- Εμείς κι ο κόσμος - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
"Η γλωσσική επικοινωνία για κάποιον παράξενο λόγο (τί πιστεύεις εσύ ? ) φαντάζει γεμάτη δυσκολίες.
Η πνευματική/νοητική/ψυχική επικοινωνία είναι το επερχόμενο μεγάλο αλμα. Αλλά προϋποθέτει την νοητική "ενδοσκόπιση", τον μεγάλο εσωτερικό διάλογο μεταξύ εσένα και του εαυτού σου. Είναι δύσκολο - σχεδόν αφάνταστο για τις μάζες - αλλά θα γίνει.
Όταν η φαντασία ασθενεί καταντάει φαντασίωση".
Ξεκινώ απο αυτό "Είναι δύσκολο - σχεδόν αφάνταστο για τις μάζες - αλλά θα γίνει".
Θεωρώ ότι είναι κάτι το ελπιδορόφο -αν μη τι άλλο- τέτοιες θέσεις και φέρνουν την ελπίδα...συμφωνώ και γώ!
Η γλωσσική επικοινωνία πρόκειται για μια απάτη του ψυχολογικού υποκειμένου -πολλές φορές όχι συνειδητή- και πρόκειται για έναν compiler...που προσπαθεί εναγωνιως να κάνει compilation αλλα ποιού???
Ο Lakan , στο βιβλίο "το υποσυνείδητο δομημενο σαν γλώσσα" αναφέρει ότι το υποσυνείδητο έχει την δική του γλώσσα και εκφέρει αιτήματα , τα οποία προωθούνται προς την γλώσσα για να εκφρασθούν...ουδέποτε όμως το συνειδητό δεν μπορεί να κάνει ακριβές compilation και κεί αρχίζουν τα παυσίπονα ή τα δώρα αν θές , με αποτέλεσμα οι πρωτογενείς επιθυμίες να μην αποκαλύπτονται ποτέ -τυχαίο???- και ως εκ τούτου να μην καλύπτονται επίσης!!!
Κάτι που θεωρώ ότι αποκαλύπτεται απο την ίδια την εμπειρία!!!
Θα ήθελα την άποψή σου!!!
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
quote:
Hunter1
δεν ξερω αν στα 35 μου παραξενεψα τοσο πολυ...δυστυχως στην κοινωνια του "φαγαμε" ο ορος ανιδιοτελεια εχει παψει πια να μετραει...το εμεις για πολλους ειναι απλα ενα σκαλοπατι για το εγω...
Και πως καλή μου θα αλλάξει η κοινωνία μας, αν δεν αλλάξουν οι άνθρωποι.
Το πρώτο κύτταρο οποιασδήποτε κοινωνίας ανθρώπων, είναι το κάθε μεμονωμένο άτομο.
Πως θα αλλάξει η “δική” σου κοινωνία, αν δεν αλλάξεις ΠΡΩΤΑ εσύ?
Έτσι ενδεχομένως να παρασύρεις με το παράδειγμα σου, την διδαχή σου, τον δικό σου αγώνα για αυτά που πιστεύεις, και κάποιο άλλο άτομο, ένα ή και περισσότερα.
Με πείσμα, με θέληση,
Μια και ζούμε, μια και είμαστε ακόμα άνθρωποι
Ας μην είμαστε μηδενιστες, ισοπεδωτικοί , και απαισιόδοξοι.
“Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολύ” ('Άξιον εστί')
προσωπικο συμπερασμα...δικιο ειχε οΑριστοτελης <γιαυτο κ ειναι Αριστοτελης> αλλα ποσες φορες κ με τιπεισμα θα παλεψεις οταν οι περισσοτεροι <καλοι> απο μας παλευουμε για τους αλλλους γυρω μας...παλευουμε κ στην τελικη χανουμε τον εαυτο μας..
d.k
Εαρινε συμφωνω εως ενα σημειο με οσα εγραψε ο Αριστοτελης.
Παρ'ολα αυτα γνωριζουμε πως οι σχεσεις του Αριστοτελη
με τους ανθρωπους μονο θερμες δεν ηταν.
Ο ιδιος προτιμουσε την αληθεια και την γνωση απο
τους ανθρωπους.Οπως αναφερει και ο ιδιος οταν ειχε
να διαλεξει αναμεσα στη γνωση και τους φιλους
θεωρουσε "οσιον προτιμαν την αληθειαν και τα οικεια
αναιρειν επι σωτηριας της αληθειας"
Αυτο το παθος του για την γνωση το εκανε να διαπρεψει
στη φιλοσοφια αλλα οι σχεσεις του με τους ανθρωπους
ναυαγησε.
Θεωρω πιο σωστο να υπαρχει ενα "μεσον" σε ολα αυτα,
μεταξυ του εαυτου μας και των αλλων αφου
οπως προανεφερα οι αλλοι παιζουν σημαντικο
ρολο στο να δουμε ποιοι ειμαστε αληθεια.
Edited by - Nerissa on 21/05/2011 10:01:17
d.k
quote:
huntre
αλλα ποσες φορες κ με τιπεισμα θα παλεψεις οταν οι περισσοτεροι <καλοι> απο μας παλευουμε για τους αλλλους γυρω μας...παλευουμε κ στην τελικη χανουμε τον εαυτο μας..
Ο κόσμος θα αλλάξει πρώτα από εμάς όχι από τους άλλους.
Η εύκολη μεταφορά και απόδοση της κακοδαιμονίας σε τρίτους, ανακυκλώνει τη σήψη, τραυματίζοντας την ελπίδα και την πίστη στο άνθρωπο.
Τον κόσμο θα τον αλλάξουμε εμείς, εδώ στην γη μας.
Η δυσκολία να βαδίζουμε την νύχτα, λόγο του σκότους, ας μην γίνει δικαιολογία και ανικανότητα κίνησης και την ημέρα
d.k
Μια και ακόμα ζούμε
Να μην σε τουμπάρει καλή μου η ματαιότητα και η ματαιοπονία!!
αντιθετος το ερωτημα ειναι οτι αν ακομα ειμαι αυτη που ημουν ή απλα η αγαπη με εχει οδηγησει σε αλλα μονοπατια...
d.k
Ο κόσμος θα αλλάξει πρώτα από εμάς όχι από τους άλλους.
Η εύκολη μεταφορά και απόδοση της κακοδαιμονίας σε τρίτους, ανακυκλώνει τη σήψη, τραυματίζοντας την ελπίδα και την πίστη στο άνθρωπο.
Τον κόσμο θα τον αλλάξουμε εμείς, εδώ στην γη μας.
Η δυσκολία να βαδίζουμε την νύχτα, λόγο του σκότους, ας μην γίνει δικαιολογία και ανικανότητα κίνησης και την ημέρα
Τελικά ακόμα και γώ αναρρωτιέμαι φίλε μου , μπάς και γράφω με άλλο νίκ και δεν το θυμάμαι εκ των υστέρων...
Συμφωνώ μαζί σου και μάλιστα σε "αηδιαστικό βαθμό"...
Μια παρατήρηση μόνο φίλε μου ως προς την τελευταία απόστροφο του λόγου σου..
Υπάρχουν άνθρωποι -θεωρώ πολλοί- που νύχτα ή μέρα είναι πάντα νύχτα γι'αυτούς...και μάλιστα βαθειά!!!
Θα έλεγα δε , ότι αυτό "περί σκοταδιού και ήλιου" θα μπορούσε να είναι ένα πολύ όμορφο θέμα και να βλέπαμε αν και κατα πόσο , ο ίδιος μας ο νούς και η σκέψη μας επιφέρουν καθημερινά τον ήλιο ή το σκοτάδι στην ζωή μας αλλα πρωτίστως στην "εσωτερική ζωή" μας!!!
Και μέσα απο αυτό το θέμα να δούμε και άλλα πολλά που θεμελιώνονται στον νού μας και προσδιορίζουν κάθε κίνησή μας , κάθε πράξη και συμπεριφορά μας , κάθε τι που χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε θέτει φραγμούς στην επικοινωνία μας και στην συνεύρεσή μας με τους υπολοίπου συνανθρώπους μας!
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
quote:
Eαρινός
Υπάρχουν άνθρωποι -θεωρώ πολλοί- που νύχτα ή μέρα είναι πάντα νύχτα γι'αυτούς...και μάλιστα βαθειά!!!
Φίλε Εαρινέ συμφωνώ για τα σκοτάδια της ψυχής.
Είναι πολλοί που τους τρομάζει το φως, και έχουν διπλοκλειδωμένα τα παράθυρα της ψυχής.
«όταν ανοίγει ένα παράθυρο είναι παρηγοριά» έλεγε ό Καβάφης
Μα οι περσότεροι ΔΕΝ θέλουν να ανοίξουν τα παράθυρα της ψυχής τους, γιατί φοβούνται το φως
«ποιος ξέρει τάχα τι καινούργια (φοβερά?) πράγματα θα τους δείξει»
Καλή σου μέρα φίλε
quote:
Hantre1επεσες τωρα στην περιπτωση...με 5 παιδια...συζυγο δουλεια και και...σου φαινομαι να ματαιοπονω?
αντιθετος το ερωτημα ειναι οτι αν ακομα ειμαι αυτη που ημουν ή απλα η αγαπη με εχει οδηγησει σε αλλα μονοπατια...
Εγώ θα έλεγα καλή μου, πως σίγουρα δεν είσαι σήμερα αυτή που ήσουν πρώτα.
Τώρα έχεις πολύ περισσότερη γνώση και εμπειρία, και μπορείς να παραδειγματίσεις αποτελεσματικότερα.
Μας είσαι ποιο χρήσιμη και σπουδαία τώρα.
Μην αυτομολήσεις.
ενα ερωτημα σχτικο ασχετο...ξεκινας με ορεξη κ δηλωνεις εκει γυρω στα 20 οτι παρολο που εισαι ηδη μεσα στο κατεστημενο(σχολειο,πανεπιστημιο...) θα το αποτιναξεις για να φτασεις αργοτερα να αποτελεις κ συ μερος του συστηματος...θα μπορουσαμε αραγε να ζησουμε αντισυμβατικα?
d.k
«θα μπορούσαμε άραγε να ζήσουμε αντισυμβατικα?»
Η απάντηση η δική μου είναι ΌΧΙ. Ξεκάθαρα ΟΧΙ.
Το ίδιο ερώτημα μου είχε τεθεί και πριν 30 χρόνια.
Η απάντηση μου και τότε ήταν πάλι ΟΧΙ, και είχα διαφωνήσει από τότε με πολλούς (τους περσότερους)
Το σύστημα δεν το αποτινάζεις – αναφέρομαι σε όλη την τοποθέτηση σου – το ΠΑΛΕΥΕΙΣ.
Δεν εφαρμόζεις τις ιδέες σου εναρμονίζοντάς τες στον τρόπο ζωής σου, τουλάχιστον σε όλες της εκφάνσεις.
Ο σκοπός μας δεν είναι να αποκοπούμε από τον κόσμο, και να ζήσουμε με ένα διαφορετικό τρόπο.
Πρώτα πρέπει να φροντίσουμε να σπείρουμε τις ιδέες μας, όχι να τις εφαρμόσουμε.
Η δουλειά της σποράς πρέπει να είναι διαρκής, σε πείσμα της αντίδρασης της εδραιωμένης νοοτροπίας.
Θα είναι ντροπή να ανταλλάξουμε της ιδέες μας με προσωπικά βολέματα.
«Πάντοτε την αλήθεια ομιλούντες, πλην χωρίς μίσος για τους ψευδόμενους»
Καλή σου μέρα
δηλαδη? γινομαι "κουμουνιστης" μεσα απο "καπιταλιστικες" ιδεες?
d.k
quote:
Ο κόσμος θα αλλάξει πρώτα από εμάς όχι από τους άλλους.
Η εύκολη μεταφορά και απόδοση της κακοδαιμονίας σε τρίτους, ανακυκλώνει τη σήψη, τραυματίζοντας την ελπίδα και την πίστη στο άνθρωπο.Τον κόσμο θα τον αλλάξουμε εμείς, εδώ στην γη μας.
Θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου, φίλε gianipseftis! 
Μια αλλαγή σε ένα κοινωνικό - πολιτιστικό - πολιτισμικό επίπεδο μπορεί να προέλθει από τον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά αρκεί ο ίδιος να θελήσει να προσπαθήσει για αυτή την αλλαγή στο μεγαλύτερο βαθμό που μπορεί και χωρίς να περιμένει από τους γύρω του να προσπαθήσουν.
Μπορεί ένας άνθρωπος να φοβάται ότι ο ίδιος δε μπορεί να προσφέρει τίποτα ή ότι δεν έχει την δύναμη να προξενήσει τη παραμικρή αλλαγή, περιμένοντας από τους συνανθρώπους του να επιφέρουν τις ποθητές αλλαγές, εάν όμως ο κάθε άνθρωπος υιοθετήσει αυτό το σκεπτικό τότε δεν πρόκειται να πραγματοποιηθεί καμία αλλαγή και δεν θα σημειωθεί καμία πρόοδος.
Από την άλλη, θα ήταν ηθικά δίκαιο - σωστό να καρπωθεί ένας άνθρωπος, ο οποίος συνειδητά δεν προσπάθησε για την έλευση κάποιας αλλαγής, τα πιθανά οφέλη από μία αλλαγή που προήλθε από την προσπάθεια των συνανθρώπων του;
Όσον αφορά στην σχέση που έχουμε με τους γύρω μας, μπορούμε να πούμε ότι γνωρίζουμε έναν συνάνθρωπο μας όπως πραγματικά είναι;
Έχουμε γνωρίσει τον άνθρωπο όπως πράγματι είναι ή έχουμε προβάλλει σε αυτόν τις δικές μας επιθυμίες, τις δικές μας προσδοκίες, φοβίες, τα δικά μας φίλτρα και τον βλέπουμε όπως θέλουμε εμείς να τον βλέπουμε;
Κι από την άλλη, ακόμη κι εάν δεν έχουμε προβάλλει στον συνάνθρωπο μας τίποτα από τα παραπάνω και προσπαθούμε να τον δούμε όπως πράγματι είναι, πως μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι τον γνωρίζουμε όπως όντως είναι και δεν γνωρίζουμε αυτό που εκείνος θέλει να προβάλλει στους γύρω του;
In anticipation of my resurrection...
"Όσον αφορά στην σχέση που έχουμε με τους γύρω μας, μπορούμε να πούμε ότι γνωρίζουμε έναν συνάνθρωπο μας όπως πραγματικά είναι;
Έχουμε γνωρίσει τον άνθρωπο όπως πράγματι είναι ή έχουμε προβάλλει σε αυτόν τις δικές μας επιθυμίες, τις δικές μας προσδοκίες, φοβίες, τα δικά μας φίλτρα και τον βλέπουμε όπως θέλουμε εμείς να τον βλέπουμε;
Κι από την άλλη, ακόμη κι εάν δεν έχουμε προβάλλει στον συνάνθρωπο μας τίποτα από τα παραπάνω και προσπαθούμε να τον δούμε όπως πράγματι είναι, πως μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι τον γνωρίζουμε όπως όντως είναι και δεν γνωρίζουμε αυτό που εκείνος θέλει να προβάλλει στους γύρω του";
Εγώ τώρα τι να πώ..???
Απλά θα πώ , το εξής:"Εύστοχα ερωτήματα που ταυτόχρονα στέλνουν και σαφέστατα μηνύματα".
Την καλησπέρα μου!!!
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
quote:
κραταω την φραση που με προβληματισε περισοτερο...σπερνουμε τις ιδεες δεν τις εφαρμοζουμε...δηλαδη? γινομαι "κουμουνιστης" μεσα απο "καπιταλιστικες" ιδεες?
d.k
Παραμένω ψύχραιμος “κομουνιστής” μέσα σε μια “καπιταλιστική” αναρχία και κρίση, με πίστη στις ιδέες μου
quote:
Ξεκινώντας από το τέλος της τοποθέτησης σου και στο ερώτημα
«θα μπορούσαμε άραγε να ζήσουμε αντισυμβατικα?»
Η απάντηση η δική μου είναι ΌΧΙ. Ξεκάθαρα ΟΧΙ.Το ίδιο ερώτημα μου είχε τεθεί και πριν 30 χρόνια.
Η απάντηση μου και τότε ήταν πάλι ΟΧΙ, και είχα διαφωνήσει από τότε με πολλούς (τους περσότερους)
Το σύστημα δεν το αποτινάζεις – αναφέρομαι σε όλη την τοποθέτηση σου – το ΠΑΛΕΥΕΙΣ.Δεν εφαρμόζεις τις ιδέες σου εναρμονίζοντάς τες στον τρόπο ζωής σου, τουλάχιστον σε όλες της εκφάνσεις.
Ο σκοπός μας δεν είναι να αποκοπούμε από τον κόσμο, και να ζήσουμε με ένα διαφορετικό τρόπο.
Πρώτα πρέπει να φροντίσουμε να σπείρουμε τις ιδέες μας, όχι να τις εφαρμόσουμε.
Η δουλειά της σποράς πρέπει να είναι διαρκής, σε πείσμα της αντίδρασης της εδραιωμένης νοοτροπίας.Θα είναι ντροπή να ανταλλάξουμε της ιδέες μας με προσωπικά βολέματα.
«Πάντοτε την αλήθεια ομιλούντες, πλην χωρίς μίσος για τους ψευδόμενους»
Μπράβο ρε Γιάννη! συμφωνώ απόλυτα!
εχω παιδια στην εφηβια που λογο των αυξημενων κοινωνικων επαφων που επιβαλει η ηλικια τους κ ο τροπος ζωης ερχομαστε πολλες φορες σε συγκρουση λογο καθαρα αυτων των ιδεων που εχω κ ταυτιζονται απο οτι εχω καταλαβει με σας!!με αυτον τον τροπο πχ γινομαι ερμαιο του καταναλωτισμου πχ κ κοινως "μαλλιαζει η γλωσσα μου" για να εξηγησω την διαφορα της ποσοτητας απο την ποιοτητα σε καθετι...
d.k