χαμογελό μας,σε κάθε όμορφη ή και ακόμη άσχημη πτυχή της ζωής μας,γιατί είμαστε οι αναμνήσεις που πήραν μαζί τους....
όλοι/όλες θα περάσουμε απο την διαδικασία που ονομάζουμε "θάνατο"....μην ξεχνάμε όμως πως ίσως γεννηθήκαμε μάσα σε υγρά για να γίνουμε αιθέριοι/ες.....:)
φοβάμαι την εδώ ζωή ,όμως προχωράω....όχι από περιέργεια ,αλλά επειδής θέλω ο εαυτός μου ,να δοκιμάσει και να δοκιμαστεί....
δεν είμαι ερωτευμένος με την "ζωή",με πληγώνει....όμως την σέβομαι....όπως ακριβώς και τον "θάνατο".....όταν έρθει η ώρα να γίνω μέρος της δικής του πραγματικότητας.
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΜΠΟΤΣΑΚ.ΚΟΡ/Ος
με απέραντο σεβασμό και αγάπη ο μάνος σας
WHISPERS OF THE DREAMS