- Η θυσία ως υπέρτατη αξία - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

Το ποιήμα αναφέρεται στο μονόλογο του Γρηγόρη Αυξεντίου που βρισκόταν αποκλεισμένος στη σπηλιά της Μονής Μαχαιρά(στην Κύπρο), περιμένοντας το Θάνατο. Οι Άγγλοι τον έκαψαν ζωντανό στη σπηλιά αυτή στις 3 του Μάρτη 1957.

Αποχαιρετισμός

………………………………………………………
"Κι αλήθεια, ξέχασα να σας πω το κυριότερο,-που μόλις τώρα
το' μαθα-
δεν είναι τόσο δύσκολος ο θάνατος. Το αντίθετο μάλιστα.
Και σας βεβαιώνω τώρα με το αίμα μου:
ποτέ δεν ήταν τόσο ευτυχισμένος ο Χριστός
όσο την ώρα που το τελευταίο καρφί τον άφησε ακίνητο, χωρίς
να τον σκοτώσει,
για να κοιτάξει κατάματα τον ουρανό και τη θυσία του,
ποτέ ο Προμηθέας δεν αντίκρυσε τόσο γαλήνια κι ολόφωτα τον
κόσμο
όσο την ώρα που το ράμφος του όρνεου βρήκε τα μάτια του,
ξέροντας, τότε μόνο, πως είχε αξιωθεί να δώσει το φώς και τη
φωτιά στον άνθρωπο…"
……………………………………………………………
"Με τούτη την αγάπη, λέω, πως μια μέρα, οι ξυλινοι σταυροί
θα μπουμπουκιάσουν τριαντάφυλλα -ναι, κι ο δικός μου ο
σταυρός, ο καμένος, ο πέτρινος
με τούτη λέω την αγάπη μια μέρα θα λυγίσουμε
κείνους που φέρνουν τ' άδικο και σπέρνουνε το μίσος. Τούτη είναι
η εντολή μου -
μ'ολο που αυτή την ώρα δεν το 3έρω το μίσος
σα να μην το' μαθα ποτές ή να το ξέχασα.Γειά σας."
…………………………………………………………
"O άνθρωπος είναι πιο τρανός απ' την καθημερινή την έγνοια του.
Κι έλεγα πάλι που άνθρωπος αρχίζει από την έγνοια του για
το ψωμί
Κι όλο τραβάει πιο πέρα απ'τη σκλαβιά του,
από σκλαβιά σε σκλαβιά, από ξεσκλάβωμα σε ξεσκλάβωμα,
απ' το ξεσκλάβωμα της πατρίδας, στο ξεσκλάβωμα του κόσμου,
ώσπου να νιώσει, μπαίνοντας ίσα στον ουρανό,
να αχνίζει το φεγγαρι στο κόρφο του,
ώσπου να κλάψεις μια νύκτα από αγάπη για όλο τον κόσμο…"

Σε μια εποχή που οι αξίες χάνονται...
Χρέος μας ως Έλληνες είναι να διατηρήσουμε τις αξίες αυτές ζωντανές.

Φιλικά,
akk

Η επιδειξη της δυναμης του Πνευματος .

Αδιαφορο αν για μενα ειχε η θυσια καποιου , "οφελος" σε κατι ή οχι.

quote:

---

Η θυσια ειναι η κυριοτερη αποδειξη της επικρατησης της ιδεας στην υλη .

Η επιδειξη της δυναμης του Πνευματος .

Αδιαφορο αν για μενα ειχε η θυσια καποιου , "οφελος" σε κατι ή οχι.

---

"Όμορφη και παράξενη πατρίδα, ωσάν αυτή που μου ‘λαχε δεν είδα"

quote:

---

η θυσια πρεπει να γινεται μονο αν το κερδος ειναι περισσοτερο απο αυτο που θα χασεις.διαφορετικα ειναι λαθος.

---

"Όμορφη και παράξενη πατρίδα, ωσάν αυτή που μου ‘λαχε δεν είδα"

quote:

---

Θυσία και όφελος???? Κάποιο λάθος κάνετε.Τουλάχιστο παράδοξο να συνδιάζετε αυτές τις δυο λέξεις.Μήπως εννοίτε "θυσία για κάποιο σκοπό" ? Αν ναι τότε συμφωνοι.Γιατι θυσία χωρίς λόγο και χωρίς σκοπό, μάλλον αυτοκτονία είναι.

---

"Όμορφη και παράξενη πατρίδα, ωσάν αυτή που μου ‘λαχε δεν είδα"

Η θυσία , θα ήταν μάταιη.

Για αυτό συνυπάρχω με την αγέλη προβάτων.

Κάπου- κάπου , με πιάνει το πείσμα και σηκώνω το κεφάλι επάνω.
Μιλάω με τον θεό.

Γνωρίζω ότι με ακούει.

Καμιά φορά όταν, η ανθρώπινη κτηνωδία με απελπίζει , του ζητάω να με βοηθήσει.

Δεν γνωρίζω πως και με ποιον τρόπο το κάνει , αλλά πολλές φορές μετά από την παράκληση μου, ήρθε η βοήθεια που ζήτησα.

Συνήθως με εμψυχώνει σε μεγάλο βαθμό .
Άλλωστε ο θεός θεωρείται από πολλούς ο δημιουργός της ψυχής.
Δεν γνωρίζω πως το κάνει , αλλά νιώθω το αποτέλεσμα.
Η ψυχολογία μου αναπτερώνεται.

Πιστεύω ,ότι η ανθρωπότητα έχει ξεμείνει από ανθρωπιά.
Ο λόγος που συμβαίνει αυτό οφείλεται στο γεγονός , ότι δεν ασχολούμαστε πλέον αρκετά με τον θεό.

Γνωρίζω , ότι το θείο είναι εντός μου.
Δίχως την ενέργειά του , θα ήμουν ακίνητος , νεκρός.
Με την βοήθειά του , κινούμε και προσπαθώ να είμαι σε εγρήγορση.
Προσπαθώ να αντιληφθώ τα πάντα, όχι για να έχω άποψη, η να τελειοποιηθώ.
Όχι για να γίνω απόλυτος, ούτε για να το παίξω ξερόλας.
Αυτό είναι το εξωτερικό περίβλημα της επιδίωξής μου.

Είναι μέσα μου η δύναμη αυτή, την νιώθω και την αισθάνομαι και την γεύομαι .
Καμιά φορά ,όταν ο κόσμος χάνεται κάτω από τα πόδια μου , όταν η απελπισία με οδηγεί καρφί στην μελαγχολία,
έρχεται και με στηρίζει.
Δεν μπορώ όμως να την δω.
Μπορώ όμως να την ακούσω.
Μιλάει μέσα από εμένα, μέσα από τα άβατα της ψυχής μου.
Εκεί όπου υπάρχει ο θεός και ίσως και εγώ.

Ναι για τον θεό ,όπως τον νιώθω και τον αισθάνομαι ,θα μπορούσα να κάνω κάθε θυσία.
Θα θυσίαζα ακόμη και την ζωή μου.
Αν προσπαθήσω να τον αντιληφθώ , χάνεται όλη η μαγεία της αίσθησης.
Αυτό που μένει είναι , η προσπάθεια να αντιληφθώ με το μυαλουδάμου , το παν.
Πράγμα φυσικά αδύνατο.

Ο καθένας μας θα έπρεπε να έχει μια καθαρά προσωπική σχέση μαζί του.
Κάθε ημέρα μου χτυπάει την πόρτα , για να μου θυμίσει ότι πρέπει να αγαπήσω.
Ημέρα δίχως αγάπη , είναι για εμένα ημέρα καινή, χαραμισμένη ανούσια.

Με λυπεί αφάνταστα το γεγονός , ότι σήμερα ο κόσμος δεν ενδιαφέρεται μαζικά για το κοινό καλό.

Πολύ θα ήθελα , να ήμουν μαζί με τον Κολοκοτρώνη, η τον Καραϊσκάκη και τα παλικάρια του.
Να πίναμε ούλοι μαζί κρασί να τρώγαμε και να χορεύαμε , σαν να ήτανε τελευταία ημέρα η επομένη.
Θα γευόμουνα κάθε στιγμή.
Δεν θα με πείραζε να ριχτώ την άλλη ημέρα στον αγώνα ,για την λευτεριά και ας έχανα την ζωή μου.
Μα τον θεό τέτοια ζωή την αποθύμησα .

Σήμερα ,στην εποχή της απάθειας, αργοπεθαίνω και αυτός ο πνευματικός πόνος , είναι μεγαλύτερος ,
από όλες τις δύσκολες στιγμές μαζί ενωμένες, που βίωσα μέχρι σήμερα.
Πέρασα περιόδους ανεργίας, φτώχειας ,πείνας και φόβου ,αλλά αυτή η απάθεια που χαρακτηρίζει την
σημερινή μας εποχή , με τρομάζει περισσότερο από όλα αυτά.

quote:

---

παιδια , τι εννοειτε οταν λετε "θυσια" ..
γιατι δεν την πολυκαταλαβαινω αυτη τη λεξη...

---