- ΙΟΥΔΑΣ Ο ΙΣΚΑΡΙΩΤΗΣ. ΠΡΟΔΟΣΙΑ Η' ΘΕΪΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Η Προδοσία του Ιούδα είναι απο τα μεγαλύτερα αινίγματα του Θείου Δράματος.
Η ταπείνωση του Ιούδα ήταν ολοκληρωτική. Αντίθετα με τον Πέτρο , ποτέ δε συγχωρέθηκε στα μάτια της Χριστιανοσύνης.
Το όνομά του εξαφανίστηκε απο κάθε σχετική αναφορά , αφού εκπλήρωσε την αποστολή του και πήρε πάνω του όλη την ευθύνη για την προδοσία του Ιησού.
Ακόμα και στον Μυστικό Δείπνο λέγεται οτι αποχώρησε για να καθυστερήσει και να παραπλανήσει τους στρατιώτες να βρούν τον Ιησού γιατί το Μυστήριο βρισκόταν σε εξέλιξη και με αυτόν τον τρόπο καθυστέρησε την σύλληψή Του.
Υπήρχε ιδιαίτερος λόγος να προδωθεί ο Ιησούς;
Δεν θα ήταν πιο εύκολο να επιτρέψει ο ίδιος να Τον ανακαλύψουν οι διώκτες Του και να αφήσει αμέτοχο τον Ιούδα;
Ο Ιησούς όμως λέει στους μαθητές Του στο Μυστικό Δείπνο οτι ένας απο αυτούς θα Τον προδώσει και όλοι τότε αρχίζουν να ρωτούν ποιός θα είναι ο προδότης.
Αυτό δείχνει οτι η πράξη της προδοσίας είναι ένα καθήκον που ΕΠΡΕΠΕ να αναλάβει κάποιος απο τους μαθητές Του.
Μήπως δείχνοντας , μέσω του άρτου , τον Ιούδα ήταν σαν να του έδινε αυτή την δύσκολη αποστολή; Του ΠΡΟΔΟΤΗ;
Τι πιστεύετε εσείς οτι μπορεί να έγινε;
Ποιά είναι η ψυχοσύνθεση του Ιούδα ;
Γιατί ο Ιούδας να επιφορτιστεί με το φοβερό αυτό καθήκον; Μήπως ήταν πιο κοντά στον Ιησού απο οποιονδήποτε άλλον ;
Ηταν ο Ιούδας ο τέταρτος απο τους μαθητές του Ιησού που τον ακολούθησαν στο Όρος της Μεταμόρφωσης ;
Απο την Μεταμόρφωση και μετά η αφήγηση των Ευαγγελίων έχει να κάνει κυρίως με την ταπείνωση.
Τι έγινε σε εκείνο το Όρος και έχουμε αργότερα την ταπείνωση των τριών μαθητών του Ιησού ( Ιωάννης - Ιάκωβος - Πέτρος) ;
Μήπως ήταν η σειρά του Ιούδα για την υπέρτατη ταπείνωση και τον εξευτελισμό;
Ποιά είναι η γνώμη σας ;
Κανεις δεν εμαθε σκοποβολη πυροβωλοντας το κεφαλι του
Αγόμενος και φερόμενος απο τη γνώση και υπερχειλισμένος απο τα εγώ του, γιατί εκείνη την εποχή αυτοί που ήτανε λόγιοι, ήτανε πολύ σημαντικοί στον περίγυρό τους.
Γι' αυτό και ο Ιούδας πλησίασε τον Ιησού, γιατί επιζητούσε την απώτατη αποδοχή και αξιώματα.
Ο λόγος του Ιησού μαγνήτιζε τους πάντες.
Όταν είδε οτι η επιρροή του Ιησού στις μάζες άρχιζε να κλονίζεται λόγω της σφοδρής εναντίωσής του (του Ιησού) προς τη σύγκλητο, σκέφτηκε και πάλι τον εαυτό του και δε θέλησε να πάει με το μέρος του (υποτίθεται) χαμένου (Ιησού), αλλά με το μέρος της "δύναμης", όπου-βλέπε σύγκλητος.
Πήγαινε όπου φύσαγε ο άνεμος-εκεί που έγλυφε έφτυνε και εκεί που έφτυνε έγλειφε.
Τέτοιες προσωπικότητες άφθονες γύρω μας συνεχώς, γι' αυτό και επιλέχτηκε απο την Ανώτερη Διάνοια ή Θεό.
Αυτός ήταν η αιτία που σταυρώθηκε ο Υιός του Θεού.
Αυτός ήταν ο Διά-βολος που Διέ-βαλε με αποτέλεσμα τη σύλληψη του Ιησού.
Όσον αφορά τη φράση του Ιησού οτι σταυρώθηκα για να πάρω στους ώμους μου τις αμαρτίες όλου του κόσμου, είναι μεταφορικό αλλά και πραγματικό.
Και δεν αναφέρεται στην πράξη αυτή καθ' εαυτή του Ιούδα, γιατί ούτως ή άλλως θα τον πρόδωνε.
Αναφέρεται στην απόφασή του να παραμείνει στο σταυρό και να σταυρωθεί εν γνώση του.
Γιατί εκείνη η φράση ακολουθείται απο το
...και όποιος θέλει να με ακολουθήσει, θα πρέπει να κάνει το ίδιο.
Όλοι γνωρίζουν οτι ο Ιησούς είχε τρομερές ικανότητες και μπορούσε κάλλιστα να μη σταυρωθεί αν δε το ήθελε.
Ακολούθησε όμως την εντολή του Πατέρα Του.
Αυτή η Εντολή ήταν η συμβολική σταύρωση του Κακού απο το Καλό.
~Γρηγόρης~
Once you were wild, don't let them tame you
Edited by - reptilesalonica on 22/07/2003 01:09:09
Η Προδοσία είναι το χειρότερο που μπορεί να κάνει κάποιος.
Χάρη στον Ιούδα μισούμε περισσότερο τους προδότες γι'αυτό που κάνουν.
Μην ξεχνάς οτι για περίπου 2000 χρόνια τώρα ότι αναφορά έχει γίνει , για το συγκεκριμένο πρόσωπο , είναι αρνητική με συνέπεια εμείς (και βάζω και τον εαυτό μου μέσα) να θεωρούμε οτι ο Ιούδας ήταν ο πιο ποταπός άνθρωπος του κόσμου.
Αν δεχτούμε οτι ο Ιούδας είχε όλα αυτά τα αρνητικά χαρακτηριστικά , πως δικαιολογείται να έχει τύψεις και στο τέλος να αυτοκτονεί!
Δεν ταιριάζει στον χαρακτήρα του!
Σίγουρα θα ένοιωθε άσχημα για ότι έγινε αλλά λόγω του χαρακτήρα που θα είχε (όπως τον περιγράφεις : Πήγαινε όπου φύσαγε ο άνεμος-εκεί που έγλυφε έφτυνε και εκεί που έφτυνε έγλειφε) , θα μπορούσε να ξεφύγει και να πάει κάπου όπου δεν τον ξέρουν ή ακόμα ακόμα να παραμείνει εκεί έχοντας την εύνοια της Συγκλήτου των Αρχιερέων και των Φαρισσαίων.
Αλλωστε δεν πρέπει να ήταν και πολύ δεμένος με τους υπόλοιπους μαθητές , όντας ο τελευταίος απο τους 12 , αλλά και επειδή ήταν ο μόνος με μόρφωση και προερχόταν απο ευκατάστατη οικογένεια , οπότε ξεχώριζε απο τους υπόλοιπους 11.
Γιατί διάλεξε αυτόν ο Ιησούς για μαθητή του εξ'αρχής , αφού ήξερε το ποιός είναι και τι θα γίνει.
Μήπως ο Ιούδας ήταν ο μόνος που είχε καταλάβει και είχε πιστέψει τον Ιησού σαν Μεσσία;
Μην ξεχνάμε οτι οι υπόλοιποι μαθητές κατά την Σταύρωση αλλα και όταν η Μαγδαληνή τους είπε οτι ο Ιησούς αναστήθηκε δεν το πίστεψαν. Δεν είχαν πιστέψει οτι Εκείνος είναι ο Μεσσίας. Τον αναγνώριζαν μόνο ως Διδάσκαλο.
Μήπως ήταν ο μόνος , που είχε "δει" , που είχε καταλάβει ποιό είναι το θεϊκό σχέδιο και ποιός ο ρόλος του σε αυτό;
Ίσως με αυτό τον τρόπο (την προδοσία) σφράγισε το γεγονός οτι θα ήταν για πάντα παράδειγμα προς αποφυγή , ακολουθώντας έτσι το προδιαγεγραμμένο σχέδιο του Θεού.
Γιατί φίλησε τον Ιησού κατά την παράδοσή του αφού θα ήταν πιο εύκολο για εκείνον απλά να τον δείξει;
Μήπως ο Ιούδας ήταν πολύ πιο κοντά με τον Ιησού απ'ότι νομίζουμε και απ'ότι μας λένε;
Συμφωνώ με την εκκλησία που έχει τον Ιούδα ως τον χειρότερο άνθρωπο και έτσι πρέπει να είναι για αυτό που έκανε. Όμως θα πρέπει να αφήσουμε ένα παραθυράκι , μια μικρή αμφιβολία όσον αφορά στον πραγματικό ρόλο του Ιούδα και το πως συνέβαλε στο Μαρτύριο του Ιησού
Φίλε Γρηγόρη σε ευχαριστώ που συμμετέχεις στη συζήτηση... 
Φίλοι γειά σας,
Σκεφτήτε απλώς: Τι σε εξωθεί στην αυτοκτονία; Το τεράστιο ΕΓΩ! Γιατί χωρίς αυτό δεν θα αυτοκτονούσε αλλά θα μετανοούσε.
Αν...και δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι αυτοκτόνησε...προσέξτε τι αναφέρουν οι πράξεις των Αποστόλων. Πουθενά δεν αναφέρει αυτοκτονία (κρέμασμα). Λέει ότι "χυθήκανε τα άντερά του". Η αυτοκτονία του Ιούδα είχε προφητευθεί...αλλά έγινε αυτό που αναφέρει ο Ματθαίος ή αυτό που λένε οι πράξεις;
Την άποψη αυτή, σχετικά με το γεγονός ότι ο Ιούδας ήταν ο μαθητής εκείνος, ο οποίος επιλέχθηκε για να βάλει σε κίνηση το τελευταίο στάδιο του σχεδίου της σταύρωσης, την έχω διαβάσει κι εγώ στο βιβλίο "τα εννέα πρόσωπα του Ιησού".
Εχει κάποια σχέση η συζήτηση που ανοίγεις με το βιβλίο αυτό; Η δεν το έχεις καθόλου υπόψην σου; Αν όχι, μπορείς αν θέλεις να γράψεις, σε ποια κείμενα πραγματεύεται το συγκεκριμένο ζήτημα.
αυτή...που τα κατάφερε!
Παρακολουθώ με ΠΡΟΣΟΧΗ τα γραφώμενά σας φίλοι μου...
Θα συνεχίσω να το κάνω...
Η ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΗ στο ερώτημά σου φίλε Αντώνιε είναι η εξής:
Ο Ιούδας ο Ισκαριώτης, ήταν ΘΕΪΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ της ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ.
Κέλσος ο Φιλαλήθης
Θυσιάστηκε και αυτός για χάρη του ανθρώπου και του θεού.
(απλός ένας συλλογισμός - προσέγγιση) που θα έλεγα ότι συμβαδίζει κάπως με της σκέψης του Αντώνιου.
Ο ΙΟΥΔΑΣ Ο ΙΣΚΑΡΙΩΤΗΣ, ΟΝΤΑΣ ΜΟΡΦΩΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΕΥΚΑΤΑΣΤΑΤΟΣ ΗΤΑΝ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ ΦΙΛΟΠΑΤΡΗΣ ΚΑΙ ΗΘΕΛΕ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΗ. ΑΛΛΩΣΤΕ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΑΥΤΟ ΗΘΕΛΑΝ ΤΟΤΕ.
ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΕΚΕΙΝΗ ΥΠΗΡΧΑΝ ΚΑΠΟΙΟΙ "ΑΝΤΑΡΤΕΣ" ΟΙ ΓΝΩΣΤΟΙ ΜΑΚΚΑΒΑΙΟΙ.
ΓΝΩΡΙΖΩ ΑΠΟ ΚΕΙΜΕΝΟ (ΚΑΙ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗ ΑΠΟ ΘΕΟΛΟΓΟ) ΟΤΙ Ο ΙΟΥΔΑΣ ΑΝΗΚΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ.
ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ, ΕΠΕΙΔΗ ΠΙΣΤΕΥΕ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΟΜΕΣΣΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝΕ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΑΠΟ ΤΟΝ ΡΩΜΑΪΚΟ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΖΥΓΟ.
ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΟΤΙ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΜΟΝΟ ΟΠΛΟ ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΙΑΝΕ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΠΟΣΟ ΜΑΛΛΟΝ ΝΑ ΔΙΑΤΑΞΕΙ ΤΗ ΣΦΑΓΗ ΚΑΠΟΙΩΝ.
ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ Ή ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ;; ΘΥΜΩΜΕΝΟΣ;; ΠΑΡΑΚΙΝΗΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΑΚΚΑΒΑΙΟΥΣ;; ΠΑΝΤΩΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΦΥΛΑΡΓΥΡΙΑ ΤΟΥ ΕΚΑΝΕ ΤΗΝ ΠΡΟΔΩΣΙΑ.
ΤΟ ΦΙΛΙ ΗΤΑΝ, ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΜΦΩΝΗΘΕΝ ΣΗΜΑΔΙ, ΚΑΙ ΠΡΩΤΗ ΕΝΔΕΙΞΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ.
ΤΟ ΚΡΕΜΑΣΜΑ ΣΤΗ ΣΥΚΙΑ ΗΤΑΝ ΕΝΔΕΙΞΗ ΔΕΙΛΙΑΣ (ΟΣΟ ΘΑΡΡΟΣ ΚΑΙ ΑΝ ΘΕΛΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕΙΣ) ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΜΟ ΤΗΣ ΠΡΑΞΗΣ.
ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΚΑΤΑ ΠΟΣΟ ΛΟΓΙΚΑ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ ΑΥΤΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ. ΠΑΝΤΩΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΕΙΣΤΙΚΟ ΣΕΝΑΡΙΟ.
ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΡΟΜΟΣ Ή ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΗΡΕΣ ΔΕ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ, ΤΟΤΕ ΧΑΡΑΞΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΣΟΥ
Odysseus_Nemo
Ο ΙΟΥΔΑΣ ΗΤΑΝ ΕΝΑΣ ΠΡΑΚΤΟΡΑΣ ΜΕ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΝΑ ΕΞΑΚΡΙΒΩΣΕΙ ΕΑΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΟΝΤΩΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΕΣΣΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΕΣΩΖΕ ΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΡΩΜΑΙΚΟ ΖΥΓΟ.
ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΑΝΕΦΕΡΕ ΚΑΘΕ ΤΟΥ ΚΙΝΗΣΗ ΚΑΙ ΕΑΝ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΑΡΧΙΖΕ ΝΑ ΣΤΡΕΦΕΤΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΡΩΜΑΙΩΝ ΝΑ ΤΟΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕ ΚΑΙ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΖΟΤΑΝ ΑΥΤΟΣ ΠΑΡΑ ΤΩ ΜΕΣΣΙΑ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΙΣΧΥ.
ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΟΜΩΣ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕ ΟΤΙ ΑΛΛΟ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΗΤΑΝ. ΠΑΡ'ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΟΛΑ ΕΔΕΙΧΝΑΝ ΟΤΙ ΑΥΤΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΜΕΣΣΙΑΣ. ΤΟ ΔΙΛΛΗΜΑ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ ΗΤΑΝ ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΣΕ ΝΑ ΠΡΟΔΩΣΕΙ ΤΟ ΜΕΣΣΙΑ ΠΟΥ ΜΟΝΟ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΓΝΩΡΙΖΕ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΑΡΓΟΤΕΡΑ, ΑΝΤΙ ΝΑ ΤΑΧΘΕΙ ΜΕ ΕΝΑΝ ΜΕΣΣΙΑ ΟΠΩΣ ΤΟΝ ΝΟΜΙΖΕ ΑΥΤΟΣ ΟΤΙ ΗΤΑΝ.
ΓΙ'ΑΥΤΟ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕ. ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΟΤΙ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΕΣΣΙΑ ΕΙΡΗΝΗΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΟΛΕΜΟΥ. ΗΤΑΝ ΟΜΩΣ ΑΡΓΑ ΚΑΙ ΤΟΣΟΝ ΚΑΙΡΟ ΔΕΝ ΤΟ ΕΙΧΕ ΣΥΝΗΔΕΙΤΟΠΟΙΗΣΕΙ.
ΦΙΛΙΚΑ, ΕΧΕΤΛΑΙΟΣ
Ας κάνουμε μιάν υπόθεση. Οτι ο Ιούδας είναι όντως ο αγαπητός μαθητής του Ιησού Χριστού, και ως αγαπημένο του μαθητή ο Ιησούς του αναθέτει το πιο δύσκολο καθήκον: Να οδηγήσει στον θάνατο το δάσκαλό του εκπληρώνοντας το θεϊκό σχέδιο, σαν υπέρτατη απόδειξη της πίστης ότι ο αθάνατος θα αναστηθεί, αλλά και εμπιστοσύνης στο σχέδιο αυτό.
Αλλωστε ο Θεός δεν είχε ζητήσει κάτι παρόμοιο από τον Αβραάμ; Να σκοτώσει το μοναδικό του παιδί, που εκείνος του χάρισε.
Κάνοντας αυτές τις σκέψεις, μου έρχονται στο νου, κάποιοι στίχοι της Γκιτά:
..."Οτι πραγματικά υπάρχει δεν μπορεί να πάυσει να υπάρχει, καθώς κι εκείνο που είναι μη υπάρχον δεν μπορεί να αρχίσει να υπάρχει. Το τέρμα τούτης της αντιθέσεως ανάμεσα στο είναι και στο μη-είναι έγινε αντιληπτή από εκείνους που βλέπουν τις ουσιαστικές αλήθειες.
Ξεύρε το Εσύ, αδιάφθορε, που χάρις σε Σένα έχει ο κόσμος τούτος απλωθεί. Ποιος μπορεί να σκοτώσει το Πνεύμα το Αθάνατο;"
Τι περισσότερο θα μπορούσε να περιμένει ο Χριστός από τον μαθητή του, σαν δείγμα της πίστης του στη διδασκαλία του περί αθανασίας της ψυχής, αλλά και περί της θεϊκότητάς του, από το να εκτελέσει το χρέος του, οδηγώντας τον στο θάνατο;
αυτή...που τα κατάφερε!
Η πρωτη εκδοχή που μου φαίνεται να έχει κάποια βάση, είναι ότι ο Ιούδας ήταν ζηλωτής, πατριώτης, που έβλεπε το βασίλειο του θεού υλικά όπως και πολλοί από τους συμπατριώτες του. Παραπλανήθηκε και θεώρησε ότι ήθελαν απλώς να συζητήσουν με τον Ιησού ώστε να βρουν μια μέση λύση. Τα 30 αργύρια του τα πέταξαν κατά πρόσωπο παρά τη θέλησή του ώστε να δικαιολογήσουν την απάτη καλύπτοντάς την με μια "προδοσία". Ο Ιούδας θεωρώντας τον εαυτό του ένοχο, αυτοκτόνησε. Η αλήθεια είναι ότι δεν μου κάθεται και πολύ καλά... η αυτοκτονία του, ο αιώνιος διασυρμός του δεν έρχονται σε ισορροπία με το ατόπημα που υποθετικά διέπραξε έχοντας πλανηθεί...
Η δεύτερη εκδοχή είναι αυτή της θυσίας και της απόλυτης ταπείνωσης... αιώνια κατακραυγή... αιώνιες κατάρες... καμία δικαίωση μετά θάνατον... αν υποθέσουμε ότι ο Ιούδας συνειδητά και σε συννενόηση με τον Ιησού ολοκλήρωσε την αποστολή του, είναι ίσως ανάμεσα στους αγιότερους των ανθρώπων. Θεωρώ τόσο πιθανό να ήταν συνειδητή ολοκλήρωση αποστολής από τον Ιούδα η "προδοσία" αυτή, όσο θεωρώ απίθανο να τον παγίδευσε ο Ιησούς εις τους αιώνας των αιώνων (αμήν). Και επειδή πιστεύω στην ισορροπία και στο αιτιατό, πιθανώς το αιώνιο σταύρωμα του Ιούδα να αποτελεί την δική του εξιλέωση για σφάλματα που διέπραξε σε εκείνη ή σε προηγούμενη ζωή... πιθανώς το μεγαλύτερο αμάρτημα (αδυναμία) να είναι ο εγωισμός (αλλοίμονό μας νομίζω...
) και ίσως στο τελικό στάδιο της τελειοποίησής μας, να ενσαρκώνουμε όλοι τον Ιούδα που στέκεται δυνατός απέναντι στην πιο βαθιά του αδυναμία (ή στο προπατορικό αμάρτημα αν θέλετε...) στον εγωισμό.Επιτέλους ελεύθερη... το κερί έλιωσε επιτέλους.
Edited by - Vagabond on 23/07/2003 04:23:23
Φίλη Αμαλία , δεν έχω διαβάσει το βιβλίο που αναφέρεις αλλά θα με ενδιέφερε. Ο συγγραφέας ποιός είναι;
Βασικά η αφορμή ήταν μια ματιά στο βιβλίο του John Benett (Δάσκαλοι Της Σοφίας).
Νομίζω ότι η όλη φιλοσοφία εμπεριέχεται σε αυτό που παράθεσες πιο κάτω και λέει
quote:
..."Οτι πραγματικά υπάρχει δεν μπορεί να παύσει να υπάρχει, καθώς κι εκείνο που είναι μη υπάρχον δεν μπορεί να αρχίσει να υπάρχει. Το τέρμα τούτης της αντιθέσεως ανάμεσα στο είναι και στο μη-είναι έγινε αντιληπτή από εκείνους που βλέπουν τις ουσιαστικές αλήθειες.
Ξεύρε το Εσύ, αδιάφθορε, που χάρις σε Σένα έχει ο κόσμος τούτος απλωθεί. Ποιος μπορεί να σκοτώσει το Πνεύμα το Αθάνατο;"
Τι περισσότερο θα μπορούσε να περιμένει ο Χριστός από τον μαθητή του, σαν δείγμα της πίστης του στη διδασκαλία του περί αθανασίας της ψυχής, αλλά και περί της θεϊκότητάς του, από το να εκτελέσει το χρέος του, οδηγώντας τον στο θάνατο;
Φίλε Οδυσσέα , εγώ κάπου έχω διαβάσει οτι ο Ιούδας φέρεται να είναι μυημένος στους Εσσαίους (λέγεται οτι και ο Ιωάννης ο Πρόδρομος ήταν μυημένος Εσσαίος)
Τέλος δε μπορώ παρά να συμφωνήσω με την άποψη της φίλης Vagabond :
quote:
Θεωρώ τόσο πιθανό να ήταν συνειδητή ολοκλήρωση αποστολής από τον Ιούδα η "προδοσία" αυτή, όσο θεωρώ απίθανο να τον παγίδευσε ο Ιησούς εις τους αιώνας των αιώνων
Δε νομίζω οτι ο Ιησούς θα επέτρεπε στον Ιούδα και σε οποιονδήποτε άνθρωπο να πέσει στη σκληρότερη παγίδα , μια πράξη για την οποία το λιγότερο που θα μπορούσε να πούμε για τον Κύριο της Αγάπης θα ήταν οτι έδειξε έλλειψη ευσπλαχνίας.
Ξαναλέω οτι δεν ήταν ανάγκη να προδοθεί ο Ιησούς.
Θα ήταν πιο εύκολο να επιτρέψει ο ίδιος να τον ανακαλύψουν οι διώκτες Του και να αφήσει αμέτοχο τον Ιούδα.
Δε νομίζω οτι ο Ιησούς θα έκανε ποτέ λάθος στην επιλογή των μαθητών του.
Και οι 12 μαθητές επιλέχθηκαν για να εχουν μια συγκεκριμένη αποστολή.
Πιστεύω οτι και οι 12 (αργότερα και ο Απ. Παύλος) πέτυχαν αυτό που τους είχε δοθεί να φέρουν εις πέρας.
Απλά επέτρεψε να γίνει έτσι διότι ήταν θέλημα του Πατέρα Του ή σαφέστερα, κομμάτι της Θείας Εντολής, να έχει τον έλεγχο ο Διά-βολος στο μικρό αυτό κομμάτι, ώστε τελικά να πέσει ο ίδιος ο διά-βολος στην παγίδα.
Η Παγίδα ήταν το ψυχολογικό αδιέξοδο της ανθρώπινης φύσης του Ιούδα που τελικά τον ώθησε στην αυτοκτονία, ο Ιησούς σταυρώθηκε και στην ουσία σταύρωσε συμβολικά το κακό.
Ο Ιησούς άφησε να φανεί καθαρά η σκοτεινή πλευρά.
Αυτός ο άνθρωπος (ο Ιούδας) επέλεξε τη μοίρα του, γιατί ο Ιησούς ποτέ δεν έπιασε κανέναν απο το χέρι.
Είπε, όποιος θέλει ας με ακολουθήσει...
Με αυτή τη φράση, φαίνεται καθαρά η μακροθυμία του Ιησού, γιατί δεν επιβάλει την Αγάπη, γνωρίζοντας πως η Αγάπη δε μπορεί να επιβληθεί παρά μόνο να ευδοκιμίσει, σ' αυτόν που την αναζητά.
~Γρηγόρης~
Once you were wild, don't let them tame you
Αρχικά να συμφωνήσω με τον Vagabond και να συμπληρώσω πως είναι χρέος του Χριστιανισμού, αλλά και κάθε χριστιανού να συγχωρέσει τον Ιούδα, ως ελάχιστη, αρχική αποδέσμευση προς την ψυχή και το πνεύμα του.
Δεν νοείται Χριστιανισμός δίχως Αγάπη & Έλεος!
Κάθε συναισθηματική στάση είτε υπέρ, είτε κατά του Ιούδα, δεν μας βοηθάει στην κατανόηση του πως και του γιατί.
Πουθενά στα ευαγγέλια δεν φαίνεται να υπάρχει, έστω υπόνοια, για συνειδητή «προδοσία» του Ιούδα υπό την καθοδήγηση του Ιησού. Επίσης πουθενά ο Ιούδας δεν παρουσιάζει στοιχεία τέτοιας πνευματικής εξέλιξης που να δικαιολογούν έστω μια τέτοια υπόθεση.
Πολλά μπορούμε να πούμε για τους 12 Μαθητές.
Μπορούμε να δούμε την σχέση τους ως σύμβολα ποιότητες μέσα μας, αντίστοιχα των 12 ενεργειακών κέντρων ζωής. Αν κάνουμε μια τέτοια αντιστοιχία αλήθεια σε ποιο ενεργειακό κέντρο παραπέμπει ο Ιούδας;
Να θυμίσω πως ο Ιούδας ήταν ο μορφωμένος και ο Ταμίας των Μαθητών.
Ο ίδιος επίσης αντέδρασε για την «σπατάλη» με το μύρο στα πόδια του Ιησού!
Έχουμε δηλαδή κάποια δείγματα της ποιότητας την οποία εκπροσωπούσε.
Θα ήθελα επίσης να επισημάνω και κάποιες ενδιαφέρουσες συμπτώσεις.
Σε συκιά ήταν ο Ναθαναήλ όταν συνάντησε το Χριστό.
Μια συκιά «καταράστηκε» και μάρανε ο Ιησούς γιατί δεν είχε καρπούς εκείνη την στιγμή. Αυτό έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Γιατί να «τιμωρήσει» ένα δένδρο όταν, ταυτόχρονα, συγχωρούσε ανθρώπους που έσφαλαν συνειδητά;
Η προσωπική μου γνώμη είναι ότι απλά κατέδειξε πως είχε και αυτές τις δυνάμεις, να σπείρει καταστροφή και θάνατο εάν ήθελε, και ότι ήταν συνειδητή επιλογή του η προσφορά και η θυσία Του.
Και ίσως να καταδείξει κάτι για το μέλλον.
Τέλος σε συκιά κρεμάστηκε ο Ιούδας!
Δεν ξέρω αν μου ξεφεύγει κάτι αλλά αυτές είναι οι τρεις αναφορές στα ευαγγέλια για αυτό το δένδρο με, κατά τ’ άλλα, νόστιμα φρούτα.
Τέλος μαζί με το Πέτρο παρουσιάζουν (την ίδια νύχτα) την διπλή Άρνηση προς τον Θεό και προς τον Άνθρωπο, ο καθένας με τον δικό του τρόπο.
Ο Πέτρος, το ξέρουμε όλοι, εκπροσωπούσε την Πίστη, που κλονίσθηκε με την σύλληψη και την υποστολή της Θείας Φύσης του Ιησού και αρνήθηκε τον άνθρωπο.
(ουκ οίδα τον άνθρωπο!).
Ο Ιούδας λοιπόν τι εκπροσωπούσε και γιατί κατέληξε σε αδιέξοδο;
Γειά σας φίλοι...
Δεν σας βλέπω να εξετάζετε καθόλου και την περίπτωση του "ΔΕΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕ"! Το λέω αυτό διότι ενώ αναφέρεται ότι μετανόησε για την προδοσία και επέτρεψε τα 30 αργύρια, στις πράξεις λέει ότι με τα χρήματα αυτά αγόρασε γη! Για σκεφτήτε το λίγο...αν έγινε έτσι;
(Φυσικά στην συνέχεια δεν αναφέρεται κάτι για αυτοκτονία!)
Χμμμ.....
quote:
ΚαλημέραΑρχικά να συμφωνήσω με τον Vagabond
Ζητώ συγγνώμη για την διόρθωση, αλλά είμαι Η Vagabond...
επίσης να διευκρινήσω ότι δεν ισχυρίστηκα πως ο Ιησούς παγίδευσε τον Ιούδα. Είπα ότι θεωρώ πιθανό ο Ιούδας να δέχτηκε συνειδητά την αποστολή της "προδοσίας" επειδή θεωρώ εντελώς απίθανο να του "την έστησε" ο Ιησούς... όσο για το τί συμβολικά αντιπροσωπεύει ο Ιούδας... θεωρώ πιθανό να συμβολίζει την ύπαρξη του καλού στον άνθρωπο, που όμως, ατελής ως είναι, πέφτει σε σφάλματα... ο Ιούδας (θεωρητικά) αυτοκτόνησε από τύψεις, έχοντας κατανοήσει το σφάλμα του. Δείχνει ατελή σκέψη, αλλά όχι κακή πρόθεση. Γι' αυτό και δεν με ικανοποιεί η εικόνα του φιλοχρήματου... επίσης βεβαια δεν με ικανοποιεί και η κίνηση της αυτοκτονίας, που με παραπέμπει σε μη ανάληψη ευθυνών... πιθανώς να μιλάμε συμβολικά για την αυτοκτονία, όπως προφανώς συμβολικά μιλάμε και για τη συκιά όπως είπε και ο φίλος hrismig... θα με ενδιέφερε πολύ κι εμένα να ακούσω κάποιες πιθανες ερμηνείες για το τί συμβολίζει η συκιά...Επιτέλους ελεύθερη... το κερί έλιωσε επιτέλους.
Ο συγγραφέας του θέματος, στο εισαγωγικό του μήνυμα, θίγει αρκετές παραμέτρους της ιστορίας του Ιούδα. Ο κατοπινός διάλογος κυρίως επικεντρώθηκε στην κριτική της προσωπικότητας του Ιούδα. Ας σταθώ λοιπόν κι εγώ σε τούτο, αφού προηγουμένως κάνω δύο παρατηρήσεις:
-Το να κρίνουμε κατά τρόπο απόλυτο, προϋποθέτει την κατοχή όλων των δεδομένων που διαμόρφωσαν εκείνη την κατάσταση, μεταφυσικά και ιστορικά. Συνεπώς, ας μη μιλάμε με τρόπο απόλυτο.
-Το συμπέρασμα που μπορεί να εξαχθεί από τον οποιοδήποτε διάλογο διαφοροποιείται από την κάλυψη που παρέχει στον καθέναν από τους συμμετέχοντες. Συνεπώς, ας μην προσπαθούμε να πείσουμε κανέναν για το λογικό της σκέψης μας.
Λοιπόν...
Καταρχήν θα πρέπει να αποφασίσουμε εάν θέλουμε να κρίνουμε τον Ιούδα σαν τοποχρονική προσωπικότητα ξεκομμένη από την ψυχή του, ή σαν μια τοποχρονική προσωπικότητα που βρίσκεται σε πλήρη συνειδητότητα μέσα στην έκφραση της δημιουργίας.
Στην πρώτη περίπτωση, έχουμε έναν άνθρωπο, που άγεται και φέρεται (κατά την λεκτική του φίλου Reptilesalonica) από τα συν-αισθήματά του. Εδώ, στο πνέυμα της διδασκαλίας του Χριστού, ας προχωρήσουμε στην περιγραφή - κρίση έχοντας κατά νου το "μην κρίνετε για να μην κριθείτε". Ας δούμε από αυτή τη σκοπιά το προφίλ του Ιούδα:
Ανθρωπος, με συνεχείς εναλλαγές σκέψεων και πιστεύω, που σκοπεύει στο υλικό όφελος, παρακαθήμενος της κάθε τύπου εξουσίας που μπορεί να αναγνωρίσει, οπαδός μίας ιδεολογίας αλλά και πρόθυμος να την αμφισβητήσει. Δηλαδή, ένας συνηθισμένος άνθρωπος... Αυτός λοιπόν ο άνθρωπος, για μια πράξη του, έχει καταδικαστεί απ'όλους εμάς τους "ασυνήθιστους" ανθρώπους στο εξώτερο πυρ...
Στη δεύτερη περίπτωση - αυτή της πλήρους συνειδητότητας - έχουμε ένα ανώτερο ον, το οποίο οικεία βουλήση, γίνεται Χριστός αγωγός του Θείου Σχεδίου. Εδώ καλό θα ήταν να είμαστε φειδωλοί στις κρίσεις μας, ώστε το συμπέρασμα που θα εξάγουμε να καλύπτει μια όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ανάγκη μας.
Δυστυχώς, λόγω έλλειψης χρόνου, δεν μπορώ να επεκταθώ αυτή τη στιγμή. Με την πρώτη ευκαιρία...
πιστευω οπως σωστα αναφερατε,πως τιποτα δεν ειναι τυχαιο,ολοι οι μαθητες ηταν προεπιλεγμενοι.ο καθε μαθητης ειχε απο μια αδυναμια.
π.χ ο θωμας δεν πιστευε,αν δεν εβλεπε,ο πετρος ηταν ευεξαπτος(οταν πηγαν να αιχμαλωτισουν τον χριστο,εβγαλε μαχαιρι),ο ιουδας φιλαργυρος,μα και ο χριστος εχοντας και ανθρωπινη φυση ,ειχε ξεσπασματα(π.χ στον ναο,οπου ειχαν στησει παζαρι).ολοι ειχαν να δωσουν ο καθενας ξεχωριστα ,την μαχη του,με τους εαυτους τους.
ο πετρος εκλαψε οταν ειδε τον εαυτο του οτι ειχε λιγοψυχησει,ο θωμας ..χμ,ο θωμας αληθεια νικησε τον εαυτο του?
επισης και μαθητες του ,οπως ο νικοδημος του εβραικου ιερατειου,παλεψε με αυτα που πιστευε και που ειχε μεγαλωσει και διδαχτει,μα στο τελος βγηκε νικητης.
ο ιουδας ειτε αυτοκτονησε,ειτε οχι,εκλαψε,αυτο σημαινει πως συνηδητοποιησε αυτο που εκανε,εκεινη την ωρα φανταστητε ποσες σκεψεις θα περασαν απο το μυαλο του.ομως και ο πετρος δεν θα εκανε απειρες σκεψεις ενοσω εκλαιγε?
συγνωμη αν σας κουρασα,αυτη ειναι η γνωμη μου.προσωπικα δεν ξερω αν ειμαι τοσο δυνατος ,ωστε να συγχωρεσω τον ιουδα,σκεφτομαι ,αν καποιος ,ηταν αφορμη στο να χασω εναν δικο μου ανθρωπο,θα μου ηταν απανθρωπα δυσκολο το να πω πως δεν συμβαινει τιποτα και να το προσπερασω.
εχω και εγω να δωσω την δικη μου μαχη .
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,το φιλαρακι σας,ο μανος
Φίλε hrismig , τα 30 αργύρια δεν τα χρησιμοποίησε ο Ιούδας για να αγοράσει γη αλλά οι Αρχιερείς όπως αναφέρεται ο Ματθαίος στο 27/1-8.
Τώρα όσον αφορά στον θάνατο του Ιούδα , αν διαβάσουμε προσεκτικά την Καινή Διαθήκη και έχουμε την δυνατότητα να συνδιάσουμε τα γεγονότα μεταξύ τους , είναι πολύ εύκολο να καταλάβουμε οτι Ο ΙΟΥΔΑΣ ΔΕΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΣΤΑΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ...
Οι Ευαγγελιστές μέσα απο τα κείμενά τους μας δίνουν τις απαντήσεις που ζητάμε.
Ετοιμάζω το κείμενο στο οποίο θα δείτε κι εσείς οτι όλα είναι γραμμένα με τέτοιο τρόπο που μας δίνουν τις απαντήσεις και που είναι στο χέρι μας να τα ερμηνεύσουμε σωστά.
Adonios