- Ο Δημιουργικός ΟΡΑΜΑΤΙΣΜΟΣ στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

Και στις δύο περιπτώσεις, υπάρχει η πιθανότητα της Ήττας, σε κάποιες
περιπτώσεις η δική μας παράλληλη δράση επιβάλλεται, άλλοτε πάλι όχι.
Σε κάθε περίπτωση δρούμε ως πολεμιστές, ετοιμαζόμαστε για τη μάχη,
με τον καλύτερο εξοπλισμό μας, με όλες τις δυνάμεις μας, με την
αισιοδοξία του μαθητή, αλλά όπως γράφει και ο Καστανέντα, έχοντας
υπόψην πάντα ότι "χορεύουμε με το θάνατο να μας παραμονεύει στον
αριστερό μας ώμο". Πολλές από τις επιθυμίες μας δεν πρόκειται να
επαληθευτούν, ίσως γιατί βρίσκονται αλυσοδεμένες με άλλες επιθυμίες,
που δε πρέπει να γίνουν ή που δε μπορούμε να εκπληρώσουμε ακόμη,
ίσως επειδή δεν εξαρτούνται μόνο από εμάς... Αυτό δεν είμαστε σε θέση
να το γνωρίζουμε. Αυτό δεν πρέπει να μας πτοεί, στο να δράσουμε με
απόλυτη αισιοδοξία, πίστη, αγωνιστικότητα, αλλά παράλληλα έχοντας
καταστήσει τον εαυτό μας ικανό να δεχτεί και τη νίκη αλλά και την
ήττα.

Βοηθήματα οραματισμού
Καλησπέρα! Υπάρχουν διάφοροι τρόποι για να κάνουμε οραματισμό.
Ουσιαστικά θα λέγαμε ότι υπάρχουν άπειροι τρόποι... Ωστόσο
κυκλοφορούν διάφορες τεχνικές, εδώ τις ονομάζω βοηθήματα, που
είναι περισσότερο γνωστά, έχουν κάποια τυπολογία και χρησιμοποιούνται
όπως είναι από πολλούς ανθρώπους που οραματίζονται. Πολλές σχολές
και ομάδες που ασχολούνται με τον οραματισμό έχουν λοιπόν αναπτύξει
τα δικά τους συστήματα, όπως για παράδειγμα η μέθοδος Silva, το NLP,
και τόσα άλλα. Βέβαια, υπάρχει στα περισσότερα από αυτά τα συστήματα
μια κοινή γλώσσα συμβόλων, που μόνο η εξωτερική μορφή αλλάζει από
σύστημα σε σύστημα. Αυτή η γλώσσα προκύπτει από εσωτερική γνώση πάνω
στη λειτουργία των αιθερικών σωμάτων και γενικότερα στα σχήματα,
τα χρώματα, τις ιδιότητες θα λέγαμε των μη-ορατών ή μη-υλικών
σωμάτων. Έτσι, για παράδειγμα υπάρχουν χρώματα για τα τσάκρας,
που αυτά βέβαια σχετίζονται με πλανήτες, με τα αντίστοιχα σύμβολα
αυτών, αυτά πάλι με τις κάρτες Ταρώ και πάει λέγοντας...

Για πολλούς ανθρώπους που οραματίζονται η βαθύτερη γνώση όλων των
συμβόλων, οι συσχετίσεις μεταξύ τους και η αντιστοίχισή τους δεν
είναι εφικτή είτε δεν είναι επιδίωξη, ωστόσο επιλέγουν τον
οραματισμό για την επίλυση των καθημερινών προβλημάτων τους.
Θα μπορούσαμε να διαχωρίσουμε αυτό το οραματιζόμενο κοινό σε δύο
κατηγορίες, σε αυτούς που οραματίζονται με δικούς τους τρόπους,
με μεθόδους που δρουν λίγο ή περισσότερο κατανοητά με τους όρους
της ψυχολογίας και αυτούς που οραματίζονται πάνω σε συμβολικά
συστήματα, που ναι μεν δεν κατανοούν πλήρως, αλλά έχουν εμπιστοσύνη
στις διδασκαλίες. Παράδειγμα του πρώτου τύπου οραματισμών είναι ο
οραματισμός μιας εικόνας με μεγάλη λεπτομέρεια, ενώ στο δεύτερο τύπο
ανήκουν οραματισμοί με σφραγίδες, σύμβολα, χρώματα, κάρτες, κλπ.

Ηρεμία του Νου
Είναι σημαντικό ο νους κατά τη διάρκεια του οραματισμού να είναι σε
ηρεμία, να μη τρέχει η σκέψη μας σε καθημερινές ασχολίες, προβλήματα,
άσχετες σκέψεις. Ακόμη είναι καλό αυτός να είναι συντονισμένος σε
μια συχνότητα θετικής και μη εγωιστικής σκέψης.

Ηρεμία του νου:
Υπάρχουν πολλές τεχνικές για την ηρεμία του νου.
Βέβαια και ο καθένας από εμάς μπορεί να σκεφτεί και να χρησιμοποιήσει
ένα δικό του τρόπο. Οι τεχνικές που θα περιγράψω εδώ είναι 2 ειδών:
Τεχνικές της εστίασης και τεχνικές της μη σκέψης. Αυτές είναι
παραδείγματα απλά από τα 2 είδη και στοχεύουν να κάνουν κατανοητό
τον τρόπο που μπορούμε να επιτύχουμε νοητική ηρεμία. Δεν είναι
απαραίτητο να ακολουθήσει κάποιος αυτές ακριβώς τις τεχνικές,
μπορεί όμως να πάρει μια ιδέα για τον τρόπο που λειτουργούν.

Εστίαση:
Σύμφωνα με κάποια θηβετιανή διδασκαλία, ο ασκούμενος συγκεντρώνεται
σε ένα λιβάδι στη φύση. Σκέφτεται μπροστά του ένα τετράγωνο, που
στην κάθε πλευρά του βρίσκεται ένα λουλούδι. Με το ρυθμό της
αναπνοής περνά τη σκέψη του διαδοχικά από κάθε πλευρά του τετραγώνου.
Μπορεί π.χ. να οραματίζεται κάθε λουλούδι σε κάθε αναπνοή. Προοδευτικά
οι πλευρές του τετραγώνου μικραίνουν και τα λουλούδια έρχονται πιό
κοντά. Σε λίγο τα 4 λουλούδια γίνονται ένα λουλούδι. Όλη η σκέψη
συγκεντρώνεται σε αυτό το λουλούδι για λίγο.

Μια άλλη τεχνική χρησιμοποιεί την αναπνοή. Καθώς αναπνεόυμε μετράμε.
Κάθε αναπνοή είναι ένας αριθμός από το 1 - 10. Καθώς φτάνουμε στο 10,
προσέχουμε να μη σκεπτόμαστε τίποτε άλλο από την αναπνοή, την οποία
οραματιζόμαστε να κυλά μέσα στο σώμα μας, να μπαίνει και να φεύγει.
Όταν πιάσουμε τη σκέψη μας να παρασύρεται από κάτι άλλο, σταματάμε
στον αριθμό που είμαστε και ξεκινάμε ξανά να μετράμε από το 1. Μόλις
φτάσουμε στο 10, ξεκινάμε πάλι από το 1.

Μη σκέψη:
Εδώ, αφού έχουμε φτάσει στην ηρεμία των υπόλοιπων σωμάτων μας,
αφήνουμε το μυαλό να τρέχει και σκεφτόμαστε ό,τι θέλουμε. Σε κάποια
στιγμή όμως φανταζόμαστε ένα λευκό - αδιαφανές σύννεφο μπροστά μας
και οραματιζόμαστε κάθε σκέψη που μας έρχεται στο μυαλό να μπαίνει
μέσα στο σύννεφο και να εξαφανίζεται. Όλες οι σκέψεις που έρχονται
ακολουθούν την ίδια διαδικασία. Αντί σύννεφο κάποιοι περιγράφουν τη
χρήση ενός μικρού μαυρου τετραγώνου. Μπορούμε ακόμη να οραματιστούμε
ότι κρατούμε μια σκούπα και σκουπίζουμε τις σκέψεις από ένα επίπεδο
στο οποίο βρισκόμαστε και είναι ψηλά. Οι σκέψεις σκουπίζονται έξω
από το επίπεδο και χάνονται στο άπειρο. Σε άλλη παραλλαγή, οραματιζόμαστε
τις σκέψεις μας να βγαίνουν από το μυαλό και να συγκεντρώνονται σε
ένα μπαλόνι. Το μπαλόνι μεγαλώνει, και κάποια στιγμή το απογειώνουμε
και το στέλνουμε στο διάστημα...

Συχνότητα θετικής και μη εγωιστικής σκέψης
Εδώ, αφού έχουμε ηρεμήσει το νου, συγκεντρώνουμε τη σκέψη μας στο
καλό και το δίκαιο. Μπορούμε να φανταστούμε ένα μεγάλο πράσινο
φωτεινό σώμα να φωτίζει την ανθρωπότητα, η ο ήλιος να λάμπει στον
ουρανό για όλους τους ανθρώπους. Οραματιζόμαστε δικαιοσύνη και
ευδιαμονία για το συνάθρωπό μας και ανιδιοτέλεια για τις σκέψεις
και πράξεις μας.

Αφού έχουμε φτάσει σε αυτό το σημείο, μπορούμε να ξεκινήσουμε τον
οραματισμό.

Σημ: οι διαδικασίες που περιγράφω, μπορεί να φαίνονται ότι είναι
χρονοβόρες και περίπλοκες. Ωστόσο όσο προχωρούμε στην άσκηση θα
δούμε ότι αυτές δεν είναι παρά διαθέσεις, στις οποίες επιδιώκουμε
να συντονιστούμε και ότι με τον καιρό ο συντονισμός γίνεται όλο
και πιό απλά και γρήγορα.

"Πάνω στην ατραπό της μαθητείας, η επιτυχία δεν είναι και τόσο
σημαντική. Το σημαντικό είναι η προσπάθεια".

Υπάρχει και μια μικρή ιστοριούλα:
"Μια μέρα ήταν ένας ένδοξος βασιλιάς και επιτέθηκε σε μια μεγάλη
πόλη. Οι χιλιάδες στρατιώτες του κύκλωσαν την πόλη, αλλά τους ήταν
αδύνατο να την κατακτήσουν. Τους διέταξε να οπισθοχωρήσουν.
Τραβήχτηκαν πίσω, γύρω στα δύο μίλια και καθώς αυτός καθόταν μέσα
στη σκηνή και σκεπτόταν: γιατί δεν μπορώ να κατακτήσω με τη
μεγάλη δύναμη που έχω;, μια αράχνη ύφανε ένα νήμα από την κορφή της
τέντας. Ο βασιλιάς άπλωσε το σπαθί του και έκοψε το νήμα της αράχνης,
μετά όμως από λίγα λεπτά η αράχνη επέστρεψε και ο βασιλιάς έκοψε
πάλι το νήμα. Καθώς ξεκουραζόταν παρατήρησε ότι η αράχνη δεν είχε
αποθαρρυνθεί και είχε έρθει πάλι για τρίτη φορά. Σκέφτηκε: Εάν μια
αράχνη μπορεί να έχει τέτοια επιμονή, γιατί εγώ είμαι έτοιμος να
φύγω από το πεδίο της μάχης; Ας επιτεθούμε στην πόλη άλλη μια φορά!
Το έκανε και βγήκε νικητής."

Από τη Συμφωνία του Ζωδιακού του Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Πόσες φορές δεν μας έχει τύχει να βλέπουμε μια αποτυχία μας, να
προσπαθούμε, να ξαναπροσπαθούμε, αλλά μάταια... Κάποια στιγμή
έρχεται η απογοήτευση και η σκέψη: Αφού γνωρίζω το πρόβλημα μου,
αφού έχω προσπαθήσει να το λύσω αλλά δεν μπορώ, τί νόημα έχει
να συνεχίζω την προσπάθεια; Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, που έχουμε
εξαντλήσει το όριο της προσπάθειας, που είμαστε απογοητευμένοι
και πεποισμένοι ότι δεν πρόκειται να τα καταφέρουμε, τότε είναι που
ακόμη μια φορά αν προσπαθήσουμε, θα τα καταφέρουμε!

Νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό να διαλογιστούμε πάνω στην
παραπάνω φράση. Είναι στη φύση του ανθρώπου η προσπάθεια
και είναι σίγουρο ότι η δοκιμασία μας είναι να φτάσουμε στα
όρια αυτήν την προσπάθεια.

Τεχνικές χρησιμοποίησης συμβόλων
Εδώ ανήκουν τεχνικές που οραματιζόμαστε το επιθυμητό, αλλά
χρησιμοποιούμε κατά την κύρια διαδικασία της άσκησης κάποιο
σύμβολο υποκατάστασής του.
Υπάρχουν πολλές τέτοιες τεχνικές, ενδεικτικά θα αναφέρω ονομαστικά
τις εξείς: αστέρι, σφραγίδες, τροχός, ομ. Πολύ περιληπτικά αυτές
είναι:

αστέρι: το σχήμα ενός αστεριού που σε κάθε ακτίνα του περιέχει
ένα σύμβολο. Ο ασκούμενος αφού συγκεντρώσει τη σκέψη του και
αποκρυσταλλώσει την εικόνα στην οποία θα οραματισθεί, χαλαρώνει
με τους τρόπους που περιγράψαμε. Έπειτα συγκεντρώνει τη σκέψη του
στην εικόνα που αντιπροσωπευέι με ακρίβεια την επιθυμία του. Μετά
συγκεντρώνεται στο αστέρι και τα σύμβολά του, ξεχνώντας την
επιθυμία -(σκέφτεται μόνο το αστέρι, όχι αστέρι και επιθυμία μαζί).

σφραγίδα: αρχικά ο ασκούμενος διατυπώνει σε μια φράση την επιθυμία
του όσο πιό συγκεκριμένα και λιτά μπορεί. Ταυτόχρονα επικεντρώνεται
στον οραματισμό για την εκπλήρωση της επιθυμίας του. Ύστερα με τη
χρήση ενός απλού αλγόριθμου φτιάχνει ένα σχήμα αποτελούμενο από
γράμματα της επιθυμίας του. Αυτό ονομάζεται σφραγίδα. Ο οραματισμός
συνεχίζεται πάνω στη σφραγίδα. Τέλος, ο ασκούμενος σταματά να
σκέφτεται την επιθυμία. Φυσικά καλό είναι και εδώ να προηγηθούν οι
ασκήσεις ηρεμίας όπως και στις άλλες περιπτώσεις.

στο επόμενο... τροχός και ομ

Ο τροχός
Εδώ φτιάχνουμε έναν τροχό με τα 12 σημεία του ζωδιακού. Οπτικοποιούμε
την επιθυμία μας, με όση σαφήνεια μπορούμε και τοποθετούμε στο κέντρο
του τροχού ένα σύμβολο που να την αντιπροσωπεύει για εμάς. Αυτό
μπορεί να είναι ο,τιδήποτε, από ένα γράμμα, μια καρδιά, μια λέξη,
ένα λουλοδάκι, κάτι που να μας φέρνει στο νου την επιθυμία.
Μετά από τις ασκήσεις χαλάρωσης και εναρμόνισης που περιγράψαμε,
κλείνουμε τα μάτια και οραματιζόμαστε την επιθυμία / στόχο μας με
όση περισσότερη λεπτομέρεια μπορούμε. Έπειτα συγκεντρωνόμαστε στον
τροχό του ζωδιακού. Σε κάθε ζώδιο από τον Κριό και έπειτα μέχρι τον
Ιχθύ σκεπτόμαστε τις αντίστοιχες αρετές του ζωδίου και "ντύνουμε"
το στόχο μας με αυτές. Π.χ. αν η αρετή είναι αγωνιστικότητα,
σκεφτόμαστε πόσο αγωνιστικοί είμαστε σε σχέση με το αντικείμενο του
οραματισμού κλπ.

Ομ
Εδώ φτιάχνουμε σε ένα χαρτάκι το σύμβολο του ομ και γύρω-γύρω
γράφουμε καθαρά και με σαφήνεια την επιθυμία / στόχο μας.
Συγκεντρωνόμαστε σε αυτό το χαρτάκι και οπτικοποιούμε το στόχο
κάθε φορά που επαναλαμβάνουμε την άσκηση, μετά βέβαια τις πάντα
απαραίτητες ασκήσεις χαλάρωσης / εναρμόνισης.

Ενίσχυση της φαντασίας
ή διαφορετικά στην ενίσχυση της ικανότητάς μας να οραματιζόμαστε.

Για κάποιους ανθρώπους είναι εύκολο να κλείνουν τα μάτια και να
φέρνουν μπροστά με το νου τους μια εικόνα. Τέτοιοι άνθρωποι ίσως
να είναι εξασκημένοι στον οραματισμό, ίσως πάλι να είναι τέτοια
η ιδιοσυγκρασία τους, που να οπτικοποιούν εύκολα σκέψεις.
Το δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου είναι υπεύθυνο για τη δημιουργία
εικόνων με το νου, οι καλλιτέχνες έχουν ανεπτυγμένο περισσότερο
αυτό το ημισφαίριο και για αυτό το λόγο περισσότερο βλέπουν με
εικόνες, παρά σκέπτονται.
Ωστόσο, ακόμη και αν η οπτικοποίηση μιας σκέψης μπορεί να είναι κάτι βατό,
η ενδυνάμωσή της με τις υπόλοιπες αισθήσεις είναι πολύ πιο δύσκολος
στόχος. Έτσι, ακόμη κι αν είμαστε ικανοί σχετικά εύκολα να
οραματιστούμε ένα καταπράσινο λιβάδι στον ήλιο, λιγότερο εύκολο
είναι να νιώσουμε την αφή του χόρτου στο κορμί μας, ακόμη πιο
δύσκολο είναι να μυρίσουμε το χόρτο, και σχεδόν ακατόρθωτο να το
γευτούμε!
Όμως, η ικανότητα να επιστρατεύουμε όλες τις αισθήσεις μας στον
οραματισμό είναι απαραίτητη. Όσο πιό πολύ είμαστε μέσα στη
σκεπτομορφή που δημιουργούμε -(και λέγοντας μέσα δεν εννοώ με το
συναίσθημα αλλά με τις αισθήσεις)- τόσο πιό πολύ γινόμαστε ένα με
αυτή, τόσο πιό πολύ την έλκουμε να υλοποιηθεί.

Υπάρχουν διάφορες ασκήσεις για να "γυμνάσουμε" το νου στον
οραματισμό. Σημασία έχει εδώ η επανάληψη των ασκήσεων, αλλά και η
εμπιστοσύνη σε αυτό που κάνουμε. Ακόμη, πρέπει να γνωρίζουμε ότι
με τον όρο οραματισμό δεν εννοούμε απαραίτητα ότι ο ασκούμενος
θα είναι σε θέση να φέρει μπροστά του με όλες τις αισθήσεις όπως
ακριβώς στην πραγματικότητα το αντικείμενο του οραματισμου και ότι
σε κάθε άλλη περίπτωση αποτυχαίνει. Για να γίνω ακόμη πιό σαφής.
Αν σας ζητηθεί να "δείτε" ότι είστε δίπλα στη θάλασσα, ακούτε το
κύμα κλπ. κλπ., προσπαθήσετε αλλά δεν το βλέπετε, μη νομίζετε ότι
έχετε κάποιο πρόβλημα, μην περιμένετε να ΔΕΙΤΕ τη θάλασσα, απλά
φανταστείτε τη θάλασσα. Με τον καιρό θα δείτε ότι ο οραματισμός
γίνεται όλο και πιό ισχυρός, αλλά δεν πρέπει να σας απασχολεί
αυτό από την αρχή. Δείξτε εμπιστοσύνη στη φαντασία σας και αυτή
με την άσκηση θα σας ανταμοίψει. Εξάλλου τα αισθητήρια όργανα
της φαντασίας δεν είναι τα ίδια με τα αισθητήρια όργανα του φυσικού
σώματος. Μια ιδέα για το πώς μπορεί να μοιάζει ο "τέλειος
οραματισμός" είναι η αίσθηση που έχει κάποιος στο συνειδητό
ονείρεμα, αλλά αυτό είναι ένα προχωρημένο στάδιο, που δεν είναι
απαραίτητο για να μπορούμε να οραματιζόμαστε. Είναι κάτι που μόνο
του θα έρθει, πολύ αργότερα.

Μια απλή άσκηση
Καθίστε άνετα σε μια καρέκλα με ορθή τη σπονδυλική στήλη.
Κλείστε τα μάτια.
Αναπνεύστε με ρυθμό: εισπνοή 2 - κράτημα 1 - εκπνοή 2 - κράτημα 1
για λίγο. Ο ρυθμός της αναπνοής καλό θα είναι να παραμείνει αργός,
σε καμμιά περίπτωση δεν πρέπει να μας κουράζει ή να μας απασχολεί
πολύ. Εισπνέουμε από τη μύτη και εκπνέουμε από τη μύτη ή από το
στόμα.
Φανταστείτε ότι σηκώνεστε από εκεί που καθόσαστε και προχωράτε προς
την κουζίνα. Φανταστείτε το αυτό όσο πιό φυσικά γίνεται και κάπως
αργά. Φτάνετε στην κουζίνα, ανοίγετε το φως, ανοίγετε τη βρύση
και πλένετε τα χέρια σας. Πίνετε λίγο νερό, έπειτα γυρνάτε πίσω
και ξανακάθεστε στην καρέκλα.
Χαλαρώνετε λίγο χωρίς να σκέφτεστε τίποτε ιδιαίτερο και ανοίγετε
τα μάτια.
Τώρα, σηκωθείτε από την καρέκλα και κάντε ακριβώς αυτό που πριν από
λιγο οραματιστήκατε. Την ώρα που σηκώνεστε, περπατάτε, πλένετε τα
χέρια, πίνετε νερό και γυρνάτε, παρακολουθείστε τις κινήσεις που
κάνετε και τις αισθήσεις σας. Μη βάλετε πολλές πληροφορίες στο μυαλό
σας σε αυτή τη διαδικασία. Μη σκεφτείτε θορύβους, μη βλέπετε
πράγματα που αλλιώτικα δε θα προσέχατε, συγκεντρωθείτε σε λίγα και
πολύ διακριτά ερεθίσματα: Το σώμα σας που κινείται με εντελώς
φυσικό τρόπο, την αίσθηση του φωτός που ανάβει στην κουζίνα, το
νερό που κυλά και την αφή του πάνω στα χέρια σας, την αίσθηση του
υγρού στο στόμα σας.
Καθίστε και πάλι στην καρέκλα και επαναλάβετε την άσκηση του
οραματισμού. Κατά τη διάρκεια της επανάληψης μη προσπαθήσετε να
οραματιστείτε κάτι περισσότερο από αυτό που κάνατε πριν. Κρατείστε
τη συγκέντρωσή σας πάνω σε αυτά που προσέξατε τη στιγμή που κάνατε
με το υλικό σώμα την άσκηση.
Θα παρατηρήσετε ότι εδώ η μνήμη υποβοηθά τη φαντασία σας.

Μπορείτε να κάνετε αυτή την άσκηση μια φορά την ημέρα για λίγο
καιρό. Θα δείτε ότι μετά από λίγο, η ικανότητά σας να οραματίζεστε
θα έχει αυξηθεί.

Δεύτερη άσκηση ενίσχυσης της φαντασίας
Πρώτο μέρος
Καθόμαστε άνετα -σε μια καρέκλα ή όπως αλλιώς προτιμάμε με ίσια τη
σπονδυλική στήλη. Αναπνέουμε ρυθμικά και χαλαρά, όπως περιγράψαμε.
Κλείνουμε τα μάτια και φέρνουμε μπροστά στα μάτια μας ένα λευκό
πίνακα. Τον οραματιζόμαστε για λίγα λεπτά. Από τη δεξιά πάνω
πλευρά του πίνακα αρχίζει τώρα να ρέει κόκκινο χρώμα και ο πίνακας
γίνεται κόκκινος. Τον οραματιζόμαστε λίγα λεπτά. Σε λίγο από τη
δεξιά πάνω πλευρά του πίνακα αρχίζει να ρέει γαλάζιο. Συνεχίζουμε τη
διαδικασία με πράσινο, κίτρινο και τελειώνουμε με το λευκό.
Κάνουμε αυτή τη διαδοχή 2-3 φορές αργά.

Δεύτερο μέρος
Μετά από εξάσκηση του πρώτου μέρους, που μπορεί π.χ. να διαρκέσει για
μια εβδομάδα με καθημερινή άσκηση, προχωράμε στο δεύτερο μέρος.
Μετά την απαραίτητη για κάθε οραματισμό προετοιμασία χαλάρωσης,
κλείνουμε τα μάτια και φανταζόμαστε το λευκό πίνακα. Αρχίζουμε να
πλάθουμε τον πίνακα σε μορφές: Φανταζόμαστε ένα λευκό κύκλο, ένα λευκό
τετράγωνο, ένα λευκό αστέρι, λευκό κύμα, λευκό ανθρωπάκι (χωρίς
πολλές λεπτομέρειες).
Προσέχουμε να βάζουμε συνείδηση στην αλλαγή της μορφής από το κάθε
σχήμα στο επόμενο και τελειώνουμε με το λευκό πίνακα, δηλαδή:
πίνακας - κύκλος - τετράγωνο - αστέρι - κύμα - ανθρωπάκι - πίνακας.
Προχωρούμε στο επόμενο χρώμα και στο επόμενο κ.ο.κ. και τελειώνουμε
πάλι με το λευκό πίνακα, αφού έχουμε οραματιστεί τις μορφές για
κάθε χρώμα.
Μπορούμε να κάνουμε αυτή την άσκηση για μια εβδομάδα, καθημερινά.

Σύγκριση των δύο ασκήσεων (σε αυτό και το προηγούμενο μήνυμα).
Μέσα από αυτές τις δύο ασκήσεις προσεγγίζουμε την ενίσχυση της
φαντασίας με δύο αντίθετους τρόπους. Με την πρώτη άσκηση ενεργοποιούμε
τη μνήμη και την προσοχή. Με τη δεύτερη άσκηση ενεργοποιούμε τη
δημιουργική φαντασία και τη συγκέντρωση.
Στην πρώτη άσκηση εσωτερικοποιούμε τις πληροφορίες από το περιβάλλον.
Προσέχουμε σταδιακά όλο και περισσότερες λεπτομέρειες -(γιατί σε
επόμενη αναφορά θα δείτε ότι η πρώτη άσκηση στην εξέλιξή της
προσπαθεί να ενσωματώσει όλο και περισσότερη πληροφορία από τις 5
αισθήσεις).
Στη δεύτερη άσκηση μορφοποιούμε το άμορφο -το χρωματιστό πίνακα που
ουσιαστικά δεν έχει σχήμα. Στην εξέλιξη αυτής της πορείας θα μάθουμε
πώς να μορφοποιούμε από το άμορφο χρησιμοποιώντας και τις 5 αισθήσεις
όλο και πιό σαφείς και περίπλοκες μορφές.

Το σχήμα που ακολουθούμε είναι λοιπόν:
περιβάλλον όπως είναι - παρατηρητής νους - περιβάλλον που δημιουργούμε

Ουσιαστικά αυτό το σχήμα σε κάποιο βαθμό μπορεί να περιγράψει και τον
τρόπο που το υποκείμενο κινείται μέσα στο χρόνο, από το παρελθόν, που
είναι το περιβάλλον όπως είναι προς το μέλλον, που είναι το περιβάλλον
που δημιουργούμε.

Όπως αναφέραμε σε προηγούμενο μήνυμα, ο οραματισμός εξαρτάται
μεταξύ άλλων και από τη μνήμη. Η μνήμη είναι γνώση. Η μνήμη
προκύπτει από το βίωμα και παράγει γνώση. Είναι πολύ δύσκολο να
οραματιστούμε κάτι που δε γνωρίζουμε. Από την άλλη, μια δυνατή
εμπειρία επανέρχεται πολύ εύκολα στη σκέψη. Λίγες στιγμές μετά από
μια δυνατή εμπειρία, κλείνουμε τα μάτια και οι εικόνες πλημμυρίζουν
την οθόνη του μυαλού μας. Το βράδυ που κοιμόμαστε μετά την εμπειρία
είναι πολύ πιθανό να αναπαράγουμε στο όνειρο το γεγονός που ζήσαμε
με μεγάλη άκρίβεια. Την επόμενη ημέρα οι λεπτομέρειες φεύγουν
σιγά-σιγά και η εικόνα που οραματιζόμαστε από μνήμης γίνεται όλο
και πιό θαμπή. Στο τέλος, αυτό που μένει από την αρχική εμπειρία
που έγινε στη σκέψη μας ζωντανό αντικείμενο οραματισμού, δεν είναι
άλλο παρά το αποτέλεσμα της παρέμβασης του νου μας πάνω σε αυτό.

"Ο νους είναι ο φονιάς του πραγματικού",
"ο μαθητής ας σκοτώσει το φονιά",
διαβάζουμε στη Φωνή της Σιγής της Έλενας Μπλαβάτσκυ...

Ας συνοψίσουμε: Τί έχουμε εδώ;
Μια εμπειρία, μια αποτύπωση της εμπειρίας ως εικόνα (όχι μόνο
οπτική αλλά με περισσότερες από μία αισθήσεις), που εμφανίζεται
κάπου μέσα στο κεφάλι μας και έχουμε άμεση πρόσβαση.
Με την παρέλευση του χρόνου αυτή η άμεση εικόνα αρχίζει να
υπόκειται σε κάποια νοητική επεξεργασία και με αυτόν τον τρόπο
γίνεται η αντικατάστασή της από τη νοητική εικόνα, που είναι
και υποσύνολο της πραγματικής, αλλά συχνά έχει και φανταστικά
στοιχεία μέσα της.
Η ανάμνηση είναι μοιράια μια τέτοια, νοητική εικόνα, γιατί η
διαδικασία που περιγράψαμε δεν είναι δυνατόν να παρακαμφθεί.

Αν μπορούσε κάποιος μαθητής να παρακάμψει το νου κατά το
μετασχηματισμό της καθαρής εικόνας (μετά το βίωμα) σε ανάμνηση,
τότε θα μπορούσαμε να έχουμε στη διάθεσή μας "φωτογραφίες" του
παρελθόντος που να τις επαναφέρουμε ως βιώματα οποιαδήποτε
στιγμή το επιθυμούμε.
Αυτό δε, θα ήταν κάτι το πολύ χρήσιμο, διότι θα είχαμε τότε
πρόσβαση σε ένα είδος γνώσης πολύ σημαντικό. Το επόμενο βήμα θα
ήταν η υλοποίηση του βιώματος, οπωτεδήποτε το επιθυμούμε.

quote:

---

"Ο νους είναι ο φονιάς του πραγματικού",
"ο μαθητής ας σκοτώσει το φονιά",
διαβάζουμε στη Φωνή της Σιγής της Έλενας Μπλαβάτσκυ...

---

Edited by - Deva_Parinito on 15/06/2005 21:01:12

quote:

---

Μη σκέψη:
Εδώ, αφού έχουμε φτάσει στην ηρεμία των υπόλοιπων σωμάτων μας, αφήνουμε το μυαλό να τρέχει και σκεφτόμαστε ό,τι θέλουμε. Σε κάποια στιγμή όμως φανταζόμαστε ένα λευκό - αδιαφανές σύννεφο μπροστά μας και οραματιζόμαστε κάθε σκέψη που μας έρχεται στο μυαλό να μπαίνει μέσα στο σύννεφο και να εξαφανίζεται. Όλες οι σκέψεις που έρχονται ακολουθούν την ίδια διαδικασία. Αντί σύννεφο κάποιοι περιγράφουν τη χρήση ενός μικρού μαυρου τετραγώνου. Μπορούμε ακόμη να οραματιστούμε ότι κρατούμε μια σκούπα και σκουπίζουμε τις σκέψεις από ένα επίπεδο στο οποίο βρισκόμαστε και είναι ψηλά. Οι σκέψεις σκουπίζονται έξω από το επίπεδο και χάνονται στο άπειρο. Σε άλλη παραλλαγή, οραματιζόμαστε τις σκέψεις μας να βγαίνουν από το μυαλό και να συγκεντρώνονται σε ένα μπαλόνι. Το μπαλόνι μεγαλώνει, και κάποια στιγμή το απογειώνουμεκαι το στέλνουμε στο διάστημα...

---

Edited by - Deva_Parinito on 15/06/2005 21:45:58

Κατά αρχήν θα ήθελα σεβαστή λίλιθ ,να με συγχωρέσεις , που δεν διάβασα όλες τις αναφορές σου, στο θέμα που προβάλεις με τίτλο :

Ο Δημιουργικός ΟΡΑΜΑΤΙΣΜΟΣ στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ

Δεν θέλω να γράψω κάποια δική σκέψη, η στοχασμό επάνω στο πολύ ενδιαφέρον σου θέμα .

Θέλω όμως να προβάλω μια ερώτηση, που μου έκανε ο φίλος gigenis .

Με ρώτησε :

ποτε ηταν η τελευταια φορα που παραιτηθηκες για να μην διωξουν συναδελφο με παιδια;

Αυτός ο προβληματισμός, είναι και δικός σου ;;;
Θα μπορούσες εσύ να το κάνεις, για κάποιον συνάνθρωπό σου, αν αυτός είχε μεγαλύτερη ανάγκη από εσένα ;;;
Αν ναι η όχι , αιτιολόγησέ το ,σε παρακαλώ.

quote:

---

Δεν θέλω να γράψω κάποια δική σκέψη, η στοχασμό επάνω στο πολύ ενδιαφέρον σου θέμα .

---

Edited by - Deva_Parinito on 15/06/2005 22:07:44

Deva Parinito και το τζίνι του.

alfa-omega μας τάραξες τα νερά, ντέαρ, γουάι;

Καλησπέρα αγαπητέ μου Deva,
σε θερμοκαλοσορίζω στο θέμα μου!

ναι, παράκαμψη! είναι σίγουρα μια πετυχημένη λέξη και πολύ
παραστατική για εμένα.

quote:

---

Υπάρχουν πολλοί τρόποι που βοηθούν σ' αυτό που λες "Δημιουργικός οραματισμός στην καθημερινότητα" και όλοι έχουν ένα κοινό σημείο. Συγκλίνουν στην συνειδητότητα, στην παρατήρηση του εαυτού και στην υπέρτατη γνώση του να γνωρίζω ποιος είμαι, τι κάνω, τι λέω, και τι συμβαίνει γύρω μου.

---

Ας τοποθετηθώ όμως στο θέμα σου αγαπητή λίλιθ.

Το όραμα που έχει καταλάβει την ύπαρξή μου ολόκληρη, αυτήν την χρονική περίοδο είναι :

Να δώσω σάρκα και οστά σε μια συγκεκριμμένη φαντασίωσή μου.

Το επιδιώκω αυτό, επειδή η φαντασία μου δεν έχει όρια.

Το σώμα μου δεν μπορεί να ακολουθήσει.

Όσο και να προσπαθεί να πειθαρχήσει στην άυλη πνευματική φαντασίωσή μου,αποτυχαίνει.
Έχω βάλει πολύ ψυλά τον πύχη .
Θα πρέπει να τον κατεβάσω στο πνευματικό επίπεδο ,που έχει φτάσει η
διάνοιάμ μου.

Αλοιώς θα ζω σε έναν φανταστικό κόσμο.

Γεγονός είναι ότι αυτός ο φανταστικός κόσμος με σαγηνεύει.
Κάτι μέσα μου ,με παροτρείνει να συνεχίσω την προσπάθεια αυτή.

Δεν είναι η αυλη πνευματική ενέργια, χάρη στην οποία υπάρχω και βιώνω καθημερινά το μοναδικό θαύμα της υπάρξεώς μου ;;;

Φίλε Deva_Parinito ,ευχαριστώ για την σημαντική σου διευκρίνηση.

Και πάλι συγνώμη.

Ο λογισμός λοιπόν, η λογική μας είναι η εξής :

quote:

---

Από το θέμα της Αμαλίας : "Να πεθαίνεις και να λες, θάνατος δεν υπάρχει", Ν.Καζαντζάκης.

Το "λογικό" για μένα, ερμηνεύεται σύμφωνα με την Αριστοτελική αρχή του αποκλειόμενου τρίτου. Όλες οι μετέπειτα φιλοσοφικές θεωρήσεις του εσώτερου "εγώ" στον άνθρωπο, βασίζονται σε τούτη την αρχή του Αριστοτέλη, που λέει με πολύ απλά λόγια πως το Α είναι Α και το Β είναι Β και ποτέ δεν μπορεί το Α να ταυτιστεί με το Β. Αυτή, είναι η αρχή της Δυτικής Σκέψης, και θεμελιωτής της είναι ο Αριστοτέλης, και αυτή διέπει τον "λογικό" νου. Όλη η ανθρωπότητα έχει προχωρήσει βάσει αυτής της λογικής, και σε κάθε άνθρωπο, η λογική του, ακουλουθεί τούτη την αρχή. Από αυτήν την αρχή, μπορούμε να οδηγηθούμε. Ο Αριστοτέλης διαχωρίζει, και επιλέγει.Ο όρος "επιλογή", εμφανίζεται γιατί βρίσκεται "επί" της "λογικής", δηλ. μπορεί να κάνει χρήση τούτης της λογικής. Έτσι ο νους, σκέφτεται, απορεί, προβληματίζεται, αμφιβάλλει, κατανέμει, συμπεραίνει, κρίνει και εν τέλει, επιλέγει. Η επιλογή του είναι πάντα, ένα από τα δύο, ή το Α ή το Β, ή ναι ή όχι, ή σωστό ή λάθος, ή ζωή ή θάνατος. Από αυτό, ξεκινούν τα πάντα. Η αδυναμία του νου να σκεφτεί το παρόν, βρίσκεται ακριβώς σε τούτο το σημείο γιατί ο νους ή θα σκεφτεί το παρελθόν ή θα σκεφτεί το μέλλον. Το παρόν, αδυνατεί να το συλλογιστεί. Όλες οι νοητικές λειτουργίες, όλες οι φιλοσοφικές θεωρήσεις, όλες οι συλλογιστικές διεργασίες, γίνονται ή στην μία κατεύθυνση, ή στην άλλη. Ο νους αποκλείει δηλ. το τρίτο ενδεχόμενο, την τρίτη "επιλογή", την τρίτη "δύναμη" (για να κάνω και μια σύνδεση με την τρίτη εξουδετερωτική δύναμη που προανέφερα), την τρίτη κατάσταση, η οποία λέει πως μπορεί, το Α να γίνει ταυτοχρόνως Β. Αυτό, για τον λογικό νου, για τον Αριστοτέλη, και για την συντρηπτική πλειοψηφία των ανθρώπων, είναι αδύνατο. Ακόμη κι αυτοί, που προσπαθούν να κατανοήσουν την τρίτη εκδοχή, όπως ήταν ο Καζαντζάκης, έρχονται πάντα σε κάποιο δίλλημα που τους εμφανίζει ο νους τους, έντεχνα, με χίλιους δυο τρόπους, αφού αυτός είναι ο λόγος που υπάρχει.

---

Edited by - Deva_Parinito on 16/06/2005 20:41:58

quote:

---

Να δώσω σάρκα και οστά σε μια συγκεκριμμένη φαντασίωσή μου.

---

quote:

---

Έχω βάλει πολύ ψυλά τον πύχη.Θα πρέπει να τον κατεβάσω στο πνευματικό επίπεδο ,που έχει φτάσει η διάνοιάμ μου.

---