- Ο Δημιουργικός ΟΡΑΜΑΤΙΣΜΟΣ στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
quote:
Τουλάχστον, αν κάποιος μπορεί να κάνει το δεύτερο με επιτυχία, δύσκολα μπορώ να τον φανταστώ να υπάρχει εδώ, ανάμεσά μας...
E, μην τον φαντάζεσαι τότε...
Deva Parinito
quote:
Και πιστεύω θέλει πολλές στιγμές, θέλει ολόκληρες ζωές για να
σταθείς σε ετούτη τη ρογμή όρθιος...
Μια στιγμούλα είναι, μην ανησυχείς. Για δες τι όμορφα που το λες :
quote:
βλέποντας π.χ. ένα κόκκινο μαγικό δέντρο στην Πάρνιθα, αλλά
και πάλι είναι στιγμές απειροελάχιστες
Άρα ζεις στην Ελλάδα, στην Αθήνα θα τολμούσα να πω. Σίγουρα θα ξέρεις από παρακάμψεις... 
Deva Parinito
Edited by - Deva_Parinito on 16/06/2005 21:35:07
quote:
Δεν ξέρω τι να πω... για μένα είναι πολύ εύκολο μέσα από καταστάσεις "εκπλήρωσης ονείρων" να παγιδευτείς μέσα σε αυτά, μέσα στις εσωτερικές διεργασίες που τα "δημιούργησαν" και να νομίσεις ότι έχεις δυνάμεις...
E, δεν είναι μόνο για σένα. Για τους περισσότερους εγώ θα έλεγα, πως ισχύει τούτο. Γι' αυτό και είναι πολύ σημαντικό να διαχωρίζεται αυτή η "φανταστική" κατάσταση από την πραγματικότητα. Για να μην δημιουργηθεί μετά η ψευδαίσθηση, η αυταπάτη.
Όσον αφορά για τις δυνάμεις που λες, ρίξε μια ματιά στο παρακάτω:
η δύναμη είναι δύναμη, για 'κείνον, δανεικιά του...
Καλό ξημέρωμα,
Deva Parinito
μετά τους διαλογισμούς μου... 
τί είναι αυτό, που μαγικά αληθινό φαντάζει στα μάτια σου;
πρόσεξε! μην προσπαθείς να το πιάσεις! έχει ήδη φύγει...
είναι στιγμές μέσα στο χρόνο, που φεύγεις από το νου, ελευθερώνεσαι,
μα πάλι τότε, αυτόματα το συνειδητοποιείς στο τώρα σου και η μαγεία
χάνεται...
αν δεις και εσύ μια τέτοια στιγμή, χαμογέλασε και φίλησέ την,
έπειτα άστην ελεύθερη, μην προσπαθήσεις να την πιάσεις, να την
κάνεις κάτι...
quote:quote:
Να δώσω σάρκα και οστά σε μια συγκεκριμμένη φαντασίωσή μου.Μάλλον εννοείς πως προσπαθείς να κάνεις αληθινή μια φαντασίωσή σου. Αν κάνω λάθος, διόρθωσέ με.
Αυτό που προσπαθείς να κάνεις, οφείλω να σε προειδοποιήσω ως φίλος, είναι πολύ επικίνδυνο. Αφ' ενός δεν πρόκειτε να γίνει ποτέ, αφ' ετέρου αν αναλωθείς και δωθείς ολοκληρωτικά σε τούτη την προσπάθεια, είναι βέβαιο πως θα χάσεις κάτι άλλο. Δεν σου λέω τι. Πρόσεξε μόνο, αυτό το κάτι άλλο, μην είναι η ίδια η ζωή σου, που θα σου 'χει φύγει χωρίς να το πάρεις πρέφα, που λέμε.
Φιλικά,
Deva ParinitoΈγινε, τα λέμε...
Αν είναι να μου φύγει η ζωή, δίχως να το πάρω χαμπάρι , τι άλλο θέλω.
Όσο για την απώλεια των φρένων , αν τις χάσω τι με κόφτει ;;;
Ποιος τρελλός γνωρίζει την τρέλλα του ;;;
Βρε μήπως ενοείς κάτι άλλο ;;;
quote:
Η μόνη παράκαμψη που μπορεί να υπάρξει στην συνέχεια του νου (και συνέχεια του νου σημαίνει παλινδρομική κίνηση από παρελθόν σε μέλλον και τούμπαλιν), η μόνη παράκαμψη λοιπόν, είναι η κίνηση σε αυτό που λέω και λέει κι ο Μανώλης, «ρωγμή του χρόνου». Η λεγόμενη δηλ. «άχρονη» κίνηση. Αυτή η κίνηση έχει βάθος και ύψος, δεν είναι παράλληλη με την κίνηση του χρόνου, αλλά κάθετη σ’ αυτήν και αυτό που λέω «ιδέες», προέρχονται θα έλεγα χαριτολογώντας, ακριβώς από εκείνη την περιοχή. Από την ρωγμή του χρόνου δηλ. Πολλές φορές λέμε «στο τσακ μου ήρθε αυτή η ιδέα».
Προσπαθώ να κατανοήσω αυτό που γράφεις εδώ, τον τρόπο που αντιλαμβάνεσαι
την Ιδέα. Μπορώ βιωματικά μόνο να το αντιληφθώ, αφού όπως γράφεις δεν μπορεί να γίνει κατανοητό μέσα από μια λογική διεργασία. Θα σου θέσω μια ερώτηση: Την ώρα που ένας καλλιτέχνης δημιουργεί, ας πούμε ένας ζωγράφος ή ένας στιχουργός, αν θα μπορούσαμε να θυμηθούμε τι συμβαίνει εκείνη ακριβώς τη στιγμή…
Σαφώς για μένα υπάρχει ένα υπόβαθρο λογικής, είναι το σύστημα που έχει κατασκευάσει ο καλλιτέχνης προκειμένου να ερμηνεύσει τον κόσμο. Περιέχει σύμβολα, ποιότητες, χρώματα, αρμονίες…Ο καλλιτέχνης αρπάζει το μολύβι και αρχίζει να δημιουργεί. Στην αρχή ενεργοποιεί τη λογική του, δηλαδή στοιχεία του συστήματος κοσμο-ερμηνείας του, δε θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, αφού έχει ένα στόχο που κάπου εντάσσεται. Μετά έρχεται η μούσα… Ο καλλιτέχνης το βιώνει ως κάτι που τον σηκώνει ψηλά, πάνω από τις λογικές του σκέψεις, αν και από εκεί ξεκίνησε. Τραβά μια γραμμή, γράφει ένα στοίχο, αλλά δεν επανεξετάζει αυτόματα το αποτέλεσμα της δράσης του με τη λογική, αφήνεται, ταξιδεύει. Παρακάμπτει τη λογική, αλλά δεν την εξουδετερώνει, δε τη σκοτώνει. Από αυτή εφορμά, αλλά αυτή σιωπά κάπου στη διάρκεια της δημιουργίας. Ο καλλιτέχνης κάποια στιγμή σταματά και παρατηρεί το αποτέλεσμα της δράσης του. Βλέπει λογική, αλλά και κάτι ακόμη, κάτι που τον κάνει να ριγήσει, επειδή αναγνωρίζει μια αλήθεια, που η λογική μπορεί μεν να ερμηνεύσει, αλλά που αυτή η αλήθεια την υπερβαίνει τη λογική. Υποκλίνεται σε αυτήν, δοξολογεί…
Είναι αυτό Deva, η Ιδέα σου;
Όραμα και οραματισμός
Ο οραματισμός όπως τον αντιλαμβάνομαι και τον περιγράφω σε ετούτο το θέμα είναι μια νοητική διαδικασία. Χρησιμοποιεί κυρίως στοιχεία από το παρελθόν, μνήμες εικόνων, στοιχείων, χρωμάτων, αισθήσεων, τις οργανώνει και τις προβάλει σα σκεπτομορφές επιθυμιών. Μετά τη δημιουργία της σκεπτομορφής ο δημιουργός της την αφήνει να υπάρχει, αλλά εδώ υπάρχει μια παγίδα. Δεν πρέπει να προσκολληθεί στην επιθυμία / σκεπτομορφή, αλλά να την αφήνει να υπάρχει όμορφα και ωραία. Από το σημείο αυτό και πέρα, οι δράσεις του δεν πρέπει να συγχέονται με αυτή, δεν πρέπει να θεωρεί δεδομένο το αποτέλεσμα, δεν πρέπει να αφεθεί να τον ρουφήξει η σκεπτομορφή.
Θα φέρω ένα απλό παράδειγμα: Πριν από δύο χρόνια ήθελα να αγοράσω ένα διαμέρισμα. Το βρήκα, μου άρεσε, αλλά δε συμφωνούσαμε στην τιμή με τον ιδιοκτήτη. Υπήρχαν εξάλλου και άλλες προσφορές, από άλλους αγοραστές με περισσότερα χρήματα από αυτά που εγώ έδινα. Όμως εγώ το ήθελα. Κάθε μέρα περνούσα μπροστά από το διαμέρισμα, σταματούσα, το έβλεπα και το χαιρετούσα. Έκλεινα τα μάτια και φανταζόμουνα τον εαυτό μου να ανοίγει την τσάντα, να παίρνει το κλειδί, να ανοίγει την πόρτα, να μπαίνει στο διαμέρισμα, να κάθεται στο γραφείο και να χαίρεται για το διαμέρισμα, που επιτέλους του ανήκει, με τους δικούς του όρους. Σε αυτή τη διαδικασία προσπαθούσα μεν να πίσω τον ιδιοκτήτη με τη δύναμη της λογικής, αλλά ένα κομμάτι μέσα μου δρούσε χωρίς λογική, ενεργοποιημένο μόνο από το συγκεκριμένο όραμα. Αυτό το κομμάτι το αντιλαμβανόμουνα ως ένα σύμμαχο, χωρίς να προσπαθώ να το εκλογικεύσω, απλά το άφηνα να υπάρχει εκεί. Τελικά το διαμέρισμα το αγόρασα, με τους δικούς μου οικονομικούς όρους, ενώ ο ιδιοκτήτης προκειμένου να το πάρω εγώ, απέρριψε μια μεγαλύτερη προσφορά.
Ο κύριος λόγος που προτείνω τον οραματισμό, όπως τον περιγράφω, είναι για να κάνει στο άτομο σαφή ένα στόχο. Το να αφήνεις τη ζωή να περνά από δίπλα, χωρίς να έχεις στόχους είναι χάσιμο. Από την άλλη πλευρά είναι σημαντικό να μην εγκλωβίζεσαι μέσα σε ετούτους του στόχους. Είναι δύσκολη φιλοσοφία ζωής αυτή, αλλά δε γνωρίζω άλλη φιλοσοφία να της αντιτάξω. Μπορούμε να ζούμε χωρίς θέλω; Μπορούμε να αφηνόμαστε στα θέλω μας χωρίς να κάνουμε κάτι για αυτά; Και δεν εννοώ να κάνουμε κάτι καταπιεστικά για τα θέλω μας, απλά να τα πιστοποιούμε και να τους δίνουμε χώρο να ζήσουν…
Μετά από πολλά χρόνια θέλω να δώσει ο Θεός να έχω συγκεντρώσει περισσότερη εμπειρία, γνώση και σοφία, για το πώς να ζήσω μια ζωή. Ακόμη όμως είμαι στο ψάξιμο…
quote:
Σαφώς για μένα υπάρχει ένα υπόβαθρο λογικής, είναι το σύστημα που έχει κατασκευάσει ο καλλιτέχνης προκειμένου να ερμηνεύσει τον κόσμο. Περιέχει σύμβολα, ποιότητες, χρώματα, αρμονίες…Ο καλλιτέχνης αρπάζει το μολύβι και αρχίζει να δημιουργεί. Στην αρχή ενεργοποιεί τη λογική του, δηλαδή στοιχεία του συστήματος κοσμο-ερμηνείας του, δε θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, αφού έχει ένα στόχο που κάπου εντάσσεται. Μετά έρχεται η μούσα… Ο καλλιτέχνης το βιώνει ως κάτι που τον σηκώνει ψηλά, πάνω από τις λογικές του σκέψεις, αν και από εκεί ξεκίνησε. Τραβά μια γραμμή, γράφει ένα στοίχο, αλλά δεν επανεξετάζει αυτόματα το αποτέλεσμα της δράσης του με τη λογική, αφήνεται, ταξιδεύει. Παρακάμπτει τη λογική, αλλά δεν την εξουδετερώνει, δε τη σκοτώνει. Από αυτή εφορμά, αλλά αυτή σιωπά κάπου στη διάρκεια της δημιουργίας. Ο καλλιτέχνης κάποια στιγμή σταματά και παρατηρεί το αποτέλεσμα της δράσης του. Βλέπει λογική, αλλά και κάτι ακόμη, κάτι που τον κάνει να ριγήσει, επειδή αναγνωρίζει μια αλήθεια, που η λογική μπορεί μεν να ερμηνεύσει, αλλά που αυτή η αλήθεια την υπερβαίνει τη λογική. Υποκλίνεται σε αυτήν, δοξολογεί…
Είναι αυτό Deva, η Ιδέα σου;
Δεν ξέρω καλή μου Λίλιθ. Δεν είμαι καλλιτέχνης. Αυτό που ξέρω όμως και μπορώ να σου μιλήσω γι' αυτό, είναι πως η δική μου η Ιδέα, μάλλον στόμα έχει και μιλιά δεν έχει, που λέμε, μιας και όσες σελίδες κι αν σου γράψω τώρα, αυτό που θα καταλάβεις για την Ιδέα μου, πολύ θα απέχει απ΄ αυτήν.
Ύστερα, Λίλιθ, εγώ δεν μίλησα στα προηγούμενα μηνύματά μου, για την δική μου την ιδέα, αλλά για το τι συμβαίνει πραγματικά σ' αυτό που λέμε "ρωγμή του χρόνου", στο ενδιάμεσο δηλ. εκεί που ο νους προσπαθεί να εννοήσει το σχεδόν ανύπαρκτο και μεταβαλλόμενο παρόν. Αυτό είναι δύσκολο να κατανοηθεί, διαβάζοντας πέντε γραμμές κειμένου. Πρέπει να βιωθεί, να το ζήσεις δηλ., να το συνειδητοποιήσεις. Το έχω ξαναπεί. O άνθρωπος διαβάζοντας, λίγα μαθαίνει, βλέποντας και ακούγοντας, μαθαίνει περισσότερα. Όταν καρδιοχτυπήσει, τα μαθαίνει όλα.
Ποιες είναι οι πραγματικές σου απορίες, πάνω σ' αυτά που λέω για τον διαλογισμό ? Αυτό θα ήταν χρήσιμο να συζητηθεί, για σένα αλλά και για μένα...
Φιλικά,
Deva Parinito
Edited by - Deva_Parinito on 18/06/2005 15:52:03
quote:
Θα φέρω ένα απλό παράδειγμα: Πριν από δύο χρόνια ήθελα να αγοράσω ένα διαμέρισμα. Το βρήκα, μου άρεσε, αλλά δε συμφωνούσαμε στην τιμή με τον ιδιοκτήτη. Υπήρχαν εξάλλου και άλλες προσφορές, από άλλους αγοραστές με περισσότερα χρήματα από αυτά που εγώ έδινα. Όμως εγώ το ήθελα. Κάθε μέρα περνούσα μπροστά από το διαμέρισμα, σταματούσα, το έβλεπα και το χαιρετούσα. Έκλεινα τα μάτια και φανταζόμουνα τον εαυτό μου να ανοίγει την τσάντα, να παίρνει το κλειδί, να ανοίγει την πόρτα, να μπαίνει στο διαμέρισμα, να κάθεται στο γραφείο και να χαίρεται για το διαμέρισμα, που επιτέλους του ανήκει, με τους δικούς του όρους. Σε αυτή τη διαδικασία προσπαθούσα μεν να πίσω τον ιδιοκτήτη με τη δύναμη της λογικής, αλλά ένα κομμάτι μέσα μου δρούσε χωρίς λογική, ενεργοποιημένο μόνο από το συγκεκριμένο όραμα. Αυτό το κομμάτι το αντιλαμβανόμουνα ως ένα σύμμαχο, χωρίς να προσπαθώ να το εκλογικεύσω, απλά το άφηνα να υπάρχει εκεί. Τελικά το διαμέρισμα το αγόρασα, με τους δικούς μου οικονομικούς όρους, ενώ ο ιδιοκτήτης προκειμένου να το πάρω εγώ, απέρριψε μια μεγαλύτερη προσφορά.
Δεν νομίζω πως λες και κάτι. Μπορεί να σε γούσταρε ο ιδιοκτήτης του. Πολλές φορές, σε κάποιον άνθρωπο που μας αρέσει ο χαρακτήρας του, λέμε "Εντάξει ρε φίλε, ας χάσω και πέντε φράγκα απο σένα, είσαι ωραίος τύπος και σε πάω, χαλάλι σου !". Αυτό το ενδεχόμενο, γιατί δεν το σκέφτεσαι ?
Φιλικά,
Deva Parinito
Edited by - Deva_Parinito on 18/06/2005 16:02:39
quote:
Ποιος τρελλός γνωρίζει την τρέλλα του ;;;
Κανείς. Αλλά και ποιος λογικός γνωρίζει την λογική του ?
Φίλε/η alfa-omega, δεν μίλησα για απώλεια φρένων. Αλλά και η απώλεια φρένων, δεν είναι και τόσο καλό να συμβαίνει σ' έναν άνθρωπο. Χωρίς φρένα, μπορεί να σκοτωθείς. Και καλά εσύ, τράβα και πέθανε αν θες, αλλά άμα σκοτώσεις και καναν άλλον δηλ. αδαή ανθρωπάκο, τότε ? Τι σου φταίει δηλ. ο άλλος ?
Αυτό που λέω, είναι πως αν αναλωθείς ολοκληρωτικά σε τούτη την προσπάθεια να κάνεις μια φαντασίωσή σου πραγματικότητα, θα χάσεις ό,τι όμορφο έχει η ζωή σου. Και δεν εννοώ τίποτα σπουδαία πράγματα δηλ. ένα ποτήρι κρασί με ένα φίλο, με τον/την σύντροφό σου, μια κουβέντα, μια καλημέρα, έναν γλυκό λόγο, ένα χαμόγελο, ένα χάδι, ένα τραγούδι, τέτοια πράγματα, απλά. Κράτα ένα μέτρο βρε αδελφέ, αυτό σου λέω, αλλά να θυμάσαι και να έχεις στο νου σου, πως μια φαντασίωση δεν μπορεί να γίνει ποτέ πραγματικότητα. Ακόμη κι όταν ένα "όνειρο", ένα "όραμα" που λέει και η Λίλιθ, φαίνεται σε μας πως εκπληρώνεται κάποια στιγμή, αυτό, ποτέ δεν είναι το ίδιο με το αρχικό, με το ορίτζιναλ. Κάτι αλλάζει, πάντα, ή στο αρχικό όνειρο ή σε μας τους ίδιους.
Ποτέ δεν μπορείς να μπεις δυο φορές στο ίδιο ποτάμι. Μα ακόμη κι αν μπεις και το ποτάμι σου φαίνεται ίδιο, εσύ θα έχεις αλλάξει...
Φιλικά,
Deva Parinito
Edited by - Deva_Parinito on 18/06/2005 16:33:44
quote:
Ο κύριος λόγος που προτείνω τον οραματισμό, όπως τον περιγράφω, είναι για να κάνει στο άτομο σαφή ένα στόχο.
Kάτω από οποιονδήποτε στόχο, βρίσκεται η θέληση. Δεν μπορείς να κάνεις τίποτε, αν δεν το θέλεις πολύ, αν δεν το θέλεις πραγματικά πολύ. Και κάτω από την θέληση, έχει την έδρα της η πίστη. Η πίστη στον ίδιο σου τον εαυτό. Αυτή η πίστη, δεν διαφέρει ούτε από την δική μου μα ούτε από κανενός άλλου ανθρώπου. Είναι ίδια. Άλλο πίστη όμως, άλλο όραμα.
Γι' αυτό σου είπα, πως εγώ "οραματίζομαι" άπειρα πράγματα κατά την διάρκεια μιας ημέρας. Αυτό δεν σημαίνει πως τα πιστεύω κιόλας.
Αλήθεια, ποιος είναι αυτός ο στόχος που λες Λίλιθ ? Η αγορά ενός σπιτιού για παράδειγμα ?
Deva Parinito
Θεωρώ πως όλοι όσοι έχουν κάποιες γνώσεις γύρο από το θέμα «Τεκτονισμός» έχουν απαντήσει πάντα σε όποια ερώτηση έχει τεθεί και πάντα όταν αυτές προερχόντουσαν από άτομα είτε καλοπροαίρετα είτε όντως μη έχουσα μια ποιο εξειδικευμένη γνώση του θέματος.
Η κακιά στιγμή λοιπόν θέλω να πιστεύω πως φταίει και όχι κάτι άλλο.
Προσωπικά διατίθεμαι να απαντήσω, με όσες γνώσεις έχω, στη φίλη είτε στο ανάλογο θέμα του Τεκτονισμού, είτε μέσω mail αν εκείνη το επιθυμεί.
Σίγουρα οι ευχές και οι δικές μου είναι προς ΟΛΟΥΣ, Υγεία, Αγάπη, Ευτυχία λοιπόν φίλοι και αντιπαρατιθέμενοι.
Καλά Χριστούγεννα
ΧοΧοΧο !
κι εσύ βλέπω ότι δε διαβάζεις προσεκτικά τον πολλά υποσχόμενο Μυνχάουζεν.
Θα σας μαλώσω!!!!!!!
Στη Σελίδα 10 του παρόντος θέματος, μας είχε γράψει:
quote:
Extra tip* σε μορφή QUIZ: Γιατί τα ολοκληρωτικά καθεστώτα κλείνουν όλες τις μασονικές στοές και αποδιοργανώνουν το τοπικό μασονικό δίκτυο (συγνώμη αθώες λέσχες οινοφίλων ήθελα να πω) αμέσως αφού αναλάβουν δράση;;;;;; (παρόλο που σχεδόν πάντα είναι ΚΑΙ οι ΙΔΙΟΙ ΜΑΣΟΝΟΙ)
…
Απάντηση: ΚΑΛΑ ΡΕ!!! Για Μ***ες τους έχετε να τις αφήσουν ανοιχτές;
Για να δούμε...
Virtus Junxit Mors Non Separabit (Whom virtue unites, death will not separate)
quote:
Πολύ φωνάζετε εδώ μέσα, σας ακούω από τα διπλανά τόπικ και μπαίνω γιατί ανησυχώ.Μου άρεσε η φίλη μας που γράφει στον πληθυντικό. Νομίζω λοιπόν ότι μπορείτε να γράφετε "Είστε παλιάνθρωπος", "Είστε φασίστας" και άλλα τέτοια, να υπάρχει και μια ευγένεια βρε αδελφέ.
Καλά Χριστούγεννα σε όλους.
Σου άρεσε, ε; 
Αλήθεια, δεν ξέρω γιατί το φράγκικο κατάλοιπο του πληθυντικού το έχουμε υιοθετήσει ως "ευγένεια"....
.
.
Virtus Junxit Mors Non Separabit (Whom virtue unites, death will not separate)
Εάν αυτό δεν είναι αποδεκτό θα μου επιτρέψετε να χρησιμοποιήσω όποιον τρόπο θέλω για να απαντήσω σε αυτές τις χυδαιότητες.
Χωρίς να επέμβετε τότε.
Ευχαριστώ."
Το "Χωρίς να επέμβετε τότε." πραγματικά δεν το κατάλαβα Ramoglou.
Επισήμανες το πρόβλημα στο μήνυμά σου σε αυτήν τη συζήτηση, το κοινοποίησες προς την ομάδα των Συντονιστών, το είδα κι εγώ και συμφωνώ μαζί σου και με την αίτησή σου. Θα μου επιτρέψεις κι εσύ με τη σειρά μου να επέμβω με τον τρόπο που θεωρώ δίκαιο και προς οποιαδήποτε πλευρά, συνυπολογίζοντας φυσικά τις προηγούμενες "προκλήσεις", το ψυχολογικό κλίμα που υπάρχει την εκάστοτε στιγμή για αυτόν/ήν που γράφει, κ.ο.κ. Έχω ξαναγράψει εξάλλου πρόσφατα ότι αυτός που διαθέτει και τα περισσότερα "εφόδια"(νοητικά και ψυχολογικά) φέρει και τη μεγαλύτερη ευθύνη. Στην συγκεκριμένη περίπτωση και για τις τελευταίες 2 σελίδες που διάβασα πιστεύω πως η στάση σου διέπεται από ισορροπία και σε συγχαίρω γι'αυτό.
Το εν λόγω μήνυμα τροποποιήθηκε ήδη.
Πιστεύω αγαπητέ skeptic πως αυτό το μήνυμά σου αλλά και η γενικότερη τοποθέτησή σου στο θέμα αυτό μάλλον είναι κάπως "παρορμητικά", υπερβολικά γενικευτικά και υπό συνθήκες παραπλανητικά. Σίγουρα δεν συμφωνώ καθόλου με την "ταμπελοποίηση" και την "τσουβαλοποίηση" ανθρώπων και ιδεολογιών. Ούτε με τη δημιουργία εντυπώσεων, ψυχολογικού τύπου, χωρίς σαφή επιχειρηματολογία. Σκεπτικά του τύπου "το Α μου φαίνεται να μοιάζει με κάτι, το Β μου θυμίζει κάτι παρόμοιο... άρα θα πρέπει να ταυτίζονται" δεν ικανοποιούν ούτε στο ελάχιστο το κίνητρο και τις σκοπιμότητες οποιουδήποτε γνήσιου ερευνητή.
Συνιστώ λοιπόν πολύ μεγάλη Προσοχή από εδώ και πέρα και ιδιαίτερα στις κρίσεις σου και στους χαρακτηρισμούς σου απέναντι σε ανθρώπους.
Συνιστώ όμως προσοχή και σε όλους τους συμμετέχοντες, έτσι ώστε να μην συνεχιστούν οι "παρεκτροπές" και οι "χαρακτηρισμοί" από οποιαδήποτε πλευρά, θιγόμενη ή θίγουσα! Προσβάλουσα ή προσβαλόμενη! Μερικές φορές εξάλλου οι ρόλοι αυτοί εύκολα αντιστρέφονται και βρίσκεσαι να έχεις ακόμη και μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης από αυτόν/ήν που αρχικά σε "προκάλεσε"...
Θα ήθελα επίσης να ζητήσω την απενεργοποίηση του θέματος αυτού(μέσα σε δύο ημέρες από τώρα) καθώς νομίζω πως έχει κορεστεί και σε μεγάλο βαθμό παρεκτραπεί σε άσχετα ζητήματα από το αρχικό.
Σε οποιαδήποτε περίπτωση θα μπορέσει να υπάρξει καινούργια σχετική Συζήτηση(για το πολύ ενδιαφέρον αυτό θέμα), όμως με μία περισσότερο αντικειμενική ματιά, ελπίζω, και με αυθεντικό ερευνητικό πνεύμα που θα αποφεύγει τις "παρωπίδες" οποιουδήποτε τύπου.
-------------------------
"Ζήτησε από τη γη, τον
αέρα και από το νερό, τα
μυστικά που κρατούν για
σένα"
-------------------------
BE CAREFULL WHAT YOU WISΗ IS WHAT YOU WANT !!!
BE CAREFULL WHAT YOU WISΗ IS WHAT YOU WANT !!!
Νομίζω ότι το τόπικ είναι πλέον άνευ ουσίας (εξ αρχής ήταν αλλά τέλος πάντων).
Εγώ προσωπικά ό,τι είχα να πω το είπα.
Το λόγο τώρα έχει η επιστήμη....
Αγαπητή φίλη analphabet,μην την παρεξηγείς τη Zadok
Ξέρεις είναι σαν την ψαρόσουπα.Πρέπει να αντιληφθείς την αξία της για να αρχίσει να σου αρέσει
Νά'χετε την ευλογία του Ισραήλ
Σίγουρα είναι στη δική σας διακριτική ευχέρεια να τροποποιήσετε, διαγράψετε ή να κλειδώσετε ένα θέμα σίγουρα με τα δικά σας κριτήρια νουθετείτε ή όχι ένα μέλος.
Αυτό είναι απόλυτα αποδεκτό, τουλάχιστον από εμένα.
Η φράση «Χωρίς να επέμβετε τότε» δεν είχε σκοπό να προκαταλάβει τις όποιες αντιδράσεις σας αλλά είχε μια ας το πούμε ρητορική μορφή πάνω στο λόγο μου που σκοπό είχε να καταδείξει το πρόβλημα.
Έχω δηλώσει και κατά το παρελθόν πως θα δεχθώ την όποια κρίση εκ μέρους σας διότι όταν φιλοξενείσαι σε ένα χώρο πρέπει να σέβεσαι και τους κανόνες που διέπουν αυτόν.
Άρα ουδεμία αντίρρησης.
Χρόνια Πολλά λοιπόν σ’ εσάς και στους συνεργάτες σας.
Καλά Χριστούγεννα
ΧοΧοΧο !
quote:
Υιοθετώντας το δικό σου μη φράγκικο του ειρωνοσαρκασμού άνευ λόγου και αιτίας και σε άτομά τα οποία δεν απευθυνόταν σε σένα προσωπικά λοιπόν , θα σου απαντήσω όπως προτιμάς : Ξεπέζεψε !BE CAREFULL WHAT YOU WISΗ IS WHAT YOU WANT !!!
Φαντάζομαι πως αντιλαμβάνεσαι, ότι δύναμαι να σου απαντήσω αναλόγως.
Όμως, δε θα το κάνω. Θα χαμογελάσω κάπως έτσι και θα σου ευχηθώ:
Καλά Χριστούγεννα!
Ελπίζω μετά του "Χριστού τη θεία γέννηση" να δεις με άλλο μάτι κάποια πράγματα.
Αν πάλι δεν το κάνεις, εύχομαι αυτό να είναι το καλύτερο για σένα...
Επίσης, σου αφιερώνω αυτό το σύμβολο:
Να 'σαι καλά!
.
.
Virtus Junxit Mors Non Separabit (Whom virtue unites, death will not separate)
Edited by - Zadok on 24/12/2004 16:20:09