- Η ΗΔΟΝΗ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΣΤΙΓΜΗΣ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΡΟΣΒΑΛΩ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΟΥ,ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΘΕΤΟΥΜΕ ΚΑΤΙ ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΣΕ ΚΑΘΕ ΣΚΕΨΗ ΜΑΣ.

ΤΟ ΟΤΙ ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΕΙΝΑΙ ΛΟΓΩ ΤΟΥ ΟΤΙ ΒΑΡΙΟΜΑΣΤΕ,ΔΕΝ ΜΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΘΕΜΑ,ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΟΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ.

ΑΛΛΩΣΤΕ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ ΜΗΝ ΤΟ ΑΦΗΝΕΙΣ ΓΙΑ ΑΥΡΙΟ...

ΦΙΛΙΚΟΤΑΤΑ
ΠΕΡΠΕΡ

gretel, αυτό το θέμα το άνοιξες για μένα!!!

Κλασσική ηδονίστρια της τελευταίας στιγμής, και μάλιστα συχνά, χωρίς ίχνος άγχους...
Πιστεύω κι εγώ πως η λειτουργία που δικαιολογεί αυτήν την συμπεριφορά, μοιάζει σα να εκκρίνεται αδρεναλίνη, που και μας ευχαριστεί, και μας κάνει να "σπιντάρουμε" με εκλπληκτικά αποτελέσματα, αλλά κυρίως δίνει ένα τρομερό άλοθι στην αναβλητικότητά μας.

Από προσωπικές μου παρατηρήσεις, έχω βγάλει το συμπέρασμα πως αποτελεσματικότεροι στην πρόκληση της τελευταίας στιγμής, είναι συνήθως άνθρωποι έξυπνοι, άτομα που και παλιότερα στα μαθητικά χρόνια, την "έβγαζαν καθαρή" με μία ανάγνωση στην τουαλέτα το πρωί πριν το σχολείο (χαχα!!!) την ώρα που οι υπόλοιποι τα έκαναν - κυριολεκτικά - επάνω τους από το άγχος για πολλές μέρες πριν... Κι εδώ όμως, "το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται" και είναι στατιστικά σίγουρο πως κάποια στιγμή, η Θεά Τύχη (που συνήθως στέκεται στο πλάι των ηδονιστών της τελευταίας στιγμής) θα την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια από δίπλα σου, αφήνοντάς σε με ένα ηλίθιο χαμόγελο, να αγναντεύεις την καταστροφή - συνέπεια της αναβλητικότητας.

Κι εδώ είναι ακριβώς, που γίνεται αισθητή η ανάγκη ενός διδύμου αρετών (του καλλιεργήσιμου είδους), που όσο κι αν σνομπάρονται από την κατηγορία αυτή των ανθρώπων, είναι ακριβώς τα στοιχεία εκείνα που λείπουν για να κάνουν την απόδοσή τους να εκτιναχθεί σε ύψη μεγαλουργήματος (μήπως υπερβάλλω λίγο;):
Η συνέπεια, και
Η συνέχεια.

Βαρετές μεν αρετές στο πράττειν τους, αλλά έντονα καλλιεργήσιμες, σε βαθμό που ο καλός ο γεωργός, βλέπει μετά από καιρό τον εαυτό του και δεν τον αναγνωρίζει.
Αμεσα συνυφασμένες με αυτές, είναι άλλες δύο (ένα δεύτερο δύδυμο):
Η επιμονή, και
Η υπομονή.

Και που όλες οι παραπάνω (οι 4 που ανεφερα) λειτουργούν σαν αντίδοτο στην φοβερή έλξη της ηδονής...της τελευταίας στιγμής.

"Βαρετές μεν αρετές στο πράττειν τους, αλλά έντονα καλλιεργήσιμες, σε βαθμό που ο καλός ο γεωργός, βλέπει μετά από καιρό τον εαυτό του και δεν τον αναγνωρίζει.
Αμεσα συνυφασμένες με αυτές, είναι άλλες δύο (ένα δεύτερο δύδυμο):
Η επιμονή, και
Η υπομονή.

Και που όλες οι παραπάνω (οι 4 που ανεφερα) λειτουργούν σαν αντίδοτο στην φοβερή έλξη της ηδονής...της τελευταίας στιγμής."

ΝΟΜΙΖΩ ΤΑ ΕΙΠΕΣ ΟΛΑ ΦΙΛΗ ΑΜΑΛΙΑ. ΠΩΣ? ΝΑ ΤΙΣ ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΒΑΡΕΤΕΣ ΑΥΤΕΣ ΑΡΕΤΕΣ? ΣΥΝΕΠΕΙΑ, ΥΠΟΜΟΝΗ?

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΕΝΑ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

quote:

---

ΝΟΜΙΖΩ ΤΑ ΕΙΠΕΣ ΟΛΑ ΦΙΛΗ ΑΜΑΛΙΑ. ΠΩΣ? ΝΑ ΤΙΣ ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΒΑΡΕΤΕΣ ΑΥΤΕΣ ΑΡΕΤΕΣ? ΣΥΝΕΠΕΙΑ, ΥΠΟΜΟΝΗ?

---

κάνε κλικ!
Ποτέ μην παραδεχτείς τα όρια του ανθρώπου. Να σπας τα σύνορα. Να αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου. Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!

Δηλαδή να φλερτάρεις σε όλη σου την ζωή με την τελευταία στιγμή και σχεδόν πάντα να έχεις δίπλα σου την θεά τύχη να σε συντροφεύει και να ξέρεις πως πάντα όλα θα πάνε κατ'ευχήν μιας και λίγες ήταν οι φορές που έπεσες έξω στην τελευταία σου στιγμή και ας έχεις αργήσει κάπως στον όποιο προγραμματισμό σου και από την άλλη να είσαι ο άνθρωπος με πολύ μεγάλη υπομονή και ιδιαιτέρως επιμονή στα πράγματα....??? Κάτι που με έχει χαρακτηρίσει πολλές φορές στην ζωή μου!!!

Η αλήθεια πάντως είναι πως η υπομονή καλλιεργείται... σιγά σιγά με μικρά πράγματα που σιγά σιγά γίνονται μεγάλα.. αρκεί να το θέλουμε...

Όσο για την επιμονή? εκεί έγγυται μόνον ο παράγοντας θέληση...

Πάντως όταν ήμουνα μικρή ενώ ήμουν πολύ της επιμονής.. δεν ήμουν καθόλου της υπομονής... αυτό το πέτυχα όμως σιγά σιγά, ίσως τελικά όχι σε όλα μιας και είμαι ακόμα της τελευταίας στιγμής, όμως τα κατάφερα σε άλλα επίπεδα που με ενδιέφεραν....

Η Πείρα δεν ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ

Δεν καταλαβαίνω πως τα συνδυάσατε αυτά τα δύο....

quote:

---

...Κι εδώ όμως, "το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται" και είναι στατιστικά σίγουρο πως κάποια στιγμή, η Θεά Τύχη (που συνήθως στέκεται στο πλάι των ηδονιστών της τελευταίας στιγμής) θα την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια από δίπλα σου, αφήνοντάς σε με ένα ηλίθιο χαμόγελο, να αγναντεύεις την καταστροφή - συνέπεια της αναβλητικότητας.

---

Ευχαριστώ .... πάντα με φιλική διάθεση.......

Η Πείρα δεν ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ

quote:

---

ΠΟΥ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ ΑΥΤΗ Η ΤΑΣΗ ΠΟΥ ΟΛΟΙ ΛΙΓΟ-ΠΟΛΥ ΕΧΟΥΜΕ ΝΑ ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΙΓΜΗ?
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙ ΕΚΕΙ?

---

* Ειρήνη *
~ Love is the only truth ~

Όσο για το μοναδικό τίμημα της τελευταίας στιγμής νομίζω δεν είναι άλλο απ'τη μετριότητα του αποτελέσματος. Δηλ η μελέτη το πρωί των εξετάσεων δεν μπορεί να αποφέρει 19 αλλά ένα 15 ίσα για να περάσουμε. Ανάλογα λοιπόν με την τελειομανεία ή τη βαθμοθηρία που μας διακρίνει ικανοποιούμαστε ή όχι με τα της τελευταίας στιγμής. Να παρατηρήσω ότι τέτοιου είδους "μαθητές" με τον ανάλογο προγραμματισμό μπορούν να έχουν όχι το 19 αλλά το 20 στην τσέπη. Είναι θέμα κοσμικής αντίληψης.

θαρρω οτι αγγιζεται την αισθηση της πραγματικοτητας πολλων ανθρωπων.Η αναζητηση μιας κοινης αιτιας υπαγορευεται σχεδον νομοτελειακα απο την εκταση του ταυτοσημου αποτελεσματος της.
Στην αναζητηση αυτη, αρωγος η πολυ ευστοχη ονομασια του θεματος που περιλαμβανει την λεξη 'ηδονη'.Και για να γινω πιο σαφης:ο καθενας μας κινειται στην καθημερινη του βιοτη με βαση τα οσα αντιλαμβανεται ως δομικα στοιχεια αυτης.Αυτη η αντιληψη,που συνεχως αλλαζει,αποτελει την δικη μας αληθεια...μιαν αληθεια με την οποια ταυτιζομαστε...η εκφραση αυτης ακριβως της αληθειας ειμαστε εμεις, η προσωπικοτητα μας.Οτι λοιπον υπηρετει την προσωπικοτητα μας,οτι επιβεβαιωνει την αληθεια μας το αναγνωριζουμε ως αναγκαιο,ικανοποιητικο,ωφελιμο.Η κοινωνια με εκεινα τα πραγματα που αντιλαμβανομαστε ως τετοια ειναι συνυφασμενη με την ηδονη.Συμπερασματικα η ηδονη ειναι αμεσα συναρτομενη με την επιβεβαιωση της προσωπικοτητας που εχουμε διαμορφωσει,της αληθειας δηλαδη που ειμαστε ταυτισμενοι.
Ως προς αυτην την κατευθυνση ειμαστε τοσο συνεπεις ,οσο και επιμονοι αλλα και υπομονετικοι.Η εργασια μας ειναι σιγουρο οτι αποδιδει:
Ειμαι ανθρωπος της τελευταιας στιγμης: εργαζομαι για να ειμαι τετοιος ανθρωπος συνεχως (από τοτε που θυμαμαι τον εαυτο μου αναβαλλω πραγματα), ειμαι συνεπης ως προς την αναβλητικοτητα, επιμενω σ’αυτην την σταση ζωης (δεν το συζητω να αλλαξω) και ειμαι αρκετα υπομονετικος ώστε να περιμενω την τελευταια στιγμη.

Οι ιδιοτητες της συνεχειας,της συνεπειας,της επιμονης και της υπομονης χρακτηριζουν ολους τους ανθρωπους.Ειναι ανεξαρτητες απ’τους σκοπους του.Ειναι μεσα που υπηρετουν τις οποιες επιλογες του ανθρωπου.Το κλειδι είναι κατά ποσο αυτές οι επιλογες είναι συνειδητες ή όχι.Κι εδώ μπαινει το ανωτερο από όλα τα κλειδια: η θεληση.Οταν εστιαζουμε την θεληση μας σε ένα σημειο,τοτε οι ιδοτητες που αναφεραμε υπηρετουν την συνειδητη εστιαση της θελησης μας.